Psyche
alle pijlers
Verkrachting
woensdag 5 augustus 2015 om 18:31
Ik lees al een behoorlijke tijd mee, maar ik zit ergens mee en ik denk niet dat ik er echt met iemand over kan praten.
Ik ben, een behoorlijk tijdje geleden al, verkracht, en ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan. Het voelt alsof hij me compleet de grond in heeft geboord, en ik nooit meer die vrolijke, zelfverzekerde persoon kan zijn die ik twee jaar geleden was. Ik heb al meerdere verwijten gekregen dat ik zo teruggetrokken ben, en nooit vrolijk, en dat wil ik helemaal niet. Van mezelf ben ik namelijk wel zo, maar ik ben nu alleen maar moe. Ik heb helemaal geen energie om vrolijk te zijn en met mensen te kletsen.
Als ik het er over heb met mensen zijn ze alleen maar gedesinteresseerd. Ik geloof dat ik iedere mogelijke reactie al heb gehad: men gelooft me niet, bagatelliseert het, lacht me uit en vindt dat ik me er maar overheen moet zetten. Een vriendin zei tegen me: "Overdrijf je niet door te denken aan aangifte doen? De politie zal je denk ik wel een beetje uitlachen om zoiets". Een andere vriendin vond het zielig voor HEM, de verkrachter, dat HIJ nu in de problemen kwam. Ik heb zelfs gehoord dat het mijn schuld is, en als klap op de vuurpijl zei meneer zelf: "Je bent best een aardige meid, en daarom vergeef ik je voor wat je me hebt aangedaan".
Ik heb al heel veel veranderd in mijn leven, in de goede zin. Maar ik blijf slecht geconcentreerd, makkelijk geïrriteerd, en onzeker. Bij alles wat ik doe vraag ik me af of het geen negatieve consequenties zal hebben, en ik wil zo helemaal niet zijn. Wat moet ik in vredesnaam nog doen? Gaat aangifte doen helpen, of maakt dat het alleen maar moeilijker? Moet ik het niet gewoon loslaten ipv er uitgebreid over door gaan? Ik weet het niet... Maak ik het niet alleen maar groter door dat te doen?
Graag ervaringen en/of tips.
Ik ben, een behoorlijk tijdje geleden al, verkracht, en ik weet gewoon niet hoe ik er mee om moet gaan. Het voelt alsof hij me compleet de grond in heeft geboord, en ik nooit meer die vrolijke, zelfverzekerde persoon kan zijn die ik twee jaar geleden was. Ik heb al meerdere verwijten gekregen dat ik zo teruggetrokken ben, en nooit vrolijk, en dat wil ik helemaal niet. Van mezelf ben ik namelijk wel zo, maar ik ben nu alleen maar moe. Ik heb helemaal geen energie om vrolijk te zijn en met mensen te kletsen.
Als ik het er over heb met mensen zijn ze alleen maar gedesinteresseerd. Ik geloof dat ik iedere mogelijke reactie al heb gehad: men gelooft me niet, bagatelliseert het, lacht me uit en vindt dat ik me er maar overheen moet zetten. Een vriendin zei tegen me: "Overdrijf je niet door te denken aan aangifte doen? De politie zal je denk ik wel een beetje uitlachen om zoiets". Een andere vriendin vond het zielig voor HEM, de verkrachter, dat HIJ nu in de problemen kwam. Ik heb zelfs gehoord dat het mijn schuld is, en als klap op de vuurpijl zei meneer zelf: "Je bent best een aardige meid, en daarom vergeef ik je voor wat je me hebt aangedaan".
Ik heb al heel veel veranderd in mijn leven, in de goede zin. Maar ik blijf slecht geconcentreerd, makkelijk geïrriteerd, en onzeker. Bij alles wat ik doe vraag ik me af of het geen negatieve consequenties zal hebben, en ik wil zo helemaal niet zijn. Wat moet ik in vredesnaam nog doen? Gaat aangifte doen helpen, of maakt dat het alleen maar moeilijker? Moet ik het niet gewoon loslaten ipv er uitgebreid over door gaan? Ik weet het niet... Maak ik het niet alleen maar groter door dat te doen?
Graag ervaringen en/of tips.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:37
quote:-esther schreef op 05 augustus 2015 @ 18:35:
Verkrachting is nóóit je eigen schuld.
Door al die opmerkingen die je noemt vraag ik me wel af wat er dan precies gebeurd is? Waarom reageert je omgeving zo? En waarom heb je geen aangifte gedaan?
+1
Aangifte doen? Ja!!
En verder, niks opkroppen.. En praten. Bij voorkeur ook met een hulpverleenster die er ervaring mee heeft
Verkrachting is nóóit je eigen schuld.
Door al die opmerkingen die je noemt vraag ik me wel af wat er dan precies gebeurd is? Waarom reageert je omgeving zo? En waarom heb je geen aangifte gedaan?
+1
Aangifte doen? Ja!!
En verder, niks opkroppen.. En praten. Bij voorkeur ook met een hulpverleenster die er ervaring mee heeft
woensdag 5 augustus 2015 om 18:37
woensdag 5 augustus 2015 om 18:39
Een vriendin zei tegen me: "Overdrijf je niet door te denken aan aangifte doen? De politie zal je denk ik wel een beetje uitlachen om zoiets". Een andere vriendin vond het zielig voor HEM, de verkrachter, dat HIJ nu in de problemen kwam.
PARDON????? Dat zijn geen vriendinnen, schop die eens heel snel uit je leven!
PARDON????? Dat zijn geen vriendinnen, schop die eens heel snel uit je leven!
woensdag 5 augustus 2015 om 18:42
woensdag 5 augustus 2015 om 18:43
quote:-esther schreef op 05 augustus 2015 @ 18:35:
Verkrachting is nóóit je eigen schuld.
Door al die opmerkingen die je noemt vraag ik me wel af wat er dan precies gebeurd is? Waarom reageert je omgeving zo? En waarom heb je geen aangifte gedaan?Ik heb destijds geen aangifte gedaan, omdat ik dat niet durfde. Ik kende hem en al zijn vrienden. Nu zijn die mensen uit mijn leven en durf ik het wel. Wat er verder is gebeurd laat ik liever in het midden. Ik heb ook reacties gehad waar ik wel wat aan heb, maar men verwijt me o.a. dat het op een feestje is gebeurd en ik daar twee biertjes heb gedronken en het me dus niet goed kan herinneren (aldus hen dus, ze zeggen dat ik waarschijnlijk stomdronken was). Plus, hij had al laten merken seks met me te willen en toch heb ik het risico genomen alleen met hem te zijn. Dat vergeven ging over dat ik er over heb gepraat, en hem dus in de problemen had kunnen brengen daardoor.
Verkrachting is nóóit je eigen schuld.
Door al die opmerkingen die je noemt vraag ik me wel af wat er dan precies gebeurd is? Waarom reageert je omgeving zo? En waarom heb je geen aangifte gedaan?Ik heb destijds geen aangifte gedaan, omdat ik dat niet durfde. Ik kende hem en al zijn vrienden. Nu zijn die mensen uit mijn leven en durf ik het wel. Wat er verder is gebeurd laat ik liever in het midden. Ik heb ook reacties gehad waar ik wel wat aan heb, maar men verwijt me o.a. dat het op een feestje is gebeurd en ik daar twee biertjes heb gedronken en het me dus niet goed kan herinneren (aldus hen dus, ze zeggen dat ik waarschijnlijk stomdronken was). Plus, hij had al laten merken seks met me te willen en toch heb ik het risico genomen alleen met hem te zijn. Dat vergeven ging over dat ik er over heb gepraat, en hem dus in de problemen had kunnen brengen daardoor.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:44
woensdag 5 augustus 2015 om 18:46
quote:SilverShadow schreef op 05 augustus 2015 @ 18:39:
Een vriendin zei tegen me: "Overdrijf je niet door te denken aan aangifte doen? De politie zal je denk ik wel een beetje uitlachen om zoiets". Een andere vriendin vond het zielig voor HEM, de verkrachter, dat HIJ nu in de problemen kwam.
PARDON????? Dat zijn geen vriendinnen, schop die eens heel snel uit je leven!
Dit.
Hoe kan het in vredesnaam dat je dit soort mensen in je leven hebt? Of zit er een kant aan die wij niet kennen? Als dat niet het geval is, dan zou ik echt opzoek gaan naar andere vrienden. Deze mensen wil je niet in je leven.
Voor de rest: Sterkte!! Ik zou inderdaad eens met een psycholoog gaan praten. Zodat je je hele verhaal kan doen, zonder die achterlijke reacties van je vrienden.
Een vriendin zei tegen me: "Overdrijf je niet door te denken aan aangifte doen? De politie zal je denk ik wel een beetje uitlachen om zoiets". Een andere vriendin vond het zielig voor HEM, de verkrachter, dat HIJ nu in de problemen kwam.
PARDON????? Dat zijn geen vriendinnen, schop die eens heel snel uit je leven!
Dit.
Hoe kan het in vredesnaam dat je dit soort mensen in je leven hebt? Of zit er een kant aan die wij niet kennen? Als dat niet het geval is, dan zou ik echt opzoek gaan naar andere vrienden. Deze mensen wil je niet in je leven.
Voor de rest: Sterkte!! Ik zou inderdaad eens met een psycholoog gaan praten. Zodat je je hele verhaal kan doen, zonder die achterlijke reacties van je vrienden.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:50
quote:Angelaatje1970 schreef op 05 augustus 2015 @ 18:44:
[...]
Meteen doen.. En eens.. Vriendinnen die zo reageren zijn geen vriendinnen!!Eens en heel veel sterkte TO En zoek ajb hulp je kunt dit niet alleen verwerken
[...]
Meteen doen.. En eens.. Vriendinnen die zo reageren zijn geen vriendinnen!!Eens en heel veel sterkte TO En zoek ajb hulp je kunt dit niet alleen verwerken
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:50
quote:Melanievv88 schreef op 05 augustus 2015 @ 18:47:
Maar er is nou toch ook helemaal geen bewijs meer? Denk eerlijk gezegd dat de politie er niet veel meer mee doet 3 jaar na de tijd...Ik heb smsjes en berichtjes op fb die suggereren dat er het een en ander is voorgevallen. Maar daar gaat het niet alléén om. Ik wil ook dat hij weet dat zijn gedrag consequenties heeft, zodat hij de volgende keer wel drie keer nadenkt voordat hij het weer probeert. En voor mezelf, zodat ik nog iets heb kunnen doen.
Overigens is het korter dan drie jaar geleden.
Maar er is nou toch ook helemaal geen bewijs meer? Denk eerlijk gezegd dat de politie er niet veel meer mee doet 3 jaar na de tijd...Ik heb smsjes en berichtjes op fb die suggereren dat er het een en ander is voorgevallen. Maar daar gaat het niet alléén om. Ik wil ook dat hij weet dat zijn gedrag consequenties heeft, zodat hij de volgende keer wel drie keer nadenkt voordat hij het weer probeert. En voor mezelf, zodat ik nog iets heb kunnen doen.
Overigens is het korter dan drie jaar geleden.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:52
quote:Melanievv88 schreef op 05 augustus 2015 @ 18:47:
Maar er is nou toch ook helemaal geen bewijs meer? Denk eerlijk gezegd dat de politie er niet veel meer mee doet 3 jaar na de tijd...
Ik denk het ook niet. Dat is vaak al zo als je wel meteen aangifte doet, vooral als je beide minderjarig of beide meerderjarig bent. Simpelweg omdat er eigenlijk nooit echt bewijs te vinden is, het is altijd zijn woord tegen het jouwne. Als er meerdere meiden slachtoffer zijn van hem was er nog een kans op straf maar nu schat ik die kans helaas erg klein in..
Verder heel veel sterkte en hulp zoeken bij een psycholoog lijkt me een goed idee.
Maar er is nou toch ook helemaal geen bewijs meer? Denk eerlijk gezegd dat de politie er niet veel meer mee doet 3 jaar na de tijd...
Ik denk het ook niet. Dat is vaak al zo als je wel meteen aangifte doet, vooral als je beide minderjarig of beide meerderjarig bent. Simpelweg omdat er eigenlijk nooit echt bewijs te vinden is, het is altijd zijn woord tegen het jouwne. Als er meerdere meiden slachtoffer zijn van hem was er nog een kans op straf maar nu schat ik die kans helaas erg klein in..
Verder heel veel sterkte en hulp zoeken bij een psycholoog lijkt me een goed idee.
woensdag 5 augustus 2015 om 18:55
Heb je er al eens aan gedacht om contact op te nemen met slachtofferhulp?
https://www.slachtofferhu ... aanranding/Aangifte-doen/
Zij kunnen je misschien meer vertellen en je verder helpen.
https://www.slachtofferhu ... aanranding/Aangifte-doen/
Zij kunnen je misschien meer vertellen en je verder helpen.
woensdag 5 augustus 2015 om 19:01
Iemand heeft je lichaam gestolen, er gruwelijk misbruik van gemaakt en het weer weggegooid. Jij was daar uiteraard continu bij aanwezig en nu lijkt het me dat je het gevoel hebt dat je lichaam niet helemaal meer van jou is, in ieder geval, dat je er niet volledig de macht en zeggenschap over hebt.
De beste manier om hiermee om te leren gaan is ten eerste naar de politie te stappen en aangifte te doen en dan een verwijzing halen voor een psycholoog.
Ten derde lijkt het me een goed plan om die meiden geen vriendinnen meer te noemen en ze achter je te laten, want als dit vriendschap mis, dan lust ik er nog wel een paar.
Verander je leven. Trek nieuwe mensen in je leven aan. Ga andere dingen doen.
Ik kan je niet beloven dat je volledig geneest van dit trauma, maar door aan je stutten te trekken en iets te ondernemen zoals ik boven aangaf, kan je een heel eind komen.
De beste manier om hiermee om te leren gaan is ten eerste naar de politie te stappen en aangifte te doen en dan een verwijzing halen voor een psycholoog.
Ten derde lijkt het me een goed plan om die meiden geen vriendinnen meer te noemen en ze achter je te laten, want als dit vriendschap mis, dan lust ik er nog wel een paar.
Verander je leven. Trek nieuwe mensen in je leven aan. Ga andere dingen doen.
Ik kan je niet beloven dat je volledig geneest van dit trauma, maar door aan je stutten te trekken en iets te ondernemen zoals ik boven aangaf, kan je een heel eind komen.
