Spijt?

28-08-2015 07:35 356 berichten
Ik heb geen kinderen. Nu ben ik 42 en echt over datum. Ik weet dus dat ik iemand ben zonder kinderen. En opeens heb ik daar last van. Wat ik dacht klopt niet, ik dacht dat ik niet een leuke moeder zou zijn. Dat zou ik wel zijn. Ik zou zelfs een hele leuke moeder zijn.



..tja ik kan lullen wat ik wil...ik heb gedachtes die gaan over spijt van mijn keuze om geen kind te krijgen. Aan de andere kant ben ik er ook heel blij mee, want ik kan elke kant op die ik wil.

Wat wil ik hier? Ik hoop op reacties van mensen die dit begrijpen en ik hoop daar van iets te kunnen leren.
Alle reacties Link kopieren
Best raar dat ze het van 38-43 nog vergoeden, vind 38 al erg oud om nog een kind te krijgen, laat staan voor 40-plussers
Shoot first, ask questions later!
Alle reacties Link kopieren
Oh en dat het in de basisverzekering zit vind ik helemaal bezopen. Het is tenslotte geen noodzakelijke medische behandeling. Er zijn veel essentielere zaken die niet vergoed worden (of alleen via de aanvullende)
Shoot first, ask questions later!
Ik had het ook niet verwacht dat het op die leeftijd vergoed wordt. Maar ik snap het ergens wel, een kinderwens kan zo enorm sterk zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:redbuIIetje schreef op 28 augustus 2015 @ 18:28:

Best raar dat ze het van 38-43 nog vergoeden, vind 38 al erg oud om nog een kind te krijgen, laat staan voor 40-plussers



Tja wat is oud? Maar tegenwoordig hebben de meesten de stabiliteit pas op hun 30ste en gezien de crisisperiode soms nog later. Studerenden zadelen we al op met schulden, een vast contract zit er nauwelijks in, woonruimte krijgen is ook niet zo simpel ....het systeem zit niet goed in elkaar.



En wat mij betreft hoeft t niet in de basis maar in de aanvullende.
Ik heb twee volwassen zoons en ben inmiddels 46 en oma. Maar als ik het van te voren had geweten had ik er wel 5 willen hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:prada schreef op 28 augustus 2015 @ 19:48:

Ik heb twee volwassen zoons en ben inmiddels 46 en oma. Maar als ik het van te voren had geweten had ik er wel 5 willen hebben.Ja dat kan natuurlijk ook!
Alle reacties Link kopieren
quote:ikeaverslaafde schreef op 28 augustus 2015 @ 18:37:

Ik had het ook niet verwacht dat het op die leeftijd vergoed wordt. Maar ik snap het ergens wel, een kinderwens kan zo enorm sterk zijn.En de omstandigheden heb je ook niet altijd in de hand natuurlijk. Sommigen komen pas laat in een relatie terecht.
quote:himalaya schreef op 28 augustus 2015 @ 18:07:

[...]





Ik heb ervaring met een verpleeghuis, en daar van zowel de bewoners als verzorgers trieste verhalen gehoord. Kinderen die te ver weg wonen, en een keer in de paar maanden 'tijd' hebben voor pa of ma want druk, druk druk. Kinderen die sowieso geen contact hebben met de ouders. Kinderen die wel in de buurt wonen, maar vinden dat pa of ma zeurt en een half uurtje per 2 weken meer dan genoeg vinden.



Gelukkig heb ik ook oprecht betrokken kinderen gezien, maar vlak het 'eenzaam zijn met kinderen' zeker niet uit.Een deel zal aan de kinderen liggen, maar vlak niet uit dat ook onder de bejaarden gewoon vervelende mensen zitten die als ouder gefaald hebben. Dan moet je op je oude dag niet opeens veel gaan verwachten van je kinderen, als je het er -even cru- zelf naar gemaakt hebt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Kastanjez schreef op 28 augustus 2015 @ 12:03:

Ik lees zo vaak 'kijk maar hoeveel mensen er alleen weggestopt zitten in een verpleeghuis oid' en dat soort opmerkingen. Maar hoeveel mensen zijn dat dan echt? In mijn directe vriendenkring is er niemand die geen goede band met zijn ouders heeft en er niet regelmatig komt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Kastanjez schreef op 28 augustus 2015 @ 12:03:

Ik lees zo vaak 'kijk maar hoeveel mensen er alleen weggestopt zitten in een verpleeghuis oid' en dat soort opmerkingen. Maar hoeveel mensen zijn dat dan echt? In mijn directe vriendenkring is er niemand die geen goede band met zijn ouders heeft en er niet regelmatig komt.Inderdaad. In.mijn omgeving ook alleen maar goede contacten tussen ouders en kinderen. Mijn ouders gingen heel regelmatig op bezoek bij beide opa's en oma's. Regelden van alles voor ze. En zo hoor en zie ik zoveel voorbeelden van vrienden en collega's etc.
quote:tulpje21 schreef op 28 augustus 2015 @ 21:10:

[...]



Inderdaad. In.mijn omgeving ook alleen maar goede contacten tussen ouders en kinderen. Mijn ouders gingen heel regelmatig op bezoek bij beide opa's en oma's. Regelden van alles voor ze. En zo hoor en zie ik zoveel voorbeelden van vrienden en collega's etc.Nou, wat boffen jullie daarmee, zeg. Chapeau.
Alle reacties Link kopieren
quote:voornu schreef op 28 augustus 2015 @ 21:03:

[...]

Een deel zal aan de kinderen liggen, maar vlak niet uit dat ook onder de bejaarden gewoon vervelende mensen zitten die als ouder gefaald hebben. Dan moet je op je oude dag niet opeens veel gaan verwachten van je kinderen, als je het er -even cru- zelf naar gemaakt hebt.



Ook dat zal best wel voorkomen. Maar het ging er om dat iemand zei niemand te kennen die geen contact had met zijn/haar ouders, en over eenzaamheid in het verpleeghuis.



Maar in zowel jouw als mijn voorbeeld is het hebben van kinderen niet altijd garantie voor bezoek later in het verpleeghuis.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
quote:himalaya schreef op 28 augustus 2015 @ 21:17:

[...]





Ook dat zal best wel voorkomen. Maar het ging er om dat iemand zei niemand te kennen die geen contact had met zijn/haar ouders, en over eenzaamheid in het verpleeghuis.



Maar in zowel jouw als mijn voorbeeld is het hebben van kinderen niet altijd garantie voor bezoek later in het verpleeghuis.



Ha, nee, geen garanties inderdaad.



Ik heb er eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht en het ook niet als argument voor/tegen het krijgen van mijn kind gebruikt. Lijkt mij sterk overigens, dat dat bij mensen in de overweging mee speelt. In de kinder-krijg-fase ben je och nog helemaal niet mee bezig met je eigen dood?
quote:redbuIIetje schreef op 28 augustus 2015 @ 18:28:

Best raar dat ze het van 38-43 nog vergoeden, vind 38 al erg oud om nog een kind te krijgen, laat staan voor 40-plussersIk vind 38 niet erg oud. Mensen blijven veel langer vitaal dan vroeger. Je bent dan 58 als je kind 20 is. Mensen van 58 staan nog volop in het leven.
Ik vind dit een waardevol topic met heldere reacties. Vooral de vraag of mensen echt een kind missen of dat ze er moeite mee hebben dat ze de mogelijkheid daartoe niet langer hebben.
quote:voornu schreef op 28 augustus 2015 @ 21:03:

[...]





Een deel zal aan de kinderen liggen, maar vlak niet uit dat ook onder de bejaarden gewoon vervelende mensen zitten die als ouder gefaald hebben. Dan moet je op je oude dag niet opeens veel gaan verwachten van je kinderen, als je het er -even cru- zelf naar gemaakt hebt.Inderdaad. Ik ben zo'n kind en ik zal mijn moeder nooit opzoeken in een verpleeghuis of als ze terminaal zou zijn. Al zou ze me op haar knieën smeken.
Jeetje Prada, dat is best wel heftig wat je hier zegt.

Dan heeft je moeder het echt te bont gemaakt.
quote:milouda schreef op 28 augustus 2015 @ 22:06:

Jeetje Prada, dat is best wel heftig wat je hier zegt.

Dan heeft je moeder het echt te bont gemaakt.



Ja dat heeft ze zeker wel ja. Heb ook al in geen twintig jaar geen contact gehad en ik moet zeggen, ik mis er niets van.

Mijn oudste heeft af en toe contact met haar, zijn keuze. Daar ga ik niet tussen zitten, maar ik hoef er niets over te horen. Mijn stiefvader is dood van zijn fiets gevallen en ik heb 1 berichtje gestuurd. Of ze mij niet op de rouwkaart wilden noemen en zo geschiedde.
Alle reacties Link kopieren
quote:Rubber_Ducky schreef op 28 augustus 2015 @ 21:42:

[...]





Ik vind 38 niet erg oud. Mensen blijven veel langer vitaal dan vroeger. Je bent dan 58 als je kind 20 is. Mensen van 58 staan nog volop in het leven.



Dat vind ik ook hoor.

En ja de levensverwachting ligt ook wat hoger. Maar goed mijn vader is maar 38 geworden en ik denk niet dat hij had gewild om zijn kinderen niet op te zien groeien maar het lot besliste dus anders. Dus niemand kan het van tevoren inschatten.



En 58 is nog erg jong inderdaad. Die vooroordelen over oude (vooral moeders) vind ik echt niet terecht. Als een man van 45 nog vader wordt vind niemand het raar, een vrouw daarentegen daar oordeelt iedereen graag over. Ik vind het allerbelangrijkste dat een kind gewenst is en of dat nu bij een vrouw van 20 of van 40 is, dat vind ik niet zo interessant eerlijk gezegd.
Alle reacties Link kopieren
quote:voornu schreef op 28 augustus 2015 @ 21:23:

[...]

Ha, nee, geen garanties inderdaad.



Ik heb er eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht en het ook niet als argument voor/tegen het krijgen van mijn kind gebruikt. Lijkt mij sterk overigens, dat dat bij mensen in de overweging mee speelt. In de kinder-krijg-fase ben je och nog helemaal niet mee bezig met je eigen dood?



Ik (en heb het ook van mede-kindvrijen gehoord) heb het toch wel een paar keer voorbij horen komen hoor. Dat ik later nooit bezoek zal krijgen in het bejaardenhuis. Het zij zo, er zijn meer mensen om mij heen die ik nog heel lang hoop te zien.



En ik denk dat het meer pijn doet als je weet dat je kinderen hebt maar die komen nooit of willen je niet meer zien, dan wanneer je geen kinderen hebt en daar dus ook niks van hoeft te verwachten.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
Hier heb ik een aantal jaren over nagedacht. Wel, niet, wel, niet.

Uiteindelijk heel rationeel besloten wat ik leuker vind in het leven, een mooi huis met dito spullen en kunnen reizen en de vrijheid behouden of op het schoolplein staan en snotneuzen vegen.

Verder begrijp ik heel goed dat kinderen van jezelf altijd een verbintenis hebben met jouw als moeder, maar kinderen in de dagelijkse gang van zaken boeien me in het geheel niet.



Mijn vriend heeft 2 inmiddels grote kinderen en wat hij en de moeder er voor doen is mooi maar ik zou daar zelf echt geen 21 jaar zin in hebben. Daarbij vind ik dat kinderen ook veel leed kunnen veroorzaken ipv de altijd en eeuwige roze wolk bij de geboorte ervan, maar tegen de tijd dat je je dat realiseert ben je rijkelijk te laat



Uiteindelijk is het niet mijn weg in het leven, ik kleur het anders in zonder daar rouwig over te zijn. De rust die het geeft is wel prettig.
Ja en?
Alle reacties Link kopieren
quote:prada schreef op 28 augustus 2015 @ 21:50:

[...]





Inderdaad. Ik ben zo'n kind en ik zal mijn moeder nooit opzoeken in een verpleeghuis of als ze terminaal zou zijn. Al zou ze me op haar knieën smeken.



Daar heb je dan vast je redenen voor neem ik aan. Maar een bloedband zegt ook helemaal niet alles. Mensen kunnen elkaar enorm pijn doen helaas, ook familie. Wat te denken van al het misbruik wat aan het licht komt of mishandeling. Kinderen zijn enorm loyaal aan hun ouders maar uiteraard zijn er grenzen.



Daarom kan ik er ook niet tegen dat mensen het allemaal zo verheerlijken want in realiteit is er best veel ellende in gezinnen en ik begrijp niet waar dit allemaal door komt. Gelukkig zijn er ook nog gezinnen waar het wel normaal gaat, maar toch elke ellende is er 1 teveel.
Daisy, ik vind het trouwens opvallend en vooral ook heel vervelend voor jou dat er in jouw omgeving zo hard wordt gereageerd naar jou toe vanwege het feit dat je geen kinderen hebt.
Alle reacties Link kopieren
quote:himalaya schreef op 28 augustus 2015 @ 22:28:

[...]





Ik (en heb het ook van mede-kindvrijen gehoord) heb het toch wel een paar keer voorbij horen komen hoor. Dat ik later nooit bezoek zal krijgen in het bejaardenhuis. Het zij zo, er zijn meer mensen om mij heen die ik nog heel lang hoop te zien.



En ik denk dat het meer pijn doet als je weet dat je kinderen hebt maar die komen nooit of willen je niet meer zien, dan wanneer je geen kinderen hebt en daar dus ook niks van hoeft te verwachten.



O ja, heb ik ook heel vaak gehoord hoor, tot in den treure. En ik heb wel nieuws wat dat betreft want bejaardentehuizen zijn straks mogelijk nog een zeldzaam verschijnsel. Onze regering wil ouderen zo lang mogelijk op zichzelf laten wonen. Tja of dat haalbaar is, dat is dan maar de vraag. En ja wellicht krijgen mensen zonder kinderen minder bezoek, dat zal ongetwijfeld, maar de vraag is hoe erg dat dan is? Ik zou het niet weten, ik ben niet zo ontzettend sociaal, sterker nog in mijn familie heb ik enkele kluizenaars (2 ooms) en die willen niet eens contact met familie. Er is 1 inmiddels overleden, hij lag dood in huis.



En dan mijn oma van vaders zijde. Een kind was jong overleden (mijn vader) en de andere drie kinderen kwamen enkel als er wat te halen viel en verder lieten ze zich niet zien. Mijn tante nam haar bijv. haar auto af met de belofte dat ze zou zorgen dat ze mobiel zou blijven. No way dus want mijn tante kwam er daarna nooit meer.



Ik denk zelf dat ik later met meer kinderlozen/kindervrijen een woonvorm op ga richten, de middelen hiervoor heb ik toevallig. Dat lijkt me best gezellig eerlijk gezegd. Dan kunnen we personeel aannemen die voor ons zorgt en ook dingen gezamenlijk ondernemen
Alle reacties Link kopieren
quote:Rubber_Ducky schreef op 28 augustus 2015 @ 22:49:

Daisy, ik vind het trouwens opvallend en vooral ook heel vervelend voor jou dat er in jouw omgeving zo hard wordt gereageerd naar jou toe vanwege het feit dat je geen kinderen hebt.



Het is nu wel beter hoor, ik hoor nu alleen nog maar hoe erg het is dat ik mijn moeder geen oma maak.

Maar goed, onlangs trof ik een oude schoolvriendin en die heeft ook geen kinderen. Haar moeder werd er zelfs op aangesproken wat er mis was gegaan in de opvoeding dat zij dat niet wilde. Asjemou dacht ik toen, die had ik nog niet gehoord.



Maar ik denk wel dat het er aan ligt waar je opgroeit. Het stikt hier van de grote gezinnen en op school vonden veel meiden het ook niet nodig om verder te studeren. Ze werden toch moeder en dat was hun doel ook zo'n beetje. Ik woon in een streng gelovig dorp en men heeft hier toch nog steeds voor ogen dat je gaat trouwen en daarna automatisch kinderen krijgt. Dat trouwen heb ik dus wel gedaan en daarna ging men er automatisch van uit dat wij kinderen zouden krijgen. Niet dus, ik was er ook nooit zo erg mee bezig moet ik bekennen en mijn man ook niet. Maar mensen bleven maar vragen en ook vaak de medelijdende blikken dat het niet lukte.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven