Kinderen
alle pijlers
Werkende vaders.....
maandag 19 oktober 2015 om 22:01
Ik wilde dit even delen:
http://www.breakingnews.i ... rking-mothers-700862.html
Maakt pijnlijk duidelijk hoe bizar de eisen zijn die vrouwen zichzelf en elkaar opleggen.
Wat vinden jullie?
http://www.breakingnews.i ... rking-mothers-700862.html
Maakt pijnlijk duidelijk hoe bizar de eisen zijn die vrouwen zichzelf en elkaar opleggen.
Wat vinden jullie?
maandag 19 oktober 2015 om 22:11
Het klinkt idd totaal belachelijk, als je het geslacht omdraait. Maar toch.. Diep in mijn hoofd zit er nog steeds zo'n duiveltje die precies die dingen zegt. Ik ben best perfectionistisch aangelegd, en zou ook niet goed weten hoe ik al die (deels zelfopgelegde) eisen los zou moeten laten.
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
maandag 19 oktober 2015 om 22:22
Ik begrijp het andersom juist vaak niet. Waarom vrouwen vinden dat ze én verantwoordelijk moeten zijn voor het zelf zorgen van hun kinderen én voor en zelfstandig salaris én een tevreden echtgenoot én een leuke vriendin én een goede dochter én een glimmend huis etc en zich schuldig gaan voelen als ze ergens ook maar een minuutje "falen".
En of je m/v nu kiest voor fulltime werken of fulltime thuis bij de kinderen blijven, ik snap daarin elke keuze en overweging en vind niks goed of fout.
En of je m/v nu kiest voor fulltime werken of fulltime thuis bij de kinderen blijven, ik snap daarin elke keuze en overweging en vind niks goed of fout.
maandag 19 oktober 2015 om 22:26
Veel vrouwen zijn zeikerds. Ik heb ze gelukkig niet meer in mijn omgeving, maar ik heb weleens zulke collega's gehad. Heel vermoeiend. Ook dat ze dan zo gaan praten: "Ik voel me gewoon niet prettig als ik niet elke dag fris gestreken wasgoed in mijn mand heb. Ik blijf gewoon wakker tot twaalf uur om de was te vouwen en sta om zes uur weer op om quinoa-salades voor mijn kinderen te maken. Oh, mogen jouw kinderen wel een bruine boterham met vlokken? Nou ja, ik weet het niet, het zal voor een keertje heus niet zo schadelijk zijn, maar het is ook niet echt gezond. Ach, jij bent gewoon lekker gek. Kom je trouwens ook nog meehelpen met knutselen op school? Het is zo jammer dat het altijd dezelfde moeders zijn die komen. Maar het is ook wel gezellig, vooral met Jolien. Zo'n leuke meid, je snapt niet dat haar man bij haar is weggegaan. Alhoewel, ze had zich natuurlijk wat leuker kunnen kleden en met een beetje make-up is zo'n vermoeid hoofd zo weggetoverd. Maar he! Wat zit ik weer te kletsen, ik moet gauw weg, de kinderen van Chinese les halen."
Aaaaaargh!
Man en ik hebben bewust de keuze gemaakt om rollen soms om te draaien. We doen dat ook vrij rigoreus (we houden nogal van vaste afspraken). Het zit vooral andere mensen heel erg dwars. De buurvrouw is jaloers omdat mijn man kookt en de kinderen naar bed brengt, de buurman snapt niet waarom ik klusjes doe en mijn schoonvader vertelt trots en verbaasd op elke verjaardag dat ik net zo werk als een man.
Aaaaaargh!
Man en ik hebben bewust de keuze gemaakt om rollen soms om te draaien. We doen dat ook vrij rigoreus (we houden nogal van vaste afspraken). Het zit vooral andere mensen heel erg dwars. De buurvrouw is jaloers omdat mijn man kookt en de kinderen naar bed brengt, de buurman snapt niet waarom ik klusjes doe en mijn schoonvader vertelt trots en verbaasd op elke verjaardag dat ik net zo werk als een man.
maandag 19 oktober 2015 om 22:30
quote:NYC schreef op 19 oktober 2015 @ 22:22:
Ik begrijp het andersom juist vaak niet. Waarom vrouwen vinden dat ze én verantwoordelijk moeten zijn voor het zelf zorgen van hun kinderen én voor en zelfstandig salaris én een tevreden echtgenoot én een leuke vriendin én een goede dochter én een glimmend huis etc en zich schuldig gaan voelen als ze ergens ook maar een minuutje "falen".
En of je m/v nu kiest voor fulltime werken of fulltime thuis bij de kinderen blijven, ik snap daarin elke keuze en overweging en vind niks goed of fout.Dat vooral! Doe lekker wat goed is voor jou en je gezin, en ga niet voor anderen beslissen of wachten op de goedkeuring van anderen. Al die kritiek die vrouwen op elkaar kunnen hebben, thuisblijvende vrouwen op werkende vrouwen en vice versa. Zo zinloos allemaal.
Ik begrijp het andersom juist vaak niet. Waarom vrouwen vinden dat ze én verantwoordelijk moeten zijn voor het zelf zorgen van hun kinderen én voor en zelfstandig salaris én een tevreden echtgenoot én een leuke vriendin én een goede dochter én een glimmend huis etc en zich schuldig gaan voelen als ze ergens ook maar een minuutje "falen".
En of je m/v nu kiest voor fulltime werken of fulltime thuis bij de kinderen blijven, ik snap daarin elke keuze en overweging en vind niks goed of fout.Dat vooral! Doe lekker wat goed is voor jou en je gezin, en ga niet voor anderen beslissen of wachten op de goedkeuring van anderen. Al die kritiek die vrouwen op elkaar kunnen hebben, thuisblijvende vrouwen op werkende vrouwen en vice versa. Zo zinloos allemaal.
maandag 19 oktober 2015 om 22:32
Ken ook wel van die mannen. Verschil is niet alleen het elkaar aanspreken op maar ook de maatschappelijke druk.
Ik vind het wel een geinig voorbeeld. Ik vond het destijds ook heel sterk duidelijk maken welke vooroordelen er bestaan en hoe belachelijk deze zijn toen ze zo'n omgekeerde actie deden over die verkrachter die door zijn slachtoffer in brand was gestoken (tummblerreacties)
Ik vind het wel een geinig voorbeeld. Ik vond het destijds ook heel sterk duidelijk maken welke vooroordelen er bestaan en hoe belachelijk deze zijn toen ze zo'n omgekeerde actie deden over die verkrachter die door zijn slachtoffer in brand was gestoken (tummblerreacties)
maandag 19 oktober 2015 om 23:32
Bij mannen onder elkaar gebeurt het ook wel, maar op een andere manier. Dan hebben ze het over Piet met zijn Japanner; daar wil je toch niet in gezien worden, allemaal plastic van binnen. En die velgen! Nee, ik ben tevreden met mijn Saabje. Wat heb jij eigenlijk? Oh ja, een Passat... Nou ja, het is beter dan niets, zullen we maar zeggen.
Maar goed, bij vrouwen gaat het wel verder heb ik soms het idee, al heb ik dat soort mensen gelukkig heel weinig om me heen.
Maar goed, bij vrouwen gaat het wel verder heb ik soms het idee, al heb ik dat soort mensen gelukkig heel weinig om me heen.
maandag 19 oktober 2015 om 23:45
quote:Honeymoonquiz schreef op 19 oktober 2015 @ 23:32:
Bij mannen onder elkaar gebeurt het ook wel, maar op een andere manier. Dan hebben ze het over Piet met zijn Japanner; daar wil je toch niet in gezien worden, allemaal plastic van binnen. En die velgen! Nee, ik ben tevreden met mijn Saabje. Wat heb jij eigenlijk? Oh ja, een Passat... Nou ja, het is beter dan niets, zullen we maar zeggen.
Maar goed, bij vrouwen gaat het wel verder heb ik soms het idee, al heb ik dat soort mensen gelukkig heel weinig om me heen. De autowasserette op zaterdagochtend, allemaal met de tuinslang 'lekker' poetsen. En allemaal dezelfde auto (ik zie het verschil niet): Volvo stationwagen. En ze zien of de ander het standaardpakket heeft of het luxepakket of de business edition. Maar maatschappelijk gezien is het not done om te pochen met je leasebak.
Bij mannen onder elkaar gebeurt het ook wel, maar op een andere manier. Dan hebben ze het over Piet met zijn Japanner; daar wil je toch niet in gezien worden, allemaal plastic van binnen. En die velgen! Nee, ik ben tevreden met mijn Saabje. Wat heb jij eigenlijk? Oh ja, een Passat... Nou ja, het is beter dan niets, zullen we maar zeggen.
Maar goed, bij vrouwen gaat het wel verder heb ik soms het idee, al heb ik dat soort mensen gelukkig heel weinig om me heen. De autowasserette op zaterdagochtend, allemaal met de tuinslang 'lekker' poetsen. En allemaal dezelfde auto (ik zie het verschil niet): Volvo stationwagen. En ze zien of de ander het standaardpakket heeft of het luxepakket of de business edition. Maar maatschappelijk gezien is het not done om te pochen met je leasebak.
maandag 19 oktober 2015 om 23:54
Ik ben, begin jaren 80, een poosje kind geweest van een alleenstaande vader.
De krant belde voor een interview en hij had binnen drie maanden twee verschillende gratis oppassen.
Zo extreem is het (hoop ik) niet meer, maar naast de maatschappelijke druk is er ook een verschil in maatschappelijke waardering.
De krant belde voor een interview en hij had binnen drie maanden twee verschillende gratis oppassen.
Zo extreem is het (hoop ik) niet meer, maar naast de maatschappelijke druk is er ook een verschil in maatschappelijke waardering.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 20 oktober 2015 om 10:07
quote:lemoos2 schreef op 19 oktober 2015 @ 23:45:
[...]
De autowasserette op zaterdagochtend, allemaal met de tuinslang 'lekker' poetsen. En allemaal dezelfde auto (ik zie het verschil niet): Volvo stationwagen. En ze zien of de ander het standaardpakket heeft of het luxepakket of de business edition. Maar maatschappelijk gezien is het not done om te pochen met je leasebak.
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.
[...]
De autowasserette op zaterdagochtend, allemaal met de tuinslang 'lekker' poetsen. En allemaal dezelfde auto (ik zie het verschil niet): Volvo stationwagen. En ze zien of de ander het standaardpakket heeft of het luxepakket of de business edition. Maar maatschappelijk gezien is het not done om te pochen met je leasebak.
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.
dinsdag 20 oktober 2015 om 17:58
quote:Sid-returns schreef op 20 oktober 2015 @ 10:07:
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.
Ik zie bij mannen wel andere verantwoordelijkheden, of gevoel daarvoor dan dus. Sport, school bijv.. Vooral bij sport zie ik soortgelijke stress als vrouwen kunnen ervaren.
Ik vind in mijn omgeving veel stellen het goed samen rooien rondom kinderen, werk en prive. Mannen gaan daar absoluut anders mee om en daar zouden vrouwen iets van kunnen leren.
Niets mis met afspraken maken rondom alles en niet verwachten dat 'de man' dat aanvoelt.
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.
Ik zie bij mannen wel andere verantwoordelijkheden, of gevoel daarvoor dan dus. Sport, school bijv.. Vooral bij sport zie ik soortgelijke stress als vrouwen kunnen ervaren.
Ik vind in mijn omgeving veel stellen het goed samen rooien rondom kinderen, werk en prive. Mannen gaan daar absoluut anders mee om en daar zouden vrouwen iets van kunnen leren.
Niets mis met afspraken maken rondom alles en niet verwachten dat 'de man' dat aanvoelt.
Je bent zelf een theepot
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:08
quote:barbaracartland schreef op 19 oktober 2015 @ 22:26:
Veel vrouwen zijn zeikerds. Ik heb ze gelukkig niet meer in mijn omgeving, maar ik heb weleens zulke collega's gehad. Heel vermoeiend. Ook dat ze dan zo gaan praten: "Ik voel me gewoon niet prettig als ik niet elke dag fris gestreken wasgoed in mijn mand heb. Ik blijf gewoon wakker tot twaalf uur om de was te vouwen en sta om zes uur weer op om quinoa-salades voor mijn kinderen te maken. Oh, mogen jouw kinderen wel een bruine boterham met vlokken? Nou ja, ik weet het niet, het zal voor een keertje heus niet zo schadelijk zijn, maar het is ook niet echt gezond. Ach, jij bent gewoon lekker gek. Kom je trouwens ook nog meehelpen met knutselen op school? Het is zo jammer dat het altijd dezelfde moeders zijn die komen. Maar het is ook wel gezellig, vooral met Jolien. Zo'n leuke meid, je snapt niet dat haar man bij haar is weggegaan. Alhoewel, ze had zich natuurlijk wat leuker kunnen kleden en met een beetje make-up is zo'n vermoeid hoofd zo weggetoverd. Maar he! Wat zit ik weer te kletsen, ik moet gauw weg, de kinderen van Chinese les halen."
Aaaaaargh!
Man en ik hebben bewust de keuze gemaakt om rollen soms om te draaien. We doen dat ook vrij rigoreus (we houden nogal van vaste afspraken). Het zit vooral andere mensen heel erg dwars. De buurvrouw is jaloers omdat mijn man kookt en de kinderen naar bed brengt, de buurman snapt niet waarom ik klusjes doe en mijn schoonvader vertelt trots en verbaasd op elke verjaardag dat ik net zo werk als een man.
hahahaha.
prachtig geschreven
Veel vrouwen zijn zeikerds. Ik heb ze gelukkig niet meer in mijn omgeving, maar ik heb weleens zulke collega's gehad. Heel vermoeiend. Ook dat ze dan zo gaan praten: "Ik voel me gewoon niet prettig als ik niet elke dag fris gestreken wasgoed in mijn mand heb. Ik blijf gewoon wakker tot twaalf uur om de was te vouwen en sta om zes uur weer op om quinoa-salades voor mijn kinderen te maken. Oh, mogen jouw kinderen wel een bruine boterham met vlokken? Nou ja, ik weet het niet, het zal voor een keertje heus niet zo schadelijk zijn, maar het is ook niet echt gezond. Ach, jij bent gewoon lekker gek. Kom je trouwens ook nog meehelpen met knutselen op school? Het is zo jammer dat het altijd dezelfde moeders zijn die komen. Maar het is ook wel gezellig, vooral met Jolien. Zo'n leuke meid, je snapt niet dat haar man bij haar is weggegaan. Alhoewel, ze had zich natuurlijk wat leuker kunnen kleden en met een beetje make-up is zo'n vermoeid hoofd zo weggetoverd. Maar he! Wat zit ik weer te kletsen, ik moet gauw weg, de kinderen van Chinese les halen."
Aaaaaargh!
Man en ik hebben bewust de keuze gemaakt om rollen soms om te draaien. We doen dat ook vrij rigoreus (we houden nogal van vaste afspraken). Het zit vooral andere mensen heel erg dwars. De buurvrouw is jaloers omdat mijn man kookt en de kinderen naar bed brengt, de buurman snapt niet waarom ik klusjes doe en mijn schoonvader vertelt trots en verbaasd op elke verjaardag dat ik net zo werk als een man.
hahahaha.
prachtig geschreven
dinsdag 20 oktober 2015 om 18:13
[quote]Sid-returns schreef op 20 oktober 2015 @ 10:07:
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.[/quote
Om even in te haken op Honeymoonquiz. Ik herken uit haar post wel het 'apenrots' fenomeen maar ik denk dat vrouwen idd te maken hebben met meer maatschappelijke druk.
Mijn man heeft wel eens links of rechts een vraag gekregen van een andere man waarom hij geen stationwagon heeft (want zo handig met kind). Nu zijn dat over het algemeen eigenlijk verkapte inleidingen om over de eigen bolide te kunnen pochen maar goed. Het feit dat hij een ander model en merk heeft gekozen, daar vindt men over het algemeen weinig van. Zeker wildvreemden zullen daar niets over zeggen.
Als ft- werkende moeder merk ik wel (niet altijd hoor, ik ben geen martelares oid) dat soms wildvreemden het normaal vinden om er iets van te vinden en dit ook te zeggen. sommige opmerkingen daar kan ik wat achter zoeken (zelf de druk opleggen), bijvoorbeeld bij een opmerking als "Oh, dat hoor/zie je niet zo gauw".
Maar bij een "Oh, nee, toen de kinderen kwamen wilde ik hen niet vijf dagen in de opvang dus mijn vrouw/ik werk parttime". Alsof het mij wat boeit wat de tandarts regelt met zijn vrouw, alsof mij überhaupt zijn kinderen mij iets aangaan. Ik wil gewoon een routinecontrole afspreken voor zoonlief op woensdagmiddag.
Papa is standaard thuis op de vrije middagen (woensdag en vrijdag). Hoe vaak dan wel niet de opmerking volgt "Goh wat leuk dat u vrij heeft genomen, ja ze zijn maar 1x klein he, heb er zelf teveel van gemist vroeger".
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.[/quote
Om even in te haken op Honeymoonquiz. Ik herken uit haar post wel het 'apenrots' fenomeen maar ik denk dat vrouwen idd te maken hebben met meer maatschappelijke druk.
Mijn man heeft wel eens links of rechts een vraag gekregen van een andere man waarom hij geen stationwagon heeft (want zo handig met kind). Nu zijn dat over het algemeen eigenlijk verkapte inleidingen om over de eigen bolide te kunnen pochen maar goed. Het feit dat hij een ander model en merk heeft gekozen, daar vindt men over het algemeen weinig van. Zeker wildvreemden zullen daar niets over zeggen.
Als ft- werkende moeder merk ik wel (niet altijd hoor, ik ben geen martelares oid) dat soms wildvreemden het normaal vinden om er iets van te vinden en dit ook te zeggen. sommige opmerkingen daar kan ik wat achter zoeken (zelf de druk opleggen), bijvoorbeeld bij een opmerking als "Oh, dat hoor/zie je niet zo gauw".
Maar bij een "Oh, nee, toen de kinderen kwamen wilde ik hen niet vijf dagen in de opvang dus mijn vrouw/ik werk parttime". Alsof het mij wat boeit wat de tandarts regelt met zijn vrouw, alsof mij überhaupt zijn kinderen mij iets aangaan. Ik wil gewoon een routinecontrole afspreken voor zoonlief op woensdagmiddag.
Papa is standaard thuis op de vrije middagen (woensdag en vrijdag). Hoe vaak dan wel niet de opmerking volgt "Goh wat leuk dat u vrij heeft genomen, ja ze zijn maar 1x klein he, heb er zelf teveel van gemist vroeger".
dinsdag 20 oktober 2015 om 19:55
Wat ik wel merk is dat het voor mijn man soms best lastig is een a-typische man te zijn. Hij is beeldschoon en ik ben stapelgek op hem, dat is het niet. Maar hij klust niet graag, houdt niet van voetbal, drinkt niet graag bier, bepaalt welke auto hij wil kopen op basis van een exceltabel in plaats van op basis van welke lekker klinkt of imponeert. Hij vindt het heel leuk als er vriendjes of vriendinnetjes van de kinderen komen spelen, hij bakt graag en hij neemt de beslissingen als het op binnenhuisarchitectuur aankomt (ik vind alles best).
En ergens voelt hij zich altijd tekort schieten, wanneer hij hulp moet vragen. Terwijl die andere mannen ook dingen niet kunnen, die hij wel kan (de hypotheker vastkletsen op vakkennis, voor alle producten in huis een eigen afschrijvingsformule opstellen, alle administratie regelen, geweldig goed voorlezen, heel goed knuffelen en stofzuigen), maar die horen niet bij het "ugh-stoere-man-drinkt-graag-bier-pakket"
En ergens voelt hij zich altijd tekort schieten, wanneer hij hulp moet vragen. Terwijl die andere mannen ook dingen niet kunnen, die hij wel kan (de hypotheker vastkletsen op vakkennis, voor alle producten in huis een eigen afschrijvingsformule opstellen, alle administratie regelen, geweldig goed voorlezen, heel goed knuffelen en stofzuigen), maar die horen niet bij het "ugh-stoere-man-drinkt-graag-bier-pakket"
dinsdag 20 oktober 2015 om 20:46
quote:Sid-returns schreef op 20 oktober 2015 @ 10:07:
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.Deels snap ik wat je bedoelt, dat je het gevoel hebt dat je er als vrouw op aangekeken wordt (door andere vrouwen) als je huis een bende zou zijn, al is dat evengoed mans verantwoordelijkheid. Of op de gegeven kadootjes, ook al heb je ze samen uitgekozen en betaald. Het klopt misschien wel dat men (andere vrouwen vooral) daar vooral de vrouw op aankijken en niet het stel (laat staan de man alleen) maar érgens denk ik het dan misschien ook wel weer typisch heel vrouwelijk is om je daar dan aan te ergeren, druk om te maken of misschien zelfs wel schuldig om zou gaan kunnen voelen.
[...]
Dat herken ik niet zo.
Kijk naar dit forum, de ellenlange discussies over wel of niet borstvoeding en de absurde tips die damesbladen geven. Dat zie ik bij mannen minder terug. Die maken zich over het algemeen een stuk minder zorgen over hun huishouden enz.
Wij zitten helemaal niet zo vast in rolpatronen, minder dan de gemiddelde nederlander vermoed ik. Maar als er bezoek komt maak ik me zorgen over het huis, hem boeit het niet. Omdat in mijn achterhoofd toch een stemmetje zit dat ík er op wordt aangekeken als het niet netjes is, en hij niet. Zelfde met kadootjes voor verjaardagen, kaartjes naar familieleden, enz. In mijn beleving ziet 'men' dat als mijn verantwoordelijkheid en niet de zijne en als het dus niet gebeurt is het 'mijn schuld'.
Dat zie ik bij mannen onderling niet zo gebeuren eigenlijk.Deels snap ik wat je bedoelt, dat je het gevoel hebt dat je er als vrouw op aangekeken wordt (door andere vrouwen) als je huis een bende zou zijn, al is dat evengoed mans verantwoordelijkheid. Of op de gegeven kadootjes, ook al heb je ze samen uitgekozen en betaald. Het klopt misschien wel dat men (andere vrouwen vooral) daar vooral de vrouw op aankijken en niet het stel (laat staan de man alleen) maar érgens denk ik het dan misschien ook wel weer typisch heel vrouwelijk is om je daar dan aan te ergeren, druk om te maken of misschien zelfs wel schuldig om zou gaan kunnen voelen.
dinsdag 20 oktober 2015 om 20:52
Je kunt je het er het beste niets van aantrekken. Als ik moet werken en mijn partner neemt een paar vrije dagen, dan wordt hij geprezen dat hij zo'n goede vader is omdat hij vrij neemt. Ik heb het jaren voor mijn rekening genomen, maar nooit iemand die mij een schouderklopje geeft. Grappig eigenlijk.
Ik ben heel makkelijk met huishouden en beschik ook over powermomenten waarin ik alles heel snel op kan ruimen, schoon kan maken en de was doe. Daar hou ik het op vol, maar mijn huis is geen woonkamer uit de VT Wonen en mijn kinderen zien er niet uit alsof ze net zijn weggelopen uit een fotoshoot. Ze bepalen zelf wel wat ze aan willen.
Ik ben heel makkelijk met huishouden en beschik ook over powermomenten waarin ik alles heel snel op kan ruimen, schoon kan maken en de was doe. Daar hou ik het op vol, maar mijn huis is geen woonkamer uit de VT Wonen en mijn kinderen zien er niet uit alsof ze net zijn weggelopen uit een fotoshoot. Ze bepalen zelf wel wat ze aan willen.