Psyche
alle pijlers
Vreemd tijdsbesef
woensdag 9 december 2015 om 21:22
Laatst had ik iets vreemds, ik ben benieuwd of het herkenbaar is voor anderen. Terloops namen mijn vader en ik even de planning voor de feestdagen door en zei hij: "die dag niet, dan is mijn zus 50 jaar getrouwd." En ik merkte dat ik dat eventjes echt heel raar vond. Want het voelde voor mij nog als niet eens zo heel lang geleden dat zijn ouders (mijn opa en oma dus) vijftig jaar getrouwd waren... Al was dat in 1993, toch ook alweer meer dan 22 jaar geleden en leven zij alweer een poosje niet meer.
Maar toch, voor eventjes vond ik het raar... Dat ik me dus van "meerdere generaties" inmiddels herinneringen aan het vormen ben. En ook dat oudere mensen in mijn beleving steeds jonger blijven. Mijn tante van 72 voelt minder oud dan hoe ik mijn oma op die leeftijd herinnerde.
Echt eventjes een "huh?" moment.
Meer mensen die soms ineens zo'n apart idee hebben van hoe de tijd voorbij is gegleden? En ergens vind ik het ook beangstigend.
Maar toch, voor eventjes vond ik het raar... Dat ik me dus van "meerdere generaties" inmiddels herinneringen aan het vormen ben. En ook dat oudere mensen in mijn beleving steeds jonger blijven. Mijn tante van 72 voelt minder oud dan hoe ik mijn oma op die leeftijd herinnerde.
Echt eventjes een "huh?" moment.
Meer mensen die soms ineens zo'n apart idee hebben van hoe de tijd voorbij is gegleden? En ergens vind ik het ook beangstigend.
woensdag 9 december 2015 om 23:04
quote:lemoos2 schreef op 09 december 2015 @ 22:58:
[...]
En het gekke is als je met jouw eigen moeder hele oude familiefoto's bekijkt, zij dan op haar beurt weer vindt dat haar moeder op die leeftijd er veel ouder uitzag dan zijzelf.Mijn oma is erg jong overleden, dus daar kan ik voor wat betreft mijn moeder niet over mee praten. Maar ik kan me inderdaad best voorstellen dat het zo zou werken. En vermoedelijk ben ik zelf dan ook gewoon een oude muts die niet goed in spiegels kijkt
[...]
En het gekke is als je met jouw eigen moeder hele oude familiefoto's bekijkt, zij dan op haar beurt weer vindt dat haar moeder op die leeftijd er veel ouder uitzag dan zijzelf.Mijn oma is erg jong overleden, dus daar kan ik voor wat betreft mijn moeder niet over mee praten. Maar ik kan me inderdaad best voorstellen dat het zo zou werken. En vermoedelijk ben ik zelf dan ook gewoon een oude muts die niet goed in spiegels kijkt
donderdag 10 december 2015 om 00:00
Ja, later als ik groot ben is inderdaad nu, maar zo voelt dat totaal niet.
Als ik bekijk hoe mijn ouders op mijn leeftijd leefden: getrouwd, twee jonge kinderen die allebei geen baby's meer zijn, een koophuis en vooral eigenlijk regelmaat. Zelf ben ik de afgelopen jaren gemiddeld wel eens per jaar verhuisd, over grote afstanden ook, ben ik alleenwonend en kinderen kan ik me vrij weinig bij voorstellen (hoewel ik ws. niet zo lang meer heb, een paar jaar ofzo, om ze te krijgen). Regelmaat heb ik ook al niet echt. En ondanks dat ik ver weg van mijn ouders woon, voelt het alsof we meer een ouder-kind relatie nog hebben dan ik mijn moeder met mijn oma zag hebben. Misschien omdat daar meer tijd voor is (want mijn moeder heeft veel broers en zussen, maar "maar" twee kinderen) en misschien ook wel juist omdat ik zelf geen kinderen heb. Of omdat ik niet zo van de huishoudelijke klussen ben, terwijl dat juist was waarmee mijn moeder naar zelfstandigheid klaargestoomd werd.
Als ik bekijk hoe mijn ouders op mijn leeftijd leefden: getrouwd, twee jonge kinderen die allebei geen baby's meer zijn, een koophuis en vooral eigenlijk regelmaat. Zelf ben ik de afgelopen jaren gemiddeld wel eens per jaar verhuisd, over grote afstanden ook, ben ik alleenwonend en kinderen kan ik me vrij weinig bij voorstellen (hoewel ik ws. niet zo lang meer heb, een paar jaar ofzo, om ze te krijgen). Regelmaat heb ik ook al niet echt. En ondanks dat ik ver weg van mijn ouders woon, voelt het alsof we meer een ouder-kind relatie nog hebben dan ik mijn moeder met mijn oma zag hebben. Misschien omdat daar meer tijd voor is (want mijn moeder heeft veel broers en zussen, maar "maar" twee kinderen) en misschien ook wel juist omdat ik zelf geen kinderen heb. Of omdat ik niet zo van de huishoudelijke klussen ben, terwijl dat juist was waarmee mijn moeder naar zelfstandigheid klaargestoomd werd.
If at first you don’t succeed, call it version 1.0
donderdag 10 december 2015 om 17:58
Ik herinner me nog heel veel van vroeger, bv. van mijn basisschooltijd. In 1998 verliet ik die school. Ook op de klassenreünie stonden de anderen verbaasd wat ik nog allemaal wist. Sommigen wisten niet meer welke rol ze hadden in de afscheidsmusical. Ik wist ze nog allemaal. Nu heb ik dat boekje wel bewaard en de band best vaak bekeken in de jaren daarna. Ook standen van slagbalpartijtjes, wat we aten tijdens vieringen, liedjes waar ik geen tekst van heb weet ik nog. Voor mijn gevoel is dat hooguit 10 jaar geleden.
Ik heb geen opa's en oma's meer. Ze stierven vrij kort op elkaar. Op mijn 8e had ik alleen nog een opa. Aan hem heb ik dan ook de meeste herinneringen. Logeerpartijtjes op de camping en dat we dan alleen aten wat ik lekker vond. Vaak waren dat koffiekoeken, vermicellisoep, friet met snack. Op het strand krabben vissen, haaientanden zoeken en dingen bouwen. Op de camping veel spelen. Ik weet ook nog hoe het rook in de caravan en het schuurtje. Het lijkt allemaal maar zo kort voorbij. Terwijl mijn laatste logeerpartij bij hem 14 jaar geleden is en hij alweer bijna 9 jaar dood is.
Ook heb ik het bij BN'ers. Als ik nu bijv. Linda in GTST zie vind ik die zoveel ouder geworden. Ik ben bij het afscheidsconcert van Linda, Roos en Jessica geweest. Toen was het echt nog zo'n meisje.
Het lijkt alsof iedereen verandert en voor mij de tijd stil is blijven staan.
Ik denk ook wel dat ik nog zoveel weet doordat ik minder heb beleefd dan veel leeftijdsgenoten. Serieuze en lange relaties, op vakantie zonder ouders, feesten en beesten. Kortom het omgaan met leeftijdsgenoten als tiener en jongvolwassene. Dat heb ik niet meegemaakt. Daardoor leer je ook meer mensen kennen en als het bevalt kan ik me indenken dat herinneringen van vroeger naar de achtergrond verschuiven. Ik heb die herinneringen vastgehouden, omdat er weinig voor in de plaats kwam.
Eigenlijk begint het de laatste 4 jaar pas weer leuker te worden qua contacten.
Ik heb geen opa's en oma's meer. Ze stierven vrij kort op elkaar. Op mijn 8e had ik alleen nog een opa. Aan hem heb ik dan ook de meeste herinneringen. Logeerpartijtjes op de camping en dat we dan alleen aten wat ik lekker vond. Vaak waren dat koffiekoeken, vermicellisoep, friet met snack. Op het strand krabben vissen, haaientanden zoeken en dingen bouwen. Op de camping veel spelen. Ik weet ook nog hoe het rook in de caravan en het schuurtje. Het lijkt allemaal maar zo kort voorbij. Terwijl mijn laatste logeerpartij bij hem 14 jaar geleden is en hij alweer bijna 9 jaar dood is.
Ook heb ik het bij BN'ers. Als ik nu bijv. Linda in GTST zie vind ik die zoveel ouder geworden. Ik ben bij het afscheidsconcert van Linda, Roos en Jessica geweest. Toen was het echt nog zo'n meisje.
Het lijkt alsof iedereen verandert en voor mij de tijd stil is blijven staan.
Ik denk ook wel dat ik nog zoveel weet doordat ik minder heb beleefd dan veel leeftijdsgenoten. Serieuze en lange relaties, op vakantie zonder ouders, feesten en beesten. Kortom het omgaan met leeftijdsgenoten als tiener en jongvolwassene. Dat heb ik niet meegemaakt. Daardoor leer je ook meer mensen kennen en als het bevalt kan ik me indenken dat herinneringen van vroeger naar de achtergrond verschuiven. Ik heb die herinneringen vastgehouden, omdat er weinig voor in de plaats kwam.
Eigenlijk begint het de laatste 4 jaar pas weer leuker te worden qua contacten.
