Kerstverdriet

16-12-2015 15:25 522 berichten
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?



Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.

Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.



Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.

Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.

Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.



Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.



Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.

Klagen mag ook.

Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.



Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?



Kom maar, kom maar, kom maar.....

Alle reacties Link kopieren
Dankjewel SaveTheDay en Nihou

Ik hoop ook dat 2016 voor iedereen een beter jaar word. Ik begin in 2016 aan therapie, dus hopelijk kijk ik de volgende jaarwisseling met een goed gevoel terug over 2016. En over mezelf.



Ik lig nu onder een dekentje televisie te kijken en op te laden voor vanmiddag. Ik hoop voor een goede tweede kerstdag voor iedereen
quote:DG2015 schreef op 26 december 2015 @ 11:47:

[...]



Daar kan ik zo boos over worden. Naast een relatie heeft dat weggewaaid dakraam ook een deel van jou stukgemaakt. Ik merk aan mezelf ook dat het me heel cynisch heeft gemaakt: als ik anderen samen gelukkig zie zijn geloof ik daar ook niet meer helemaal in. Ik 'weet' al dat het stuk zal gaan, net zoals ik wist dat mijn man en ik écht voor altijd zouden zijn.

Want wij waren dat stel dat iedereen wilde zijn. Toonbeeld van liefde en wederzijds respect noemde een vriendin ons. Ik heb nu heel erg het gevoel dat ik te vroeg heb gepiekt, dat ik op mijn zeventiende de liefde van mijn leven ben tegengekomen en dat dat het was. Ik heb mijn deel al gehad.





Ik zit nu even met de spreekwoordelijke bek vol tanden.

Precies zo denk ik er over.



En dat vind ik zó erg want ik geloofde juist altijd zo in de liefde.

Nog steeds maar andere liefde nu.

Ik geloof meer in mededogen, in warmte, vriendschap, meevoelen, dat soort dingen.

Romantische liefde is wat mij betreft van voorbijgaande aard.

Althans, in mijn leven.



Een beste vriendin is vorig jaar getrouwd, ze is een half jaar ouder dan ik (ik ben 47) en het was haar tweede huwelijk.

Ik ben blij voor haar, zat daar, krap een half jaar gescheiden, half verdoofd de hele dag op die bruiloft en hou ontzettend van haar en haar nieuwe man maar er blijft een stem zeuren in mijn hoofd. 'Meidddd....waar begín je aan' zegt die stem.

Hoe lief ze ook zijn samen.



Ze weet het hoor, we hebben er laatst eens over gepraat, in een mooi gesprek en ze weet ook dat ik het vreselijk vind dát ik zo denk. Maar ik ben van mijn geloof gevallen.

Ik ben een ongelovige geworden.



Mijn ex en ik waren juist het baken in een zee van echtscheidingen en wij hadden nooit problemen.

Ja, één keer, een fiks probleem en daar kwamen we uit (heel goed, dacht ik) maar achteraf zie ik wel in dat dat het begin van het einde was.

Dus ja, dat is stuk.

En ik mis het zo.

Mijn liefdesgeloof.
Alle reacties Link kopieren
Helpt het als ik zeg dat ik wel geloof in jullie liefde? Dat doe ik namelijk.

Misschien is dat dan geen liefde-voor-altijd, maar liefde is het!
En wij ons maar afvragen waar die afvalberg vandaan komt.
Aaawwww lieverd.....

Wat mooi!

Kom hier, lekker dier!

Alle reacties Link kopieren
:bloos:
En wij ons maar afvragen waar die afvalberg vandaan komt.
Alle reacties Link kopieren
Ik geloof dat geen man het waard is die jouw geloof en hoop in de liefde van je kan afpakken. Dat is iets wat je je niet af mag laten afpakken, zeker niet als een ex zelf met dat stuk in de knoop zat. Zijn probleem, dat hij het goede niet meer zag, maar jij als liefdevol mens mag dat stuk van jou niet kapot laten maken.

Relaties zijn altijd tijdelijk..ook 30 jaar is tijdelijk. Je was in staat om lief te hebben en om het te ontvangen, maar de ander wilde het niet meer. Een nieuwe partner wil het heel graag hebben, dus waarom niet opnieuw die liefde delen?
Mot met to
quote:Sunemom schreef op 24 december 2015 @ 22:31:

Niet alleen zijn in je verdriet is altijd fijner.



Dat is ook gewoon ontzettend rot Calvijn



Ik heb all you need is love opgezet, kan ik een keer janken zonder commentaar

Ik trok het niet dit jaar.



Ouders die blij zijn voor hun kinderen, de mijne al 11 en 20 jaar dood.

Zussen die elkaar graag wilden zien, mijn ene zus dood en de andere wil geen normaal contact meer door haar verslaving. Terwijl ze mijn beste vriendin was.





Door omstandigheden buiten hun schuld is er vanuit 2 andere vriendinnen ook weinig contact. En dat voelt zo kolere eenzaam, ondanks mijn lieve man. Omdat het eerst zo anders was.
Ikbenanoniem



En voor alle anderen ook
Alle reacties Link kopieren
Voor het verdriet en gemis van iedereen hier nogmaals een
.
quote:Sunemom schreef op 25 december 2015 @ 23:53:





dank lieverds dat er ergens een plek is waar ik dit gewoon kan zeggen. Ik voel me zo verschrikkelijk eenzaam, zo alleen, zo rot. Ergens mogen bestaan.. dan jullie wel Nu zit ik hier een verschrikkelijk potje te grienen, gewoon omdat jouw verdriet door het scherm spat. Lieverd, natuurlijk mis jij je kinderen. Volkomen terecht. Met Kerst mis je toch altijd degenen die je moet missen nog heel veel meer dan anders.
quote:Sunemom schreef op 25 december 2015 @ 11:42:

Ik heb net ruzie gemaakt met mijn man. Hij wilde z'n bed niet uitkomen vandaag, maar het is zijn familie die zo komt. Mij wordt het verweten dat ik emotioneel ben en dat ze daar met kerst geen zin in hebben, dan komt man er ook maar gewoon uit. Mag hij het gezellig maken, ik moet genoeg doen in de keuken. Maar hij wil dus niet, hij heeft er geen zin in.. Heb nu gezegd dat ik de cadeaus ga doen met de kinderen en dat ik het fijn ga maken voor onze twee kinderen en als hij echt niet mee wil doen dan naar niet. Ik wil ook niet, maar iemand moet het doen.

Meisje, zeg die familie toch af en ga lekker buiten wandelen met je kinderen.

Waarom moet jij de schone schijn blijven ophouden?
quote:Eleonora-1 schreef op 26 december 2015 @ 11:53:

[...]





Wat lief schat.

Maar jij bent nét zo speciaal als ik hoor. Absoluut.

Wat lief dat je blij voor me bent, dat vind ik erg fijn om te lezen.

Zelf durf ik er niet voor te gaan, niet helemaal, gevoelsmatig, precies vanwege de redenen die jij beschrijft.

Ik vind jou een verstandige vrouw.



Hoe gaat het verder met je?





Lieve Leo,



Het gaat eigenlijk wonderbaarlijk goed. Ik zit vanaf juli in een hele grote en lange achtbaan maar hij begint langzaamaan voorzichtiger te rijden. Kan alles wat meer relativeren maar op zijn plek is het nog steeds niet. Sommige dingen kan ik niet bevatten en begrijpen en weer andere dingen wil ik niet begrijpen. Zoals mijn ex: Hij moest en zou scheiden. En nu doet hij er alles aan om die scheiding tegen te werken. Ik heb hem alles gegeven. Hij mocht alles houden en nog is ie niet tevreden.



En dan natuurlijk mijn zoon. Ik huil elke dag en mis hem met alle vezels in mijn lichaam. Hij zal altijd bij mij blijven en kijkt op mij neer vanaf een grote witte wolk, samen met mijn vader die ik ook intens mis.

En dat missen mag. Daar staat geen enkele tijd voor. Sterker nog, dat blijft voor altijd. De scherpe kantjes gaan er in de loop van de tijd eraf maar er blijft altijd verdriet.



Ik ben blij dat het tweede kerstdag is. Bijna is het voorbij. En dan op naar 2016. En dan hoop ik voor mij maar vooral voor mijn medemens en speciaal voor jou een echt gelukkig nieuwjaar.
Alle reacties Link kopieren
quote:ChuckTaylor schreef op 26 december 2015 @ 09:43:

Nou vandaag is het dan zover. De eerste kerst zonder mijn vader. In augustus overleed hij plotseling. 61 jaar. Zomaar uit het leven gerukt. Geen afscheid kunnen nemen want opeens was daar Het Telefoontje en toen stortte mijn wereld in. Dit alles vond plaats twee maanden na onze bruiloft die hij godzijdank nog mee heeft mogen maken. En sinds begin deze week weet ik dat ik zwanger ben. Een beetje rekenwerk leert dat mocht ik deze zwangerschap voldragen (das nog even spannend uiteraard) ik een jaar na papa's dood ben uitgerekend. Straks komt mama en mijn broer en schoonzus naar ons. Dit gaat de raarste kerst ooit worden in onze familie.Lieverd, vorig jaar was ik waar jij nu bent al was mijn vader 4 jaar jonger. Ik was net een paar weken bevallen. Hou je taai het wordt een moeilijk jaar maar er zullen weer momenten komen dat je kan lachen. Hou je taai!
Ik lees zoveel verhalen hier die me raken. Erg dat er zoveel mensen met zoveel verdriet rondlopen. Ik lees en voel met jullie mee. En hoop dat het nieuwe jaar betere tijden brengt of het verdriet wat kan verzachten.



Zelf zie ik vreselijk op tegen het nieuwe jaar. Vorig jaar was ik een beetje hoopvol dat 2015 voor het eerst sinds 8 jaar beter zou worden. En wat heb ik me daarin vergist.
Alle reacties Link kopieren
Mijn kerst was dit jaar ook anders dan anders.



Mijn vriend heeft veel pijn nu en zit onder de morfine achtige zooi. Soms is hij vrolijk en bijna high en soms is hij chagrijnig en suf. Hij is normaal een enorm leuke man, maar de pijn en de medicijnen beinvloeden zijn karakter sterk. Soms had ik geen zin om naar huis te gaan van mijn werk omdat ik niet wist wat ik thuis aan zou treffen. Een paar keer ben ik zelfs thuisgekomen bij een compleet versufte man, hij was echt onredelijk van de pijn. Hij heeft zijn eigen bedrijf op moeten geven en zit opgesloten in huis. Hij kan amper lopen en zelfs naar vrienden een uurtje op de bank zitten sloopt hem echt totaal. Gelukkig is er over een maand een oplossing.



Vandaag lijkt hij gelukkig in een vrolijke bui .
Alle reacties Link kopieren
Och meiden. Ik snap het allemaal. En toch he? Van mij uit mijn tenen hele fijne dagen gewenst. Onder dekentje met tv aan, of bij familie. Wat ik leer in dit topic is dat mensen begaan zijn. Ik zit alleen, maar niet alleen door jullie. Dank jullie!



Enne; geef nooit de hoop op liefde op. In welke vorm dan ook.
Alle reacties Link kopieren
Dankjulliewel lieverds!



En knuffels voor iedereen die nu ook verdrietig is of het moeilijk heeft .



Ik ben nog thuis en met een beetje geluk blijft dit zo. Inmiddels lig ik weer op bed met een kleintje naast me. Ligt zo heerlijk lief te slapen en is in alles zo perfect. Wat me ook zo enorm verdrietig maakt omdat het ook die van mij had kunnen zijn en hier dan nu met zijn drieën ipv tweeën hadden gelegen. Vandaag is duidelijk niet zo mijn dag.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
En Leo, ik snap dat het moeilijk is en soms zelfs pijn doet. Iba, jou snap ik ook. Toch is er liefde. Bij mij ook besef ik me opeens. Ik doe al jaren wat jij doet Leo. En het werkt niet kan ik je vertellen. Vechten; tegen wat weet ik zelf niet eens. Ik ga maar eens mijn eigen advies opvolgen. Volgend jaar dan he!? Nu even niet. Dekentje en chocola met thee.



Lief Damas en SaveTheDay.
Ik heb vanmorgen de zooi in mijn keuken opgeruimd en kleine broodjes gebakken voor mijn kinderen. Ik ga zo een superleuke met ze doen en rond half zes wordt er Chinees gebracht wat ik besteld heb. Deze dag is alleen met mijn twee lieve kinderen, ze vinden het vreselijk rot dat hun papa niet mee wil doen, maar we maken het met elkaar tot een fijne dag. Mijn twee lieverds, voor hen die ik alles.



Ik hoop dat jullie een fijne dag mogen hebben vandaag :hug :
Alle reacties Link kopieren
Kia, ik heb je gelezen. Voor jou ook de beste wensen en jouw meisje.
quote:Sunemom schreef op 26 december 2015 @ 13:37:

Ik heb vanmorgen de zooi in mijn keuken opgeruimd en kleine broodjes gebakken voor mijn kinderen. Ik ga zo een superleuke met ze doen en rond half zes wordt er Chinees gebracht wat ik besteld heb. Deze dag is alleen met mijn twee lieve kinderen, ze vinden het vreselijk rot dat hun papa niet mee wil doen, maar we maken het met elkaar tot een fijne dag. Mijn twee lieverds, voor hen die ik alles.



Ik hoop dat jullie een fijne dag mogen hebben vandaag :hug :Klinkt als een hele leuke en goede dag vandaag! Het weer is ook nog eens lekker zacht, dus naar buiten en de rozen ruiken met Kerst is ook nog eens erg bijzonder
Alle reacties Link kopieren
[quote]Sunemom schreef op 26 december 2015 @ 13:37:

Ik heb vanmorgen de zooi in mijn keuken opgeruimd en kleine broodjes gebakken voor mijn kinderen. Ik ga zo een superleuke met ze doen en rond half zes wordt er Chinees gebracht wat ik besteld heb. Deze dag is alleen met mijn twee lieve kinderen, ze vinden het vreselijk rot dat hun papa niet mee wil doen, maar we maken het met elkaar tot een fijne dag. Mijn twee lieverds, voor hen die ik alles.



Nou! Lekker met z'n drie. Sterkte lieverd.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sunemom schreef op 26 december 2015 @ 13:37:

Ik heb vanmorgen de zooi in mijn keuken opgeruimd en kleine broodjes gebakken voor mijn kinderen. Ik ga zo een superleuke met ze doen en rond half zes wordt er Chinees gebracht wat ik besteld heb. Deze dag is alleen met mijn twee lieve kinderen, ze vinden het vreselijk rot dat hun papa niet mee wil doen, maar we maken het met elkaar tot een fijne dag. Mijn twee lieverds, voor hen die ik alles.



Ik hoop dat jullie een fijne dag mogen hebben vandaag :hug : Wat een verdriet schat. Maar fijn dat je kinderen je erdoor heen slepen .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het mooi dat iedereens verdriet hier mag zijn; groot en klein, het maakt niet uit. Jammer dat mensen IRL er niet altijd zo over denken en zelfs groot verdriet wegwuiven.
Alle reacties Link kopieren
quote:nes89 schreef op 26 december 2015 @ 13:54:

Ik vind het mooi dat iedereens verdriet hier mag zijn; groot en klein, het maakt niet uit. Jammer dat mensen IRL er niet altijd zo over denken en zelfs groot verdriet wegwuiven.Komt doordat mensen bang zijn voor hun eigen emoties en die van de ander. Huilen of zien huilen doet zeer en die pijn voelen we liever niet.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven