Overig
alle pijlers
Kerstverdriet
woensdag 16 december 2015 om 15:25
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
zondag 27 december 2015 om 00:51
Calvijn en Mevrouwjack
Ik hoop zo dat ze elkaar vast kunnen houden daarboven. Dat mijn grote kanjer voor zijn kleine zusje zorgt. Dan zijn ze in elk geval niet zo gruwelijk eenzaam
Nihou ben je bij de hap geweest?
Kia hoe is het, heb je thuis kunnen blijven?
Voor iedereen: we did it, de kerst hebben we doorstaan (nu alleen die vervloekte jaarwisseling nog )
Ik hoop zo dat ze elkaar vast kunnen houden daarboven. Dat mijn grote kanjer voor zijn kleine zusje zorgt. Dan zijn ze in elk geval niet zo gruwelijk eenzaam
Nihou ben je bij de hap geweest?
Kia hoe is het, heb je thuis kunnen blijven?
Voor iedereen: we did it, de kerst hebben we doorstaan (nu alleen die vervloekte jaarwisseling nog )
zondag 27 december 2015 om 01:05
Sunemom, wat een kanjer ben je.
Ik zei na het etentje bij mijn zwager ook al tegen mijn man dat ik blij ben dat het er op zit. Volgend jaar zal ook nog een dikke domper worden, hopelijk kunnen we daarna weer een beetje genieten van Kerstmis, met mam in gedachten. Want ze houdt zo van Kerstmis, ik weet zeker dat ze er dan altijd bij is. Nu kijken wat Oud/Nieuw ons gaat brengen. Nog even een week volhouden en dan zijn we er allemaal met zijn allen weer een jaartje vanaf.
Ik zei na het etentje bij mijn zwager ook al tegen mijn man dat ik blij ben dat het er op zit. Volgend jaar zal ook nog een dikke domper worden, hopelijk kunnen we daarna weer een beetje genieten van Kerstmis, met mam in gedachten. Want ze houdt zo van Kerstmis, ik weet zeker dat ze er dan altijd bij is. Nu kijken wat Oud/Nieuw ons gaat brengen. Nog even een week volhouden en dan zijn we er allemaal met zijn allen weer een jaartje vanaf.
zondag 27 december 2015 om 01:35
Kerst is over! Suun, goed gedaan! Iedereen!
Ik bij HAP geweest en pijnstillers. Was druk daar trouwens. Niks gebroken, ribben, arm en bil gekneusd. Bil en arm ook fraai donkerrood/paars. Heel Kerstig. Het meeste last van ribben (ter hoogte van borst), want je moet toch ademen en bil ook niet handig. Ik voelde me wel een beetje aanstellerig met kneuzingen. Ik had minstens met iets ergers weg moeten gaan.
Ik bij HAP geweest en pijnstillers. Was druk daar trouwens. Niks gebroken, ribben, arm en bil gekneusd. Bil en arm ook fraai donkerrood/paars. Heel Kerstig. Het meeste last van ribben (ter hoogte van borst), want je moet toch ademen en bil ook niet handig. Ik voelde me wel een beetje aanstellerig met kneuzingen. Ik had minstens met iets ergers weg moeten gaan.
zondag 27 december 2015 om 10:56
Ik van kindsafaan een hekel aan Oudejaarsavond.
Bleh!
Ben alle versieringen in huis ook zat, maar laat ze nog maar zitten voor mijn jongens.
Klein jeugdtrauma van mijn moeder die op de avond van 2e kerstdag een aanval van schoonmaakwoede kreeg en kerstboom het huis uit flikkerde en alles ging lopen soppen. Vreselijk vond ik dat
Bleh!
Ben alle versieringen in huis ook zat, maar laat ze nog maar zitten voor mijn jongens.
Klein jeugdtrauma van mijn moeder die op de avond van 2e kerstdag een aanval van schoonmaakwoede kreeg en kerstboom het huis uit flikkerde en alles ging lopen soppen. Vreselijk vond ik dat
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 27 december 2015 om 11:05
Misschien moet ik toch weer een eigen topic openen want ik krijg weer zo veel vragen en dat blijft in mijn hoofd zitten. Ik merk dat ik er niet over kan praten.
Ik krijg veel reacties dat er ergere dingen zijn. En natuurlijk....heb ik hier ook ergens gelezen trouwens....er zijn ergere dingen. Maar zoals ik ook gelezen heb ergens hier....verdriet is niet te meten. Voor iedereen is zijn eigen verdriet op dat moment erg.
Er zijn toch geen rangen in verdriet? Tuurlijk ben ik zo dankbaar dat iedereen gezond is. Maar voor mij is deze situatie op dit moment erg. Ik had een gezin en nu is mijn gezin weg.
Mijn man is weg en ik kan hem niet loslaten. Ik weet echt niet hoe dat moet.
En zoals ik al typte...ik ga bij hem eten omdat hij het ook moeilijk vond alleen 1e kerstdag met de kinderen.....terwijl het voor mij persoonlijk beter was om niet te gaan ivm het hele loslaten.
Maar vervolgens gaat hij, nadat de kinderen en ik weg zijn, naar een andere vrouw om daar 2e kerstdag door te brengen. Ik snap het niet. Voel me gekwetst en natuurlijk gaat zijn leven verder (dat van mij ook). Maar moet dat zo snel?
We zijn net 3 maanden officieel gescheiden.
Het is niets serieus zegt hij....dat geloof ik al niet. 2e kerstdag vieren met iemand vind ik best serieus. De 'echte' reden vertellen van de scheiding terwijl we afgesproken hadden dat niet te doen vind ik ook serieus.
Maar nogmaals......ik vind zelf persoonlijk ook dat er ergere dingen zijn dan mijn verdriet. Maar toch moet ik hier wel doorheen en ik weet echt niet hoe!
Als ik kijk naar andere die in scheiding liggen die gaan op stap en hebben lol (of is dat de buitenkant?) maar die hebben nog hun vriendengroep. Ik ben uit de vriendengroep van mijn ex en ik heb losse vriendinnen overal en die hebben met deze feestdagen hun eigen gezin en/of vrienden.
Dus ik ben gewoon alleen met oud en nieuw.....bah!!
Dat was mijn klaagmomentje weer!
Ik vind het knap hoe jullie je allemaal door deze dagen geslepen hebben met jullie verhalen allemaal!! Wat is er toch veel verdriet en ellende, maar gelukkig ook mooie dingen!! Om daar maar mee af te sluiten....
Mijn 2 lieve kids!!
Knuffel voor iedereen die het kan gebruiken!
Ik krijg veel reacties dat er ergere dingen zijn. En natuurlijk....heb ik hier ook ergens gelezen trouwens....er zijn ergere dingen. Maar zoals ik ook gelezen heb ergens hier....verdriet is niet te meten. Voor iedereen is zijn eigen verdriet op dat moment erg.
Er zijn toch geen rangen in verdriet? Tuurlijk ben ik zo dankbaar dat iedereen gezond is. Maar voor mij is deze situatie op dit moment erg. Ik had een gezin en nu is mijn gezin weg.
Mijn man is weg en ik kan hem niet loslaten. Ik weet echt niet hoe dat moet.
En zoals ik al typte...ik ga bij hem eten omdat hij het ook moeilijk vond alleen 1e kerstdag met de kinderen.....terwijl het voor mij persoonlijk beter was om niet te gaan ivm het hele loslaten.
Maar vervolgens gaat hij, nadat de kinderen en ik weg zijn, naar een andere vrouw om daar 2e kerstdag door te brengen. Ik snap het niet. Voel me gekwetst en natuurlijk gaat zijn leven verder (dat van mij ook). Maar moet dat zo snel?
We zijn net 3 maanden officieel gescheiden.
Het is niets serieus zegt hij....dat geloof ik al niet. 2e kerstdag vieren met iemand vind ik best serieus. De 'echte' reden vertellen van de scheiding terwijl we afgesproken hadden dat niet te doen vind ik ook serieus.
Maar nogmaals......ik vind zelf persoonlijk ook dat er ergere dingen zijn dan mijn verdriet. Maar toch moet ik hier wel doorheen en ik weet echt niet hoe!
Als ik kijk naar andere die in scheiding liggen die gaan op stap en hebben lol (of is dat de buitenkant?) maar die hebben nog hun vriendengroep. Ik ben uit de vriendengroep van mijn ex en ik heb losse vriendinnen overal en die hebben met deze feestdagen hun eigen gezin en/of vrienden.
Dus ik ben gewoon alleen met oud en nieuw.....bah!!
Dat was mijn klaagmomentje weer!
Ik vind het knap hoe jullie je allemaal door deze dagen geslepen hebben met jullie verhalen allemaal!! Wat is er toch veel verdriet en ellende, maar gelukkig ook mooie dingen!! Om daar maar mee af te sluiten....
Mijn 2 lieve kids!!
Knuffel voor iedereen die het kan gebruiken!
zondag 27 december 2015 om 11:10
Ik kan er wel 1 gebruiken. voor iedereen die hem gebruiken kan. Ik mis mijn moeder. Ik hoop dat we volgend kerstfeest samen kunnen zijn. Dat is alles wat ik nu kan doen. Ik heb haar verteld dat ik van haar hou, na 20 jaar haar niet gezien te hebben. Ik had wat tijd nodig om na te denken, zeg maar. Maar nu weet ze dat ik van haar hou en dat is voor nu even genoeg.
zondag 27 december 2015 om 11:29
Calvijn, ik ben ook geen o&n fan. Nooit geweest.
Ik vind het een landerige, meestal wat opgefokte avond omdat ik gerust tot twaalf uur wakker blijf maar tijdens o&n om 22.00 uur moe ben.
Het zal wel psychisch zijn.
Twee jaar geleden was die avond een van de ergste van mijn leven en wist ik dat mijn huwelijk voorbij was (o Jezus, ik schiet al weer vol) want mijn ex liep steeds met zijn telefoon naar buiten, om met zijn scharrel te appen en om twaalf uur ging zijn beste vriend, die overal vanaf wist en het toejuichte, haar bellen en hij gaf haar aan mij....zijn telefoon.
Kon ik haar, waarvan de huid op mijn rug opkrulde en waar ik misselijk van werd, omdat ik voelde wat er aan de hand was, een gelukkig nieuwjaar wensen.
En dat werd het ook. Voor haar.
In het eerste weekend dat we uit elkaar waren, in januari nog, zat zij, met mijn man in België ergens, in een hotel.
Niet dat hij me dat verteld had maar zij post iedere scheet die ze laat op social media en via, via hoorde ik dus gezellig dat ze samen weg waren.
Het zou nog zes maanden duren voor ik 'officieel' te horen kreeg dat ze een setje waren, maar dat waren ze dus al toen we nog samen waren.
En tijdens o&n wist ik dat er geen hoop meer was.
Een van de ergste avonden/nachten uit mijn leven. Ik was radeloos van verdriet.
Deze o&n ben ik voor het eerst zonder mijn dochter.
Nee, ik kijk er niet naar uit.
Ik vind het een landerige, meestal wat opgefokte avond omdat ik gerust tot twaalf uur wakker blijf maar tijdens o&n om 22.00 uur moe ben.
Het zal wel psychisch zijn.
Twee jaar geleden was die avond een van de ergste van mijn leven en wist ik dat mijn huwelijk voorbij was (o Jezus, ik schiet al weer vol) want mijn ex liep steeds met zijn telefoon naar buiten, om met zijn scharrel te appen en om twaalf uur ging zijn beste vriend, die overal vanaf wist en het toejuichte, haar bellen en hij gaf haar aan mij....zijn telefoon.
Kon ik haar, waarvan de huid op mijn rug opkrulde en waar ik misselijk van werd, omdat ik voelde wat er aan de hand was, een gelukkig nieuwjaar wensen.
En dat werd het ook. Voor haar.
In het eerste weekend dat we uit elkaar waren, in januari nog, zat zij, met mijn man in België ergens, in een hotel.
Niet dat hij me dat verteld had maar zij post iedere scheet die ze laat op social media en via, via hoorde ik dus gezellig dat ze samen weg waren.
Het zou nog zes maanden duren voor ik 'officieel' te horen kreeg dat ze een setje waren, maar dat waren ze dus al toen we nog samen waren.
En tijdens o&n wist ik dat er geen hoop meer was.
Een van de ergste avonden/nachten uit mijn leven. Ik was radeloos van verdriet.
Deze o&n ben ik voor het eerst zonder mijn dochter.
Nee, ik kijk er niet naar uit.
zondag 27 december 2015 om 11:35
Het is heel erg dat jij oud en nieuw nu nog lang negatief associeert met die avond. Helaas staan andere mensen hier vaak niet bij stil omdat ze zo druk bezig zijn met hun eigen geluk.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.
Mot met to
zondag 27 december 2015 om 11:40
quote:sofietje83 schreef op 27 december 2015 @ 11:34:
Lekker op tijd naar bed die avond, dan is het het snelst voorbij! Of heb je plannen?! voor jou, lijkt me vreselijk inderdaad. Bah! Is dochter bij je ex?
Ja, mijn dochter is bij haar vader en zijn nieuwe gezin.
Ik ga met mijn vriend en de hond naar mijn beste vrienden.
We hebben mijn dochter beloofd een grote vuurpijl voor haar af te steken om twaalf uur.
Maar mijn hart doet zeer.
Ik kan niet wachten tot het januari is.
Lekker op tijd naar bed die avond, dan is het het snelst voorbij! Of heb je plannen?! voor jou, lijkt me vreselijk inderdaad. Bah! Is dochter bij je ex?
Ja, mijn dochter is bij haar vader en zijn nieuwe gezin.
Ik ga met mijn vriend en de hond naar mijn beste vrienden.
We hebben mijn dochter beloofd een grote vuurpijl voor haar af te steken om twaalf uur.
Maar mijn hart doet zeer.
Ik kan niet wachten tot het januari is.
zondag 27 december 2015 om 11:41
Och Leo, wat erg. Ik had uit (je) vorige topics uiteraard al wel begrepen dat je alleen was en dat het allemaal met veel hartzeer gepaard was gegaan.
Maar om het je hier nu zo te zien benoemen. Heftig zeg! Ik lees je altijd graag. Je hebt humor maar weet op het gevoelige vlak ook vaak de juiste snaar te raken en menigeen te bemoedigen.
Daarom, ook voor jou; veel sterkte nu, en in het bijzonder met o&n.
En wanneer het echt allemaal even teveel wordt trek je om 22.00 uur de gordijnen dicht (Dag, boze wereld) gooi je nog een laatste glas wijn achterover en duik je onder de wol.
Maar om het je hier nu zo te zien benoemen. Heftig zeg! Ik lees je altijd graag. Je hebt humor maar weet op het gevoelige vlak ook vaak de juiste snaar te raken en menigeen te bemoedigen.
Daarom, ook voor jou; veel sterkte nu, en in het bijzonder met o&n.
En wanneer het echt allemaal even teveel wordt trek je om 22.00 uur de gordijnen dicht (Dag, boze wereld) gooi je nog een laatste glas wijn achterover en duik je onder de wol.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
zondag 27 december 2015 om 11:42
quote:Eleonora-1 schreef op 27 december 2015 @ 11:29:
Calvijn, ik ben ook geen o&n fan. Nooit geweest.
Ik vind het een landerige, meestal wat opgefokte avond omdat ik gerust tot twaalf uur wakker blijf maar tijdens o&n om 22.00 uur moe ben.
Het zal wel psychisch zijn.
Twee jaar geleden was die avond een van de ergste van mijn leven en wist ik dat mijn huwelijk voorbij was (o Jezus, ik schiet al weer vol) want mijn ex liep steeds met zijn telefoon naar buiten, om met zijn scharrel te appen en om twaalf uur ging zijn beste vriend, die overal vanaf wist en het toejuichte, haar bellen en hij gaf haar aan mij....zijn telefoon.
Kon ik haar, waarvan de huid op mijn rug opkrulde en waar ik misselijk van werd, omdat ik voelde wat er aan de hand was, een gelukkig nieuwjaar wensen.
En dat werd het ook. Voor haar.
In het eerste weekend dat we uit elkaar waren, in januari nog, zat zij, met mijn man in België ergens, in een hotel.
Niet dat hij me dat verteld had maar zij post iedere scheet die ze laat op social media en via, via hoorde ik dus gezellig dat ze samen weg waren.
Het zou nog zes maanden duren voor ik 'officieel' te horen kreeg dat ze een setje waren, maar dat waren ze dus al toen we nog samen waren.
En tijdens o&n wist ik dat er geen hoop meer was.
Een van de ergste avonden/nachten uit mijn leven. Ik was radeloos van verdriet.
Deze o&n ben ik voor het eerst zonder mijn dochter.
Nee, ik kijk er niet naar uit.
Wat verschrikkelijk hoe ze met je om zijn gegaan
Dat je verliefd bent op een ander is pijnlijk, maar kan gebeuren. Het er dan ook nog zo inwrijven is gewoon onmenselijk.
Calvijn, ik ben ook geen o&n fan. Nooit geweest.
Ik vind het een landerige, meestal wat opgefokte avond omdat ik gerust tot twaalf uur wakker blijf maar tijdens o&n om 22.00 uur moe ben.
Het zal wel psychisch zijn.
Twee jaar geleden was die avond een van de ergste van mijn leven en wist ik dat mijn huwelijk voorbij was (o Jezus, ik schiet al weer vol) want mijn ex liep steeds met zijn telefoon naar buiten, om met zijn scharrel te appen en om twaalf uur ging zijn beste vriend, die overal vanaf wist en het toejuichte, haar bellen en hij gaf haar aan mij....zijn telefoon.
Kon ik haar, waarvan de huid op mijn rug opkrulde en waar ik misselijk van werd, omdat ik voelde wat er aan de hand was, een gelukkig nieuwjaar wensen.
En dat werd het ook. Voor haar.
In het eerste weekend dat we uit elkaar waren, in januari nog, zat zij, met mijn man in België ergens, in een hotel.
Niet dat hij me dat verteld had maar zij post iedere scheet die ze laat op social media en via, via hoorde ik dus gezellig dat ze samen weg waren.
Het zou nog zes maanden duren voor ik 'officieel' te horen kreeg dat ze een setje waren, maar dat waren ze dus al toen we nog samen waren.
En tijdens o&n wist ik dat er geen hoop meer was.
Een van de ergste avonden/nachten uit mijn leven. Ik was radeloos van verdriet.
Deze o&n ben ik voor het eerst zonder mijn dochter.
Nee, ik kijk er niet naar uit.
Wat verschrikkelijk hoe ze met je om zijn gegaan
Dat je verliefd bent op een ander is pijnlijk, maar kan gebeuren. Het er dan ook nog zo inwrijven is gewoon onmenselijk.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 27 december 2015 om 11:43
quote:Jenette schreef op 27 december 2015 @ 11:35:
Het is heel erg dat jij oud en nieuw nu nog lang negatief associeert met die avond. Helaas staan andere mensen hier vaak niet bij stil omdat ze zo druk bezig zijn met hun eigen geluk.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.
Het is eigenlijk juist fijn dat ik het hier even kwijt kan.
Bij jullie. Die ook, met jullie eigen verdriet kampen.
In real life gaat het er natuurlijk eigenlijk nooit meer over. Het is verteld, ik moet het verwerken.
Maar het is wel de reden dat ik aanhik tegen die laatste 'feestdag' van het jaar.
Wie weet wordt het ooit weer lollig.
Het is heel erg dat jij oud en nieuw nu nog lang negatief associeert met die avond. Helaas staan andere mensen hier vaak niet bij stil omdat ze zo druk bezig zijn met hun eigen geluk.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.
Het is eigenlijk juist fijn dat ik het hier even kwijt kan.
Bij jullie. Die ook, met jullie eigen verdriet kampen.
In real life gaat het er natuurlijk eigenlijk nooit meer over. Het is verteld, ik moet het verwerken.
Maar het is wel de reden dat ik aanhik tegen die laatste 'feestdag' van het jaar.
Wie weet wordt het ooit weer lollig.
zondag 27 december 2015 om 11:46
quote:Jenette schreef op 27 december 2015 @ 11:35:
Het is heel erg dat jij oud en nieuw nu nog lang negatief associeert met die avond. Helaas staan andere mensen hier vaak niet bij stil omdat ze zo druk bezig zijn met hun eigen geluk.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.Dat is zo waar... Een aantal jaar geleden is een vriendin op de dag voor oudjaar heel plotseling overleden - zo vertelde ze nog dat ze naar bed ging omdat ze grieperig was, zo was er geen redden meer aan. Met Oud en Nieuw was iedereen in een feeststemming en wenste me een gelukkig nieuwjaar. Ik kon alleen maar denken Hoezo gelukkig? Hoe kun je dat nou zeggen?
Net zoals vorig jaar, toen mijn man net een paar weken ervoor had verteld dat hij niet meer van mij hield, feliciteerden mensen die wisten hoe de vork in de steel zaten mij met zijn verjaardag. Zelfs toen ik in huilen uitbarstte snapten ze niet wat daar nou fout aan was.
Het is heel erg dat jij oud en nieuw nu nog lang negatief associeert met die avond. Helaas staan andere mensen hier vaak niet bij stil omdat ze zo druk bezig zijn met hun eigen geluk.
Ik hoop dat er een tijd komt dat jij je eigen positieve ervaring gaat opdoen tijdens oud en nieuw.
Twee jaar is daarvoor nog te kort, maar het gaat gebeuren.Dat is zo waar... Een aantal jaar geleden is een vriendin op de dag voor oudjaar heel plotseling overleden - zo vertelde ze nog dat ze naar bed ging omdat ze grieperig was, zo was er geen redden meer aan. Met Oud en Nieuw was iedereen in een feeststemming en wenste me een gelukkig nieuwjaar. Ik kon alleen maar denken Hoezo gelukkig? Hoe kun je dat nou zeggen?
Net zoals vorig jaar, toen mijn man net een paar weken ervoor had verteld dat hij niet meer van mij hield, feliciteerden mensen die wisten hoe de vork in de steel zaten mij met zijn verjaardag. Zelfs toen ik in huilen uitbarstte snapten ze niet wat daar nou fout aan was.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
zondag 27 december 2015 om 11:54
Ijskoud is het, totdat zijzelf eens compleet in de kreukels liggen. Maar ik denk ook dat veel mensen zich geen raad weten met verdriet, en ergens zijn ze blij dat het hen niet treft. De mensen die oprecht met je meevoelen, huilen met je mee. De mensen die het kippenvel op hun arm hebben staan als jij je verdriet deelt. Dat zijn de empathische mensen aan wie je het meeste hebt. En vaak zijn het degenen van wie je het nooit verwachtte.
Jouw verhaal en Eleonoras verhaal bezorgen me kippenvel, net als veel ander leed. Omdat ik me goed kan inleven in hoe het moet voelen als je wereld instort. Helaas kunnen wij hier alleen bijstaan met gemeende woorden. Ik hoop dat jij in je leven echt invoelende mensen om je heen hebt.
Jouw verhaal en Eleonoras verhaal bezorgen me kippenvel, net als veel ander leed. Omdat ik me goed kan inleven in hoe het moet voelen als je wereld instort. Helaas kunnen wij hier alleen bijstaan met gemeende woorden. Ik hoop dat jij in je leven echt invoelende mensen om je heen hebt.
Mot met to
zondag 27 december 2015 om 11:54
Wat vreselijk, Leo. Ik weet wat het is om bedrogen te worden maar niet wat het is om bedrogen en verlaten te worden. Mijn vriend draaide weer bij. Dat moest ook wel want zij is knettergek. Maar als je man echt weggaat voor een ander, wat een hel.
Heb je niet hetzelfde gevoel bij je vriend van nu? Geen idee verder hoor, ik heb je verhaal nooit helemaal gelezen. Toen ik bedrogen werd, maakte dat een leeuwin in me los en het zorgde ervoor dat ik meer op eigen benen ben gaan staan. Dat staat wel prettiger. Heb je dat ook niet? Nu hoef je niet meer zo te 'schuilen' want je kunt schuilen bij jezelf. Of gaat dat te ver voor je? Ik heb met twee grote honden leren wandelen bijvoorbeeld, nu heb ik hem echt nergens meer voor nodig dan verrijking van mijn leven. The good comes with the bad he, of niet? Wat voor hond heb je eigenlijk?
Ik mis mijn moeder. En ze stuurt geen berichtje terug. Ik denk dat ze ook even na moet denken, ik hoop alleen dat dat geen 20 jaar gaat duren.
Heb je niet hetzelfde gevoel bij je vriend van nu? Geen idee verder hoor, ik heb je verhaal nooit helemaal gelezen. Toen ik bedrogen werd, maakte dat een leeuwin in me los en het zorgde ervoor dat ik meer op eigen benen ben gaan staan. Dat staat wel prettiger. Heb je dat ook niet? Nu hoef je niet meer zo te 'schuilen' want je kunt schuilen bij jezelf. Of gaat dat te ver voor je? Ik heb met twee grote honden leren wandelen bijvoorbeeld, nu heb ik hem echt nergens meer voor nodig dan verrijking van mijn leven. The good comes with the bad he, of niet? Wat voor hond heb je eigenlijk?
Ik mis mijn moeder. En ze stuurt geen berichtje terug. Ik denk dat ze ook even na moet denken, ik hoop alleen dat dat geen 20 jaar gaat duren.
zondag 27 december 2015 om 11:56
quote:Eleonora-1 schreef op 27 december 2015 @ 11:43:
[...]
Het is eigenlijk juist fijn dat ik het hier even kwijt kan.
Bij jullie. Die ook, met jullie eigen verdriet kampen.
In real life gaat het er natuurlijk eigenlijk nooit meer over. Het is verteld, ik moet het verwerken.
Maar het is wel de reden dat ik aanhik tegen die laatste 'feestdag' van het jaar.
Wie weet wordt het ooit weer lollig.
Goed zo, blijf het schrijven. We krijgen allemaal met verdriet te maken, groot of klein.
Degene die het je aandoet gaat het krijgen, en dan ben jij opgekrabbeld. Zo werkt het leven.
[...]
Het is eigenlijk juist fijn dat ik het hier even kwijt kan.
Bij jullie. Die ook, met jullie eigen verdriet kampen.
In real life gaat het er natuurlijk eigenlijk nooit meer over. Het is verteld, ik moet het verwerken.
Maar het is wel de reden dat ik aanhik tegen die laatste 'feestdag' van het jaar.
Wie weet wordt het ooit weer lollig.
Goed zo, blijf het schrijven. We krijgen allemaal met verdriet te maken, groot of klein.
Degene die het je aandoet gaat het krijgen, en dan ben jij opgekrabbeld. Zo werkt het leven.
Mot met to
zondag 27 december 2015 om 11:56
Ik kan er ook nog steeds met mijn pet niet bij hoe ze zó laag bij de gronds en zo harteloos te werk hebben kunnen gaan.
Al twee jaar probeer ik daar ver, vér boven te staan en probeer ik zelfs enorm te relativeren, redelijk, beschaafd etc. te zijn maar het is verschrikkelijk pijnlijk. En ik zal nooit begrijpen waarom, na een prima, harmonieus en liefdevol huwelijk, het zo treurig, beledigend en denigrerend (voor mij) moest eindigden.
Thanks for the support ladies.
Al twee jaar probeer ik daar ver, vér boven te staan en probeer ik zelfs enorm te relativeren, redelijk, beschaafd etc. te zijn maar het is verschrikkelijk pijnlijk. En ik zal nooit begrijpen waarom, na een prima, harmonieus en liefdevol huwelijk, het zo treurig, beledigend en denigrerend (voor mij) moest eindigden.
Thanks for the support ladies.
zondag 27 december 2015 om 11:57
Ja herkenbaar hoor DG. Vaak bedoelen ze het wel goed maar inleven is zo lastig. Zo vroeg een vriendin 5 maanden na het overlijden van zwager of ik er al een beetje overheen was. En het was natuurlijk geen familie.
Euh? We hadden wel een goede band en man elke dag met pijn te zien over het verlies deed mij ook pijn. Maar blijkbaar moet je daar na 5 maanden wel overheen zijn.
Ik praat er ook weinig over met "derden", ook niet over het feit dat mijn vader ongeneeslijk ziek is. De laatste keer kreeg ik een opmerking "maar hij kan toch nog veel? Zelfs lekker op vakantie!?
Euh? We hadden wel een goede band en man elke dag met pijn te zien over het verlies deed mij ook pijn. Maar blijkbaar moet je daar na 5 maanden wel overheen zijn.
Ik praat er ook weinig over met "derden", ook niet over het feit dat mijn vader ongeneeslijk ziek is. De laatste keer kreeg ik een opmerking "maar hij kan toch nog veel? Zelfs lekker op vakantie!?