Overig
alle pijlers
Kerstverdriet
woensdag 16 december 2015 om 15:25
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
zondag 27 december 2015 om 11:59
zondag 27 december 2015 om 12:02
Misschien was ik vroeger zelf ook zo, ik weet het niet. Door zelf echt verdriet te kennen kun je je misschien beter inleven. Ik wéét nu hoe fijn het is als je plotseling 3 jaar na het sterven van een geliefde een kaartje krijgt uit onverwachte hoek, dat degene niet vergeten is en er een kaarsje wordt gebrand. Ik probeer nu zelf ook dat kleine lichtpuntje voor anderen te zijn omdat ik weet hoe fijn dat is.
zondag 27 december 2015 om 12:04
Jareth wat mooi dat je contact hebt gezocht!
Hard is dat hé als mensen zo geen oog hebben voor je verdriet. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds vaker denk iedereen maakt toch verdriet mee, hoe kun je dan als weldenkende volwassene niet begrijpen dat dat niet zomaar even over is?
Maar mensen vinden verdriet inderdaad confronterend, lopen ervoor weg, laten angsten in de kou staan. Onbegrijpelijk vind ik.
Oudejaarsavond vieren wij met vrienden van mijn ouders van vroeger, inmiddels zijn zij hoogbejaard en gek op onze kinderen. Hun eigen kinderen en kleinkinderen hebben altijd andere plannen met oudejaarsavond. Ik vind het vooral mooi te zien hoe zij die avond genieten, hoop altijd maar dat ze er volgend jaar ook nog zullen zijn. Het zijn geen mensen waarmee we ons verdriet (kunnen) delen, maar ik koester ze wel.
Hard is dat hé als mensen zo geen oog hebben voor je verdriet. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds vaker denk iedereen maakt toch verdriet mee, hoe kun je dan als weldenkende volwassene niet begrijpen dat dat niet zomaar even over is?
Maar mensen vinden verdriet inderdaad confronterend, lopen ervoor weg, laten angsten in de kou staan. Onbegrijpelijk vind ik.
Oudejaarsavond vieren wij met vrienden van mijn ouders van vroeger, inmiddels zijn zij hoogbejaard en gek op onze kinderen. Hun eigen kinderen en kleinkinderen hebben altijd andere plannen met oudejaarsavond. Ik vind het vooral mooi te zien hoe zij die avond genieten, hoop altijd maar dat ze er volgend jaar ook nog zullen zijn. Het zijn geen mensen waarmee we ons verdriet (kunnen) delen, maar ik koester ze wel.
zondag 27 december 2015 om 12:08
Ik heb dit jaar 1 kerstkaartje gehad, van een forummer, en ik ben haar erg dankbaar daarvoor. De meeste mensen zegt het helemaal niks, zo'n rij kerstkaarten maar voor mij betekent het veel. Het betekent weer contact met anderen maken voor mij, wat ik al jaren vermijd. Dankjewel forummer, je weet wel wie je bent!
zondag 27 december 2015 om 12:08
Doet pijn om jullie pijn te zien, vooral door de mensen om je heen die er nog een schepje bovenop doen. Soms goed bedoeld, soms gewoon ronduit kwetsend. De reacties van de mensen om je heen laten zien hoe zeer ze soms met zichzelf bezig zijn. Of zoals een iemand plompverloren tegen een vriendin van mij zei na de rouwdienst van haar vader "zo, nou nu kun je het afsluiten". Pardon???
Ik merk nu ik zelf ziek ben dat de meeste mensen om me heen hartstikke lief zijn en ook interesse blijven hebben, ook al duurt het inmiddels meer dan twee jaar. Zo fijne vrienden, collega's, ouders, daar ben ik heel dankbaar voor. De laatste maanden ben ik me erg gaan realiseren dat ik zelf mijn grootste vijand ben. De zinnetjes "doe niet zo stom", "stel je niet aan" en "zit je nou alweer te klagen" klinken soms zo hard door, plus de angst dat anderen een keer helemaal klaar zijn met mijn ziekte omdat ik ze er wéér mee lastig val. Als ik dat tegen ze uitspreek kijken ze heel verbaasd dus ik weet dat het niet waar is, maar toch...
Het is zo dubbel, aan de ene kant wil ik graag 'gezien' worden, aandacht ook als het moeilijk gaat, maar als mensen ernaar vragen is het zo lastig om me kwetsbaar op te stellen. En omdat ik geen relatie of kinderen heb, moet je toch vaak zelf de eerste stap zetten, dat vind ik zo moeilijk. Ze zeggen "pak de telefoon, bel als je je rot voelt" maar ik weet niet eens hoe dat moet stom genoeg.
En nu ook weer tranen, dit topic helpt wat dat betreft prima
Oud en nieuw heb ik al jaren geen plannen, ik heb er ook niks mee. Een vriendin is in de buurt en komt misschien even langs of misschien ga ik bij haar langs, maar ik houd het een beetje af, even kijken hoe ik me voel. Oud en nieuw heeft altijd een beetje melancholiek tintje, net als kerst. Hier op het forum is het meestal gezellig in elk geval.
Ik merk nu ik zelf ziek ben dat de meeste mensen om me heen hartstikke lief zijn en ook interesse blijven hebben, ook al duurt het inmiddels meer dan twee jaar. Zo fijne vrienden, collega's, ouders, daar ben ik heel dankbaar voor. De laatste maanden ben ik me erg gaan realiseren dat ik zelf mijn grootste vijand ben. De zinnetjes "doe niet zo stom", "stel je niet aan" en "zit je nou alweer te klagen" klinken soms zo hard door, plus de angst dat anderen een keer helemaal klaar zijn met mijn ziekte omdat ik ze er wéér mee lastig val. Als ik dat tegen ze uitspreek kijken ze heel verbaasd dus ik weet dat het niet waar is, maar toch...
Het is zo dubbel, aan de ene kant wil ik graag 'gezien' worden, aandacht ook als het moeilijk gaat, maar als mensen ernaar vragen is het zo lastig om me kwetsbaar op te stellen. En omdat ik geen relatie of kinderen heb, moet je toch vaak zelf de eerste stap zetten, dat vind ik zo moeilijk. Ze zeggen "pak de telefoon, bel als je je rot voelt" maar ik weet niet eens hoe dat moet stom genoeg.
En nu ook weer tranen, dit topic helpt wat dat betreft prima
Oud en nieuw heb ik al jaren geen plannen, ik heb er ook niks mee. Een vriendin is in de buurt en komt misschien even langs of misschien ga ik bij haar langs, maar ik houd het een beetje af, even kijken hoe ik me voel. Oud en nieuw heeft altijd een beetje melancholiek tintje, net als kerst. Hier op het forum is het meestal gezellig in elk geval.
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:11
quote:sofietje83 schreef op 27 december 2015 @ 12:02:
Misschien was ik vroeger zelf ook zo, ik weet het niet. Door zelf echt verdriet te kennen kun je je misschien beter inleven. Ik wéét nu hoe fijn het is als je plotseling 3 jaar na het sterven van een geliefde een kaartje krijgt uit onverwachte hoek, dat degene niet vergeten is en er een kaarsje wordt gebrand. Ik probeer nu zelf ook dat kleine lichtpuntje voor anderen te zijn omdat ik weet hoe fijn dat is.Mooi dat je dat zegt en hoe je dat doet, ik denk wel dat ik zelf zachter geworden ben inderdaad, met name voor mensen met een chronische ziekte. Veel minder oordelen, en meer aandacht, ik hoop dat ik daar iets in bij kan dragen op deze manier.
Misschien was ik vroeger zelf ook zo, ik weet het niet. Door zelf echt verdriet te kennen kun je je misschien beter inleven. Ik wéét nu hoe fijn het is als je plotseling 3 jaar na het sterven van een geliefde een kaartje krijgt uit onverwachte hoek, dat degene niet vergeten is en er een kaarsje wordt gebrand. Ik probeer nu zelf ook dat kleine lichtpuntje voor anderen te zijn omdat ik weet hoe fijn dat is.Mooi dat je dat zegt en hoe je dat doet, ik denk wel dat ik zelf zachter geworden ben inderdaad, met name voor mensen met een chronische ziekte. Veel minder oordelen, en meer aandacht, ik hoop dat ik daar iets in bij kan dragen op deze manier.
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:11
Wat lief!
Ik heb ook dit jaar weer de verplichte kaartjes gestuurd maar de meeste mensen heb ik niet zoveel mee (neven/nichten die we noooooit zien, zijn niet eens op kraamvisite geweest). En wat geef je uit? 50 euro aan kaarten en postzegels? Ik denk dat ik dat geld volgend jaar naar de voedselbank breng of zorg dat het ergens terecht komt waar het goed gebruikt kan worden. Die kerstgroet gaat dan wel per mail zoals steeds meer mensen doen
Ik heb ook dit jaar weer de verplichte kaartjes gestuurd maar de meeste mensen heb ik niet zoveel mee (neven/nichten die we noooooit zien, zijn niet eens op kraamvisite geweest). En wat geef je uit? 50 euro aan kaarten en postzegels? Ik denk dat ik dat geld volgend jaar naar de voedselbank breng of zorg dat het ergens terecht komt waar het goed gebruikt kan worden. Die kerstgroet gaat dan wel per mail zoals steeds meer mensen doen
zondag 27 december 2015 om 12:12
quote:Sunemom schreef op 27 december 2015 @ 12:04:
Jareth wat mooi dat je contact hebt gezocht!
Hard is dat hé als mensen zo geen oog hebben voor je verdriet. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds vaker denk iedereen maakt toch verdriet mee, hoe kun je dan als weldenkende volwassene niet begrijpen dat dat niet zomaar even over is?
Maar mensen vinden verdriet inderdaad confronterend, lopen ervoor weg, laten angsten in de kou staan. Onbegrijpelijk vind ik.
Oudejaarsavond vieren wij met vrienden van mijn ouders van vroeger, inmiddels zijn zij hoogbejaard en gek op onze kinderen. Hun eigen kinderen en kleinkinderen hebben altijd andere plannen met oudejaarsavond. Ik vind het vooral mooi te zien hoe zij die avond genieten, hoop altijd maar dat ze er volgend jaar ook nog zullen zijn. Het zijn geen mensen waarmee we ons verdriet (kunnen) delen, maar ik koester ze wel.Mag ik ze niet even lenen? Ze klinken hartstikke lief! Ik vier het met vriend en zijn zus hoor dus ik heb gezelschap maar geen andere familie of vrienden om het mee te vieren. Maar met zijn drieen is het ook gezellig. De honden vinden het vuurwerk heel vervelend maar als ze de lichten erbij zien, wat minder. Dan snappen ze, denk ik, beter wat er gebeurt en dat het alleen herrie maakt.
Jareth wat mooi dat je contact hebt gezocht!
Hard is dat hé als mensen zo geen oog hebben voor je verdriet. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds vaker denk iedereen maakt toch verdriet mee, hoe kun je dan als weldenkende volwassene niet begrijpen dat dat niet zomaar even over is?
Maar mensen vinden verdriet inderdaad confronterend, lopen ervoor weg, laten angsten in de kou staan. Onbegrijpelijk vind ik.
Oudejaarsavond vieren wij met vrienden van mijn ouders van vroeger, inmiddels zijn zij hoogbejaard en gek op onze kinderen. Hun eigen kinderen en kleinkinderen hebben altijd andere plannen met oudejaarsavond. Ik vind het vooral mooi te zien hoe zij die avond genieten, hoop altijd maar dat ze er volgend jaar ook nog zullen zijn. Het zijn geen mensen waarmee we ons verdriet (kunnen) delen, maar ik koester ze wel.Mag ik ze niet even lenen? Ze klinken hartstikke lief! Ik vier het met vriend en zijn zus hoor dus ik heb gezelschap maar geen andere familie of vrienden om het mee te vieren. Maar met zijn drieen is het ook gezellig. De honden vinden het vuurwerk heel vervelend maar als ze de lichten erbij zien, wat minder. Dan snappen ze, denk ik, beter wat er gebeurt en dat het alleen herrie maakt.
zondag 27 december 2015 om 12:13
zondag 27 december 2015 om 12:15
zondag 27 december 2015 om 12:15
quote:sofietje83 schreef op 27 december 2015 @ 12:11:
Wat lief!
Ik heb ook dit jaar weer de verplichte kaartjes gestuurd maar de meeste mensen heb ik niet zoveel mee (neven/nichten die we noooooit zien, zijn niet eens op kraamvisite geweest). En wat geef je uit? 50 euro aan kaarten en postzegels? Ik denk dat ik dat geld volgend jaar naar de voedselbank breng of zorg dat het ergens terecht komt waar het goed gebruikt kan worden. Die kerstgroet gaat dan wel per mail zoals steeds meer mensen doen
Ik was dit jaar niet in de stemming voor kerstkaarten maar ik heb me voorgenomen om volgend jaar een handjevol mensen te kiezen die écht veel voor me betekend hebben dat jaar, en die een persoonlijk kaartje te sturen.
Ik merk dat kaartjes krijgen met alleen een naam en een voorgedrukte groet me ook niet zoveel meer doen. Dat je naam standaard ergens op een lijstje staat, is op zich wel leuk maar een echte boodschap zit er dan toch niet echt aan verder. Misschien klinkt dat ondankbaar, maar ik probeer me wat meer te focussen op de mensen die écht belangrijk zijn.
Wat lief!
Ik heb ook dit jaar weer de verplichte kaartjes gestuurd maar de meeste mensen heb ik niet zoveel mee (neven/nichten die we noooooit zien, zijn niet eens op kraamvisite geweest). En wat geef je uit? 50 euro aan kaarten en postzegels? Ik denk dat ik dat geld volgend jaar naar de voedselbank breng of zorg dat het ergens terecht komt waar het goed gebruikt kan worden. Die kerstgroet gaat dan wel per mail zoals steeds meer mensen doen
Ik was dit jaar niet in de stemming voor kerstkaarten maar ik heb me voorgenomen om volgend jaar een handjevol mensen te kiezen die écht veel voor me betekend hebben dat jaar, en die een persoonlijk kaartje te sturen.
Ik merk dat kaartjes krijgen met alleen een naam en een voorgedrukte groet me ook niet zoveel meer doen. Dat je naam standaard ergens op een lijstje staat, is op zich wel leuk maar een echte boodschap zit er dan toch niet echt aan verder. Misschien klinkt dat ondankbaar, maar ik probeer me wat meer te focussen op de mensen die écht belangrijk zijn.
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:16
Dat is wel herkenbaar Mevrouwjack. Ik heb een hele lieve vriendin die ik altijd zegt app of bel als het niet gaat, maar zij appt niet graag waardoor ik met de reacties op de app weinig kan een bellen vind ik vreselijk moeilijk. Ik ben altijd bang te storen en wat moet ik dan zeggen. Dus in de praktijk doe ik dat niet. Het raakt me ontzettend dat zij niets van zich laat horen, omdat ik dat zelf wel doe als ik weet dat iemand het moeilijk heeft stuur ik regelmatig even een berichtje ofzo, maar tegelijk weet ik ook dat zij denkt kom maar ik ben er. Gaat vaak langs elkaar heen dus en deze periode.. Ik mis het contract zo enorm, maar krijgt het dus niet voor elkaar daar iets aan te doen. Ik wil niet teveel zijn, anderen lastig vallen of teveel zeuren.
zondag 27 december 2015 om 12:17
quote:Jareth schreef op 27 december 2015 @ 11:54:
Ik mis mijn moeder. En ze stuurt geen berichtje terug. Ik denk dat ze ook even na moet denken, ik hoop alleen dat dat geen 20 jaar gaat duren. Ik ken jou helemaal niet maar afgaand op je posts lijk je me een leuk, humorvol mens, dat wilde ik in het kader van de verlate kerst nog even kwijt
Ik mis mijn moeder. En ze stuurt geen berichtje terug. Ik denk dat ze ook even na moet denken, ik hoop alleen dat dat geen 20 jaar gaat duren. Ik ken jou helemaal niet maar afgaand op je posts lijk je me een leuk, humorvol mens, dat wilde ik in het kader van de verlate kerst nog even kwijt
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:18
quote:Sunemom schreef op 27 december 2015 @ 12:16:
Dat is wel herkenbaar Mevrouwjack. Ik heb een hele lieve vriendin die ik altijd zegt app of bel als het niet gaat, maar zij appt niet graag waardoor ik met de reacties op de app weinig kan een bellen vind ik vreselijk moeilijk. Ik ben altijd bang te storen en wat moet ik dan zeggen. Dus in de praktijk doe ik dat niet. Het raakt me ontzettend dat zij niets van zich laat horen, omdat ik dat zelf wel doe als ik weet dat iemand het moeilijk heeft stuur ik regelmatig even een berichtje ofzo, maar tegelijk weet ik ook dat zij denkt kom maar ik ben er. Gaat vaak langs elkaar heen dus en deze periode.. Ik mis het contract zo enorm, maar krijgt het dus niet voor elkaar daar iets aan te doen. Ik wil niet teveel zijn, anderen lastig vallen of teveel zeuren.Héél herkenbaar!
Dat is wel herkenbaar Mevrouwjack. Ik heb een hele lieve vriendin die ik altijd zegt app of bel als het niet gaat, maar zij appt niet graag waardoor ik met de reacties op de app weinig kan een bellen vind ik vreselijk moeilijk. Ik ben altijd bang te storen en wat moet ik dan zeggen. Dus in de praktijk doe ik dat niet. Het raakt me ontzettend dat zij niets van zich laat horen, omdat ik dat zelf wel doe als ik weet dat iemand het moeilijk heeft stuur ik regelmatig even een berichtje ofzo, maar tegelijk weet ik ook dat zij denkt kom maar ik ben er. Gaat vaak langs elkaar heen dus en deze periode.. Ik mis het contract zo enorm, maar krijgt het dus niet voor elkaar daar iets aan te doen. Ik wil niet teveel zijn, anderen lastig vallen of teveel zeuren.Héél herkenbaar!
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:19
quote:Jareth schreef op 27 december 2015 @ 12:12:
[...]
Mag ik ze niet even lenen? Ze klinken hartstikke lief! Ik vier het met vriend en zijn zus hoor dus ik heb gezelschap maar geen andere familie of vrienden om het mee te vieren. Maar met zijn drieen is het ook gezellig. De honden vinden het vuurwerk heel vervelend maar als ze de lichten erbij zien, wat minder. Dan snappen ze, denk ik, beter wat er gebeurt en dat het alleen herrie maakt.
Nope niet te leen
Ik ben elk jaar weer kwaad op hun eigen kinderen en kleinkinderen. Dan heb je schatten van (groot)ouders en laat je ze alleen zitten. Ik wil ze niet kwetsen, dus deel ons verdriet niet met ze, maar ik hou zielsveel van die mensen.
[...]
Mag ik ze niet even lenen? Ze klinken hartstikke lief! Ik vier het met vriend en zijn zus hoor dus ik heb gezelschap maar geen andere familie of vrienden om het mee te vieren. Maar met zijn drieen is het ook gezellig. De honden vinden het vuurwerk heel vervelend maar als ze de lichten erbij zien, wat minder. Dan snappen ze, denk ik, beter wat er gebeurt en dat het alleen herrie maakt.
Nope niet te leen
Ik ben elk jaar weer kwaad op hun eigen kinderen en kleinkinderen. Dan heb je schatten van (groot)ouders en laat je ze alleen zitten. Ik wil ze niet kwetsen, dus deel ons verdriet niet met ze, maar ik hou zielsveel van die mensen.
zondag 27 december 2015 om 12:19
quote:MevrouwJack schreef op 27 december 2015 @ 12:15:
[...]
Ik was dit jaar niet in de stemming voor kerstkaarten maar ik heb me voorgenomen om volgend jaar een handjevol mensen te kiezen die écht veel voor me betekend hebben dat jaar, en die een persoonlijk kaartje te sturen.
Ik merk dat kaartjes krijgen met alleen een naam en een voorgedrukte groet me ook niet zoveel meer doen. Dat je naam standaard ergens op een lijstje staat, is op zich wel leuk maar een echte boodschap zit er dan toch niet echt aan verder. Misschien klinkt dat ondankbaar, maar ik probeer me wat meer te focussen op de mensen die écht belangrijk zijn.Idem! Een handjevol echt waardevolle mensen! En de rest van de verspilling gaat naar een goed doel
[...]
Ik was dit jaar niet in de stemming voor kerstkaarten maar ik heb me voorgenomen om volgend jaar een handjevol mensen te kiezen die écht veel voor me betekend hebben dat jaar, en die een persoonlijk kaartje te sturen.
Ik merk dat kaartjes krijgen met alleen een naam en een voorgedrukte groet me ook niet zoveel meer doen. Dat je naam standaard ergens op een lijstje staat, is op zich wel leuk maar een echte boodschap zit er dan toch niet echt aan verder. Misschien klinkt dat ondankbaar, maar ik probeer me wat meer te focussen op de mensen die écht belangrijk zijn.Idem! Een handjevol echt waardevolle mensen! En de rest van de verspilling gaat naar een goed doel
zondag 27 december 2015 om 12:20
quote:sofietje83 schreef op 27 december 2015 @ 12:15:
Man moet werken met oud en nieuw en de hond is bang, plus dat we een baby hebben. Ik blijf thuis, geen zin dit jaar om gezellig te doen. Lekkere hapjes, filmpje en eens op tijd slapen. Nieuwjaarsdag als vanouds naar mijn ouders, daar geniet ik van zo met de familie bij elkaarGa jij je hond iets geven, iets kalmerends? Heb ik laatst gedaan, om uit te proberen, nou, dat doe ik dus nooit meer. Ze werden zo suf! Was geen geneesmiddel maar ze werden echt eng suf. Dus we doen het zonder middelen. Advocaat geven heb ik ook wel eens gedaan Dan worden ze dus gewoon dronken he. Ik schaamde me dood. Was wel op advies van iemand die er verstand van heeft maar ja, honden en drank is een no-no hier hoor. Bruno weegt 55 kilo, die moet wel zelf op zijn poten kunnen blijven staan. Wat wel fijn is, hier in de omgeving is er een vuurwerkvrije zone rondom asiels en andere plekken waar dieren leven. Vind ik echt geweldig. En ik hoor weinig knallen, tot nu toe. Ik ben dus optimistisch maar we zullen zien. Veel sterkte en fijne avond toegewenst evengoed.
Man moet werken met oud en nieuw en de hond is bang, plus dat we een baby hebben. Ik blijf thuis, geen zin dit jaar om gezellig te doen. Lekkere hapjes, filmpje en eens op tijd slapen. Nieuwjaarsdag als vanouds naar mijn ouders, daar geniet ik van zo met de familie bij elkaarGa jij je hond iets geven, iets kalmerends? Heb ik laatst gedaan, om uit te proberen, nou, dat doe ik dus nooit meer. Ze werden zo suf! Was geen geneesmiddel maar ze werden echt eng suf. Dus we doen het zonder middelen. Advocaat geven heb ik ook wel eens gedaan Dan worden ze dus gewoon dronken he. Ik schaamde me dood. Was wel op advies van iemand die er verstand van heeft maar ja, honden en drank is een no-no hier hoor. Bruno weegt 55 kilo, die moet wel zelf op zijn poten kunnen blijven staan. Wat wel fijn is, hier in de omgeving is er een vuurwerkvrije zone rondom asiels en andere plekken waar dieren leven. Vind ik echt geweldig. En ik hoor weinig knallen, tot nu toe. Ik ben dus optimistisch maar we zullen zien. Veel sterkte en fijne avond toegewenst evengoed.
zondag 27 december 2015 om 12:21
Maar eigenlijk kwam ik deze posten, omdat ik er vanochtend om moest lachen en dat vind ik ook belangrijk. Van De Speld:
Veel Nederlanders vieren januari op hun werk
Net als vorig jaar vieren de meeste Nederlanders januari met hun werkgever. De feestmaand luidt traditioneel het einde in van geveinsde saamhorigheid, verplichte gezelligheid en tenenkrommende hypocrisie. “Het is voor mij ieder jaar weer een van de absolute hoogtepunten. Niet meer hoeven doen alsof anderen me ook maar iets kunnen schelen.Eindelijk een einde aan de zelfbevlekking van Serious Request en de clichénostalgie van de Top 2000. Gewoon lekker normaal doen.”
Veel Nederlanders vieren januari op hun werk
Net als vorig jaar vieren de meeste Nederlanders januari met hun werkgever. De feestmaand luidt traditioneel het einde in van geveinsde saamhorigheid, verplichte gezelligheid en tenenkrommende hypocrisie. “Het is voor mij ieder jaar weer een van de absolute hoogtepunten. Niet meer hoeven doen alsof anderen me ook maar iets kunnen schelen.Eindelijk een einde aan de zelfbevlekking van Serious Request en de clichénostalgie van de Top 2000. Gewoon lekker normaal doen.”
Tjezus, wat vals
zondag 27 december 2015 om 12:22
quote:MevrouwJack schreef op 27 december 2015 @ 12:17:
[...]
Ik ken jou helemaal niet maar afgaand op je posts lijk je me een leuk, humorvol mens, dat wilde ik in het kader van de verlate kerst nog even kwijt Dank u. Ik heb een nieuwe nick, ik was een soort indiaantje. Jij bent ook grappig trouwens.
[...]
Ik ken jou helemaal niet maar afgaand op je posts lijk je me een leuk, humorvol mens, dat wilde ik in het kader van de verlate kerst nog even kwijt Dank u. Ik heb een nieuwe nick, ik was een soort indiaantje. Jij bent ook grappig trouwens.