Thuis
alle pijlers
Wat moet ik doen?
zondag 27 december 2015 om 20:10
Ik heb al een aantal topics, maar vergeet die topics. Ik heb een probleem. Ik ben 23 jaar en woon nog thuis met mijn moeder, maar mijn moeder is erg emotioneel instabiel, altijd al geweest en daar hebben wij ook in onze jeugd flink klappen voor gekregen. Alles maakt haar boos en ze is totaal geen levensgenieter, wilt niet het beste voor haar kinderen ook al zegt ze van wel, maar dat varieert van hoe ze zich voelt. Ze heeft haar eigen mentale issues, ze blijft onze biologische vader de schuld geven, hij heeft haar zo gemaakt, hij heeft haar mishandelt, hij heeft haar achtergelaten met vier kinderen etc. en dan zegt ze ik ben ziek omdat ik jullie heb moeten opvoeden, ik bedoel geven kinderen je geen vreugde ipv lasten? Ze begint ook zomaar met uitschelden als ik haar netjes vraag of ze mij wilt stoppen met controleren van mijn leven, geld, school etc. Alles wat ik doe, word commentaar op gegeven en op en gegeven moment word ik gek en zeg ik laat mij met rust en dan begint een hele scheldpartij (gewoon echt erge dingen, zeg ik er wat van, scheld ze mij nog meer uit). Ik begin bijna klaar met haar te zijn en harde realiteit te accepteren en dat is gewoon dat ik geen ouders heb. Ik kan ook geen sociaal leven hebben zolang ik nog thuis woon, ze laat mij schuldig voelen als ik met mijn vaders kant familie om ga, ze laat mijn schuldig voelen als ik werk, als ik wegga met vrienden. Ik word simpelweg als een 'property'' gezien, ze laat mij schuldig voelen als ik mijn leven leid en dreigt ze mij uit huis te zetten. Zelf is ze niet actief in het leven en is ze boos als haar kinderen actief zijn. Ze denkt dat wij voor moeten zorgen en gebruikt allerlei exuusjes van ik heb dit meegemaakt etc. maar wij zijn haar kinderen, als zij ons gewoon goed had behandeld, ons vrijheid had gegeven, niet had geslagen, uitgescholden etc dan had ik alles voor haar gedaan, maar ik voel die emotionele band gewoon niet, ze is echt een ongelukkig gemeen persoon. Ik ben hiervan ontzettend hard en koud van geworden, zelf weet ik ook niet hoe ik met andere mensen om moet gaan zonder hun te kwetsen door de dingen die ik zeg. Ik wil uit huis, maar ik heb overal gesolliciteerd voor bijbaantjes en nergens word ik aangenomen, mijn diploma heb ik volgende maand en ik ga verder studeren maar ik moet ook nog stage lopen en ik ben bang dat ik het in mijn eentje niet haal financieel, ik wil mijn diploma echt halen. Als ik een kamer neem heb ik maar 170 euro over voor eten en andere noodzakelijke dingen en dat is incl.lening. Mijn moeder maakt misbruik van het feit dat ik nog onder haar dak woon en haar mood swings maken mij ook gek, haar controle over mijn leven, haar gescheld, ik ben ook een mens en heb genoeg aangehoord in mijn leven van dat ik ''dom, sloom, koud, kil, idioot, egoistisch,lelijk ben'. Zit ik nou fout hier? of zit mijn moeder fout?
Ik voel me hierdoor erg depressief, wat zal jij doen in mijn situatie? en niet zeggen therapie dat heeft geen nut als ik nog steeds thuis woon met mijn moeder. Van een therapiesessie komen en dan uitgescholden worden voor alles en nog wat is gewoon te erg. Ze is mentaal niet in orde dus ik reageer gewoon simpelweg niet meer op haar scheldpartijen. Mijn oudere zus en broer zijn echt onderdoor gegaan, die zitten gewoon zo erg in een depressie dat wij zelfs bij mijn oudere zus bemoeizorg hebben ingeschakeld, als ik mijn zus zie breekt mijn hart gewoon, ze is wie ze is omdat mijn moeder haar kapot heeft gemaakt en dan verwacht ze nog dat mijn zus normaal als een volwassene zou moeten ''functioneren', mijn zus denkt dat ze leven niet waard is, en mijn broer saboteert zichzelf altijd. Ik ben erg boos omdat ik het moeilijk vind om mijn moeder los te laten, ergens wil je haar erkenning, maar je weet je zal het nooit krijgen. Het lijkt net een soort van Stockholm syndroom'' iets
Dank je voor het lezen en dit zal ook mijn laatste topic zijn over dit, ik wil gewoon echt graag andere mensen mening over zo een situatie weten, mensen niet uit mijn omgeving, maar die ik niet ken.
Ik voel me hierdoor erg depressief, wat zal jij doen in mijn situatie? en niet zeggen therapie dat heeft geen nut als ik nog steeds thuis woon met mijn moeder. Van een therapiesessie komen en dan uitgescholden worden voor alles en nog wat is gewoon te erg. Ze is mentaal niet in orde dus ik reageer gewoon simpelweg niet meer op haar scheldpartijen. Mijn oudere zus en broer zijn echt onderdoor gegaan, die zitten gewoon zo erg in een depressie dat wij zelfs bij mijn oudere zus bemoeizorg hebben ingeschakeld, als ik mijn zus zie breekt mijn hart gewoon, ze is wie ze is omdat mijn moeder haar kapot heeft gemaakt en dan verwacht ze nog dat mijn zus normaal als een volwassene zou moeten ''functioneren', mijn zus denkt dat ze leven niet waard is, en mijn broer saboteert zichzelf altijd. Ik ben erg boos omdat ik het moeilijk vind om mijn moeder los te laten, ergens wil je haar erkenning, maar je weet je zal het nooit krijgen. Het lijkt net een soort van Stockholm syndroom'' iets
Dank je voor het lezen en dit zal ook mijn laatste topic zijn over dit, ik wil gewoon echt graag andere mensen mening over zo een situatie weten, mensen niet uit mijn omgeving, maar die ik niet ken.
zondag 27 december 2015 om 20:24
zondag 27 december 2015 om 20:25
Maak dat je uit dat huis komt en zit niet in over geld, er valt te leven van 170 euro in de maand, als je niet rookt en geen auto rijdt en voldoende kleding hebt. Echt, ga weg daar, als je blijft leidt dat tot een zieledood, net zoals bij je zus en ga dan zo snel mogelijk in therapie, zodat je dit allemaal kunt verwerken.
Voel je niet schuldig om je moeder los te laten, want zo te lezen interesseert het haar niets en wil ze alleen maar macht over je.
Echt, ouders die het verleden niet los kunnen laten zijn puur gif en daardoor slecht voor je welzijn, dus denk aan jezelf.
Voel je niet schuldig om je moeder los te laten, want zo te lezen interesseert het haar niets en wil ze alleen maar macht over je.
Echt, ouders die het verleden niet los kunnen laten zijn puur gif en daardoor slecht voor je welzijn, dus denk aan jezelf.
zondag 27 december 2015 om 20:27
quote:Lavia09 schreef op 27 december 2015 @ 20:24:
[...]
Heel leuk allemaal maar ik kan mijzelf niet financieel onderhouden, op dit moment dat zeg ik toch ook in mijn topic, uit huis gaan is niet iets wat je 1,2,3 doet, ik heb genoeg geld nodigVoor 5,50 euro per dag valt gewoon te leven. Daarvan kan je wel drie maal daags eten, maar het is een kwestie van zuinig zijn en slim boodschappen doen.
[...]
Heel leuk allemaal maar ik kan mijzelf niet financieel onderhouden, op dit moment dat zeg ik toch ook in mijn topic, uit huis gaan is niet iets wat je 1,2,3 doet, ik heb genoeg geld nodigVoor 5,50 euro per dag valt gewoon te leven. Daarvan kan je wel drie maal daags eten, maar het is een kwestie van zuinig zijn en slim boodschappen doen.
zondag 27 december 2015 om 20:28
Misschien kunnen deze mensen je helpen: http://www.irisz.nl/onderdak/uit-huis-en-dan
Misschien is dit niet de juiste instantie, maar dan kunnen ze je vast wel doorsturen naar de goede die je op weg kunnen helpen met uit huis gaan.
Misschien is dit niet de juiste instantie, maar dan kunnen ze je vast wel doorsturen naar de goede die je op weg kunnen helpen met uit huis gaan.
Mind the gap
zondag 27 december 2015 om 20:30
Uit huis gaan. Er zijn er echt meer die het redden zonder financiele hulp van hun ouders, ook met lening. Ik heb ook geen financiele hulp gehad (niet hetzelfde maar soortgelijke situatie), en ben meteen aan het begin van mijn studie op kamers gegaan. Altijd gezond kunnen eten en kleding genoeg, alleen niet zoveel vakanties en uitstapjes als sommige medestudenten. Tweedehands winkels voor je kleren, lidl/aldi en basismerken, reclames en je komt een heel eind. Ja, inderdaad, nu wel een studieschuld. Maar tegelijkertijd ook een veel gelukkiger mens, dat lijkt me ook wat waard. Grote kans dat je beter kunt studeren als je niet in zo'n situatie zit.
zondag 27 december 2015 om 20:40
quote:Lavia09 schreef op 27 december 2015 @ 20:38:
Ik heb een kamer aangeboden gekregen van 375incl. de kamer is nog vrij en ik het nemen maar ik heb maar 170 euro over per maand. Ik ben bang dat ik geen bijbaan ga kunnen vinden of dat ik onnodige stress op mijzelf brengDenk je dat die stress erger zal zijn dan de stress die je nu ervaart?
Ik heb een kamer aangeboden gekregen van 375incl. de kamer is nog vrij en ik het nemen maar ik heb maar 170 euro over per maand. Ik ben bang dat ik geen bijbaan ga kunnen vinden of dat ik onnodige stress op mijzelf brengDenk je dat die stress erger zal zijn dan de stress die je nu ervaart?
Mind the gap
zondag 27 december 2015 om 20:42
zondag 27 december 2015 om 20:49
quote:Moiren_ schreef op 27 december 2015 @ 20:39:
[...]
Als je kapot gaat van bij je ouders wonen?
En waarom zou dat niet kunnen? Zat studenten die het doen.
Ja ik.woonde al op mezelf toen ik 15 was met niks
Heerlijke tijd.
Maar to is 23 en gaat in februari diplomeren. Het lijkt mij dat als je dan nog thuis woont, en zo gestresst lijkt als to, je dan dat maandje er wel bij kan hebben.
Maar nu ik lees dat ze een kamer kan krijgen zeg ik: Doen!
[...]
Als je kapot gaat van bij je ouders wonen?
En waarom zou dat niet kunnen? Zat studenten die het doen.
Ja ik.woonde al op mezelf toen ik 15 was met niks
Heerlijke tijd.
Maar to is 23 en gaat in februari diplomeren. Het lijkt mij dat als je dan nog thuis woont, en zo gestresst lijkt als to, je dan dat maandje er wel bij kan hebben.
Maar nu ik lees dat ze een kamer kan krijgen zeg ik: Doen!
zondag 27 december 2015 om 20:56
Is er misschien ergens een KOPP-groep in jouw omgeving (kinderen van ouders met psychiatrische problemen)? Dan kun je in een veilige setting je verhaal kwijt.
Verder: therapie kan je helpen om te zorgen dat jij minder last hebt van die buien van je moeder. Ik zou dat dus wel prioriteit geven.
En misschien kun je terecht bij een gemeenschappelijk wonen-project? Dat is vaak wat goedkoper dan kamerhuur. Overigens is 170 per maand, als student, goed te doen. Slim inkopen, creatief koken. Lukt je vast!
Verder: therapie kan je helpen om te zorgen dat jij minder last hebt van die buien van je moeder. Ik zou dat dus wel prioriteit geven.
En misschien kun je terecht bij een gemeenschappelijk wonen-project? Dat is vaak wat goedkoper dan kamerhuur. Overigens is 170 per maand, als student, goed te doen. Slim inkopen, creatief koken. Lukt je vast!