Psyche
alle pijlers
heimee naar Afrika
maandag 4 januari 2016 om 09:09
hallo,
Ik ben inmiddels een maand terug uit Afrika. Inmiddels ben ik voor de derde keer terug geweest naar het zelfde land.
Elke keer heb ik weer heimwee en elke keer wil ik weer terug. De eerste keer was heel goed bevallen en toen wilde ik terug omdat ik het zo miste. Nu inmiddels na een derde keer je raad het al weer vreselijk heimwee, naar de cultuur, de mensen, de manier van leven eigenlijk alles. Het is het armste land ter wereld maar toch mis ik het enorm. Ik heb hier een relatie die niet lekker loopt en ik weet inmiddels niet meer wat ik moet doen. Ik merk dat ik er aan onderdoor ga. Ik voel me eenzaam. Ik heb het gevoel dat niemand mij begrijpt, omdat niemand echt het gevoel kent. Elke dag wil ik met iemand uit Malawi praten, omdat ik het zo mis. Ik ben ook erg moe, weinig energie, levenslust en kan nergens meer van genieten. Wat moet ik nou ben echt radeloos. In Afrika kon ik echt mezelf zijn. Hier voel ik me niet mezelf en ben ik niet gelukkig. Maar emigreren daar naar toe vind ik ook weer een hele stap, al ken ik daar wel heel veel mensen. Maakt dat me gelukkig daar naar toe verhuizen of niet? hoe kom ik daar nu achter? Ik ben er nu 3 keer geweest en elke keer kom ik verdrietig terug en voel ik me leeg dus elke keer daar naar toe voor een paar maanden is ook de oplossing niet. Graag tips
Ik ben inmiddels een maand terug uit Afrika. Inmiddels ben ik voor de derde keer terug geweest naar het zelfde land.
Elke keer heb ik weer heimwee en elke keer wil ik weer terug. De eerste keer was heel goed bevallen en toen wilde ik terug omdat ik het zo miste. Nu inmiddels na een derde keer je raad het al weer vreselijk heimwee, naar de cultuur, de mensen, de manier van leven eigenlijk alles. Het is het armste land ter wereld maar toch mis ik het enorm. Ik heb hier een relatie die niet lekker loopt en ik weet inmiddels niet meer wat ik moet doen. Ik merk dat ik er aan onderdoor ga. Ik voel me eenzaam. Ik heb het gevoel dat niemand mij begrijpt, omdat niemand echt het gevoel kent. Elke dag wil ik met iemand uit Malawi praten, omdat ik het zo mis. Ik ben ook erg moe, weinig energie, levenslust en kan nergens meer van genieten. Wat moet ik nou ben echt radeloos. In Afrika kon ik echt mezelf zijn. Hier voel ik me niet mezelf en ben ik niet gelukkig. Maar emigreren daar naar toe vind ik ook weer een hele stap, al ken ik daar wel heel veel mensen. Maakt dat me gelukkig daar naar toe verhuizen of niet? hoe kom ik daar nu achter? Ik ben er nu 3 keer geweest en elke keer kom ik verdrietig terug en voel ik me leeg dus elke keer daar naar toe voor een paar maanden is ook de oplossing niet. Graag tips
maandag 4 januari 2016 om 09:35
maandag 4 januari 2016 om 09:52
Ik herken het wel, heb zoiets met Kenia gehad. Alleen, in Kenia kan ik mijn brood makkelijk verdienen, in Malawi zou ik niet weten hoe mezelf in leven te houden.
Als jij dat wel kan, en je hebt geen banden die je dwingend hier houden: emigreer! Waarom jezelf verdriet doen door niet te zijn waar je hart ligt?
Als jij dat wel kan, en je hebt geen banden die je dwingend hier houden: emigreer! Waarom jezelf verdriet doen door niet te zijn waar je hart ligt?
maandag 4 januari 2016 om 09:54
quote:Zo.maar schreef op 04 januari 2016 @ 09:45:
[...]
Staat alleen het armste land van afrika
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
[...]
Staat alleen het armste land van afrika
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
maandag 4 januari 2016 om 09:58
quote:Rooss4.0 schreef op 04 januari 2016 @ 09:54:
[...]
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
Mooie analyse
Ik heb in Nairobi vooral racisme, stammenstrijd en alles behalve saamhorigheid gezien. Als je voor het romantische beeld van de edele wilden gaat, is het wel gezond om eerst een reality check te doen voor je emigreert.
Ik vond Nairobi een fantastische stad, en zag er veel mogelijkheden. Ja, als blanke ben je er een enorme uitzondering, de halve stad is chinees . Maar als ik vrij was geweest, was ik er wel gebleven. Niet vanwege de romantiek, maar vanwege de zakelijke kansen en de Britse cultuur.
[...]
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
Mooie analyse
Ik heb in Nairobi vooral racisme, stammenstrijd en alles behalve saamhorigheid gezien. Als je voor het romantische beeld van de edele wilden gaat, is het wel gezond om eerst een reality check te doen voor je emigreert.
Ik vond Nairobi een fantastische stad, en zag er veel mogelijkheden. Ja, als blanke ben je er een enorme uitzondering, de halve stad is chinees . Maar als ik vrij was geweest, was ik er wel gebleven. Niet vanwege de romantiek, maar vanwege de zakelijke kansen en de Britse cultuur.
maandag 4 januari 2016 om 10:04
Precies, Jolly. Als je gaat, ga dan ook als blanke die zich daar komt verrijken op welke manier dan ook, niet met het idee om deelgenoot te worden van de cultuur, dat gaat je niet lukken. Ik heb in Afrika veel mensen leren kennen die oprecht leken maar dat is natuurlijk onzin, ze zagen me vooral als wandelende pinautomaat.
Een manier om daar dichtbij de "gewone" man te leven is als vrijwilliger maar zelfs dan zal er altijd een standsverschil zijn. Je hoort er niet bij dus het lost je eenzaamheid niet op.
Een manier om daar dichtbij de "gewone" man te leven is als vrijwilliger maar zelfs dan zal er altijd een standsverschil zijn. Je hoort er niet bij dus het lost je eenzaamheid niet op.
maandag 4 januari 2016 om 10:09
Geen ervaring met Afrika, maar het klinkt vooral alsof je op de vlucht bent voor jezelf.
Waar je ook gaat, je neemt jezelf mee. Als je hier niet gelukkig bent in je relatie, dan kan dat deels liggen in hoe je met je jezelf, je partner en de relatie op zich omgaat.
Dat verandert niet als je naar het andere eind van de wereld verhuist, eens je de rush van het nieuwe voorbij bent verval je daar weer in dezelfde gewoontes.
Verandering zit in jezelf, niet in je omgeving.
Steek de energie die je nu in je heimwee steekt in jezelf.
Vraag je af wat JIJ kunt doen om weer gelukkiger te worden.
Bekijk je relatie en je eigen aandeel daarin kritisch, doe dat ook met werk, vrienden,... en shift eruit wat echt een toegevoegde waarde is voor jou en verwijder/verander al het andere.
Waar je ook gaat, je neemt jezelf mee. Als je hier niet gelukkig bent in je relatie, dan kan dat deels liggen in hoe je met je jezelf, je partner en de relatie op zich omgaat.
Dat verandert niet als je naar het andere eind van de wereld verhuist, eens je de rush van het nieuwe voorbij bent verval je daar weer in dezelfde gewoontes.
Verandering zit in jezelf, niet in je omgeving.
Steek de energie die je nu in je heimwee steekt in jezelf.
Vraag je af wat JIJ kunt doen om weer gelukkiger te worden.
Bekijk je relatie en je eigen aandeel daarin kritisch, doe dat ook met werk, vrienden,... en shift eruit wat echt een toegevoegde waarde is voor jou en verwijder/verander al het andere.
maandag 4 januari 2016 om 10:09
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...
maandag 4 januari 2016 om 10:10
Eens met wat hierboven wordt geschreven. Ik weet niet hoe lang je iedere keer in Malawi bent geweest, maar ergens tijdelijk zijn of permanent wonen is ook echt een wereld van verschil. Ik geniet van Afrika, mijn schoonfamilie woont er, maar ik zou er niet voor goed kunnen wonen dan zou ik na een tijd toch echt gillend gek worden.
Daarnaast is het ook echt zo dat je als blanke nooit echt bij de groep gaat horen. Je hebt geld (ook al heb je dit niet) en dit maakt je hoe dan ook interessant. Als je een leven op wilt bouwen zul je altijd tegen het feit aanlopen dat je een poot uitgedraaid wordt.
Daarnaast is het ook echt zo dat je als blanke nooit echt bij de groep gaat horen. Je hebt geld (ook al heb je dit niet) en dit maakt je hoe dan ook interessant. Als je een leven op wilt bouwen zul je altijd tegen het feit aanlopen dat je een poot uitgedraaid wordt.
maandag 4 januari 2016 om 10:10
quote:Rooss4.0 schreef op 04 januari 2016 @ 10:04:
Een manier om daar dichtbij de "gewone" man te leven is als vrijwilliger maar zelfs dan zal er altijd een standsverschil zijn. Je hoort er niet bij dus het lost je eenzaamheid niet op.
En zelfs zonder geld ben je wel iemand van wie ze iets kunnen/willen krijgen, al was het maar kennis en logistieke hulp.
Iemand die (deels) uit jouw hand eet kan nooit jouw gelijke zijn, ook al wil je dat zelf nog zo graag.
Een manier om daar dichtbij de "gewone" man te leven is als vrijwilliger maar zelfs dan zal er altijd een standsverschil zijn. Je hoort er niet bij dus het lost je eenzaamheid niet op.
En zelfs zonder geld ben je wel iemand van wie ze iets kunnen/willen krijgen, al was het maar kennis en logistieke hulp.
Iemand die (deels) uit jouw hand eet kan nooit jouw gelijke zijn, ook al wil je dat zelf nog zo graag.
maandag 4 januari 2016 om 10:11
Het feit dat Malawi straatarm is, is overigens geen reden niet te gaan. Voordeel van arme landen is een grote beschikbaarheid van goedkope arbeid. Begin een fabriekje, maak een arbeidsintensief product, en je komt een heel eind.
Bedenk dat Afrika jaren vóór ligt op Europa als het om mobiele telefonie-economie gaat, en daar kan je ook nog wel wat kansen vinden.
Hou er wel rekening mee dat het steenrijke (letterlijk: grondstoffen!) continent Afrika niet zonder reden gemiddeld genomen vrij arm is. Corruptie is een enorme moordenaar. Geweld, ziekte, beroerde infrastructuur, het is er allemaal. Alleen waar de chinezen of de blanken voor zichzelf goede infrastructuur hebben aangelegd, valt het redelijk mee.
Bedenk dat Afrika jaren vóór ligt op Europa als het om mobiele telefonie-economie gaat, en daar kan je ook nog wel wat kansen vinden.
Hou er wel rekening mee dat het steenrijke (letterlijk: grondstoffen!) continent Afrika niet zonder reden gemiddeld genomen vrij arm is. Corruptie is een enorme moordenaar. Geweld, ziekte, beroerde infrastructuur, het is er allemaal. Alleen waar de chinezen of de blanken voor zichzelf goede infrastructuur hebben aangelegd, valt het redelijk mee.
maandag 4 januari 2016 om 10:12
quote:Hilde1985 schreef op 04 januari 2016 @ 10:09:
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...Heb je bovenstaande ook gelezen of wil je gewoon verzuipen in verdriet en eenzaamheid? Ook prima hoor maar dan bespaar ik me verder de moeite.
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...Heb je bovenstaande ook gelezen of wil je gewoon verzuipen in verdriet en eenzaamheid? Ook prima hoor maar dan bespaar ik me verder de moeite.
maandag 4 januari 2016 om 10:12
quote:Hilde1985 schreef op 04 januari 2016 @ 10:09:
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...Denk je dat mensen die niets hebben niet materialistisch zijn? Pas op voor al te romantisch racisme.
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...Denk je dat mensen die niets hebben niet materialistisch zijn? Pas op voor al te romantisch racisme.
maandag 4 januari 2016 om 10:13
quote:JollyJ schreef op 04 januari 2016 @ 10:11:
Het feit dat Malawi straatarm is, is overigens geen reden niet te gaan. Voordeel van arme landen is een grote beschikbaarheid van goedkope arbeid. Begin een fabriekje, maak een arbeidsintensief product, en je komt een heel eind.
Denk je echt dat TO's wens is?
Het feit dat Malawi straatarm is, is overigens geen reden niet te gaan. Voordeel van arme landen is een grote beschikbaarheid van goedkope arbeid. Begin een fabriekje, maak een arbeidsintensief product, en je komt een heel eind.
Denk je echt dat TO's wens is?
maandag 4 januari 2016 om 10:19
quote:Rooss4.0 schreef op 04 januari 2016 @ 10:13:
[...]
Denk je echt dat TO's wens is?
Absoluut niet. Maar er zijn twee zinnige antwoorden die TO kunnen helpen in te zien waar ze mee bezig is, denk ik. Het jouwe (wordt gelukkig!) en het mijne (ga realistisch naar Afrika!).
Jij en ik zeggen via verschillende routes hetzelfde: stop met onzinnig romantiseren van een vakantie.
[...]
Denk je echt dat TO's wens is?
Absoluut niet. Maar er zijn twee zinnige antwoorden die TO kunnen helpen in te zien waar ze mee bezig is, denk ik. Het jouwe (wordt gelukkig!) en het mijne (ga realistisch naar Afrika!).
Jij en ik zeggen via verschillende routes hetzelfde: stop met onzinnig romantiseren van een vakantie.
maandag 4 januari 2016 om 10:24
Sterkte To misschien dat je hier kan werken en sparen en dat je dan in malawi een bedrijfje begint. Kijk er maar niet van op afrika is niet arm het barst van de grondstoffen het is de rijkste continent van de wereld. Wij westerse mensen zijn te beroerd om een fatsoenlijke prijs te betalen voor wat we afnemen kijk naar al die arme kindertjes die goud zoeken of diamanten die krijgen hooguit 2 euro per dag. Ik zou daar nu beginnen met iets mijn vriend zit in de financiële wereld en hij zegt dat afrika de toekomst is.
maandag 4 januari 2016 om 10:27
quote:MonicaGeller schreef op 04 januari 2016 @ 10:09:
Geen ervaring met Afrika, maar het klinkt vooral alsof je op de vlucht bent voor jezelf.
Waar je ook gaat, je neemt jezelf mee. Als je hier niet gelukkig bent in je relatie, dan kan dat deels liggen in hoe je met je jezelf, je partner en de relatie op zich omgaat.
Dat verandert niet als je naar het andere eind van de wereld verhuist, eens je de rush van het nieuwe voorbij bent verval je daar weer in dezelfde gewoontes.
Verandering zit in jezelf, niet in je omgeving.
Steek de energie die je nu in je heimwee steekt in jezelf.
Vraag je af wat JIJ kunt doen om weer gelukkiger te worden.
Bekijk je relatie en je eigen aandeel daarin kritisch, doe dat ook met werk, vrienden,... en shift eruit wat echt een toegevoegde waarde is voor jou en verwijder/verander al het andere.Dit. Scheelt mij weer typen, dank.
Geen ervaring met Afrika, maar het klinkt vooral alsof je op de vlucht bent voor jezelf.
Waar je ook gaat, je neemt jezelf mee. Als je hier niet gelukkig bent in je relatie, dan kan dat deels liggen in hoe je met je jezelf, je partner en de relatie op zich omgaat.
Dat verandert niet als je naar het andere eind van de wereld verhuist, eens je de rush van het nieuwe voorbij bent verval je daar weer in dezelfde gewoontes.
Verandering zit in jezelf, niet in je omgeving.
Steek de energie die je nu in je heimwee steekt in jezelf.
Vraag je af wat JIJ kunt doen om weer gelukkiger te worden.
Bekijk je relatie en je eigen aandeel daarin kritisch, doe dat ook met werk, vrienden,... en shift eruit wat echt een toegevoegde waarde is voor jou en verwijder/verander al het andere.Dit. Scheelt mij weer typen, dank.
maandag 4 januari 2016 om 10:28
Ik herken je gevoel en ben toendertijd naar dat land geemigreerd (wel een 'makkelijker' land dan Malawi). Vanwege mijn uiterlijk en omdat ik de taal sprak 'hoorde' ik er wel bij. Uiteindelijk ben ik terug naar Nl gekomen, omdat de tijd daar stil stond en je je eigen kennis niet update. Momenteel ben ik een aantal jaren terug en ondanks goede baan en lieve vrienden voel ik me nog steeds niet thuis in Nl. Ik heb daarom besloten weer weg te gaan. Dit keer overigens naar een ander land (met enigszins vergelijkbare cultuur, maar veilliger en meer 'up to date')
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!
