Psyche
alle pijlers
heimee naar Afrika
maandag 4 januari 2016 om 09:09
hallo,
Ik ben inmiddels een maand terug uit Afrika. Inmiddels ben ik voor de derde keer terug geweest naar het zelfde land.
Elke keer heb ik weer heimwee en elke keer wil ik weer terug. De eerste keer was heel goed bevallen en toen wilde ik terug omdat ik het zo miste. Nu inmiddels na een derde keer je raad het al weer vreselijk heimwee, naar de cultuur, de mensen, de manier van leven eigenlijk alles. Het is het armste land ter wereld maar toch mis ik het enorm. Ik heb hier een relatie die niet lekker loopt en ik weet inmiddels niet meer wat ik moet doen. Ik merk dat ik er aan onderdoor ga. Ik voel me eenzaam. Ik heb het gevoel dat niemand mij begrijpt, omdat niemand echt het gevoel kent. Elke dag wil ik met iemand uit Malawi praten, omdat ik het zo mis. Ik ben ook erg moe, weinig energie, levenslust en kan nergens meer van genieten. Wat moet ik nou ben echt radeloos. In Afrika kon ik echt mezelf zijn. Hier voel ik me niet mezelf en ben ik niet gelukkig. Maar emigreren daar naar toe vind ik ook weer een hele stap, al ken ik daar wel heel veel mensen. Maakt dat me gelukkig daar naar toe verhuizen of niet? hoe kom ik daar nu achter? Ik ben er nu 3 keer geweest en elke keer kom ik verdrietig terug en voel ik me leeg dus elke keer daar naar toe voor een paar maanden is ook de oplossing niet. Graag tips
Ik ben inmiddels een maand terug uit Afrika. Inmiddels ben ik voor de derde keer terug geweest naar het zelfde land.
Elke keer heb ik weer heimwee en elke keer wil ik weer terug. De eerste keer was heel goed bevallen en toen wilde ik terug omdat ik het zo miste. Nu inmiddels na een derde keer je raad het al weer vreselijk heimwee, naar de cultuur, de mensen, de manier van leven eigenlijk alles. Het is het armste land ter wereld maar toch mis ik het enorm. Ik heb hier een relatie die niet lekker loopt en ik weet inmiddels niet meer wat ik moet doen. Ik merk dat ik er aan onderdoor ga. Ik voel me eenzaam. Ik heb het gevoel dat niemand mij begrijpt, omdat niemand echt het gevoel kent. Elke dag wil ik met iemand uit Malawi praten, omdat ik het zo mis. Ik ben ook erg moe, weinig energie, levenslust en kan nergens meer van genieten. Wat moet ik nou ben echt radeloos. In Afrika kon ik echt mezelf zijn. Hier voel ik me niet mezelf en ben ik niet gelukkig. Maar emigreren daar naar toe vind ik ook weer een hele stap, al ken ik daar wel heel veel mensen. Maakt dat me gelukkig daar naar toe verhuizen of niet? hoe kom ik daar nu achter? Ik ben er nu 3 keer geweest en elke keer kom ik verdrietig terug en voel ik me leeg dus elke keer daar naar toe voor een paar maanden is ook de oplossing niet. Graag tips
maandag 4 januari 2016 om 10:30
quote:Hilde1985 schreef op 04 januari 2016 @ 10:09:
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...
Dit haal ik er even uit.
Je hoéft niet mee te doen aan de ratrace, dat is grotendeels eigen keuze, al beseffen veel mensen dat niet.
Het gaat om Malawi. Malawi is op dit moment armste land ter wereld. Lastig werk te vinden daar en corrupt als wat. Maarja toch mis ik het hoe raar ook. Maar ik voel me hier niet thuis. Ik weet gewoon niet meer wat me gelukkig maakt. Ik vind het leven hier lastig, alles gaat snel, materialistisch, alles op tijd. Mensen maken zich hier druk om niks in mijn ogen. Ik heb het gevoel dat ik hier weinig toe doe en niemand mij begrijpt. Ik voel me hier eenzaam terwijl ik in Malawi altijd mensen om mij heen had. Regelmatig terug gaan is een optie, maar elke keer als ik terug kom heb ik weer het zelfde gevoel. Terug bij af en heel verdrietig. En het is voor mij niet een maand maar tot dat ik weet dat ik terug kan...
Dit haal ik er even uit.
Je hoéft niet mee te doen aan de ratrace, dat is grotendeels eigen keuze, al beseffen veel mensen dat niet.
maandag 4 januari 2016 om 10:37
quote:waarompaktieniet schreef op 04 januari 2016 @ 10:28:
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!Dat wordt hier toch niet gezegd? Wel dat TO voor zichzelf moet bepalen of ze hier blijft en voor zichzelf een gelukkig, zinvol leven op gaat bouwen of dat ze naar Malawi gaat en datzelfde probeert. In nl blijven en zwelgen en roepen dat het hier stom is lijkt me in ieder geval niet de optimale optie.
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!Dat wordt hier toch niet gezegd? Wel dat TO voor zichzelf moet bepalen of ze hier blijft en voor zichzelf een gelukkig, zinvol leven op gaat bouwen of dat ze naar Malawi gaat en datzelfde probeert. In nl blijven en zwelgen en roepen dat het hier stom is lijkt me in ieder geval niet de optimale optie.
maandag 4 januari 2016 om 10:44
quote:waarompaktieniet schreef op 04 januari 2016 @ 10:28:
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!
Prachtig, beeldschoon als het zo werkt. Maar er zijn wel wat verschilletjes denk ik. Jij hebt de looks en de taal van het land waar je heenging, kan het zijn dat je sowieso wat geklemd zat tussen 2 culturen? Dan heb je een keuze waar je bij wilt horen, als blanke in donker Afrika zul je er niet bij horen, nooit.
TO klinkt verre van gelukkig met zichzelf én niet met Nederland. Natuurlijk ben je dan de eerste maanden helemaal joepiedepoepie in het land van je keuze maar wat als je op jezelf teruggeworpen wordt? Als al die lieve mensen merken dat er bij jou niks te halen valt en je op een dag helemaal alleen bent?
Dan kan je beter in nederland zijn.
In tegenstelling tot wat anderen zeggen denk ik dat je heimwee heel realistisch is en dat mensen die dat gevoel op die manier niet kennen, er een stempel op plakken (leer gelukkig met jezelf te zijn, je neemt jezelf overal mee naar toe). Ik BEN gelukkig met mezelf, maar niet met Nl en zo klinkt het bij jou ook. Toen ik in jouw situatie zat (slechte relatie en heimwee) heb ik alles in Nl opgegeven en ben ik gegaan. Het was de beste tijd van mijn leven!
Prachtig, beeldschoon als het zo werkt. Maar er zijn wel wat verschilletjes denk ik. Jij hebt de looks en de taal van het land waar je heenging, kan het zijn dat je sowieso wat geklemd zat tussen 2 culturen? Dan heb je een keuze waar je bij wilt horen, als blanke in donker Afrika zul je er niet bij horen, nooit.
TO klinkt verre van gelukkig met zichzelf én niet met Nederland. Natuurlijk ben je dan de eerste maanden helemaal joepiedepoepie in het land van je keuze maar wat als je op jezelf teruggeworpen wordt? Als al die lieve mensen merken dat er bij jou niks te halen valt en je op een dag helemaal alleen bent?
Dan kan je beter in nederland zijn.
maandag 4 januari 2016 om 10:58
Wat rot voor je TO! Ik ken het gevoel wel, maar bij mij ebte het na een tijd altijd weer weg. Ook omdat ik hier in NL een heel fijn en gelukkig leven heb en ook wel zie dat er ook daar nadelen zijn (slechte gezondheidszorg, corruptie, sloomheid van instanties, mensen die soms zo weinig verantwoordelijkheid voor hun eigen leven nemen etc). Belangrijkste voor jou is denk ik om na te gaan of de onvrede die je voelt met NL of met jezelf te maken heeft en waar je daadwerkelijk toekomstperspectief ziet.
Het klinkt mij wel een beetje alsof je de boel romantiseert door het gebruik van de term Afrika terwijl Malawi bedoeld. Alsof alle Afrikaanse landen over 1 kam te scheren zijn... Het zijn zoveel landen en zoveel verschillende culturen: Malawi is niet te vergelijken met Zuid Afrika of Eritrea bijvoorbeeld. En om ff te mierenneuken: Malawi is natuurlijk straatarm, maar volgens de 2015 statistieken zijn CAR en DRC armer. Wel logisch ook gezien de veiligheidsproblematiek daar.
Hoe dan ook, sterkte!
Het klinkt mij wel een beetje alsof je de boel romantiseert door het gebruik van de term Afrika terwijl Malawi bedoeld. Alsof alle Afrikaanse landen over 1 kam te scheren zijn... Het zijn zoveel landen en zoveel verschillende culturen: Malawi is niet te vergelijken met Zuid Afrika of Eritrea bijvoorbeeld. En om ff te mierenneuken: Malawi is natuurlijk straatarm, maar volgens de 2015 statistieken zijn CAR en DRC armer. Wel logisch ook gezien de veiligheidsproblematiek daar.
Hoe dan ook, sterkte!
maandag 4 januari 2016 om 11:09
quote:Rooss4.0 schreef op 04 januari 2016 @ 09:54:
[...]
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
Hier kan ik me helemaal bij aansluiten. Nadat mijn vriend en ik in Ghana waren geweest, hadden we heel lang de droom om daar te gaan wonen en er een kleine gezondheidskliniek achtig iets neer te zetten. Mijn vriend deed het laatste jaar van de hbo-v en ik was er net mee begonnen. Het bleek allemaal zo lastig te regelen te zijn dat we maar een kliniek daar financieel en materieel ondersteund hebben. Een kliniek voor psychiatrisch patienten. Ironisch genoeg bleek later dat wij allebei ook een dsm hebben. En dan is wonen in Afrika echt een utopie, de medicatie is om te huilen zo slecht verkrijgbaar namelijk. We hebben meer zorg nodig dan Afrika kan bieden, helaas, want ik zou erg graag gaan wonen. Blijft een droom. Ik vind dat ook wel iets hebben. Zeg nooit nooi, wie weet komt er een dag dat het wel kan, op 1 of andere manier, of tijdelijk ofzo.
Wat je wel zou kunnen doen, misschien, is een werkvisum aanvragen en bv in een hotel of hostel gaan werken oid. Tijdelijk dan. Alleen geen idee of het lastig is een werkvisum te krijgen. Of via een organisatie proberen of je er aan het werk kunt ergens. Je moet toch een inkomen hebben en verzekeringen. Zodat als je bv ziek wordt, je naar Nederland terug kunt. Succes met beslissen iig!
[...]
Welnee, er staat Malawi.
TO, ik herken je enorm, toen ik door Kenia reisde en de vrouwen tot hun enkels in de rivier hun wasje zag doen wilde ik erbij horen. Ik wilde in een gekleurde lap de dorpsroddels meekletsen in een land waar de zon altijd schijnt en de mensen enorm saamhorig lijken. Ook ik vond NL bij thuiskomst stom en grijs en saai en niemand leek echte belangstelling voor een ander te hebben.
Toch kijk ik er nu anders naar. Ik weet dat ik in Afrika altijd de Mzungu zal zijn en blijven, de blanke, de vreemdeling, de rijke. Ik zal er nooit bij horen en ik zal nooit volledig deel uitmaken van hun gemeenschap. Dat kan ook niet. Het is dus een verlangen dat niet bestaat, hoe pijnlijk ook.
Vergeet ook niet dat Afrikanen saamhorig zijn omdat ze niet anders kunnen, het is geen keuze. Ze leven in compounds bovenop elkaar en iedereen weet het als de buuf een scheet laat. Wij hollanders passen daar gewoon niet. Niet echt.
Blijft over om je leven in nederland leuker te maken. Is je relatie beroerd, stop er dan mee. Mis je iemand om mee te kletsen, ga diegene dan zoeken. Door elke keer je verlangen naar Afrika groot te maken leef je hier niet echt. Emigreren zal je niet gelukkig maken, je neemt namelijk altijd jezelf mee en weet je? Als je het goed hebt met jezelf ben je overal gelukkig. Malawi, Texel, maakt niet uit.
Heel veel succes.
Hier kan ik me helemaal bij aansluiten. Nadat mijn vriend en ik in Ghana waren geweest, hadden we heel lang de droom om daar te gaan wonen en er een kleine gezondheidskliniek achtig iets neer te zetten. Mijn vriend deed het laatste jaar van de hbo-v en ik was er net mee begonnen. Het bleek allemaal zo lastig te regelen te zijn dat we maar een kliniek daar financieel en materieel ondersteund hebben. Een kliniek voor psychiatrisch patienten. Ironisch genoeg bleek later dat wij allebei ook een dsm hebben. En dan is wonen in Afrika echt een utopie, de medicatie is om te huilen zo slecht verkrijgbaar namelijk. We hebben meer zorg nodig dan Afrika kan bieden, helaas, want ik zou erg graag gaan wonen. Blijft een droom. Ik vind dat ook wel iets hebben. Zeg nooit nooi, wie weet komt er een dag dat het wel kan, op 1 of andere manier, of tijdelijk ofzo.
Wat je wel zou kunnen doen, misschien, is een werkvisum aanvragen en bv in een hotel of hostel gaan werken oid. Tijdelijk dan. Alleen geen idee of het lastig is een werkvisum te krijgen. Of via een organisatie proberen of je er aan het werk kunt ergens. Je moet toch een inkomen hebben en verzekeringen. Zodat als je bv ziek wordt, je naar Nederland terug kunt. Succes met beslissen iig!
maandag 4 januari 2016 om 11:15
Ik denk trouwens dat je gewoon een cultuurshock hebt, tenminste, ik hoor van veel mensen die in derde wereld landen zijn geweest, zeker voor langere tijd, dat ze daar last van hebben. Ik had het ook en ik was er maar drie weken geweest. Bij mij was dat binnen een week weg maar het kan wat langer duren. Op een gegeven moment is alles weer normaal. Kan zijn dat je een erg gewetensvol mens bent met een strak moreel kompas. Draai hem iets losser als je hier bent, voor je eigen bestwil. De mensen zijn overal hetzelfde hoor, de omstandigheden geven ander gedrag maar zet een paar Nederlanders ergens neer waar ze alleen op elkaar kunnen bouwen en dan zie je ook ander gedrag dan hier. Expeditie robinson leverde niet alleen gerel op, mensen lieten er ook een kant van zichzelf zien die ze in de Nederlandse samenleving niet hoeven te laten zien.
Na een tijdje ga je ook zien, in Afrika doet men ook veel aan corruptie en daarmee houden ze zichzelf in de verdomhoek. De problemen zijn niet eenzijdig. Het is gewoon erg lastige materie, waar de wereldleiders nu ook hun kop over breken. Goed zo, dat is hun werk, verander er maar wat aan, want dat kan ik niet doen. Ze verdienen gewoon veel beter, en dat kan als wij wat losser worden. Dus je kunt ook hier wat voor die mensen betekenen he, misschien wel meer zelfs. Als je dat wilt dan.
Na een tijdje ga je ook zien, in Afrika doet men ook veel aan corruptie en daarmee houden ze zichzelf in de verdomhoek. De problemen zijn niet eenzijdig. Het is gewoon erg lastige materie, waar de wereldleiders nu ook hun kop over breken. Goed zo, dat is hun werk, verander er maar wat aan, want dat kan ik niet doen. Ze verdienen gewoon veel beter, en dat kan als wij wat losser worden. Dus je kunt ook hier wat voor die mensen betekenen he, misschien wel meer zelfs. Als je dat wilt dan.
maandag 4 januari 2016 om 11:26
Wat je wel zou kunnen doen, misschien, is een werkvisum aanvragen en bv in een hotel of hostel gaan werken oid. Tijdelijk dan. Alleen geen idee of het lastig is een werkvisum te krijgen.
Dat is heel erg lastig. Bijna niet te doen. Er zijn zoveel werkloze mensen daar en gelukkig is het dan de laatste tijd zo dat ze geen mzungu mogen aannemen als ook een lokaal persoon de werkzaamheden kan verrichten. Je moet wel een heel speciaal vakgebied hebben wil je op het continent een werkvisum te krijgen.
TO, je romantiseert de boel. Ik kom al 40 jaar in Kenya, vanaf dat ik klein was en kan de keren niet meer tellen wegens zaken die mijn pa deed aldaar, zodoende ook veel vrienden daar, zowel mzungus als Kenianen.
Ook in mijn volwassen leven want je gaat altijd terug, dat is waar. Het kruipt onder je huid.
Als ik aankom en me heb geinstalleerd, ik woon altjd in dezelfde compound, mét bewaking), en de keuken aapvrij heb gemaakt en dergelijke, dan voelt dat heel goed.
Maar dan begint ook het gezeik, iedereen wil wat van je. Je kunt de compound niet af zonder dat je achterna wordt gezeten door de meest zielige verhalen enzovoorts. En laten we het naar buiten gaan na het donker al helemaal vergeten.
De langste tijd dat ik er aan één stuk heb doorgebracht was 6 maanden, toen was ik er zo zat van, de corruptie, de criminaliteit, het gebedel, de armoede, enz enz.
Da ga je echt gillend terug naar NL waar het ook geen rozegeur en maneschijn is (dat dénk je alleen maar) maar waar alles tot in de puntjes geregeld is, neem nou alleen de medische voorzieningen wat daar dramatisch kan zijn, en het erge, ontoegankelijk voor 'de gewone arme man'. Dit geldt ook voor het schoolsysteem, een goede school kost een boel geld en dat hebben de meeste mensen niet.
Ik heb er een boel meegemaakt en dat gaat ongetwijfeld weer gebeuren.
De laatste keer dat ik er was, was 2013, ben er even zat van, maar 2017 ben ik er weer.
Wat ook opvalt, ik heb daar vrienden en kennissen die daar een huis hebben of overwinteren.
Die houden er allemaal mee op wegens de criminaliteit die alleen maar toeneemt. Hun huizen staan te koop.
Een persoon die ik ken woont daar al 20 jaar en had al 20 jaar dezelfde askari. Hij ging naar NL voor de kerstvakantie en guess what, zijn eigen askari die hij 100% vertrouwde heeft zijn complete huis leeggeroofd.
Het klinkt heel fout wat ik nu ga zeggen, maar toen de Britten dat landnog regeerden was alles voor de 'gewone man' veel en veel beter, gratis gezondheidszorg en scholen en veel en veel minder criminaliteit.
Er zijn in de loop der jaren ook zoveel blanke Kenianen vermoord door shifta (die daar gewoon geboren en getogen zijn, veelal 3 generaties).
Zo romantisch is het allemaal niet, wel een poel van doffe ellende.
Het is mij opgevallen dat de mensen die daarheen gaan en met jouw gevoel weer terugkomen, dat die uberhaupt al niet lekker in het vel zitten en denken daar het walhalla te hebben gevonden en in NL deugt niks meer.
Leer mij ze kennen.
Dat is heel erg lastig. Bijna niet te doen. Er zijn zoveel werkloze mensen daar en gelukkig is het dan de laatste tijd zo dat ze geen mzungu mogen aannemen als ook een lokaal persoon de werkzaamheden kan verrichten. Je moet wel een heel speciaal vakgebied hebben wil je op het continent een werkvisum te krijgen.
TO, je romantiseert de boel. Ik kom al 40 jaar in Kenya, vanaf dat ik klein was en kan de keren niet meer tellen wegens zaken die mijn pa deed aldaar, zodoende ook veel vrienden daar, zowel mzungus als Kenianen.
Ook in mijn volwassen leven want je gaat altijd terug, dat is waar. Het kruipt onder je huid.
Als ik aankom en me heb geinstalleerd, ik woon altjd in dezelfde compound, mét bewaking), en de keuken aapvrij heb gemaakt en dergelijke, dan voelt dat heel goed.
Maar dan begint ook het gezeik, iedereen wil wat van je. Je kunt de compound niet af zonder dat je achterna wordt gezeten door de meest zielige verhalen enzovoorts. En laten we het naar buiten gaan na het donker al helemaal vergeten.
De langste tijd dat ik er aan één stuk heb doorgebracht was 6 maanden, toen was ik er zo zat van, de corruptie, de criminaliteit, het gebedel, de armoede, enz enz.
Da ga je echt gillend terug naar NL waar het ook geen rozegeur en maneschijn is (dat dénk je alleen maar) maar waar alles tot in de puntjes geregeld is, neem nou alleen de medische voorzieningen wat daar dramatisch kan zijn, en het erge, ontoegankelijk voor 'de gewone arme man'. Dit geldt ook voor het schoolsysteem, een goede school kost een boel geld en dat hebben de meeste mensen niet.
Ik heb er een boel meegemaakt en dat gaat ongetwijfeld weer gebeuren.
De laatste keer dat ik er was, was 2013, ben er even zat van, maar 2017 ben ik er weer.
Wat ook opvalt, ik heb daar vrienden en kennissen die daar een huis hebben of overwinteren.
Die houden er allemaal mee op wegens de criminaliteit die alleen maar toeneemt. Hun huizen staan te koop.
Een persoon die ik ken woont daar al 20 jaar en had al 20 jaar dezelfde askari. Hij ging naar NL voor de kerstvakantie en guess what, zijn eigen askari die hij 100% vertrouwde heeft zijn complete huis leeggeroofd.
Het klinkt heel fout wat ik nu ga zeggen, maar toen de Britten dat landnog regeerden was alles voor de 'gewone man' veel en veel beter, gratis gezondheidszorg en scholen en veel en veel minder criminaliteit.
Er zijn in de loop der jaren ook zoveel blanke Kenianen vermoord door shifta (die daar gewoon geboren en getogen zijn, veelal 3 generaties).
Zo romantisch is het allemaal niet, wel een poel van doffe ellende.
Het is mij opgevallen dat de mensen die daarheen gaan en met jouw gevoel weer terugkomen, dat die uberhaupt al niet lekker in het vel zitten en denken daar het walhalla te hebben gevonden en in NL deugt niks meer.
Leer mij ze kennen.
maandag 4 januari 2016 om 11:38
quote:yasmijn schreef op 04 januari 2016 @ 11:26:
Het klinkt heel fout wat ik nu ga zeggen, maar toen de Britten dat landnog regeerden was alles voor de 'gewone man' veel en veel beter, gratis gezondheidszorg en scholen en veel en veel minder criminaliteit.
Hoe fout het ook klinkt, het is waar, voor Kenia, en voor alle brits-afrikaanse ex-kolonieen.
Het klinkt heel fout wat ik nu ga zeggen, maar toen de Britten dat landnog regeerden was alles voor de 'gewone man' veel en veel beter, gratis gezondheidszorg en scholen en veel en veel minder criminaliteit.
Hoe fout het ook klinkt, het is waar, voor Kenia, en voor alle brits-afrikaanse ex-kolonieen.
maandag 4 januari 2016 om 11:42
quote:JollyJ schreef op 04 januari 2016 @ 11:38:
[...]
Hoe fout het ook klinkt, het is waar, voor Kenia, en voor alle brits-afrikaanse ex-kolonieen.
Tell me about it. In British East Africa was het beter.
Dat geldt ook voor British West Africa zoals het meest corrupte enge land van het continent, Nigeria.
[...]
Hoe fout het ook klinkt, het is waar, voor Kenia, en voor alle brits-afrikaanse ex-kolonieen.
Tell me about it. In British East Africa was het beter.
Dat geldt ook voor British West Africa zoals het meest corrupte enge land van het continent, Nigeria.
maandag 4 januari 2016 om 12:30
Ik sluit mij aan bij mijn voorgangers: echt, je romantiseert het. Ik ben ook lange tijd in Afrika geweest en ik raakte er nooit gewend aan de armoe, vuil overal, criminaliteit, de hitte, niet kunnen rekenen op iemand als je hebt afgesproken( jullie hebben een horloge wij de tijd) enz. ik vind het best erg om dit te schrijven: maar er is toch een cultuurverschil en je gaat het nooit redden daar.
maandag 4 januari 2016 om 12:35
Ik denk ook dat je het romantiseert TO. Ik begrijp heel goed wat de aantrekkingskracht is van 'dat soort' landen. Tijdens mijn reizen hebben we regelmatig contact gehad met 'westerlingen' die daar een leven inclusief bedrijf hebben opgebouwd. Vergis je niet (en dat zeggen al meer mensen hier) hoe moeilijk dat is en waar je allemaal tegenaan loopt als het gaat om corruptie, tegenwerken, traagheid etc. Om nog maar te zwijgen van zaken als gezondheidszorg en onderwijs, die daar slecht of soms niet voorhanden zijn. Als je het ècht wil, dan ga het proberen. Maar denk er heel goed over na en doe het niet als vlucht of enkel uit onvrede met jouw situatie in Nederland.
maandag 4 januari 2016 om 12:42
quote:Isabelle49 schreef op 04 januari 2016 @ 12:30:
Ik sluit mij aan bij mijn voorgangers: echt, je romantiseert het. Ik ben ook lange tijd in Afrika geweest en ik raakte er nooit gewend aan de armoe, vuil overal, criminaliteit, de hitte, niet kunnen rekenen op iemand als je hebt afgesproken( jullie hebben een horloge wij de tijd) enz. ik vind het best erg om dit te schrijven: maar er is toch een cultuurverschil en je gaat het nooit redden daar.Ik denk dat ik jou ken?
Ik sluit mij aan bij mijn voorgangers: echt, je romantiseert het. Ik ben ook lange tijd in Afrika geweest en ik raakte er nooit gewend aan de armoe, vuil overal, criminaliteit, de hitte, niet kunnen rekenen op iemand als je hebt afgesproken( jullie hebben een horloge wij de tijd) enz. ik vind het best erg om dit te schrijven: maar er is toch een cultuurverschil en je gaat het nooit redden daar.Ik denk dat ik jou ken?
maandag 4 januari 2016 om 13:14
als ik het romantiseer was ik al lang gegaan en had ik die keus makkelijker gemaakt dan nu denk ik. Ik twijfel enorm en naar mijn idee romantiseer ik het niet. Malawi is geen makkelijk land en heel arm en weinig mogelijkheden. Toch voel ik me daar thuis.
De reden dat ik eerst niet Malawi noemde is voor mijn eigen veiligheid en ik had het per ongeluk wel genoemd. Dat heeft niks te maken met Afrika over een kamp scheren dat zou ik nooit doen. En inderdaad je blijft daar anders en mensen zijn lastig te vertrouwen daar ben ik het zeker mee eens. Maar je kan daar ook zoveel goeds doen. Werk vinden is zoals iemand al beschreef heel lastig dat klopt zeker. Daarom twijfel ik ook zo.
Maar wat kan ik doen aan die heimwee wat ik al zo lang heb en elke keer terug komt??
De reden dat ik eerst niet Malawi noemde is voor mijn eigen veiligheid en ik had het per ongeluk wel genoemd. Dat heeft niks te maken met Afrika over een kamp scheren dat zou ik nooit doen. En inderdaad je blijft daar anders en mensen zijn lastig te vertrouwen daar ben ik het zeker mee eens. Maar je kan daar ook zoveel goeds doen. Werk vinden is zoals iemand al beschreef heel lastig dat klopt zeker. Daarom twijfel ik ook zo.
Maar wat kan ik doen aan die heimwee wat ik al zo lang heb en elke keer terug komt??
maandag 4 januari 2016 om 13:16
maandag 4 januari 2016 om 13:22
quote:Hilde1985 schreef op 04 januari 2016 @ 13:16:
ow en ik loop niet te zeuren over Nederland het valt me alleen op, maar ik zal er nooit over klagen naar andere. ik zie ook dat nederland veel goeie dingen heeft en waar het soms best goed geregeld is.
Anders als in Malawi. In Afrika leven ze simpeler waar ik van hou...
"Hier" kun je ook relatief simpel leven en toch nog alle comfort van vb. goede en bereikbare gezondheidszorg te hebben.
Het is imo grotendeels eigen keuze om aan de ratrace mee te doen.
Ik woon zelf in een huurhuis aan het bos, sociaal leven is denk ik 5% van wat 'iedereen' heeft, ik werk bewust deeltijds, op reis gaan doen wij niet en ik rij met een oud barrel (maar hij rijdt).
Ik heb een ogenschijnlijk erg saai leven, maar ik blijf wel trouw aan mezelf en dat maakt mij gelukkig.
In mijn geval is dat omdat ik minder draagkracht heb dan andere mensen, maar in se kan dat voor iedereen: leer het verschil tussen wat je wil en wat je nodig hebt, en laat je hierbij niet leiden door anderen/reclame/... en je komt al een heel eind.
ow en ik loop niet te zeuren over Nederland het valt me alleen op, maar ik zal er nooit over klagen naar andere. ik zie ook dat nederland veel goeie dingen heeft en waar het soms best goed geregeld is.
Anders als in Malawi. In Afrika leven ze simpeler waar ik van hou...
"Hier" kun je ook relatief simpel leven en toch nog alle comfort van vb. goede en bereikbare gezondheidszorg te hebben.
Het is imo grotendeels eigen keuze om aan de ratrace mee te doen.
Ik woon zelf in een huurhuis aan het bos, sociaal leven is denk ik 5% van wat 'iedereen' heeft, ik werk bewust deeltijds, op reis gaan doen wij niet en ik rij met een oud barrel (maar hij rijdt).
Ik heb een ogenschijnlijk erg saai leven, maar ik blijf wel trouw aan mezelf en dat maakt mij gelukkig.
In mijn geval is dat omdat ik minder draagkracht heb dan andere mensen, maar in se kan dat voor iedereen: leer het verschil tussen wat je wil en wat je nodig hebt, en laat je hierbij niet leiden door anderen/reclame/... en je komt al een heel eind.
maandag 4 januari 2016 om 14:08
quote:Hilde1985 schreef op 04 januari 2016 @ 13:16:
Anders als in Malawi. In Afrika leven ze simpeler waar ik van hou...
Zo zag ik het ook, ik viel ook op de essentie van leven zoals ze die in Afrika nog echt lijken te snappen, die saamhorigheid en het idee van nooit meer alleen zijn in die individualistische rotmaatschappij zoals we dat in NL hebben. Maar dat is wel degelijk een romantisch idee hè?
Toch blijft het rot, voelen dat je op een plek zit waar je niet wilt zijn. Je kunt het dan ook proberen natuurlijk, daar wonen, als het knaagt en zuigt en je er verder niemand kwaad mee doet.
Ikzelf zou anders met mijn heimwee omgaan denk ik, ik zou proberen uit te pluizen waar mijn gevoel van ontheemdheid vandaan komt en kijken of ik wellicht iets kan veranderen in mijn leven om het ook hier draagbaar te maken. En dan Malawi lekker houden als vakantieland.
Anders als in Malawi. In Afrika leven ze simpeler waar ik van hou...
Zo zag ik het ook, ik viel ook op de essentie van leven zoals ze die in Afrika nog echt lijken te snappen, die saamhorigheid en het idee van nooit meer alleen zijn in die individualistische rotmaatschappij zoals we dat in NL hebben. Maar dat is wel degelijk een romantisch idee hè?
Toch blijft het rot, voelen dat je op een plek zit waar je niet wilt zijn. Je kunt het dan ook proberen natuurlijk, daar wonen, als het knaagt en zuigt en je er verder niemand kwaad mee doet.
Ikzelf zou anders met mijn heimwee omgaan denk ik, ik zou proberen uit te pluizen waar mijn gevoel van ontheemdheid vandaan komt en kijken of ik wellicht iets kan veranderen in mijn leven om het ook hier draagbaar te maken. En dan Malawi lekker houden als vakantieland.
maandag 4 januari 2016 om 17:04
Als je zo'n heimwee hebt, waarom probeer je het dan niet?
Ik heb al heel wat van de wereld gezien en heb al meerdere keren ondervonden dat Nl wat betreft voorzieningen etc zo ongeveer het beste land is waar je kunt verblijven (goede zorg, goede wegen, goede economie met daarbij behorende koopkracht, normale werkuren, goede infrastructuur, duidelijke regels, geen corruptie - mening over banken ed buiten beschouwing gelaten-, etc etc). Maar dat betekent niet dat het je ook gelukkig maakt.
Misschien kun je jezelf afvragen wat de voors en tegens zijn van het proberen in Malawi en in Nl blijven en daar een gewicht aan hangen. Bij iedereen kan dat rijtje er anders uitzien, maar je zult toch zelf wat leuks van je leven moeten maken. Niemand doet dat voor je.
Ik heb al heel wat van de wereld gezien en heb al meerdere keren ondervonden dat Nl wat betreft voorzieningen etc zo ongeveer het beste land is waar je kunt verblijven (goede zorg, goede wegen, goede economie met daarbij behorende koopkracht, normale werkuren, goede infrastructuur, duidelijke regels, geen corruptie - mening over banken ed buiten beschouwing gelaten-, etc etc). Maar dat betekent niet dat het je ook gelukkig maakt.
Misschien kun je jezelf afvragen wat de voors en tegens zijn van het proberen in Malawi en in Nl blijven en daar een gewicht aan hangen. Bij iedereen kan dat rijtje er anders uitzien, maar je zult toch zelf wat leuks van je leven moeten maken. Niemand doet dat voor je.
maandag 4 januari 2016 om 17:09
Probeer 'ns een ander vakantieland. Wedden dat je dan evengoed heimwee krijgt? Je hebt namelijk doorgaans heimwee naar de vrijheid/vakantie als je weer in je dagelijkse sleur belandt. Zelf heb ik meestal heimwee naar Noord Amerika, vooral vanwege de ruimte en natuur, idem wat betreft Australie en Nieuw Zeeland. Hier in Nederland voelt het allemaal zo claustrofobisch, zo dicht we hier op elkaar leven. En ik heb heimwee naar Zuid Oost Azie omdat ik me in die boeddhistische cultuur best zen voel en het aangename klimaat en lekker eten doen natuurlijk ook 'n duit in 't zakje. Naar Afrikaanse landen heb ik echter nog nooit heimwee gehad, vooral wegens het ontbreken van enige vorm van gelijkheid omdat men je daar als 'n wandelende portemonnee ziet.
Shoot first, ask questions later!
maandag 4 januari 2016 om 17:41
Vanaf dat ik "Daktari' zag en 'Elsa de leeuwin' had ik een soort heimwee naar Afrika, hoewel ik er nog nooit geweest was.
En nog steeds, sinds ik er jaaaren geleden ca. 3 maanden ben geweest, bekruipt me datzelfde gevoel als ik docu's zie of de column van Wieke lees in de Libelle ( of Margriet kan ook).
Als je relatie niet goed is, kan ik me voorstellen dat weg daarvan als prettig wordt ervaren. Daar, op vakantie hoef je er niet over na te denken. Je hoeft daar bijna nergens over na te denken, niet als je er op vakantie bent tenminste.
Dat zgn 'simpel' leven je aantrekkelijk lijkt, kan ik me best voorstellen; maar als het een - bijna- dagelijkse strijd is om voldoende eten te krijgen, is de romantiek zo voorbij.
Je denkt daar veel goeds te kunnen doen; maar wordt het daar ook zo ervaren?
Als je geld hebt om het een poosje uit te kunnen zingen, zou je op zoek kunnen gaan naar projecten die vrijwilligers nodig hebben. Probeer het eens een paar maanden uit.
En nog steeds, sinds ik er jaaaren geleden ca. 3 maanden ben geweest, bekruipt me datzelfde gevoel als ik docu's zie of de column van Wieke lees in de Libelle ( of Margriet kan ook).
Als je relatie niet goed is, kan ik me voorstellen dat weg daarvan als prettig wordt ervaren. Daar, op vakantie hoef je er niet over na te denken. Je hoeft daar bijna nergens over na te denken, niet als je er op vakantie bent tenminste.
Dat zgn 'simpel' leven je aantrekkelijk lijkt, kan ik me best voorstellen; maar als het een - bijna- dagelijkse strijd is om voldoende eten te krijgen, is de romantiek zo voorbij.
Je denkt daar veel goeds te kunnen doen; maar wordt het daar ook zo ervaren?
Als je geld hebt om het een poosje uit te kunnen zingen, zou je op zoek kunnen gaan naar projecten die vrijwilligers nodig hebben. Probeer het eens een paar maanden uit.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
