Kinderen
alle pijlers
Basisschoolperikelen
woensdag 13 januari 2016 om 15:46
Begin dit schooljaar is dochter (7, soort puber) naar een andere basisschool gegaan die meer op haar nivo aansloot. De oude school was een kleine dorpsschool met weinig leerlingen en ze zat in een kleine klas met 7 andere kinderen.
Nieuwe school is ook fietsbaar voor dochter en ze hebben een continurooster.
Na een paar proefdagen was mevrouw erg enthousiast en vol goede moed starten we het jaar. Voor mij een stuk makkelijker met een jonge baby ook. Geen overblijven, geen ophalen en brengen.
In het begin ging het leuk, enthousiast in de les en ik merk ook dat ze het goed doet en veel opsteekt. Alleen maakt ze totaal geen contact met klasgenootjes. Ze word uitgenodigd voor feestjes bijv en speelt misschien 1 keer in de week ergens, maar ze klaagt enorm veel dat ze zich buitengesloten voelt, vaak alleen op het plein staat en als ze ergens mee mag spelen al gauw niet meer mee mag doen.
Met andere woorden; ze wil terug naar haar oude stekkie.
In een gesprek met de juf vertelde deze de klachten van mijn dochter niet te herkennen. Dochter zegt dat dát komt omdat de juf nooit oplet. Ook zegt dochter vaak de schuld van dingen te krijgen, bijv als een ander kind iets kwijt is. Kinderen zouden haar tijdens de gym duwen of express ballen op haar gooien.
Dochter heeft veel veranderingen voor haar kiezen gekregen en is een kind dat haar bekkie thuis wel mee heeft, maar in gezelschap timide kan zijn.
Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, het geluk van mijn kind staat voorop. Ze zit nu op een goed aangeschreven eliteschool waarvan ik hoopte dat ze haar ei er kwijt kan omdat ze een voorsprong heeft in taal en rekenen, maar ze komt steeds bozer thuis, Zo fietste ze eerst met een klasgenootje mee, maar die fietst nu volgens dochter met iemand anders en mag zij niet meer meefietsen terwijl ik na een gesprek met de moeder van het meisje heb begrepen dat mijn dochter aangeeft liever alleen te fietsen.
Wat zouden jullie doen?
De dorpsschool was wel leuk. Ik heb er veel leuke contacten opgedaan en om eerlijk te zijn mis ik dat saamhorige gevoel ook wel, iedereen kende iedereen en stond voor elkaar klaar kwa opvang etc.
Ik vind het persoonlijk natuurlijk belachelijk om weer te switchen, maar het geluk van mijn kind staat voor het gevoel dat het belachelijk zou zijn.
Nieuwe school is ook fietsbaar voor dochter en ze hebben een continurooster.
Na een paar proefdagen was mevrouw erg enthousiast en vol goede moed starten we het jaar. Voor mij een stuk makkelijker met een jonge baby ook. Geen overblijven, geen ophalen en brengen.
In het begin ging het leuk, enthousiast in de les en ik merk ook dat ze het goed doet en veel opsteekt. Alleen maakt ze totaal geen contact met klasgenootjes. Ze word uitgenodigd voor feestjes bijv en speelt misschien 1 keer in de week ergens, maar ze klaagt enorm veel dat ze zich buitengesloten voelt, vaak alleen op het plein staat en als ze ergens mee mag spelen al gauw niet meer mee mag doen.
Met andere woorden; ze wil terug naar haar oude stekkie.
In een gesprek met de juf vertelde deze de klachten van mijn dochter niet te herkennen. Dochter zegt dat dát komt omdat de juf nooit oplet. Ook zegt dochter vaak de schuld van dingen te krijgen, bijv als een ander kind iets kwijt is. Kinderen zouden haar tijdens de gym duwen of express ballen op haar gooien.
Dochter heeft veel veranderingen voor haar kiezen gekregen en is een kind dat haar bekkie thuis wel mee heeft, maar in gezelschap timide kan zijn.
Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, het geluk van mijn kind staat voorop. Ze zit nu op een goed aangeschreven eliteschool waarvan ik hoopte dat ze haar ei er kwijt kan omdat ze een voorsprong heeft in taal en rekenen, maar ze komt steeds bozer thuis, Zo fietste ze eerst met een klasgenootje mee, maar die fietst nu volgens dochter met iemand anders en mag zij niet meer meefietsen terwijl ik na een gesprek met de moeder van het meisje heb begrepen dat mijn dochter aangeeft liever alleen te fietsen.
Wat zouden jullie doen?
De dorpsschool was wel leuk. Ik heb er veel leuke contacten opgedaan en om eerlijk te zijn mis ik dat saamhorige gevoel ook wel, iedereen kende iedereen en stond voor elkaar klaar kwa opvang etc.
Ik vind het persoonlijk natuurlijk belachelijk om weer te switchen, maar het geluk van mijn kind staat voor het gevoel dat het belachelijk zou zijn.
woensdag 13 januari 2016 om 15:52
quote:nessemeisje schreef op 13 januari 2016 @ 15:50:
Ik denk dat ze nu even om aandacht aan het vragen is. Ze heeft een klein broertje erbij, waar je uiteraard wat meer tijd aan kwijt bent. Enige heimwee naar oude tijden (en dus naar haar oude school) is dan niet vreemd.
Ja, dat is logisch. Dacht ik ook. Heimwee....
Net als dat ze nu elke avond weer bij mij wil slapen..
Ik vind het gewoon rot, voel me ook schuldig.
Ik denk dat ze nu even om aandacht aan het vragen is. Ze heeft een klein broertje erbij, waar je uiteraard wat meer tijd aan kwijt bent. Enige heimwee naar oude tijden (en dus naar haar oude school) is dan niet vreemd.
Ja, dat is logisch. Dacht ik ook. Heimwee....
Net als dat ze nu elke avond weer bij mij wil slapen..
Ik vind het gewoon rot, voel me ook schuldig.
woensdag 13 januari 2016 om 15:53
Ik vraag me in dit verhaal een beetje af of ze echt gepest wordt of het zo voélt. Zoals jij het beschrijft zondert ze zichzelf af en draait de boel om. Een hoop veranderingen en een baby in huis en als de ouders van andere kinderen ook aangeven dat dochter dit zelf aangeeft ipv dat ze niet meer mee mag fietsen dan zou ik nog eens goed nadenken. Want om in alle grillen mee te gaan als er niet werkelijk een pestsituatie gaande is gaat wel wat ver (het geswitch van scholen). Straks is ze aan baby gewend en verveelt ze zich weer op de dorpsschool en dan is ineens die andere school toch wel weer interessant zal je net zien.
woensdag 13 januari 2016 om 15:57
woensdag 13 januari 2016 om 15:59
quote:ChuckTaylor schreef op 13 januari 2016 @ 15:53:
Ik vraag me in dit verhaal een beetje af of ze echt gepest wordt of het zo voélt. Zoals jij het beschrijft zondert ze zichzelf af en draait de boel om. Een hoop veranderingen en een baby in huis en als de ouders van andere kinderen ook aangeven dat dochter dit zelf aangeeft ipv dat ze niet meer mee mag fietsen dan zou ik nog eens goed nadenken. Want om in alle grillen mee te gaan als er niet werkelijk een pestsituatie gaande is gaat wel wat ver (het geswitch van scholen). Straks is ze aan baby gewend en verveelt ze zich weer op de dorpsschool en dan is ineens die andere school toch wel weer interessant zal je net zien.
Precies mijn dubbele gevoel. Ik kan niet aan de gang blijven.
En ik wil graag dat ze eerlijk in haar gevoelens blijft, maar omdat haar verhalen niet worden ondersteund door anderen vind ik het moeilijk om haar te geloven. Terwijl haar gevoel vast echt is, maar de dingen die gebeuren niet.
Ik vraag me in dit verhaal een beetje af of ze echt gepest wordt of het zo voélt. Zoals jij het beschrijft zondert ze zichzelf af en draait de boel om. Een hoop veranderingen en een baby in huis en als de ouders van andere kinderen ook aangeven dat dochter dit zelf aangeeft ipv dat ze niet meer mee mag fietsen dan zou ik nog eens goed nadenken. Want om in alle grillen mee te gaan als er niet werkelijk een pestsituatie gaande is gaat wel wat ver (het geswitch van scholen). Straks is ze aan baby gewend en verveelt ze zich weer op de dorpsschool en dan is ineens die andere school toch wel weer interessant zal je net zien.
Precies mijn dubbele gevoel. Ik kan niet aan de gang blijven.
En ik wil graag dat ze eerlijk in haar gevoelens blijft, maar omdat haar verhalen niet worden ondersteund door anderen vind ik het moeilijk om haar te geloven. Terwijl haar gevoel vast echt is, maar de dingen die gebeuren niet.
woensdag 13 januari 2016 om 16:00
quote:TheJoker schreef op 13 januari 2016 @ 15:52:
[...]
Ja, dat is logisch. Dacht ik ook. Heimwee....
Net als dat ze nu elke avond weer bij mij wil slapen..
Ik vind het gewoon rot, voel me ook schuldig.
Lijkt mij niet nodig en zijn waarschijnlijk ook je hormonen. Ik zou dochter wel vertellen dat ze zichzelf niet moet afzonderen, dat ze nu op deze school is en dat dat zo blijft (even streng gesteld). Mijn oudste ging naar school toen de jongste net geboren was en die mist toen vaak haar oude school (creche) en haar huis (na een jaar verhuisd) en wil vaker dan vroeger bij ons slapen.
Met slapen krijgt ze een dikke knuffel en dan breng ik haar terug naar haar eigen bed (ik slaap echt niet met haar erbij, ze snurkt ) en de rest hebben we uitgelegd. Dat sommige dingen veranderen en dat je best iets kunt missen, maar dat je er het beste van moet maken.
[...]
Ja, dat is logisch. Dacht ik ook. Heimwee....
Net als dat ze nu elke avond weer bij mij wil slapen..
Ik vind het gewoon rot, voel me ook schuldig.
Lijkt mij niet nodig en zijn waarschijnlijk ook je hormonen. Ik zou dochter wel vertellen dat ze zichzelf niet moet afzonderen, dat ze nu op deze school is en dat dat zo blijft (even streng gesteld). Mijn oudste ging naar school toen de jongste net geboren was en die mist toen vaak haar oude school (creche) en haar huis (na een jaar verhuisd) en wil vaker dan vroeger bij ons slapen.
Met slapen krijgt ze een dikke knuffel en dan breng ik haar terug naar haar eigen bed (ik slaap echt niet met haar erbij, ze snurkt ) en de rest hebben we uitgelegd. Dat sommige dingen veranderen en dat je best iets kunt missen, maar dat je er het beste van moet maken.
woensdag 13 januari 2016 om 16:01
quote:lizzy75 schreef op 13 januari 2016 @ 15:57:
Wat jammer dat je haar van die andere school hebt afgehaald. Ze had het er echt naar haar zin en had vriendinnetjes. Ik vind het heel erg sneu voor je dochter.
Ik snap ook niet goed hoe groot het niveauverschil tussen basisscholen kan zijn. Ze krijgen toch overal taal en rekenen?Is aan de ene kant wel zo, maar dochter is "meer begaafd" waardoor ze zich ging vervelen en ook vervelend gedragen. En ook op de andere school riep ze al gauw -zodra er wat was- dat ze gepest werd en naar een andere school wilde. En dan was het na een tijdje weer voorbij.
Wat jammer dat je haar van die andere school hebt afgehaald. Ze had het er echt naar haar zin en had vriendinnetjes. Ik vind het heel erg sneu voor je dochter.
Ik snap ook niet goed hoe groot het niveauverschil tussen basisscholen kan zijn. Ze krijgen toch overal taal en rekenen?Is aan de ene kant wel zo, maar dochter is "meer begaafd" waardoor ze zich ging vervelen en ook vervelend gedragen. En ook op de andere school riep ze al gauw -zodra er wat was- dat ze gepest werd en naar een andere school wilde. En dan was het na een tijdje weer voorbij.
woensdag 13 januari 2016 om 16:01
To, ik denk dat jij jou dochter wat tijd moet geven, een nieuwe school en babybroertje die veel aandacht vergt, en ja dan voelt ze zich al snel buitengesloten, uit eigen ervaring weet ik dat dit soms lijkt op pesten dat buitensluiten. En dat ze savonds ineens bij jou wil slapen, komt misschien omdat ze zolang gewend is alle aandacht te krijgen van jou, en mist ze dat. Misschien kun je 1x per week wat leuks doen alleen met haar. En misschien leeft ze dan wel op en vindt ze haar weg op haar nieuwe school.
Bi sonraki hayatimda gel.
woensdag 13 januari 2016 om 16:02
quote:lizzy75 schreef op 13 januari 2016 @ 15:57:
(...)Ik snap ook niet goed hoe groot het niveauverschil tussen basisscholen kan zijn. Ze krijgen toch overal taal en rekenen?Op sommige scholen zijn meer mogelijkheden om kinderen die verder zijn te begeleiden. Dus er is wel degelijk een verschil tussen scholen.
(...)Ik snap ook niet goed hoe groot het niveauverschil tussen basisscholen kan zijn. Ze krijgen toch overal taal en rekenen?Op sommige scholen zijn meer mogelijkheden om kinderen die verder zijn te begeleiden. Dus er is wel degelijk een verschil tussen scholen.
woensdag 13 januari 2016 om 16:11
quote:TheJoker schreef op 13 januari 2016 @ 15:59:
[...]
Precies mijn dubbele gevoel. Ik kan niet aan de gang blijven.
En ik wil graag dat ze eerlijk in haar gevoelens blijft, maar omdat haar verhalen niet worden ondersteund door anderen vind ik het moeilijk om haar te geloven. Terwijl haar gevoel vast echt is, maar de dingen die gebeuren niet.Haar gevoel is vast echt maar strookt wellicht niet met de werkelijke gebeurtenissen. Ik herken dat van mijn stiefzoon. Die was laatst mega boos want papa deed met mij allemaal leuke dingen (manlief had me getagd in een berichtje dat we in een restaurant zaten ofzo en hij had dat op FB gezien) en toen was hij compleet beledigd. Ik heb hem uitgelegd dat dit toch echt een volwassenen aangelegenheid was en dat als zijn ouders nog bij elkaar waren geweest, er die avond ook gewoon een oppas was geweest en hij echt niet mee had gegaan. Overigens zei ik daarna "hey ik zag op FB dat je met je vriendje bent gaan bowlen, waarom mocht IK niet mee?" toen had hij wel even een blosje op zijn wangen staan haha. (overigens ondernemen we vaak zat wat met ze hoor dus ze worden echt niet achtergesteld). Maar hij had zich dus helemaal lopen opfokken en het verhaal in zijn hoofd buiten proporties opgeblazen. Ook heeft hij de neiging dingen snel in het negatieve te trekken terwijl er dan echt werkelijkwaar niks aan de hand is.
[...]
Precies mijn dubbele gevoel. Ik kan niet aan de gang blijven.
En ik wil graag dat ze eerlijk in haar gevoelens blijft, maar omdat haar verhalen niet worden ondersteund door anderen vind ik het moeilijk om haar te geloven. Terwijl haar gevoel vast echt is, maar de dingen die gebeuren niet.Haar gevoel is vast echt maar strookt wellicht niet met de werkelijke gebeurtenissen. Ik herken dat van mijn stiefzoon. Die was laatst mega boos want papa deed met mij allemaal leuke dingen (manlief had me getagd in een berichtje dat we in een restaurant zaten ofzo en hij had dat op FB gezien) en toen was hij compleet beledigd. Ik heb hem uitgelegd dat dit toch echt een volwassenen aangelegenheid was en dat als zijn ouders nog bij elkaar waren geweest, er die avond ook gewoon een oppas was geweest en hij echt niet mee had gegaan. Overigens zei ik daarna "hey ik zag op FB dat je met je vriendje bent gaan bowlen, waarom mocht IK niet mee?" toen had hij wel even een blosje op zijn wangen staan haha. (overigens ondernemen we vaak zat wat met ze hoor dus ze worden echt niet achtergesteld). Maar hij had zich dus helemaal lopen opfokken en het verhaal in zijn hoofd buiten proporties opgeblazen. Ook heeft hij de neiging dingen snel in het negatieve te trekken terwijl er dan echt werkelijkwaar niks aan de hand is.
anoniem_266791 wijzigde dit bericht op 13-01-2016 16:32
Reden: even een woordje toegevoegd omdat ik uiteraard de absolute waarheid niet in pacht heb...
Reden: even een woordje toegevoegd omdat ik uiteraard de absolute waarheid niet in pacht heb...
% gewijzigd
woensdag 13 januari 2016 om 16:12
quote:ChuckTaylor schreef op 13 januari 2016 @ 16:11:
[...]
Haar gevoel is vast echt maar strookt niet met de werkelijke gebeurtenissen. Ik herken dat van mijn stiefzoon. Die was laatst mega boos want papa deed met mij allemaal leuke dingen (manlief had me getagd in een berichtje dat we in een restaurant zaten ofzo en hij had dat op FB gezien) en toen was hij compleet beledigd. Ik heb hem uitgelegd dat dit toch echt een volwassenen aangelegenheid was en dat als zijn ouders nog bij elkaar waren geweest, er die avond ook gewoon een oppas was geweest en hij echt niet mee had gegaan. Overigens zei ik daarna "hey ik zag op FB dat je met je vriendje bent gaan bowlen, waarom mocht IK niet mee?" toen had hij wel even een blosje op zijn wangen staan haha. (overigens ondernemen we vaak zat wat met ze hoor dus ze worden echt niet achtergesteld). Maar hij had zich dus helemaal lopen opfokken en het verhaal in zijn hoofd buiten proporties opgeblazen. Ook heeft hij de neiging dingen snel in het negatieve te trekken terwijl er dan echt werkelijkwaar niks aan de hand is.Hoezo weet jij dat zo zeke van TO's kind.
[...]
Haar gevoel is vast echt maar strookt niet met de werkelijke gebeurtenissen. Ik herken dat van mijn stiefzoon. Die was laatst mega boos want papa deed met mij allemaal leuke dingen (manlief had me getagd in een berichtje dat we in een restaurant zaten ofzo en hij had dat op FB gezien) en toen was hij compleet beledigd. Ik heb hem uitgelegd dat dit toch echt een volwassenen aangelegenheid was en dat als zijn ouders nog bij elkaar waren geweest, er die avond ook gewoon een oppas was geweest en hij echt niet mee had gegaan. Overigens zei ik daarna "hey ik zag op FB dat je met je vriendje bent gaan bowlen, waarom mocht IK niet mee?" toen had hij wel even een blosje op zijn wangen staan haha. (overigens ondernemen we vaak zat wat met ze hoor dus ze worden echt niet achtergesteld). Maar hij had zich dus helemaal lopen opfokken en het verhaal in zijn hoofd buiten proporties opgeblazen. Ook heeft hij de neiging dingen snel in het negatieve te trekken terwijl er dan echt werkelijkwaar niks aan de hand is.Hoezo weet jij dat zo zeke van TO's kind.
woensdag 13 januari 2016 om 16:13
quote:TheJoker schreef op 13 januari 2016 @ 16:01:
[...]
Is aan de ene kant wel zo, maar dochter is "meer begaafd" waardoor ze zich ging vervelen en ook vervelend gedragen. En ook op de andere school riep ze al gauw -zodra er wat was- dat ze gepest werd en naar een andere school wilde. En dan was het na een tijdje weer voorbij.
Zoals ik het lees, ligt het probleem dus vooral bij je dochter. Zij zondert zich af, roept dat ze gepest wordt terwijl dat niet het geval is en zet zich blijkbaar zelf af tegen de groep in plaats van zich erin te mengen.
Nog los van de nieuwe baby, die ongetwijfeld een mogelijke roep om aandacht met negatief gedrag zal versterken, lees ik uit bovenstaande post dat ze dit gedrag eerder ook al vertoonde. Het lijkt mij het handigst om de school te laten voor wat 'ie is nu en je in plaats van je te focussen op haar omgeving of intellect, nu even de focus te leggen op haar sociale vaardigheden. Er zijn sociale vaardigheden trainingen voor kinderen en vast nog meer manieren om die kant van haar te helpen ontwikkelen. Als jij er zo op gebrand bent om je kind gelukkig te maken, dan lijkt dit me de beste insteek. Zorgen dat haar sociale vaardigheden versterkt worden, zodat ze zichzelf beter kan handhaven in de groep.
Misschien was haar gedragsprobleem op haar oude school wel niet (alleen) een uiting van verveling, maar ook een kwestie van niet weten hoe ze met andere kinderen om moet gaan. Ongeacht het niveau van die andere kinderen dus, want op haar nieuwe school (Leonardo oid?) doet ze het ook. Dan zit het probleem in je kind, in plaats van in de omgeving of omstandigheden, zou mijn conclusie zijn.
Hier kun je bij het ouder & kind centrum terecht voor dit soort cursussen en ook op school is er een aanspreekpunt. Sterkte ermee!
[...]
Is aan de ene kant wel zo, maar dochter is "meer begaafd" waardoor ze zich ging vervelen en ook vervelend gedragen. En ook op de andere school riep ze al gauw -zodra er wat was- dat ze gepest werd en naar een andere school wilde. En dan was het na een tijdje weer voorbij.
Zoals ik het lees, ligt het probleem dus vooral bij je dochter. Zij zondert zich af, roept dat ze gepest wordt terwijl dat niet het geval is en zet zich blijkbaar zelf af tegen de groep in plaats van zich erin te mengen.
Nog los van de nieuwe baby, die ongetwijfeld een mogelijke roep om aandacht met negatief gedrag zal versterken, lees ik uit bovenstaande post dat ze dit gedrag eerder ook al vertoonde. Het lijkt mij het handigst om de school te laten voor wat 'ie is nu en je in plaats van je te focussen op haar omgeving of intellect, nu even de focus te leggen op haar sociale vaardigheden. Er zijn sociale vaardigheden trainingen voor kinderen en vast nog meer manieren om die kant van haar te helpen ontwikkelen. Als jij er zo op gebrand bent om je kind gelukkig te maken, dan lijkt dit me de beste insteek. Zorgen dat haar sociale vaardigheden versterkt worden, zodat ze zichzelf beter kan handhaven in de groep.
Misschien was haar gedragsprobleem op haar oude school wel niet (alleen) een uiting van verveling, maar ook een kwestie van niet weten hoe ze met andere kinderen om moet gaan. Ongeacht het niveau van die andere kinderen dus, want op haar nieuwe school (Leonardo oid?) doet ze het ook. Dan zit het probleem in je kind, in plaats van in de omgeving of omstandigheden, zou mijn conclusie zijn.
Hier kun je bij het ouder & kind centrum terecht voor dit soort cursussen en ook op school is er een aanspreekpunt. Sterkte ermee!
woensdag 13 januari 2016 om 16:17
Ik zou het nog even afwachten, ze moet haar draai nog vinden en dat echt een heel naar gevoel zijn. Als voelt ze zich maar 2x in de week alleen en doet ze voor de rest wel mee dan nog is dat naar en gewoon echt.
Ik geloof meteen dat juf niet alles ziet. Ik herken dat ook bij mijn kind. Ook subtiel buitensluiten en stiekem plagen. Wel veel erger dan jij beschrijft.
Maar als ze dat niet op oude school had kan dat nogal moeilijk zijn om daar ineens mee om moeten gaan. En dan thuis is er ook ineens een wezentje erbij dat aandacht opeist. Het is wennen en kan echt voor zulke gevoelens zorgen.
Misschien dat zij en de klas nog echt moeten wennen en dat gaat nooit zomaar in een keer.
Misschien sova training?
Mocht ze na dit schooljaar nog steeds een buitenbeentje zijn kan je haar nog altijd terug plaatsen als echt moet.
Ik geloof meteen dat juf niet alles ziet. Ik herken dat ook bij mijn kind. Ook subtiel buitensluiten en stiekem plagen. Wel veel erger dan jij beschrijft.
Maar als ze dat niet op oude school had kan dat nogal moeilijk zijn om daar ineens mee om moeten gaan. En dan thuis is er ook ineens een wezentje erbij dat aandacht opeist. Het is wennen en kan echt voor zulke gevoelens zorgen.
Misschien dat zij en de klas nog echt moeten wennen en dat gaat nooit zomaar in een keer.
Misschien sova training?
Mocht ze na dit schooljaar nog steeds een buitenbeentje zijn kan je haar nog altijd terug plaatsen als echt moet.
woensdag 13 januari 2016 om 16:23
quote:ChuckTaylor schreef op 13 januari 2016 @ 16:20:
[...]
Daar lijkt het op op basis van de observaties van leerkracht en ouders. Ze zondert zichzelf af dat zegt TO zelf ook of heb ik dat niet goed gelezen?Kind zegt dat ze alleen loopt op het schoolplein omdat ze al snel niet meer mee mag doen of word buitengesloten. En de juf zegt dat ze dat niet ziet. En TO staat toch niet op het schoolplein in de pauzes?
[...]
Daar lijkt het op op basis van de observaties van leerkracht en ouders. Ze zondert zichzelf af dat zegt TO zelf ook of heb ik dat niet goed gelezen?Kind zegt dat ze alleen loopt op het schoolplein omdat ze al snel niet meer mee mag doen of word buitengesloten. En de juf zegt dat ze dat niet ziet. En TO staat toch niet op het schoolplein in de pauzes?
woensdag 13 januari 2016 om 16:29
quote:ChuckTaylor schreef op 13 januari 2016 @ 16:26:
Ok laat maar Goede Fee je pakt me nu op hoe ik iets opschrijf terwijl het enige wat ik met mijn post bedoelde dat het heel goed KAN zijn dat dochter dingen anders oppakt dan hoe het gebeurt want ik herken dat van mijn stiefzoon.
Jij schrijft iets heel stellig op. Als een feit. En dan doe je een kind gewoon te snel te kort.
Zeker omdat jij die aanname doet terwijl je niet goed leest. Heeft niks met pakken te maken, dus relax zeg.
Ok laat maar Goede Fee je pakt me nu op hoe ik iets opschrijf terwijl het enige wat ik met mijn post bedoelde dat het heel goed KAN zijn dat dochter dingen anders oppakt dan hoe het gebeurt want ik herken dat van mijn stiefzoon.
Jij schrijft iets heel stellig op. Als een feit. En dan doe je een kind gewoon te snel te kort.
Zeker omdat jij die aanname doet terwijl je niet goed leest. Heeft niks met pakken te maken, dus relax zeg.
woensdag 13 januari 2016 om 16:31
Ik geef toch al aan hoe ik mijn post bedoelde? Kinderen doen dat nou eenmaal snel, dat ze dingen een heel eigen draai geven.
Of dat ook zo is kan ik toch onmogelijk vanachter mijn computer beoordelen?
Ik heb er het woordje 'wellicht' aan toegevoegd ook al was dat wel uit de rest van mijn berichtje te halen.
Maar goed dan hebben we dat ook maar weer gehad.
Of dat ook zo is kan ik toch onmogelijk vanachter mijn computer beoordelen?
Ik heb er het woordje 'wellicht' aan toegevoegd ook al was dat wel uit de rest van mijn berichtje te halen.
Maar goed dan hebben we dat ook maar weer gehad.
woensdag 13 januari 2016 om 16:31
quote:marretje23 schreef op 13 januari 2016 @ 16:26:
Als ik het zo lees is je dochter absoluut niet gelukkig! ik zou haar met een deskundige laten praten. Die kunnen veel beter inschatten waarom ze zo ongelukkig is en je adviseren wat je het beste kan doen.Zo hallo, ik vind het nogal wat om een 7-jarige gelijk met een deskundige te laten praten als ze wat moeite heeft met de laatste veranderingen. Zo raar is het niet en allemaal te herleiden.
Als ik het zo lees is je dochter absoluut niet gelukkig! ik zou haar met een deskundige laten praten. Die kunnen veel beter inschatten waarom ze zo ongelukkig is en je adviseren wat je het beste kan doen.Zo hallo, ik vind het nogal wat om een 7-jarige gelijk met een deskundige te laten praten als ze wat moeite heeft met de laatste veranderingen. Zo raar is het niet en allemaal te herleiden.