Psyche
alle pijlers
Burn out, tips, herkenning etc
dinsdag 2 februari 2016 om 21:49
Bah.. weet even niet wat nu te doen. Ik werk nu al jaren op een afdeling met een hoge werkdruk, waar de instroom van werk alsmaar toeneemt en waar het werk, door een komende reorganisatie, met steeds minder mensen gedaan moet worden. Het verloop is erg hoog, en er zijn een paar vaste ervaring krachten waar de afdeling op leunt. Ik ben er één van. Nu loop ik echt al tijden op mijn tandvlees, en het idee dat de toekomst hoogstwaarschijnlijk nog beroerder gaat worden grijpt me steeds vaker naar de keel. Ik zeg regelmatig tegen mezelf "het is maar werk", "de achterstanden zijn niet mijn probleem" maar helaas voelt het wel (mede) als mijn verantwoording. Steeds vaker begin ik al half te janken als ik alleen al in de trein stap, en vorige week hield ik het op mijn werk ook al niet meer droog en bij thuiskomst heb ik eerst flink zitten huilen en ben ik door mijn partner mijn bed in gestuurd. Ik slaap slecht, voel me opgejaagd en solliciteer me suf om aan deze situatie te ontsnappen.
Omdat ik wel inzie dat dit niet de goede kant op gaat ben ik bij mijn huisarts geweest. Zijn advies: meldt je ziek en laat je maar oproepen door de bedrijfsarts want je stevent af op een burn out. Een recept voor slaappillen mee, zodat ik in ieder geval op die manier wat rust kan pakken. Inmiddels heb ik me natuurlijk nog steeds niet ziek gemeld, want ja, bureau ligt vol, er moet nog van alles, de bezetting is slecht, en mijn collega's dan etc etc etc. Hoe hebben anderen dit aangepakt? Het lijkt zo simpel, maar het voelt ontzettend als falen
Omdat ik wel inzie dat dit niet de goede kant op gaat ben ik bij mijn huisarts geweest. Zijn advies: meldt je ziek en laat je maar oproepen door de bedrijfsarts want je stevent af op een burn out. Een recept voor slaappillen mee, zodat ik in ieder geval op die manier wat rust kan pakken. Inmiddels heb ik me natuurlijk nog steeds niet ziek gemeld, want ja, bureau ligt vol, er moet nog van alles, de bezetting is slecht, en mijn collega's dan etc etc etc. Hoe hebben anderen dit aangepakt? Het lijkt zo simpel, maar het voelt ontzettend als falen
dinsdag 2 februari 2016 om 21:59
Gek is dat, als ik jouw verhaal lees , denk ik, je bent gek dat je niet harder aan de bel trekt , op je werk, bij je lg of wat dan ook. Terwijl het zo herkenbaar is, ik zit in een vergelijkbare situatie. Ik voel me verantwoordelijk voor mijn werk en kan het niet van me afzetten. Dus ik lees mee....
doe dan maar thee
dinsdag 2 februari 2016 om 22:09
dinsdag 2 februari 2016 om 22:09
dinsdag 2 februari 2016 om 22:13
dinsdag 2 februari 2016 om 22:14
quote:J1107 schreef op 02 februari 2016 @ 22:09:
Same here. Ik zit in hetzelfde schuitje. Huisarts geeft aan dat ik op het randje van een burn-out zit, maar het zit niet in mijn karakter om thuis te gaan zitten oid. Ik wil en 'moet' mijn werk doen, van mijzelf. Tijd voor een burn-out heb ik gewoon niet.Juist ja, herkenbaar.. Ik voel me al bezwaard om het te bespreken met mijn lg, want die heeft het al zo druk
Same here. Ik zit in hetzelfde schuitje. Huisarts geeft aan dat ik op het randje van een burn-out zit, maar het zit niet in mijn karakter om thuis te gaan zitten oid. Ik wil en 'moet' mijn werk doen, van mijzelf. Tijd voor een burn-out heb ik gewoon niet.Juist ja, herkenbaar.. Ik voel me al bezwaard om het te bespreken met mijn lg, want die heeft het al zo druk
dinsdag 2 februari 2016 om 22:16
@missfitz afspraak met de bedrijfsarts is een goede eerste stap. Loslaten kun je leren, maar niet van de een op andere dag, daarvoor is tijd en energie voor nodig. Tijd die je jezelf nu misschien niet gunt door door te werken en energie die je nu waarschijnlijk niet hebt, omdat je (het beetje) energie die je hebt, jn je werk stopt....
dinsdag 2 februari 2016 om 22:20
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 22:12:
Ik heb het inmiddels wel besproken met mijn LG, die vindt een afspraak bij de bedrijfsarts een goed plan. En voor de rest moet ik het loslaten. Ja, als ik dat kon zat ik niet in deze situatie.
Zegt jouw leidinggevende dat je 'het voor de rest los moet laten'? Of zeg je dat tegen jezelf?
In het eerste geval: dat is een open deur uitspraak van je leidinggevende en daarmee slaat hij of zij de plank mis bij mensen die zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel als jij hebben
Ik heb het inmiddels wel besproken met mijn LG, die vindt een afspraak bij de bedrijfsarts een goed plan. En voor de rest moet ik het loslaten. Ja, als ik dat kon zat ik niet in deze situatie.
Zegt jouw leidinggevende dat je 'het voor de rest los moet laten'? Of zeg je dat tegen jezelf?
In het eerste geval: dat is een open deur uitspraak van je leidinggevende en daarmee slaat hij of zij de plank mis bij mensen die zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel als jij hebben
dinsdag 2 februari 2016 om 22:29
quote:J1107 schreef op 02 februari 2016 @ 22:09:
Ik wil en 'moet' mijn werk doen, van mijzelf. Tijd voor een burn-out heb ik gewoon niet."Tijd" voor een burn-out heb jij niet? Leg eens uit.
Ik wil en 'moet' mijn werk doen, van mijzelf. Tijd voor een burn-out heb ik gewoon niet."Tijd" voor een burn-out heb jij niet? Leg eens uit.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
dinsdag 2 februari 2016 om 22:30
quote:Kamperfoelie schreef op 02 februari 2016 @ 22:20:
[...]
Zegt jouw leidinggevende dat je 'het voor de rest los moet laten'? Of zeg je dat tegen jezelf?
In het eerste geval: dat is een open deur uitspraak van je leidinggevende en daarmee slaat hij of zij de plank mis bij mensen die zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel als jij hebbenDat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.
[...]
Zegt jouw leidinggevende dat je 'het voor de rest los moet laten'? Of zeg je dat tegen jezelf?
In het eerste geval: dat is een open deur uitspraak van je leidinggevende en daarmee slaat hij of zij de plank mis bij mensen die zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel als jij hebbenDat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.
dinsdag 2 februari 2016 om 22:39
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 22:30:
[...]
Dat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.
Heel herkenbaar en helaas zelf aan den lijve ondervonden. Bespreek het met de bedrijfsarts. Het komt op mij over dat je teveel werk op je bordje hebt liggen. Mogelijk ook vanwege je grote verantwoordelijkheidsgevoel.
Het heeft mij lange tijd gekost om in te zien welke negatieve kanten er aan een groot verantwoordelijkheidsgevoel zitten. Je hebt 1 hele belangrijke verantwoordelijkheid: dat is goed voor jezelf zorgen. Als je wilt voorkomen dat je definitief voor langere tijd uitvalt, is het nemen van maatregelen met steun van je bedrijfsarts op korte termijn verstandig.
Mijn woorden komen wellicht 'wijsneuzerig' over. Zo is het niet bedoeld hoor. Ik kamp al langere tijd met vergelijkbare problemen, klim omhoog uit een heel diep dal en heb de laatste jaren veel geleerd over wat een gezonde en een ongezonde werksituatie is
[...]
Dat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.
Heel herkenbaar en helaas zelf aan den lijve ondervonden. Bespreek het met de bedrijfsarts. Het komt op mij over dat je teveel werk op je bordje hebt liggen. Mogelijk ook vanwege je grote verantwoordelijkheidsgevoel.
Het heeft mij lange tijd gekost om in te zien welke negatieve kanten er aan een groot verantwoordelijkheidsgevoel zitten. Je hebt 1 hele belangrijke verantwoordelijkheid: dat is goed voor jezelf zorgen. Als je wilt voorkomen dat je definitief voor langere tijd uitvalt, is het nemen van maatregelen met steun van je bedrijfsarts op korte termijn verstandig.
Mijn woorden komen wellicht 'wijsneuzerig' over. Zo is het niet bedoeld hoor. Ik kamp al langere tijd met vergelijkbare problemen, klim omhoog uit een heel diep dal en heb de laatste jaren veel geleerd over wat een gezonde en een ongezonde werksituatie is
dinsdag 2 februari 2016 om 22:42
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 22:30:
[...]
Dat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.In zakelijk opzicht zijn de achterstanden inderdaad niet jouw probleem, maar jij ervaart en voelt het als een probleem. Daar lijkt je leidinggevende aan voorbij te gaan
[...]
Dat zei zij. Die achterstanden zijn niet mijn probleem, aldus mijn lg. Maar ondertussen ben ik wel degene die er dagelijks de klachten over hoort, in- en extern. Je hebt gewoon nooit je werk af, nooit de voldoening van een fijne werkdag. Nee, je weet dat er de volgende dag weer stapels liggen, waar je weer niet doorheen komt. Ontzettend frustrerend.In zakelijk opzicht zijn de achterstanden inderdaad niet jouw probleem, maar jij ervaart en voelt het als een probleem. Daar lijkt je leidinggevende aan voorbij te gaan
dinsdag 2 februari 2016 om 22:44
quote:SweetFirefly schreef op 02 februari 2016 @ 22:29:
[...]
"Tijd" voor een burn-out heb jij niet? Leg eens uit.Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.
[...]
"Tijd" voor een burn-out heb jij niet? Leg eens uit.Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.
It's not always easy, but it's worth it.
dinsdag 2 februari 2016 om 22:50
quote:J1107 schreef op 02 februari 2016 @ 22:44:
[...]
Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.Ok, nou breek je morgen een been. Denk je dan echt dat jouw klassen braaf gaan wachten tot jij weer helemaal genezen bent. Je bent, niet lullig bedoelt, vervangbaar. Het leven gaat door. Dankomt er een tijdelijke vervanger of zoiets.
[...]
Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.Ok, nou breek je morgen een been. Denk je dan echt dat jouw klassen braaf gaan wachten tot jij weer helemaal genezen bent. Je bent, niet lullig bedoelt, vervangbaar. Het leven gaat door. Dankomt er een tijdelijke vervanger of zoiets.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
dinsdag 2 februari 2016 om 22:50
quote:J1107 schreef op 02 februari 2016 @ 22:44:
[...]
Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.
Het heeft bij mij ook 2 jaar geduurd voordat ik me ziek heb gemeld. Ik zie nu in dat ik het veel eerder had moeten doen. Ik had alleen mezelf er maar mee door te zeggen "ik kan het me niet veroorloven, hoe moet dat dan op het werk?, ik wil mijn collega's niet in de steek laten" etc etc.
Het waren 'mooie' smoesjes om mezelf op de been te houden en niet onder ogen te hoeven zien dat het niet goed ging.
[...]
Valt niet heel veel uit te leggen. Ben docent, dus als ik er niet ben, krijgen mijn klassen geen les, krijgen ze een achterstand en moet ik uiteindelijk nog harder werken. Kan het niet veroorloven om thuis te gaan zitten, more or less.
Het heeft bij mij ook 2 jaar geduurd voordat ik me ziek heb gemeld. Ik zie nu in dat ik het veel eerder had moeten doen. Ik had alleen mezelf er maar mee door te zeggen "ik kan het me niet veroorloven, hoe moet dat dan op het werk?, ik wil mijn collega's niet in de steek laten" etc etc.
Het waren 'mooie' smoesjes om mezelf op de been te houden en niet onder ogen te hoeven zien dat het niet goed ging.
dinsdag 2 februari 2016 om 22:55
quote:SweetFirefly schreef op 02 februari 2016 @ 22:50:
[...]
Ok, nou breek je morgen een been. Denk je dan echt dat jouw klassen braaf gaan wachten tot jij weer helemaal genezen bent. Je bent, niet lullig bedoelt, vervangbaar. Het leven gaat door. Dankomt er een tijdelijke vervanger of zoiets.Dit dus!
[...]
Ok, nou breek je morgen een been. Denk je dan echt dat jouw klassen braaf gaan wachten tot jij weer helemaal genezen bent. Je bent, niet lullig bedoelt, vervangbaar. Het leven gaat door. Dankomt er een tijdelijke vervanger of zoiets.Dit dus!
dinsdag 2 februari 2016 om 23:00
Nee, ze zullen niet braaf gaan wachten, maar een vervanger is er niet 1,2,3 (we hebben net een collega in mijn vak moeten zoeken vanwege ziekte van mijn sectie-collega en dat heeft 3 maanden geduurd voor er een geschikt iemand gevonden was) en mijn klassen gaan wel hun examen in. Ik snap wat Kamperfoelie zegt, ik zie er ook echt wel logica in, en tsja als ik een been breek zou ik wrs. ook zo snel mogelijk weer terug aan het werk willen...
It's not always easy, but it's worth it.
dinsdag 2 februari 2016 om 23:01
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 22:57:
Mijn huisarts zei ook "en ja, dan ontstaat er maar een probleem als je uitvalt, misschien gebeurt er dan eens iets aan een structureel probleem". Ik ben niet alleen, collega's staan ook op omvallen.Wijze woorden van je huisarts. Het begint bij erkenning door jouzelf en zeker ook door je leidinggevende. Bij mij is het structurele probleem nog niet opgelost, dat heeft veel frustraties (en dus energie) gekost. Ik heb wel het vertrouwen dat het met tijd, geduld en rust uiteindelijk goed komt
Mijn huisarts zei ook "en ja, dan ontstaat er maar een probleem als je uitvalt, misschien gebeurt er dan eens iets aan een structureel probleem". Ik ben niet alleen, collega's staan ook op omvallen.Wijze woorden van je huisarts. Het begint bij erkenning door jouzelf en zeker ook door je leidinggevende. Bij mij is het structurele probleem nog niet opgelost, dat heeft veel frustraties (en dus energie) gekost. Ik heb wel het vertrouwen dat het met tijd, geduld en rust uiteindelijk goed komt
dinsdag 2 februari 2016 om 23:01
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 22:57:
Mijn huisarts zei ook "en ja, dan ontstaat er maar een probleem als je uitvalt, misschien gebeurt er dan eens iets aan een structureel probleem". Ik ben niet alleen, collega's staan ook op omvallen.Jouw collega's zijn niet jouw verantwoording.
Mijn huisarts zei ook "en ja, dan ontstaat er maar een probleem als je uitvalt, misschien gebeurt er dan eens iets aan een structureel probleem". Ik ben niet alleen, collega's staan ook op omvallen.Jouw collega's zijn niet jouw verantwoording.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
dinsdag 2 februari 2016 om 23:05
quote:SweetFirefly schreef op 02 februari 2016 @ 23:01:
[...]
Jouw collega's zijn niet jouw verantwoording.Nee dat is zo, kennelijk ben ik dan toch bang om als "zwak" gezien te worden. Die achterstanden worden ook niet minder als ik uitval. Overigens ben ik nu ook niet bijster productief, want concentratie is ver te zoeken
[...]
Jouw collega's zijn niet jouw verantwoording.Nee dat is zo, kennelijk ben ik dan toch bang om als "zwak" gezien te worden. Die achterstanden worden ook niet minder als ik uitval. Overigens ben ik nu ook niet bijster productief, want concentratie is ver te zoeken
dinsdag 2 februari 2016 om 23:08
quote:J1107 schreef op 02 februari 2016 @ 23:00:
Nee, ze zullen niet braaf gaan wachten, maar een vervanger is er niet 1,2,3 (we hebben net een collega in mijn vak moeten zoeken vanwege ziekte van mijn sectie-collega en dat heeft 3 maanden geduurd voor er een geschikt iemand gevonden was) en mijn klassen gaan wel hun examen in. Ik snap wat Kamperfoelie zegt, ik zie er ook echt wel logica in, en tsja als ik een been breek zou ik wrs. ook zo snel mogelijk weer terug aan het werk willen...
Ik ben al een tijd ziek, en niet vervangen. Dat had allerlei nare gevolgen, met name voor mijn collega's. Ik voelde mij daar erg schuldig en verdrietig over. Ik kan je zeggen: dat bevorderde mijn herstel niet. Ik zat in een vicieuze cirkel. Ik ben (nu terugkijkend) te snel weer deels aan het werk gegaan, omdat ik dat wilde. Met een stevige terugslag tot gevolg.
Een burn out is niet vergelijkbaar met een gebroken been. Een burn out is wel voor iedereen anders, de oorzaken ook. Er is goed van te herstellen, als je je zelf tijd en rust gunt en vooral goed voor jezelf zorgt!
Nee, ze zullen niet braaf gaan wachten, maar een vervanger is er niet 1,2,3 (we hebben net een collega in mijn vak moeten zoeken vanwege ziekte van mijn sectie-collega en dat heeft 3 maanden geduurd voor er een geschikt iemand gevonden was) en mijn klassen gaan wel hun examen in. Ik snap wat Kamperfoelie zegt, ik zie er ook echt wel logica in, en tsja als ik een been breek zou ik wrs. ook zo snel mogelijk weer terug aan het werk willen...
Ik ben al een tijd ziek, en niet vervangen. Dat had allerlei nare gevolgen, met name voor mijn collega's. Ik voelde mij daar erg schuldig en verdrietig over. Ik kan je zeggen: dat bevorderde mijn herstel niet. Ik zat in een vicieuze cirkel. Ik ben (nu terugkijkend) te snel weer deels aan het werk gegaan, omdat ik dat wilde. Met een stevige terugslag tot gevolg.
Een burn out is niet vergelijkbaar met een gebroken been. Een burn out is wel voor iedereen anders, de oorzaken ook. Er is goed van te herstellen, als je je zelf tijd en rust gunt en vooral goed voor jezelf zorgt!
dinsdag 2 februari 2016 om 23:13
quote:missfitz schreef op 02 februari 2016 @ 23:05:
[...]
Nee dat is zo, kennelijk ben ik dan toch bang om als "zwak" gezien te worden. Die achterstanden worden ook niet minder als ik uitval. Overigens ben ik nu ook niet bijster productief, want concentratie is ver te zoeken
Je laatste zin: goed zo!
Het gebrek aan concentratie zal ook jouw collega's wel opgevallen zijn. Wellicht durven ze niet aan je te vragen waardoor dat komt. Uiteindelijk is deze situatie voor niemand goed: niet voor jou, niet voor de inhoud van het werk en niet voor het bedrijf
[...]
Nee dat is zo, kennelijk ben ik dan toch bang om als "zwak" gezien te worden. Die achterstanden worden ook niet minder als ik uitval. Overigens ben ik nu ook niet bijster productief, want concentratie is ver te zoeken
Je laatste zin: goed zo!
Het gebrek aan concentratie zal ook jouw collega's wel opgevallen zijn. Wellicht durven ze niet aan je te vragen waardoor dat komt. Uiteindelijk is deze situatie voor niemand goed: niet voor jou, niet voor de inhoud van het werk en niet voor het bedrijf
dinsdag 2 februari 2016 om 23:14
Tsja, missfitz, hoe erger moet het dan nog worden voor je zelf inziet hoe je er nu al aan toe bent. Lees je OP nog eens door. Je loopt op je tandvlees, je huilt je ogen uit je hoofd, zit aan de slaappillen, kunt je niet concentreren......
Je bent het aan jezelf, je omgeving en dus ja ook je werkgever verplicht om goed voor jezelf te zorgen. Wat hebben ze aan je als je op een dag met, ik noem maar wat hartklachten door alle stress opgenomen wordt en je maanden uit de running bent en daarna niet meer in staat om je huidige functie uit te oefenen. Worst case scenario, ik weet het. Maar het zou zomaar kunnen.
En dan zou je wensen dat je eerder aan de bel had getrokken. Gezondheid, fysiek en mentaal is een kostbaar bezit, ga daar goed mee om.
Je bent het aan jezelf, je omgeving en dus ja ook je werkgever verplicht om goed voor jezelf te zorgen. Wat hebben ze aan je als je op een dag met, ik noem maar wat hartklachten door alle stress opgenomen wordt en je maanden uit de running bent en daarna niet meer in staat om je huidige functie uit te oefenen. Worst case scenario, ik weet het. Maar het zou zomaar kunnen.
En dan zou je wensen dat je eerder aan de bel had getrokken. Gezondheid, fysiek en mentaal is een kostbaar bezit, ga daar goed mee om.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
