Omgaan met onzekerheid
maandag 15 februari 2016 om 22:07
Eigenlijk lijkt dit vooral een ding voor op de relatiepijler, maar ik wil eigenlijk vooral weten wat ik aan mijn eigen onzekerheid kan doen.. Ik ben nu sinds bijna 4 weken aan het daten met een man die ik leuker en leuker begin te vinden. Ik ben 25 en heb nog nooit een serieuze relatie gehad. Wel leuke geïnteresseerde mannen achter me aan gehad, maar door een lang en traumatiserend verleden eigenlijk nooit durven daten/ervoor open gestaan. De dates die ik nu heb, zijn ontzettend gezellig en hij is aanhankelijk en knuffelig en hij is geïnteresseerd. Waar ik heel veel moeite mee heb, is dat ik ontiegelijk onzeker word als de date voorbij is. We appen niet elke dag, soms neemt hij het initiatief en soms ik. Maar hij doet er vaak ruim een dag over om terug te appen en dan weet ik niet of dat uit desinteresse is, of gewoon omdat hij 'cool' en niet te wanhopig wil lijken. Eigenlijk moet ik hem bellen dan, maar ik heb hem als laatste geappt en ik wil ook niet te wanhopig en onzeker overkomen. De vorige date heb ik hem wel gezegd dat ik hem leuk vind en hij gaf aan me ook wel leuk te vinden. Bovendien vind ik het ontzettend eng om te daten, want ik heb echt het gevoel dat ik mij kwetsbaar op stel. Maar aan de andere kant, als ik dit niet doe, blijf ik toch alleen..
Ik probeer verder niet al te erg achter hem aan te lopen, omdat ik hem daarmee weg vrees te jagen. Het is zo lastig te peilen wat hij echt denkt en voelt! Want het is natuurlijk na drie weken (voor allebei eigenlijk) heel lastig om te zeggen waar het heen gaat en eigenlijk zou ik mij niet gek moeten laten maken. Dat gebeurt nu dus wel.. Ik kan er heel slecht tegen. Wat kan ik hier aan doen? Ik slaap slechter en ben bij vlagen echt emotioneel..
Ik probeer verder niet al te erg achter hem aan te lopen, omdat ik hem daarmee weg vrees te jagen. Het is zo lastig te peilen wat hij echt denkt en voelt! Want het is natuurlijk na drie weken (voor allebei eigenlijk) heel lastig om te zeggen waar het heen gaat en eigenlijk zou ik mij niet gek moeten laten maken. Dat gebeurt nu dus wel.. Ik kan er heel slecht tegen. Wat kan ik hier aan doen? Ik slaap slechter en ben bij vlagen echt emotioneel..
maandag 15 februari 2016 om 22:14
waarom die nadruk op "snel terug appen". vraag het hem gewoon de volgende keer. "wat vind jij van whatsapp, kijk jij er vaak op, en reageer jij direct. of laat je het wel eens een dag zitten? ik reageer eigenlijk altijd direct"
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 15 februari 2016 om 22:52
Het is inderdaad lastig om na drie weken al te zeggen wat er precies is. Ik dacht vroeger ook altijd dat gevoelens e.d. langzaam opkomen en dat je vooral in het begin iemand de ruimte moet geven. Echter ben ik het daar nu niet meer mee eens. Ik heb gemerkt dat je echt jezelf moet zijn; of dit nou kwetsbaar opstellen is of niet. Natuurlijk moet je in het begin niet meteen heel depressief gaan doen. Je moet tegenwoordig heel erg uitkijken voor wie je je openstelt omdat er helaas veel gebruik van wordt gemaakt. In het begin hoort juist alles zo spannend en leuk te zijn en niet dat je je na drie weken moet afvragen wat het nou is.
En als ik heel eerlijk moet zijn, dan vind ik het echt wel belangrijk om elke dag iets van iemand te horen. Natuurlijk, iemand kan WhatsApp niet belangrijk vinden maar ik vind wel dat iemand de moeite moet nemen om naar je te vragen. Ik vind dat dit juist de manier is om interesse te tonen. Je bent nou eenmaal niet elke seconde samen dus is social media juist erg handig om het contact een ''extraatje' te geven.
En weet je lieve toetertje123, als jij van een man verwacht dat hij meer interesse in je toont en moeite voor je doet..dan moet je geen genoegen nemen met minder. Probeer meer de gedachtes voor jezelf in te vullen dan dat je voor hem conclusies gaat trekken bijvoorbeeld: je vindt dat hij in het echt aanhankelijk is, je denkt misschien wil hij niet wanhopig lijken en juist cool en daarom praat hij niet. Het lijkt erop alsof je voor jezelf het goed probeert te praten dat hij je maar niet appt. Als een man echt interesse toont, dan doet hij dit echt wel. Ik heb genoeg droge mannen gezien die echt de grootste droogkloten zijn maar nog steeds de moeite nemen om te vragen hoe het met hun geliefde gaat.
Wat jij moet leren is aan je EIGEN gevoel denken. Je moet leren ontdekken wat jij nou eigenlijk verwacht van een man. Ik wil graag van je horen waarom je kwetsbaar/onzeker bent. Voel je jezelf te lelijk, ben je bang dat niemand je wilt omdat je ''al'' 25 jaar oud bent? Bovendien is het helemaal niet erg, je bent alles behalve oud! Een collega van mij ontdekte haar echtgenoot toen ze 30 was, een jaar later was ze getrouwd.
Sorry voor het lange en onsamenhangende verhaal maar ik wil je hier graag bij helpen!
En als ik heel eerlijk moet zijn, dan vind ik het echt wel belangrijk om elke dag iets van iemand te horen. Natuurlijk, iemand kan WhatsApp niet belangrijk vinden maar ik vind wel dat iemand de moeite moet nemen om naar je te vragen. Ik vind dat dit juist de manier is om interesse te tonen. Je bent nou eenmaal niet elke seconde samen dus is social media juist erg handig om het contact een ''extraatje' te geven.
En weet je lieve toetertje123, als jij van een man verwacht dat hij meer interesse in je toont en moeite voor je doet..dan moet je geen genoegen nemen met minder. Probeer meer de gedachtes voor jezelf in te vullen dan dat je voor hem conclusies gaat trekken bijvoorbeeld: je vindt dat hij in het echt aanhankelijk is, je denkt misschien wil hij niet wanhopig lijken en juist cool en daarom praat hij niet. Het lijkt erop alsof je voor jezelf het goed probeert te praten dat hij je maar niet appt. Als een man echt interesse toont, dan doet hij dit echt wel. Ik heb genoeg droge mannen gezien die echt de grootste droogkloten zijn maar nog steeds de moeite nemen om te vragen hoe het met hun geliefde gaat.
Wat jij moet leren is aan je EIGEN gevoel denken. Je moet leren ontdekken wat jij nou eigenlijk verwacht van een man. Ik wil graag van je horen waarom je kwetsbaar/onzeker bent. Voel je jezelf te lelijk, ben je bang dat niemand je wilt omdat je ''al'' 25 jaar oud bent? Bovendien is het helemaal niet erg, je bent alles behalve oud! Een collega van mij ontdekte haar echtgenoot toen ze 30 was, een jaar later was ze getrouwd.
Sorry voor het lange en onsamenhangende verhaal maar ik wil je hier graag bij helpen!
maandag 15 februari 2016 om 23:39
dinsdag 16 februari 2016 om 12:08
quote:Summerdance schreef op 15 februari 2016 @ 23:39:
Mwah, misschien is het gewoon geen apper
Zo zag ik net pas dat ik gisteren een app heb gekregen van mijn nieuwe object van affectie
Zag het nu pas omdat ik eigenlijk alleen mijn werktelefoon bij me heb de hele dag
Ik denk dat dit klopt. Ik heb hem, toen ik een berichtje kreeg, gewoon gevraagd of hij mij wilde bellen. Ik heb hem even aan de lijn gehad, we hebben fijn gekletst en voor volgende week een afspraak gemaakt. Hij vond het wel een beetje ouderwets en grappig, maar ik heb hem gezegd dat ik persoonlijk contact eigenlijk veel fijner vind. Dus het is nu bellen ipv appen en dat laat veel minder ruimte voor interpretatie en dus ook onzekerheid
Waar dit heen gaat, weet ik niet. Het is ook niet erg en dat hoeven we allebei nog niet te weten. Maar ik moet wel wat aan mijn onzekerheid doen, want zolang ik er onder lijd, is het niet oké. En ook niet heel aantrekkelijk, trouwens.
Mwah, misschien is het gewoon geen apper
Zo zag ik net pas dat ik gisteren een app heb gekregen van mijn nieuwe object van affectie
Zag het nu pas omdat ik eigenlijk alleen mijn werktelefoon bij me heb de hele dag
Ik denk dat dit klopt. Ik heb hem, toen ik een berichtje kreeg, gewoon gevraagd of hij mij wilde bellen. Ik heb hem even aan de lijn gehad, we hebben fijn gekletst en voor volgende week een afspraak gemaakt. Hij vond het wel een beetje ouderwets en grappig, maar ik heb hem gezegd dat ik persoonlijk contact eigenlijk veel fijner vind. Dus het is nu bellen ipv appen en dat laat veel minder ruimte voor interpretatie en dus ook onzekerheid
Waar dit heen gaat, weet ik niet. Het is ook niet erg en dat hoeven we allebei nog niet te weten. Maar ik moet wel wat aan mijn onzekerheid doen, want zolang ik er onder lijd, is het niet oké. En ook niet heel aantrekkelijk, trouwens.
dinsdag 16 februari 2016 om 12:14
quote:Paradoxz schreef op 15 februari 2016 @ 22:52:
Wat jij moet leren is aan je EIGEN gevoel denken. Je moet leren ontdekken wat jij nou eigenlijk verwacht van een man. Ik wil graag van je horen waarom je kwetsbaar/onzeker bent. Voel je jezelf te lelijk, ben je bang dat niemand je wilt omdat je ''al'' 25 jaar oud bent? Bovendien is het helemaal niet erg, je bent alles behalve oud! Een collega van mij ontdekte haar echtgenoot toen ze 30 was, een jaar later was ze getrouwd.
Sorry voor het lange en onsamenhangende verhaal maar ik wil je hier graag bij helpen!
Ik voel me niet te lelijk of oud, het is vooral dat ik in mijn jeugd heel erg gekwetst en zelfs mishandeld ben geweest, dat ik het moeilijk vind mensen te vertrouwen. Tegelijkertijd ben ik heel erg toe aan een relatie en in deze man zie ik mogelijk een potentiële relatie. Ik ben bang dat ik hem afstoot doordat ik nog niet alles verwerkt heb, ook al gaat het tegenwoordig best aardig met me. Ik vind het echt heel lief dat je me wil helpen! Het is zo dat een man best wat moeite voor me mag doen. Tegelijkertijd wil ik hem niet meteen 'weggooien' omdat het communicatief niet lekker loopt als we niet samen zijn, want ik voel wel een klik. En ik denk hij ook. De tegenstrijdigheid die hij met dat appen laat zien (want verder is het leuk) maakt me onzeker, want wat als ik verliefd word straks en hij me dumpt? Ik heb gemerkt dat bellen wel helpt, je hoort iemands stem en je weet wat meer waar je aan toe bent. Ik wil ook graag mijn vrijheid hebben, en tegelijkertijd toch hem beter leren kennen. Ik denk dat dit een manier is die voor mij zou kunnen werken. In ieder geval heel erg bedankt voor je lange bericht, ik begrijp wat je wil zeggen! En fijn dat je zo eerlijk bent.
Ik heb overigens een afspraak gemaakt met een psych. Ik heb er al meerdere (psychologen dus..
) versleten, maar blijkbaar ben ik nog niet helemaal zo relaxt en zelfverzekerd zoals het zou moeten zijn.
Wat jij moet leren is aan je EIGEN gevoel denken. Je moet leren ontdekken wat jij nou eigenlijk verwacht van een man. Ik wil graag van je horen waarom je kwetsbaar/onzeker bent. Voel je jezelf te lelijk, ben je bang dat niemand je wilt omdat je ''al'' 25 jaar oud bent? Bovendien is het helemaal niet erg, je bent alles behalve oud! Een collega van mij ontdekte haar echtgenoot toen ze 30 was, een jaar later was ze getrouwd.
Sorry voor het lange en onsamenhangende verhaal maar ik wil je hier graag bij helpen!
Ik voel me niet te lelijk of oud, het is vooral dat ik in mijn jeugd heel erg gekwetst en zelfs mishandeld ben geweest, dat ik het moeilijk vind mensen te vertrouwen. Tegelijkertijd ben ik heel erg toe aan een relatie en in deze man zie ik mogelijk een potentiële relatie. Ik ben bang dat ik hem afstoot doordat ik nog niet alles verwerkt heb, ook al gaat het tegenwoordig best aardig met me. Ik vind het echt heel lief dat je me wil helpen! Het is zo dat een man best wat moeite voor me mag doen. Tegelijkertijd wil ik hem niet meteen 'weggooien' omdat het communicatief niet lekker loopt als we niet samen zijn, want ik voel wel een klik. En ik denk hij ook. De tegenstrijdigheid die hij met dat appen laat zien (want verder is het leuk) maakt me onzeker, want wat als ik verliefd word straks en hij me dumpt? Ik heb gemerkt dat bellen wel helpt, je hoort iemands stem en je weet wat meer waar je aan toe bent. Ik wil ook graag mijn vrijheid hebben, en tegelijkertijd toch hem beter leren kennen. Ik denk dat dit een manier is die voor mij zou kunnen werken. In ieder geval heel erg bedankt voor je lange bericht, ik begrijp wat je wil zeggen! En fijn dat je zo eerlijk bent.
Ik heb overigens een afspraak gemaakt met een psych. Ik heb er al meerdere (psychologen dus..
dinsdag 16 februari 2016 om 12:23
Er zijn geen regels over hoe relaxed en zelfverzekerd je moet zijn he... De één is nou eenmaal wat relaxter dan de ander. Je bent OK zoals je bent. Alleen heb jij zelf last van het minder zelfverzekerd zijn, en dát maakt dat het inderdaad slim is om daar wat aan de gaan doen.
Je nieuwe psych kan je daar ongetwijfeld weer een stapje verder bij helpen.
Wat mij altijd helpt als ik ergens heel onzeker over ben, is even een doemscenario uitwerken in mijn hoofd. Wat is het allerergste dat er kan gebeuren?
En als ik daar dan over nadenk, blijkt dat eigenlijk altijd wel iets te zijn wat misschien even genant is, even pijn doet of niet prettig is, maar waar ik zéker overheen zal komen.
En dat is dan in het MINST gunstige geval. En hoe groot is de kans nou dat echt álles misgaat, en ik dus ook echt in dat allerminst gunstige geval terecht zal komen?
Probeer je niet al té veel te focussen op de eindbestemming (relatie) van deze mooie reis (verliefdheid). Geniet ook van het reizen an sich
Je nieuwe psych kan je daar ongetwijfeld weer een stapje verder bij helpen.
Wat mij altijd helpt als ik ergens heel onzeker over ben, is even een doemscenario uitwerken in mijn hoofd. Wat is het allerergste dat er kan gebeuren?
En als ik daar dan over nadenk, blijkt dat eigenlijk altijd wel iets te zijn wat misschien even genant is, even pijn doet of niet prettig is, maar waar ik zéker overheen zal komen.
En dat is dan in het MINST gunstige geval. En hoe groot is de kans nou dat echt álles misgaat, en ik dus ook echt in dat allerminst gunstige geval terecht zal komen?
Probeer je niet al té veel te focussen op de eindbestemming (relatie) van deze mooie reis (verliefdheid). Geniet ook van het reizen an sich
dinsdag 16 februari 2016 om 12:31
@Milena1
Dat klopt, je hebt helemaal gelijk! En rationeel gezien wéét ik ook dat het allemaal wel goed zal komen, zo niet met deze gast, dan vast wel met een andere. Maar het voelt gewoon niet zo, ik voel me pijnlijk kwetsbaar. Haha ik hoor zo vaak dat mensen 'genieten' van verliefdheid, ik vind het echt vreselijk!
Maar goed, wie weet helpt mijn psych me er wel doorheen:)
Dat klopt, je hebt helemaal gelijk! En rationeel gezien wéét ik ook dat het allemaal wel goed zal komen, zo niet met deze gast, dan vast wel met een andere. Maar het voelt gewoon niet zo, ik voel me pijnlijk kwetsbaar. Haha ik hoor zo vaak dat mensen 'genieten' van verliefdheid, ik vind het echt vreselijk!
Maar goed, wie weet helpt mijn psych me er wel doorheen:)
dinsdag 16 februari 2016 om 12:39