Psyche
alle pijlers
"Hallo?"
donderdag 25 februari 2016 om 12:28
Er is iets wat me al jaren dwars zit. Of het ook werkelijk zo is weet ik niet, maar ik denk van mezelf dat ik best een vriendelijk mens ben. In winkels, bij kassa's, op mijn werk, op straat of waar dan ook eigenlijk gedraag ik me hoffelijk en aardig. Zo houd ik deuren open voor mannen, vrouwen en kinderen, ik help iemand die bijvoorbeeld zijn of haar boodschappen laat vallen, ik til kinderwagens de bus in en ga zo maar door. Mensen afkraken doe ik zo goed als nooit, ik geef graag complimentjes en bedank mensen al om kleine dingen.
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
donderdag 25 februari 2016 om 12:35
donderdag 25 februari 2016 om 12:36
donderdag 25 februari 2016 om 12:39
quote:borboletas schreef op 25 februari 2016 @ 12:36:
Ik snap je gevoel wel. Ik voel me ook altijd zo'n huichelaar als ik wel hallo zeg maar ze vervolgens niets geef. Is totaal niet rationeel, snap ik ook wel maar toch... Gevolg is in ieder geval dat ik probeer te doen alsof ik er niet ben en dus ook geen hallo zeg.
Ja, een huichelaar....zo voel ik me ook.
Daar komt nog bij dat ik niet om ze heen kan, ze zijn er altijd. En ik kan niks voor ze doen.
Ik snap je gevoel wel. Ik voel me ook altijd zo'n huichelaar als ik wel hallo zeg maar ze vervolgens niets geef. Is totaal niet rationeel, snap ik ook wel maar toch... Gevolg is in ieder geval dat ik probeer te doen alsof ik er niet ben en dus ook geen hallo zeg.
Ja, een huichelaar....zo voel ik me ook.
Daar komt nog bij dat ik niet om ze heen kan, ze zijn er altijd. En ik kan niks voor ze doen.
donderdag 25 februari 2016 om 12:41
quote:lizzy75 schreef op 25 februari 2016 @ 12:37:
Peper jezelf in dat je gewoon "Hallo" zegt. Dat zou toch moeten lukken? Ik snap niet waarom je het wel tegen een caissière kunt zeggen en niet tegen een krantenverkoper.Ik snap dat ook niet. Daarom schrijf ik er hier over. Ik krijg het voor mezelf niet helder, en ik worstel er al jaren en jaren mee...zolang die mensen daar voor de supermarkten staan. Het lukt me dus echt niet, ik krijg het niet uit mijn strot. Soms probeer ik het wel, maar dan weigert mijn stem dienst. Zo ver gaat dat.
Peper jezelf in dat je gewoon "Hallo" zegt. Dat zou toch moeten lukken? Ik snap niet waarom je het wel tegen een caissière kunt zeggen en niet tegen een krantenverkoper.Ik snap dat ook niet. Daarom schrijf ik er hier over. Ik krijg het voor mezelf niet helder, en ik worstel er al jaren en jaren mee...zolang die mensen daar voor de supermarkten staan. Het lukt me dus echt niet, ik krijg het niet uit mijn strot. Soms probeer ik het wel, maar dan weigert mijn stem dienst. Zo ver gaat dat.
donderdag 25 februari 2016 om 12:43
quote:winkelfanaat schreef op 25 februari 2016 @ 12:38:
Is het puur en alleen het 'hallo'?Ja, dat geloof ik wel. Ik kan dat niet beantwoorden. Als ze niks zouden zeggen zou ik af en toe eens wat kopen of doneren. Maar door dat "Hallo?" maak ik me uit de voeten. Ik probeer ook plekken te vermijden waar ze staan, als ik niet in de winkel moet zijn ga ik aan de overkant lopen bijvoorbeeld.
Is het puur en alleen het 'hallo'?Ja, dat geloof ik wel. Ik kan dat niet beantwoorden. Als ze niks zouden zeggen zou ik af en toe eens wat kopen of doneren. Maar door dat "Hallo?" maak ik me uit de voeten. Ik probeer ook plekken te vermijden waar ze staan, als ik niet in de winkel moet zijn ga ik aan de overkant lopen bijvoorbeeld.
donderdag 25 februari 2016 om 12:48
quote:borboletas schreef op 25 februari 2016 @ 12:36:
Ik snap je gevoel wel. Ik voel me ook altijd zo'n huichelaar als ik wel hallo zeg maar ze vervolgens niets geef. Is totaal niet rationeel, snap ik ook wel maar toch... Gevolg is in ieder geval dat ik probeer te doen alsof ik er niet ben en dus ook geen hallo zeg.Ja dit, ik vind het ook lullig om te begroeten maar niets te kopen/geven. Maar als zij mij begroeten groet ik gewoon terug met een big smile hoor, ik heb niks aan een krant die je thuis ook al hebt oid. Als je een winkel binnenloopt koop je toch ook niet van iedere rek 1 ding, omdat je het anders lullig vindt? Misschien een beetje appels met peren vergelijken, maar probeer het op die manier te zien. De krantenverkoper of bedelaar heeft of doet iets waar jij niets aan hebt of wat jij niet nodig hebt, dus daar hoef je ook niets mee te doen. Gewoon een hallo en dan doorlopen.
Ik snap je gevoel wel. Ik voel me ook altijd zo'n huichelaar als ik wel hallo zeg maar ze vervolgens niets geef. Is totaal niet rationeel, snap ik ook wel maar toch... Gevolg is in ieder geval dat ik probeer te doen alsof ik er niet ben en dus ook geen hallo zeg.Ja dit, ik vind het ook lullig om te begroeten maar niets te kopen/geven. Maar als zij mij begroeten groet ik gewoon terug met een big smile hoor, ik heb niks aan een krant die je thuis ook al hebt oid. Als je een winkel binnenloopt koop je toch ook niet van iedere rek 1 ding, omdat je het anders lullig vindt? Misschien een beetje appels met peren vergelijken, maar probeer het op die manier te zien. De krantenverkoper of bedelaar heeft of doet iets waar jij niets aan hebt of wat jij niet nodig hebt, dus daar hoef je ook niets mee te doen. Gewoon een hallo en dan doorlopen.
donderdag 25 februari 2016 om 12:49
donderdag 25 februari 2016 om 12:51
Je schrijft dat je voor veel verschillende goede doelen collecteerd, ik neem aan huis aan huis. Hoe doe je dat dan als iemand de deur open doet, wat zeg je dan? Of zeg je niks? Lijkt me moeilijk want stel je hebt een behulpzaam iemand aan de deur die geld wil doneren maar niet weet waar voor. Je zou dan kunnen zeggen goedenavond of hallo ik collecteer namens.......
donderdag 25 februari 2016 om 12:51
quote:emmylou schreef op 25 februari 2016 @ 12:47:
Het "hallo" dat een bedelaar of straatkrantverkoper tegen je zegt betekent niet "hallo" maar "geef me geld"
Ik denk dat dat het verschil is.
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.
Het "hallo" dat een bedelaar of straatkrantverkoper tegen je zegt betekent niet "hallo" maar "geef me geld"
Ik denk dat dat het verschil is.
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.
donderdag 25 februari 2016 om 12:53
quote:Kensi schreef op 25 februari 2016 @ 12:51:
Je schrijft dat je voor veel verschillende goede doelen collecteerd, ik neem aan huis aan huis. Hoe doe je dat dan als iemand de deur open doet, wat zeg je dan? Of zeg je niks? Lijkt me moeilijk want stel je hebt een behulpzaam iemand aan de deur die geld wil doneren maar niet weet waar voor. Je zou dan kunnen zeggen goedenavond of hallo ik collecteer namens.......
Hahahaha, ja, dan zeg ik zoiets als : "Goedenavond, heeft u ook een kleine bijdrage voor..."
Zoiets.
Ik doe dat graag hoor, het geld is immers niet voor mezelf.
Je schrijft dat je voor veel verschillende goede doelen collecteerd, ik neem aan huis aan huis. Hoe doe je dat dan als iemand de deur open doet, wat zeg je dan? Of zeg je niks? Lijkt me moeilijk want stel je hebt een behulpzaam iemand aan de deur die geld wil doneren maar niet weet waar voor. Je zou dan kunnen zeggen goedenavond of hallo ik collecteer namens.......
Hahahaha, ja, dan zeg ik zoiets als : "Goedenavond, heeft u ook een kleine bijdrage voor..."
Zoiets.
Ik doe dat graag hoor, het geld is immers niet voor mezelf.
