Psyche
alle pijlers
"Hallo?"
donderdag 25 februari 2016 om 12:28
Er is iets wat me al jaren dwars zit. Of het ook werkelijk zo is weet ik niet, maar ik denk van mezelf dat ik best een vriendelijk mens ben. In winkels, bij kassa's, op mijn werk, op straat of waar dan ook eigenlijk gedraag ik me hoffelijk en aardig. Zo houd ik deuren open voor mannen, vrouwen en kinderen, ik help iemand die bijvoorbeeld zijn of haar boodschappen laat vallen, ik til kinderwagens de bus in en ga zo maar door. Mensen afkraken doe ik zo goed als nooit, ik geef graag complimentjes en bedank mensen al om kleine dingen.
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
donderdag 25 februari 2016 om 12:54
donderdag 25 februari 2016 om 12:55
donderdag 25 februari 2016 om 12:58
quote:francieneke schreef op 25 februari 2016 @ 12:51:
[...]
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.Ik kan me voorstellen dat het voor een dakloze ook niet zo'n prettig gevoel is om niet als mens begroet te worden, maar als iemand die geld vraagt.
[...]
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.Ik kan me voorstellen dat het voor een dakloze ook niet zo'n prettig gevoel is om niet als mens begroet te worden, maar als iemand die geld vraagt.
donderdag 25 februari 2016 om 13:00
quote:Sensy12 schreef op 25 februari 2016 @ 12:49:
Ben je bang dat je eindigt zoals hun? Schaam je je misschien voor het gevoel dat ze bij je opwekken en ontwijk je ze daarom liever? Vind je ze misschien vies/zielig/triest/onmenselijk en kun je dat gevoel niet rijmen met je zelfbeeld van een liefdevol persoon?
Hier zit ook wel wat in, maar het is niet dat ik ze vies of niet menselijk vind. Het is toch meer dat ze mij niet niet als vriend begroeten.
Ik bedenk me nu opeens dat ik iets dergelijks ook heb wanneer ik een (bijvoorbeeld) schoenenwinkel binnen stap, gewoon om lekker wat rond te kijken, en in elk gangpad blijkt een op het oog stralende verkoper/verkoopster te staan die je uitbundig begroet.
Dan voel je toch een zweem van een verplichting wat te kopen.
Ben je bang dat je eindigt zoals hun? Schaam je je misschien voor het gevoel dat ze bij je opwekken en ontwijk je ze daarom liever? Vind je ze misschien vies/zielig/triest/onmenselijk en kun je dat gevoel niet rijmen met je zelfbeeld van een liefdevol persoon?
Hier zit ook wel wat in, maar het is niet dat ik ze vies of niet menselijk vind. Het is toch meer dat ze mij niet niet als vriend begroeten.
Ik bedenk me nu opeens dat ik iets dergelijks ook heb wanneer ik een (bijvoorbeeld) schoenenwinkel binnen stap, gewoon om lekker wat rond te kijken, en in elk gangpad blijkt een op het oog stralende verkoper/verkoopster te staan die je uitbundig begroet.
Dan voel je toch een zweem van een verplichting wat te kopen.
donderdag 25 februari 2016 om 13:06
quote:francieneke schreef op 25 februari 2016 @ 12:51:
[...]
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.
Ik denk dat je wel erg veel ophangt aan een begroeting.
Of zou de caissière je gedag zeggen omdat je zo'n fijn, warmpersoon bent?
Het is beleefdheid. Meer niet.
[...]
Heeeee.....hier zit voor mij wel heel veel in!!
Het gevoel niet als vriend of fijn mens begroet te worden, maar als iemand die geld kan geven.
Ik denk dat dat gevoel me ook dwars zit, maar zo heb ik er nog nooit over gedacht.
Ik denk dat je wel erg veel ophangt aan een begroeting.
Of zou de caissière je gedag zeggen omdat je zo'n fijn, warmpersoon bent?
Het is beleefdheid. Meer niet.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
donderdag 25 februari 2016 om 13:06
quote:francieneke schreef op 25 februari 2016 @ 13:00:
[...]
Hier zit ook wel wat in, maar het is niet dat ik ze vies of niet menselijk vind. Het is toch meer dat ze mij niet niet als vriend begroeten.
Ik bedenk me nu opeens dat ik iets dergelijks ook heb wanneer ik een (bijvoorbeeld) schoenenwinkel binnen stap, gewoon om lekker wat rond te kijken, en in elk gangpad blijkt een op het oog stralende verkoper/verkoopster te staan die je uitbundig begroet.
Dan voel je toch een zweem van een verplichting wat te kopen.Ah, schuldgevoel dus. Weinig aandacht aan besteden. Het is jouw aandacht, jouw tijd en jouw energie. Ga er wijs mee om. Schuldgevoel is een energievreter waar je geen flikker aan hebt. Groet of groet niet, koop of koop niet, maar doe het bewust.
[...]
Hier zit ook wel wat in, maar het is niet dat ik ze vies of niet menselijk vind. Het is toch meer dat ze mij niet niet als vriend begroeten.
Ik bedenk me nu opeens dat ik iets dergelijks ook heb wanneer ik een (bijvoorbeeld) schoenenwinkel binnen stap, gewoon om lekker wat rond te kijken, en in elk gangpad blijkt een op het oog stralende verkoper/verkoopster te staan die je uitbundig begroet.
Dan voel je toch een zweem van een verplichting wat te kopen.Ah, schuldgevoel dus. Weinig aandacht aan besteden. Het is jouw aandacht, jouw tijd en jouw energie. Ga er wijs mee om. Schuldgevoel is een energievreter waar je geen flikker aan hebt. Groet of groet niet, koop of koop niet, maar doe het bewust.
donderdag 25 februari 2016 om 13:09
Ja het is altijd vervelend dat je niet iedereen kan helpen die het financieel kan gebruiken. Maar een `hallo` zeggen doe ik wel altijd, ook al vind ik het lastig dat ik niet meer kan doen.
Ik heb ooit een een artikel gelezen dat ze wel eens tot 150 euro per dag kunnen ophalen (lijkt mij wel heel erg veel hoor) dus het is logisch dat ze bij de meest druk bezochte supermarkten staan. Wat mij betreft mogen ze ook bij de ingang maar dan aan de binnenkant staan. Nu staan ze in regen en wind buiten. Maar vanuit het oogpunt van de supermarkt snap ik dat ook wel weer.
Ik heb ooit een een artikel gelezen dat ze wel eens tot 150 euro per dag kunnen ophalen (lijkt mij wel heel erg veel hoor) dus het is logisch dat ze bij de meest druk bezochte supermarkten staan. Wat mij betreft mogen ze ook bij de ingang maar dan aan de binnenkant staan. Nu staan ze in regen en wind buiten. Maar vanuit het oogpunt van de supermarkt snap ik dat ook wel weer.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 25 februari 2016 om 13:09
Ik groet de groenteboer die altijd voor zijn winkel zit ook, ook al loop ik daarna naar zijn concurrent om boodschappen te doen. Daar hoef ik me toch ook niet 'hypocriet' over te voelen? Ik groet zwervers ook. En daklozenkrantverkopers. Maar ik koop maar 1 daklozenkrant per week, van 'mijn vaste' verkoper, de rest heeft pech. En zwervers, muzikanten en andere schooiers wil ik soms wel wat toestoppen, maar net zo vaak heb ik geen geld bij me, of heb ik er geen zin in. Volgende keer beter. Ik voel me niet meer schuldig over het afwijzen van een bedelaar als over het afwijzen van een krantenabbonementverkoper, een goededoelenleurder of een willekeurige verkoper die vraagt of ik zin heb in een ijsje. Soms wel, soms niet.
Maar vriendelijk groeten, dat doe ik altijd. Het liefst bij sacherijnige cassieres die zelf geen boe of bah zeggen.
Maar vriendelijk groeten, dat doe ik altijd. Het liefst bij sacherijnige cassieres die zelf geen boe of bah zeggen.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
donderdag 25 februari 2016 om 13:17
quote:handigmetgeld schreef op 25 februari 2016 @ 13:09:
Ik groet de groenteboer die altijd voor zijn winkel zit ook, ook al loop ik daarna naar zijn concurrent om boodschappen te doen. Daar hoef ik me toch ook niet 'hypocriet' over te voelen? Ik groet zwervers ook. En daklozenkrantverkopers. Maar ik koop maar 1 daklozenkrant per week, van 'mijn vaste' verkoper, de rest heeft pech. En zwervers, muzikanten en andere schooiers wil ik soms wel wat toestoppen, maar net zo vaak heb ik geen geld bij me, of heb ik er geen zin in. Volgende keer beter. Ik voel me niet meer schuldig over het afwijzen van een bedelaar als over het afwijzen van een krantenabbonementverkoper, een goededoelenleurder of een willekeurige verkoper die vraagt of ik zin heb in een ijsje. Soms wel, soms niet.
Maar vriendelijk groeten, dat doe ik altijd. Het liefst bij sacherijnige cassieres die zelf geen boe of bah zeggen.
Ik koop nooit daklozenkranten, maar dat is omdat er niet zoveel in staat wat ik interessant vind. En omdat ik begroet word!
Het is bij mij niet alleen schuldgevoel hoor, ik betrap mezelf (helaas..) ook op ergernis. Misschien wel ergernis voortkomend uit schuldgevoel, of is het schuldgevoel voortkomend uit die ergernis?
Maar weet je dat ik ook altijd heel uitbundig hartelijk ga doen tegen chagrijnige cassieres of andere dienstverleners?
Ik groet de groenteboer die altijd voor zijn winkel zit ook, ook al loop ik daarna naar zijn concurrent om boodschappen te doen. Daar hoef ik me toch ook niet 'hypocriet' over te voelen? Ik groet zwervers ook. En daklozenkrantverkopers. Maar ik koop maar 1 daklozenkrant per week, van 'mijn vaste' verkoper, de rest heeft pech. En zwervers, muzikanten en andere schooiers wil ik soms wel wat toestoppen, maar net zo vaak heb ik geen geld bij me, of heb ik er geen zin in. Volgende keer beter. Ik voel me niet meer schuldig over het afwijzen van een bedelaar als over het afwijzen van een krantenabbonementverkoper, een goededoelenleurder of een willekeurige verkoper die vraagt of ik zin heb in een ijsje. Soms wel, soms niet.
Maar vriendelijk groeten, dat doe ik altijd. Het liefst bij sacherijnige cassieres die zelf geen boe of bah zeggen.
Ik koop nooit daklozenkranten, maar dat is omdat er niet zoveel in staat wat ik interessant vind. En omdat ik begroet word!
Het is bij mij niet alleen schuldgevoel hoor, ik betrap mezelf (helaas..) ook op ergernis. Misschien wel ergernis voortkomend uit schuldgevoel, of is het schuldgevoel voortkomend uit die ergernis?
Maar weet je dat ik ook altijd heel uitbundig hartelijk ga doen tegen chagrijnige cassieres of andere dienstverleners?
donderdag 25 februari 2016 om 13:22
quote:Mylene_Valerie schreef op 25 februari 2016 @ 13:09:
Ja het is altijd vervelend dat je niet iedereen kan helpen die het financieel kan gebruiken. Maar een `hallo` zeggen doe ik wel altijd, ook al vind ik het lastig dat ik niet meer kan doen.
Ik heb ooit een een artikel gelezen dat ze wel eens tot 150 euro per dag kunnen ophalen (lijkt mij wel heel erg veel hoor) dus het is logisch dat ze bij de meest druk bezochte supermarkten staan. Wat mij betreft mogen ze ook bij de ingang maar dan aan de binnenkant staan. Nu staan ze in regen en wind buiten. Maar vanuit het oogpunt van de supermarkt snap ik dat ook wel weer.Zelf zou ik ze veel liever binnen zien staan. Het is pijnlijk om te zien dat ze in de kou staan te kleumen. Zou dan zijn omdat ik me dan nog schuldiger ga voelen?
Ja het is altijd vervelend dat je niet iedereen kan helpen die het financieel kan gebruiken. Maar een `hallo` zeggen doe ik wel altijd, ook al vind ik het lastig dat ik niet meer kan doen.
Ik heb ooit een een artikel gelezen dat ze wel eens tot 150 euro per dag kunnen ophalen (lijkt mij wel heel erg veel hoor) dus het is logisch dat ze bij de meest druk bezochte supermarkten staan. Wat mij betreft mogen ze ook bij de ingang maar dan aan de binnenkant staan. Nu staan ze in regen en wind buiten. Maar vanuit het oogpunt van de supermarkt snap ik dat ook wel weer.Zelf zou ik ze veel liever binnen zien staan. Het is pijnlijk om te zien dat ze in de kou staan te kleumen. Zou dan zijn omdat ik me dan nog schuldiger ga voelen?
donderdag 25 februari 2016 om 13:30
De krantjesverkopers bij ons zijn de berberkrant verkopers of de neppe straatkrant, lege nietszeggende krantjes die niet door daklozen verkocht worden maar door een groep mensen die met hun auto komen en staan te bellen met hun iphone.
Ik groet ze ook niet, zeker niet die opdringerige bij mij om de hoek.
Ik groet ze ook niet, zeker niet die opdringerige bij mij om de hoek.
donderdag 25 februari 2016 om 13:32
quote:Sensy12 schreef op 25 februari 2016 @ 13:25:
Wil je niet te veel jezelf bewijzen francieneke? Kun je ook gewoon zo'n sacherijnige cassiere met rust laten zonder haar uit haar bui te willen trekken?
Hahahaha, ja hoor. Ik moet soms gewoon een beetje pesten. Och, en vaak zit er ook wat achter. Zo kwam ik eens bij een ont-zet-tend, op het oog chagrijnige cassiere. Ze zag er ook echt niet goed uit... Ik zei: "Jee joh, je ziet er niet blij uit. Moet jij niet gewoon in je bed liggen?"
Antwoordde dat meisje: "Ja, eigenlijk wel mevrouw. Ik ben ziek, ik heb zo'n migraine. Maar we hebben al te weinig personeel."
Ik vond dat heel ontroerend en ik wenste haar sterkte de rest van de dag.
En nu moet ik zelf weer aan het werk!
Wil je niet te veel jezelf bewijzen francieneke? Kun je ook gewoon zo'n sacherijnige cassiere met rust laten zonder haar uit haar bui te willen trekken?
Hahahaha, ja hoor. Ik moet soms gewoon een beetje pesten. Och, en vaak zit er ook wat achter. Zo kwam ik eens bij een ont-zet-tend, op het oog chagrijnige cassiere. Ze zag er ook echt niet goed uit... Ik zei: "Jee joh, je ziet er niet blij uit. Moet jij niet gewoon in je bed liggen?"
Antwoordde dat meisje: "Ja, eigenlijk wel mevrouw. Ik ben ziek, ik heb zo'n migraine. Maar we hebben al te weinig personeel."
Ik vond dat heel ontroerend en ik wenste haar sterkte de rest van de dag.
En nu moet ik zelf weer aan het werk!
donderdag 25 februari 2016 om 13:32
Is het niet dat je ze negeert, dat je dan doet alsof ze er niet zijn?
Ik zie een hallo van een verkoper/dakloze/bedelaar toch niet als een zomaar begroeting, maar als een opening naar mij toe om hun spullen te slijten/geld te vragen. Ik groet dan toch wat minder onbevangen terug. Om het moment dat er een opening is, kost het vaak toch wat gedoe/energie om ze weer af te schudden, wat ik toch wel vervelend vind.
Ik zie een hallo van een verkoper/dakloze/bedelaar toch niet als een zomaar begroeting, maar als een opening naar mij toe om hun spullen te slijten/geld te vragen. Ik groet dan toch wat minder onbevangen terug. Om het moment dat er een opening is, kost het vaak toch wat gedoe/energie om ze weer af te schudden, wat ik toch wel vervelend vind.
donderdag 25 februari 2016 om 13:38
quote:Goede-Fee schreef op 25 februari 2016 @ 13:32:
Er zijn nog maar een paar plaatsen in Nederland, echt heel weinig waar echte daklozen een echt daklozenkrantje verkopen.Is dat zo? In Amsterdam (en omgeving) hebben we de Z, die is echt wel heel goed geregeld. Herkenbare verkopers, vaste plaatsen, klachtenregeling, enzovoorts. Ik hoor wel eens spookverhalen over andere daklozenkranten, maar is het echt zo erg? Nouja, in elk geval kun je op meer dan 100 plekken in en rond de hoofdstad nog een echt daklozenkrantje van een echte dakloze halen: http://www.z-krant.nl/verkopers/standplaatsen/
Er zijn nog maar een paar plaatsen in Nederland, echt heel weinig waar echte daklozen een echt daklozenkrantje verkopen.Is dat zo? In Amsterdam (en omgeving) hebben we de Z, die is echt wel heel goed geregeld. Herkenbare verkopers, vaste plaatsen, klachtenregeling, enzovoorts. Ik hoor wel eens spookverhalen over andere daklozenkranten, maar is het echt zo erg? Nouja, in elk geval kun je op meer dan 100 plekken in en rond de hoofdstad nog een echt daklozenkrantje van een echte dakloze halen: http://www.z-krant.nl/verkopers/standplaatsen/
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
donderdag 25 februari 2016 om 13:39
donderdag 25 februari 2016 om 13:39
quote:foeksia72 schreef op 25 februari 2016 @ 13:32:
Is het niet dat je ze negeert, dat je dan doet alsof ze er niet zijn?
Ik zie een hallo van een verkoper/dakloze/bedelaar toch niet als een zomaar begroeting, maar als een opening naar mij toe om hun spullen te slijten/geld te vragen. Ik groet dan toch wat minder onbevangen terug. Om het moment dat er een opening is, kost het vaak toch wat gedoe/energie om ze weer af te schudden, wat ik toch wel vervelend vind.Ja, het is net of het ze zo geleerd is (net als de verkopers in bijv. schoenenwinkels, kledingzaken enzo) dat ze moeten groeten. Omdat ze dan meer kans maken om wat te verkopen.
Is het niet dat je ze negeert, dat je dan doet alsof ze er niet zijn?
Ik zie een hallo van een verkoper/dakloze/bedelaar toch niet als een zomaar begroeting, maar als een opening naar mij toe om hun spullen te slijten/geld te vragen. Ik groet dan toch wat minder onbevangen terug. Om het moment dat er een opening is, kost het vaak toch wat gedoe/energie om ze weer af te schudden, wat ik toch wel vervelend vind.Ja, het is net of het ze zo geleerd is (net als de verkopers in bijv. schoenenwinkels, kledingzaken enzo) dat ze moeten groeten. Omdat ze dan meer kans maken om wat te verkopen.
donderdag 25 februari 2016 om 13:58
quote:handigmetgeld schreef op 25 februari 2016 @ 13:38:
[...]
Is dat zo? In Amsterdam (en omgeving) hebben we de Z, die is echt wel heel goed geregeld. Herkenbare verkopers, vaste plaatsen, klachtenregeling, enzovoorts. Ik hoor wel eens spookverhalen over andere daklozenkranten, maar is het echt zo erg? Nouja, in elk geval kun je op meer dan 100 plekken in en rond de hoofdstad nog een echt daklozenkrantje van een echte dakloze halen: http://www.z-krant.nl/verkopers/standplaatsen/Ja het is echt zo erg. Vind 100 plekken niet echt veel trouwens. Hier staat in 1 niet hele grote stad zeker er al 15 van die types met een nepkrantje.
[...]
Is dat zo? In Amsterdam (en omgeving) hebben we de Z, die is echt wel heel goed geregeld. Herkenbare verkopers, vaste plaatsen, klachtenregeling, enzovoorts. Ik hoor wel eens spookverhalen over andere daklozenkranten, maar is het echt zo erg? Nouja, in elk geval kun je op meer dan 100 plekken in en rond de hoofdstad nog een echt daklozenkrantje van een echte dakloze halen: http://www.z-krant.nl/verkopers/standplaatsen/Ja het is echt zo erg. Vind 100 plekken niet echt veel trouwens. Hier staat in 1 niet hele grote stad zeker er al 15 van die types met een nepkrantje.
donderdag 25 februari 2016 om 14:10
quote:Goede-Fee schreef op 25 februari 2016 @ 13:58:
[...]
Ja het is echt zo erg. Vind 100 plekken niet echt veel trouwens. Hier staat in 1 niet hele grote stad zeker er al 15 van die types met een nepkrantje.
Elke serieuze supermarkt of winkelcentrum in A'dam staat wel op die lijst. Maar ik weet dus niet hoe het in andere steden is.
Nepkrantjes heb ik ooit wel eens gezien in Utrecht (op Hoog Catherijne, waar iemand volgens mij een of ander gratis huis-aan-huisblaadje als 'daklozenkrant' probeerde te slijten), maar als die lui overal staan, waarom doet de gemeente daar dan niets tegen?
[...]
Ja het is echt zo erg. Vind 100 plekken niet echt veel trouwens. Hier staat in 1 niet hele grote stad zeker er al 15 van die types met een nepkrantje.
Elke serieuze supermarkt of winkelcentrum in A'dam staat wel op die lijst. Maar ik weet dus niet hoe het in andere steden is.
Nepkrantjes heb ik ooit wel eens gezien in Utrecht (op Hoog Catherijne, waar iemand volgens mij een of ander gratis huis-aan-huisblaadje als 'daklozenkrant' probeerde te slijten), maar als die lui overal staan, waarom doet de gemeente daar dan niets tegen?
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
