Dissociatie - ervaring?

08-03-2016 21:51 89 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hey!



Ik probeer erachter te komen wat 'dissociatie' nou precies betekend. Wat gebeurd er dan, hoe voelt dat?



Wikipedia leert mij vanalles maar ik snap er niets van. Hoopte dat er hier wat ervaringsdeskundige mij wijzer kunnen maken.



Bedankt alvast!
Waarom wil je dat weten?
.
Alle reacties Link kopieren
Er zijn ook heel veel vormen en elke vorm voelt anders en is per persoon ook nog weer verwchillend. Niet zo makkelijk uit te leggen dus.
niks moet en alles mag
.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 21:58:

Hoe dan ook: ja, ervaring. Zowel met "polderblindheid" als met de bewust opgewekte vormWat is polderblindheid?
.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:02:

[...]



Je rijdt auto, en "ineens" ben je kilometers verder. De rit heeft zich niet in je bewustzijn gevestigd. Toch was je tijdens de rit niet afwezig of onveiligO dat. Wist niet dat dat een naam had
.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:09:

[...]



Ik denk dat de meeste mensen dit wel kennen. Gek genoeg hoor ik het alleen als ervaring in het verkeer

Nooit bedacht dat dat onder dissociëren valt.

Ik heb wel gedissocieerd vanuit trauma en gewoon prima gefunctioneerd. Ik was alleen die dagen kwijt. Inderdaad net als een autorit waarbij je denkt "verrek, ben ik al bijna thuis?"
Oh ja? Heet dat polderblindheid! Dat heb ik ook vaak. Heel stuk gemist, toch echt een veilige reis gemaakt.
.
In wat voor situaties kan het prettig zijn dan?
Alle reacties Link kopieren
Dat wist ik ook niet, dat dat polderblindheid heet. Leuk om te weten.



TO, waarom wil je dat weten?
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties.



Ik heb vaak als ik in de knoei kom met mn emoties, dat ik 'het contact met mn omgeving verlies'. Dat klinkt heel wazig .. ik bedoel dat ik dan anders waarneem, boven en onder kwijt raak, niet meer goed mezelf voel, en als dat lang genoeg duurt ik in een paniek aanval kom. Wat vaak helpt is weg uit de situatie stappen (bv naar buiten). Heel vaak weet ik daarna niet alles meer (maar veel ook nog wel).



Daarnaast heb ik überhaupt veel gaten in mn geheugen, zodra dr emoties aan te pas komen.



Ik probeer te begrijpen wat bovenstaand is, vandaar mijn vraag

(Professionele hulp is er al een aantal jaar. Ik heb deze vraag alleen daar nog niet durven stellen. Mn therapeut houd niet van stickers plakken)
Een vorm van dissociatie is die van de waarneming van de omgeving.



Ik heb eens gehad dat ik een wandeling maakte door het dorp. Ineens voelde alles vreemd en anders aan. Het leek alsof ik een andere werkelijkheid in stapte voor mijn gevoel. Toch zag alles er hetzelfde uit. Ik heb er toen met mijn fantasie maar even een leuk verhaaltje van gemaakt, zodat het me niet zo beangstigde, want een vreemde gewaarwording was het wel.



Later in diezelfde week kwam een vriendin op bezoek. Toen zij weg was vroeg ik me ineens af of ze er wel echt was geweest. Weer een hele vreemde gewaarwording. Ik kon gelukkig wel beseffen dat ze er echt was geweest, maar ik vond het natuurlijk vreemd van mezelf dat ik mij dat ineens afvroeg. Daarom ben ik het nooit vergeten.



Zou dat dissociatie kunnen zijn? Daarom dat ik ook werd getriggerd door dit onderwerp.

Ik vind het zelf ook een moeilijk begrip.
quote:madame-piek schreef op 08 maart 2016 @ 22:17:

Bedankt voor jullie reacties.



Ik heb vaak als ik in de knoei kom met mn emoties, dat ik 'het contact met mn omgeving verlies'. Dat klinkt heel wazig .. ik bedoel dat ik dan anders waarneem, boven en onder kwijt raak, niet meer goed mezelf voel, en als dat lang genoeg duurt ik in een paniek aanval kom. Wat vaak helpt is weg uit de situatie stappen (bv naar buiten). Heel vaak weet ik daarna niet alles meer (maar veel ook nog wel).



Daarnaast heb ik überhaupt veel gaten in mn geheugen, zodra dr emoties aan te pas komen.



Ik probeer te begrijpen wat bovenstaand is, vandaar mijn vraag

(Professionele hulp is er al een aantal jaar. Ik heb deze vraag alleen daar nog niet durven stellen)Dat lijkt me nou juist de plek om het te vragen. En daarbij vrij belangrijk om te vermelden dat dit gebeurt.
Ik dissocieer ook.

Vroeger misschien vaker dan nu. Maar dat van hele stukken kwijt zijn is zeer herkenbaar.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Moi, TO. Echt bespreken hoor.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moiren_ schreef op 08 maart 2016 @ 22:19:

[...]



Dat lijkt me nou juist de plek om het te vragen. En daarbij vrij belangrijk om te vermelden dat dit gebeurt.



Hij weet t wel. Gebeurde vandaag nog tijdens n sessie.

Ik durf aleen niet te vragen of wat er gebeurd een naam heeft. Hij geeft dingen namelijk niet graag een naam (hehe dat klinkt mis raar maar het is echt een super fijne en goede therapeut)
.
quote:madame-piek schreef op 08 maart 2016 @ 22:22:

[...]





Hij weet t wel. Gebeurde vandaag nog tijdens n sessie.

Ik durf aleen niet te vragen of wat er gebeurd een naam heeft. Hij geeft dingen namelijk niet graag een naam (hehe dat klinkt mis raar maar het is echt een super fijne en goede therapeut)

Hij schiet je neer als je er naar vraagt?

Zo nee, waarom zou je het dan niet gewoon vragen.
.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:22:

[...]



Lastig uit te leggen. Het is iets dat eigenlijk in alle religies voorkomt, trance, mystieke of religieuze ervaring, en allerlei religie-specifieke benamingen. Veelal omschreven als "een met het universum/de natuur/god" en een gelijktijdig verlies van je persoonlijkheid. Waar daar prettig asn is kan ik niet uitleggen. Maar dat het zo is kan ik je wel vertellen Grappig, ik ervaar het helemaal niet als prettig. Ook niet als het bewust opgeroepen is dmv trance oid.
.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven