Dissociatie - ervaring?

08-03-2016 21:51 89 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hey!



Ik probeer erachter te komen wat 'dissociatie' nou precies betekend. Wat gebeurd er dan, hoe voelt dat?



Wikipedia leert mij vanalles maar ik snap er niets van. Hoopte dat er hier wat ervaringsdeskundige mij wijzer kunnen maken.



Bedankt alvast!
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:27:

[...]



ik studeer er al jaren op, specifiek de religieuze kant, en kom nooit tegen dat de ervaring negatief is. Ik vermoed dat een beheerste context (die o.a. door religie wordt geleverd) daar een rol in speelt

Met religie heb ik sowieso al weinig.

Dissociatie koppelt me los van gevoel, waardoor ik geen grenzen meer kan ervaren (mijn eigen grenzen dan) en dat vind ik niet prettig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Moiren_ schreef op 08 maart 2016 @ 22:23:

[...]



Hij schiet je neer als je er naar vraagt?

Zo nee, waarom zou je het dan niet gewoon vragen.Hehe nee neer schieten denk niet. Je hebt idd gelijk. Ik moet dat toch maar gewoon gaan doen. (Het leek me zoveel makkelijker als iemand hier het even snel kon beantwoorden ;))
Alle reacties Link kopieren
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:09:

Ik denk dat de meeste mensen dit wel kennen. Gek genoeg hoor ik het alleen als ervaring in het verkeer

Ik ben een keer weggedoezeld bij een college, en toen ik weer opkeek had ik gewoon aantekeningen gemaakt en kon ik het hele verhaal alsnog nalezen. Is me helaas maar één keer gelukt.



Ik heb wel dat ik hele stukken vergadering mis soms, maar dat is niet hetzelfde
ik heb er ervaring mee



ik raak dan weg en staar alleen nog maar vooruit maar zie niet echt goed

ik hoor alles maar kan niet reageren

ik kan ook niet goed bewegen. lopen gaat dus niet

ik voel volgens mij niet echt iets meer op dat moment



als ik weer terug kom gaat lopen nog even moeilijk.
wat mij is uitgelegd

als de emoties te heftig worden schakelen (een deel van) je hersenen zich even uit

het is niet eng of gevaarlijk alleen vervelend
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:33:

wat mij is uitgelegd

als de emoties te heftig worden schakelen (een deel van) je hersenen zich even uit

het is niet eng of gevaarlijk alleen vervelendHet kan wel gevaarlijk zijn.
Het heeft iets te maken misschien met een weggestopt deel van de persoonlijkheid.

Misschien door een trauma, omdat je het op dat moment even niet aankon.

Het is dan een verdedigingsmechanisme van de psyche.

Het kan alleen tegen je gaan werken.



Net weer even wat opgezocht erover, ik heb zelf afgelopen jaar nog zo'n ervaring gehad. Blijkbaar had ik iets weggestopt.

Ineens hoorde ik een stem in mijn hoofd die zei: en nu gaat het allemaal binnenkomen...ga maar even op de bank liggen, want dit ga je niet fijn vinden. (Ik wist dat het mijn eigen stem was, maar van een ander deel van mijzelf)

Ik schrok en ging op de bank liggen.

Toen kwam het meest vreselijke gevoel binnenstromen wat ik ooit heb gehad.

Ik besefte me dat ik het allemaal verkeerd had gezien, dat ik een deel van mezelf had afgesloten. Het was alsof er een muurtje afbrokkelen in mijn hoofd en toen pas weer met mijn hele zelf kon voelen en redeneren.



Ik zou het ook gewoon zeggen tegen je hulpverlener...Waarom niet?
.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:36:

[...]



Ja, die reactie zag ik aankomen. Het is een kwetsbaar onderwerp waar ik op dit forum normaliter dan ook niets over zeg

Ik wilde er ook zeker geen discussie over voeren hoor

Ik raak mezelf gewoon kwijt en heb lang nodig om terug te komen. Dat voelt niet prettig en kwetsbaar.
Alle reacties Link kopieren
*poef*
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
Alle reacties Link kopieren
Het kan zeker wel gevaarlijk zijn. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en leuk ziet het er alleszins niet uit.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren
En raken jullie nooit in paniek van zo'n gevoel? Als het tijdens therapie gebeurd praat mn therapeut mij er meestal relatief snel uit, maar daar buiten krijg ik er echt veel angst van.



(En dan bedoel ik dus niet als je het fijn vind of ivm religie oid)
Herkenbaar Dana.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt Dana!
Het wegdromen in fantasie, of op een snelweg even niet meer herinneren dat je gereden hebt schijnt niet echt dissociatie te zijn.

Dit wordt alleen gebruikt om aan "gezonde" mensen uit te leggen wat ongeveer het mechanisme is.

Dissociatie is niet fijn, je hebt even geen controle, dat is beangstigend. Het schijnt voor te komen bij heftig trauma, bij schizofrenie en bij borderline. (Even gegoogeld)
.
quote:madame-piek schreef op 08 maart 2016 @ 22:41:

En raken jullie nooit in paniek van zo'n gevoel? Als het tijdens therapie gebeurd praat mn therapeut mij er meestal relatief snel uit, maar daar buiten krijg ik er echt veel angst van.



(En dan bedoel ik dus niet als je het fijn vind of ivm religie oid)Ik heb eerlijk gezegd geen idee of ik er bang van werd. Niet van de dissociatie zelf denk ik. Wel als ik me realiseerde wat er allemaal gebeurd was. Dan was alles ineens zo overweldigend en kon ik er geen kant mee op.
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:42:

[...]



Ik bedoel het absoluut niet als verwijt. Ik hoop alleen dat je begrijpt dat het onderwerp erg kwetsbaar isNatuurlijk! En ik vind het echt mooi als mensen het wel fijn vinden. En soms jammer voor mezelf dat ik zo verknipt ben dat ik dat soort dingen niet meer prettig kan vinden.
wanneer is het dan wel gevaarlijk?

jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:46:

wanneer is het dan wel gevaarlijk?

jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.
ik heb ook een keer gehad dat ik bij therapie was

in een dissociatie raakte

na hele lange tijd bij kwam maar nog wel weg was maar wel weer kon lopen enzo

ik ben thuis gekomen maar ben mn auto vergeten

ben naar het station gelopen in de trein naar huis gegaan, onderweg mn moeder gebeld om me op te halen van het station

herinner me niks van de looptocht naar het station en herinner vlagen van in de trein zitten
quote:Moiren_ schreef op 08 maart 2016 @ 22:47:

[...]



Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.



dat herken ik wel maar ik zie dat meer als mn redding

daardoor kreeg ik weinig mee van de situatie waar ik me in bevond en voelde ik geen pijn
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:50:

[...]





dat herken ik wel maar ik zie dat meer als mn redding

daardoor kreeg ik weinig mee van de situatie waar ik me in bevond en voelde ik geen pijnAls ik weg was gelopen had ik er helemaal niets van mee gekregen.
Alle reacties Link kopieren
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:46:

wanneer is het dan wel gevaarlijk?

jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Grenzen vervagen, je kan een ongeluk krijgen als je buiten rondloopt/fietst/rijdt, er kan misbruik van je gemaakt worden, je kan jezelf pijn doen en ga zo maar door.
Life is short. Eat dessert first.
jezelf pijn doen ken ik ook wel maar dat is meer vervreemding / depersonalisatie denk ik

dat vind ik iets anders dan dissociatie

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven