Psyche
alle pijlers
Vertrouwen
donderdag 10 maart 2016 om 23:02
Hallo allemaal,
Misschien een aparte vraag maar stel hem toch maar als het mag. Kan je een leven hebben waarin het vertrouwen in mensen compleet weg is? Zonder enig vorm van therapie?
Wel contacten hebben voor gezelligheid wat ieder mens nodig heeft maar geen vertrouwen of zeer weinig.
Overal op internet lees je dat je vooral in therapie moet. Maar nergens lees je dat je het ook kunt accepteren een leven hebben zonder vertrouwen met wel oppervlakkige contacten.
Zijn er hier mensen die zo leven? Graag tips, bedankt.
(oftewel, ik vraag mij af of je gelukkig kunt zijn zonder vertrouwen in de mede mens)
Misschien een aparte vraag maar stel hem toch maar als het mag. Kan je een leven hebben waarin het vertrouwen in mensen compleet weg is? Zonder enig vorm van therapie?
Wel contacten hebben voor gezelligheid wat ieder mens nodig heeft maar geen vertrouwen of zeer weinig.
Overal op internet lees je dat je vooral in therapie moet. Maar nergens lees je dat je het ook kunt accepteren een leven hebben zonder vertrouwen met wel oppervlakkige contacten.
Zijn er hier mensen die zo leven? Graag tips, bedankt.
(oftewel, ik vraag mij af of je gelukkig kunt zijn zonder vertrouwen in de mede mens)
anoniem_279595 wijzigde dit bericht op 10-03-2016 23:20
Reden: Misschien duidelijker
Reden: Misschien duidelijker
% gewijzigd
donderdag 10 maart 2016 om 23:06
Hier iemand!
Begin deze week nog even hart op mn ziel getrapt.
Teveel mensen geholpen maar zelf alleen maar voor gelogen in dit stadje is ons kent ons iedereen kent elkaar dus en ik tref steeds de verkeerde mensen.
Ik ben er klaar mee..
Heb therapie maar ja als je mensen niet meer wilt vertrouwen door alle jaren wat je hebt mee gemaakt en nog steeds mee naam dan heeft vertrouwen hebben geen zin meer. Gelukkig voel ik het bij veel mensen al gelijk aan dat ze nep zijn ..
Begin deze week nog even hart op mn ziel getrapt.
Teveel mensen geholpen maar zelf alleen maar voor gelogen in dit stadje is ons kent ons iedereen kent elkaar dus en ik tref steeds de verkeerde mensen.
Ik ben er klaar mee..
Heb therapie maar ja als je mensen niet meer wilt vertrouwen door alle jaren wat je hebt mee gemaakt en nog steeds mee naam dan heeft vertrouwen hebben geen zin meer. Gelukkig voel ik het bij veel mensen al gelijk aan dat ze nep zijn ..
donderdag 10 maart 2016 om 23:07
donderdag 10 maart 2016 om 23:13
quote:zwitsal_nijntje schreef op 10 maart 2016 @ 23:06:
Hier iemand!
Begin deze week nog even hart op mn ziel getrapt.
Teveel mensen geholpen maar zelf alleen maar voor gelogen in dit stadje is ons kent ons iedereen kent elkaar dus en ik tref steeds de verkeerde mensen.
Ik ben er klaar mee..
Heb therapie maar ja als je mensen niet meer wilt vertrouwen door alle jaren wat je hebt mee gemaakt en nog steeds mee naam dan heeft vertrouwen hebben geen zin meer. Gelukkig voel ik het bij veel mensen al gelijk aan dat ze nep zijn ..
Maar hoe gaat zo`n therapie dan in zijn werk? Werk je dan aan je zelfvertrouwen? Wat is het uiteindelijke doel? Mensen weer dichterbij te laten komen?
Mensen altijd op afstand houden met wel contact maar proberen geen verwachtingen te hebben, zodat kwetsen minder pijnlijk is. Dat werkt voor mij wel.
Hier iemand!
Begin deze week nog even hart op mn ziel getrapt.
Teveel mensen geholpen maar zelf alleen maar voor gelogen in dit stadje is ons kent ons iedereen kent elkaar dus en ik tref steeds de verkeerde mensen.
Ik ben er klaar mee..
Heb therapie maar ja als je mensen niet meer wilt vertrouwen door alle jaren wat je hebt mee gemaakt en nog steeds mee naam dan heeft vertrouwen hebben geen zin meer. Gelukkig voel ik het bij veel mensen al gelijk aan dat ze nep zijn ..
Maar hoe gaat zo`n therapie dan in zijn werk? Werk je dan aan je zelfvertrouwen? Wat is het uiteindelijke doel? Mensen weer dichterbij te laten komen?
Mensen altijd op afstand houden met wel contact maar proberen geen verwachtingen te hebben, zodat kwetsen minder pijnlijk is. Dat werkt voor mij wel.
donderdag 10 maart 2016 om 23:15
quote:ElinedeLou schreef op 10 maart 2016 @ 23:10:
Wat voor tips wil je horen? Ik denk zelf dat er veel mensen door dingen in het verleden weinig tot geen vertrouwen meer hebben in mensen. Maar de oorzaak is voor een ieder anders, of daar dan wel of niet therapie nuttig is zal ook per persoon verschillend zijn.Ik vraag mij af of er mensen zijn die wel contacten hebben maar tot een bepaalde hoogte. Zonder al te veel verwachtingen?
Wat voor tips wil je horen? Ik denk zelf dat er veel mensen door dingen in het verleden weinig tot geen vertrouwen meer hebben in mensen. Maar de oorzaak is voor een ieder anders, of daar dan wel of niet therapie nuttig is zal ook per persoon verschillend zijn.Ik vraag mij af of er mensen zijn die wel contacten hebben maar tot een bepaalde hoogte. Zonder al te veel verwachtingen?
donderdag 10 maart 2016 om 23:22
quote:Sandrienaboom schreef op 10 maart 2016 @ 23:15:
[...]
Ik vraag mij af of er mensen zijn die wel contacten hebben maar tot een bepaalde hoogte. Zonder al te veel verwachtingen?Natuurlijk kan dat, maar de vraag is ook op welke manier iemand het vertrouwen is verloren. Ik begrijp heel goed als je daar zelf geen uitspraken over wilt doen, maar dat is wel iets waar je aan kan werken. Eerst de oorzaak duidelijk zien en dan het aanpakken. Ik zie in mijn omgeving mensen die dat heel goed doen.
[...]
Ik vraag mij af of er mensen zijn die wel contacten hebben maar tot een bepaalde hoogte. Zonder al te veel verwachtingen?Natuurlijk kan dat, maar de vraag is ook op welke manier iemand het vertrouwen is verloren. Ik begrijp heel goed als je daar zelf geen uitspraken over wilt doen, maar dat is wel iets waar je aan kan werken. Eerst de oorzaak duidelijk zien en dan het aanpakken. Ik zie in mijn omgeving mensen die dat heel goed doen.
donderdag 10 maart 2016 om 23:24
Het lijkt me zonde om zo door het leven te gaan. Het lijkt wel het andere uiterste van je hele ziel en zaligheid (en daarmee eigen verantwoordelijkheid) in de handen van een ander leggen. En dat dit een tegenreactie is van een ongezonde manier van aan mensen hangen.
Mensen stellen teleur. Zo jij ook. Shit happens. Wat ik heb geleerd is mijn kwetsbaarheid niet aan iedereen toe te vertrouwen. Er zijn mensen die dat niet verdienen. En er zijn naasten die ik graag vergeef, voor de stomme dingen die ze wellicht hebben gedaan, zoals ik dat ook wel heb gedaan.
Je sluit je af voor pijn, maar ook voor fijne ervaringen. Kan je zo leven? Vast.
Mensen stellen teleur. Zo jij ook. Shit happens. Wat ik heb geleerd is mijn kwetsbaarheid niet aan iedereen toe te vertrouwen. Er zijn mensen die dat niet verdienen. En er zijn naasten die ik graag vergeef, voor de stomme dingen die ze wellicht hebben gedaan, zoals ik dat ook wel heb gedaan.
Je sluit je af voor pijn, maar ook voor fijne ervaringen. Kan je zo leven? Vast.
donderdag 10 maart 2016 om 23:26
Snap dat iemand vertrouwen enorm lastig kan zijn, maar of je dat helemaal niet meer moet doen lijkt mij niet gezond.. en op langere termijn word je daar niet gelukkiger van.
Tuurlijk het is pijnlijk om mensen te vertrouwen die achteraf dit helemaal niet zijn.. maar hier leer je van.
Negeer je alle " moeilijke " punten in het leven om niet gekwetst te willen worden?
Tuurlijk het is pijnlijk om mensen te vertrouwen die achteraf dit helemaal niet zijn.. maar hier leer je van.
Negeer je alle " moeilijke " punten in het leven om niet gekwetst te willen worden?
donderdag 10 maart 2016 om 23:29
quote:Sandrienaboom schreef op 10 maart 2016 @ 23:22:
[...]
Wel omgang maar geen verwachtingen hebben. Kan je dat leren of is het menselijk om je te binden?
Je neemt het erg ruim. Het ligt er aan wat voor een verwachtingen je bij wie hebt. Een kind mag van zijn/haar ouders verzorging en liefde verwachten. Van je partner mag je trouw verwachten. Van je vriendschappen mag je verwachten dat zij je respecteren en je geheimen bewaren. Ik noem maar een paar dingen. Als die basale verwachtingen worden verbroken dan doet dat wat met je. Dat doet zeer. Het wordt pas echt beschadigend als je toch daar in die situatie blijft hangen en blijft zuigen om wat je nodig hebt, wetende dat je het niet gaat krijgen. Dan is het wijs de mensen die je pijn doen op afstand te houden.
Het is zeer menselijk en daarmee wenselijk om je te binden. Maar aan een collega bindt je je anders dan aan een vriend, wat weer anders is dan een partner of een kind. Geef je kwetsbaarheid aan mensen die daarmee om kunnen gaan, laat ze los als ze dat niet kunnen maar geef nooit je autonomie uit handen. Dat is wat er vaak aan de hand is. Je welzijn in handen leggen van een ander. Besef dat ieder zijn eigen kruis te dragen heeft en niet die van jou kan dragen.
[...]
Wel omgang maar geen verwachtingen hebben. Kan je dat leren of is het menselijk om je te binden?
Je neemt het erg ruim. Het ligt er aan wat voor een verwachtingen je bij wie hebt. Een kind mag van zijn/haar ouders verzorging en liefde verwachten. Van je partner mag je trouw verwachten. Van je vriendschappen mag je verwachten dat zij je respecteren en je geheimen bewaren. Ik noem maar een paar dingen. Als die basale verwachtingen worden verbroken dan doet dat wat met je. Dat doet zeer. Het wordt pas echt beschadigend als je toch daar in die situatie blijft hangen en blijft zuigen om wat je nodig hebt, wetende dat je het niet gaat krijgen. Dan is het wijs de mensen die je pijn doen op afstand te houden.
Het is zeer menselijk en daarmee wenselijk om je te binden. Maar aan een collega bindt je je anders dan aan een vriend, wat weer anders is dan een partner of een kind. Geef je kwetsbaarheid aan mensen die daarmee om kunnen gaan, laat ze los als ze dat niet kunnen maar geef nooit je autonomie uit handen. Dat is wat er vaak aan de hand is. Je welzijn in handen leggen van een ander. Besef dat ieder zijn eigen kruis te dragen heeft en niet die van jou kan dragen.
donderdag 10 maart 2016 om 23:42
quote:Globox schreef op 10 maart 2016 @ 23:29:
[...]
Je neemt het erg ruim. Het ligt er aan wat voor een verwachtingen je bij wie hebt. Een kind mag van zijn/haar ouders verzorging en liefde verwachten. Van je partner mag je trouw verwachten. Van je vriendschappen mag je verwachten dat zij je respecteren en je geheimen bewaren. Ik noem maar een paar dingen. Als die basale verwachtingen worden verbroken dan doet dat wat met je. Dat doet zeer. Het wordt pas echt beschadigend als je toch daar in die situatie blijft hangen en blijft zuigen om wat je nodig hebt, wetende dat je het niet gaat krijgen. Dan is het wijs de mensen die je pijn doen op afstand te houden.
Het is zeer menselijk en daarmee wenselijk om je te binden. Maar aan een collega bindt je je anders dan aan een vriend, wat weer anders is dan een partner of een kind. Geef je kwetsbaarheid aan mensen die daarmee om kunnen gaan, laat ze los als ze dat niet kunnen maar geef nooit je autonomie uit handen. Dat is wat er vaak aan de hand is. Je welzijn in handen leggen van een ander. Besef dat ieder zijn eigen kruis te dragen heeft en niet die van jou kan dragen.Ik wil daar graag even op inhaken, je beschrijft het heel mooi trouwens. 'in die situatie blijft hangen' . Daarom heb ik mijn twijfels bij therapie, ik heb nl. een vriendin, die is al jaren in therapie (20jr?). De therapie is voor haar ook een soort van aandacht. En ze komt geen stap verder. Natuurlijk zal therapie voor vele goed doen, maar dat is denk ik ook per persoon heel verschillend.
[...]
Je neemt het erg ruim. Het ligt er aan wat voor een verwachtingen je bij wie hebt. Een kind mag van zijn/haar ouders verzorging en liefde verwachten. Van je partner mag je trouw verwachten. Van je vriendschappen mag je verwachten dat zij je respecteren en je geheimen bewaren. Ik noem maar een paar dingen. Als die basale verwachtingen worden verbroken dan doet dat wat met je. Dat doet zeer. Het wordt pas echt beschadigend als je toch daar in die situatie blijft hangen en blijft zuigen om wat je nodig hebt, wetende dat je het niet gaat krijgen. Dan is het wijs de mensen die je pijn doen op afstand te houden.
Het is zeer menselijk en daarmee wenselijk om je te binden. Maar aan een collega bindt je je anders dan aan een vriend, wat weer anders is dan een partner of een kind. Geef je kwetsbaarheid aan mensen die daarmee om kunnen gaan, laat ze los als ze dat niet kunnen maar geef nooit je autonomie uit handen. Dat is wat er vaak aan de hand is. Je welzijn in handen leggen van een ander. Besef dat ieder zijn eigen kruis te dragen heeft en niet die van jou kan dragen.Ik wil daar graag even op inhaken, je beschrijft het heel mooi trouwens. 'in die situatie blijft hangen' . Daarom heb ik mijn twijfels bij therapie, ik heb nl. een vriendin, die is al jaren in therapie (20jr?). De therapie is voor haar ook een soort van aandacht. En ze komt geen stap verder. Natuurlijk zal therapie voor vele goed doen, maar dat is denk ik ook per persoon heel verschillend.
donderdag 10 maart 2016 om 23:47
quote:ElinedeLou schreef op 10 maart 2016 @ 23:42:
[...]
Ik wil daar graag even op inhaken, je beschrijft het heel mooi trouwens. 'in die situatie blijft hangen' . Daarom heb ik mijn twijfels bij therapie, ik heb nl. een vriendin, die is al jaren in therapie (20jr?). De therapie is voor haar ook een soort van aandacht. En ze komt geen stap verder. Natuurlijk zal therapie voor vele goed doen, maar dat is denk ik ook per persoon heel verschillend.Therapie kan je inzichten geven, als je daar naar op zoek bent. Therapie kan je helpen ergens uit te komen, als je dat ook wil. Je moet het namelijk zelf doen met ondersteuning. Helaas willen veel mensen graag dat therapie de problemen oplost. Anderen halen er ook weer een vorm van aandacht uit, maar dat is lastig oordelen. Het kan soms lang duren om bepaalde inzichten te krijgen. En weer anderen zijn zo beschadigd dat het (bijna?) niet meer goed kan komen denk ik. Heeft ook met interne/externe locus of control te maken wellicht.
[...]
Ik wil daar graag even op inhaken, je beschrijft het heel mooi trouwens. 'in die situatie blijft hangen' . Daarom heb ik mijn twijfels bij therapie, ik heb nl. een vriendin, die is al jaren in therapie (20jr?). De therapie is voor haar ook een soort van aandacht. En ze komt geen stap verder. Natuurlijk zal therapie voor vele goed doen, maar dat is denk ik ook per persoon heel verschillend.Therapie kan je inzichten geven, als je daar naar op zoek bent. Therapie kan je helpen ergens uit te komen, als je dat ook wil. Je moet het namelijk zelf doen met ondersteuning. Helaas willen veel mensen graag dat therapie de problemen oplost. Anderen halen er ook weer een vorm van aandacht uit, maar dat is lastig oordelen. Het kan soms lang duren om bepaalde inzichten te krijgen. En weer anderen zijn zo beschadigd dat het (bijna?) niet meer goed kan komen denk ik. Heeft ook met interne/externe locus of control te maken wellicht.
vrijdag 11 maart 2016 om 00:13
De vraag is voor mij waarom je dat zou willen, leven zonder vertrouwen in de medemens?!
Alleen maar om het risico niet langer te willen lopen dat je een deuk oploopt in het leven?
En jij denkt ook dat dat niet gebeurt, als je maar geen enkele verwachting meer hebt van anderen?
Zo werkt het imo niet: pijn kun je niet 100% ontlopen.
Dan zou je alle liefde moeten uitschakelen, en wat voor leven zou dat zijn?
Als je bij jezelf nagaat, dan bestaan er toch mensen die wél te vertrouwen zijn, net als jijzelf bent?
Waarom zou je anderen allemaal over 1 kam scheren en maar vanuit gaat dat anderen dat niét zijn?
Omdat je een (paar) nare ervaring(en) hebt?
Waarom zou je beschadigd vertrouwen met je mee willen dragen, als dat misschien helemaal niet hoéft?
Omdat het moeite en inspanning kost?
En dat hoeft dan niet?
Is dat niet de gemakkelijkste weg zoeken voor jezelf?
En ten koste van wat eigenlijk?
Als je niks en niemand liefhebt, dat je ook geen pijn zult hebben in het leven?
Zou je echt een onverschillig leventje willen leiden?
Zonder hoogte- en dieptepunten?
Als niks je meer kan raken?
Soort zombie-bestaan lijkt me dat!
Vertrouwen en wantrouwen zijn dingen die in jezelf liggen, en dat is wat je "koestert' in je hart.
Daar heb je een keuze in, wat jij daar bewaart.
En juist dat is imo wat het leven de moeite waard maakt, en dat wil jij gewoon zonder proberen daar mooie ervaringen in te verzamelen maar aan de kant zetten?
Zodat je ervaringen uit teleurstellingen bestaan, die je daar dan koestert?
Waarom zou je jezelf bij voorbaat mooie en liefdevolle ervaringen ontzeggen?
Want dat is wat je doet, als je je vanaf hier van alles ontzegt, uit angst voor pijn.
Je kunt leren dat pijn ook bij het leven hoort, en dat je pijn kunt overstijgen op den duur, ipv vooral dát binnenhouden in jezelf en als "waarheid" gaan beschouwen, omdat je jezelf niet anders gunt.
Elke kans is een kans op een vervelende, pijnlijke ervaring of een goede, fijne, liefdevolle ervaring.
Niemand krijgt in het leven garanties mee dat er alleen maar fijne, prettige en gelukkige ervaringen zullen zijn.
De een krijgt een aardige negatieve portie te verstouwen, de ander juist heel veel fijne.
Maar als je stopt met te willen ervaren en beleven, blijft het bij wat je al kent en zullen de negatieve blíjven overheersen over positieve.
Zowel in aantal als in lading.
Dat is dan je eigen keuze idd.
Of daarmee te leven valt: vast wel.
Dan wordt het een monotoon, maar misschien veilig leven, waarin je overtuigd blijft dat niemand anders te vertrouwen is.
Staat voor mij gelijk aan "niet-leven".
Geen vertrouwen in jezelf, het leven, andere mensen, dat kan best, maar levert gewoon geen fijn en leuk leven op bij voorbaat.
Het is "opgeven".
Waarom denk je dat het moeiteloos zou moeten, of maar helemaal niet?
Allerlei dingen die de moeite waard zijn, zijn dus moeite waard!
Ik ken iig niemand die het allemaal maar cadeau heeft gekregen, zonder enige moeite, zonder zichzelf in te spannen voor een leven wat de moeite waard is!
Als dat jou teveel moeite is, wat is dan jouw eigen betekenis hier op deze aardkloot?
Je kunt daar zélf betekenis aan geven, oa door wat jij vóór anderen kunt betekenen.
Je kunt jezelf reden voor je bestaan geven dus.
Dat gaat helaas niet vanzelf, daar moet je iets voor doen.
Je kunt bijv anderen laten zien dat JIJ wel te vertrouwen bent, betrouwbaar, met een goed hart.
En dat kun je verspreiden over andere mensen, zodat zij vertrouwen in mensen/ de mensheid krijgen.
Jij kunt zoiets als een sneeuwbaleffect de wereld in brengen.
En merken dat er meer mensen zijn zoals jij!
Je kunt zelf een heel andere beleving creeren op die manier, al zul je het niet van diezelfde mensen "terugkrijgen" misschien.
Je kunt zelf beginnen met de wereld iets mooier te maken.
Maar of je daar genoegen mee moet nemen is een andere vraag dus.
Alleen maar om het risico niet langer te willen lopen dat je een deuk oploopt in het leven?
En jij denkt ook dat dat niet gebeurt, als je maar geen enkele verwachting meer hebt van anderen?
Zo werkt het imo niet: pijn kun je niet 100% ontlopen.
Dan zou je alle liefde moeten uitschakelen, en wat voor leven zou dat zijn?
Als je bij jezelf nagaat, dan bestaan er toch mensen die wél te vertrouwen zijn, net als jijzelf bent?
Waarom zou je anderen allemaal over 1 kam scheren en maar vanuit gaat dat anderen dat niét zijn?
Omdat je een (paar) nare ervaring(en) hebt?
Waarom zou je beschadigd vertrouwen met je mee willen dragen, als dat misschien helemaal niet hoéft?
Omdat het moeite en inspanning kost?
En dat hoeft dan niet?
Is dat niet de gemakkelijkste weg zoeken voor jezelf?
En ten koste van wat eigenlijk?
Als je niks en niemand liefhebt, dat je ook geen pijn zult hebben in het leven?
Zou je echt een onverschillig leventje willen leiden?
Zonder hoogte- en dieptepunten?
Als niks je meer kan raken?
Soort zombie-bestaan lijkt me dat!
Vertrouwen en wantrouwen zijn dingen die in jezelf liggen, en dat is wat je "koestert' in je hart.
Daar heb je een keuze in, wat jij daar bewaart.
En juist dat is imo wat het leven de moeite waard maakt, en dat wil jij gewoon zonder proberen daar mooie ervaringen in te verzamelen maar aan de kant zetten?
Zodat je ervaringen uit teleurstellingen bestaan, die je daar dan koestert?
Waarom zou je jezelf bij voorbaat mooie en liefdevolle ervaringen ontzeggen?
Want dat is wat je doet, als je je vanaf hier van alles ontzegt, uit angst voor pijn.
Je kunt leren dat pijn ook bij het leven hoort, en dat je pijn kunt overstijgen op den duur, ipv vooral dát binnenhouden in jezelf en als "waarheid" gaan beschouwen, omdat je jezelf niet anders gunt.
Elke kans is een kans op een vervelende, pijnlijke ervaring of een goede, fijne, liefdevolle ervaring.
Niemand krijgt in het leven garanties mee dat er alleen maar fijne, prettige en gelukkige ervaringen zullen zijn.
De een krijgt een aardige negatieve portie te verstouwen, de ander juist heel veel fijne.
Maar als je stopt met te willen ervaren en beleven, blijft het bij wat je al kent en zullen de negatieve blíjven overheersen over positieve.
Zowel in aantal als in lading.
Dat is dan je eigen keuze idd.
Of daarmee te leven valt: vast wel.
Dan wordt het een monotoon, maar misschien veilig leven, waarin je overtuigd blijft dat niemand anders te vertrouwen is.
Staat voor mij gelijk aan "niet-leven".
Geen vertrouwen in jezelf, het leven, andere mensen, dat kan best, maar levert gewoon geen fijn en leuk leven op bij voorbaat.
Het is "opgeven".
Waarom denk je dat het moeiteloos zou moeten, of maar helemaal niet?
Allerlei dingen die de moeite waard zijn, zijn dus moeite waard!
Ik ken iig niemand die het allemaal maar cadeau heeft gekregen, zonder enige moeite, zonder zichzelf in te spannen voor een leven wat de moeite waard is!
Als dat jou teveel moeite is, wat is dan jouw eigen betekenis hier op deze aardkloot?
Je kunt daar zélf betekenis aan geven, oa door wat jij vóór anderen kunt betekenen.
Je kunt jezelf reden voor je bestaan geven dus.
Dat gaat helaas niet vanzelf, daar moet je iets voor doen.
Je kunt bijv anderen laten zien dat JIJ wel te vertrouwen bent, betrouwbaar, met een goed hart.
En dat kun je verspreiden over andere mensen, zodat zij vertrouwen in mensen/ de mensheid krijgen.
Jij kunt zoiets als een sneeuwbaleffect de wereld in brengen.
En merken dat er meer mensen zijn zoals jij!
Je kunt zelf een heel andere beleving creeren op die manier, al zul je het niet van diezelfde mensen "terugkrijgen" misschien.
Je kunt zelf beginnen met de wereld iets mooier te maken.
Maar of je daar genoegen mee moet nemen is een andere vraag dus.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
vrijdag 11 maart 2016 om 00:25
quote:ElinedeLou schreef op 11 maart 2016 @ 00:14:
Wat je schrijft Globox, "dat therapie de problemen oplost" , sorry maar je zal er zelf aan moeten werken. Helaas dringt dat niet tot iedereen door.
Dat is wat ik zeg
Het is geen oplossing, maar een hulpmiddel. Als je verwacht dat de therapie het voor je gaat doen kom je bedrogen uit.
Wat je schrijft Globox, "dat therapie de problemen oplost" , sorry maar je zal er zelf aan moeten werken. Helaas dringt dat niet tot iedereen door.
Dat is wat ik zeg
Het is geen oplossing, maar een hulpmiddel. Als je verwacht dat de therapie het voor je gaat doen kom je bedrogen uit.
vrijdag 11 maart 2016 om 01:56
quote:Sandrienaboom schreef op 10 maart 2016 @ 23:13:
[...]
Maar hoe gaat zo`n therapie dan in zijn werk? Werk je dan aan je zelfvertrouwen? Wat is het uiteindelijke doel? Mensen weer dichterbij te laten komen?
Mensen altijd op afstand houden met wel contact maar proberen geen verwachtingen te hebben, zodat kwetsen minder pijnlijk is. Dat werkt voor mij wel.
Heb verschillende nu gehad. Praatgroepen en 1 op 1 behandelingen..
Bij mij is het vooral het laatste. Ook omdat in de jaren therapie er vaker dingen zijn voorgevallen waar hun ook geen raad mee wistte. Vandaar dat er word gekeken naar wat ik wil en voor mij het beste is.
[...]
Maar hoe gaat zo`n therapie dan in zijn werk? Werk je dan aan je zelfvertrouwen? Wat is het uiteindelijke doel? Mensen weer dichterbij te laten komen?
Mensen altijd op afstand houden met wel contact maar proberen geen verwachtingen te hebben, zodat kwetsen minder pijnlijk is. Dat werkt voor mij wel.
Heb verschillende nu gehad. Praatgroepen en 1 op 1 behandelingen..
Bij mij is het vooral het laatste. Ook omdat in de jaren therapie er vaker dingen zijn voorgevallen waar hun ook geen raad mee wistte. Vandaar dat er word gekeken naar wat ik wil en voor mij het beste is.
vrijdag 11 maart 2016 om 01:59
quote:Globox schreef op 11 maart 2016 @ 00:26:
Mooi beschreven Suzy. Je loopt veel meer deuken op door mensen af te sluiten, dan ze toe te laten.Heb me met mn behandelaar open gesteld voor mensen maar blijkbaar heb ik iets wat uitstraalt om nare mensen aan te trekken in mijn leven. Zelfs zij gaf aan dat ik pech had en word nu meer gekeken wat ik wil hoe ik nog meer door mensen heen kan prikken, ben er al gevoelig mee helaas.. Zodat ik toch een selectie kan maken om uiteindelijk in toekomst mensen toe te laten.
Mooi beschreven Suzy. Je loopt veel meer deuken op door mensen af te sluiten, dan ze toe te laten.Heb me met mn behandelaar open gesteld voor mensen maar blijkbaar heb ik iets wat uitstraalt om nare mensen aan te trekken in mijn leven. Zelfs zij gaf aan dat ik pech had en word nu meer gekeken wat ik wil hoe ik nog meer door mensen heen kan prikken, ben er al gevoelig mee helaas.. Zodat ik toch een selectie kan maken om uiteindelijk in toekomst mensen toe te laten.
