Werk & Studie
alle pijlers
Hoe serieuzer overkomen?
woensdag 16 maart 2016 om 09:59
Hi allemaal,
Ik ben een jonge dertiger met een WO-baan (consultancy) die op seniorniveau werkt. Door mijn collega's word ik zeer gewaardeerd en ik lever goed werk af.
Bij nieuwe zakelijke contacten merk ik echter dat ik in eerste instantie vaak word aangezien voor een junior of zelfs stagiaire. Gesprekken worden snel informeel en ik heb vaak het gevoel dat zakelijke contacten me vooral aardig en gezellig vinden inplaats van kundig en interessant. Pas als ik een presentatie heb gegeven of met mensen heb samengewerkt, worden de contacten gelijkwaardiger. Met andere woorden, ik moet flink mijn best doen om serieus genomen te worden. Oudere en/of mannelijke collega's die op hetzelfde niveau werken lijken daar veel minder last van te hebben.
Er zijn vast meer mensen die een tijdje zo tussen 'tafellaken en servet' gezeten hebben op professioneel vlak. Hebben jullie tips om serieuzer/zakelijker/professioneler over te komen?
Ik word qua uiterlijk vaak zo'n 5 jaar jonger geschat, dus ik kleed me bewust altijd zakelijk, maar wel elegant (rok/jurk + jasje).
Benieuwd of jullie tips hebben, alvast bedankt!
Ik ben een jonge dertiger met een WO-baan (consultancy) die op seniorniveau werkt. Door mijn collega's word ik zeer gewaardeerd en ik lever goed werk af.
Bij nieuwe zakelijke contacten merk ik echter dat ik in eerste instantie vaak word aangezien voor een junior of zelfs stagiaire. Gesprekken worden snel informeel en ik heb vaak het gevoel dat zakelijke contacten me vooral aardig en gezellig vinden inplaats van kundig en interessant. Pas als ik een presentatie heb gegeven of met mensen heb samengewerkt, worden de contacten gelijkwaardiger. Met andere woorden, ik moet flink mijn best doen om serieus genomen te worden. Oudere en/of mannelijke collega's die op hetzelfde niveau werken lijken daar veel minder last van te hebben.
Er zijn vast meer mensen die een tijdje zo tussen 'tafellaken en servet' gezeten hebben op professioneel vlak. Hebben jullie tips om serieuzer/zakelijker/professioneler over te komen?
Ik word qua uiterlijk vaak zo'n 5 jaar jonger geschat, dus ik kleed me bewust altijd zakelijk, maar wel elegant (rok/jurk + jasje).
Benieuwd of jullie tips hebben, alvast bedankt!
woensdag 16 maart 2016 om 11:14
quote:Toverspiegel schreef op 16 maart 2016 @ 11:14:
Eigen moet je dus iets uitstralen als: Ik heb mijn sporen al verdiend, nu moet de ander nog maar even bewijzen dat hij mijn tijd/aandacht waard is.
En als diegene je aandacht waard is kun je altijd nog je vriendelijke zelf zijn en diegene op zn gemak stellen.Die kant moet ik op inderdaad!
Eigen moet je dus iets uitstralen als: Ik heb mijn sporen al verdiend, nu moet de ander nog maar even bewijzen dat hij mijn tijd/aandacht waard is.
En als diegene je aandacht waard is kun je altijd nog je vriendelijke zelf zijn en diegene op zn gemak stellen.Die kant moet ik op inderdaad!
woensdag 16 maart 2016 om 11:22
Bij dat wel/niet noemen of je een vader of moeder bent. Zou er nog een man/vrouw issue zijn? Ik ben bang dat ik zelf een aardig vooroordeel heb.
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?
woensdag 16 maart 2016 om 11:26
Waarom stel jij serieus genomen worden gelijk aan een formele sfeer?
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Dat idee zit echt in je hoofd.
Als je onze k erheid uitstraalt kan dat er wel voor zorgen dat je minder deskundig overkomt.
Dat heeft dan weer niets mmet vrouw zijn of er jonger uitzien te maken. Masr alles met je gedrag en hoe je je opstelt.
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Dat idee zit echt in je hoofd.
Als je onze k erheid uitstraalt kan dat er wel voor zorgen dat je minder deskundig overkomt.
Dat heeft dan weer niets mmet vrouw zijn of er jonger uitzien te maken. Masr alles met je gedrag en hoe je je opstelt.
woensdag 16 maart 2016 om 11:33
woensdag 16 maart 2016 om 11:36
quote:Toverspiegel schreef op 16 maart 2016 @ 11:22:
Bij dat wel/niet noemen of je een vader of moeder bent. Zou er nog een man/vrouw issue zijn? Ik ben bang dat ik zelf een aardig vooroordeel heb.
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?Ik denk zeker niet dat je de enige met dat vooroordeel bent. Maar als de man in kwestie chaotisch overkwam en een melkvlek op z'n jasje had zou je denk ik net zo denken als over de chaotische vrouw. Toch?
Bij dat wel/niet noemen of je een vader of moeder bent. Zou er nog een man/vrouw issue zijn? Ik ben bang dat ik zelf een aardig vooroordeel heb.
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?Ik denk zeker niet dat je de enige met dat vooroordeel bent. Maar als de man in kwestie chaotisch overkwam en een melkvlek op z'n jasje had zou je denk ik net zo denken als over de chaotische vrouw. Toch?
woensdag 16 maart 2016 om 11:47
quote:sugarmiss schreef op 16 maart 2016 @ 11:26:
Waarom stel jij serieus genomen worden gelijk aan een formele sfeer?
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Mee eens. Als je in een informele sfeer kunt praten met clienten ben je m.i. geaccepteerd. Dan hoor je erbij. Juist als alles in het formele blijft zou ik achterdochtig worden. Dan krijg je van die verplichte presentaties waar iedereen netjes naar luistert maar waar geen echt gesprek uit voortkomt.
Al zitten er natuurlijk altijd oetlullen/dinosaurussen tussen die nog steeds denken dat een vrouw op de werkvloer de koffiejuffrouw is (en die bestaan ook al jaren niet meer). Dat laatste zie ik trouwens alleen in Nederland.
Waarom stel jij serieus genomen worden gelijk aan een formele sfeer?
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Mee eens. Als je in een informele sfeer kunt praten met clienten ben je m.i. geaccepteerd. Dan hoor je erbij. Juist als alles in het formele blijft zou ik achterdochtig worden. Dan krijg je van die verplichte presentaties waar iedereen netjes naar luistert maar waar geen echt gesprek uit voortkomt.
Al zitten er natuurlijk altijd oetlullen/dinosaurussen tussen die nog steeds denken dat een vrouw op de werkvloer de koffiejuffrouw is (en die bestaan ook al jaren niet meer). Dat laatste zie ik trouwens alleen in Nederland.
woensdag 16 maart 2016 om 11:48
quote:soundofsunshine schreef op 16 maart 2016 @ 11:36:
[...]
Ik denk zeker niet dat je de enige met dat vooroordeel bent. Maar als de man in kwestie chaotisch overkwam en een melkvlek op z'n jasje had zou je denk ik net zo denken als over de chaotische vrouw. Toch?Misschien is het gewoon een vooroordeel ten opzichte van melkvlekken.
[...]
Ik denk zeker niet dat je de enige met dat vooroordeel bent. Maar als de man in kwestie chaotisch overkwam en een melkvlek op z'n jasje had zou je denk ik net zo denken als over de chaotische vrouw. Toch?Misschien is het gewoon een vooroordeel ten opzichte van melkvlekken.
woensdag 16 maart 2016 om 11:51
quote:sugarmiss schreef op 16 maart 2016 @ 11:26:
Waarom stel jij serieus genomen worden gelijk aan een formele sfeer?
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Omdat ik in een formele setting vaak informeel benaderd word, terwijl diezelfde mensen met mijn oudere en mannelijke collega's wel inhoudelijke gesprekken aan gaat. Men denkt ook regelmatig dat ik de junior/stagiaire ben of ik krijg complimentjes over m'n uiterlijk. Pas als ik de mensen in kwestie wat inhoudelijks heb laten zien (presentatie, advies) dan wordt het contact zakelijker en gelijkwaardiger
Dat dit ook met mijn uitstraling en gedrag (en met onderliggende factoren als onzekerheid) te maken heeft, weet ik. Daarom vraag ik hier tips.
Waarom stel jij serieus genomen worden gelijk aan een formele sfeer?
Waar haal jij het idee vandaan dat als ze je aardig vind e n en een informeel gesprek met je aangaan datze dan gelijk denken dat je niet deskundig bent?
Omdat ik in een formele setting vaak informeel benaderd word, terwijl diezelfde mensen met mijn oudere en mannelijke collega's wel inhoudelijke gesprekken aan gaat. Men denkt ook regelmatig dat ik de junior/stagiaire ben of ik krijg complimentjes over m'n uiterlijk. Pas als ik de mensen in kwestie wat inhoudelijks heb laten zien (presentatie, advies) dan wordt het contact zakelijker en gelijkwaardiger
Dat dit ook met mijn uitstraling en gedrag (en met onderliggende factoren als onzekerheid) te maken heeft, weet ik. Daarom vraag ik hier tips.
woensdag 16 maart 2016 om 11:56
Het gekke is dat een vrouw met voldoende natuurlijk overwicht net zoveel vlekken op haar jasje kan hebben, geen mens die daarop let. En sommige mensen blijken juist ineens heel gevoelig voor een kwetsbare kant.
Ik heb een tijdje met een directeur gewerkt waar ik maar niet doorheen kwam. Hij zat in z'n ivoren toren en behandelde me als een soort spin die je in je buurt tolereert omdat hij de muggen opvreet maar waar je eigenlijk liever niet naar kijkt. Dat triggerde bij mij vooral het "fake it till you make it" - apengedrag, maar dat leek alleen maar averechts te werken. Hoe harder ik m'n best deed, hoe minder respect hij voor me leek te hebben.
Op een gegeven moment zat ik in een bila een (heel goed!) idee te pitchen. Ik was een beetje zenuwachtig door die moeizame werkrelatie en dan ga ik heel erg met mijn handen praten. Dus het resulteerde in een beker thee die echt vol over me heen ging, echt van top tot teen. Ik kon wel door de grond zakken en dacht dat hij me nu nooit meer serieus zou nemen.
Maar op hem had het een heel ander effect: hij schoot ineens in een heel verzorgende rol, ging papieren doekjes halen en veegde nog net niet persoonlijk de thee van mijn trui. Vervolgens kwam er een heel persoonlijk verhaal uit over hoe hij heel lang voor zijn zieke moeder had gezorgd en wat dat met hem gedaan had.
Sindsdien is het ijs gebroken en kunnen we fantastisch en gelijkwaardig samenwerken.
Ik heb een tijdje met een directeur gewerkt waar ik maar niet doorheen kwam. Hij zat in z'n ivoren toren en behandelde me als een soort spin die je in je buurt tolereert omdat hij de muggen opvreet maar waar je eigenlijk liever niet naar kijkt. Dat triggerde bij mij vooral het "fake it till you make it" - apengedrag, maar dat leek alleen maar averechts te werken. Hoe harder ik m'n best deed, hoe minder respect hij voor me leek te hebben.
Op een gegeven moment zat ik in een bila een (heel goed!) idee te pitchen. Ik was een beetje zenuwachtig door die moeizame werkrelatie en dan ga ik heel erg met mijn handen praten. Dus het resulteerde in een beker thee die echt vol over me heen ging, echt van top tot teen. Ik kon wel door de grond zakken en dacht dat hij me nu nooit meer serieus zou nemen.
Maar op hem had het een heel ander effect: hij schoot ineens in een heel verzorgende rol, ging papieren doekjes halen en veegde nog net niet persoonlijk de thee van mijn trui. Vervolgens kwam er een heel persoonlijk verhaal uit over hoe hij heel lang voor zijn zieke moeder had gezorgd en wat dat met hem gedaan had.
Sindsdien is het ijs gebroken en kunnen we fantastisch en gelijkwaardig samenwerken.
woensdag 16 maart 2016 om 12:59
quote:soundofsunshine schreef op 16 maart 2016 @ 11:10:
[...]
Rationeel begrijp ik dat helemaal. Het in de praktijk brengen is een tweede. In de praktijk vind ik het ook zoeken, omdat je zeker in bijvoorbeeld acquisitiegesprekken, juist de ander ook veel ruimte wil geven en niet zelf de boel wilt overstemmen.Ruimte kan je alleen geven als je die zelf hebt. Wat je niet hebt kan je niet geven
[...]
Rationeel begrijp ik dat helemaal. Het in de praktijk brengen is een tweede. In de praktijk vind ik het ook zoeken, omdat je zeker in bijvoorbeeld acquisitiegesprekken, juist de ander ook veel ruimte wil geven en niet zelf de boel wilt overstemmen.Ruimte kan je alleen geven als je die zelf hebt. Wat je niet hebt kan je niet geven
woensdag 16 maart 2016 om 13:00
woensdag 16 maart 2016 om 13:01
quote:Toverspiegel schreef op 16 maart 2016 @ 11:22:
Bij dat wel/niet noemen of je een vader of moeder bent. Zou er nog een man/vrouw issue zijn? Ik ben bang dat ik zelf een aardig vooroordeel heb.
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?Een man met melkvlekken zal mogelijk aandoenlijk zijn ipv chaotisch, maar wordt echt ook niet serieus genomen
Bij dat wel/niet noemen of je een vader of moeder bent. Zou er nog een man/vrouw issue zijn? Ik ben bang dat ik zelf een aardig vooroordeel heb.
Ik merk bijvoorbeeld dat ik een man met meerdere kinderen (en niet gescheiden!) kan interpreteren als: Deze man is niet bang voor verantwoordelijkheden. En hij kan aardig wat taken aan, hij leeft 2 levens en dat is knap. Daarmee werkt het benoemen van je kinderen dus in je voordeel.
Maar bij een chaotische vrouw met een melkvlek of snotvlek op haar schouder die zegt dat ze kinderen heeft: Daarvan is mijn vooroordeel dat haar prioriteiten waarschijnlijk ergens anders liggen. Deze vrouw zal zich voor mij extra moeten bewijzen in de kwaliteit van haar werk. Ik ga dan zelf ook veel beter doorvragen over hoe ze denkt het voor elkaar te krijgen. Ik ben dan ook strenger in mijn resultaatafspraken met diegene.
Een zakelijke vrouw hoeft dat al weer een stuk minder. Die bewijst in ieder geval schoon en georganiseerd op het werk te kunnen komen.
stom he? Ik doe het zelf! Ben verdomme mijn eigen tegenstander.
Ben ik de enige met dit vooroordeel?Een man met melkvlekken zal mogelijk aandoenlijk zijn ipv chaotisch, maar wordt echt ook niet serieus genomen
woensdag 16 maart 2016 om 14:28
Mijn werkomgeving is ook altijd veelal mannen geweest. En ook altijd een uiterlijk gehad waarmee ik vijf jaar jonger leek, minimaal. Nu ik eind dertig ben is het ineens leuk
Het verbaast me dat je je niet altijd met je achternaam voorstelt, die tip zou ik niet gegeven hebben vanwege de vanzelfsprekendheid voor mij. Dus doen, hoor!
Het voorbeeld van de kop thee van Zeeuws meisje illustreert mooi dat naast inhoud ook een andere factor heel belangrijk is, namelijk je menselijkheid, het interpersoonlijke. Ik heb regelmatig gehoord dat ik zakelijk en professioneel overkom, maar dat het wat menselijker mag. Het was mijn eigen onzekerheid. Dit gaat nu veel beter, tenzij ik me niet op mijn gemak voel. Dan kom ik blijkbaar heel koel en afstandelijk over. Dus eens met wat toverspiegel zegt, jezelf zijn en vertrouwen in jezelf hebben.
Hoe belangrijk de interpersoonlijke factor is werd me in een klap duidelijk toen ik voor het eerst sollicitanten tegenover me aan tafel had zitten. Hoe goed iemand ook is inhoudelijk, als het niet goed voelt gaat het hem niet worden.
Het maakt ook wel uit wat voor type je bent. Ik ben erg van de inhoud, het gevaar is dat je dan het interpersoonlijke onderschat.
Op zo'n netwerkevent dat je op de agenda hebt staan denk ik dat je er niet helemaal aan ontkomt zo benaderd te worden. Ik ben er al vrij snel luchtiger mee omgegaan, vond het wel grappig als ik een verrassing bleek te zijn qua inhoud. Wat wel hielp op dat soort events is als bepaalde mensen uit zichzelf op je afkomen. Dat anderen zien dat ze jou kennen, het initiatief nemen en een praatje maken dat doet iets met de manier waarop ze naar je kijken. Mijn vriend heeft ook nog weleens hetzelfde probleem met voor vol aangezien te worden, hij is ook erg van de inhoud (dus ook mannen kunnen hier last van hebben!) en tijdens een netwerkbijeenkomst kwam DE grote naam van de bijeenkomst recht op hem af en nam uitgebreid de tijd om met hem te praten over vanalles, op informele wijze. Zij kenden elkaar nog uit het recente verleden en deze meneer had onlangs een enorme switch gemaakt waardoor iedereen wist wie hij was. Mijn vriend werd direct daarna overspoeld door mensen, iedereen hing aan zijn lippen, niemand die hem nog als junior zag
Wat betreft koffie halen, zou ik intern wel aanraden als dat gebruikelijk is dat iedereen dat een keer doet, maar extern zou ik dat initiatief niet snel nemen. Hetzelfde geldt voor notuleren.
Over vaders en moeders, ik heb eerder een sollicitatiegesprek gehad met twee mannen, waren erg enthousiast, kinderen kwamen niet ter sprake, leek me niet relevant. Gesprek daarna met twee vrouwen ging ook goed, maar brachten het onderwerp ter sprake. Wilden weten hoe oud ze waren. Op moederlijke toon kreeg ik de vraag of ik deze baan wel moest willen gezien mijn jonge kinderen. Ik denk echt dat ze een man zo'n vraag niet gesteld zouden hebben
Het verbaast me dat je je niet altijd met je achternaam voorstelt, die tip zou ik niet gegeven hebben vanwege de vanzelfsprekendheid voor mij. Dus doen, hoor!
Het voorbeeld van de kop thee van Zeeuws meisje illustreert mooi dat naast inhoud ook een andere factor heel belangrijk is, namelijk je menselijkheid, het interpersoonlijke. Ik heb regelmatig gehoord dat ik zakelijk en professioneel overkom, maar dat het wat menselijker mag. Het was mijn eigen onzekerheid. Dit gaat nu veel beter, tenzij ik me niet op mijn gemak voel. Dan kom ik blijkbaar heel koel en afstandelijk over. Dus eens met wat toverspiegel zegt, jezelf zijn en vertrouwen in jezelf hebben.
Hoe belangrijk de interpersoonlijke factor is werd me in een klap duidelijk toen ik voor het eerst sollicitanten tegenover me aan tafel had zitten. Hoe goed iemand ook is inhoudelijk, als het niet goed voelt gaat het hem niet worden.
Het maakt ook wel uit wat voor type je bent. Ik ben erg van de inhoud, het gevaar is dat je dan het interpersoonlijke onderschat.
Op zo'n netwerkevent dat je op de agenda hebt staan denk ik dat je er niet helemaal aan ontkomt zo benaderd te worden. Ik ben er al vrij snel luchtiger mee omgegaan, vond het wel grappig als ik een verrassing bleek te zijn qua inhoud. Wat wel hielp op dat soort events is als bepaalde mensen uit zichzelf op je afkomen. Dat anderen zien dat ze jou kennen, het initiatief nemen en een praatje maken dat doet iets met de manier waarop ze naar je kijken. Mijn vriend heeft ook nog weleens hetzelfde probleem met voor vol aangezien te worden, hij is ook erg van de inhoud (dus ook mannen kunnen hier last van hebben!) en tijdens een netwerkbijeenkomst kwam DE grote naam van de bijeenkomst recht op hem af en nam uitgebreid de tijd om met hem te praten over vanalles, op informele wijze. Zij kenden elkaar nog uit het recente verleden en deze meneer had onlangs een enorme switch gemaakt waardoor iedereen wist wie hij was. Mijn vriend werd direct daarna overspoeld door mensen, iedereen hing aan zijn lippen, niemand die hem nog als junior zag
Wat betreft koffie halen, zou ik intern wel aanraden als dat gebruikelijk is dat iedereen dat een keer doet, maar extern zou ik dat initiatief niet snel nemen. Hetzelfde geldt voor notuleren.
Over vaders en moeders, ik heb eerder een sollicitatiegesprek gehad met twee mannen, waren erg enthousiast, kinderen kwamen niet ter sprake, leek me niet relevant. Gesprek daarna met twee vrouwen ging ook goed, maar brachten het onderwerp ter sprake. Wilden weten hoe oud ze waren. Op moederlijke toon kreeg ik de vraag of ik deze baan wel moest willen gezien mijn jonge kinderen. Ik denk echt dat ze een man zo'n vraag niet gesteld zouden hebben
woensdag 16 maart 2016 om 15:39