Psyche
alle pijlers
belachelijk gewoon
zaterdag 19 maart 2016 om 13:09
Rare titel misschien, maar als ik hier ga vertellen wat me bezig houdt ben ik bijna zeker dat de meerderheid van jullie dit zal denken.
Het zit zo, ik heb een vrij grote spaarpot, deels komt dit doordat ik nooit een big spender geweest ben en deels doordat ik een erfenis gekregen heb wegens het overlijden van een van mijn ouders. Ik zeg liever niet wie.
Ik ga het proberen bondig uit te leggen. Omdat mensen in mijn directe omgeving minder 'bedeeld' zijn heb ik moeite of schaamte om eens zotte uitgaven te doen. Ik heb schrik dat ze gaan zeggen van 'ja, die heeft het makkelijk' . Ik had vorige week in een gekke bui een jasje in leer gekocht 200 euro. Ik had er lang over nagedacht. Maar toch gekocht en kei blij mee. Het is iets dat nog jaren zal meegaan. Maar je ziet wel dat het 'duur' is. Al zeker omdat ik altijd meer gewone kledij draag. Nu was ik gisteren bij nfamilie. Ik had het jasje aan, maar was de eerste binnen. Ik heb het in een kast gelegd. Niemand heeft het gezien. En ik besef dat het zo idioot is hè. Nu ga ik in april een weekendje weg met een vriendin en ik ben nu al aan het denken van het zeker niet te melden aan die personen. Tis nochtans gewoon een stom weekendje id aanbieding. En zo gaat het met alles een beetje. Het verhaal is niet volledig. Ik ben bezig op mijn gsm. Maar zo hebben jullie al een idee. Ik ben benieuwd naar de reacties. Ik vrees dat ik hier een shot onder mijn gat ga krijgen
Het zit zo, ik heb een vrij grote spaarpot, deels komt dit doordat ik nooit een big spender geweest ben en deels doordat ik een erfenis gekregen heb wegens het overlijden van een van mijn ouders. Ik zeg liever niet wie.
Ik ga het proberen bondig uit te leggen. Omdat mensen in mijn directe omgeving minder 'bedeeld' zijn heb ik moeite of schaamte om eens zotte uitgaven te doen. Ik heb schrik dat ze gaan zeggen van 'ja, die heeft het makkelijk' . Ik had vorige week in een gekke bui een jasje in leer gekocht 200 euro. Ik had er lang over nagedacht. Maar toch gekocht en kei blij mee. Het is iets dat nog jaren zal meegaan. Maar je ziet wel dat het 'duur' is. Al zeker omdat ik altijd meer gewone kledij draag. Nu was ik gisteren bij nfamilie. Ik had het jasje aan, maar was de eerste binnen. Ik heb het in een kast gelegd. Niemand heeft het gezien. En ik besef dat het zo idioot is hè. Nu ga ik in april een weekendje weg met een vriendin en ik ben nu al aan het denken van het zeker niet te melden aan die personen. Tis nochtans gewoon een stom weekendje id aanbieding. En zo gaat het met alles een beetje. Het verhaal is niet volledig. Ik ben bezig op mijn gsm. Maar zo hebben jullie al een idee. Ik ben benieuwd naar de reacties. Ik vrees dat ik hier een shot onder mijn gat ga krijgen
zaterdag 19 maart 2016 om 14:31
Wauw sensy jij zit er wel boenk op. Het antwoord vind ik jammer genoeg zo eenvoudig nog niet.
Er is nog een dingetje naast de familiekwestie. Ik vind het geld van de erfenis 'vuil'.voor mij staat dat gelijk aan mijn ouder en om nu daar 'plezier van te hebben..het wringt. Zoals iemand schreef ik zou al dat geld weggeven voor nog 1 flinke knuffel of gesprek. Hoe raar het ook klinkt, ik had dat geld liever niet. Ik heb steeds mijn plan getrokken in het leven. Had genoeg op de bank staan om eventuele problemen op te vangen. Geld is nooit geen ding geweest voor mij. Ik vind vooral dat het veel ellende met zich meebrengt zeker in families. En dan komt er plotseling zo een Lap bij op je rekening. Waar anderen een gat id lucht zouden springen wil ik er liefst niet aankomen. Voor mij staat het niet voor plezier maar voor pijn en verdriet.
Er is nog een dingetje naast de familiekwestie. Ik vind het geld van de erfenis 'vuil'.voor mij staat dat gelijk aan mijn ouder en om nu daar 'plezier van te hebben..het wringt. Zoals iemand schreef ik zou al dat geld weggeven voor nog 1 flinke knuffel of gesprek. Hoe raar het ook klinkt, ik had dat geld liever niet. Ik heb steeds mijn plan getrokken in het leven. Had genoeg op de bank staan om eventuele problemen op te vangen. Geld is nooit geen ding geweest voor mij. Ik vind vooral dat het veel ellende met zich meebrengt zeker in families. En dan komt er plotseling zo een Lap bij op je rekening. Waar anderen een gat id lucht zouden springen wil ik er liefst niet aankomen. Voor mij staat het niet voor plezier maar voor pijn en verdriet.
zaterdag 19 maart 2016 om 14:32
Jasje van 200 euro? Als het nou 2000 euro zou zijn. Ga leven zeg.
Ik heb zelden een jas (winter) onder de 200 euro gekocht (hoogstens als ik een koopje had gescoord), een goede jas is duur, maar gaat lang mee. Ook schoenen en laarzen haal ik niet bij de goedkope zaken, omdat ik veel loop en geen zin heb om halverwege op mijn sokken verder te moeten, omdat de zool is verdwenen. Je hebt mensen die het niet kunnen betalen en mensen die heel veel geld te besteden hebben. Ja, dat is nou eenmaal zo, je kan rekening met mensen houden, maar daar hoef je dingen niet voor te laten hoor.
Ik heb zelden een jas (winter) onder de 200 euro gekocht (hoogstens als ik een koopje had gescoord), een goede jas is duur, maar gaat lang mee. Ook schoenen en laarzen haal ik niet bij de goedkope zaken, omdat ik veel loop en geen zin heb om halverwege op mijn sokken verder te moeten, omdat de zool is verdwenen. Je hebt mensen die het niet kunnen betalen en mensen die heel veel geld te besteden hebben. Ja, dat is nou eenmaal zo, je kan rekening met mensen houden, maar daar hoef je dingen niet voor te laten hoor.
Help iedereen een handje
zaterdag 19 maart 2016 om 14:33
Dat snap ik dan wel weer. Een erfenis lijkt me vreselijk lastig.
Ik weet dat als mijn vader komt te overlijden mijn zus en ik ook een forse erfenis zullen krijgen. Maar ik weet nu ook al dat ik me geen raad zou weten met dat geld. Ik wil het niet, zou het toch niet kunnen uitgeven denk ik... Dat stukje snap ik wel.
Ik weet dat als mijn vader komt te overlijden mijn zus en ik ook een forse erfenis zullen krijgen. Maar ik weet nu ook al dat ik me geen raad zou weten met dat geld. Ik wil het niet, zou het toch niet kunnen uitgeven denk ik... Dat stukje snap ik wel.
Pivot! PIVOT!!!
zaterdag 19 maart 2016 om 14:36
quote:ceratinia schreef op 19 maart 2016 @ 14:31:
Wauw sensy jij zit er wel boenk op. Het antwoord vind ik jammer genoeg zo eenvoudig nog niet.
Er is nog een dingetje naast de familiekwestie. Ik vind het geld van de erfenis 'vuil'.voor mij staat dat gelijk aan mijn ouder en om nu daar 'plezier van te hebben..het wringt. Zoals iemand schreef ik zou al dat geld weggeven voor nog 1 flinke knuffel of gesprek. Hoe raar het ook klinkt, ik had dat geld liever niet. Ik heb steeds mijn plan getrokken in het leven. Had genoeg op de bank staan om eventuele problemen op te vangen. Geld is nooit geen ding geweest voor mij. Ik vind vooral dat het veel ellende met zich meebrengt zeker in families. En dan komt er plotseling zo een Lap bij op je rekening. Waar anderen een gat id lucht zouden springen wil ik er liefst niet aankomen. Voor mij staat het niet voor plezier maar voor pijn en verdriet.Jeetje de erfenis als 'vuil' zien? Daar zou jouw overleden ouder echt niet blij mee zijn, ik denk dat ze liever zien dat jij geniet en blij bent met het geld. Het brengt je ouder niet terug, maar je moet het zien als een tegemoetkomen in dit verlies. Ben er blij mee en geniet ervan. Het is van jou!
Wauw sensy jij zit er wel boenk op. Het antwoord vind ik jammer genoeg zo eenvoudig nog niet.
Er is nog een dingetje naast de familiekwestie. Ik vind het geld van de erfenis 'vuil'.voor mij staat dat gelijk aan mijn ouder en om nu daar 'plezier van te hebben..het wringt. Zoals iemand schreef ik zou al dat geld weggeven voor nog 1 flinke knuffel of gesprek. Hoe raar het ook klinkt, ik had dat geld liever niet. Ik heb steeds mijn plan getrokken in het leven. Had genoeg op de bank staan om eventuele problemen op te vangen. Geld is nooit geen ding geweest voor mij. Ik vind vooral dat het veel ellende met zich meebrengt zeker in families. En dan komt er plotseling zo een Lap bij op je rekening. Waar anderen een gat id lucht zouden springen wil ik er liefst niet aankomen. Voor mij staat het niet voor plezier maar voor pijn en verdriet.Jeetje de erfenis als 'vuil' zien? Daar zou jouw overleden ouder echt niet blij mee zijn, ik denk dat ze liever zien dat jij geniet en blij bent met het geld. Het brengt je ouder niet terug, maar je moet het zien als een tegemoetkomen in dit verlies. Ben er blij mee en geniet ervan. Het is van jou!
Help iedereen een handje
zaterdag 19 maart 2016 om 14:42
Geld is simpel als je het hebt; maar hoe je omgaat met onverwerkt verdriet is een stuk lastiger. Ik denk dat iedereen wel kan beamen dat geld niet gelukkig maakt, maar geen geld maakt ook ongelukkig. Wat het leven je ook toebedeelt; je ontkomt nooit aan hoe je er mee omgaat. Ik had geld, ik had het uiterlijk van een model, ik had de bergen vrienden, ik had de mooie man; maar no way dat ik gelukkig was. Toen dat bergje "geluk" uiteen viel, was ik nog steeds ongelukkig, toen kreeg ik een deel van dat bergje "geluk" terug en nog steeds diep ongelukkig. Uiteindelijk liep ik tegen een muur op van onverwerkt verdriet. Wat jij ook zegt; je zou het geld inruilen voor 1 knuffel of een gesprek.
En dat kan niet meer, dus jij zult dat gesprek met jezelf moeten voeren en die knuffel aan jezelf moeten geven. Je druk maken over hoe je omgeving denkt over je vermogen gaat het dus niet om. De discussie over wat je jasje kost of hoort te kosten, dát is te belachelijk voor woorden. Wat kost het je aan levensplezier om zo 'gesloten' te leven; dat is een veel belangrijkere vraag.
Sterkte meis en hopelijk vind je je weg met of zonder dat geld. En onthoud dat geld net als seks bij veel mensen een hoop emoties naar boven roept, het is niets persoonlijks
En dat kan niet meer, dus jij zult dat gesprek met jezelf moeten voeren en die knuffel aan jezelf moeten geven. Je druk maken over hoe je omgeving denkt over je vermogen gaat het dus niet om. De discussie over wat je jasje kost of hoort te kosten, dát is te belachelijk voor woorden. Wat kost het je aan levensplezier om zo 'gesloten' te leven; dat is een veel belangrijkere vraag.
Sterkte meis en hopelijk vind je je weg met of zonder dat geld. En onthoud dat geld net als seks bij veel mensen een hoop emoties naar boven roept, het is niets persoonlijks
zaterdag 19 maart 2016 om 14:53
Mijn schoonvader is in april overleden en daar hebben wij best wel een groot bedrag aan over gehouden. Ik zie dat niet als vuil geld want de beste man is 88 jaar geworden. Mijn man en ik waren blij met de erfenis en zo konden wij ruimer leven en we wilden dingen in ons huis opknappen zoals een nieuwe badkamer. Toen is mijn man plotseling ernstig ziek geworden en hij is 27 januari overleden. Hij heeft zelf niet veel meer van de erfenis van zijn vader kunnen genieten maar hij was wel blij dat hij mij en onze zoon goed verzorgd achter kon laten. Dat kon sowieso want wij zijn goed verzekerd maar met de erfenis van schoonvader erbij zitten we helemaal ruim. In mei gaat er toch een nieuwe badkamer komen en ik ga ook verder met de rest van het huis op te knappen.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:03
zaterdag 19 maart 2016 om 15:09
quote:Sensy12 schreef op 19 maart 2016 @ 15:03:
Nee Dubbs, over gevoelens omtrent hoe ze met geld omgaat en hoe haar familie daar mee om gaat. Over de erfenis van een overleden ouder en het gemis van die ouder, over verdriet, over rouw. Tuurlijk gaat het niet over het jasje van 200 euro.
Volgens mij niet. Dat hele verhaal komt er wel achteraan, maar het begint toch echt met een soort angst om geld uit te geven. Vandaar dat ze al een flinke spaarpot had.
Volgens mij is hier wat realiteitszin verdwenen. En naar die oorzaak moet gezocht worden. Een jasje van 200 is helemaal niet veel geld.
Nee Dubbs, over gevoelens omtrent hoe ze met geld omgaat en hoe haar familie daar mee om gaat. Over de erfenis van een overleden ouder en het gemis van die ouder, over verdriet, over rouw. Tuurlijk gaat het niet over het jasje van 200 euro.
Volgens mij niet. Dat hele verhaal komt er wel achteraan, maar het begint toch echt met een soort angst om geld uit te geven. Vandaar dat ze al een flinke spaarpot had.
Volgens mij is hier wat realiteitszin verdwenen. En naar die oorzaak moet gezocht worden. Een jasje van 200 is helemaal niet veel geld.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:16
quote:Sensy12 schreef op 19 maart 2016 @ 15:10:
Ik snap wat je bedoelt Dubbs, maar soms begin je waar je bent of denkt waar het probleem zit. Gaandeweg ontvouwt het zich dat het dus dieper ligt.
Mijn vader heeft dit ook. Hij durft geen geld uit te geven. Altijd alles oppotten, 'voor later'. Inmiddels zijn mijn ouders allang met pensioen en het geld blijft binnenkomen maar ze rijden in oude barrels en mijn moeder heeft hemel en aarde moeten bewegen om hun 30-jarige keuken te mogen vervangen.
Maar tonnen op de rekening...
Bij mijn vader komt het voort uit de oorlog. Pure armoede gekend, honger, kou. Kind in de hongerwinter in Rotterdam.
Dus te verklaren, zoiets zit er vaak achter, en inderdaad een belangrijke life-event kan dit gedrag versterken, als een 'controle'. Over het leven heb je weinig controle, dat blijkt maar weer als er iemand overlijdt. Maar over je geld heb je wel controle, en zo kan zoiets ontstaan.
Ik snap wat je bedoelt Dubbs, maar soms begin je waar je bent of denkt waar het probleem zit. Gaandeweg ontvouwt het zich dat het dus dieper ligt.
Mijn vader heeft dit ook. Hij durft geen geld uit te geven. Altijd alles oppotten, 'voor later'. Inmiddels zijn mijn ouders allang met pensioen en het geld blijft binnenkomen maar ze rijden in oude barrels en mijn moeder heeft hemel en aarde moeten bewegen om hun 30-jarige keuken te mogen vervangen.
Maar tonnen op de rekening...
Bij mijn vader komt het voort uit de oorlog. Pure armoede gekend, honger, kou. Kind in de hongerwinter in Rotterdam.
Dus te verklaren, zoiets zit er vaak achter, en inderdaad een belangrijke life-event kan dit gedrag versterken, als een 'controle'. Over het leven heb je weinig controle, dat blijkt maar weer als er iemand overlijdt. Maar over je geld heb je wel controle, en zo kan zoiets ontstaan.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:32
Vreselijk voor je ouders Dubbs. Ik vind dit soort verhalen altijd zo erg om te lezen. Oorlog, hongersnood en als dat allemaal voorbij is, is het eigenlijk nog steeds niet voorbij. Geld kan inderdaad een manier zijn om controle te krijgen op angst voor het onbekende. Wat op zich niet verkeerd hoeft te zijn, maar als het je beperkt in genieten van het leven dan dient het geen doel meer behalve angst dempen.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:33
quote:Dubbs schreef op 19 maart 2016 @ 15:16:
[...]
Mijn vader heeft dit ook. Hij durft geen geld uit te geven. Altijd alles oppotten, 'voor later'. Inmiddels zijn mijn ouders allang met pensioen en het geld blijft binnenkomen maar ze rijden in oude barrels en mijn moeder heeft hemel en aarde moeten bewegen om hun 30-jarige keuken te mogen vervangen.
Maar tonnen op de rekening...
Bij mijn vader komt het voort uit de oorlog. Pure armoede gekend, honger, kou. Kind in de hongerwinter in Rotterdam.
Dus te verklaren, zoiets zit er vaak achter, en inderdaad een belangrijke life-event kan dit gedrag versterken, als een 'controle'. Over het leven heb je weinig controle, dat blijkt maar weer als er iemand overlijdt. Maar over je geld heb je wel controle, en zo kan zoiets ontstaan.
Precies dit inderdaad. Mijn vader is ook zo, gunt zichzelf zelden wat leuks (laat staan iets luxe)
Dat maakt dat ik het heel moeilijk zou vinden geld uit te geven aan dingen die hij zichzelf niet eens gunde van zijn eigen (!!) geld waar hij hard voor gewerkt heeft.
[...]
Mijn vader heeft dit ook. Hij durft geen geld uit te geven. Altijd alles oppotten, 'voor later'. Inmiddels zijn mijn ouders allang met pensioen en het geld blijft binnenkomen maar ze rijden in oude barrels en mijn moeder heeft hemel en aarde moeten bewegen om hun 30-jarige keuken te mogen vervangen.
Maar tonnen op de rekening...
Bij mijn vader komt het voort uit de oorlog. Pure armoede gekend, honger, kou. Kind in de hongerwinter in Rotterdam.
Dus te verklaren, zoiets zit er vaak achter, en inderdaad een belangrijke life-event kan dit gedrag versterken, als een 'controle'. Over het leven heb je weinig controle, dat blijkt maar weer als er iemand overlijdt. Maar over je geld heb je wel controle, en zo kan zoiets ontstaan.
Precies dit inderdaad. Mijn vader is ook zo, gunt zichzelf zelden wat leuks (laat staan iets luxe)
Dat maakt dat ik het heel moeilijk zou vinden geld uit te geven aan dingen die hij zichzelf niet eens gunde van zijn eigen (!!) geld waar hij hard voor gewerkt heeft.
Pivot! PIVOT!!!
zaterdag 19 maart 2016 om 16:12
Blondie, ik weet niet wat ik lees. Ik lees je reacties af en toe wel eens en alles leek zo stabiel allemaal bij jullie. Hoe snel kan alles anders zijn. Ik heb even geloept en gelezen wat er gebeurd is, wat een achtbaan. Heel veel sterkte en gecondoleerd. En natuurlijk ga je gewoon lekker je huis opknappen, denk dat iedereen je dat van harte gunt.
zaterdag 19 maart 2016 om 16:20
quote:ceratinia schreef op 19 maart 2016 @ 14:00:
...
Een van de redenen zijn die familie leden, voor hen zou 200 euro voor een jasje wel veel zijn en een weekendje weg al zeker. En ik weet dat ze zo denken want ze babbelen over andere mensen ook zo. Die met dienen dikke auto, en die zijn weer op verlof en die loopt ook alle dagen int nieuw enz. Dus hou ik me in. ...
Zie je die familieleden veel? Hebben ze het zwaar door omstandigheden of geven ze hun geld op de verkeerde manier uit of zijn ze te lui om te werken?
Ze klinken sowieso als flinke roddelnichten die vooral overmatig jaloers zijn en graag anderen afkraken. Mensen die zelf hard werken en zuinig zijn, veelal zijn dat niet de mensen die anderen afgunstig zijn. Die weten dat het soms tering naar de nering zetten is. Dus wellicht kun je hun afgunst in een ander perspectief gaan zien. Nu lijkt het net alsof je het ofwel vervelend voor die mensen vindt, maar dat zijn ze niet waard want ze roddelen ontzettend over anderen zonder dat ze iets over die personen weten en zonder dat ze genoegen kunnen nemen met hun eigen leven.
Het lijkt me verder ook dat je bij hen in de gunst wil blijven. Dat lijkt het me niet waard als ik hoor hoe ze over anderen praten. Zijn ze erg belangrijk voor je?
Het is juist fijn als je jezelf ook dingen kunt gunnen, je bent het waard, je verdient comfort, luxe en ja dat is niet iedereen in de wereld gegeven, maar als iedereen vervolgens vindt dat ze zelf er ook geen recht op hebben, komt niemand er aan toe om te genieten van mooie, luxe, comfortabele en fijne dingen die in deze wereld met geld te koop zijn. Je kan niet zomaar de wereld redden. Het beste motief om te leven is het jezelf in ieder aangenaam maken als dat kan. En daarbij is het wel erg belangrijk duidelijk niet afhankelijk te zijn van de mening van anderen en de mening over jezelf milder te maken en ook jouzelf dingen te gunnen.
...
Een van de redenen zijn die familie leden, voor hen zou 200 euro voor een jasje wel veel zijn en een weekendje weg al zeker. En ik weet dat ze zo denken want ze babbelen over andere mensen ook zo. Die met dienen dikke auto, en die zijn weer op verlof en die loopt ook alle dagen int nieuw enz. Dus hou ik me in. ...
Zie je die familieleden veel? Hebben ze het zwaar door omstandigheden of geven ze hun geld op de verkeerde manier uit of zijn ze te lui om te werken?
Ze klinken sowieso als flinke roddelnichten die vooral overmatig jaloers zijn en graag anderen afkraken. Mensen die zelf hard werken en zuinig zijn, veelal zijn dat niet de mensen die anderen afgunstig zijn. Die weten dat het soms tering naar de nering zetten is. Dus wellicht kun je hun afgunst in een ander perspectief gaan zien. Nu lijkt het net alsof je het ofwel vervelend voor die mensen vindt, maar dat zijn ze niet waard want ze roddelen ontzettend over anderen zonder dat ze iets over die personen weten en zonder dat ze genoegen kunnen nemen met hun eigen leven.
Het lijkt me verder ook dat je bij hen in de gunst wil blijven. Dat lijkt het me niet waard als ik hoor hoe ze over anderen praten. Zijn ze erg belangrijk voor je?
Het is juist fijn als je jezelf ook dingen kunt gunnen, je bent het waard, je verdient comfort, luxe en ja dat is niet iedereen in de wereld gegeven, maar als iedereen vervolgens vindt dat ze zelf er ook geen recht op hebben, komt niemand er aan toe om te genieten van mooie, luxe, comfortabele en fijne dingen die in deze wereld met geld te koop zijn. Je kan niet zomaar de wereld redden. Het beste motief om te leven is het jezelf in ieder aangenaam maken als dat kan. En daarbij is het wel erg belangrijk duidelijk niet afhankelijk te zijn van de mening van anderen en de mening over jezelf milder te maken en ook jouzelf dingen te gunnen.
zaterdag 19 maart 2016 om 16:39
Ik zie er juist wel een mooie eigenschap in. Blijkbaar ben je een vrijgevig en gul mens. Want als jij iets moois of duurs hebt, voel je van binnen de noodzaak om dat te delen met anderen. Die onderdruk je, omdat je vindt dat je gewoon ergens van mag genieten. Maar dat morele kompas van jou, is zo strak dat je het jezelf eigenlijk niet gunt.
Je zit jezelf dus in de weg. Niemand heeft je namelijk gezegd: tjeeee, wat verwen jij jezelf zeg! Duuur! Nee toch? Dat zit tussen jouw oren. En ik vind dat een hele mooie eigenschap. Waarom zou je het compleet onderdrukken? Koop anders af en toe wat leuks voor anderen, gewoon zomaar. Een mandje met badproducten ofzo. Dan is de gulle mens in jou tevreden, je morele kompas ook en anderen ook.
Want iedereen wordt graag verwend. Alleen is dat voor de een een leren jas en voor de ander een fles badschuim met een lekker geurtje. Zo doe ik dat tenminste, ik ben ook een gul mens en ik heb ook een strak moreel kompas. Als ik alleen naar mijn eigen instinct zou luisteren, zou ik op water en brood leven in een kartonnen doos op straat.
Dus het is ergens goed voor dat je het onderdrukt, maar helemaal hoeft nou ook weer niet. Zie het positief, dan hoef je jezelf ook niet belachelijk te vinden.
Je zit jezelf dus in de weg. Niemand heeft je namelijk gezegd: tjeeee, wat verwen jij jezelf zeg! Duuur! Nee toch? Dat zit tussen jouw oren. En ik vind dat een hele mooie eigenschap. Waarom zou je het compleet onderdrukken? Koop anders af en toe wat leuks voor anderen, gewoon zomaar. Een mandje met badproducten ofzo. Dan is de gulle mens in jou tevreden, je morele kompas ook en anderen ook.
Want iedereen wordt graag verwend. Alleen is dat voor de een een leren jas en voor de ander een fles badschuim met een lekker geurtje. Zo doe ik dat tenminste, ik ben ook een gul mens en ik heb ook een strak moreel kompas. Als ik alleen naar mijn eigen instinct zou luisteren, zou ik op water en brood leven in een kartonnen doos op straat.
Dus het is ergens goed voor dat je het onderdrukt, maar helemaal hoeft nou ook weer niet. Zie het positief, dan hoef je jezelf ook niet belachelijk te vinden.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 19 maart 2016 om 16:41
Ik ben trouwens helemaal niet rijk maar heb 5 jaar geleden een grasgroen leren jasje gekocht van 200 euro. Zit nog steeds perfect en ben er nog steeds verliefd op. Dus per jaar, is dat helemaalniet zo duur hoor.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zaterdag 19 maart 2016 om 16:50
quote:ceratinia schreef op 19 maart 2016 @ 14:00:
Ik begrijp de meeste reacties wel. Ik begrijp mezelf ook niet, waarom heb ik het zo moeilijk om eens flink uit te geven. Onlangs was hier een topic, hoeveel spaargeld heb je? En een iemand gaf de commentaar aan een ander van, hoe komt het dat jij zoveel staan hebt, doe je dan niet op? Het was confronterend voor mij. Ik ben zo een van die mensen die hun geld in hun graf gaan meenemen denk ik.
Een van de redenen zijn die familie leden, voor hen zou 200 euro voor een jasje wel veel zijn en een weekendje weg al zeker. En ik weet dat ze zo denken want ze babbelen over andere mensen ook zo. Die met dienen dikke auto, en die zijn weer op verlof en die loopt ook alle dagen int nieuw enz. Dus hou ik me in. Voor mezelf, want voor verjaardagen en kerst enz. Geef ik heel gul. Ook aan goede doelen. Voor mezelf dus niet.En al hou je je geld wel voor jezelf. Dat is je goed recht. Jij hebt er voor gewerkt en opgespaard. Daarnaast zou ik me er niet druk om maken en als iemand commentaar heeft gewoon zeggen dat je er zelf voor gespaard hebt.
Ik begrijp de meeste reacties wel. Ik begrijp mezelf ook niet, waarom heb ik het zo moeilijk om eens flink uit te geven. Onlangs was hier een topic, hoeveel spaargeld heb je? En een iemand gaf de commentaar aan een ander van, hoe komt het dat jij zoveel staan hebt, doe je dan niet op? Het was confronterend voor mij. Ik ben zo een van die mensen die hun geld in hun graf gaan meenemen denk ik.
Een van de redenen zijn die familie leden, voor hen zou 200 euro voor een jasje wel veel zijn en een weekendje weg al zeker. En ik weet dat ze zo denken want ze babbelen over andere mensen ook zo. Die met dienen dikke auto, en die zijn weer op verlof en die loopt ook alle dagen int nieuw enz. Dus hou ik me in. Voor mezelf, want voor verjaardagen en kerst enz. Geef ik heel gul. Ook aan goede doelen. Voor mezelf dus niet.En al hou je je geld wel voor jezelf. Dat is je goed recht. Jij hebt er voor gewerkt en opgespaard. Daarnaast zou ik me er niet druk om maken en als iemand commentaar heeft gewoon zeggen dat je er zelf voor gespaard hebt.
