Kinderen
alle pijlers
Help me relativeren :)
woensdag 30 maart 2016 om 09:08
Goedemorgen allemaal,
Ik voel nog niet zo goed wat mijn vraag is maar misschien helpt het me om even van me af te schrijven. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van een dochter (januari 2014) Het eerste anderhalf jaar heb ik enorm geworsteld, hersteld van postnatale depressie. Mijn dochter weet heel goed wat ze wilt, heeft het eerste jaar erg veel gehuild, wilde nooit echt heel erg lang in de box of het wippertje en sliep op de dag zeer weinig, tot heel erg licht
De nachten gingen over het algemeen goed (dit heeft ons echt op de been gehouden)
Dit is sinds december 2015 anders, we moeten nu even bij haar blijven zitten als we haar op bed leggen en ze wordt meerdere keren per nacht wakker. Vorige week waren er sinds maanden ineens drie nachten dat ze helemaal heeft doorgeslapen. Gisternacht was weer prut.
In het begin dachten we: dit komt door ziek zijn, daarna kon het misschien wel Sint, Kerst of haar verjaardag zijn. Neem daarbij ook nog de eventuele dromen en ontwikkelingen die ze doorloopt. Ze heeft ons meer nodig en ik wil er heel graag voor haar zijn. Ik wil haar laten voelen dat wij er voor haar zijn en dat ze veilig is.
Maar soms vind ik dat zo moeilijk, op dit moment voelt het soms aan dat het niet helpt. Ik heb werkelijk waar al bijna alles geprobeerd in de hoop dat ze beter gaat slapen. Soms voelt het aan alsof ze wakker wordt omdat ze weet dat ik dan kom, dan bekruipt me het gevoel dat ik de gebroken nachten zelf in stand hou. Soms verlies ik mijn begrip en geduld in mijn hart, kan ik even niet meer putten uit alles is een fase want het duurt allemaal al zo lang....Sorry even een klein beetje emotioneel door slaap tekort.
Groet,
Ik voel nog niet zo goed wat mijn vraag is maar misschien helpt het me om even van me af te schrijven. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van een dochter (januari 2014) Het eerste anderhalf jaar heb ik enorm geworsteld, hersteld van postnatale depressie. Mijn dochter weet heel goed wat ze wilt, heeft het eerste jaar erg veel gehuild, wilde nooit echt heel erg lang in de box of het wippertje en sliep op de dag zeer weinig, tot heel erg licht
De nachten gingen over het algemeen goed (dit heeft ons echt op de been gehouden)
Dit is sinds december 2015 anders, we moeten nu even bij haar blijven zitten als we haar op bed leggen en ze wordt meerdere keren per nacht wakker. Vorige week waren er sinds maanden ineens drie nachten dat ze helemaal heeft doorgeslapen. Gisternacht was weer prut.
In het begin dachten we: dit komt door ziek zijn, daarna kon het misschien wel Sint, Kerst of haar verjaardag zijn. Neem daarbij ook nog de eventuele dromen en ontwikkelingen die ze doorloopt. Ze heeft ons meer nodig en ik wil er heel graag voor haar zijn. Ik wil haar laten voelen dat wij er voor haar zijn en dat ze veilig is.
Maar soms vind ik dat zo moeilijk, op dit moment voelt het soms aan dat het niet helpt. Ik heb werkelijk waar al bijna alles geprobeerd in de hoop dat ze beter gaat slapen. Soms voelt het aan alsof ze wakker wordt omdat ze weet dat ik dan kom, dan bekruipt me het gevoel dat ik de gebroken nachten zelf in stand hou. Soms verlies ik mijn begrip en geduld in mijn hart, kan ik even niet meer putten uit alles is een fase want het duurt allemaal al zo lang....Sorry even een klein beetje emotioneel door slaap tekort.
Groet,
woensdag 30 maart 2016 om 10:10
Ik denk niet dat je het zelf in stand houdt, hoor. Ze worden niet voor hun plezier wakker en als ze even geruststelling van buitenaf nodig hebben, dan is dat helaas niet anders. Als ze het niet meer nodig hebben, vragen ze er niet meer om. Ik vind het op deze leeftijd nog wel normaal. Voor hetzelfde geld wordt ze 5x wakker in een nacht waarna ze wel weer zelfstandig in kan slapen. En die ene keer lukt het dan net niet, ofzo. Dat houd ik mezelf in ieder geval voor over mijn jongste.
Mijn zoon wordt in juni 2 en ik heb de afgelopen weken amper een nacht doorgeslapen. Ik mik erop om zo snel mogelijk weer in bed te kunnen liggen. Als hij echt krijst heeft hij mij gewoon even nodig: op schoot, slok drinken, soms een boekje kijken en hij gaat zonder morren weer slapen. Gelukkig gebeurt dit max 1x per nacht. Na 10 min kan ik mijn bed weer in. Helaas heb ik ook nog een middelste kind met boze dromen 1-2x per week..... De oudste ging rond de basisschoolleeftijd anders slapen. Ik heb dus goede hoop dat het allemaal ooit eindigt.
Mijn zoon wordt in juni 2 en ik heb de afgelopen weken amper een nacht doorgeslapen. Ik mik erop om zo snel mogelijk weer in bed te kunnen liggen. Als hij echt krijst heeft hij mij gewoon even nodig: op schoot, slok drinken, soms een boekje kijken en hij gaat zonder morren weer slapen. Gelukkig gebeurt dit max 1x per nacht. Na 10 min kan ik mijn bed weer in. Helaas heb ik ook nog een middelste kind met boze dromen 1-2x per week..... De oudste ging rond de basisschoolleeftijd anders slapen. Ik heb dus goede hoop dat het allemaal ooit eindigt.
woensdag 30 maart 2016 om 10:11
quote:asrem schreef op 30 maart 2016 @ 09:58:
Ik ben bang dat je het zelf een beetje in stand houdt, omdat je naar haar toegaat zodra ze jammert.
Probeer eens een week lang aan te zien of het jammeren niet vanzelf ophoudt.
Ik snap dat je er zsm naar toe gaat, want je wil niet dat het escaleert in erger. Ik herken dat echt wel van weleer.... Je bent soms zo moe en wil zsm weer slapen. Maar misschien kan je even een weekje doorbijten en zien of het lukt of ze zichzelf weer in slaap krijgt in haar eigen bed, op haar eigen kamer.
Ik lees hier reacties dat een kind niets moet, maar ik zelf heb wel ervaren dat wij het het fijnste vonden dat onze kinderen nooit tussen ons in, nooit naast ons etc. hebben gelegen. Die keren zijn op 1 hand te tellen en zelfs van die ene nacht was ik gebroken.
Natuurlijk doet iedereen het op haar eigen manier, maar als ik zo jouw post lees, herken ik heel veel vermoeidheid en volgens mij zou je gebaat zijn bij je dochter hele nachten in haar eigen bed op haar eigen kamer.In mijn geval breekt het geen verklaring hebben voor het slechte slapen en wat is nou het beste om te doen me soms op. Kon ik maar gewoon zeggen ik neem haar bij ons in bed en we zien wel. Helaas kunnen we niet met zijn drieen in 1 bed slapen en gaat het me iets te ver om een kingsize bed te kopen. Ik neem haar naast me als het uit bed gaan te vaak wordt. Dus dan slaapt ze in een eigen bed bij ons op de kamer.
Ik ben bang dat je het zelf een beetje in stand houdt, omdat je naar haar toegaat zodra ze jammert.
Probeer eens een week lang aan te zien of het jammeren niet vanzelf ophoudt.
Ik snap dat je er zsm naar toe gaat, want je wil niet dat het escaleert in erger. Ik herken dat echt wel van weleer.... Je bent soms zo moe en wil zsm weer slapen. Maar misschien kan je even een weekje doorbijten en zien of het lukt of ze zichzelf weer in slaap krijgt in haar eigen bed, op haar eigen kamer.
Ik lees hier reacties dat een kind niets moet, maar ik zelf heb wel ervaren dat wij het het fijnste vonden dat onze kinderen nooit tussen ons in, nooit naast ons etc. hebben gelegen. Die keren zijn op 1 hand te tellen en zelfs van die ene nacht was ik gebroken.
Natuurlijk doet iedereen het op haar eigen manier, maar als ik zo jouw post lees, herken ik heel veel vermoeidheid en volgens mij zou je gebaat zijn bij je dochter hele nachten in haar eigen bed op haar eigen kamer.In mijn geval breekt het geen verklaring hebben voor het slechte slapen en wat is nou het beste om te doen me soms op. Kon ik maar gewoon zeggen ik neem haar bij ons in bed en we zien wel. Helaas kunnen we niet met zijn drieen in 1 bed slapen en gaat het me iets te ver om een kingsize bed te kopen. Ik neem haar naast me als het uit bed gaan te vaak wordt. Dus dan slaapt ze in een eigen bed bij ons op de kamer.
woensdag 30 maart 2016 om 10:15
quote:Fearless28 schreef op 30 maart 2016 @ 10:11:
[...]
In mijn geval breekt het geen verklaring hebben voor het slechte slapen en wat is nou het beste om te doen me soms op. Kon ik maar gewoon zeggen ik neem haar bij ons in bed en we zien wel. Helaas kunnen we niet met zijn drieen in 1 bed slapen en gaat het me iets te ver om een kingsize bed te kopen. Ik neem haar naast me als het uit bed gaan te vaak wordt. Dus dan slaapt ze in een eigen bed bij ons op de kamer.Het wakker worden van je dochter daar heb je geen controle over, over dat gepieker erover gelukkig wel. Gewoon laten rusten en doen wat het handigst is zodat iedereen zo veel mogelijk rust krijgt.
[...]
In mijn geval breekt het geen verklaring hebben voor het slechte slapen en wat is nou het beste om te doen me soms op. Kon ik maar gewoon zeggen ik neem haar bij ons in bed en we zien wel. Helaas kunnen we niet met zijn drieen in 1 bed slapen en gaat het me iets te ver om een kingsize bed te kopen. Ik neem haar naast me als het uit bed gaan te vaak wordt. Dus dan slaapt ze in een eigen bed bij ons op de kamer.Het wakker worden van je dochter daar heb je geen controle over, over dat gepieker erover gelukkig wel. Gewoon laten rusten en doen wat het handigst is zodat iedereen zo veel mogelijk rust krijgt.
woensdag 30 maart 2016 om 10:18
quote:Mampina schreef op 30 maart 2016 @ 10:05:
Ik zou haar lekker in je bed bij je leggen. Ik lees zo vaak dit soort berichten en blijf erbij dat een kind bij de ouders hoort te zijn tot het sterk genoeg is om alleen te gaan slapen. Zo zijn we gemaakt, we hebben er zelf iets anders van gemaakt. Ga met je kind mee en geef je over aan samen zijn, jij rust, kind rust, iedereen rust. En harmonie om niet te vergeten.
Ik word moe van moeders die nog steeds met ouderwets advies strooien. Ik hoop dat je snel weer lekker kan slapen.
Oh en nog een ongezonde maar heerlijke tip... ik pakte eens per week 20 minuten een zonnebankje. Even mij tijd, in de warmte met muziek...om echt even op te peppen.
Onzin. Mijn kind doet geen oog dicht bij ons in bed, en zo ken ik er nog een paar.
Waar haal je dat eigenlijk vandaan? Dat dat "hoort"? Niks "hoort", elk kind is anders.
Ik zou haar lekker in je bed bij je leggen. Ik lees zo vaak dit soort berichten en blijf erbij dat een kind bij de ouders hoort te zijn tot het sterk genoeg is om alleen te gaan slapen. Zo zijn we gemaakt, we hebben er zelf iets anders van gemaakt. Ga met je kind mee en geef je over aan samen zijn, jij rust, kind rust, iedereen rust. En harmonie om niet te vergeten.
Ik word moe van moeders die nog steeds met ouderwets advies strooien. Ik hoop dat je snel weer lekker kan slapen.
Oh en nog een ongezonde maar heerlijke tip... ik pakte eens per week 20 minuten een zonnebankje. Even mij tijd, in de warmte met muziek...om echt even op te peppen.
Onzin. Mijn kind doet geen oog dicht bij ons in bed, en zo ken ik er nog een paar.
Waar haal je dat eigenlijk vandaan? Dat dat "hoort"? Niks "hoort", elk kind is anders.
woensdag 30 maart 2016 om 10:23
quote:Banba schreef op 30 maart 2016 @ 09:40:
[...]
Hebben wij wel gedaan. Ik vind het ook niet verkeerd om ze te leren dat we er 's nachts ook voor ze zijn, als ze ons nodig hebben. Alleen al de wetenschap dat ze bij ons kunnen slapen als ze wakker worden heeft hier heel veel rust gebracht. Nog steeds komen ze (inmiddels 6 en 8) regelmatig bij ons in bed gedurende de nacht. Hoewel ze altijd in hun eigen bed in slaap vallen.
Hier hebben we geen enkele moeilijke nacht of avond meer gehad, sinds we dit hebben losgelaten (ongeveer 5 jaar). Het is maar waar je de prioriteit legt; kind moet per se in eigen bed blijven, of hoe slapen we allemaal het best en het langst Ik ben het met je eens dat je vooral moet doen wat voor jou werkt: bij mij was dat kinderen in hun eigen bed. Als ik een kind bij me heb, slaap ik zelf nauwelijks. En daar wordt niemand blij van!
[...]
Hebben wij wel gedaan. Ik vind het ook niet verkeerd om ze te leren dat we er 's nachts ook voor ze zijn, als ze ons nodig hebben. Alleen al de wetenschap dat ze bij ons kunnen slapen als ze wakker worden heeft hier heel veel rust gebracht. Nog steeds komen ze (inmiddels 6 en 8) regelmatig bij ons in bed gedurende de nacht. Hoewel ze altijd in hun eigen bed in slaap vallen.
Hier hebben we geen enkele moeilijke nacht of avond meer gehad, sinds we dit hebben losgelaten (ongeveer 5 jaar). Het is maar waar je de prioriteit legt; kind moet per se in eigen bed blijven, of hoe slapen we allemaal het best en het langst Ik ben het met je eens dat je vooral moet doen wat voor jou werkt: bij mij was dat kinderen in hun eigen bed. Als ik een kind bij me heb, slaap ik zelf nauwelijks. En daar wordt niemand blij van!
woensdag 30 maart 2016 om 10:26
quote:Dragisa schreef op 30 maart 2016 @ 10:18:
[...]
Onzin. Mijn kind doet geen oog dicht bij ons in bed, en zo ken ik er nog een paar.
Waar haal je dat eigenlijk vandaan? Dat dat "hoort"? Niks "hoort", elk kind is anders.Het nadeel is dat onze dochter wel goed slaapt als ze bij ons in bed ligt. En ik persoonlijk ook heerlijk slaap want idd het idee dat ik alleen maar even zacht hoef te sussen of een handje op haar buik. Het grootste nadeel is dat mijn man dan op de bank ligt. Ik mis mijn man naast me in bed. Dus de situatie voelt niet 100% goed.
[...]
Onzin. Mijn kind doet geen oog dicht bij ons in bed, en zo ken ik er nog een paar.
Waar haal je dat eigenlijk vandaan? Dat dat "hoort"? Niks "hoort", elk kind is anders.Het nadeel is dat onze dochter wel goed slaapt als ze bij ons in bed ligt. En ik persoonlijk ook heerlijk slaap want idd het idee dat ik alleen maar even zacht hoef te sussen of een handje op haar buik. Het grootste nadeel is dat mijn man dan op de bank ligt. Ik mis mijn man naast me in bed. Dus de situatie voelt niet 100% goed.
woensdag 30 maart 2016 om 10:28
quote:Hunniebunnie schreef op 30 maart 2016 @ 10:23:
[...]
Ik ben het met je eens dat je vooral moet doen wat voor jou werkt: bij mij was dat kinderen in hun eigen bed. Als ik een kind bij me heb, slaap ik zelf nauwelijks. En daar wordt niemand blij van!Hihi was dat maar waar in ons geval. Dan is er maar 1 keuze namelijk kindje in eigen bed op eigen kamer. Tuurlijk kan ik er ook voor kiezen een bed op haar kamer te zetten maar komen we wederom op het punt dat ik zonder mijn man samen slaap. Of mijn man zonder mij als hij bij haar op de kamer gaat slapen. En kan het idee toch ook niet helemaal loslaten dat we zelf het 1 en ander daarmee in stand houden.
[...]
Ik ben het met je eens dat je vooral moet doen wat voor jou werkt: bij mij was dat kinderen in hun eigen bed. Als ik een kind bij me heb, slaap ik zelf nauwelijks. En daar wordt niemand blij van!Hihi was dat maar waar in ons geval. Dan is er maar 1 keuze namelijk kindje in eigen bed op eigen kamer. Tuurlijk kan ik er ook voor kiezen een bed op haar kamer te zetten maar komen we wederom op het punt dat ik zonder mijn man samen slaap. Of mijn man zonder mij als hij bij haar op de kamer gaat slapen. En kan het idee toch ook niet helemaal loslaten dat we zelf het 1 en ander daarmee in stand houden.
woensdag 30 maart 2016 om 10:34
quote:Fearless28 schreef op 30 maart 2016 @ 10:28:
[...]
Hihi was dat maar waar in ons geval. Dan is er maar 1 keuze namelijk kindje in eigen bed op eigen kamer. Tuurlijk kan ik er ook voor kiezen een bed op haar kamer te zetten maar komen we wederom op het punt dat ik zonder mijn man samen slaap. Of mijn man zonder mij als hij bij haar op de kamer gaat slapen. En kan het idee toch ook niet helemaal loslaten dat we zelf het 1 en ander daarmee in stand houden.
Bij mij was dat ook zo! Ik was zó bezig haar stil te krijgen, te sussen, te voorkomen dat.... etc. etc. En daardoor zat ik boordevol spanning die zij ook weer voelde. En dat uitte zich in nog meer huilen en onrust. Doordat ik dat kon doorbreken met hulp van die verpleegkundige, was het leed letterlijk van de ene op de andere dag geleden. Ik zeg niet dat het bij jullie net zo is, maar bij mij was het zo.
Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht "huh, het is stil?" Maar het is slopend hè, ik vergeet het nooit meer!
[...]
Hihi was dat maar waar in ons geval. Dan is er maar 1 keuze namelijk kindje in eigen bed op eigen kamer. Tuurlijk kan ik er ook voor kiezen een bed op haar kamer te zetten maar komen we wederom op het punt dat ik zonder mijn man samen slaap. Of mijn man zonder mij als hij bij haar op de kamer gaat slapen. En kan het idee toch ook niet helemaal loslaten dat we zelf het 1 en ander daarmee in stand houden.
Bij mij was dat ook zo! Ik was zó bezig haar stil te krijgen, te sussen, te voorkomen dat.... etc. etc. En daardoor zat ik boordevol spanning die zij ook weer voelde. En dat uitte zich in nog meer huilen en onrust. Doordat ik dat kon doorbreken met hulp van die verpleegkundige, was het leed letterlijk van de ene op de andere dag geleden. Ik zeg niet dat het bij jullie net zo is, maar bij mij was het zo.
Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht "huh, het is stil?" Maar het is slopend hè, ik vergeet het nooit meer!
woensdag 30 maart 2016 om 10:35
quote:bloemetje77 schreef op 30 maart 2016 @ 10:31:
Oh wacht, als je het ook al moeilijk vindt dat je man dan niet naast je ligt dan hou je je vermoeidheid zelf in stand hè. Je moet érgens een compromis sluiten om even bij te kunnen tanken. Het is niet voor altijd. Knuffel elkaar wat extra overdag als je angst hebt om je relatie.
Je kan ook afspreken dat je doordeweeks afwisselt (en dus niet bij elkaar slaapt) maar dat jullie het weekend samen slapen.Sorry maar het wakker worden van mijn dochter is al aan de gang sinds december 2015. Als ik er voor kies om haar bij ons in bed te nemen dan passen we niet met zijn drieen in 1 bed. 1 van ons moet dan ergens anders slapen. En voor hoelang?? Alles wat we al gedaan hebben zorgt er niet voor dat ze beter slaapt.
Oh wacht, als je het ook al moeilijk vindt dat je man dan niet naast je ligt dan hou je je vermoeidheid zelf in stand hè. Je moet érgens een compromis sluiten om even bij te kunnen tanken. Het is niet voor altijd. Knuffel elkaar wat extra overdag als je angst hebt om je relatie.
Je kan ook afspreken dat je doordeweeks afwisselt (en dus niet bij elkaar slaapt) maar dat jullie het weekend samen slapen.Sorry maar het wakker worden van mijn dochter is al aan de gang sinds december 2015. Als ik er voor kies om haar bij ons in bed te nemen dan passen we niet met zijn drieen in 1 bed. 1 van ons moet dan ergens anders slapen. En voor hoelang?? Alles wat we al gedaan hebben zorgt er niet voor dat ze beter slaapt.
woensdag 30 maart 2016 om 10:36
woensdag 30 maart 2016 om 10:36
quote:bloemetje77 schreef op 30 maart 2016 @ 10:35:
[...]
Er is geen norm maar ik zou wel 1 methode kiezen en daar een lange tijd bij blijven, minstens een paar maanden. Of dat nou dr eigen bed is of een co sleeper en of je er nou elke keer naar toe gaat of dat je haar juist laat. Kies iets en blijf dat consequent doen.
Het klinkt nu alsof je veel geprobeerd hebt en dus steeds wat anders doet. Kinderen reageren over het algemeen echt het beste op voorspelbaarheid en regelmaat. Dat zou je wel een norm kunnen noemen.Kijk....misschien moet ik dan doen. Kiezen...en daar echt een paar maanden aan houden.
[...]
Er is geen norm maar ik zou wel 1 methode kiezen en daar een lange tijd bij blijven, minstens een paar maanden. Of dat nou dr eigen bed is of een co sleeper en of je er nou elke keer naar toe gaat of dat je haar juist laat. Kies iets en blijf dat consequent doen.
Het klinkt nu alsof je veel geprobeerd hebt en dus steeds wat anders doet. Kinderen reageren over het algemeen echt het beste op voorspelbaarheid en regelmaat. Dat zou je wel een norm kunnen noemen.Kijk....misschien moet ik dan doen. Kiezen...en daar echt een paar maanden aan houden.
woensdag 30 maart 2016 om 10:38
quote:Hunniebunnie schreef op 30 maart 2016 @ 10:36:
[...]
Ik hoor ook van mensen waarbij de vader de eerste maanden op de kinderkamer slaapt en kind bij moeder in bed. Doe vooral wat voor jezelf goed voelt, maar dit vind ik zelf zó bizar....
Voor mij voelt het niet goed dat mijn man en ik maanden gescheiden van elkaar moeten slapen omdat onze dochter fulltime bij ons in bed komt slapen.
Als ze in een bed naast ons ligt is van bovenstaande geen sprake natuurlijk.
[...]
Ik hoor ook van mensen waarbij de vader de eerste maanden op de kinderkamer slaapt en kind bij moeder in bed. Doe vooral wat voor jezelf goed voelt, maar dit vind ik zelf zó bizar....
Voor mij voelt het niet goed dat mijn man en ik maanden gescheiden van elkaar moeten slapen omdat onze dochter fulltime bij ons in bed komt slapen.
Als ze in een bed naast ons ligt is van bovenstaande geen sprake natuurlijk.
woensdag 30 maart 2016 om 10:38
quote:Hunniebunnie schreef op 30 maart 2016 @ 10:34:
[...]
Bij mij was dat ook zo! Ik was zó bezig haar stil te krijgen, te sussen, te voorkomen dat.... etc. etc. En daardoor zat ik boordevol spanning die zij ook weer voelde. En dat uitte zich in nog meer huilen en onrust. Doordat ik dat kon doorbreken met hulp van die verpleegkundige, was het leed letterlijk van de ene op de andere dag geleden. Ik zeg niet dat het bij jullie net zo is, maar bij mij was het zo.
Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht "huh, het is stil?" Maar het is slopend hè, ik vergeet het nooit meer!En wat heeft de verpleegkundige samen met jou gedaan?
[...]
Bij mij was dat ook zo! Ik was zó bezig haar stil te krijgen, te sussen, te voorkomen dat.... etc. etc. En daardoor zat ik boordevol spanning die zij ook weer voelde. En dat uitte zich in nog meer huilen en onrust. Doordat ik dat kon doorbreken met hulp van die verpleegkundige, was het leed letterlijk van de ene op de andere dag geleden. Ik zeg niet dat het bij jullie net zo is, maar bij mij was het zo.
Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht "huh, het is stil?" Maar het is slopend hè, ik vergeet het nooit meer!En wat heeft de verpleegkundige samen met jou gedaan?
woensdag 30 maart 2016 om 10:41
quote:bloemetje77 schreef op 30 maart 2016 @ 10:38:
[...]
Dat snap ik heel goed. Het slaapt toch veel onrustiger met een kind ernaast dat niet goed doorslaapt. Neem aan dat man en TO ook nog af en toe naar hun werk moeten en overdag nog een beetje fit willen zijn. De reden dat ze een topic opent is dat ze zo moe is. Ongestoord slapen is dan het eerste wat je even op de rit moet krijgen. Dan maar even niet bij elkaar.Lieve Bloem77 maar het is niet even dat we dan niet samen slapen...En is zo makkelijk gezegd...Het is niet dat het gaat om een nachtje of twee..misschien hooguit een week. En wat nou als mijn dochter hierdoor onbewust of bewust desnoods helemaal niet meer naar haar eigen bed en kamer wil? Sorry man lief maar we slapen niet meer samen?? (kort door de bocht )
[...]
Dat snap ik heel goed. Het slaapt toch veel onrustiger met een kind ernaast dat niet goed doorslaapt. Neem aan dat man en TO ook nog af en toe naar hun werk moeten en overdag nog een beetje fit willen zijn. De reden dat ze een topic opent is dat ze zo moe is. Ongestoord slapen is dan het eerste wat je even op de rit moet krijgen. Dan maar even niet bij elkaar.Lieve Bloem77 maar het is niet even dat we dan niet samen slapen...En is zo makkelijk gezegd...Het is niet dat het gaat om een nachtje of twee..misschien hooguit een week. En wat nou als mijn dochter hierdoor onbewust of bewust desnoods helemaal niet meer naar haar eigen bed en kamer wil? Sorry man lief maar we slapen niet meer samen?? (kort door de bocht )