Zwanger
alle pijlers
Bevalling/pijnstilling
dinsdag 5 april 2016 om 19:05
Hoi Hoi!
De bevalling.., iets waar we als zwangere vrouw allemaal voor komen te staan. Op wat voor manier dan ook.
Hoe de bevalling zal lopen kan niemand je vertellen, iedere bevalling is anders en iedereen gaat er anders mee om. Het enigste wat we weten; is dat het pijn gaat doen.
Daar ook mijn vragen: hoe is bij jullie de bevalling gegaan? Hebben jullie wel of geen pijnstilling genomen? En hoe stond je partner hier in?
Ik ben inmiddels 34 weken zwanger. Ik heb tot nu toe gelukkig een droom zwangerschap en heb niks te klagen.
(Natuurlijk hoop ik op een net zo goede bevallig!)
ik ben tot nu toe (nog) niet bang voor de bevalling en sta hier heel nuchter in.
Doordat alles zo goed gaat wil ik dan ook geen pijnbestrijding als het niet nodig is. Tot nu toe zie ik er meer nadelen in als voordelen
Ik wil mijn best doen om het op eigen benen te doen.
Natuurlijk als het echt niet meer gaat of het echt een horror bevalling word zal ik hier anders over denken.
Mijn partner ziet dat verhaal helaas al helemaal voor zich. En snapt dan bijvoorbeeld ook helemaal niet waarom ik niet meteen een ruggeprik wil, want tja ze kunnen dat vlak voor het persen toch opheffen en je kunt dan alsnog zelf bevallen zonder uren pijn?
Hij kan dan mijn gedachtegang er ook helemaal niet in vinden..
Help!?
De bevalling.., iets waar we als zwangere vrouw allemaal voor komen te staan. Op wat voor manier dan ook.
Hoe de bevalling zal lopen kan niemand je vertellen, iedere bevalling is anders en iedereen gaat er anders mee om. Het enigste wat we weten; is dat het pijn gaat doen.
Daar ook mijn vragen: hoe is bij jullie de bevalling gegaan? Hebben jullie wel of geen pijnstilling genomen? En hoe stond je partner hier in?
Ik ben inmiddels 34 weken zwanger. Ik heb tot nu toe gelukkig een droom zwangerschap en heb niks te klagen.
(Natuurlijk hoop ik op een net zo goede bevallig!)
ik ben tot nu toe (nog) niet bang voor de bevalling en sta hier heel nuchter in.
Doordat alles zo goed gaat wil ik dan ook geen pijnbestrijding als het niet nodig is. Tot nu toe zie ik er meer nadelen in als voordelen
Ik wil mijn best doen om het op eigen benen te doen.
Natuurlijk als het echt niet meer gaat of het echt een horror bevalling word zal ik hier anders over denken.
Mijn partner ziet dat verhaal helaas al helemaal voor zich. En snapt dan bijvoorbeeld ook helemaal niet waarom ik niet meteen een ruggeprik wil, want tja ze kunnen dat vlak voor het persen toch opheffen en je kunt dan alsnog zelf bevallen zonder uren pijn?
Hij kan dan mijn gedachtegang er ook helemaal niet in vinden..
Help!?
dinsdag 5 april 2016 om 21:38
Ik heb mijn bevalling zonder pijnstillend gedaan. Dit omdat ik van mezelf weet dat ik goed met pijn om kan gaan en het voelde voor mij goed om dit te proberen.
Ik heb wel van tevoren een gesprek met de anestethist gehad die mij mijn verschillende opties heeft uitgelegd, de werking en het gevolg ervan voor mij en mijn baby. Ivm een medischeconditie waren verschillende pijnbestrijdingsopties (waaronder ruggeprik) voor mij niet mogelijk. We kwamen erop uit dat er, mocht ik dit willen, een morfinepil voor mij klaar lag.
Ondanks een hele lange bevalling van totaal 51 uur heb ik dit niet nodig gehad maar vond het wel heel fijn iets achter de hand te hebben. Ik vond de ontsluitingsweeen erg pijnlijk maar wel te dragen. Ik kon ze goed opvangen en zat goed in mijn eigen bubbel.
De persweeen vond ik enorm mee vallen alleen de uitdrijving zelf was wel zeer pijnlijk.
een partner heb ik niet maar mijn moeder en zus, die mij tijdens de bevalling bijstonden, hebben achteraf aangegeven het heel heftig te hebben gevonden mij zo in pijn te moeten zien. Zij konden natuurlijk niet weten dat de bevalling zo lang zou duren maar zij hadden het ook onderschat. Het is toch iets anders dan zelf te bevallen en in je roes te zitten
Ik heb wel van tevoren een gesprek met de anestethist gehad die mij mijn verschillende opties heeft uitgelegd, de werking en het gevolg ervan voor mij en mijn baby. Ivm een medischeconditie waren verschillende pijnbestrijdingsopties (waaronder ruggeprik) voor mij niet mogelijk. We kwamen erop uit dat er, mocht ik dit willen, een morfinepil voor mij klaar lag.
Ondanks een hele lange bevalling van totaal 51 uur heb ik dit niet nodig gehad maar vond het wel heel fijn iets achter de hand te hebben. Ik vond de ontsluitingsweeen erg pijnlijk maar wel te dragen. Ik kon ze goed opvangen en zat goed in mijn eigen bubbel.
De persweeen vond ik enorm mee vallen alleen de uitdrijving zelf was wel zeer pijnlijk.
een partner heb ik niet maar mijn moeder en zus, die mij tijdens de bevalling bijstonden, hebben achteraf aangegeven het heel heftig te hebben gevonden mij zo in pijn te moeten zien. Zij konden natuurlijk niet weten dat de bevalling zo lang zou duren maar zij hadden het ook onderschat. Het is toch iets anders dan zelf te bevallen en in je roes te zitten
Don't be afraid to fail, be afraid not to try
dinsdag 5 april 2016 om 22:04
Voor de bevalling dacht ik, eerst eens zonder proberen als het niet gaat dan sta ik zeker open voor pijnstilling.
Ontsluiting verliep vrij vlot, ondanks dat de weeën niet heel sterk waren. Hierdoor was het goed te doen zonder pijnstilling. Wel een nadeel dat ik geen goede persweeën had waardoor ik ruim 2 uur heb moeten persen. (Vermoeiend!)
Geen één bevalling is te vergelijken en ik vind met pijnstilling niks mis als dat de bevalling en/of barende vrouw helpt.
Toch kan ik niet ontkennen dat ik me stiekem best trots voel dat ik het zonder heb gedaan! (Wel met weeëninfuus, duwen in buik en flinke knip mét plaatselijke verdoving)
Ontsluiting verliep vrij vlot, ondanks dat de weeën niet heel sterk waren. Hierdoor was het goed te doen zonder pijnstilling. Wel een nadeel dat ik geen goede persweeën had waardoor ik ruim 2 uur heb moeten persen. (Vermoeiend!)
Geen één bevalling is te vergelijken en ik vind met pijnstilling niks mis als dat de bevalling en/of barende vrouw helpt.
Toch kan ik niet ontkennen dat ik me stiekem best trots voel dat ik het zonder heb gedaan! (Wel met weeëninfuus, duwen in buik en flinke knip mét plaatselijke verdoving)
Life is short. Smile while you still have teeth.
dinsdag 5 april 2016 om 22:05
Mijn voornemen was om thuis te bevallen en dus zonder pijnstillers te proberen.
Na 40 uur vond ik het wel welletjes en de verloskundige ook en aangekomen in het ziekenhuis direct om een ruggenprik gevraagd. Dat kon niet gelijk omdat ik eerst aan de ct scan moest, een uur!! Ik dacht dat ik dat nooit zou redden maar ik moest wel.
Na een uur bleek dat ik nog steeds 3 cm ontsluiting had en kreeg ik een ruggenprik. Het was voor een half uur een verademing maar helaas kwam de pijn weer terug. En nog erger doordat ik inmiddels weeënopwekkers had. Na echo onderzoek bleek dat ik onmiddellijk een keizersnede moest. Ik kreeg toen weer een (ander soort?) ruggenprik. En met spoed een keizersnede omdat mijn baarmoeder op scheuren stond.
Na 44 uur was mijn dochter er eindelijk en ik was op.
Conclusie: hou het gewoon open en luister naar je eigen gevoel op dat moment. Je weet van tevoren echt niet hoe het loopt.
Na 40 uur vond ik het wel welletjes en de verloskundige ook en aangekomen in het ziekenhuis direct om een ruggenprik gevraagd. Dat kon niet gelijk omdat ik eerst aan de ct scan moest, een uur!! Ik dacht dat ik dat nooit zou redden maar ik moest wel.
Na een uur bleek dat ik nog steeds 3 cm ontsluiting had en kreeg ik een ruggenprik. Het was voor een half uur een verademing maar helaas kwam de pijn weer terug. En nog erger doordat ik inmiddels weeënopwekkers had. Na echo onderzoek bleek dat ik onmiddellijk een keizersnede moest. Ik kreeg toen weer een (ander soort?) ruggenprik. En met spoed een keizersnede omdat mijn baarmoeder op scheuren stond.
Na 44 uur was mijn dochter er eindelijk en ik was op.
Conclusie: hou het gewoon open en luister naar je eigen gevoel op dat moment. Je weet van tevoren echt niet hoe het loopt.
dinsdag 5 april 2016 om 22:15
Als je in een ziekenhuis gaat bevallen is het verstandiger om daar een afspraak te maken om pijnstilling te bespreken. Zo weet je welke mogelijkheden ze bieden en of ze dit ook 24u per dag beschikbaar hebben, dat is namelijk niet vanzelfsprekend. Je kunt altijd starten met voornemen er geen gebruik van te maken maar zo weet je wat je aan backup hebt mocht je het nodig vinden tijdens je bevalling! Succes
dinsdag 5 april 2016 om 23:13
Ik ben 1,5 week geleden bevallen en het liep allemaal anders dan ik in mijn hoofd had.
Moest helaas naar het ziekenhuis, de weeën werden daar opgewekt.
Deze werden heel heftig, met amper pauze ertussen. Ik was op, en de ontsluiting schoot nog steeds niet op. Uiteindelijk toch voor een ruggenprik gekozen, hierdoor kon ik me meer ontspannen en ging de ontsluiting heel snel!
Laat het op je af komen, je kan op het moment zelf nog kiezen voor wel of geen pijnstilling.
Moest helaas naar het ziekenhuis, de weeën werden daar opgewekt.
Deze werden heel heftig, met amper pauze ertussen. Ik was op, en de ontsluiting schoot nog steeds niet op. Uiteindelijk toch voor een ruggenprik gekozen, hierdoor kon ik me meer ontspannen en ging de ontsluiting heel snel!
Laat het op je af komen, je kan op het moment zelf nog kiezen voor wel of geen pijnstilling.
dinsdag 5 april 2016 om 23:29
dinsdag 5 april 2016 om 23:50
quote:GateKeeper schreef op 05 april 2016 @ 19:43:
[...]
4 dagen?! Van ontsluitingsweeen naar persweeen?!
Ja echt 4 dagen, donderdag gestart met inleiden en zondagavond is mijn dochtertje gehaald. Na 4 dagen slecht slapen, deels niet van mijn bed af mogen komen en nog wat andere ellende, was ik er wel klaar mee. De laatste dag was de pijn voor mij niet meer te dragen en zeker niet toen ik nog niet eens 5 centimeter ontsluiting had en ze aangaven dat het nog uren kon duren.
Ik wilde het liever ook niet, maar ben blij geweest met mijn uiteindelijk keuze. Dochter is gezond ter wereld gekomen, zonder complicaties van mijn ruggenprik en keizersnede.
Ik wil hier niet mee zeggen grijp gelijk naar de pijnstilling, maar ik begrijp nu wel het dat in sommige situaties een uitkomst is!
[...]
4 dagen?! Van ontsluitingsweeen naar persweeen?!
Ja echt 4 dagen, donderdag gestart met inleiden en zondagavond is mijn dochtertje gehaald. Na 4 dagen slecht slapen, deels niet van mijn bed af mogen komen en nog wat andere ellende, was ik er wel klaar mee. De laatste dag was de pijn voor mij niet meer te dragen en zeker niet toen ik nog niet eens 5 centimeter ontsluiting had en ze aangaven dat het nog uren kon duren.
Ik wilde het liever ook niet, maar ben blij geweest met mijn uiteindelijk keuze. Dochter is gezond ter wereld gekomen, zonder complicaties van mijn ruggenprik en keizersnede.
Ik wil hier niet mee zeggen grijp gelijk naar de pijnstilling, maar ik begrijp nu wel het dat in sommige situaties een uitkomst is!
dinsdag 5 april 2016 om 23:52
Gatekeeper: bij mij duurde het ook zolang gemeten vanaf de eerste wee tot hij er eindelijk was.
Ben trouwens wel benieuwd naar de dames die ook een ruggeprik hebben gehad maar waarbij die wel werkte. Wat voelden jullie toen? Nog pijn of alleen maar druk? De mijne werkte helemaal niet dus helaas alles gevoeld.
Ben trouwens wel benieuwd naar de dames die ook een ruggeprik hebben gehad maar waarbij die wel werkte. Wat voelden jullie toen? Nog pijn of alleen maar druk? De mijne werkte helemaal niet dus helaas alles gevoeld.
woensdag 6 april 2016 om 00:03
Ik was er zeker van dat ik het zonder ruggeprik ging doen. Boeken gelezen, video's gezien, helemaal klaar voor. Totdat de weeën begonnen. Ze waren meteen super heftig en zat weinig tot geen tijd tussen. Was echt niet te doen. Lag te briesen en hijgen als een oud postpaard. Kon niet meer lopen of zitten en alles deed zeer. Ik wilde alleen nog maar op mijn zij liggen. Ik wist niet hoe gauw ik een ruggeprik moest vragen! Blijkbaar heb ik niet zo'n hoge pijngrens.
woensdag 6 april 2016 om 00:17
Bij de eerste bevalling kreeg ik een pompje met remifentanil ivm niet vorderende ontsluiting. Dat heb ik tot het laatste moment uitgesteld, ik wilde het op eigen kracht doen. De medicatie nam de pijn weg maar de rest van de bevalling en de geboorte van mijn kind heb ik niet heel bewust meegemaakt omdat ik te suf was
Bij de tweede ben ik thuis bevallen, op eugen kracht zoals ik graag wilde, zonder pijnstilling. Het enige wat ik echt pijnlijk vind was het allerlaatste stukje, net voor de geboorte als het hoofd op de bekkenbodem staat. De rest was prima te doen. En ik heb alles bij vol bewustzijn mee gekregen, heel intens beleefd
Als er ooit een derde zou komen hoop ik weer thuis te bevallen, zonder pijnstilling (en zonder bijbehorende ziekenhuis kamer, ctg, ziekenhuis personeel wat wisselt van dienst etc)
Bij de tweede ben ik thuis bevallen, op eugen kracht zoals ik graag wilde, zonder pijnstilling. Het enige wat ik echt pijnlijk vind was het allerlaatste stukje, net voor de geboorte als het hoofd op de bekkenbodem staat. De rest was prima te doen. En ik heb alles bij vol bewustzijn mee gekregen, heel intens beleefd
Als er ooit een derde zou komen hoop ik weer thuis te bevallen, zonder pijnstilling (en zonder bijbehorende ziekenhuis kamer, ctg, ziekenhuis personeel wat wisselt van dienst etc)
woensdag 6 april 2016 om 00:31
quote:Lovely1987 schreef op 05 april 2016 @ 23:52:
Gatekeeper: bij mij duurde het ook zolang gemeten vanaf de eerste wee tot hij er eindelijk was.
Ben trouwens wel benieuwd naar de dames die ook een ruggeprik hebben gehad maar waarbij die wel werkte. Wat voelden jullie toen? Nog pijn of alleen maar druk? De mijne werkte helemaal niet dus helaas alles gevoeld.Geen pijn, en bij de persweeen ging ik helemaal trillen en vanzelf persen zeg maar.
Gatekeeper: bij mij duurde het ook zolang gemeten vanaf de eerste wee tot hij er eindelijk was.
Ben trouwens wel benieuwd naar de dames die ook een ruggeprik hebben gehad maar waarbij die wel werkte. Wat voelden jullie toen? Nog pijn of alleen maar druk? De mijne werkte helemaal niet dus helaas alles gevoeld.Geen pijn, en bij de persweeen ging ik helemaal trillen en vanzelf persen zeg maar.
•
woensdag 6 april 2016 om 00:39
quote:Frizz schreef op 06 april 2016 @ 00:31:
[...]
Geen pijn, en bij de persweeen ging ik helemaal trillen en vanzelf persen zeg maar.
Lijkt mij heerlijk... Hoop dat een ruggeprik deze keer wel gaat helpen. Staat wel alvast in mijn dossier dat ze mij serieus moeten nemen als ik zeg dat ik nog alles voel.
Yoma: echt? Juist de persweeeen vond ik echt heerlijk. Echt compleet geen pijn daarvan gehad alleen enorme druk maar alles beter dan ontsluitingsween.
[...]
Geen pijn, en bij de persweeen ging ik helemaal trillen en vanzelf persen zeg maar.
Lijkt mij heerlijk... Hoop dat een ruggeprik deze keer wel gaat helpen. Staat wel alvast in mijn dossier dat ze mij serieus moeten nemen als ik zeg dat ik nog alles voel.
Yoma: echt? Juist de persweeeen vond ik echt heerlijk. Echt compleet geen pijn daarvan gehad alleen enorme druk maar alles beter dan ontsluitingsween.
woensdag 6 april 2016 om 00:43
Hier beide kids zonder pijnstilling en had nog wel een informatieboekje gelezen maar had ook voor mezelf besloten dat ik het op me af liet komen. Bij de eerste bevalling riep ik wel naar een tijdje, ik wil nu een ruggenprik want ik trek het niet meer. Maar toen was ook het moment dat ik mocht persen. Beide bevallingen zijn snel gegaan en partner wilde liever ook geen ruggenprik. Maar die wist ook wel dat het aan mijzelf licht. Conclusie, laat het op je afkomen en besluit om het moment als het zover is. Je weet namelijk niet van te voren hoe de bevalling gaat lopen. Maar sta voor alles open, wees bewust van dat het pijn gaat doen. Probeer je niet druk te maken en onthoud, er zijn miljoenen vrouwen voor je geweest!
woensdag 6 april 2016 om 02:20
quote:yoma schreef op 06 april 2016 @ 00:34:
Ik heb ook een vraag. Helpt een ruggenprik ook bij de pijn van het persen? Dat vond ik het ergste. Bij mij was er geen tijd voor pijnstilling. Ontsluiting ging te snel.Volgens mij zetten ze de pijnstilling uit als je mag gaan persen, maar zelf geen ervaring mee.
Ik heb ook een vraag. Helpt een ruggenprik ook bij de pijn van het persen? Dat vond ik het ergste. Bij mij was er geen tijd voor pijnstilling. Ontsluiting ging te snel.Volgens mij zetten ze de pijnstilling uit als je mag gaan persen, maar zelf geen ervaring mee.
woensdag 6 april 2016 om 08:05
quote:yoma schreef op 06 april 2016 @ 00:34:
Ik heb ook een vraag. Helpt een ruggenprik ook bij de pijn van het persen? Dat vond ik het ergste. Bij mij was er geen tijd voor pijnstilling. Ontsluiting ging te snel.
Pijnstillend zetten ze idd uit op moment dat je mag gaan persen. Anders heb je geen flauw idee wat je aan het doen bent (omdat je weinig voelt)
Dus vandaar. (Ik heb op de verloskamers gewerkt als vpk)
Verder heb ik zelf bij de oudste op het laatst lachgas gehad, om de scherpe randjes eraf te halen.
Vond dat prima.
Bij nr 2 en 3 helemaal niks gehad maar vond die bevallingen echt erg makkelijk..
Nu nr 4 zwanger en ik vermoed dat deze eruit gaat vallen zonder dat ik het merk ????
Nee hoor, geintje.
Maar ik denk dat t belangrijkste is dat jezelf echt erg ontspannen bent en die weeën maar over je heen moet laten komen.
Met ruggenprik is bewezen dat een bevalling sneller eindigt in een kunstverlossing (vacuüm, tang, sectio C) en ik kan het uit ervaring uit t werkgebied wel beamen.
Maar soms is pinnstiillinf gewoon nodig,iedere vrouw ervaart een bevalling anders.
Ik denk dat t belangrijk is dat ieder de regie zelf in handen houd rond de bevalling. Bespreek het vooral met je vlk/gyn.
Ik heb ook een vraag. Helpt een ruggenprik ook bij de pijn van het persen? Dat vond ik het ergste. Bij mij was er geen tijd voor pijnstilling. Ontsluiting ging te snel.
Pijnstillend zetten ze idd uit op moment dat je mag gaan persen. Anders heb je geen flauw idee wat je aan het doen bent (omdat je weinig voelt)
Dus vandaar. (Ik heb op de verloskamers gewerkt als vpk)
Verder heb ik zelf bij de oudste op het laatst lachgas gehad, om de scherpe randjes eraf te halen.
Vond dat prima.
Bij nr 2 en 3 helemaal niks gehad maar vond die bevallingen echt erg makkelijk..
Nu nr 4 zwanger en ik vermoed dat deze eruit gaat vallen zonder dat ik het merk ????
Nee hoor, geintje.
Maar ik denk dat t belangrijkste is dat jezelf echt erg ontspannen bent en die weeën maar over je heen moet laten komen.
Met ruggenprik is bewezen dat een bevalling sneller eindigt in een kunstverlossing (vacuüm, tang, sectio C) en ik kan het uit ervaring uit t werkgebied wel beamen.
Maar soms is pinnstiillinf gewoon nodig,iedere vrouw ervaart een bevalling anders.
Ik denk dat t belangrijk is dat ieder de regie zelf in handen houd rond de bevalling. Bespreek het vooral met je vlk/gyn.
woensdag 6 april 2016 om 08:16
Misschien al genoemd maar heb je een badbevalling overwogen To? Twee van de drie keer ben ik in bad bevallen en het water helpt echt om de scherpe randjes er af te halen. Merkte steeds duidelijk verschil in en uit het bad. En het werd beide keren een bevalling zonder interventies als ontsluiting meten. Alleen doptone uiteraard voor controle hartslag en zelf mijn kindje aangepakt. Kijk er met een goed gevoel op terug. Al blijft elke bevalling anders. Er zijn zaken waar je geen invloed op hebt (bv verkeerde ligging) en waar je wel invloed op hebt zoals ontspannen voor goede weeën en natuurlijke pijnstilling.
woensdag 6 april 2016 om 08:29
quote:Meike1977 schreef op 06 april 2016 @ 08:05:
[...]
Met ruggenprik is bewezen dat een bevalling sneller eindigt in een kunstverlossing (vacuüm, tang, sectio C) en ik kan het uit ervaring uit t werkgebied wel beamen.
.
Zou dat niet komen omdat A. Medische bevallingen (in het zkh, onderl leiding van gyn ipv vk) sowieso al eerder op een kunstverlossing eindigen, omdat (naar het schijnt) een gyn eerder naar die middelen grijpt dat een vk? En B. Dat bevallingen die wellicht sowieso al met een kunstverlossing waren geeindigd, zodanig pijnliik zijn voor de barende vrouw dat die eerder voor een ruggeprik kiest?
Niet zeggende dat er geen risico's aan een ruggeprik zitten hoor, maar denk niet dat je zo zwart wit kan zeggen dat ruggeprik-kunstverlossing in alle gevallen in die volgorde aan elkaar te linken zijn!
[...]
Met ruggenprik is bewezen dat een bevalling sneller eindigt in een kunstverlossing (vacuüm, tang, sectio C) en ik kan het uit ervaring uit t werkgebied wel beamen.
.
Zou dat niet komen omdat A. Medische bevallingen (in het zkh, onderl leiding van gyn ipv vk) sowieso al eerder op een kunstverlossing eindigen, omdat (naar het schijnt) een gyn eerder naar die middelen grijpt dat een vk? En B. Dat bevallingen die wellicht sowieso al met een kunstverlossing waren geeindigd, zodanig pijnliik zijn voor de barende vrouw dat die eerder voor een ruggeprik kiest?
Niet zeggende dat er geen risico's aan een ruggeprik zitten hoor, maar denk niet dat je zo zwart wit kan zeggen dat ruggeprik-kunstverlossing in alle gevallen in die volgorde aan elkaar te linken zijn!
woensdag 6 april 2016 om 08:58
Ik had van te voren aangegeven dat ik open stond voor alle opties van pijnstilling die mijn ziekenhuis had en dat ik daarbij de ruggenprik als laatste optie zag. Klonk leuk in mijn hoofd, even in een warm bad, dan wat schokjes op mijn rug,een beetje lachgas...
Alleen kwam ik toe in het ziekenhuis en ik bleek al 10 cm ontsluiting te hebben. Tegen mijn man werd gezegd dat hij niet naar de parkeermeter mocht lopen, want die baby ging er elk moment zijn. Een ruggenprik was al helemaal geen optie meer. Uiteindelijk nog 6 uur lang het uitgeroepen van de pijn, met urenlang elke minuut een wee (dat kan je niet meer wegpuffen). Kreeg enkel lachgas en dat hielp voor geen meter. Baby is er uitgehaald met de pomp.
Na de bevalling wel een ruggenprik gekregen en 4 uur lang in het operatiekwartier gelegen.
Als er ooit een tweede komt ga ik bij de eerste regelmatige weeën naar het ziekenhuis.
Edit: ik woon in het buitenland, dus ziekenhuisbevalling is standaard. Wel enkel met vk, tot het moment dat de pomp ter sprake kwam. Toen kwam er een gyn aan te pas.
Alleen kwam ik toe in het ziekenhuis en ik bleek al 10 cm ontsluiting te hebben. Tegen mijn man werd gezegd dat hij niet naar de parkeermeter mocht lopen, want die baby ging er elk moment zijn. Een ruggenprik was al helemaal geen optie meer. Uiteindelijk nog 6 uur lang het uitgeroepen van de pijn, met urenlang elke minuut een wee (dat kan je niet meer wegpuffen). Kreeg enkel lachgas en dat hielp voor geen meter. Baby is er uitgehaald met de pomp.
Na de bevalling wel een ruggenprik gekregen en 4 uur lang in het operatiekwartier gelegen.
Als er ooit een tweede komt ga ik bij de eerste regelmatige weeën naar het ziekenhuis.
Edit: ik woon in het buitenland, dus ziekenhuisbevalling is standaard. Wel enkel met vk, tot het moment dat de pomp ter sprake kwam. Toen kwam er een gyn aan te pas.
woensdag 6 april 2016 om 08:59
Ik heb aangegeven in het ziekenhuis te willen bevallen, en zolang alles goed haat mag gelukkig mijn eigen vk de bevalling doen. Wat (vind ik) al een heel veilig en rustig gevoel geeft.
Ik probeer ook alles over me heen te laten komen, sta er nog rustig in en ben nog niet echt zenuwachtig voor de pijn en de bevalling. Ben natuurlijk wel heel nieuwschierig naar ons kleine mannetje!
Ik denk dat dat ook al wel iets doet, er positief en niet bang naartoe leven.
Ik heb er inderdaad over gelezen over in bad bevallen.
Maar toch lijk het me helemaal niks op het moment van persen zelf.
Geloof wel dat het tijdens de weeën de pijn kan verlichten.
Het ziekenhuis heeft dan ook ligbaden tot zijn beschikking waar je gebruik van mag maken
Ik probeer ook alles over me heen te laten komen, sta er nog rustig in en ben nog niet echt zenuwachtig voor de pijn en de bevalling. Ben natuurlijk wel heel nieuwschierig naar ons kleine mannetje!
Ik denk dat dat ook al wel iets doet, er positief en niet bang naartoe leven.
Ik heb er inderdaad over gelezen over in bad bevallen.
Maar toch lijk het me helemaal niks op het moment van persen zelf.
Geloof wel dat het tijdens de weeën de pijn kan verlichten.
Het ziekenhuis heeft dan ook ligbaden tot zijn beschikking waar je gebruik van mag maken
woensdag 6 april 2016 om 09:05
Lilapie dat je zolaat in het ziekenhuis was, kwam dat doordat het allemaal zo snel ging? Je gewoon eigenwijs was en lekker lang thuis bleef of door de communicatie met je vk?
Ik wil dus uiteindelijk in het ziekenhuis bevallen, maar uiteindelijk natuurlijk niet met de eerste wee al daar liggen (misschien ook eigenwijs) maar het in het begin nog thuis op te vangen
Nu is mij uitgelegd dat ik met de eerste echte wee me vk al moet bellen en we ieder uur contact houden met hoe het gaat en wanneer dat ze naar mij en na de controles na het ziekenhuis gaan
Ik wil dus uiteindelijk in het ziekenhuis bevallen, maar uiteindelijk natuurlijk niet met de eerste wee al daar liggen (misschien ook eigenwijs) maar het in het begin nog thuis op te vangen
Nu is mij uitgelegd dat ik met de eerste echte wee me vk al moet bellen en we ieder uur contact houden met hoe het gaat en wanneer dat ze naar mij en na de controles na het ziekenhuis gaan
