Bevalling/pijnstilling

Hier wel weeën gehad, maar niet tot het bittere einde, want keizersnede.

Het was wel pijnlijk, maar de verloskundige zei dat ik vast heel goed zou zijn in een natuurlijke bevalling, omdat ik zo rustig bleef.

Toch was ik erg blij met de ruggenprik voor de keizersnede, omdat ik toen lekker geen pijn meer voelde.



Lachgas is een redelijk onschuldige vorm van pijnbestrijding. Misschien kan je je daar in verdiepen.

Hier andersom. Ik wilde juist pijnbestrijding, had besloten voor zo'n morfinepompje te gaan. Ruggeprik leek me eng! Maar de eerste 7 uur van de bevalling kon ik de pijn zo goed handelen, dat ik er niet meer naar gevraagd he

3 keer bevallen.



1e keer inleiding en ruggenprik. De inleiding duurde 3 dagen en ondanks weeën bleef ik maar op 1 cm hangen.



2e keer (vroeggeboren en overleden tweeling) urenlang weeën gehad maar omdat ik er van overtuigd was dat het niet door zou zetten wilde ik geen pijnstilling



3e keer weer inleiding. Deze ging wel snel maar omdat de weeën voor mij te veel emoties opriepen vroeg ik om een ruggenprik.

Helaas werkte deze niet omdat de pomp niet goed aangesloten was. Het weeëninfuus stond hoog omdat ik een ruggenprik had. Helaas drupte de vloeistof op de grond ipv in het infuus. En het was te laat om mij nog te verdoven.



Mijn man heeft de pijnstilling aan mij over gelaten. Wat ik eigenlijk alleen maar logisch vind want ik moet de klus klaren en de pijn voelen.

..heb; toen het echt zeer ging doen, moet ik eerst een half uur aan allerlei apparaten voordat ik aan de pijnbestrijding mocht. En toen bleek ik al op ruim 8cm ontsluiting te zitten. Ik heb besloten dan maar tot het einde zonder pijnstilling te doen. En dat ging gelukkig prima! Ik moet zeggen dat ik me best trots voelde op wat m'n lijf gepresteerd was Bevalling duurde alles bij elkaar 14uur.

Ik had in mijn bevallingsplan gezet dat ze me geen pijnstilling mochten aanbieden.

Ik kwam eventjes middenin een weeënstorm en heb er, totaal onrealistisch want had al 9,5cm ontsluiting, om gesmeekt. Hahaha....

Heel blij dat ik het niet gekregen heb. Had totaal onzinnig geweest.

Ik wilde van tevoren alleen de zekerheid dat ik zonder gezeik pijnstilling kom krijgen als ik daarom vroeg. De mening van de vader was voor mij niet relevant, ik ga hem toch ook niet vertellen dat hij zijn kiezen maar moet laten boren zonder verdoving omdat moeder natuur dat zo bedoeld heeft?

Mijn lichaam mijn keus.

In het ziekenhuis gaven ze aan dat ik daar vrij in was en een ruggenprik beschikbaar. Ik wilde het eerst zonder proberen, uiteindelijk wel zo'n pompje gehad maar dat zou ik nooit weer doen, ik was helemaal van de wereld. Twee keer een keizersnee geworden maar mocht ik ooit weer bevallen dan kies ik voor een ruggenprik.

quote:Annie1964 schreef op 05 april 2016 @ 19:51:

Echt wel dat er nadelen en risico's zijn. Wie zegt van niet, is niet goed geïnformeerd of steekt zijn kop in het spreekwoordelijke zand. Werk zelf als verloskundige. Waar ik moeite mee heb is het volgende: de gemiddelde moeder zet 9 maanden (of nog langer) alles opzij voor de gezondheid van babylief. En op t moment dat t er ECHT op aan gaat komen kiezen we voor aan opiaten gerelateerde en versuffende middelen. Ook n ruggeprik heeft zeker effect op de geboorte kwaliteit als je t vanuit de baby bekijkt. Jammer dames, maar t is echt zo!Ontzettend vervelende reactie dit. Waarmee je min of meer zegt vrouwen die kiezen voor pijnstilling niet genoeg om de gezondheid van hun baby denken. Ik hoop dat je het niet zo bot bedoelt als dat het er staat

Bij de eerste had ik me voorgenomen om geen pijnstilling te gebruiken. Ik wilde het zelf doen en vond een ruggenprik een beetje eng. Na 30 uur weeën zou ik worden doorgeleid en was ik uitgeput. Gyn raadde een ruggenprik aan, ik vond het nog steeds eng. Man heeft toen besloten dat die ruggenprik werd gezet (ik ben tijdens bevallingen erg besluiteloos) en toen ie zat was ik er zo blij mee! Zelfs even kunnen slapen zonder pijn. Tijdens de uitdrijving is ie uitgezet, dat was even schrikken weer. Ik was erg misselijk, maar kan ook door uitputting komen.

Bij de tweede werd ik ingeleid en wilde ik laagdrempelig een ruggenprik. Ik zou niet weer uren willen creperen zonder dat het nodig was. Toen ik aangaf dat het wat heftig werd en ik een ruggenprik wilde, bleek ik binnen 4 uurtjes volledig ontsloten en mocht ik al gaan persen. Voelde me kiplekker daarna en kind was ook veel fitter. Maar ik denk niet dat het aan de verdoving heeft gelegen, meer aan het type (eerste was ook een vacuüm en heel veel bloedverlies) en de duur van de bevalling. De moraal: bevallen is niet te plannen en je voornemens vliegen de deur uit en doe vooral waar je op dat moment goed bij voelt en een ruggenprik is niet eng. Veel succes!

Ik ging er heel openminded in. Man liet het aan mij over.

Ik wilde zo lang mogelijk thuis blijven en pas wanneer het nodig was naar het ziekenhuis. Maar dan zou het al te laat zijn voor pijnstilling, want die kun je tot 6 cm krijgen werd mij verteld (2013).

Ik heb 0 pijn gehad bij de ontsluitingsweeen. Echt niets. De persweeën heb ik niet mee mogen maken, want zover ben ik niet gekomen, vanwege een spoedkeizersnee, dus dat weet ik niet. En daar kreeg ik een ruggeprik voor waar ik schijtensbenauwd voor was, maar waar ik ook 0 pijn van heb gevoeld.



Nu zwanger van nummer 2, ik mag nog 30 weken tot bevalling, maar ik ga het wederom weer zo doen, als het mag van de gynaecoloog waar ik vanaf week 37 onder kom te vallen.



En het is niet stoerdoenerij of het 'zelf willen doen', maar meer dat ik sowieso al weinig op heb met medicijnen en dergelijke.

Hier ook niet juichend over pethidine. Heb dagenlang een stoned gevoel gehad en niet op een prettige manier. Een heel rot onrustig gevoel.

Baby voelde zich net na de spuit ook helemaal niet goed bleek uit de ctg.

Ik wou het ook proberen zonder pijnbestrijding, ik dacht als de weeën rustig aan opbouwen dan red ik dat vast wel, nou vanaf wee 1 had ik al een weeënstorm dus naar het ziekenhuis voor pijnbestrijding want toen de vk kwam had ik 3 cm en ik vond het toen al

behoorlijk pittig en durfde die andere 7 dus niet aan zonder pijnbestrijding

In het ziekenhuis een pompje gekregen die je zelf kon bedienen om de scherpe kantjes eraf te halen, ik voelde dus zeker de weeën nog wel maar het was wat beter te handelen omdat ik wat meer rust tussen de weeën kreeg. Op het laatst is het pompje eraf gehaald trouwens omdat ik hem volgens hen al even niet gebruikt had. Maar ik vond dit wel een uitkomst want een ruggenprik vind ik maar een eng idee (op dat moment interesseerde het me trouwens nauwelijks maar de anesthesist zou ook pas een uur later weer aanwezig zijn).

Kijk gewoon hoe het gaat, je kan altijd nog kiezen voor pijnbestrijding als de weeën begonnen zijn.

Hey Doreia gefeliciteerd wat leuk!!

quote:Annie1964 schreef op 05 april 2016 @ 19:51:

Echt wel dat er nadelen en risico's zijn. Wie zegt van niet, is niet goed geïnformeerd of steekt zijn kop in het spreekwoordelijke zand. Werk zelf als verloskundige. Waar ik moeite mee heb is het volgende: de gemiddelde moeder zet 9 maanden (of nog langer) alles opzij voor de gezondheid van babylief. En op t moment dat t er ECHT op aan gaat komen kiezen we voor aan opiaten gerelateerde en versuffende middelen. Ook n ruggeprik heeft zeker effect op de geboorte kwaliteit als je t vanuit de baby bekijkt. Jammer dames, maar t is echt zo!



Ja natuurlijk zitten er nadelen en risico's aan. Zal niemand zeggen dat het niet zo is.

Maar die kunnen er ook zijn zonder pijnstilling.

Zonder ruggenprik had het dochtertje van vriendin het waarschijnlijk niet gered.

Heel zware bevalling, ik zal de details besparen aangezien to nog moet.



Ik ging met mijn weeen door een hel. De ontsluiting schoot zo zonder pijnstilling niet op.



Ben toch blij dat mijn vk niet zo praat als jij. Je post komt heel onaardig over. Alsof vrouwen die voor pijnstilling kiezen hun kind wat aandoen.

Jij als vk moet toch weten dat bevallingen zwaar en gecompliceerd kunnen zijn.

Sommigen hebben uren en uren weeen, dan hou je geen energie meer over voor het persen. En dan heb je het nou net nodig.

quote:GeorgetteDansLeTabak schreef op 05 april 2016 @ 20:12:

[...]





Ontzettend vervelende reactie dit. Waarmee je min of meer zegt vrouwen die kiezen voor pijnstilling niet genoeg om de gezondheid van hun baby denken. Ik hoop dat je het niet zo bot bedoelt als dat het er staat



Ja snap die reactie wel van een verloskundige. Die ziet haar brood verdwijnen, want zo gauw er pijnstilling aan te pas komt ben je medisch.



Maar het is idd zo'n reactie die ik ook kreeg van mijn vk toen ik over pijnstilling begon.

Gefeliciteerd Doreia!!

quote:mapressa schreef op 05 april 2016 @ 19:44:

Ik vond mijn bevalling mét pijnstilling 20x erger dan de bevalling zonder. Ik vind mezelf vooral bij de bevalling mét pijnstilling een bikkel, als ik eraan terugdenk.





+1



Bij mijn eerste bevalling heb ik na 13 uur ondraaglijke weeën (en nauwelijks ontsluiting) een ruggenprik gehad. Geen seconde spijt van gehad, ik had hem eigenlijk eerder gewild maar moest er helaas lang op wachten. Bij mijn tweede bevalling had ik een paar uur lichte weeën, daarna een weeënstorm van een half uur en hoppa ze was er. Er was niet eens tijd om nog naar het ziekenhuis te gaan. Ik vond mijn eerste bevalling ondanks de pijnstilling hels, de tweede zou ik zo over doen. Elke bevalling is anders en neem je dus niet te sterk voor om per se wel of geen pijnstilling te vragen, want je weet niet hoe het gaat lopen.

quote:Annie1964 schreef op 05 april 2016 @ 19:51:

Echt wel dat er nadelen en risico's zijn. Wie zegt van niet, is niet goed geïnformeerd of steekt zijn kop in het spreekwoordelijke zand. Werk zelf als verloskundige. Waar ik moeite mee heb is het volgende: de gemiddelde moeder zet 9 maanden (of nog langer) alles opzij voor de gezondheid van babylief. En op t moment dat t er ECHT op aan gaat komen kiezen we voor aan opiaten gerelateerde en versuffende middelen. Ook n ruggeprik heeft zeker effect op de geboorte kwaliteit als je t vanuit de baby bekijkt. Jammer dames, maar t is echt zo!



En hoe leg jij dit uit aan de mensen die bij jou komen? Zeg je het dan ook zoals je het nu schrijft? "Ik heb er moeite mee dat u kiest voor pijnbestrijding?"

Sommige mensen zijn nu eenmaal niet van die bikkels (moi), wat doe jij als verloskundige daarmee?

quote:WaaromPorque schreef op 05 april 2016 @ 19:13:

Ik heb nooit pijnstilling nodig gehad. De ontsluitings weeën waren vreselijk, maar ik kneep dan keihard in de hand van mijn man.

Ik bedacht mij steeds dat ik aan pijn niet dood kan gaan.

Het ligt er maar aan hoe hoog je pijngrens is?



Dat vind ik dus echt onzin, ik kon helaas niet zonder bevallen. De pijn kon ik in eerste instantie nog wel hebben, maar wat ik ook deed ik kreeg geen ontsluiting. Na 18 uur weeën nog op de 1 cm zitten die ik in het begin ook al had, ik kon niet meer ontspannen en had echt pijn. Toen ben ik opgenomen in het ziekenhuis, ruggenprik en ook weeën opwekkers omdat het gewoon weg niet ging. Met in een hand knijpen had ik het heus niet opeens zonder kunnen doen en het lag ook niet aan mijn pijngrens. Pijngrens in misschien een o derde van, maar het echte verschil zit in wat voor een bevalling je hebt.



TO, er zit in mijn ogen een nadeel aan dat ik ook heb gehad. Mijn ruggenprik zwakte af, ik moest wachten tot ik wat verder was zodat ik niet aan het einde zonder zou zitten. Dat is een inschattingsfout geweest, hij is opgehoogd een paar minuten voor ze tot de conclusie kwamen dat ik persweeën had en er genoeg ontsluiting was. Het persen heb ik dus zonder persweeën moeten doen, die voelde ik niet meer. Dan moet je het zelf doen ipv met de weeën mee persen. Dat maakt dat het persen langer kan duren en maakt de kans op een kunstverlossing (keizersnede, vacuüm pomp ed) wat groter.



Als het nog kan raad ik je aan naar een informatie avond te gaan in het ziekenhuis, dan hoor je van de mogelijkheden daar en wordt je goed ingelicht over de voor en nadelen en kan je tijdens de bevalling een goed geïnformeerde beslissing maken.

Pijnbestrijding heeft gewoon nadelen, daarnaast is persen ook hartstikke pijnlijk en het lijkt me erg naar om de overgang van weeën opvangen met ruggenprik naar persen zo rauw te hebben. Ik heb er een bevalling opzitten, toen stond ik er zo in als jij... Nu wil ik absoluut geen pijnbestrijding. Tenzij strikt noodzakelijk.. Wat nadelen van de ruggenprik:



– Minder/geen gevoel in de beenspieren: Dit houdt in dat je dus met je ruggenprik niet op je benen kan staan. Dit houdt ook in dat je moeilijker van houding kan wisselen en dus eigenlijk enkel op je rug in bed kan liggen en dus ook niet zelf kunt gaan plassen of eventjes onder de douche. Dit gevoel in je benen komt wel weer langzaam terug, zodra de ruggenprik wordt uitgeschakeld. (KNOV, 2014; Rijnstate, s.a.)

– Bloeddrukdaling: Dit is de meest voorkomende bijwerking van een ruggenprik, 1/3 van alle gevallen, en ontstaat doordat de vaten in het verdoofde deel verwijden. Dit is dan ook de reden, waarom je bloeddruk altijd nauwkeurig in de gaten gehouden wordt en je van te voren al een infuus krijgt. Een bloeddrukdaling kan er namelijk voor zorgen dat er minder bloed naar de baarmoeder en daarmee dus het kindje gaat, waardoor de harstslag van het kindje zal dalen. Om die reden lig je dus ook vast aan een CTG voor de harttonen van het kindje bij een ruggenprik. (Lendi, s.a.; Bernhoven, s.a.).

– Eenzijdige verdoving: Het kan zijn dat je na het plaatsen van de ruggenprik slechts aan een kant verdoving voelt. Dit kan ontstaan doordat de vloeistof zich niet gelijkmatig verdeeld en gebeurt in 10% van de gevallen. Om dit op te lossen kun je vaak enkel opnieuw geprikt worden. (Bernhoven, 2015; Lendi, s.a.).

– Jeuk: Soms ervaren vrouwen met een ruggenprik flinke jeuk rondom hun buik. Dit ontstaat door de combinatie aan medicijnen. (Rijnstate, s.a.; KNOV, 2014).

– Kans op hoofdpijn na de ruggenprik: Vroeger was dit percentage heel hoog, gelukkig ligt nu het percentage slechts rond de 1%, maar als je het oploopt kun je er wel weken zoet mee zijn. De hoofdpijn ontstaat door het lekken van hersenvocht wat mogelijk kan ontstaan door de injectie. (KNOV, 2014; Lendi, s.a.; Rijnstate, s.a.).

– Hoge verdoving: Soms verdoofd de ruggenprik een hoger gebied dan dat de bedoeling is. De spieren van de borstkas kunnen dan ook enigszins verdoofd worden. Dit kan een benauwd gevoel geven. Dit wordt opgelost door wat extra zuurstof te geven. (Bernhoven, s.a.; Lendi, s.a.).

– De ruggenprik werkt niet of onvoldoende: Bij 5 tot 10 % van de gevallen werkt de ruggenprik niet of niet voldoende. Op dat moment kan er voor gekozen worden om de ruggenprik opnieuw te prikken. (KNOV, 2014; Rijnstate, s.a.).

– Stijging van de lichaamstemperatuur (>38 °C): Bij een ruggenprik kan het voorkomen dat je koorts ontwikkelt door de medicatie die hierbij gebruikt wordt. Helaas kun je puur aan de koorts niet zien of dit komt door de ruggenprik of door een infectie. Vaak wordt er dan ook voor gekozen om moeder te behandelen met antibiotica, met als gevolg dat het kindje na de geboorte ook opgenomen moet worden op de kinderafdeling voor een behandeling met antibiotica. Koorts heeft effect op je kindje. Je kindje gaat hierdoor een stressreactie creëren, waardoor de hartslag flink omhoog gaat. Koorts bij een ruggenprik komt in 15 tot 20% van de gevallen voor. (Rijnstate, s.a.; Lendi, s.a.).

Die pijngrens is inderdaad redelijke onzin. Ik had bij mijn eerste bevalling ondraaglijke pijn en mijn tweede bevalling kon ik prima aan. Ik denk toch niet dat mijn pijngrens opeens enorm verhoogd was in de tussentijd. De ene bevalling doet nou eenmaal meer pijn dan de andere.



En ik ben ook heel blij dat Annie1964 niet mijn verloskundige was, maar dat die van mij meer begripvol waren en mijn wensen respecteerden. Alsof we in Nederland voor de lol massaal aan de versuffende middelen gaan. Ik vind Nederlandse vrouwen juist heel hard voor zichzelf bij de bevalling, de meesten willen geen pijnbestrijding tenzij de pijn niet meer te houden is.

Nog even voor ik een verkeerde indruk wek: ik ben absoluut niet tegen pijnbestrijding, het zou alleen mijn keuze niet zijn. Maar het is ook niet zonder nadelen. Zoals sommige zeggen: "ik snap niet waarom vrouwen zonder pijnbestrijding zouden bevallen..". Nou, ik snap dat dus wel

Hier ingeleid met 38 weken.

Ik was heel erg bang, dus alleen daarvoor wilde ik al een ruggenprik. Zodat ik kon ontspannen.

Kreeg hem ook vrij vlot(had ik het ziekenhuis waar ik ingeleid zou worden ook op uitgekozen dat er altijd 24/7 iemand was die hem kon zetten) maar helaas heeft dat hele ding niks gedaan bij mij.. Dus ja in the end heb ik alles gevoeld incl weeenstorm. Wat ik dan weer niet had waren persweeen. Dat was dus best pittig, want je moet je kindje er zonder "hulp" van je lichaam uitpersen, maar ik ben een enorme bange schijterd en mij is t ook gelukt;)



Ik denk dat een ruggenprik hemels kan zijn mits die werkt..

Ik wilde graag bevallen met lachgas. Andere pijnstilling wilde ik niet en had ik dus niet eens research naar gedaan.

Maar het liep allemaal anders.

Waar ik dacht het best even zelf te kunnen doen, werd ik totaal overvallen door de pijn van de snelle rugweeen. Ik werd ingeleid, dus ik ging voor mijn gevoel van 1 naar 100 in een uur. De rugweeen kreeg ik totaal niet weggepufd, ik omschrijf het nog altijd als een mes in mijn ruggenmerg. Zo stel ik mij dat voor althans. Dus in plaats van het toe te laten verzette ik mij er hevig tegen. Dat is niet bevorderlijk voor je ontsluiting. De vk vroeg toen of ik pijnstilling wilde en ik gaf aan dat ik lachgas wilde. Dat kon niet, vanwege de inleiding.

Mijn voornemens om niks anders te accepteren waren toen heel snel van de baan. Toen de ruggeprik eenmaal was gezet, ging ik weer instant terug naar level 0. Ik voelde echt niks. De hevige pijn was pas terug toen ik persweeen had.

Kortom, zeer blij geweest met mijn ruggeprik.

Het zetten van de prik heb ik niet gevoeld trouwens, dat deden ze tijdens een wee. Mijn vriend trok half weg bij het zien van de enorme naald in mijn rug, maar zelf dus totaal geen last van gehad.

Van jouw lijstje herken ik alleen de jeuk pocketsize. Maar dat had ik er ruimschoots voor over.