Opa is stom

06-04-2016 12:56 219 berichten
Mijn schoonvader komt elke maand een dagje langs. Hij is wat ouder, weduwnaar en voor hem echt geweldig leuk om zijn kleinkinderen te zien. Hij neemt snoep of een cadeautje mee, speelt spelletjes en tekent met de kinderen.



Twee maanden geleden heeft hij bij het tekenen iets ingekleurd wat mijn zoontje (5) niet leuk vond. Die vond dat opa het expres deed en ging hard huilen. Hij was bekaf, normaal reageert hij niet zo overdreven.



Sindsdien vindt hij dat opa stom is en stomme grapjes maakt. Dat van die grapjes klopt wel een beetje: hij kan zich niet zo goed inleven in wat kinderen grappig vinden. Bv: hij maakt altijd hetzelfde grapje als hij weggaat dat hij de kinderen in zijn tas meeneemt. Geen Youp van 't Hek, maar mijn eigen vader maakt vaak stommere grapjes die de kinderen wel leuk vinden.



Zoon is nog steeds erg anti-opa. Dat valt opa niet zo op, wat kind nr 2 was nog steeds ontzettend dol op hem. Maar die is inmiddels ook aangestoken en zei vanochtend ook dat opa stom was en weigerde met hem aan de telefoon te praten. Ik ben altijd overal bij, dus er is gegarandeerd niets ergers aan de hand dan een slecht gevallen grapje.



Ik baal er echt van. Niet voor opa, maar voor mijn kinderen. Ze hebben geen ruim assortiment opa's en oma's. Hier moeten ze het mee doen. Met zoon praten helpt niet. Normaal vind ik dat hij zijn eigen mening over mensen mag hebben. Maar dit slaat werkelijk nergens meer op.



Hoe zorg ik dat kind bijdraait (of in elk geval kind nr twee niet verder meesleept)?
Precies!
quote:lionlily schreef op 06 april 2016 @ 19:14:

[...]

Eens!Ik niet. Ik had een hartgrondige hekel aan mijn oma vanwege grapjes met een dubbele lading en opmerkingen die ik niet kon plaatsen. Geen traan gelaten toen ze stierf, ik vond haar gewoon echt stom!
Alle reacties Link kopieren
Eens met biebel80.
•°: Don't be the same, be better!
quote:Lilla schreef op 06 april 2016 @ 14:40:

[...]





Sjongejonge.... je hebt wel door dat dit topic gaat over een jongetje van 5? En niet over een hond die iemand heeft gebeten ofzo?Tip: Pekeja heeft geen kinderen en reageert toch op elk opvoedtopic terwijl ze duidelijk geen enkel inlevingsvermogen heeft in wat bij welke leeftijd past. Negeren dus.
quote:hannaeva schreef op 06 april 2016 @ 22:31:

[...]





Tip: Pekeja heeft geen kinderen en reageert toch op elk opvoedtopic terwijl ze duidelijk geen enkel inlevingsvermogen heeft in wat bij welke leeftijd past. Negeren dus.Dus als je geen kinderen hebt mag je niet reageren op opvoedtopics? Wat een onzin.
Alle reacties Link kopieren
quote:hannaeva schreef op 06 april 2016 @ 22:31:

[...]





Tip: Pekeja heeft geen kinderen en reageert toch op elk opvoedtopic terwijl ze duidelijk geen enkel inlevingsvermogen heeft in wat bij welke leeftijd past. Negeren dus.Yep. Net zoals vele ouders tegenwoordig hele normale opvoedissues negeren. Want hé, opvoeden kost tijd en moeite en inzet en vaak ook ergernis, en nee, dat gaan we liever uit de weg, geef het kind zijn zin, dan heb je zelf ook lekker even rust, of niet? Maar of daar de prettigste mensen uit voortkomen, is natuurlijk vraag twee.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Misschien een stomme tip hoor maar als zoon opa ""leert"" wat ""wel"" leuke grapjes zijn miss waait het dan een beetje over en krijgen ze daar lol om.



Lastig zeg zon koppige zoon haha
Liever spijt van iets wat je heb gedaan, dan spijt van iets wat je niet heb gedaan
Misschien helpt het als je ze uitlegt dat opa papa's papa is. Dat papa later ook opa wordt van zijn kinderen.
Alle reacties Link kopieren
Weet je, ik speel en kleur en knutsel ook wel eens met kleuters. En ja, dan kunnen ze je zomaar ineens "stom" vinden omdat je het pakje van de clown op de kleurplaat groen maakt, en zij hadden het blauw willen maken, of geel. En dan kan het zélfs gebeuren dat zo'n kleuter even zijn kleurtje neergooit en hélemaal verontwaardigd is dat jij zo'n "stomme" kleur hebt gebruikt. Vind ik allemaal begrijpelijk, hoort bij kinderen. Maar 10 minuten daarna zit ik met hetzelfde kind weer lekker te kleien, of iets anders te doen, en dan is het hele leed weer vergeten. Dát is normaal.



Maar een kind dat máánden en máánden loopt te mokken tegen een verder lieve opa, die belangstelling toont, met zijn kleinkinderen speelt en leuke dingen doet, vaak cadeautjes of wat lekkers meeneemt, nee, dat vind ik echt niet normaal.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Pejeka, TO heeft al een aantal keer uitgelegd dat het kind niet meer mokt om de tekening, maar dat hij vindt dat opa grapjes maakt waar hij zich rot om voelt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bibi1973 schreef op 06 april 2016 @ 23:20:

Pejeka, TO heeft al een aantal keer uitgelegd dat het kind niet meer mokt om de tekening, maar dat hij vindt dat opa grapjes maakt waar hij zich rot om voelt.Ach... het gekwetste kinderzieltje... Ik heb nergens gelezen dat die opa akelige grapjes maakt, het enige dat ik heb gelezen is dat opa regelmatig bij het weggaan zegt "ik neem je mee in mijn tas". Nou-nou-nou, wat een ellende. Misschien op den duur niet grappig meer, maar ook geen bijzonder kwetsend iets, lijkt me. Het is verder een lieve opa, hij neemt cadeautjes mee, maakt tijd om te skypen met zijn kleinkinderen, doet leuke dingen met ze, moet je dan echt een drama maken over een oud en goed bedoeld grapje? Waarmee opa niks anders wil zeggen dan "ik vind je zo lief, ik zou je het liefst in mijn tas doen en mee naar huis nemen". Op een goede manier. Hallo zeg.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
opa is gewoon van een andere tijd

https://www.youtube.com/watch?v=iKcbkv51baU



heerlijk toch
Alle reacties Link kopieren
quote:Theres75 schreef op 06 april 2016 @ 14:46:

Ik denk ook echt dat je hier een leidende rol in moet hebben en een voorbeeldfunctie. Jong geleerd is oud gedaan. Is dit hoe je wil dat je zoon omgaat met dierbaren? Nu is het die opa, die jou dan toevallig niets kan schelen, maar straks ben jij het, of je man, of zijn zusje. Dit is geen leuk gedrag. Om niets zo lang, zo boos blijven. Terwijl die opa zoveel moeite doet! Is dit het soort mens wat je aan de maatschappij wil afleveren? Om vrienden te krijgen, zul je zelf een vriend moeten kunnen zijn. Een persoon die denkt dat de wereld alleen om hem en zijn kleinzielige gevoelens draait, heeft meestal geen vrienden. Maar dat is wel wat jij je zoon nu meegeeft.Mooi gezegd!
Alle reacties Link kopieren
TO, neem je kind serieus. Misschien zijn er nog andere grapjes gemaakt. Kinderen nemen op die leeftijd alles erg serieus. Ik weet nog goed hoe ik "stoute kinderen laten we met een pakje boterhammen achter in het bos" (meer dan eens gezegd door oom en tante waar ik geregeld logeerde) ook heel letterlijk voor me zag, en me afvroeg hoe ik me dan moest gaan redden als het donker zou worden. Met niemand besproken trouwens. Als ik het wel had gezegd, was het waarschijnlijk ook niet serieus genomen. Dat was de tijdgeest toen. Dus het is wel goed dat je kind het aan jou vertelt en jou dus in vertrouwen neemt.

En leg uit dat je opa's grapjes wel stom mag vinden, maar niet opa zelf. Leg inderdaad de familiebanden uit, vertel dat het de papa van zijn papa is. Vertel dat zijn papa hopelijk ook opa wordt, enzovoort.

Je kind grapjes terug laten maken kan, maar lijkt me wel moeilijk. Misschien kun jij op het moment van zo'n opmerking op luchtige toon reageren. En daarmee je zoontje helpen.
quote:pejeka schreef op 06 april 2016 @ 22:49:

[...]





Yep. Net zoals vele ouders tegenwoordig hele normale opvoedissues negeren. Want hé, opvoeden kost tijd en moeite en inzet en vaak ook ergernis, en nee, dat gaan we liever uit de weg, geef het kind zijn zin, dan heb je zelf ook lekker even rust, of niet? Maar of daar de prettigste mensen uit voortkomen, is natuurlijk vraag twee.



Wat een oordeel.

Ik zie helemaal niet zoveel luie ouders. Juist ouders die heel bewust met hun kinderen bezig zijn.

Luisteren naar je kind en rekening houden met hun gevoel en leeftijd, levert juist volwassenen op die goed in hun vel zitten en dus goed voor anderen kunnen zijn.

En ik zie weinig ouders, incluis TO, die hun kind niet opvoeden.

Misschien moet je niet zo oordelen over ouders die allemaal lui zijn, als je zelf geen kinderen hebt en geen flauw benul hebt.
quote:pejeka schreef op 06 april 2016 @ 23:37:

[...]





Ach... het gekwetste kinderzieltje... Ik heb nergens gelezen dat die opa akelige grapjes maakt, het enige dat ik heb gelezen is dat opa regelmatig bij het weggaan zegt "ik neem je mee in mijn tas". Nou-nou-nou, wat een ellende. Misschien op den duur niet grappig meer, maar ook geen bijzonder kwetsend iets, lijkt me. Het is verder een lieve opa, hij neemt cadeautjes mee, maakt tijd om te skypen met zijn kleinkinderen, doet leuke dingen met ze, moet je dan echt een drama maken over een oud en goed bedoeld grapje? Waarmee opa niks anders wil zeggen dan "ik vind je zo lief, ik zou je het liefst in mijn tas doen en mee naar huis nemen". Op een goede manier. Hallo zeg.Nee, daar moet je geen drama van maken. Dat vindt TO ook en zegt ze tegen haar kind. Dus wat wil je nou?
quote:hannaeva schreef op 07 april 2016 @ 07:33:

[...]

Nee, daar moet je geen drama van maken. Dat vindt TO ook en zegt ze tegen haar kind. Dus wat wil je nou?Weer even benadrukken hoe slecht er tegenwoordig wordt opgevoed natuurlijk.
quote:hannaeva schreef op 07 april 2016 @ 07:31:

[...]





Wat een oordeel.

Ik zie helemaal niet zoveel luie ouders. Juist ouders die heel bewust met hun kinderen bezig zijn.

Luisteren naar je kind en rekening houden met hun gevoel en leeftijd, levert juist volwassenen op die goed in hun vel zitten en dus goed voor anderen kunnen zijn.

En ik zie weinig ouders, incluis TO, die hun kind niet opvoeden.

Misschien moet je niet zo oordelen over ouders die allemaal lui zijn, als je zelf geen kinderen hebt en geen flauw benul hebt.Even off-topic, Pejeka heeft hier naar mijn mening wel een puntje hoor. Ik zie toch veel ouders die hun kind niet echt kennen, kijk maar eens naar alle vragen die hier over opvoeding gesteld worden op dit forum. Sommige mensen zien hun eigen kinderen zo weinig, dat ze geen benul hebben wat er in die hoofdjes omgaat.
quote:hannaeva schreef op 07 april 2016 @ 07:31:

[...]





Wat een oordeel.

Ik zie helemaal niet zoveel luie ouders. Juist ouders die heel bewust met hun kinderen bezig zijn.

Luisteren naar je kind en rekening houden met hun gevoel en leeftijd, levert juist volwassenen op die goed in hun vel zitten en dus goed voor anderen kunnen zijn.

En ik zie weinig ouders, incluis TO, die hun kind niet opvoeden.

Misschien moet je niet zo oordelen over ouders die allemaal lui zijn, als je zelf geen kinderen hebt en geen flauw benul hebt.

Je hoeft echt niet terug naar de jaren 50. Maar ik zie tegenwoordig veel ouders die echt alles gaan overleggen/uitleggen aan hun kinderen. En nauwelijks duidelijke genzen stellen.

Niks mis met af en toe een "en dit gebeurt omdat ik het zeg".

Altijd consequent zijn lukt nooit. Maar bij bepaalde zaken weten mijn kinderen heel duidelijk wat mijn grens is. Die hebben ze, zoals alle kinderen doen, ook echt wel opgezocht, maar omdat ze weten dat dat geen punt van discussie is, was dat snel afgelopen.



Ik ben benieuwd, als een kind van 5 nu al zoveel ruimte krijgt/mag nemen bij dit, hoe het gaat als die straks 10 is. Of gaat puberen.
Alle reacties Link kopieren
quote:pejeka schreef op 06 april 2016 @ 23:37:

[...]





Ach... het gekwetste kinderzieltje... Ik heb nergens gelezen dat die opa akelige grapjes maakt, het enige dat ik heb gelezen is dat opa regelmatig bij het weggaan zegt "ik neem je mee in mijn tas". Nou-nou-nou, wat een ellende. Misschien op den duur niet grappig meer, maar ook geen bijzonder kwetsend iets, lijkt me. Het is verder een lieve opa, hij neemt cadeautjes mee, maakt tijd om te skypen met zijn kleinkinderen, doet leuke dingen met ze, moet je dan echt een drama maken over een oud en goed bedoeld grapje? Waarmee opa niks anders wil zeggen dan "ik vind je zo lief, ik zou je het liefst in mijn tas doen en mee naar huis nemen". Op een goede manier. Hallo zeg.



Voor ons volwassenen zijn het inderdaad geen erge grapjes maar voor het kind wel. Kind is 5 dus die neemt het waarschijnlijk letterlijk en in een tas zitten vindt hij allicht eng.

Als het kind al maanden kwaad loopt zit het hem diep. Waarom zou je dan als volwassenen geen rekening houden met zijn gevoelens? Omdat het een kind is?
Alle reacties Link kopieren
quote:Corona67 schreef op 07 april 2016 @ 08:31:

[...]



Je hoeft echt niet terug naar de jaren 50. Maar ik zie tegenwoordig veel ouders die echt alles gaan overleggen/uitleggen aan hun kinderen. En nauwelijks duidelijke genzen stellen.

Niks mis met af en toe een "en dit gebeurt omdat ik het zeg".

Altijd consequent zijn lukt nooit. Maar bij bepaalde zaken weten mijn kinderen heel duidelijk wat mijn grens is. Die hebben ze, zoals alle kinderen doen, ook echt wel opgezocht, maar omdat ze weten dat dat geen punt van discussie is, was dat snel afgelopen.



Ik ben benieuwd, als een kind van 5 nu al zoveel ruimte krijgt/mag nemen bij dit, hoe het gaat als die straks 10 is. Of gaat puberen.Soms gemakkelijk gezegd. Mijn dochtertje is 19 maanden. Als ik zeg "nee mag niet" of "daarom niet" is het een heel spel. Als ik haar uitleg waarom iets niet mag luistert ze zonder problemen.
quote:poezewoefje schreef op 07 april 2016 @ 08:47:

[...]





Soms gemakkelijk gezegd. Mijn dochtertje is 19 maanden. Als ik zeg "nee mag niet" of "daarom niet" is het een heel spel. Als ik haar uitleg waarom iets niet mag luistert ze zonder problemen.Dit vind ik erg bijzonder.
Alle reacties Link kopieren
quote:Corona67 schreef op 07 april 2016 @ 08:52:

[...]



Dit vind ik erg bijzonder.Ik ook eerlijk gezegd en toch is het zo.
quote:pejeka schreef op 06 april 2016 @ 23:37:

[...]





Ach... het gekwetste kinderzieltje... Ik heb nergens gelezen dat die opa akelige grapjes maakt, het enige dat ik heb gelezen is dat opa regelmatig bij het weggaan zegt "ik neem je mee in mijn tas". Nou-nou-nou, wat een ellende. Misschien op den duur niet grappig meer, maar ook geen bijzonder kwetsend iets, lijkt me. Het is verder een lieve opa, hij neemt cadeautjes mee, maakt tijd om te skypen met zijn kleinkinderen, doet leuke dingen met ze, moet je dan echt een drama maken over een oud en goed bedoeld grapje? Waarmee opa niks anders wil zeggen dan "ik vind je zo lief, ik zou je het liefst in mijn tas doen en mee naar huis nemen". Op een goede manier. Hallo zeg.

Een duidelijk gevalletje "ik plak een volwassenemotie op een kind". Gaat niet werken. Tegen volwassenen kun je zeggen dat ze uit de slachtofferrol mogen, tegen een kind niet.



Kinderen zijn oordelend en afkeurend of lyrisch en superloyaal. Daarom lees ik het liefst kinderboeken, die zijn of leuk of stom, volledig toegepast op de wensen van kinderen.

Als moeder kun je in gesprek gaan, je kunt gedragsregels opstellen, je kunt zelfs straffen en dreigen maar je kunt niét de emoties van je kind manipuleren.

Gelukkig maar.
quote:Rooss4.0 schreef op 07 april 2016 @ 09:01:

[...]



Een duidelijk gevalletje "ik plak een volwassenemotie op een kind". Gaat niet werken. Tegen volwassenen kun je zeggen dat ze uit de slachtofferrol mogen, tegen een kind niet.



Kinderen zijn oordelend en afkeurend of lyrisch en superloyaal. Daarom lees ik het liefst kinderboeken, die zijn of leuk of stom, volledig toegepast op de wensen van kinderen.

Als moeder kun je in gesprek gaan, je kunt gedragsregels opstellen, je kunt zelfs straffen en dreigen maar je kunt niét de emoties van je kind manipuleren.

Gelukkig maar.



+100



Maar Pekeja heeft geen kinderen en geen enkel inlevingsvermogen in of begrip van kinderen. (Wat sommige mensen zonder kinderen trouwens wel gewoon hebben maar zij duidelijk niet).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven