Psyche
alle pijlers
Telefoonverslaafd
vrijdag 25 maart 2016 om 15:38
Mijn vriend kan gewoon niet zonder zijn telefoon en ik begin me er steeds meer aan te ergeren. Alleen maar spelletjes, Facebook en nog meer spelletjes. Hij ziet de ernst er zelf niet meer van in.
Zijn ouders zeggen het tegen hem, ik, zijn broer en zus...maar hij neemt ons allemaal niet serieus. Ik vind het erg onvolwassen en weet ook nu even niet meer wat ik met dit gedrag aanmoet. Want irriteer me helemaal blauw. Zo erg dat ik mijn verliefde gevoelens voor hem zelfs op het moment even niet meer voel.
Vandaag ook. Ik ben al de hele dag vanaf 10u bezig met werkklussen, administratie en studie, hij zou ook bezig met zijn studie...maar zit alleen maar met zijn telefoon te doen alsof hij bezig Is..
Wat kan ik hier tegen doen? Of moet ik me niet aanstellen? Help.
Zijn ouders zeggen het tegen hem, ik, zijn broer en zus...maar hij neemt ons allemaal niet serieus. Ik vind het erg onvolwassen en weet ook nu even niet meer wat ik met dit gedrag aanmoet. Want irriteer me helemaal blauw. Zo erg dat ik mijn verliefde gevoelens voor hem zelfs op het moment even niet meer voel.
Vandaag ook. Ik ben al de hele dag vanaf 10u bezig met werkklussen, administratie en studie, hij zou ook bezig met zijn studie...maar zit alleen maar met zijn telefoon te doen alsof hij bezig Is..
Wat kan ik hier tegen doen? Of moet ik me niet aanstellen? Help.
maandag 11 april 2016 om 15:12
Als praten niet meer helpt: gooi z'n smartphone eens "weg". Natuurlijk niet echt (of je moet bereid zijn een nieuwe te betalen voor hem), maar doe alsof je hem weg hebt gegooid. Peil z'n reactie en zeg daarna: "En jij bent niet verslaafd?"
Vertel dan dat je 'm nog hebt, maar met dit gebaar duidelijk wil maken dat hij echt moet minderen met z'n telefoon.
Vertel dan dat je 'm nog hebt, maar met dit gebaar duidelijk wil maken dat hij echt moet minderen met z'n telefoon.
maandag 11 april 2016 om 15:17
Ik ben niet telefoonverslaafd, maar zit er wel graag (en best veel - als het kan) op. Maar ik kan gerust een avondje uit eten zonder telefoon. Laatst zelfs 5 uur aan tafel gezeten en geen 1 keer in m'n handen gehad.
Mijn moeder, mijn vader, m'n broertje, zijn vriendin en mijn vriend allemaal wel! (Natuurlijk ook om foto's te maken.)
Mijn moeder heeft paar maanden geleden eens de opmerking gemaakt dat ik - bij hun - veel op mijn telefoon zit. Maar dat ik nu al 2 keer een heel weekend geen één keer mijn telefoon vast heb gehad in haar bijzijn valt haar niet op.
Mijn moeder, mijn vader, m'n broertje, zijn vriendin en mijn vriend allemaal wel! (Natuurlijk ook om foto's te maken.)
Mijn moeder heeft paar maanden geleden eens de opmerking gemaakt dat ik - bij hun - veel op mijn telefoon zit. Maar dat ik nu al 2 keer een heel weekend geen één keer mijn telefoon vast heb gehad in haar bijzijn valt haar niet op.
maandag 11 april 2016 om 16:05
Daarnet had ik ongeveer een half uurtje een kennis op bezoek, ze kwam een boek terugbrengen. Haar telefoon is aan haar vastgegroeid. In dat halve uur kreeg ze minstens zes appjes die natuurlijk beanwoord moesten worden, een mailtje waarop moest worden gereageerd en twee telefoontjes. Toen ze wegging heb ik nog wel gezegd dat ik het reuze gezellig vond haar weer te zien en vooral te spreken, ik denk niet dat het kwartje gevallen is want er kwam alweer een berichtje. Van een puber kun je zoiets nog verwachten en dan ruk je die telefoon uit zijn/haar handen maar zij is 66.
verba volant, scripta manent.
maandag 11 april 2016 om 18:44
quote:potmetperen schreef op 10 april 2016 @ 12:22:
Mwa in het begin maakte ik er veel grapjes over, nam ik het nog niet heel serieus; maar op een gegeven moment werd het serieuzer en serieuzer en de ergernis heviger. Dus begon ik met domme dingen zoals op het scherm klikken, afpakken en met een grijns vragen om te kiezen tussen mij en spelletje. Later begon ik ook echt boos te worden, na een paar maanden...
Echter is de situatie nu ontzettend geëscaleerd, niet alleen om het spelletje. Ik vraag me af of ik kan vragen om het spel gewoon te verwijderen? Het is niet alleen voor mij, maar ook voor hem..Hij is gewoon echt verslaafd. Ik weet dat het mijn recht niet is, maar ik sta door meer redenen op het punt om mijzelf af te vragen of het niet misschien beter is om uit elkaar te gaan..
Tuurlijk kun je hem niet vragen om dat spel te verwijderen. Jij kunt ook niet zeggen dat het ook beter voor hem is.
Je kunt hem wel vragen om tijdens momenten die jullie samen hebben zijn telefoon even ergens anders neer te leggen zodat jullie samen even kunnen kletsen oid.
Als er meer dingen spelen en zijn telefoongebruik de druppel is, dan zal het verwijderen van een spel jullie relatie niet redden.
Sterkte!
Mwa in het begin maakte ik er veel grapjes over, nam ik het nog niet heel serieus; maar op een gegeven moment werd het serieuzer en serieuzer en de ergernis heviger. Dus begon ik met domme dingen zoals op het scherm klikken, afpakken en met een grijns vragen om te kiezen tussen mij en spelletje. Later begon ik ook echt boos te worden, na een paar maanden...
Echter is de situatie nu ontzettend geëscaleerd, niet alleen om het spelletje. Ik vraag me af of ik kan vragen om het spel gewoon te verwijderen? Het is niet alleen voor mij, maar ook voor hem..Hij is gewoon echt verslaafd. Ik weet dat het mijn recht niet is, maar ik sta door meer redenen op het punt om mijzelf af te vragen of het niet misschien beter is om uit elkaar te gaan..
Tuurlijk kun je hem niet vragen om dat spel te verwijderen. Jij kunt ook niet zeggen dat het ook beter voor hem is.
Je kunt hem wel vragen om tijdens momenten die jullie samen hebben zijn telefoon even ergens anders neer te leggen zodat jullie samen even kunnen kletsen oid.
Als er meer dingen spelen en zijn telefoongebruik de druppel is, dan zal het verwijderen van een spel jullie relatie niet redden.
Sterkte!
maandag 11 april 2016 om 19:09
quote:cip1 schreef op 11 april 2016 @ 19:00:
[...]
Waarom niet?
Het zijn beiden volwassenen. Als iemand graag een bepaald spel speelt dan eis je toch niet om het spel te verwijderen? Daar heb je gewoon geen zeggenschap over, je bent partners. Geen moeder/zoon.
Wel kun je vragen om het spel niet te spelen tijdens tijd samen.
Wat die vriend met die vraag doet is aan hem. (En zijn reactie zegt natuurlijk heel veel over hem, maar de bal ligt dan bij hem).
[...]
Waarom niet?
Het zijn beiden volwassenen. Als iemand graag een bepaald spel speelt dan eis je toch niet om het spel te verwijderen? Daar heb je gewoon geen zeggenschap over, je bent partners. Geen moeder/zoon.
Wel kun je vragen om het spel niet te spelen tijdens tijd samen.
Wat die vriend met die vraag doet is aan hem. (En zijn reactie zegt natuurlijk heel veel over hem, maar de bal ligt dan bij hem).
maandag 11 april 2016 om 19:52
quote:cip1 schreef op 11 april 2016 @ 19:39:
[...]
En dat is mijn punt, haar grenzen zijn al vaker en vager aangegeven. Laatste kans, of niet. Weet ze meteen waar ze staat.Absoluut eens hoor! Alleen zal het uit hem moeten komen omdat hij ook tijd wil met zijn vriendin. Niet omdat het hem wordt verplicht.
[...]
En dat is mijn punt, haar grenzen zijn al vaker en vager aangegeven. Laatste kans, of niet. Weet ze meteen waar ze staat.Absoluut eens hoor! Alleen zal het uit hem moeten komen omdat hij ook tijd wil met zijn vriendin. Niet omdat het hem wordt verplicht.
maandag 11 april 2016 om 23:09
Hier was het telefoongebruik tijdens restaurantbezoeken, het is nu laptopgebruik. Ik werk zelf veel en heb weinig door wat er overdag thuis gebeurt. Maar ik heb een paar dagen vrij gehad en nu blijkt dat hij de godganze dag op facebook zit. Net na 3 dagen volledig aan de laptop genageld te hebben gezeten maar eens gevraagd of hij misschien een tv programma wilde kijken samen, omdat ik graag ook iets samen wilde doen. Ik moest niet zo zeiken, want hij had vanochtend toch nog met me gepraat. Tien uur geleden.
Als ik wat zeg terwijl hij op de laptop zit, een geirriteerde reactie. Maar als ik wat vertel begint hij gerust te typen of laat hij een filmpje afspelen. Weinig aan te doen. Een van de redenen waarom ik ga latten. En als het dan niet beter gaat, dan is het voor mij ook einde verhaal.
Als ik wat zeg terwijl hij op de laptop zit, een geirriteerde reactie. Maar als ik wat vertel begint hij gerust te typen of laat hij een filmpje afspelen. Weinig aan te doen. Een van de redenen waarom ik ga latten. En als het dan niet beter gaat, dan is het voor mij ook einde verhaal.
dinsdag 12 april 2016 om 21:17
quote:Woldertje schreef op 11 april 2016 @ 15:17:
Ik ben niet telefoonverslaafd, maar zit er wel graag (en best veel - als het kan) op. Maar ik kan gerust een avondje uit eten zonder telefoon. Laatst zelfs 5 uur aan tafel gezeten en geen 1 keer in m'n handen gehad.
Mijn moeder, mijn vader, m'n broertje, zijn vriendin en mijn vriend allemaal wel! (Natuurlijk ook om foto's te maken.)
Mijn moeder heeft paar maanden geleden eens de opmerking gemaakt dat ik - bij hun - veel op mijn telefoon zit. Maar dat ik nu al 2 keer een heel weekend geen één keer mijn telefoon vast heb gehad in haar bijzijn valt haar niet op. haha nou als je echt zonder kan heb je geen probleem! Mijn vriend had er wel veel te veel moeite mee maar hij heeft dit dus eindelijk ingezien en het spel gelukkig verwijderd
Ik ben niet telefoonverslaafd, maar zit er wel graag (en best veel - als het kan) op. Maar ik kan gerust een avondje uit eten zonder telefoon. Laatst zelfs 5 uur aan tafel gezeten en geen 1 keer in m'n handen gehad.
Mijn moeder, mijn vader, m'n broertje, zijn vriendin en mijn vriend allemaal wel! (Natuurlijk ook om foto's te maken.)
Mijn moeder heeft paar maanden geleden eens de opmerking gemaakt dat ik - bij hun - veel op mijn telefoon zit. Maar dat ik nu al 2 keer een heel weekend geen één keer mijn telefoon vast heb gehad in haar bijzijn valt haar niet op. haha nou als je echt zonder kan heb je geen probleem! Mijn vriend had er wel veel te veel moeite mee maar hij heeft dit dus eindelijk ingezien en het spel gelukkig verwijderd
