Psyche
alle pijlers
zus met borderline
zaterdag 14 mei 2016 om 21:55
Hallo,
Ik heb deze nieuwe topic aangemaakt omdat ook ik een zus met bordeline heb, en ik de gesprekken heb gelezen, maar ik op zoek ben naar mensen die op dit moment hetzelfde meemaken, of mensen die gewoon raad weten hoe met dit alles om te gaan.
De vraag die me het meeste bezighoudt is of ik het contact niet gewoon definitief mag verbreken met mijn zus. Ik geef nog om haar, en ik wil haar echt nog steeds helpen, maar ik zit er zelf helemaal door.
Ik zit er al maanden door, en mijn zus ziet dit, maar toch weet ze van geen ophouden. Ik weet dat ze me altijd gaat blijven zoeken, leugens over me zal blijven verspreiden, en iedereen tegen me zal blijven opzetten (zelfs mijn familie, en dit lukt haar keer op keer).
Ik ben nu op een punt dat ik gewoon niet meer weet hoe ik er zelf weer bovenop zal geraken, en hoe ik dit alles ooit een plaats kan geven.
Ik heb deze nieuwe topic aangemaakt omdat ook ik een zus met bordeline heb, en ik de gesprekken heb gelezen, maar ik op zoek ben naar mensen die op dit moment hetzelfde meemaken, of mensen die gewoon raad weten hoe met dit alles om te gaan.
De vraag die me het meeste bezighoudt is of ik het contact niet gewoon definitief mag verbreken met mijn zus. Ik geef nog om haar, en ik wil haar echt nog steeds helpen, maar ik zit er zelf helemaal door.
Ik zit er al maanden door, en mijn zus ziet dit, maar toch weet ze van geen ophouden. Ik weet dat ze me altijd gaat blijven zoeken, leugens over me zal blijven verspreiden, en iedereen tegen me zal blijven opzetten (zelfs mijn familie, en dit lukt haar keer op keer).
Ik ben nu op een punt dat ik gewoon niet meer weet hoe ik er zelf weer bovenop zal geraken, en hoe ik dit alles ooit een plaats kan geven.
zaterdag 14 mei 2016 om 22:11
danku voor de reacties
Ik ben nog student, en mijn zus woont nog thuis. Ik heb de financiele mogelijkheden niet om alleen te gaan wonen, dus dat contact beperken zal niet lukken.
Ook ben ik al eens van huis weggegaan omdat alles te veel werd. Het probleem is dat enerzijds of ik in de buurt ben of niet, mijn zus altijd wel een manier vindt om ruzie te stoken tussen mij en mijn familie of vrienden. Anderzijds wil mijn familie niet inzien hoe groot het probleem is, en wat ik hun ook vertel, ik heb al zoveel dingen gezegd die mijn zus heeft gedaan tegen me, toch willen ze me ofwel niet geloven, want volgens hen is mijn zus niet tot zulke dingen instaat, ofwel minimaliseren ze alles, en krijg ik de boodschap niet zo te overdrijven. Heel mijn omgeving ziet dat ik er al maanden doorzit, maar iedereen kiest ervoor om mijn zus te beschermen of het probleem te negeren...
Dus ik kan echt wel tips gebruiken :p
Ik ben nog student, en mijn zus woont nog thuis. Ik heb de financiele mogelijkheden niet om alleen te gaan wonen, dus dat contact beperken zal niet lukken.
Ook ben ik al eens van huis weggegaan omdat alles te veel werd. Het probleem is dat enerzijds of ik in de buurt ben of niet, mijn zus altijd wel een manier vindt om ruzie te stoken tussen mij en mijn familie of vrienden. Anderzijds wil mijn familie niet inzien hoe groot het probleem is, en wat ik hun ook vertel, ik heb al zoveel dingen gezegd die mijn zus heeft gedaan tegen me, toch willen ze me ofwel niet geloven, want volgens hen is mijn zus niet tot zulke dingen instaat, ofwel minimaliseren ze alles, en krijg ik de boodschap niet zo te overdrijven. Heel mijn omgeving ziet dat ik er al maanden doorzit, maar iedereen kiest ervoor om mijn zus te beschermen of het probleem te negeren...
Dus ik kan echt wel tips gebruiken :p
zaterdag 14 mei 2016 om 22:19
quote:gelderka schreef op 14 mei 2016 @ 22:01:
Als het een optie is om het contact te verbreken, dan zou ik dat doen.
Borderliners zuigen hun naasten emotioneel leeg.
Afstand als zelfbescherming is niet eens te rechtvaardigen, het is een noodzaak.
Beetje jammer deze reactie. Je zult ongetwijfeld een negatieve ervaring hebben met iemand die borderline heeft maar om dan alle mensen met borderline over één kam te scheren is onnodig en zinloos.
To: is je zus in behandeling vanwege de borderline?
Sommige instellingen werken met systeemgesprekken. Misschien zou je daar je verhaal kunnen doen en samen met een behandelaar en je zus in gesprek. Mogelijk ook met ouders erbij.
Als het een optie is om het contact te verbreken, dan zou ik dat doen.
Borderliners zuigen hun naasten emotioneel leeg.
Afstand als zelfbescherming is niet eens te rechtvaardigen, het is een noodzaak.
Beetje jammer deze reactie. Je zult ongetwijfeld een negatieve ervaring hebben met iemand die borderline heeft maar om dan alle mensen met borderline over één kam te scheren is onnodig en zinloos.
To: is je zus in behandeling vanwege de borderline?
Sommige instellingen werken met systeemgesprekken. Misschien zou je daar je verhaal kunnen doen en samen met een behandelaar en je zus in gesprek. Mogelijk ook met ouders erbij.
zaterdag 14 mei 2016 om 22:26
zaterdag 14 mei 2016 om 22:44
zaterdag 14 mei 2016 om 22:51
ja maar het probleem is ook dat ik al jaren zo leef.
Ik heb heel lang geprobeerd alles te negeren, maar dat mag precies niet. Ik heb geprobeerd zo vaak mogelijk weg te zijn, ze te negeren. Maar het probleem is dat ze altijd een andere manier vind. Ofwel vertelt ze 1 of andere leugen tegen mijn moeder waardoor alles explodeerd. Ofwel stuurt ze achter mijn rug naar mijn vrienden om daar ruzie te zoeken.
Dus er is echt gewoon geen ontkomen aan.
Ik heb heel lang geprobeerd alles te negeren, maar dat mag precies niet. Ik heb geprobeerd zo vaak mogelijk weg te zijn, ze te negeren. Maar het probleem is dat ze altijd een andere manier vind. Ofwel vertelt ze 1 of andere leugen tegen mijn moeder waardoor alles explodeerd. Ofwel stuurt ze achter mijn rug naar mijn vrienden om daar ruzie te zoeken.
Dus er is echt gewoon geen ontkomen aan.
zaterdag 14 mei 2016 om 22:58
je kan nu ook een break nemen. Hoeft niet zo te zijn dat je altijd dit gevoel hebt, dat je haar nooit meer wil zien. Hoeft ook niet zo te zijn dat zij altijd een naar persoon blijft. Ik zou ophouden met het denken in alles en niets.
Neem een break, noem het tijdelijk en kijk dan met stapjes hoe het met je gaat.
Neem een break, noem het tijdelijk en kijk dan met stapjes hoe het met je gaat.
zaterdag 14 mei 2016 om 23:39
quote:gelderka schreef op 14 mei 2016 @ 22:01:
Als het een optie is om het contact te verbreken, dan zou ik dat doen.
Borderliners zuigen hun naasten emotioneel leeg.
Afstand als zelfbescherming is niet eens te rechtvaardigen, het is een noodzaak.
Nou scheer je iedereen met borderline over 1 kam, dat is niet terecht, elke persoon is anders. Ik heb een vriendin met borderline, een ontzettend lieve meid. En ja, soms slaat ze wat door in haar emoties, vooral als ze onheus behandeld wordt, maar ze is daar zelf open over en ik weet dat dus van haar en distantieer me dan even een beetje. Maar het zou zonde zijn om een vriendschap met een verder mooi mens op te geven.
Maar TO, wat moeilijk voor je. Ik denk toch dat het voor jou goed zou zijn om het huis uit te gaan. Als je studeert kan dat toch ook gewoon?
En de diagnose is nog niet gesteld, dus je weet nog niet zeker wat eraan de hand is. Maar dat maakt ook niet echt uit. Voor jou is het belangrijk dat jij je prettig,veilig en gesteund voelt en dat is nu niet zo.
Als het een optie is om het contact te verbreken, dan zou ik dat doen.
Borderliners zuigen hun naasten emotioneel leeg.
Afstand als zelfbescherming is niet eens te rechtvaardigen, het is een noodzaak.
Nou scheer je iedereen met borderline over 1 kam, dat is niet terecht, elke persoon is anders. Ik heb een vriendin met borderline, een ontzettend lieve meid. En ja, soms slaat ze wat door in haar emoties, vooral als ze onheus behandeld wordt, maar ze is daar zelf open over en ik weet dat dus van haar en distantieer me dan even een beetje. Maar het zou zonde zijn om een vriendschap met een verder mooi mens op te geven.
Maar TO, wat moeilijk voor je. Ik denk toch dat het voor jou goed zou zijn om het huis uit te gaan. Als je studeert kan dat toch ook gewoon?
En de diagnose is nog niet gesteld, dus je weet nog niet zeker wat eraan de hand is. Maar dat maakt ook niet echt uit. Voor jou is het belangrijk dat jij je prettig,veilig en gesteund voelt en dat is nu niet zo.
zaterdag 14 mei 2016 om 23:44
quote:badaboum schreef op 14 mei 2016 @ 22:33:
@Marthe1991
En welke rol spelen je ouders hierin? Want de mijne zijn boos op me, en ik krijg constant verwijten...
TO,misschien is het een goed idee als je eens met je huisarts gaat praten om daar je verhaal te doen.
Misschien kun je zelf in therapie, je kunt wel iemand gebruiken die jou een beetje helpt je weg te vinden.
@Marthe1991
En welke rol spelen je ouders hierin? Want de mijne zijn boos op me, en ik krijg constant verwijten...
TO,misschien is het een goed idee als je eens met je huisarts gaat praten om daar je verhaal te doen.
Misschien kun je zelf in therapie, je kunt wel iemand gebruiken die jou een beetje helpt je weg te vinden.
zondag 15 mei 2016 om 01:16
quote:badaboum schreef op 15 mei 2016 @ 00:56:
@lila01
Mijn huisarts is te nauw betrokken bij de familie en ziet het probleem dus niet. Iedereen blijft me maar vertellen dat ik me 'gewoon' moet concentreren op mijn eigen leven en het alemaal een plaats moet geven.....Dat is te makkelijk van je familie en huisarts als de diagnose komt krijgen ze een klap... Heb een schoonzus met borderline, na de laatste ruzie die ze maakte op verjaardag van mijn jongste kind hebben wij het contact verbroken en dat komt nooit meer goed van mijn kant. Er is veel te veel gebeurd in die 25 jaar. En ben er klaar mee om altijd de wijste te moeten zijn, op mijn woorden te letten en mij in te houden.. dus met haar breken zodra het kan!
@lila01
Mijn huisarts is te nauw betrokken bij de familie en ziet het probleem dus niet. Iedereen blijft me maar vertellen dat ik me 'gewoon' moet concentreren op mijn eigen leven en het alemaal een plaats moet geven.....Dat is te makkelijk van je familie en huisarts als de diagnose komt krijgen ze een klap... Heb een schoonzus met borderline, na de laatste ruzie die ze maakte op verjaardag van mijn jongste kind hebben wij het contact verbroken en dat komt nooit meer goed van mijn kant. Er is veel te veel gebeurd in die 25 jaar. En ben er klaar mee om altijd de wijste te moeten zijn, op mijn woorden te letten en mij in te houden.. dus met haar breken zodra het kan!
zondag 15 mei 2016 om 01:34
Lastig zeg. Voor iedereen in deze situatie. Voor je familie zou het zoveel duidelijker worden met een diagnose- inzicht in het zwart/wit- gedrag en het splitten en negatieve aandacht vragen met daarbij dus ook meer begrip voor jou. Tot die tijd zou ik afstand nemen van je zus en je beperken tot het hoognodige. Ga nergens op in maar " geef de problemen terug". Dus bij negativiteit: " volgens mij heb je een moeilijke dag/moment, ik kan dit niet voor je oplossen". Geef ook voorlichting aan je omgeving zodat er ook zo min mogelijk wordt ingegaan op ruziegedrag. Vraag iig bij een diagnose om een familiegesprek- bij " ons" ( ggz) is dat vaak aan de orde. Het is voor je zus ook heel akelig allemaal, ze wil heus die negativiteit niet. Sterkte met alles.
Ja, nee, misschien. Kan je de vraag herhalen?
zondag 15 mei 2016 om 01:39
Maar dat is juist het moeilijke,
Ik kan niet breken met mijn zus, ookal heeft ze echt een probleem, ik ben de enige die echt inzicht heeft in haar probleem. Vanaf ik met haar breek, heeft ze helemaal niemand meer die haar kan helpen, want iedereen gaat mee in haar verhalen, leugens, enz... Er moet iemand zijn die haar zover probeert te krijgen haar probleem te aanvaarden, en hier hulp voor te krijgen, want het is juist omdat ik de enige ben, en niemand me wil geloven dat ze steeds verder zakt.
Langs de andere kant kan ik ook niet met haar breken omdat ik mijn familie nu al zo hard tegen me heb, enkel en alleen omdat ik ze probeer te laten inzien dat ze op een foute manier met mijn zus omgaan. Ze proberen haar koste wat kost te beschermen en confronteren haar nooit met haar leugens, manipulaties enz.... Ik ben in hun ogen het probleem. En als ik ooit met mijn zus zou breken, verlies ik mijn familie ook. Want ik weet dat ze me dan zouden laten vallen, dit doen ze nu al als ik het moeilijk heb....
Ik kan niet breken met mijn zus, ookal heeft ze echt een probleem, ik ben de enige die echt inzicht heeft in haar probleem. Vanaf ik met haar breek, heeft ze helemaal niemand meer die haar kan helpen, want iedereen gaat mee in haar verhalen, leugens, enz... Er moet iemand zijn die haar zover probeert te krijgen haar probleem te aanvaarden, en hier hulp voor te krijgen, want het is juist omdat ik de enige ben, en niemand me wil geloven dat ze steeds verder zakt.
Langs de andere kant kan ik ook niet met haar breken omdat ik mijn familie nu al zo hard tegen me heb, enkel en alleen omdat ik ze probeer te laten inzien dat ze op een foute manier met mijn zus omgaan. Ze proberen haar koste wat kost te beschermen en confronteren haar nooit met haar leugens, manipulaties enz.... Ik ben in hun ogen het probleem. En als ik ooit met mijn zus zou breken, verlies ik mijn familie ook. Want ik weet dat ze me dan zouden laten vallen, dit doen ze nu al als ik het moeilijk heb....
zondag 15 mei 2016 om 01:44
@netwakker
ze zijn bezig met de diagnose, en het probleem is vooral dat mijn zus meerderjarig is, dus alles hangt van haar af. Alles is in functie van de patient, en als de patient geen gezinsgesprek wil, zal dit ook niet gebeuren. Als er al een gezinsgesprek zou doorgaan, heeft dit ook helemaal geen zin, want mijn moeder kiest ervoor haar hoofd in het zand te steken, en altijd te doen alsof er geen probleem is. Dus wijzer zouden we hier niet uit worden....
ze zijn bezig met de diagnose, en het probleem is vooral dat mijn zus meerderjarig is, dus alles hangt van haar af. Alles is in functie van de patient, en als de patient geen gezinsgesprek wil, zal dit ook niet gebeuren. Als er al een gezinsgesprek zou doorgaan, heeft dit ook helemaal geen zin, want mijn moeder kiest ervoor haar hoofd in het zand te steken, en altijd te doen alsof er geen probleem is. Dus wijzer zouden we hier niet uit worden....
zondag 15 mei 2016 om 01:48
Maar wie is dan bezig met de diagnose in Zorgland? Toch de huisarts? Ggz?
Mijn ervaring; als mensen niet geholpen willen worden lukt het ook niet. Vergeefse moeite.
Verder; is er niet iemand die je kan " inzetten" om eens een goed gesprek te hebben met je ouders? Tante/oom? Bevriende psycholoog/maatschappelijk werk/schoolmentor/buurman/etc etc
Hebben je ouders over Borderline gelezen?
Mijn ervaring; als mensen niet geholpen willen worden lukt het ook niet. Vergeefse moeite.
Verder; is er niet iemand die je kan " inzetten" om eens een goed gesprek te hebben met je ouders? Tante/oom? Bevriende psycholoog/maatschappelijk werk/schoolmentor/buurman/etc etc
Hebben je ouders over Borderline gelezen?
Ja, nee, misschien. Kan je de vraag herhalen?
zondag 15 mei 2016 om 01:56
Ze is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. Daar zijn de bezig met de tests om de diagnose te kunnen vaststellen.
Ik heb mijn moeder al verschillende dingen aangeboden, ik heb ze al heel veel info gegeven over Borderline, en ze heeft zelf als met een psychiater gepraat om haar meer inzicht te geven over het destructieve gegeven van Borderline, maar ze blijft haar hoofd in het zand steken, en wanneer ik met haar probeer te babbelen, wordt ze boos op mij. En krijg ik heel wat verwijten naar mijn hoofd. Ze willen gewoon niet accepteren dat er een probleem is, en dat geeft mijn zus de mogelijkheid om gewoon door te blijven gaan. Mensen in mijn omgeving doen alsof ik een psychisch probleem heb, omdat ze niet willen geloven dat mijn zus in staat is om de dingen te doen die ze al jaren doet....
Ik heb mijn moeder al verschillende dingen aangeboden, ik heb ze al heel veel info gegeven over Borderline, en ze heeft zelf als met een psychiater gepraat om haar meer inzicht te geven over het destructieve gegeven van Borderline, maar ze blijft haar hoofd in het zand steken, en wanneer ik met haar probeer te babbelen, wordt ze boos op mij. En krijg ik heel wat verwijten naar mijn hoofd. Ze willen gewoon niet accepteren dat er een probleem is, en dat geeft mijn zus de mogelijkheid om gewoon door te blijven gaan. Mensen in mijn omgeving doen alsof ik een psychisch probleem heb, omdat ze niet willen geloven dat mijn zus in staat is om de dingen te doen die ze al jaren doet....
zondag 15 mei 2016 om 07:54
Ik zou het wat meer los laten. Jij bent niet haar hulpverlener of enige redder. Wellicht wil je zus je dat laten geloven. Je ouders en je fam hoeven ook niet jouw waarheid over je zus over te nemen. Laat het los. Daarbij hoeveel last heb je van haar zolang zij gesloten zit. Zij is niet eens thuis. Je zus zal altijd door gaan...het is hoe jij er mee omgaat. Laat het van je afglijden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
