Actueel
alle pijlers
Sylvana Simons
donderdag 19 mei 2016 om 21:39
Het zal niemand ontgaan zijn: Sylvana Simons sluit zich aan bij politieke partij Denk.
Wat vinden 'we' daarvan?
Ik trap af: volgens mij was ze 'uitgeschnabbeld' en is dit een nieuwe manier om 'relevant' te blijven in haar ogen.
Ze heeft haar heil gezocht bij een naar mijn mening heel dubieus clubje.
Wat vinden 'we' daarvan?
Ik trap af: volgens mij was ze 'uitgeschnabbeld' en is dit een nieuwe manier om 'relevant' te blijven in haar ogen.
Ze heeft haar heil gezocht bij een naar mijn mening heel dubieus clubje.
vrijdag 3 juni 2016 om 12:22
quote:Orangetree schreef op 03 juni 2016 @ 11:27:
[...]
Niet alleen surinamers hoor. Ik kom van St.Lucia en daar doen wij dat ook zo. Inmiddels doe ik het hier in Nederland niet meer.
Vroeger omdat we dachten dat het gezonder was. Inmiddels weet ik dat juist het wassen gevaar oplevert voor de gezondheid
http://www.telegraaf.nl/g ... t_wassen_van_kip____.html
Maar nu ik er over nadenk valt het denk ik ook wel mee. Als je er 'Nederlandse' gewoonten op nahoudt dan is het inderdaad een gevaar voor de gezondheid om kip te wassen. Je kunt niet zomaar even een boterham op het aanrecht zetten, of van de grond eten!
Mijn oma die de kip wel waste zou dat nooit doen. Bovendien maakte ze de hele keuken na het wassen schoon met Dettol. Dus met dat gevaar voor de gezondheid zal het wel meevallen, mits je je aan de regels houdt.
[...]
Niet alleen surinamers hoor. Ik kom van St.Lucia en daar doen wij dat ook zo. Inmiddels doe ik het hier in Nederland niet meer.
Vroeger omdat we dachten dat het gezonder was. Inmiddels weet ik dat juist het wassen gevaar oplevert voor de gezondheid
http://www.telegraaf.nl/g ... t_wassen_van_kip____.html
Maar nu ik er over nadenk valt het denk ik ook wel mee. Als je er 'Nederlandse' gewoonten op nahoudt dan is het inderdaad een gevaar voor de gezondheid om kip te wassen. Je kunt niet zomaar even een boterham op het aanrecht zetten, of van de grond eten!
Mijn oma die de kip wel waste zou dat nooit doen. Bovendien maakte ze de hele keuken na het wassen schoon met Dettol. Dus met dat gevaar voor de gezondheid zal het wel meevallen, mits je je aan de regels houdt.
vrijdag 3 juni 2016 om 12:29
Van sommige "" Surinaamse'' gewoonten met betrekking tot voedsel bereiden kun je ook heel eng worden.
Iets met kapsalon aan huis, haren ''zetten'', jeuk op hoofd kapster, kip klaarmaken.
BRRRRRRRRRRR
Iets met kapsalon aan huis, haren ''zetten'', jeuk op hoofd kapster, kip klaarmaken.
BRRRRRRRRRRR
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 juni 2016 om 12:34
quote:ardni schreef op 03 juni 2016 @ 12:05:
[...]
Ik kreeg ineens allemaal regels over me heen waarvan ik niet wist dat ze uberhaupt bestonden en ik was vrij jong toen:
Van de kleur van de kleding in de rouw periode, tot het dragen van een witte (niet een koto zo een hoofddoek of is dat een koto).Ik had nog nooit zo een ding op mijn hoofd gehad en ik weet niks over de bind technieken.Ik wilde het niet en daar moest dan een discussie over gevoerd worden.
Nee, koto is de jurk, wat jij bedoelt is de anjisa. Wat vervelend dat er niet gerespecteerd werd dat je die niet wilde dragen. Ik draag die ook niet, bij ons in de familie dragen alleen de oudere dames of traditionelere dames dat nog, en dan nog niet eens alle ouderen. Zelf draag ik wel de rouwkleding, afhankelijk van hoe dichtbij de overledene is. Ik draag altijd minstens iets wits als het naaste familie is, en hou me ook wel aan de zes weken, bij mijn moeder heb ik zelfs een jaar rouwkleding gedragen (dat mag eigenlijk ook niet, geloof ik, maar ik deed het lekker toch. Mijn moeder, mijn rouw, immers).
quote:Het zingen en de manier waarop er gehuild werd door vrouwen in de familie waarvan ik geen idee had waarom zij no zo luidrichtig moesten huilen om iemand die zij nou ook weer niet zo goed kende.
Ik had al afscheid genomen en ik werd min of meer gedwongen, om bij de verzorging te zijn.
Zoals ik al zij ik was jong en ik had geen overwicht,dat gebeurd niet nog een keer.
Dat dansen en zingen wilde ik niet , ik wilde met rust gelaten worden en ipv dat te respecteren werd ik voor mijn gevoel een beetje scheef bekeken.
Herkenbaar, als klein kind vond ik dat ook een beetje eng . Inmiddels ben ik er echter wel aan gewend, toen mijn moeder nog leefde kon ik altijd met haar stiekem giechelen om tante huppeldepup die altijd winti krijgt op begrafenissen. Ik vind het nu dus juist wel charmant, het maakt het af, zeg maar.
Wel weer erg vervelend dat jouw wensen niet gerespecteerd werden, dat "hoort" eigenlijk ook niet. De een rouwt in stilte, de ander juist met veel misbaar. Mijn moeder zou zeggen dat je moet doen "sa je skieng e wani".
quote:Toen ik nachtmerries kreeg en over probeerde te praten , begon men verhalen over dromen en de betekenis daarvan.
Hahaha, hier moest ik een beetje om lachen. Ik zag gelijk zo'n soort scene voor me:
"Tante! Ardni heeft met Tant'Lien gedroomd!"
"Zeg d'r dat ze moet gaan baden! Mek' a pot melasse in a wasi!"
Maar ik snap dat als je dat niet kent dat het op zijn minst vreemd is. Het scheelt wellicht dat ik een moeder had die echt wars van al die dingen was en dat zij dat allemaal niet zo serieus nam. Ik vind het wederom dus altijd wel charmant.
quote:Dus er nadien over praten ging uiteindelijk alleen met mijn moeder, die mij wel begreep en besefte dat het niet bij mij past als persoon,als mens. Mijn verwerkingsproces had hele andere behoeftes.
Het gevolg is nu dat ik nog steeds nachtmerries heb, ik kan me de periode niet als een geheel herinneren ,ik kan me alleen momenten herinneren die ik als verschrikkelijk ervaren.Wat jammer en wat vervelend. Ik hoop dat je dat op den duur een beetje los kunt laten. Het zal vast allemaal met de beste bedoelingen zijn gebeurd. Jammer dat er zo weinig oog voor wat jij zelf wilde was, dat hoort niet.
[...]
Ik kreeg ineens allemaal regels over me heen waarvan ik niet wist dat ze uberhaupt bestonden en ik was vrij jong toen:
Van de kleur van de kleding in de rouw periode, tot het dragen van een witte (niet een koto zo een hoofddoek of is dat een koto).Ik had nog nooit zo een ding op mijn hoofd gehad en ik weet niks over de bind technieken.Ik wilde het niet en daar moest dan een discussie over gevoerd worden.
Nee, koto is de jurk, wat jij bedoelt is de anjisa. Wat vervelend dat er niet gerespecteerd werd dat je die niet wilde dragen. Ik draag die ook niet, bij ons in de familie dragen alleen de oudere dames of traditionelere dames dat nog, en dan nog niet eens alle ouderen. Zelf draag ik wel de rouwkleding, afhankelijk van hoe dichtbij de overledene is. Ik draag altijd minstens iets wits als het naaste familie is, en hou me ook wel aan de zes weken, bij mijn moeder heb ik zelfs een jaar rouwkleding gedragen (dat mag eigenlijk ook niet, geloof ik, maar ik deed het lekker toch. Mijn moeder, mijn rouw, immers).
quote:Het zingen en de manier waarop er gehuild werd door vrouwen in de familie waarvan ik geen idee had waarom zij no zo luidrichtig moesten huilen om iemand die zij nou ook weer niet zo goed kende.
Ik had al afscheid genomen en ik werd min of meer gedwongen, om bij de verzorging te zijn.
Zoals ik al zij ik was jong en ik had geen overwicht,dat gebeurd niet nog een keer.
Dat dansen en zingen wilde ik niet , ik wilde met rust gelaten worden en ipv dat te respecteren werd ik voor mijn gevoel een beetje scheef bekeken.
Herkenbaar, als klein kind vond ik dat ook een beetje eng . Inmiddels ben ik er echter wel aan gewend, toen mijn moeder nog leefde kon ik altijd met haar stiekem giechelen om tante huppeldepup die altijd winti krijgt op begrafenissen. Ik vind het nu dus juist wel charmant, het maakt het af, zeg maar.
Wel weer erg vervelend dat jouw wensen niet gerespecteerd werden, dat "hoort" eigenlijk ook niet. De een rouwt in stilte, de ander juist met veel misbaar. Mijn moeder zou zeggen dat je moet doen "sa je skieng e wani".
quote:Toen ik nachtmerries kreeg en over probeerde te praten , begon men verhalen over dromen en de betekenis daarvan.
Hahaha, hier moest ik een beetje om lachen. Ik zag gelijk zo'n soort scene voor me:
"Tante! Ardni heeft met Tant'Lien gedroomd!"
"Zeg d'r dat ze moet gaan baden! Mek' a pot melasse in a wasi!"
Maar ik snap dat als je dat niet kent dat het op zijn minst vreemd is. Het scheelt wellicht dat ik een moeder had die echt wars van al die dingen was en dat zij dat allemaal niet zo serieus nam. Ik vind het wederom dus altijd wel charmant.
quote:Dus er nadien over praten ging uiteindelijk alleen met mijn moeder, die mij wel begreep en besefte dat het niet bij mij past als persoon,als mens. Mijn verwerkingsproces had hele andere behoeftes.
Het gevolg is nu dat ik nog steeds nachtmerries heb, ik kan me de periode niet als een geheel herinneren ,ik kan me alleen momenten herinneren die ik als verschrikkelijk ervaren.Wat jammer en wat vervelend. Ik hoop dat je dat op den duur een beetje los kunt laten. Het zal vast allemaal met de beste bedoelingen zijn gebeurd. Jammer dat er zo weinig oog voor wat jij zelf wilde was, dat hoort niet.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 juni 2016 om 12:38
quote:kadanz schreef op 03 juni 2016 @ 12:22:
[...]
schoon met Dettol. Hahaha, hier was laatst ook al een ander topic over, over Dettol. Ik gebruik dat ook nog, maar volgens mij zijn er echt weinig Nederlandse mensen die nog Dettol gebruiken. Toevallig zijn er hier recent weer heel wat flessen Dettol doorheen gegaan, ik ben immers nog niet lang geleden bevallen. Maar toen ik het ging kopen vroeg het meisje in de Etos heel verbaasd: "De gewone Dettol? Niet de handzeep?"
[...]
schoon met Dettol. Hahaha, hier was laatst ook al een ander topic over, over Dettol. Ik gebruik dat ook nog, maar volgens mij zijn er echt weinig Nederlandse mensen die nog Dettol gebruiken. Toevallig zijn er hier recent weer heel wat flessen Dettol doorheen gegaan, ik ben immers nog niet lang geleden bevallen. Maar toen ik het ging kopen vroeg het meisje in de Etos heel verbaasd: "De gewone Dettol? Niet de handzeep?"
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 juni 2016 om 12:46
Heel jammer dat ze je niet wat meer voorbereid hebben ardni. Ik hoop dat je het ooit een plekje kunt geven. Ze hebben denk ik gewoon gedaan wat ze dachten te moeten doen. En ook dat is weer typisch: de gemeenschap is even belangrijk als het individu. Persoonlijke rouwverwerking is in hun ogen belangrijk, maar de omgeving moet ook de dood verwerken. Dat doet men inderdaad soms uitbundiger.
vrijdag 3 juni 2016 om 13:00
quote:ardni schreef op 03 juni 2016 @ 12:05:
[...]
Ik kreeg ineens allemaal regels over me heen waarvan ik niet wist dat ze uberhaupt bestonden en ik was vrij jong toen:
Van de kleur van de kleding in de rouw periode, tot het dragen van een witte (niet een koto zo een hoofddoek of is dat een koto).Ik had nog nooit zo een ding op mijn hoofd gehad en ik weet niks over de bind technieken.Ik wilde het niet en daar moest dan een discussie over gevoerd worden.
Het zingen en de manier waarop er gehuild werd door vrouwen in de familie waarvan ik geen idee had waarom zij no zo luidrichtig moesten huilen om iemand die zij nou ook weer niet zo goed kende.
Ik had al afscheid genomen en ik werd min of meer gedwongen, om bij de verzorging te zijn.
Zoals ik al zij ik was jong en ik had geen overwicht,dat gebeurd niet nog een keer.
Dat dansen en zingen wilde ik niet , ik wilde met rust gelaten worden en ipv dat te respecteren werd ik voor mijn gevoel een beetje scheef bekeken.
kijk dat vind ik dus schandalig, weet niet hoe oud je was, maar waarom moest je erbij zijn bij het verzorgen? neem aan dat je het wassen bedoelt van de overledene? mijn moeder zou dat nooit hebben toegestaan. toen mijn oma overleed was ik 12 geloof ik en mijn ouders hebben me wel uitgelegd hoe of wat, maar ik was niet bij het wassen daar mochten alleen mijn tantes en moeder bij zijn. en we moesten gewoon zwarte of donkere blauwe kleding aan (oma had een hekel aan wit) alleen mijn tantes hadden hun hoofd bedekt. voor de rest was er een zang maar geen dans of opsmuk en ja af en toe kreeg een van mijn tantes een heftige huilbui
[...]
Ik kreeg ineens allemaal regels over me heen waarvan ik niet wist dat ze uberhaupt bestonden en ik was vrij jong toen:
Van de kleur van de kleding in de rouw periode, tot het dragen van een witte (niet een koto zo een hoofddoek of is dat een koto).Ik had nog nooit zo een ding op mijn hoofd gehad en ik weet niks over de bind technieken.Ik wilde het niet en daar moest dan een discussie over gevoerd worden.
Het zingen en de manier waarop er gehuild werd door vrouwen in de familie waarvan ik geen idee had waarom zij no zo luidrichtig moesten huilen om iemand die zij nou ook weer niet zo goed kende.
Ik had al afscheid genomen en ik werd min of meer gedwongen, om bij de verzorging te zijn.
Zoals ik al zij ik was jong en ik had geen overwicht,dat gebeurd niet nog een keer.
Dat dansen en zingen wilde ik niet , ik wilde met rust gelaten worden en ipv dat te respecteren werd ik voor mijn gevoel een beetje scheef bekeken.
kijk dat vind ik dus schandalig, weet niet hoe oud je was, maar waarom moest je erbij zijn bij het verzorgen? neem aan dat je het wassen bedoelt van de overledene? mijn moeder zou dat nooit hebben toegestaan. toen mijn oma overleed was ik 12 geloof ik en mijn ouders hebben me wel uitgelegd hoe of wat, maar ik was niet bij het wassen daar mochten alleen mijn tantes en moeder bij zijn. en we moesten gewoon zwarte of donkere blauwe kleding aan (oma had een hekel aan wit) alleen mijn tantes hadden hun hoofd bedekt. voor de rest was er een zang maar geen dans of opsmuk en ja af en toe kreeg een van mijn tantes een heftige huilbui
vrijdag 3 juni 2016 om 13:03
quote:fashionvictim schreef op 03 juni 2016 @ 12:34:
[...]
Nee, koto is de jurk, wat jij bedoelt is de anjisa. Wat vervelend dat er niet gerespecteerd werd dat je die niet wilde dragen. Ik draag die ook niet, bij ons in de familie dragen alleen de oudere dames of traditionelere dames dat nog, en dan nog niet eens alle ouderen. Zelf draag ik wel de rouwkleding, afhankelijk van hoe dichtbij de overledene is. Ik draag altijd minstens iets wits als het naaste familie is, en hou me ook wel aan de zes weken, bij mijn moeder heb ik zelfs een jaar rouwkleding gedragen (dat mag eigenlijk ook niet, geloof ik, maar ik deed het lekker toch. Mijn moeder, mijn rouw, immers).
[...]
Herkenbaar, als klein kind vond ik dat ook een beetje eng . Inmiddels ben ik er echter wel aan gewend, toen mijn moeder nog leefde kon ik altijd met haar stiekem giechelen om tante huppeldepup die altijd winti krijgt op begrafenissen. Ik vind het nu dus juist wel charmant, het maakt het af, zeg maar.
Wel weer erg vervelend dat jouw wensen niet gerespecteerd werden, dat "hoort" eigenlijk ook niet. De een rouwt in stilte, de ander juist met veel misbaar. Mijn moeder zou zeggen dat je moet doen "sa je skieng e wani".
[...]
Hahaha, hier moest ik een beetje om lachen. Ik zag gelijk zo'n soort scene voor me:
"Tante! Ardni heeft met Tant'Lien gedroomd!"
"Zeg d'r dat ze moet gaan baden! Mek' a pot melasse in a wasi!"
Maar ik snap dat als je dat niet kent dat het op zijn minst vreemd is. Het scheelt wellicht dat ik een moeder had die echt wars van al die dingen was en dat zij dat allemaal niet zo serieus nam. Ik vind het wederom dus altijd wel charmant.
[...]
Wat jammer en wat vervelend. Ik hoop dat je dat op den duur een beetje los kunt laten. Het zal vast allemaal met de beste bedoelingen zijn gebeurd. Jammer dat er zo weinig oog voor wat jij zelf wilde was, dat hoort niet.Dit dus!
[...]
Nee, koto is de jurk, wat jij bedoelt is de anjisa. Wat vervelend dat er niet gerespecteerd werd dat je die niet wilde dragen. Ik draag die ook niet, bij ons in de familie dragen alleen de oudere dames of traditionelere dames dat nog, en dan nog niet eens alle ouderen. Zelf draag ik wel de rouwkleding, afhankelijk van hoe dichtbij de overledene is. Ik draag altijd minstens iets wits als het naaste familie is, en hou me ook wel aan de zes weken, bij mijn moeder heb ik zelfs een jaar rouwkleding gedragen (dat mag eigenlijk ook niet, geloof ik, maar ik deed het lekker toch. Mijn moeder, mijn rouw, immers).
[...]
Herkenbaar, als klein kind vond ik dat ook een beetje eng . Inmiddels ben ik er echter wel aan gewend, toen mijn moeder nog leefde kon ik altijd met haar stiekem giechelen om tante huppeldepup die altijd winti krijgt op begrafenissen. Ik vind het nu dus juist wel charmant, het maakt het af, zeg maar.
Wel weer erg vervelend dat jouw wensen niet gerespecteerd werden, dat "hoort" eigenlijk ook niet. De een rouwt in stilte, de ander juist met veel misbaar. Mijn moeder zou zeggen dat je moet doen "sa je skieng e wani".
[...]
Hahaha, hier moest ik een beetje om lachen. Ik zag gelijk zo'n soort scene voor me:
"Tante! Ardni heeft met Tant'Lien gedroomd!"
"Zeg d'r dat ze moet gaan baden! Mek' a pot melasse in a wasi!"
Maar ik snap dat als je dat niet kent dat het op zijn minst vreemd is. Het scheelt wellicht dat ik een moeder had die echt wars van al die dingen was en dat zij dat allemaal niet zo serieus nam. Ik vind het wederom dus altijd wel charmant.
[...]
Wat jammer en wat vervelend. Ik hoop dat je dat op den duur een beetje los kunt laten. Het zal vast allemaal met de beste bedoelingen zijn gebeurd. Jammer dat er zo weinig oog voor wat jij zelf wilde was, dat hoort niet.Dit dus!
vrijdag 3 juni 2016 om 13:03
De toon en 'tot zichzelf gekeerde' perceptie van vele gekleurde reacties zijn tenenkrommend.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt.
vrijdag 3 juni 2016 om 13:11
Herken sommige dingen die Ardni zegt ook wel hoor. De eerste keer dat ik iemand een winti zag krijgen schrok ik mij kapot. Gelukkig heeft mijn familie mij altikd wel op dingen voorbereid en rekening gehouden dat sommige dingen wat extra uitleg vergden bij die kleine bounty. Ikzelf haal wel veel kracht uit de surinaamse manier van rouwen, het samenzijn en de rituelen helpen mij om het beter af te sluiten. Merk dat ik bij de hollandsche kant na een negrafenis toch een beetje met mijn ziel onder mijn armen blijf lopen. Zo zie je maar hoe ieders behoefte ook anders kan zijn. Jammer dat je er zo ingesmeten bent zonder rekening te houden met wie jij bent.
vrijdag 3 juni 2016 om 13:24
quote:khemam schreef op 03 juni 2016 @ 13:11:
Herken sommige dingen die Ardni zegt ook wel hoor. De eerste keer dat ik iemand een winti zag krijgen schrok ik mij kapot. Gelukkig heeft mijn familie mij altikd wel op dingen voorbereid en rekening gehouden dat sommige dingen wat extra uitleg vergden bij die kleine bounty. Ikzelf haal wel veel kracht uit de surinaamse manier van rouwen, het samenzijn en de rituelen helpen mij om het beter af te sluiten. Merk dat ik bij de hollandsche kant na een negrafenis toch een beetje met mijn ziel onder mijn armen blijf lopen. Zo zie je maar hoe ieders behoefte ook anders kan zijn. Jammer dat je er zo ingesmeten bent zonder rekening te houden met wie jij bent.Herkenbaar, zowel dat "uitleggen aan de kleine bounty" als "ziel onder je arm" aan de Nederlandse kant.
Herken sommige dingen die Ardni zegt ook wel hoor. De eerste keer dat ik iemand een winti zag krijgen schrok ik mij kapot. Gelukkig heeft mijn familie mij altikd wel op dingen voorbereid en rekening gehouden dat sommige dingen wat extra uitleg vergden bij die kleine bounty. Ikzelf haal wel veel kracht uit de surinaamse manier van rouwen, het samenzijn en de rituelen helpen mij om het beter af te sluiten. Merk dat ik bij de hollandsche kant na een negrafenis toch een beetje met mijn ziel onder mijn armen blijf lopen. Zo zie je maar hoe ieders behoefte ook anders kan zijn. Jammer dat je er zo ingesmeten bent zonder rekening te houden met wie jij bent.Herkenbaar, zowel dat "uitleggen aan de kleine bounty" als "ziel onder je arm" aan de Nederlandse kant.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 3 juni 2016 om 13:24
quote:hexxs schreef op 03 juni 2016 @ 13:03:
De toon en 'tot zichzelf gekeerde' perceptie van vele gekleurde reacties zijn tenenkrommend.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt. Ik vind je tekst echt niet om door te komen en dacht zelfs even dat je, door je overdadig gebruik van bepaalde woorden, een grap maakte . Maar goed heb het gelezen en ben het niet met je eens. Ik vind niet dat er binnen een discussie regels hoeven te gelden. Zolang je elkaar maar niet gaat beledigen.
De toon en 'tot zichzelf gekeerde' perceptie van vele gekleurde reacties zijn tenenkrommend.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt. Ik vind je tekst echt niet om door te komen en dacht zelfs even dat je, door je overdadig gebruik van bepaalde woorden, een grap maakte . Maar goed heb het gelezen en ben het niet met je eens. Ik vind niet dat er binnen een discussie regels hoeven te gelden. Zolang je elkaar maar niet gaat beledigen.
vrijdag 3 juni 2016 om 13:28
quote:hexxs schreef op 03 juni 2016 @ 13:03:
De toon en 'tot zichzelf gekeerde' perceptie van vele gekleurde reacties zijn tenenkrommend.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt.
Het kon eenvoudiger maar grotendeels wel mee eens!
Trouwens: https://youtu.be/ss1QwFNmXxw
klik
De toon en 'tot zichzelf gekeerde' perceptie van vele gekleurde reacties zijn tenenkrommend.
Ik heb inmiddels meerdere topics opgezocht met betrekking op vergelijkbare onderwerpen en kom elke keer tot dezelfde conclusie; marginale reacties veelal gebaseerd op de altijd herkenbare 'eigen ervaringen' geopperd vanuit een twijfelachtige individuele 'waarheid' gepresenteerd als collectieve waarneming. Dergelijke reacties ervaar ik als individu helaas te vaak als het valselijk positioneren van welgevallen beweringen en ervaringen om een discussie, perceptie of opvatting specifieke kenbaarheden toe te dichten met weinig ruimte tot discussie en debat, 'de toon is gezet'.
Er zijn meerdere voorbeelden van personen die zich ongevraagd maar op herhalende wijze zogenaamde levenservaringen en maatschappelijke percepties misbruiken als een empirisch gegeven om een specifieke norm in dergelijke discussies als uitgangspunt te plaatsen, wellicht onbewust maar aantoonbaar, storend en totaal niet representatief voor een objectieve Nederlander. Een individu die wellicht ook aan te duiden is als onderdeel van de zwijgende meerderheid.
Vanuit mijn persoonlijke oogpunt zijn dergelijke reacties een voorbeeld en onderdeel van de marginale groep die zich bewust en/of onbewust laat misbruiken door de valselijke moraliteit van de Nederlandse media middels verongelijkte standpunten uitgedragen als 'Nederland is altijd racistisch geweest en behoeft een collectieve erkenning voor hen die zich geen plaats kunnen toeëigenen in deze "witte" maatschappij', dit is helaas verworden tot mijn persoonlijke perceptie. Dit typerende geluid gijzelt onze staatszenders, inmiddels ook sociale media, al decennia. Een marginale groep van niet-objectieve 'journalisten' en 'activisten' die zichzelf (laten)
presenteren als het hart van Nederland, een wenselijke gedachte die totaal niet gekoppeld is aan de huidige en voorgaande ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving.
Er is ook veel te zeggen over de klassieke splitsing tussen mensen die helaas, mede door onwetendheid, vrijwel nooit de ironie inzien van het afgrijselijke groepsdenken dat juist bijdraagt aan onwenselijke polarisatie.
Persoonlijk ben ik van mening dat er andere rationele redenaties van toepassing zijn om anders om te gaan met deze simplistische 'norm' van discussiëren en groepsdenken. Een benadering die er voor zorgt dat mensen zich bewust niet meer willen mengen in dergelijke collectieve maar irrationele percepties die geenszins bijdragen aan het welzijn van mensen en/of maatschappijen.
Ook ben ik van mening dat degelijke kennis van geschiedenis en gebruik van rationaliteit een vereiste zou moeten zijn voor één ieder die zich wil mengen in discussies aangaande dergelijke onderwerpen, een utopie.
Zo, ei kwijt.
Het kon eenvoudiger maar grotendeels wel mee eens!
Trouwens: https://youtu.be/ss1QwFNmXxw
klik
vrijdag 3 juni 2016 om 13:33
quote:nijntje021 schreef op 03 juni 2016 @ 13:00:
[...]
kijk dat vind ik dus schandalig, weet niet hoe oud je was, maar waarom moest je erbij zijn bij het verzorgen? neem aan dat je het wassen bedoelt van de overledene? Misschien vanwege het afscheid nemen? Is bij ons in de familie ook wel gebruikelijk, dat je aanwezig bent bij het verzorgen. Niet dat je het wassen zelf ziet, maar dat je op verschillende momenten (afhankelijk van wat je relatie is) naar binnen moet komen voor een "takkie" of bijvoorbeeld dat de kleintjes over het lijk heen getild moeten worden voordat het opgebaard in de kist ligt.
[...]
kijk dat vind ik dus schandalig, weet niet hoe oud je was, maar waarom moest je erbij zijn bij het verzorgen? neem aan dat je het wassen bedoelt van de overledene? Misschien vanwege het afscheid nemen? Is bij ons in de familie ook wel gebruikelijk, dat je aanwezig bent bij het verzorgen. Niet dat je het wassen zelf ziet, maar dat je op verschillende momenten (afhankelijk van wat je relatie is) naar binnen moet komen voor een "takkie" of bijvoorbeeld dat de kleintjes over het lijk heen getild moeten worden voordat het opgebaard in de kist ligt.
Am Yisrael Chai!
