Psyche
alle pijlers
Wat is het beste tijd van je leven?
zaterdag 4 juni 2016 om 14:55
Ik denk zelf je 18 tot je 25ste ''the youth is wasted on the young'' hoor ik ook heel vaak. Ik heb helaas niet al mijn kansen gepakt op mijn 18e tot mijn 21e, daar heb ik veel spijt van...ook een verkeerde studiekeuze, ik heb het zelf verpest, mijn sociaal leven was ook niet geweldig. Nu ik volgend jaar al richting de 25 heb ik het gevoel dat het vanuit daar naar beneden gaat en ben ik bang dat op mijn 30ste nog steeds mijn leven niet op orde heb en alleen ga uiteindigen.... ik heb helaas niet veel mensen om mij heen die mij steunen, mijn zusje die is geen steun voor mij en denkt alleen aan zichzelf, mijn moeder...tja die is niet helemaal in orde, mijn broer heeft op zijn 32ste zijn leven verkloot en zit in de schuldsanering, mijn oudere zus is mentaal niet in orde en voor de rest heb ik niet veel vrienden waar ik naartoe kan als ik problemen heb. Zal het leven ooit beter worden? of is je leven echt over op je 30ste? Ik wil graag opnieuw beginnen op me 25ste maar hoe? geen idee....
zaterdag 4 juni 2016 om 17:47
quote:nicole6592 schreef op 04 juni 2016 @ 16:55:
[...]
ja klopt...maar ik heb het over het maken van vrienden....dat is zo lastig op mijn leeftijd...
Dat heeft niets te maken met je leeftijd. Er worden vriendschappen gesloten in de zandbak van groep 1 maar ook op 70-jarige leeftijd. Je bent nu nog jong, zit op school (daar lopen honderden mensen rond met wie je een klik zou kunnen hebben/zoeken/krijgen). Naast je school heb je een bijbaan waar waarschijnlijk ook collega's rondlopen. Overal kun je nieuwe mensen ontmoeten. Echt overal. Je moet er alleen wel voor openstaan en zelf contact met anderen maken.
Lijkt me onwaarschijnlijk dat ál die mensen om je heen geen behoefte aan vriendinnen hebben of al in een groepje zitten. Come on, denk ruimer en wees eens eerlijk naar jezelf toe.
Het zou leuk zijn als je in groep 1 een vriendin voor het leven had ontmoet maar het leven bestaat uit fases. In al die fases verander jij of een vriendin, heb je andere prioriteiten of krijgt jouw of haar leven een totaal andere wending. Dan komen er juist weer andere mensen op je pad, personen met wie je in die periode intens opschiet.
Hulp via je huisarts zoeken wil je niet maar je doet jezelf een plezier door die stap nu eindelijk eens te zetten. Of wil je het zoveelste topic over precies dezelfde onderwerpen hier posten.
[...]
ja klopt...maar ik heb het over het maken van vrienden....dat is zo lastig op mijn leeftijd...
Dat heeft niets te maken met je leeftijd. Er worden vriendschappen gesloten in de zandbak van groep 1 maar ook op 70-jarige leeftijd. Je bent nu nog jong, zit op school (daar lopen honderden mensen rond met wie je een klik zou kunnen hebben/zoeken/krijgen). Naast je school heb je een bijbaan waar waarschijnlijk ook collega's rondlopen. Overal kun je nieuwe mensen ontmoeten. Echt overal. Je moet er alleen wel voor openstaan en zelf contact met anderen maken.
Lijkt me onwaarschijnlijk dat ál die mensen om je heen geen behoefte aan vriendinnen hebben of al in een groepje zitten. Come on, denk ruimer en wees eens eerlijk naar jezelf toe.
Het zou leuk zijn als je in groep 1 een vriendin voor het leven had ontmoet maar het leven bestaat uit fases. In al die fases verander jij of een vriendin, heb je andere prioriteiten of krijgt jouw of haar leven een totaal andere wending. Dan komen er juist weer andere mensen op je pad, personen met wie je in die periode intens opschiet.
Hulp via je huisarts zoeken wil je niet maar je doet jezelf een plezier door die stap nu eindelijk eens te zetten. Of wil je het zoveelste topic over precies dezelfde onderwerpen hier posten.
zaterdag 4 juni 2016 om 17:47
Stiekem vind ik de leukste tijd van mijn leven denk ik toen ik een jaar of 11, 12 was. Lekker nog met ouders en hun vrienden op vakantie, met oud en nieuw was het altijd gezellig met vrienden van ouders en kinderen van hun vrienden, naar opa en oma gaan was nog leuk, sporten was nog leuk eigenlijk was alles leuk. Nu moet je alles maar uitzoeken (werk, geld, vakantie wat je van het leven maakt) toen werd alles nog geregeld veilig onder de vleugels van ouders.
zaterdag 4 juni 2016 om 18:00
Wanneer er niets verandert, zal er ook niets veranderen.
Je blijft maar hopen op het geluk en die betere tijd die steeds maar net om de hoek is, of waar je net voorbij gegaan bent. Met als gevolg dat je niet ziet wat recht voor je staat.
Ik hoop echt dat je een goede therapeut of vriend(in) hebt die je kan helpen om positiever in het leven te staan. Dat je leert te genieten wat je nu hebt. Dat je uit die fatalistische houding komt, had ik maar ..............
Je blijft maar hopen op het geluk en die betere tijd die steeds maar net om de hoek is, of waar je net voorbij gegaan bent. Met als gevolg dat je niet ziet wat recht voor je staat.
Ik hoop echt dat je een goede therapeut of vriend(in) hebt die je kan helpen om positiever in het leven te staan. Dat je leert te genieten wat je nu hebt. Dat je uit die fatalistische houding komt, had ik maar ..............
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zaterdag 4 juni 2016 om 19:18
quote:Annelaure schreef op 04 juni 2016 @ 17:05:
De beste tijd van mijn leven begon toen ik ophield met doen wat hoort en begon met me volledig in te zetten voor wat ik wilde. Ik heb niet de normale wegen bewandeld, en dat hoeft ook niet, ik wist waar ik wilde zijn en ging ervoor. Op jouw leeftijd had ik niks, geen dak boven mijn hoofd, geen opleiding, geen familie die iets om me gaf, geen liefde, geen bril ook al had ik een flinke afwijking, geen geld, geen ID, geen werk.
Ik kon 2 dingen doen. Mokken over hoe oud ik inmiddels was of alles op alles zetten om te komen waar ik wil zijn. Ik koos voor het tweede. Dat raad ik jou ook aan.
Nog een tip, vier elke overwinning, hoe klein ook. Eerst vierde ik dat ik levend wakker was geworden. Ik vierde dat ik een pasfoto kon betalen, dat ik 3 maanden later een identiteitsbewijs kon betalen, dat ik werk had gevonden, dat ik een bril kon kopen, een passende bh, mijn haar een keer goed kunnen wassen, en een van de grotere overwinningen, een dak boven het hoofd. Daarna volgden vanzelf veel meer overwinningen. Een opleiding vinden die mij toegang zou geven tot een een echte baan, elke toets, was een overwinning. Ik vierde het vinden van de opleiding al, daarna dat ik me had ingeschreven, ik vierde dat ik werd aangenomen. En weet je wat al dat vieren meebracht? Vrienden. Mensen zijn graag bij mensen die het leven vieren.
De leukste tijd van je leven is de periode die jij het leukst kiest te vieren.Respect voor je harde werk! Mooi geschreven!
De beste tijd van mijn leven begon toen ik ophield met doen wat hoort en begon met me volledig in te zetten voor wat ik wilde. Ik heb niet de normale wegen bewandeld, en dat hoeft ook niet, ik wist waar ik wilde zijn en ging ervoor. Op jouw leeftijd had ik niks, geen dak boven mijn hoofd, geen opleiding, geen familie die iets om me gaf, geen liefde, geen bril ook al had ik een flinke afwijking, geen geld, geen ID, geen werk.
Ik kon 2 dingen doen. Mokken over hoe oud ik inmiddels was of alles op alles zetten om te komen waar ik wil zijn. Ik koos voor het tweede. Dat raad ik jou ook aan.
Nog een tip, vier elke overwinning, hoe klein ook. Eerst vierde ik dat ik levend wakker was geworden. Ik vierde dat ik een pasfoto kon betalen, dat ik 3 maanden later een identiteitsbewijs kon betalen, dat ik werk had gevonden, dat ik een bril kon kopen, een passende bh, mijn haar een keer goed kunnen wassen, en een van de grotere overwinningen, een dak boven het hoofd. Daarna volgden vanzelf veel meer overwinningen. Een opleiding vinden die mij toegang zou geven tot een een echte baan, elke toets, was een overwinning. Ik vierde het vinden van de opleiding al, daarna dat ik me had ingeschreven, ik vierde dat ik werd aangenomen. En weet je wat al dat vieren meebracht? Vrienden. Mensen zijn graag bij mensen die het leven vieren.
De leukste tijd van je leven is de periode die jij het leukst kiest te vieren.Respect voor je harde werk! Mooi geschreven!
zondag 5 juni 2016 om 00:44
Ben nu 26, dus kan natuurlijk niet in de toekomst kijken. Ook denk ik dat mijn blik t.a.v. sommige periodes niet meer realistisch is. Mijn leven toen ik een jaar of 12 was, staat me niet zo helder meer voor de geest. Desondanks weet ik dat ik een fantastische jeugd heb gehad.
Mijn puberteit was ook fantastisch, en mijn studententijd had ook hele mooie momenten, al had ik er uiteindelijk ook wel meer uit kunnen halen en had ik meer ''mijn eigen ding'' moeten doen en me minder moeten aantrekken van wat anderen ergens van zouden kunnen denken.
Wat ik nu wel begin te merken, is dat ik mij minder goed kan identificeren met mensen van mijn leeftijd. Men wordt serieuzer (ben ik ook als het nodig is hoor), en vaak ook wel iets ''saaier''. Ik merk dat dit bij mij nog helemaal niet zo is, maar als dit de tendens wordt van de komende jaren, dan is denk ik toch de periode tot je ca. 25e wel de mooiste periode van je leven ja.
Merk nu toch wel steeds meer dat mensen redelijk vroeg naar huis willen, zoals net op het terras als ik doodleuk weer een wijntje bestel, twee vriendinnen al begonnen over ''op huis aan gaan''. Dat is natuurlijk hun goed recht, maar ik zat écht te genieten van deze heerlijke zwoele zomeravond.
Diezelfde vriendinnen hadden twee jaar geleden ook nooit voor twaalven naar huis toe gewild. Toen zaten we met dit soort nachten standaard met een paar flessen wijn en toastjes tot een uur of 2 's nachts op het water en gingen we pas naar huis als we echt onze ogen niet meer open konden houden. Zelf sta ik er nog steeds wel zo in, al wordt het om mij heen wel minder dus, en dat vind ik wel erg jammer soms.
Mijn puberteit was ook fantastisch, en mijn studententijd had ook hele mooie momenten, al had ik er uiteindelijk ook wel meer uit kunnen halen en had ik meer ''mijn eigen ding'' moeten doen en me minder moeten aantrekken van wat anderen ergens van zouden kunnen denken.
Wat ik nu wel begin te merken, is dat ik mij minder goed kan identificeren met mensen van mijn leeftijd. Men wordt serieuzer (ben ik ook als het nodig is hoor), en vaak ook wel iets ''saaier''. Ik merk dat dit bij mij nog helemaal niet zo is, maar als dit de tendens wordt van de komende jaren, dan is denk ik toch de periode tot je ca. 25e wel de mooiste periode van je leven ja.
Merk nu toch wel steeds meer dat mensen redelijk vroeg naar huis willen, zoals net op het terras als ik doodleuk weer een wijntje bestel, twee vriendinnen al begonnen over ''op huis aan gaan''. Dat is natuurlijk hun goed recht, maar ik zat écht te genieten van deze heerlijke zwoele zomeravond.
Diezelfde vriendinnen hadden twee jaar geleden ook nooit voor twaalven naar huis toe gewild. Toen zaten we met dit soort nachten standaard met een paar flessen wijn en toastjes tot een uur of 2 's nachts op het water en gingen we pas naar huis als we echt onze ogen niet meer open konden houden. Zelf sta ik er nog steeds wel zo in, al wordt het om mij heen wel minder dus, en dat vind ik wel erg jammer soms.
zondag 5 juni 2016 om 02:35
quote:Pien02 schreef op 05 juni 2016 @ 00:44:
Ben nu 26, dus kan natuurlijk niet in de toekomst kijken. Ook denk ik dat mijn blik t.a.v. sommige periodes niet meer realistisch is. Mijn leven toen ik een jaar of 12 was, staat me niet zo helder meer voor de geest. Desondanks weet ik dat ik een fantastische jeugd heb gehad.
Mijn puberteit was ook fantastisch, en mijn studententijd had ook hele mooie momenten, al had ik er uiteindelijk ook wel meer uit kunnen halen en had ik meer ''mijn eigen ding'' moeten doen en me minder moeten aantrekken van wat anderen ergens van zouden kunnen denken.
Wat ik nu wel begin te merken, is dat ik mij minder goed kan identificeren met mensen van mijn leeftijd. Men wordt serieuzer (ben ik ook als het nodig is hoor), en vaak ook wel iets ''saaier''. Ik merk dat dit bij mij nog helemaal niet zo is, maar als dit de tendens wordt van de komende jaren, dan is denk ik toch de periode tot je ca. 25e wel de mooiste periode van je leven ja.
Merk nu toch wel steeds meer dat mensen redelijk vroeg naar huis willen, zoals net op het terras als ik doodleuk weer een wijntje bestel, twee vriendinnen al begonnen over ''op huis aan gaan''. Dat is natuurlijk hun goed recht, maar ik zat écht te genieten van deze heerlijke zwoele zomeravond.
Diezelfde vriendinnen hadden twee jaar geleden ook nooit voor twaalven naar huis toe gewild. Toen zaten we met dit soort nachten standaard met een paar flessen wijn en toastjes tot een uur of 2 's nachts op het water en gingen we pas naar huis als we echt onze ogen niet meer open konden houden. Zelf sta ik er nog steeds wel zo in, al wordt het om mij heen wel minder dus, en dat vind ik wel erg jammer soms.ik denk dat het te maken heeft met je omgeving....ik bedoel op je 26ste eerder naar huis gaan omdat je 'moe' bent....
Ben nu 26, dus kan natuurlijk niet in de toekomst kijken. Ook denk ik dat mijn blik t.a.v. sommige periodes niet meer realistisch is. Mijn leven toen ik een jaar of 12 was, staat me niet zo helder meer voor de geest. Desondanks weet ik dat ik een fantastische jeugd heb gehad.
Mijn puberteit was ook fantastisch, en mijn studententijd had ook hele mooie momenten, al had ik er uiteindelijk ook wel meer uit kunnen halen en had ik meer ''mijn eigen ding'' moeten doen en me minder moeten aantrekken van wat anderen ergens van zouden kunnen denken.
Wat ik nu wel begin te merken, is dat ik mij minder goed kan identificeren met mensen van mijn leeftijd. Men wordt serieuzer (ben ik ook als het nodig is hoor), en vaak ook wel iets ''saaier''. Ik merk dat dit bij mij nog helemaal niet zo is, maar als dit de tendens wordt van de komende jaren, dan is denk ik toch de periode tot je ca. 25e wel de mooiste periode van je leven ja.
Merk nu toch wel steeds meer dat mensen redelijk vroeg naar huis willen, zoals net op het terras als ik doodleuk weer een wijntje bestel, twee vriendinnen al begonnen over ''op huis aan gaan''. Dat is natuurlijk hun goed recht, maar ik zat écht te genieten van deze heerlijke zwoele zomeravond.
Diezelfde vriendinnen hadden twee jaar geleden ook nooit voor twaalven naar huis toe gewild. Toen zaten we met dit soort nachten standaard met een paar flessen wijn en toastjes tot een uur of 2 's nachts op het water en gingen we pas naar huis als we echt onze ogen niet meer open konden houden. Zelf sta ik er nog steeds wel zo in, al wordt het om mij heen wel minder dus, en dat vind ik wel erg jammer soms.ik denk dat het te maken heeft met je omgeving....ik bedoel op je 26ste eerder naar huis gaan omdat je 'moe' bent....
zondag 5 juni 2016 om 13:27
Nicole, ga je eigenlijk iets doen met wat ik en Mariposita geschreven hebben?
Ik kan mij met dit topic overigens heel goed voorstellen dat je er wel wat uit kan halen wat helpt. Herkenning, ervaring van anderen, troost en ik hoop ook de nodige schop(je) onder de kont Maar eigenlijk gun ik jou een wat structurele oplossing en dat begint met in te zien dat je ongelukkig bent en dat je hulp nodig hebt om te zorgen dat jij wat van je leven kan maken. Dan komen vanzelf mooie dingen op je pad
Ik kan mij met dit topic overigens heel goed voorstellen dat je er wel wat uit kan halen wat helpt. Herkenning, ervaring van anderen, troost en ik hoop ook de nodige schop(je) onder de kont Maar eigenlijk gun ik jou een wat structurele oplossing en dat begint met in te zien dat je ongelukkig bent en dat je hulp nodig hebt om te zorgen dat jij wat van je leven kan maken. Dan komen vanzelf mooie dingen op je pad
