Psyche
alle pijlers
Weer uitgevallen
maandag 6 juni 2016 om 08:57
Pfoe, ik moet het gewoon even van me afschrijven.
In 2010 is er bij mij een chronische angststoornis vastgesteld. Met pijn en moeite ben ik toch in 2013, netjes binnen 4 jaar, afgestudeerd aan het HBO.
Na mijn afstuderen heb ik een paar verschillende baantjes gehad, omdat er in mijn werkveld weinig tot geen werk was/is. Toch kwam de angst in 2015 hevig terug. Van januari 2015 tot ongeveer januari 2016 heb ik me volledig gericht op herstel.
Nu ben ik begin mei aangenomen bij een nieuwe baan op een tijdelijk contract, tot december dit jaar. Achteraf gezien was dit veel te hoog gegrepen, de werkdruk en prestatiegerichtheid is enorm en je werk is nooit af. Ik nam het werk mee naar huis en piekerde veel, maar volgens collega's hoort dat erbij.
En nu, na slechts 4 weekjes, ben ik gisteren weer helemaal ingestort. De hele nacht paniekaanvallen, overgeven, noem maar op. Nu voel ik me zo'n enorme loser!!! Ik heb me vandaag ziek gemeld omdat mijn werk niet te doen is op deze manier. En ik voel me zo schuldig naar werkgever en collega's. Ik weet ook dat dit niet even binnen een dag of 2 is opgelost.
Bah ik baal hier zo van! Waarom lukt me dit nou niet? Waarom stort ik helemaal in, terwijl mijn collega's gewoon door kunnen werken?
Ik moest het echt even kwijt, dank voor het lezen.
In 2010 is er bij mij een chronische angststoornis vastgesteld. Met pijn en moeite ben ik toch in 2013, netjes binnen 4 jaar, afgestudeerd aan het HBO.
Na mijn afstuderen heb ik een paar verschillende baantjes gehad, omdat er in mijn werkveld weinig tot geen werk was/is. Toch kwam de angst in 2015 hevig terug. Van januari 2015 tot ongeveer januari 2016 heb ik me volledig gericht op herstel.
Nu ben ik begin mei aangenomen bij een nieuwe baan op een tijdelijk contract, tot december dit jaar. Achteraf gezien was dit veel te hoog gegrepen, de werkdruk en prestatiegerichtheid is enorm en je werk is nooit af. Ik nam het werk mee naar huis en piekerde veel, maar volgens collega's hoort dat erbij.
En nu, na slechts 4 weekjes, ben ik gisteren weer helemaal ingestort. De hele nacht paniekaanvallen, overgeven, noem maar op. Nu voel ik me zo'n enorme loser!!! Ik heb me vandaag ziek gemeld omdat mijn werk niet te doen is op deze manier. En ik voel me zo schuldig naar werkgever en collega's. Ik weet ook dat dit niet even binnen een dag of 2 is opgelost.
Bah ik baal hier zo van! Waarom lukt me dit nou niet? Waarom stort ik helemaal in, terwijl mijn collega's gewoon door kunnen werken?
Ik moest het echt even kwijt, dank voor het lezen.
Time spent with a cat is never wasted
dinsdag 7 juni 2016 om 23:26
Mirjam, daar ga ik maandag dus met mijn leidinggevende naar kijken. Zou graag bij het bedrijf blijven, maar deze functie is te zwaar.
Ons bedrijf is landelijk en ik hoorde dat op andere kantoren twee mensen het werk doen dat ik nu alleen moet doen. Dus wellicht dat daar nog opties zijn ook.
Wat lastig lijkt me dat Misia, dat je het alleen moet verwerken. Helpt het om het van je af te schrijven of ook niet? Praat je ook niet met een professional?
Goede tip van dat dagelijks even stilstaan bij jezelf. Dat had ik ook geleerd in therapie, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om me alles te herinneren wat ik geleerd heb. Heb mijn boekjes er maar weer bijgepakt!
Ik werk overigens (gelukkig) niet als hypotheekverstrekker Ben alleen bang dat collega's hier misschien lezen, dus ik houd het even vaag.
Ons bedrijf is landelijk en ik hoorde dat op andere kantoren twee mensen het werk doen dat ik nu alleen moet doen. Dus wellicht dat daar nog opties zijn ook.
Wat lastig lijkt me dat Misia, dat je het alleen moet verwerken. Helpt het om het van je af te schrijven of ook niet? Praat je ook niet met een professional?
Goede tip van dat dagelijks even stilstaan bij jezelf. Dat had ik ook geleerd in therapie, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om me alles te herinneren wat ik geleerd heb. Heb mijn boekjes er maar weer bijgepakt!
Ik werk overigens (gelukkig) niet als hypotheekverstrekker Ben alleen bang dat collega's hier misschien lezen, dus ik houd het even vaag.
Time spent with a cat is never wasted
dinsdag 7 juni 2016 om 23:34
Neem maar de rust die je nodig hebt Stofmuis, neem maar een voorbeeld aan je avatar
Persoonlijk ben ik niet meer zo van het doorzetten, althans niet op de manier van "een braaf meisje zijn" en anderen plezieren. Vooral niet als die anderen niet zo o.k. zijn zoals het bedrijf waar je werkt.
Wat dat betreft kunnen egoïsten/narcisten een voorbeeld zijn; ze nemen zichzelf erg serieus maar dan op de manier van 'ik ben het belangrijkste en al het mij maar goed gaat" terwijl meegaande en gevende mensen zich serieus nemen in de zin van " wat ik doe moet goed zijn en anderen plezieren"
In het ideale geval zit je daartussenin qua karakter en bevind je je in een omgeving waar dit kan. En dat laatste is niet altijd makkelijk te vinden.
Persoonlijk ben ik niet meer zo van het doorzetten, althans niet op de manier van "een braaf meisje zijn" en anderen plezieren. Vooral niet als die anderen niet zo o.k. zijn zoals het bedrijf waar je werkt.
Wat dat betreft kunnen egoïsten/narcisten een voorbeeld zijn; ze nemen zichzelf erg serieus maar dan op de manier van 'ik ben het belangrijkste en al het mij maar goed gaat" terwijl meegaande en gevende mensen zich serieus nemen in de zin van " wat ik doe moet goed zijn en anderen plezieren"
In het ideale geval zit je daartussenin qua karakter en bevind je je in een omgeving waar dit kan. En dat laatste is niet altijd makkelijk te vinden.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
woensdag 8 juni 2016 om 08:33
Wat kopjekoffie schrijft: neem een voorbeeld aan je avatar .
Mooie mantra ook, je motto!
Ja, het is niet fijn om weinig of geen vangnet te hebben, maar het voelt ook als een fris nieuw begin.
Maar ik mag er wat meer over praten, dit alles in je up doen is niet de bedoeling.
Dus deel, en leun
! En zorg goed voor jezelf.
Mooie mantra ook, je motto!
Ja, het is niet fijn om weinig of geen vangnet te hebben, maar het voelt ook als een fris nieuw begin.
Maar ik mag er wat meer over praten, dit alles in je up doen is niet de bedoeling.
Dus deel, en leun
! En zorg goed voor jezelf.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
