Kinderen
alle pijlers
jonge moeder VS oude moeders
maandag 25 juli 2016 om 16:57
Naar aanleiding van een ander topic en een reactie daarvan dacht ik, wat vinden jullie? Wat is beter, een jonge moeder, begin/midden 20 (ongeveer) Of een 40 plus moeder. (We houden de moeders van 30 erbuiten, sorry)
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
TO trapt af zoals altijd.
Zelf zie ik zowel voordelen en nadelen.
jonge moeder:
- kan veel hebben (doorgaans gezonder)
- kan meer een vriendin worden voor het kind (maar hier zitten ook heel veel nadelen aan)
- leeft lang, want is jong dus wss leeft het langer
- Vaak minder stabiele relatie/financiele situatie/omgeving
Ouder moeder:
- Kan wat minder hebben, bevalling is toch wel zwaar en alles wat erbij komt kijken
- gaat sneller dood.
- heeft meer levenservaring dan de jonge moeder
-Meer kans op afwijkingen (Down syndroom etc)
Dit is wat ik zo snel kan bedenken, graag jullie mening!
De ene 20 jarige is de andere 40 jarige niet, maar deze post moet je lezen met betrekking tot de gemiddelde 20 jarige.40 jarige. VB: de 20 jarige kan doorgaans meer hebben en de 40 jarige heeft gemiddeld meer levenservaring etc.
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
maandag 25 juli 2016 om 23:36
quote:permis schreef op 25 juli 2016 @ 23:08:
[...]
Over die cijfers, dat is alleen absoluut uiteraard. Want de meeste babies op die leeftijd, duh.
Maar de kans is wel degelijk veel en veel groter als je ouder bent en percentueel het aantal dus ook.Ja, zoals ik schreef, de kans is vele malen groter maar nog steeds rond de 1 procent als je 40 bent. Dan kan je 100x meer kans hebben op een kind met down dan een jonger iemand maar de kans is nog steeds heel klein. Het wordt altijd zo uitgemeten.
[...]
Over die cijfers, dat is alleen absoluut uiteraard. Want de meeste babies op die leeftijd, duh.
Maar de kans is wel degelijk veel en veel groter als je ouder bent en percentueel het aantal dus ook.Ja, zoals ik schreef, de kans is vele malen groter maar nog steeds rond de 1 procent als je 40 bent. Dan kan je 100x meer kans hebben op een kind met down dan een jonger iemand maar de kans is nog steeds heel klein. Het wordt altijd zo uitgemeten.
A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone.
maandag 25 juli 2016 om 23:56
quote:Chocoladestukjes schreef op 25 juli 2016 @ 23:36:
[...]
Ja, zoals ik schreef, de kans is vele malen groter maar nog steeds rond de 1 procent als je 40 bent. Dan kan je 100x meer kans hebben op een kind met down dan een jonger iemand maar de kans is nog steeds heel klein. Het wordt altijd zo uitgemeten.
Mijn gyn legde uit dat "oudere" moeders doorgaans meer testen (en ingrijpen) en ook vaak meer laten (roken, drinken, etc.) tijdens hun zwangerschap en dat daardoor niet meer kindjes met een "uitdaging" worden geboren bij oudere moeders dan bij jongere moeders ondanks dat het risico hoger is.
Ikzelf heb op mijn 37e ook een vlokkentest laten uitvoeren, ik denk dat ik dat op mijn 25e niet had laten doen.
[...]
Ja, zoals ik schreef, de kans is vele malen groter maar nog steeds rond de 1 procent als je 40 bent. Dan kan je 100x meer kans hebben op een kind met down dan een jonger iemand maar de kans is nog steeds heel klein. Het wordt altijd zo uitgemeten.
Mijn gyn legde uit dat "oudere" moeders doorgaans meer testen (en ingrijpen) en ook vaak meer laten (roken, drinken, etc.) tijdens hun zwangerschap en dat daardoor niet meer kindjes met een "uitdaging" worden geboren bij oudere moeders dan bij jongere moeders ondanks dat het risico hoger is.
Ikzelf heb op mijn 37e ook een vlokkentest laten uitvoeren, ik denk dat ik dat op mijn 25e niet had laten doen.
dinsdag 26 juli 2016 om 08:24
Maar je kan natuurlijk wel de kans verkleinen.
Als je op 40 bevalt en je kind daarna ook weer op 40, is de kans bovendien groot dat het kind zijn grootouders nooit zal leren kennen...[/quote]
Ik heb mijn ene opa nooit gekend omdat deze jong is gestorven. Mijn andere opa en oma ook niet die gingen niet jong dood maar mijn vader was de jongste uit een heel groot gezin. En wat een kind niet kent zal hij of zij niet missen.
Als je op 40 bevalt en je kind daarna ook weer op 40, is de kans bovendien groot dat het kind zijn grootouders nooit zal leren kennen...[/quote]
Ik heb mijn ene opa nooit gekend omdat deze jong is gestorven. Mijn andere opa en oma ook niet die gingen niet jong dood maar mijn vader was de jongste uit een heel groot gezin. En wat een kind niet kent zal hij of zij niet missen.
be free
dinsdag 26 juli 2016 om 08:36
quote:Dubbz schreef op 25 juli 2016 @ 23:21:
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannendDe vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannendDe vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.
dinsdag 26 juli 2016 om 08:42
quote:beetjegek schreef op 26 juli 2016 @ 08:36:
[...]
De vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.Dat is mijn grootste angst inderdaad. Maar ook: toen was ik heel erg jong, de omstandigheden niet helemaal optimaal. Nu zou ik er misschien veel meer van kunnen genieten, ervaren hoe het ook kan zijn. Maar ja, dadelijk krijg je een huilbaby of iets anders moeilijks voor je kiezen.
[...]
De vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.Dat is mijn grootste angst inderdaad. Maar ook: toen was ik heel erg jong, de omstandigheden niet helemaal optimaal. Nu zou ik er misschien veel meer van kunnen genieten, ervaren hoe het ook kan zijn. Maar ja, dadelijk krijg je een huilbaby of iets anders moeilijks voor je kiezen.
dinsdag 26 juli 2016 om 08:46
dinsdag 26 juli 2016 om 09:38
Ach het topic zou beter 'Energieke relaxte moeders VS Vermoeide zenuwpeesmoeders' kunnen heten, ongeacht welke leeftijd.
Uiteindelijk heeft alles vooral met karakter en een beetje met omstandigheden te maken, en leeftijd is dan maar 1 van die omstandigheden.
Bovendien hoort iedereen dan ineens bij de eerste groep, leeftijd is objectief maar deze subjectief
Iedereen blij.
Uiteindelijk heeft alles vooral met karakter en een beetje met omstandigheden te maken, en leeftijd is dan maar 1 van die omstandigheden.
Bovendien hoort iedereen dan ineens bij de eerste groep, leeftijd is objectief maar deze subjectief
Iedereen blij.
dinsdag 26 juli 2016 om 13:38
quote:Dubbz schreef op 25 juli 2016 @ 23:21:
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
Ik heb er wel voor gekozen om nog een derde te krijgen met mijn tweede man. Maar hier is het leeftijdverschil veel kleiner. De tweeling is nu bijna 11 en de derde is 4 maanden. Er zit dus ruim 10 jaar thuis. Dat scheelt natuurlijk wel. Ik weet niet of er nog aan begonnen was als de tweeling al volwassen was geweest. Nu is het niet zo enorm verschil. Maar als ik bijvoorbeeld bedenk dat tegen de tijd dat de oudste twee gaan studeren de jongste nog maar in groep 4 zit vind ik dat toch wel jammer, dat ze voor een groot deel niet in een huis opgroeien. Wij willen ook nog graag een vierde en mocht dat inderdaad gebeuren dan zal het leeftijdsverschil nog groter zijn. Maar goed 10-12 jaar is natuurlijk wel weer anders dan 18 jaar.
Verder moet ik zeggen dat ik het enorm verrijkend vind om samen met mijn tweede man ook een baby te hebben. Het is ook weer enorm leuk zo'n kleintje erbij.
Maar inderdaad opeens weer rekening moeten houden met slaapjes, luiers en dergelijke is wel weer enorm wennen.
Grappig dat ik juist nu dit soort topic lees, ze zullen er anders waarschijnlijk ook wel zijn maar het is juist nu zo'n vraagstuk. Met 2 grote dochters overweeg ik toch weer moeder te worden. Dan zou ik tegen de tijd dat het ook gebeurt (als het lukt) tegen de 40 zijn en mijn dochters dus al volwassen.
Nooit gedacht dat ik dit ooit zou overwegen
Maar mijn vriend heeft nog geen kinderen en zou ze erg graag willen en ik wil hem dat niet misgunnen. Hij zou niet bij me wegwillen, dan maar geen kinderen terwijl ik weer vind dat je zoiets wezenlijks als een kinderwens niet moet laten gaan.
Dus heel heel voorzichtig denk ik erover na, phoeh, kan ik het nog een keer? Wil ik het allemaal nog een keer? Ril spannend
Ik heb er wel voor gekozen om nog een derde te krijgen met mijn tweede man. Maar hier is het leeftijdverschil veel kleiner. De tweeling is nu bijna 11 en de derde is 4 maanden. Er zit dus ruim 10 jaar thuis. Dat scheelt natuurlijk wel. Ik weet niet of er nog aan begonnen was als de tweeling al volwassen was geweest. Nu is het niet zo enorm verschil. Maar als ik bijvoorbeeld bedenk dat tegen de tijd dat de oudste twee gaan studeren de jongste nog maar in groep 4 zit vind ik dat toch wel jammer, dat ze voor een groot deel niet in een huis opgroeien. Wij willen ook nog graag een vierde en mocht dat inderdaad gebeuren dan zal het leeftijdsverschil nog groter zijn. Maar goed 10-12 jaar is natuurlijk wel weer anders dan 18 jaar.
Verder moet ik zeggen dat ik het enorm verrijkend vind om samen met mijn tweede man ook een baby te hebben. Het is ook weer enorm leuk zo'n kleintje erbij.
Maar inderdaad opeens weer rekening moeten houden met slaapjes, luiers en dergelijke is wel weer enorm wennen.
zondag 7 augustus 2016 om 14:45
Sommige dingen lopen zo als ze lopen, vaak is het nog niet eens een bewuste keuze, ik had nooit gedacht een late moeder te worden, maar kon mij ook niets bij voorstellen toen meisjes die met mij naar school gingen met 16, 17 of 18 een kind kregen. En toen velen met begin of midden 20 echt aan kinderen begonnen, zat ik nog midden in mijn studie en was mijn relatie net over...
Ik zelf heb een jonge moeder, ik ging het huis uit toen ze rond de 40 was, terwijl ik op die leeftijd eerst nog moest beginnen bij wijze van spreken.
Achteraf gezien, zou ik graag jonger geweest zijn, want een kind vreet energie en het is niet leuk een van de oudste op het schoolplein te zijn, maar er zijn ook oude moeders die daar geen last van hebben. Ik ben blij dat ik dat levensavontuur mag meemaken. Ik had echt iets gemist, als ik geen kind had gehad, maar te gelijkertijd maak ik mij ook vaker zorgen over het grote leeftijdsverschil tussen ons en dat hij enig kind en wenig naaste familie zal hebben.
Ik heb wel meer levenservaring, maar als nieuwe moeder heb ik ook geworsteld met mijn nieuwe rol, ik moest er ook eerst in groeien en vertrouwen ontwikkelen in mijn moederinstinkt.
Ik zelf heb een jonge moeder, ik ging het huis uit toen ze rond de 40 was, terwijl ik op die leeftijd eerst nog moest beginnen bij wijze van spreken.
Achteraf gezien, zou ik graag jonger geweest zijn, want een kind vreet energie en het is niet leuk een van de oudste op het schoolplein te zijn, maar er zijn ook oude moeders die daar geen last van hebben. Ik ben blij dat ik dat levensavontuur mag meemaken. Ik had echt iets gemist, als ik geen kind had gehad, maar te gelijkertijd maak ik mij ook vaker zorgen over het grote leeftijdsverschil tussen ons en dat hij enig kind en wenig naaste familie zal hebben.
Ik heb wel meer levenservaring, maar als nieuwe moeder heb ik ook geworsteld met mijn nieuwe rol, ik moest er ook eerst in groeien en vertrouwen ontwikkelen in mijn moederinstinkt.
zondag 7 augustus 2016 om 16:17
quote:beetjegek schreef op 26 juli 2016 @ 08:36:
[...]
De vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.Hier ook een nakomertje, 10 + jaar leeftijdsverschil tussen de kinderen dus nog geen volwassen kinderen toendertijd. Geen seconde spijt, het is heerlijk en we genieten volop van onze dreumes.
[...]
De vrouwen die ik ken die weer een baby kregen na grote kinderen hebben bijna allemaal soort van "spijt" .Je gaat wel weer helemaal terug naar af hè, en dat besef je pas als je er weer in zit. Mijn vriendin zei afgelopen zondag nog met haar huilende nakomertje op schoot " Dit is mijn leven nu " . En zo ken ik er nog meer. Dus denk er goed over na.Hier ook een nakomertje, 10 + jaar leeftijdsverschil tussen de kinderen dus nog geen volwassen kinderen toendertijd. Geen seconde spijt, het is heerlijk en we genieten volop van onze dreumes.
When they go low, we go high. (M.Obama)
zondag 7 augustus 2016 om 16:33
Op mijn 33ste zwanger vd eerste, dus niet piepjong meer. Gelukkig maar, moest er in mijn twenties echt niet aan denken om de verantwoording voor een kind te hebben. We hebben in die periode knetterhard gewerkt, in de avonduren nog extra studies gevolgd én met succes afgerond, gefeest, de mooiste reizen gemaakt en ga maar door. Nu wat meer rust in de tent en zijn we in de fase van ons leven beland waar we 2 knullen proberen op te voeden.