Van paniek naar leven.
zondag 31 juli 2016 om 22:08
Ik heb een angstoornis, rest ptss en agorafobie . Moet binnenkort geopereerd en onder narcose. Voor mij een factor 10 op de angtscore. Ze gaan me dan ook van te voren kalmeren met medicatie. Dat gun ik mezelf anders is het niet te doen
Voor de rest in het leven heb ik mijn handvatten van mijn therapieën. Ik ga dwars door mijn angst anders word het steeds erger, in het dagelijks leven , gebruik ik geen medicatie. Lijd ik mij zo veel mogelijk af , en. Ontspan, mijn enige remedie.
Voor de rest in het leven heb ik mijn handvatten van mijn therapieën. Ik ga dwars door mijn angst anders word het steeds erger, in het dagelijks leven , gebruik ik geen medicatie. Lijd ik mij zo veel mogelijk af , en. Ontspan, mijn enige remedie.
zondag 31 juli 2016 om 22:12
quote:Merida_ schreef op 31 juli 2016 @ 22:10:
[...]
Geeft niet, je kunt het hier wel kwijt. Heb je therapie ervoor?
Nog niet helaas, maar wil wel heel erg graag.
Sta op de wachtlijst en duurt nog een eeuwigheid. Enige voordeel van al dit, je realiseert je dat hulp echt nodig is. Heb me nog nooit zo gevoeld, ook huilbuien (?), terwijl ik dat vrijwel nooit heb. Alsof ik sinds zes jaar weer emotie voel oid.
[...]
Geeft niet, je kunt het hier wel kwijt. Heb je therapie ervoor?
Nog niet helaas, maar wil wel heel erg graag.
Sta op de wachtlijst en duurt nog een eeuwigheid. Enige voordeel van al dit, je realiseert je dat hulp echt nodig is. Heb me nog nooit zo gevoeld, ook huilbuien (?), terwijl ik dat vrijwel nooit heb. Alsof ik sinds zes jaar weer emotie voel oid.
zondag 31 juli 2016 om 22:15
Ik denk dat er geen remedie voor is. Want alles wat andere aandragen om het te relativeren, vindt in jouw bewustzijn geen weerklank. Denk dat het een lang proces is van ervaren dat dingen, állerlei dingen, van groot tot klein, niet zo eng zijn als waar je je in je hoofd zorgen om maakt. En op den duur weet je dan "OK, ik vind het nog steeds eng, maar de vorige 3, 4, 5 keer was er eigenlijk niks aan de hand, en niks om bang voor te zijn achteraf, dus ik voel me al wat geruster". Ik wens je er wél heel veel sterkte mee.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 31 juli 2016 om 22:15
Ja die wachtlijsten, is waardeloos. Moet zelf ook nog een tijd wachten hier.
Wat ik zelf doe. Probeer iets te vinden wat ontspant. Of dat nu wandelen is, muziek luisteren, kleuren ofzo. Iets wat je kunt doen als de angst zo hoog is. Als het je maar af kan leiden. Ademhalingsoefeningen helpen mij ook wel op zo'n moment. En van je af schrijven. Koop een notitieboekje en schrijf alles op wat er op dat moment in je opkomt.
Even een aanvulling: las een tijdje terug op een topic hier van iemand die haar angst een naam gaf en het hele gesprek met angst opschreef. Net of het een echt persoon was. En dan proberen de angst even te parkeren. Of minder te krijgen. Werkt hier ook redelijk goed.
Wat ik zelf doe. Probeer iets te vinden wat ontspant. Of dat nu wandelen is, muziek luisteren, kleuren ofzo. Iets wat je kunt doen als de angst zo hoog is. Als het je maar af kan leiden. Ademhalingsoefeningen helpen mij ook wel op zo'n moment. En van je af schrijven. Koop een notitieboekje en schrijf alles op wat er op dat moment in je opkomt.
Even een aanvulling: las een tijdje terug op een topic hier van iemand die haar angst een naam gaf en het hele gesprek met angst opschreef. Net of het een echt persoon was. En dan proberen de angst even te parkeren. Of minder te krijgen. Werkt hier ook redelijk goed.
zondag 31 juli 2016 om 22:20
Dankje pejeka.
Klopt, gevoel van vertrouwen en veiligheid is compleet weg. Alles wat voorheen werkte zoals "je kan dit" "er gebeurt niks" "rustig, in geval van nood kun je dit/dat.." werkt niet meer. Het komt niet aan. Alsof ik praat tegen een brein in winterslaap.
Ik hoef niet eens de controle, maar ik wil zo graag vertrouwen.
Klopt, gevoel van vertrouwen en veiligheid is compleet weg. Alles wat voorheen werkte zoals "je kan dit" "er gebeurt niks" "rustig, in geval van nood kun je dit/dat.." werkt niet meer. Het komt niet aan. Alsof ik praat tegen een brein in winterslaap.
Ik hoef niet eens de controle, maar ik wil zo graag vertrouwen.
zondag 31 juli 2016 om 22:21
Focussen.
Maakt niet uit waarop zolang het maar niet op je klachten of je lijf is.
En paniek komt vaak ( niet altijd ) voort uit het gebrek aan grip op je leven. Dus kijk waar je wel grip op hebt of misschien zou kunnen krijgen en richt je eerst daarop. En als dat iets onzinnigs is zoals je gasfornuis schoonmaken dan is dat ook oke als eerste stap. Niet te groot niet te ver. Kleine haalbare doelen. En desnoods hardop zeggen tijdens paniek, het is naar en het is vervelend maar het gaat weer voorbij. Ik heb dit vaker en het gaat altijd weer voorbij.
En een dikke knuffel
Maakt niet uit waarop zolang het maar niet op je klachten of je lijf is.
En paniek komt vaak ( niet altijd ) voort uit het gebrek aan grip op je leven. Dus kijk waar je wel grip op hebt of misschien zou kunnen krijgen en richt je eerst daarop. En als dat iets onzinnigs is zoals je gasfornuis schoonmaken dan is dat ook oke als eerste stap. Niet te groot niet te ver. Kleine haalbare doelen. En desnoods hardop zeggen tijdens paniek, het is naar en het is vervelend maar het gaat weer voorbij. Ik heb dit vaker en het gaat altijd weer voorbij.
En een dikke knuffel
zondag 31 juli 2016 om 22:23
quote:Merida_ schreef op 31 juli 2016 @ 22:15:
Ja die wachtlijsten, is waardeloos. Moet zelf ook nog een tijd wachten hier.
Wat ik zelf doe. Probeer iets te vinden wat ontspant. Of dat nu wandelen is, muziek luisteren, kleuren ofzo. Iets wat je kunt doen als de angst zo hoog is. Als het je maar af kan leiden. Ademhalingsoefeningen helpen mij ook wel op zo'n moment. En van je af schrijven. Koop een notitieboekje en schrijf alles op wat er op dat moment in je opkomt.
Even een aanvulling: las een tijdje terug op een topic hier van iemand die haar angst een naam gaf en het hele gesprek met angst opschreef. Net of het een echt persoon was. En dan proberen de angst even te parkeren. Of minder te krijgen. Werkt hier ook redelijk goed.
Goede tip van dat gesprek. Daar ga ik mee aan de slag.
Het helpt op de korte termijn, muziek luisteren etc. Maar, ik ben zo gefocused op mijn lichaam, dus van stilzitten word ik onrustig, maar ook weer van bewegen. Kortom, ik begin mijn wereld zo klein te maken en dat vind ik erg eng.
Vervelend dat je ook moet wachten..
Ja die wachtlijsten, is waardeloos. Moet zelf ook nog een tijd wachten hier.
Wat ik zelf doe. Probeer iets te vinden wat ontspant. Of dat nu wandelen is, muziek luisteren, kleuren ofzo. Iets wat je kunt doen als de angst zo hoog is. Als het je maar af kan leiden. Ademhalingsoefeningen helpen mij ook wel op zo'n moment. En van je af schrijven. Koop een notitieboekje en schrijf alles op wat er op dat moment in je opkomt.
Even een aanvulling: las een tijdje terug op een topic hier van iemand die haar angst een naam gaf en het hele gesprek met angst opschreef. Net of het een echt persoon was. En dan proberen de angst even te parkeren. Of minder te krijgen. Werkt hier ook redelijk goed.
Goede tip van dat gesprek. Daar ga ik mee aan de slag.
Het helpt op de korte termijn, muziek luisteren etc. Maar, ik ben zo gefocused op mijn lichaam, dus van stilzitten word ik onrustig, maar ook weer van bewegen. Kortom, ik begin mijn wereld zo klein te maken en dat vind ik erg eng.
Vervelend dat je ook moet wachten..
zondag 31 juli 2016 om 22:25
quote:Nicotientje schreef op 31 juli 2016 @ 22:21:
Focussen.
Maakt niet uit waarop zolang het maar niet op je klachten of je lijf is.
En paniek komt vaak ( niet altijd ) voort uit het gebrek aan grip op je leven. Dus kijk waar je wel grip op hebt of misschien zou kunnen krijgen en richt je eerst daarop. En als dat iets onzinnigs is zoals je gasfornuis schoonmaken dan is dat ook oke als eerste stap. Niet te groot niet te ver. Kleine haalbare doelen. En desnoods hardop zeggen tijdens paniek, het is naar en het is vervelend maar het gaat weer voorbij. Ik heb dit vaker en het gaat altijd weer voorbij.
En een dikke knuffel
Dankje Nico.
Ik probeer me ook niet te focussen, maar die duizeligheid is bijna constant aanwezig, dus dat maakt het zo lastig om het maar gewoon te negeren.
Focussen.
Maakt niet uit waarop zolang het maar niet op je klachten of je lijf is.
En paniek komt vaak ( niet altijd ) voort uit het gebrek aan grip op je leven. Dus kijk waar je wel grip op hebt of misschien zou kunnen krijgen en richt je eerst daarop. En als dat iets onzinnigs is zoals je gasfornuis schoonmaken dan is dat ook oke als eerste stap. Niet te groot niet te ver. Kleine haalbare doelen. En desnoods hardop zeggen tijdens paniek, het is naar en het is vervelend maar het gaat weer voorbij. Ik heb dit vaker en het gaat altijd weer voorbij.
En een dikke knuffel
Dankje Nico.
Ik probeer me ook niet te focussen, maar die duizeligheid is bijna constant aanwezig, dus dat maakt het zo lastig om het maar gewoon te negeren.
zondag 31 juli 2016 om 22:26
Je moet je juist focussen op wat anders.
Ik snap echt wel dat dat een kluif is. Zeker als het zo in your face is als paniek of duizeligheid.
Maar de kans is dat je duizelig bent omdat je steeds een beetje hyperventileert. Het helpt dan ook niet om daar op te letten, integendeel. Maar het is lastig om te doen alsof het er niet is.
Het is er wel maar je hoeft er even niks mee, je kan je op iets anders richten. Ik weet niet wat bij jou past, maar dat kan ook het mierennest in de tuin zijn of de wolken die rare vormen aannemen of idd dat stomme gasfornuis. Alles kan en alles is beter als op je klachten letten nu. Hoe lastig ook, want dat snap ik echt wel.
Ik snap echt wel dat dat een kluif is. Zeker als het zo in your face is als paniek of duizeligheid.
Maar de kans is dat je duizelig bent omdat je steeds een beetje hyperventileert. Het helpt dan ook niet om daar op te letten, integendeel. Maar het is lastig om te doen alsof het er niet is.
Het is er wel maar je hoeft er even niks mee, je kan je op iets anders richten. Ik weet niet wat bij jou past, maar dat kan ook het mierennest in de tuin zijn of de wolken die rare vormen aannemen of idd dat stomme gasfornuis. Alles kan en alles is beter als op je klachten letten nu. Hoe lastig ook, want dat snap ik echt wel.
zondag 31 juli 2016 om 22:27
quote:notalwaysdark schreef op 31 juli 2016 @ 22:23:
[...]
Goede tip van dat gesprek. Daar ga ik mee aan de slag.
Het helpt op de korte termijn, muziek luisteren etc. Maar, ik ben zo gefocused op mijn lichaam, dus van stilzitten word ik onrustig, maar ook weer van bewegen. Kortom, ik begin mijn wereld zo klein te maken en dat vind ik erg eng.
Vervelend dat je ook moet wachten..
Dat van dat gesprek is inderdaad een goede tip. Het zijn gedachten waardoor je in paniek raakt. Gedachte komen en gaan en zijn 'maar' gedachten. Door het buiten jezelf te zetten door er een naam aan te geven wordt dat ook heet concreet dat jij niet je gedachten bent.
Gezien je vele topics zal deze tip vast al eens gegeven zijn maar heb je wel eens aan meditatie Gedacht?
[...]
Goede tip van dat gesprek. Daar ga ik mee aan de slag.
Het helpt op de korte termijn, muziek luisteren etc. Maar, ik ben zo gefocused op mijn lichaam, dus van stilzitten word ik onrustig, maar ook weer van bewegen. Kortom, ik begin mijn wereld zo klein te maken en dat vind ik erg eng.
Vervelend dat je ook moet wachten..
Dat van dat gesprek is inderdaad een goede tip. Het zijn gedachten waardoor je in paniek raakt. Gedachte komen en gaan en zijn 'maar' gedachten. Door het buiten jezelf te zetten door er een naam aan te geven wordt dat ook heet concreet dat jij niet je gedachten bent.
Gezien je vele topics zal deze tip vast al eens gegeven zijn maar heb je wel eens aan meditatie Gedacht?
zondag 31 juli 2016 om 22:32
quote:jippie55 schreef op 31 juli 2016 @ 22:27:
[...]
Dat van dat gesprek is inderdaad een goede tip. Het zijn gedachten waardoor je in paniek raakt. Gedachte komen en gaan en zijn 'maar' gedachten. Door het buiten jezelf te zetten door er een naam aan te geven wordt dat ook heet concreet dat jij niet je gedachten bent.
Gezien je vele topics zal deze tip vast al eens gegeven zijn maar heb je wel eens aan meditatie Gedacht?
Wat je beschrijft heeft me ook een tijd geholpen. Gedachtes zijn idd 'maar' gedachtes. Het op een metaforische manier bekijken. Er afstand van nemen. Alleen is de angst die ik nu heb zo nieuw en sterk aanwezig, dat ik nog niet door het moment durf heen te gaan. Ik kan het nog niet toepassen.
Ik heb een tijd aan meditatie gedaan en moet eerlijk toegeven dat het zeker baat had op de langere termijn. Dus iets om weer serieus te nemen.
[...]
Dat van dat gesprek is inderdaad een goede tip. Het zijn gedachten waardoor je in paniek raakt. Gedachte komen en gaan en zijn 'maar' gedachten. Door het buiten jezelf te zetten door er een naam aan te geven wordt dat ook heet concreet dat jij niet je gedachten bent.
Gezien je vele topics zal deze tip vast al eens gegeven zijn maar heb je wel eens aan meditatie Gedacht?
Wat je beschrijft heeft me ook een tijd geholpen. Gedachtes zijn idd 'maar' gedachtes. Het op een metaforische manier bekijken. Er afstand van nemen. Alleen is de angst die ik nu heb zo nieuw en sterk aanwezig, dat ik nog niet door het moment durf heen te gaan. Ik kan het nog niet toepassen.
Ik heb een tijd aan meditatie gedaan en moet eerlijk toegeven dat het zeker baat had op de langere termijn. Dus iets om weer serieus te nemen.
zondag 31 juli 2016 om 22:34
quote:DeKenau schreef op 31 juli 2016 @ 22:29:
Ik worstel ook al jaren. Ik ben zó gewend aan het bang zijn, dat ik niet eens weet welke impact het op mijn leven heeft, raar he?
Ja:(
Ik denk persoonlijk dat het afhangt of je functioneert of niet. Dan heb ik het over de dagelijkse dingen. Als het je in die mate belemmert dan heeft het heel veel impact.
Je moet namelijk zo sterk zijn om steeds weer die confrontatie aan te moeten gaan met je angst. En zo sterk ben ik iig niet.
Ik worstel ook al jaren. Ik ben zó gewend aan het bang zijn, dat ik niet eens weet welke impact het op mijn leven heeft, raar he?
Ja:(
Ik denk persoonlijk dat het afhangt of je functioneert of niet. Dan heb ik het over de dagelijkse dingen. Als het je in die mate belemmert dan heeft het heel veel impact.
Je moet namelijk zo sterk zijn om steeds weer die confrontatie aan te moeten gaan met je angst. En zo sterk ben ik iig niet.
zondag 31 juli 2016 om 22:37
quote:notalwaysdark schreef op 31 juli 2016 @ 22:12:
[...]
Nog niet helaas, maar wil wel heel erg graag.
Sta op de wachtlijst en duurt nog een eeuwigheid. Enige voordeel van al dit, je realiseert je dat hulp echt nodig is. Heb me nog nooit zo gevoeld, ook huilbuien (?), terwijl ik dat vrijwel nooit heb. Alsof ik sinds zes jaar weer emotie voel oid.
Tegenhouden van gevoelens lijkt bij mij paniekaanvallen en angst te veroorzaken.
Het kan dus een goed teken zijn dat je begint te huilen.
Heb je nog op je lichaamshouding gelet bij de aanvallen van duizeligheid?
Je voeten net niet helemaal goed op de grond zetten kan ''niet geaard zijn '' aanduiden.
Niet goed kunnen voelen.
Iets dat ik altijd veel te zweverig vond klinken maar dat bij mij uiteindelijk toch wel klopt.
Lukt het je bijvoorbeeld om te zitten met je voeten plat op de grond waarbij je ''contact maakt'' met de aarde?
[...]
Nog niet helaas, maar wil wel heel erg graag.
Sta op de wachtlijst en duurt nog een eeuwigheid. Enige voordeel van al dit, je realiseert je dat hulp echt nodig is. Heb me nog nooit zo gevoeld, ook huilbuien (?), terwijl ik dat vrijwel nooit heb. Alsof ik sinds zes jaar weer emotie voel oid.
Tegenhouden van gevoelens lijkt bij mij paniekaanvallen en angst te veroorzaken.
Het kan dus een goed teken zijn dat je begint te huilen.
Heb je nog op je lichaamshouding gelet bij de aanvallen van duizeligheid?
Je voeten net niet helemaal goed op de grond zetten kan ''niet geaard zijn '' aanduiden.
Niet goed kunnen voelen.
Iets dat ik altijd veel te zweverig vond klinken maar dat bij mij uiteindelijk toch wel klopt.
Lukt het je bijvoorbeeld om te zitten met je voeten plat op de grond waarbij je ''contact maakt'' met de aarde?