Ik voel me nutteloos.

Ik weet dat ik veel topics open maar ik word gewoon even helemaal gek in mijn hoofd en moet het er uit gooien.



Ik voel me nutteloos, het geen waar ik nu voor leef zijn de kittens die ieder moment van de dag blij zijn dat ik bij ze ben.

Ik ben nu 24, heb in 2008-2011 opleiding Pedagogisch Medewerker behaald op niveau 3. Eigenlijk vanaf mijn 16e is alles met vele downs gegaan. Leed aan sociale fobie, ernstige onzekerheid, waardoor ik mijn opleiding wel gehaald heb, maar niet dat je zegt hé zij is sterk genoeg om dit werk ook uit te voeren.



Ik ben een half jaar later terecht gekomen in een baan van 32 uur per week in een winkel. Erg leuk, ik werkte indirect ook aan mezelf. Laatste 1,5 jaar als assistent filiaalmanager gewerkt, (zonder diploma o.i.d). Echter het laatste half jaar belemmerde mijn psychische klachten mij. De sociale fobie had ik geen last van op het werk omdat het onbekende mensen waren die ik niet dichtbij mij hoefde te laten komen. Maar mijn dwangstoornis waar ik maar mee bleef worstelen werd alsmaar erger. Dit omdat ik door de leidinggevende taken enorm veel druk op mij had. Controle dwang, álles moest tig keer gecontroleerd worden. S' nachts niet slapen pas de volgende dag als ik vrij was en wist "Nu is de winkel open en ik ben niet gebeld" had ik rust en kon ik een beetje ontspannen, maar dan begon de ellende als ik mijn eigen huis uit moest, en het riedeltje weer overnieuw.

Hier gewerkt van 2011 tot 2014



Ik heb toen gelukkig al mijn vrije dagen + uren op kunnen nemen en heb hulp gezocht, ik ben verhuisd en beetje bij beetje ging het beter en ik stopte met de hulp. Wel kwam ik nog in de ziektewet terecht omdat nog niet alles helemaal goed ging.



Oktober 2015 kreeg ik een fulltime baantje in een magazijn voor 4 maanden. Echter zat ik toen ook echt in een RUK situatie. Daklozenopvang, verkeerde keuzes gemaakt, in een verkeerde situatie blijven hangen. Dom stom dom stom. De baan stopte omdat er weinig uren meer waren.



Echter kwam toen ook op mijn dak shit, ik heb schulden opgebouwd doordat ik in de ellende ben blijven hangen hoe los ik die op. De gemeente, maatschappelijk werk, namen mijn hulpvraag i.c.m. mijn psychische klachten niet serieus. Dus werd niet goed geholpen. Uiteindelijk deed uitkeringsinstantie ook moeilijk en vond dat ik geen recht had op uitkering en heb die 2,5 maand niet gekregen. Nog meer stress nog meer stress. Uiteindelijk heb ik dit gewonnen na een paar maanden, maar al het geld is naar de huur gegaan het volledige totale bedrag. Gelukkig nu een bewindvoerder gevonden die nu al alles uit handen neemt voor mij brieven post mails alles kan ik gelijk doorsturen, hij is nog bezig met budgetbeheer en aanvraag beschermingsbewind via rechtbank maar dat duurt volgens mij echt nog wel een aantal maanden.



Nu heb ik laatst een paar maanden gewerkt in een magazijn. Voor mij te zwaar werk. Rug zat mega vast en kon amper meer bewegen. Met tranen in mijn ogen heb ik iedere keer maar weer doorgewerkt. Oxycodon gekregen maar daarvan werd ik te loom en kon ik niet werken, viel alleen maar in slaap. Daarna meloxicam ,tramadol, maar dat werkte ook niet voldoende. Huisarts gaf aan dat hij mij moeilijk nog meer kon gaan drogeren en dat het misschien verstandig is een andere baan te zoeken. Maar ik merk nu met alles dat alles zoveel zeer doet, dat ik gewoon niets meer kan. Terwijl toen ik net op mezelf ging wonen 3 jaar terug ik veel sportte krachttraining deed en echt een sterk lichaam heb. Ben bang dat de stress de spanning zijn tol heeft geëist.



En nu denk ik, pas als ik 28 jaar ben ik uit zon traject, zijn de schulden weg. En wat heb ik dan bereikt in mijn leven? Helemaal niets. Ik kan uitzendbureau baantjes aannemen maar het nadeel daarvan is heb je een week 0 uur gewerkt kun je toch mooi de volle maand wachten op aanvulling bijstand. Geeft ook weer stress.. Ik kan geen opleiding volgen, ik kan niet doorgroeien in mijn leven, ik kan helemaal niets zo voelt het nu voor mij.



Ik ben wat aan het zoeken naar sollicitaties, maar ja waar kan ik terecht. Winkels probeer ik gewoon hoor vind dat erg leuk, maar waar nemen ze iemand nou nog aan die bijna 25 is. Magazijnwerk, het is allemaal zwaar repeterend werk, of werk waarbij je een auto moet hebben qua vervoer. Eisen qua ervaringen wat je niet hebt. Ik word er zo moedeloos van en ik ben echt op.



Ik heb destijds van mijn psycholoog wel te horen gekregen dat ik depressief ben. Maar wat houd dat in, ik vind dat zo moeilijk wanneer ben je depressief en wanneer heb je gewoon heel erg gestrest. ?



Ik had een aantal maanden geleden al een verwijzing naar de ggz gekregen, echter waren hun zo "aardig" om een fout te maken en mij nu weer achteraan de lijst te hebben gezet. Met daarop aangevende dat het heel erg druk is en dat het nog wel een aantal maanden kan duren voor ik op intake gesprek kan. Ik heb uit eigen initiatief maar een psycholoog aangeschreven en kijken wat zij kan doen voor mij.



Ik zie het nu allemaal gewoon niet meer positief zitten. Ik heb nergens zin in, alles gaat met moeite. Ik krijg geen hap door mijn keel, niks smaakt meer lekker, nergens geniet ik meer echt van, ik voel me gewoon gedoemd. Het idee dat ik pas over 3 jaar weer mijn leven opnieuw op kan pakken en dat ik tot die tijd gewoon eigenlijk geen piep waard ben.



Ik ben de stress, paniekaanvallen, depressief voelen, de angst zo beu.

quote:montblanc schreef op 29 november 2016 @ 15:24:

[...]





Wat jammer To. De laatste maanden kreeg ik juist de indruk dat je er bovenop aan het komen was: je kreeg grip op je schulden, vond een huis en zelfs een vaan. Je was zo positief! Jammer om te horen dat het eigenlijk helemaal niet zo goed gaat. Je weet zelf vast al dat blowen niet de beste manier is om met stress om te gaan, dus ik hoop dat je snel hulp krijgt Natuurlijk weet ik dat het niet goed gaat, en niet goed is. En dat het geen oplossing is. Ik weet dat het fout zit, ik heb er ook geen behoefte aan ben niet verslaafd. Maar laatst was het dus de druppel en ik zag het topic voorbij komen en ik denk ik vertel ook daar mijn verhaal. En ach niet iedereen hoeft je te begrijpen en de norse berichten heb je sowieso er altijd wel bij zitten. En het is niet zo zeer nors hoor , ook begrijpelijk, een soort van schop onder je kont, maar soms ben je zelf niet sterk genoeg. En ik heb echt momenten dat ik bang ben er een eind aan te maken, zo zwaar zijn sommige dagen en die zijn dan gewoon heftig en dat wil ik niet omdat ik weet als alles op de rit is het alleen maar weer mooier en beter kan worden en ook de zon weer in mijn leven gaat schijnen.

Ik heb alle psychologen in de buurt aangeschreven, kijken bij wie ik z.s.m kan komen. Eentje al bericht, over 3 weken. Is al beter dan na 8 maanden, bij ggz.

quote:Tobbert schreef op 29 november 2016 @ 15:28:

Quote Nijn 28 november: "Ben ik dan verslaafd?! Ik vind het lastig. Heb er geen behoefte aan alleen wanneer mn vriend weg gaat naar familie, hij is depressief en ik zit continu in angst dat hij het uitmaakt, om de spanning en paniek dan te boven te zijn, gun ik mezelf wat afleiding met maximaal 4 flessen per weekend, 5 tot 9 procent. En 3 voorgedraaide jointjes. films. Nu ik dit schrijf denk ik ook van het is niet gezond en ik was er juist mee gestopt en daar was ik blij mee.



Sommige denken dat ik daardoor schulden heb maar dat is niet zo als ik Blow heb ik geen honger en geef ik geen geld uit aan eten.



Om de week het weekend doe ik het maar waar ligt de grens wanneer is iets een probleem hmm"



Het gaat denk ik om dit bericht. Ik lees dat je twee weekenden per maand blowt en drinkt. Wat drink je dan precies? Want vier literflessen wijn in een weekend is veel te veel, vier flesjes bier zou ik geen probleem vinden (als je het kan betalen). Niet eten omdat je drinkt en blowt en je afvragen of je verslaafd bent, vind ik wél zorgelijk en iets om met je psycholoog te bespreken. Wanneer die gesprekken dan ook gaan beginnen. Tot die tijd moet je je zo goed mogelijk proberen te redden. Als het goed is moet er ook ergens in het topic staan dat dat dus sinds deze maand pas is dat het me te veel word.



Nee nee dat is echt niet zo. Ik kan al heel lang niet echt eten, de trek heb ik niet, ik probeer kleine maaltijden maar krijg het niet meer weg door de stres. Ik heb dit weekend 3 flessen op, 1 fles appelcider jillz, en 2 flessen 2,49 witte wijn. En ja dit bespreek ik ook met mijn huisarts maar hij kon alleen adviseren dan een "gewone psycholoog" op te zoeken.

quote:Rhae schreef op 29 november 2016 @ 15:23:

Maar zo te lezen is het niet heel wonderlijk dat je je nutteloos voelt. Niet dat je als mens nutteloos bent, maar echt veel gepresteerd heb je ook niet tot dusver en de schuld leg je bij anderen. Zelfs de bewindvoerder is fout omdat die geld kost en dat had je ook aan schulden kunnen uitgeven.



Als je blijft doen wat je doet gaat het iig niet beter worden. Dan kun je klagen dat je je nutteloos voelt, tja, dat gaat dan ook zo blijven. Wat je wél kunt doen is zorgen dat je tot je bij de ggz terecht kunt zoveel mogelijk dag en nachtritme hebt, zoek een goed huis voor de kittens want die verzorg je niet bijster goed als ik je loep, ga geen banen meer aan tot je echt herstellend bent, dan maar een uitkering. Ga elke dag de deur uit. Mensen vóelen zich nutteloos als ze de dag doorbrengen met nietsdoen, piekeren en alcohol en drugs gebruiken. Mensen voelen zich nuttig als ze doelen stellen en deze behalen. Dat hoeven geen grote doelen te zijn, maar dat kan ook zijn elke avond om 23:00 in bed liggen en elke dag een eindje wandelen bijvoorbeeld. Mag ik vragen waarom je vind dat ik mijn huisdieren niet goed verzorg? Dat vind ik best naar om te lezen. Want die beestjes krijgen alles wat ze nodig hebben. En ik heb dit ook met mijn bewindvoerder besproken en daarom gaan mijn weekbudget ook omlaag zodat er gespaard word voor zulke zaken.



De ggz, heeft me dus door hun fout opnieuw op wachtlijst geplaatst konden ze niet rechtzetten, ben dus bezig met een andere waar ik wel sneller terecht kan.



Ik voel me ook nutteloos ook al ga ik op vaste tijden naar bed, doe het huishouden, speel met de kittens, maakt me blij dat hun zich goed voelen , gelukkig zijn en ik mij nou geen zorgen meer maak om de rommel, om stofjes, het boeit me geen zak meer. Terwijl ik jaren geleefd heb met veel paniek als er ook maar iets niet recht stond of schoon was.

quote:Rhae schreef op 29 november 2016 @ 15:34:

Verslaafd of niet is toch helemaal niet de vraag en ook niet relevant?



Wat denk je dat dat soort middelen doet met angsten en stoornissen? Het dempt even en daarna wordt het erger.



Wat verwacht je precies van dergelijke topics? Je hebt het over 'norse berichten', maar hoop je dan dat iedereen tegen je zegt dat je goed bezig bent en dat het wel goedkomt? Dat zal ik zeker zeggen als het zo is, maar dat ís niet zo. Het gaat niet goed, ik snap dat je je nutteloos voelt want het is toch ook kut op dit moment? Dat is niet nors, er is een reden waarom je je zo voelt, en die gaat niet vanzelf weg. Je gaat je ook niet zomaar weer beter voelen, daar zul je dingen voor moeten doen. Contact zoeken met psychologen is prima, ik zou ook even naar de huisarts gaan en het daar melden.



Je kunt hier prima steun zoeken, maar die steun bestaat niet alleen maar uit 'ah gos, wat erg voor je, wat ben je dapper en goed bezig', want daarmee ben je niet geholpen. En door de acties die je beschrijft ben je hard bezig de boel erger te maken.



Ik hoop dat het je lukt om dat wat om te draaien. Hulp zoeken is daar de belangrijkste van denk ik. En je verhaal kun je altijd kwijt natuurlijk.

Nee ik geef ook aan dat het een beetje voelt dat het norsig is, maar ook dat jullie gelijk hebben. Je krijgt op zon moment toch meerdere gevoelens.



En je hebt gelijk dat het maar tijdelijk dempt.. Maar als je echt even zo ver heen kan, dat je niemand kunt bellen, die echt oprecht luistert en je af wilt van die vreselijke gevoelens. Ja sorry ik maak dan keuzes die dan eigenlijk niet zo goed zijn omdat het tijdelijk is.

quote:Medina schreef op 29 november 2016 @ 15:38:

Mij boeit het verder niet, TO. Het is jouw leven en je hebt - net zoals ieder ander - het recht om van je eigen leven een puinhoop te maken door blowend en zuipend verder te trekken, ondertussen jezelf beklagend hoe oneerlijk het toch is dat je 3 jaar lang je eigen schulden moet aflossen.



Maar wat mij wel boeit, zijn de kittens die je in huis hebt genomen. Je hebt amper een inkomen, je zit in de schuldsanering, je blowt en je drinkt, je zit in je zelfmedelijden-modus en je hebt geen enkele basis om hun een goed thuis te geven. Als ze ziek worden, kun je ze niet naar de dierenarts brengen, want hoe ga je dat betalen? Deze dieren hebben er niet om gevraagd om in zo'n situatie te zitten en daar kan ik wel woest om worden.



En ja, het leven is zwaar, het leven is k*t met peren, maar dat geeft je nog niet het recht om dan onschuldige dieren in jouw puinhoop te brengen.

Ik heb expres minder weekgeld gekozen voor boodschappen, zodat ik de rest opzij zet voor mijn kittens.

Dit is nog niet rond, maar wel al aangegeven en dat was goed , akkoord en voor getekend. Dat ik dan een eigen spaarpotje opbouw en die kan opvragen wanneer dat nodig is.

Medina, ja dat klopt dat weet ik dat regelt hij dan voor me. Op dit moment hoef ik nog niets te betalen aan hem omdat het allemaal nog niet rond is. Maar hij helpt me wel goed, beter dan de gemeente voor mij heb willen doen. Maar ik wil niet in de bijstand zitten en heb gelukkig een sollicitatiegesprek bij een kledingwinkel nu in een andere stad, wel dezelfde als waar ik dit jaar op ben afgewezen, maar dit kan ik nu opnieuw aanpakken natuurlijk!



Shisha, dat klopt ook. Er is niets mis met alcohol, mits je het op een goed moment doet. Gezelligheid, niet als uitvlucht. Ik heb ook een kleurboek voor volwassenen gekocht en kleur daar wat in om tot rust te komen. Schrijven doe ik eigenlijk hier veel. Fietsen doe ik af en toe, ik heb iets met die krengen gaan altijd kapot. Ik houd niet echt van fietsen. Lopen doe ik wel geregeld hier in de buurt, is wel een mooie omgeving maar ik word daar meestal juist verdrietig van.

quote:Taralina schreef op 29 november 2016 @ 15:58:

Eerst een



Ik heb niet alle reacties gelezen dus wellicht heb je deze vraag al beantwoord: Je schrijft dat je geen opleiding kan volgen, maar waarom niet?

En als je ongeschoold werk doet hoef je ook niet bij de pakken te zitten, ook daar zijn leuke banen in te vinden en heb je vaak mogelijkheden om onderaan te beginnen en langzamerhand omhoog te klimmen op de ladder, en wat zekerder te worden van jezelf, met meer zelfwaardering.

Ik moet eerst mijn schulden oplossen, en als ik een opleiding doe dan kost dit geld , in plaats van dat ik geld binnen haal om de schulden af te lossen zeg maar.



Dat is ook wel

quote:shisha schreef op 29 november 2016 @ 15:59:

Het lijkt mij heel erg veel op een depressie, melancholie...dus dat moet je niet alleen uitzitten, je moet ook jezelf aan je nekvel er weer uit trekken. Alleen het kan soms erg lang duren. Gedachtepatronen van vroeger die nu in de weg zitten...

Wat had je dan allemaal bereikt willen hebben en waarom?

Wat heb je nodig?

Ik heb bvb goede vrienden nodig om me heen, een leuk vriendje...een redelijk huisje, genoeg lichaamsbeweging, eten, drinken, rust, uitdaging en mijn eigen werk om echt gelukkig te zijn. Als ik geen werk heb dan voel ik me sneller nutteloos, tenzij ik voor een ander zorg.

Je weet gewoon nog niet hoe je jezelf gelukkig kunt maken en wat je nodig hebt daarvoor.

Misschien heb je nog wat meer geduld nodig en misschien maak je bvb binnenkort nieuwe vrienden en wordt alles ineens gezelliger en leuker en ziet het leven er weer heel anders uit.

De laatste loodjes?

Daarom wil ik ook gewoon of werken of vrijwilligers werk doen zodat ik bezig ben. Thuis ben ik met een uurtje ook klaar met het huishouden de smetvrees is er niet meer , maar ja hoe vies kan mijn huisje nu dus zijn na die tijd van overmatig schoonmaken.



Verder vind ik het dan moeilijk om dagen in te vullen en dat maakt me somber.

Wat had ik willen bereiken in mijn leven? Een goede baan, vast uren contract, stabiel inkomen, geen hak op de tak. Geen uitkeringsinstanties die niets van je psyche geloven. Dit is niet van nu dit is van destijds toen ik bij het UWV een ziektewet uitkering kreeg, en daarna ik bij de gemeente moest voor bijstand. Enzovoorts

Medina, ik heb én een spaarpotje en verzekering ik leef voor de rest goedkoop qua in/uitgaven vandaar dat ik dit ook “mag”, kan. Tuurlijk ga ik niet kiezen voor om voor 50 euro weekgeld te krijgen en dat op te eten en drinken. Als het ook voor 30 euro kan en ik iedere week weer 20 euro spaar voor onvoorziene uitgaven. Vind ik belangrijker. En ja er zijn genoeg mensen die zeggen je katten kosten geld. Maar echt, hun zijn mijn familie voor me, mijn medicijn, járen met alles gelopen en ik kan nu werken zonder bang te zijn voor last te hebben van dwangstoornis. Heb er in lichte maten last van, maar niet zo erg dat het mijn hele leven beinvloed. Ik heb altijd honden gehad, maar daar heb ik het geld niet voor en de ruimte niet, als jong kind hadden we 3 katten, dus dan maar weer een kattenmens geworden



De gedachten is zeker niet goed, en daarom denk ik ook van misschien is het beter de relatie toch maar weer te stoppen. Want die stress heb ik 0% onder controle, de bijkomende zaken nog wel een beetje zeg maar.





@Blueeyes*3



Hardlopen heb ik geprobeerd met de Evy muziek, maar ik heb het niet lang volgehouden.

Meestal als ik mij niet goed voel kan ik geen geluid verdragen. Dan zit ik met (slaap)oordoppen in mijn oren even in totale rust. Ik spaar expres al 20 euro per week voor onvoorziene omstandigheden haha.



@shisha: De kittens knuffelen mij. Mijn vriend maar ik mis toch nog “iets” zeg maar.

Zou ik geen proefkonijn kunnen zijn voor die cursus hahah, met mijn rugklachten zou dat erg fijn zijn!

quote:Medina schreef op 29 november 2016 @ 16:59:

[...]





Ik denk ook dat het beter is de relatie te stoppen als je er zoveel stress van krijgt. Ooit een keer gaf Oprah Winfrey aan dat zij zelf ook nare relaties heeft gehad met mannen in het verleden en pas op veel latere leeftijd heeft geleerd "Love doesn't hurt". Dat is zo'n wijze les. Love doesn't hurt. Een man die je het gevoel geeft dat je drank en joints nodig hebt en die je pijn doet, is niet een man die je op dit moment in je leven moet hebben terwijl je probeert uit een diep dal te komen. Je bent nog maar 24, niet 94, en hij is niet de laatste man op aarde. Er komen wel weer andere mannen in je leven.



Nu is het belangrijker dat jij je op jezelf concentreert en dat je kijkt wat je kunt veranderen. Vecht om beter te worden en geef niet op, ook al is het soms allemaal k*t. Ik weet dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan, maar stop met die sterke drank en stop met het blowen. Je kunt vaak aan het uiterlijk van mensen zien dat ze blowen en drinken en dat is geen voordeel als je solliciteert. En als je kittens als je dierenkinderen voor je zijn, realiseer je dat ze niks aan je hebben als je op z'n tijd stoned en aangeschoten zit te wezen, zelfs al doe je dat niet elke dag. Net zoals je dat ook niet zou doen als je mensenkinderen zou hebben.



Wat betreft huisdieren, dat snap ik helemaal dat ze als familie voor je zijn. Nu je hebt aangegeven dat je wel een spaarpotje hebt voor hun dierenartskosten, ben ik in dat opzicht wel milder. Ik ben zelf ook dol op huisdieren. Ze kunnen zoveel plezier en warmte geven en ze verdienen daarvoor het allerbeste terug.



Mooie quote, die ga ik opschrijven in mijn verhalenschriftje. Love doesn't hurt met als link, de liefde voor mijn beestjes dat nooit pijn doet. Oké als ik met hun lievelings eten aan kom zetten en ik ben net mijn bed uit dan willen ze nog wel eens door het rond vliegen en op mijn schouder willen klimmen met nageltjes.



Ik wil ook zeker niet opgeven heb ook al veel stappen ondernomen en daar moet ik mij aan vast blijven houden. Bedoel een jaar geleden zat ik verder aan de grond en kijk waar ik nu sta, moet mezelf daar (on)bewust wat meer op wijzen. Dat ik ook al veel dingen wél heb gedaan.



Ik merk bij mij dat door de stress mijn gezicht heel negatief is veranderd. Wallen hangen van hier tot aan gunder. Ik val meestal rond 23.30 in slaap en word om 5 uur wakker omdat ik dat gewend was van de wekker, ben een uurtje wakker, kittens verzorgen eten geven schoon water, kattenbakken legen, beker melk en weer even liggen tot niet later dan 09.00 dan word ik wakker en ga ik er uit. Ik ga dus wel echt mijn bed uit omdat ik weet dat ik echt structuur en ritme nodig heb. Anders ben ik nogal chaotisch in mijn hoofd en gevoel.



Ik heb een inklapbare eettafel gekregen. En dat geeft me ook nog wat meer rust. Eten aan tafel, relaxen op de bank, en slapen in bed. Ik heb in het begin op een slaapbank geslapen + gezeten overdag maar dat gaf mij zoveel onrust met zich mee, een gevoel van dit klopt niet zeg maar.