Kinderen
alle pijlers
Kutkind
zondag 8 januari 2017 om 02:46
Ons kindje is wakker voor de tweede keer deze week. Ziek. Dat is rot voor kindje en voor ons natuurlijk ook een beetje. Waar ik mijn kindje troost en met soms een beetje morren uit bed stapt laat mijn man zich compleet uit het veld slaan. Staat net op en slaat het dekbed agressief van zichaf, gooit met kastdeuren waarop ik vraag of het wat minder kan. Waarop hij iets mompelt van dat kutkind! Hierop word ik boos en is meneer helemaal kwaad. Ik weet zeker dat hij mijn kindje niets zal aan doen, maar hij is de laatste tijd wel vaker erg opvliegend. Zit er qua werk helemaal doorheen. Met iemand praten wil hij niet. Onze relatie is slecht daardoor. Wat moet ik hier nou mee?
zondag 8 januari 2017 om 14:10
quote:peecee schreef op 08 januari 2017 @ 14:06:
Met verbazing lees ik dat vele het normaal vinden om je kind......kutkind te noemen. Sorry maar wat een tokkie gehalte.
Ik ben geen tokkie. Universitair geschoold en zeer goede baan. Maar ik heb mijn baby (waar de baby niet bij was) ook wel eens kutkind genoemd toen ik die nacht voor de 5e keer wakker werd, na maanden niet doorslapen. Baby heeft daar niks van gemerkt.
Ik vind het normaal dat je er als ouder wel eens doorheen zit en je dan iets ontglipt. Dat heeft niets met tokkie te maken. We zijn allemaal maar mensen en de perfecte moeder bestaat niet.
Niet zo oordelen allemaal zeg.
Met verbazing lees ik dat vele het normaal vinden om je kind......kutkind te noemen. Sorry maar wat een tokkie gehalte.
Ik ben geen tokkie. Universitair geschoold en zeer goede baan. Maar ik heb mijn baby (waar de baby niet bij was) ook wel eens kutkind genoemd toen ik die nacht voor de 5e keer wakker werd, na maanden niet doorslapen. Baby heeft daar niks van gemerkt.
Ik vind het normaal dat je er als ouder wel eens doorheen zit en je dan iets ontglipt. Dat heeft niets met tokkie te maken. We zijn allemaal maar mensen en de perfecte moeder bestaat niet.
Niet zo oordelen allemaal zeg.
zondag 8 januari 2017 om 14:29
niemand zegt dat je geen frustratie mag tonen en perfect moet zijn,maar als je zoveel frustratie hebt dat je een baby voor kutkind uitscheldt dan wordt het tijd om hulp te zoeken
een ander geeft zijn kind uit frustratie een mep en zegt ''geen enkele ouder is perfect''
ergens moet je een grens trekken,je kind verbaal aanvallen of fysiek daar ligt voor mij een grens
dit is echt geen gezond gedrag
een ander geeft zijn kind uit frustratie een mep en zegt ''geen enkele ouder is perfect''
ergens moet je een grens trekken,je kind verbaal aanvallen of fysiek daar ligt voor mij een grens
dit is echt geen gezond gedrag
zondag 8 januari 2017 om 14:32
Nou. Mijn kind komt regelmatig te laat thuis. Wat zeg ik? Bijna altijd. En ja, dan sta ik dus te tetteren. "VERDOMME, WAAROM IS HET ZO MOEILIJK OM OP TIJD TE KOMEN????????". Dit gebeurt niet de eerste keer dat ie te laat komt. Ook niet de tweede keer. Maar na tig gesprekken, weken huisarrest, etc., raak ik behoorlijk gefrustreerd.
Ik denk dat karakter er echt wel iets mee te maken heeft, hoor. Mijn kind en ik lijken heel erg veel op elkaar. Meestal gaat het goed. Maar als het botst, kan dat best eens hard gaan.
Ik denk dat karakter er echt wel iets mee te maken heeft, hoor. Mijn kind en ik lijken heel erg veel op elkaar. Meestal gaat het goed. Maar als het botst, kan dat best eens hard gaan.
zondag 8 januari 2017 om 14:41
quote:Pruttie schreef op 08 januari 2017 @ 14:32:
Nou. Mijn kind komt regelmatig te laat thuis. Wat zeg ik? Bijna altijd. En ja, dan sta ik dus te tetteren. "VERDOMME, WAAROM IS HET ZO MOEILIJK OM OP TIJD TE KOMEN????????". Dit gebeurt niet de eerste keer dat ie te laat komt. Ook niet de tweede keer. Maar na tig gesprekken, weken huisarrest, etc., raak ik behoorlijk gefrustreerd.
Ik denk dat karakter er echt wel iets mee te maken heeft, hoor. Mijn kind en ik lijken heel erg veel op elkaar. Meestal gaat het goed. Maar als het botst, kan dat best eens hard gaan.
ik ken dat ook hoor,mijn moeder is heel tempramentvol heb behoorlijk op mijn kop gehad van haar maar schelden of vernederen dat heeft ze nooit gedaan en andersom was het net zo je hebt respect te tonen voor je ouders
ik had vriendinnen die hun ouders rustig uitscholden voor kuthoer of klootzak,hoe haal je het in godsnaam in je hoofd daar kan ik net zo pissig om worden
Nou. Mijn kind komt regelmatig te laat thuis. Wat zeg ik? Bijna altijd. En ja, dan sta ik dus te tetteren. "VERDOMME, WAAROM IS HET ZO MOEILIJK OM OP TIJD TE KOMEN????????". Dit gebeurt niet de eerste keer dat ie te laat komt. Ook niet de tweede keer. Maar na tig gesprekken, weken huisarrest, etc., raak ik behoorlijk gefrustreerd.
Ik denk dat karakter er echt wel iets mee te maken heeft, hoor. Mijn kind en ik lijken heel erg veel op elkaar. Meestal gaat het goed. Maar als het botst, kan dat best eens hard gaan.
ik ken dat ook hoor,mijn moeder is heel tempramentvol heb behoorlijk op mijn kop gehad van haar maar schelden of vernederen dat heeft ze nooit gedaan en andersom was het net zo je hebt respect te tonen voor je ouders
ik had vriendinnen die hun ouders rustig uitscholden voor kuthoer of klootzak,hoe haal je het in godsnaam in je hoofd daar kan ik net zo pissig om worden
zondag 8 januari 2017 om 14:50
Mijn zoon weet prima het verschil tussen schelden uit boosheid en compleet vernederen. Ik maak tijdens onze ruzies echt weleens kutopmerkingen en bied daar later mijn excuses voor aan. En andersom net zo goed.
Maar hij weet ook dat ie een heel groot probleem heeft als ie mij uitscheldt voor kuthoer. Dan ziet ie echt het daglicht alleen nog om naar school te gaan en de hond uit te laten. Net als schelden met de k-ziekte. Dat accepteer ik echt niet.
Maar hij weet ook dat ie een heel groot probleem heeft als ie mij uitscheldt voor kuthoer. Dan ziet ie echt het daglicht alleen nog om naar school te gaan en de hond uit te laten. Net als schelden met de k-ziekte. Dat accepteer ik echt niet.
zondag 8 januari 2017 om 15:13
Ik scheld niet tegen mijn kind, maar ik heb wel eens gescholden, waar hij het niet kon horen, als het ultiem drama was bij het naar bed gaan en ik ook een enorme stressdag had gehad op het werk en man weg was voor werk en ik er dus alleen voor stond. Dat ik gewoon even op de bank wilde zitten en dat zoon voor de zoveelste keer ging huilen. Dan ben ik gewoon ontzettend gefrustreerd en dat uit ik dan. Niet tegen kind, maar het helpt dan gewoon om even ergens tegen te schoppen of hard te gillen. Volgens sommigen maakt mij dat kennelijk ongeschikt als ouder, omdat ik geen eindeloos geduld heb. Nou, gelukkig hebben we deze zoon gekregen en past hij goed bij ons.
zondag 8 januari 2017 om 15:14
quote:hannaeva schreef op 08 januari 2017 @ 13:56:
Hoe dan ook: TO, begin het gesprek met je man liever met 'schat, hoe kunnen we elkaar helpen? Het is ook zwaar. Zullen we samen bedenken hoe we het op kunnen lossen' in plaats van met 'hoe jij doet is onacceptabel etc'.
Ik zou er accuut de kriebels van krijgen als ik zo wordt toegesproken. Ik ben toch geen klein kind of een debiel.
Bovendien is het compleet onduidelijk. Man kan uit deze woorden heel makkelijk opmaken dat to het zwaar vindt en dat hij nu moet helpen bedenken hoe dit op te lossen.
Gevolg nog meer stress voor man want hij moet oplossingen zoeken voor haar.
Die man is volwassen en kan zelfbedenken wat hij nodig heeft.
Er is niets mis mee als to gewoon duidelijk zegt . Ik vindt je gedrag omacceptabel. Je gaat grenzen over. Stop daarmee en misschien is het een goed idee om e er ns naar de huisarts te gaan want ik denk dat je overspannen bent. En als man dan zegt ik denk van niet maghij zelf bedenken waar het dan wel vandaan komt en hoe het opgelost kan worden. Maar dat jij dit niet meer pikt.
Hoe dan ook: TO, begin het gesprek met je man liever met 'schat, hoe kunnen we elkaar helpen? Het is ook zwaar. Zullen we samen bedenken hoe we het op kunnen lossen' in plaats van met 'hoe jij doet is onacceptabel etc'.
Ik zou er accuut de kriebels van krijgen als ik zo wordt toegesproken. Ik ben toch geen klein kind of een debiel.
Bovendien is het compleet onduidelijk. Man kan uit deze woorden heel makkelijk opmaken dat to het zwaar vindt en dat hij nu moet helpen bedenken hoe dit op te lossen.
Gevolg nog meer stress voor man want hij moet oplossingen zoeken voor haar.
Die man is volwassen en kan zelfbedenken wat hij nodig heeft.
Er is niets mis mee als to gewoon duidelijk zegt . Ik vindt je gedrag omacceptabel. Je gaat grenzen over. Stop daarmee en misschien is het een goed idee om e er ns naar de huisarts te gaan want ik denk dat je overspannen bent. En als man dan zegt ik denk van niet maghij zelf bedenken waar het dan wel vandaan komt en hoe het opgelost kan worden. Maar dat jij dit niet meer pikt.
zondag 8 januari 2017 om 16:24
Sugarmiss: je hoeft het niet precies te doen zoals ik voorstel, maar tegen je overspannen man zeggen 'dit is onacceptabel' en 'ik pik het niet meer' etc, DAT levert hem pas stress op. En heeft geen enkele zin. Ik zou in elk geval proberen niet met verwijten te beginnen.. om door te dringen tot iemand die overspannen is, zul je toch echt wat empathischer uit de hoek moeten komen.
Ja man is volwassen maar je staat er samen voor. En als vrouw help je je overspannen partner.
Ja man is volwassen maar je staat er samen voor. En als vrouw help je je overspannen partner.
zondag 8 januari 2017 om 19:14
Misschien dan weer even on topic..
@Lula - ik hoop dat je met je man hebt kunnen praten. Fijn dat hij in elk geval z'n fout al in zag.
Ik hoop dat er gauw wat meer vrolijkheid en rust in jullie leven is. Als je wil, kun je me ook pb'en hoor!
Hier vandaag een goede dag; met veel liefde en knuffels voor ons kindje en ook gezellig met elkaar. Ook kwam hij zelf al met het idee om zich aan te melden bij een sportclub.
Wat ik hier lees is wel waar ook; meer voor jezelf en kindje opkomen. Dat ga ik zeker ook doen. Meer op mijn strepen staan en dat is nou net niet mijn sterkste kant
@Lula - ik hoop dat je met je man hebt kunnen praten. Fijn dat hij in elk geval z'n fout al in zag.
Ik hoop dat er gauw wat meer vrolijkheid en rust in jullie leven is. Als je wil, kun je me ook pb'en hoor!
Hier vandaag een goede dag; met veel liefde en knuffels voor ons kindje en ook gezellig met elkaar. Ook kwam hij zelf al met het idee om zich aan te melden bij een sportclub.
Wat ik hier lees is wel waar ook; meer voor jezelf en kindje opkomen. Dat ga ik zeker ook doen. Meer op mijn strepen staan en dat is nou net niet mijn sterkste kant
zondag 8 januari 2017 om 22:14
Goed gesprek gehad met man. Er is nog een lange weg te gaan maar hij weet wat er niet goed gaat en legt de bal volledig bij zichzelf neer. Hij belt morgen de huisarts voor een afspraak. Heb vertrouwen dat het goed komt. Dank voor jullie wisselende inzichten. Heeft me alles van meerdere kanten weten te zien. Fijne avond! Op een betere nachtrust hier iig!
zondag 29 januari 2017 om 18:50
Ik denk dat, als ik een kind had, en continu slaapgebrek had omdat het de hele dag door jankt ik ook weleens bij mezelf zou zeggen, jezus wat een kutkind zeg. lijkt me vrij normaal, zeker bij nieuwe ouders die het ook allemaal niet meer weten. Het is niet zo dat ie je kind de hersens inslaat ofzo
i want your loving and all your lovers revenge, you and me could write a bad romance
zondag 29 januari 2017 om 20:28
quote:Sosa85 schreef op 08 januari 2017 @ 12:26:
Fijn al die perfecte ouders en partners hier! En als je partner overspannen is trap je m gewoon op straat, want dáár heb je niet voor gekozen. Nee hoor TO laat dat gesprek maar zitten, gewoon je koffers pakken. Zo doen we dat op Viva. Vanachter het veilige schermpje tenminsteNou idd. Hier helaas heel herkenbaar. Ik reageer later meer
Fijn al die perfecte ouders en partners hier! En als je partner overspannen is trap je m gewoon op straat, want dáár heb je niet voor gekozen. Nee hoor TO laat dat gesprek maar zitten, gewoon je koffers pakken. Zo doen we dat op Viva. Vanachter het veilige schermpje tenminsteNou idd. Hier helaas heel herkenbaar. Ik reageer later meer
zaterdag 18 maart 2017 om 16:34
Ik lees dit topic nu pas ... TO: even een hart onder riem voor jou!
Na een rottige stressperiode op het werk nu sinds een maand overspannen. Mijn man zit er tegenaan. Slechte timing van ons, niet handig tegelijkertijd ...
Wij hebben 2 kinderen: een oudere hele drukke die veeeeeel aandacht EIST, en een lief jonkie van 2. Super lief maarrr .. Élke nacht wordt ze nog wakker.
Ik haat het om toe te geven, ik heb ook weleens kutkind gemompeld, toen ik er weeeer uit moest. Man ook..
We proberen elkaar te bewaken: wie trekt het vannacht het best?
Sterkte! Ooit gaat het over!
Na een rottige stressperiode op het werk nu sinds een maand overspannen. Mijn man zit er tegenaan. Slechte timing van ons, niet handig tegelijkertijd ...
Wij hebben 2 kinderen: een oudere hele drukke die veeeeeel aandacht EIST, en een lief jonkie van 2. Super lief maarrr .. Élke nacht wordt ze nog wakker.
Ik haat het om toe te geven, ik heb ook weleens kutkind gemompeld, toen ik er weeeer uit moest. Man ook..
We proberen elkaar te bewaken: wie trekt het vannacht het best?
Sterkte! Ooit gaat het over!
Computer says nooooo
zaterdag 18 maart 2017 om 17:47
zaterdag 18 maart 2017 om 18:33
quote:slekire schreef op 18 maart 2017 @ 17:47:
Ik las eens de quote: mensen die nooit tegen hun kinderen schreeuwen brengen gewoon niet genoeg tijd met ze door.
Vond ik bepaald treffend. We doen als het goed is allemaal ons best om goede ouders te zijn en meestal lukt dat, soms minder goed. We zijn ook maar mensen he.
Wat een onzin, dat eerste.
Breng al jaaaaren heel veel tijd met de kinderen door, man ook, en onze ouders vroeger met ons.
Maar we schreeuwen en schelden niet.
Tuurlijk wel eens chagrijnig of moe of er helemaal klaar mee, maar onze levens zijn niet dusdanig vreselijk dat we ons dan helemaal niet meer kunnen beheersen?!
Gaat allemaal vrij gemoedelijk eigenlijk.
Bij veel mensen volgens mij, de scheeuwerds of schelders zijn hier volgens mij niet-representatief oververtegenwoordigd. Getriggerd om te reageren wsl en blij met herkenning.
Maar dat maakt schreeuwen en schelden niet normaal. Hou op zeg.
Ik las eens de quote: mensen die nooit tegen hun kinderen schreeuwen brengen gewoon niet genoeg tijd met ze door.
Vond ik bepaald treffend. We doen als het goed is allemaal ons best om goede ouders te zijn en meestal lukt dat, soms minder goed. We zijn ook maar mensen he.
Wat een onzin, dat eerste.
Breng al jaaaaren heel veel tijd met de kinderen door, man ook, en onze ouders vroeger met ons.
Maar we schreeuwen en schelden niet.
Tuurlijk wel eens chagrijnig of moe of er helemaal klaar mee, maar onze levens zijn niet dusdanig vreselijk dat we ons dan helemaal niet meer kunnen beheersen?!
Gaat allemaal vrij gemoedelijk eigenlijk.
Bij veel mensen volgens mij, de scheeuwerds of schelders zijn hier volgens mij niet-representatief oververtegenwoordigd. Getriggerd om te reageren wsl en blij met herkenning.
Maar dat maakt schreeuwen en schelden niet normaal. Hou op zeg.