Kinderen
alle pijlers
Kutkind
zondag 8 januari 2017 om 02:46
Ons kindje is wakker voor de tweede keer deze week. Ziek. Dat is rot voor kindje en voor ons natuurlijk ook een beetje. Waar ik mijn kindje troost en met soms een beetje morren uit bed stapt laat mijn man zich compleet uit het veld slaan. Staat net op en slaat het dekbed agressief van zichaf, gooit met kastdeuren waarop ik vraag of het wat minder kan. Waarop hij iets mompelt van dat kutkind! Hierop word ik boos en is meneer helemaal kwaad. Ik weet zeker dat hij mijn kindje niets zal aan doen, maar hij is de laatste tijd wel vaker erg opvliegend. Zit er qua werk helemaal doorheen. Met iemand praten wil hij niet. Onze relatie is slecht daardoor. Wat moet ik hier nou mee?
zondag 8 januari 2017 om 03:14
Pardon?!
Joh, wat rot. Zou het helpen als je morgen eens met hem praat over hoe het met hém gaat? Kennelijk zit hij er flink doorheen, zoals je zelf ook al schrijft. De confrontatie zoeken en grenzen stellen maakt hem, hoe begrijpelijk het ook is dat je dat doet, zo te lezen alleen maar gestresster. Dan lijkt het me tijd voor een andere boeg: proberen te begrijpen waarom hij het zo moeilijk heeft en kijken waar jullie elkaar mogelijk beter kunnen ondersteunen en aanvullen.
Sommige mensen zijn trouwens ook echt veel slechter in staat om onderbroken nachten vol te houden dan anderen, net als dat er ochtend- en avondmensen zijn. Als jij er beter tegen kan, kan jij misschien er 's nachts uit? Hij doet dan misschien weer andere dingen, op tijden dat jij niet op je best bent?
Hoe dan ook: sterkte. Kan me goed voorstellen dat je je er rot over voelt.
Joh, wat rot. Zou het helpen als je morgen eens met hem praat over hoe het met hém gaat? Kennelijk zit hij er flink doorheen, zoals je zelf ook al schrijft. De confrontatie zoeken en grenzen stellen maakt hem, hoe begrijpelijk het ook is dat je dat doet, zo te lezen alleen maar gestresster. Dan lijkt het me tijd voor een andere boeg: proberen te begrijpen waarom hij het zo moeilijk heeft en kijken waar jullie elkaar mogelijk beter kunnen ondersteunen en aanvullen.
Sommige mensen zijn trouwens ook echt veel slechter in staat om onderbroken nachten vol te houden dan anderen, net als dat er ochtend- en avondmensen zijn. Als jij er beter tegen kan, kan jij misschien er 's nachts uit? Hij doet dan misschien weer andere dingen, op tijden dat jij niet op je best bent?
Hoe dan ook: sterkte. Kan me goed voorstellen dat je je er rot over voelt.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zondag 8 januari 2017 om 03:23
We hebben het er wel over, alleen voel ik me zo machteloos. Heb geen idee hoe ik hem kan ondersteunen en hij geeft ook niet aan wat ik kan betekenen als ik dat vraag. Daarbij probeer ik hem te stimuleren om zijn hobby's en vrienden te onderhouden en geef ik hem al veel vrijheid zodat hij die rust wat meer kan pakken en neem de zorg voor de kinderen uit handen. Dacht dat het weer iets beter met hem ging maar echt waar, vind vloeken en dan vooral op je kind zo'n mega no go.
zondag 8 januari 2017 om 03:35
Eens met dana, scheelt me typen inde nacht.
Je doet al het grootst van de verzorging voor de kids, hoe oud zijn ze?
Geef man een paar oordopjes.. Hier ook een man die niet goed in z'n vel zit, verzorging baby doe ik en man slaapt op de bank met oordoppen.
Herkenbaar dus al heb ik niet echt tips voor je. Wel een ik kom er morgen wel op terug, ben nu te moe.
Je doet al het grootst van de verzorging voor de kids, hoe oud zijn ze?
Geef man een paar oordopjes.. Hier ook een man die niet goed in z'n vel zit, verzorging baby doe ik en man slaapt op de bank met oordoppen.
Herkenbaar dus al heb ik niet echt tips voor je. Wel een ik kom er morgen wel op terug, ben nu te moe.
zondag 8 januari 2017 om 03:35
quote:LulaJacobs schreef op 08 januari 2017 @ 03:23:
We hebben het er wel over, alleen voel ik me zo machteloos. Heb geen idee hoe ik hem kan ondersteunen en hij geeft ook niet aan wat ik kan betekenen als ik dat vraag. Daarbij probeer ik hem te stimuleren om zijn hobby's en vrienden te onderhouden en geef ik hem al veel vrijheid zodat hij die rust wat meer kan pakken en neem de zorg voor de kinderen uit handen. Dacht dat het weer iets beter met hem ging maar echt waar, vind vloeken en dan vooral op je kind zo'n mega no go.
Daar zou ik ook heel veel moeite mee hebben, dat gevloek op je kind. Daar sloeg mijn 'pardon' ook op. Maar tegelijkertijd denk ik: oke, liever dat hij dat bij jullie in de slaapkamer zegt dan ergens waar de kleine het zou kunnen horen.
En als het voor hem echt zo'n opgaaf is om er 's nachts uit te gaan, dan zou ik er denk ik voor kiezen om dan maar zelf te gaan, simpelweg om niet het risico te lopen dat hij zoiets een keer wel zegt tegen jullie kindje. En ook om te voorkomen dat hij misschien nóg gestresster (en dus opgefokter) raakt.
Maar ik heb zelf geen kinderen, dus ik sta natuurlijk wel als een stuurman aan de wal nu.
Ik weet dan ook niet goed wat je zou kunnen doen. Alleen is mijn ervaring wel dat gestresste/oververmoeide mensen meestal alleen maar meer over hun toeren raken als je boos op ze reageert - ook al zijn zij daar zelf mee begonnen. Dat wordt dan vaak als een aanval opgevat, lange tenen horen ook bij overspannerig zijn, waardoor ze meteen vol in de verdediging of de tegenaanval gaan. Terwijl begrip tonen - niet omdat het 'moet' maar omdat je echt wilt weten wat er aan de hand is en wat de ander nodig heeft - vaak eerder tot dooi leidt en de ander de mogelijkheid geeft zich kwetsbaar op te stellen in plaats van agressieverig.
Heb jij zelf eigenlijk mensen in je omgeving waarmee je hier weleens over praat? Mensen die hem ook goed kennen en die niet meteen met een oordeel over (een van) jullie klaarstaan?
We hebben het er wel over, alleen voel ik me zo machteloos. Heb geen idee hoe ik hem kan ondersteunen en hij geeft ook niet aan wat ik kan betekenen als ik dat vraag. Daarbij probeer ik hem te stimuleren om zijn hobby's en vrienden te onderhouden en geef ik hem al veel vrijheid zodat hij die rust wat meer kan pakken en neem de zorg voor de kinderen uit handen. Dacht dat het weer iets beter met hem ging maar echt waar, vind vloeken en dan vooral op je kind zo'n mega no go.
Daar zou ik ook heel veel moeite mee hebben, dat gevloek op je kind. Daar sloeg mijn 'pardon' ook op. Maar tegelijkertijd denk ik: oke, liever dat hij dat bij jullie in de slaapkamer zegt dan ergens waar de kleine het zou kunnen horen.
En als het voor hem echt zo'n opgaaf is om er 's nachts uit te gaan, dan zou ik er denk ik voor kiezen om dan maar zelf te gaan, simpelweg om niet het risico te lopen dat hij zoiets een keer wel zegt tegen jullie kindje. En ook om te voorkomen dat hij misschien nóg gestresster (en dus opgefokter) raakt.
Maar ik heb zelf geen kinderen, dus ik sta natuurlijk wel als een stuurman aan de wal nu.
Ik weet dan ook niet goed wat je zou kunnen doen. Alleen is mijn ervaring wel dat gestresste/oververmoeide mensen meestal alleen maar meer over hun toeren raken als je boos op ze reageert - ook al zijn zij daar zelf mee begonnen. Dat wordt dan vaak als een aanval opgevat, lange tenen horen ook bij overspannerig zijn, waardoor ze meteen vol in de verdediging of de tegenaanval gaan. Terwijl begrip tonen - niet omdat het 'moet' maar omdat je echt wilt weten wat er aan de hand is en wat de ander nodig heeft - vaak eerder tot dooi leidt en de ander de mogelijkheid geeft zich kwetsbaar op te stellen in plaats van agressieverig.
Heb jij zelf eigenlijk mensen in je omgeving waarmee je hier weleens over praat? Mensen die hem ook goed kennen en die niet meteen met een oordeel over (een van) jullie klaarstaan?
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zondag 8 januari 2017 om 03:51
Wat ik me nu ook ineens bedenk: hoe oud is jullie kindje? Kan ze niet bij jullie op de slaapkamer slapen als ze ziek is? Dat scheelt misschien ook al een hoop stappen die het wakker gemaakt worden moeilijk kunnen maken: je kunt haar (of was het nou een hem) gerust stellen zonder op te hoeven staan en áls jij/hij er al uit moet, hoef je/hij in elk geval niet het halve koude huis door.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zondag 8 januari 2017 om 03:55
Dank je Dana voor je fijne feedback. Gelukkig wel veel mensen met wie ik kan praten en ook objectief maar het feit blijft dat zijn overspannenheid een stempel drukt op onze relatie en dat werkt dan weer niet bevorderend voor zijn herstel.
Sommige momenten heb ik meer geduld om ermee om te gaan dan andere momenten zoals net waar het emmertje dan bij mij weer even vol is.
Sommige momenten heb ik meer geduld om ermee om te gaan dan andere momenten zoals net waar het emmertje dan bij mij weer even vol is.
zondag 8 januari 2017 om 04:08
Het is zo begrijpelijk dat jouw emmertje ook af en toe overvol is. Ben daarom blij te lezen dat je in elk geval bij anderen ook stoom af kunt blazen. Dat haalt in elk geval al wat druk voor jullie eraf.
De batterij van mijn telefoon is bijna leeg en ik moet ook gaan slapen, maar ik wens je nogmaals veel sterkte. Jullie kindje is nog zo klein, dit zijn echt de tropenjaren. Hopelijk kan hij dat ook inzien, dat het nu nog extra zwaar is maar dat er met geduld vanzelf weer nieuwe fases komen. Met andere zorgen, maar hopelijk wel meer energie en nachtrust voor jullie.
De batterij van mijn telefoon is bijna leeg en ik moet ook gaan slapen, maar ik wens je nogmaals veel sterkte. Jullie kindje is nog zo klein, dit zijn echt de tropenjaren. Hopelijk kan hij dat ook inzien, dat het nu nog extra zwaar is maar dat er met geduld vanzelf weer nieuwe fases komen. Met andere zorgen, maar hopelijk wel meer energie en nachtrust voor jullie.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zondag 8 januari 2017 om 04:41
Je partner tijdelijk ontzorgen kan ik me in vinden. Máár als iemand overspannen is en dit grote druk legt op relatie/gezin mag je toch ook echt verwachten dat hij daar zelf verantwoordelijkheid voor neemt? Hij zal echt zelf moeten werken aan z'n herstel. Ik vind het dan ook compleet terecht dat TO een grens stelt.
•
zondag 8 januari 2017 om 05:18
Wow... hier precies dezelfde situatie: in zoverre: dochter van 1,5 voor de tweede keer ziek deze week. Ikzelf ben ruim 38 wkn zwanger en net zo ziek als dochter. (Daarom zit ik nu beneden hete thee te drinken). Verschil is dat mijn man zonder vloeken en morren voor ons beiden zorgt en er helemaal geen punt van maakt, ook al is ie doodop. Ik vind wat jouw vriend doet niet kunnen. En dat ie even baalt en uitbarst als ie z'n bed uit moet, is nog te begrijpen, maar dat ie daarna verongelijkt blijft doen is ronduit kinderachtig. Tuurlijk, begrip tonen,hem ontlasten waar je kunt, ben ik t mee eens hoor. Maar jij hoeft niet alles alleen te doen en hij mag ook snappen waar grenzen liggen. Hij heeft ook gekozen voor t vaderschap, en moet er maar als een grote jongen mee dealen dat dit soort dingen erbij horen. Echt veel wijs advies heb ik niet voor je..wel wens ik je beel beterschap voor je kleintje en sterkte met je vriend!
zondag 8 januari 2017 om 06:12
Helaas herkenbaar. Ik werd ook gek van die nachten en toen heb ik ook wel eens iets gezegd dat ik niet had moeten zeggen (nooit in het bijzijn van kind!). Ik zou dus even niet zo zwaar tillen aan die woorden. Bij mij was het een manier om even die frustratie te uiten. Hierboven zijn al tips gegeven om om te gaan met het niet slapen van jullie kind. Heel veel sterkte!
zondag 8 januari 2017 om 06:20
quote:beelicious schreef op 08 januari 2017 @ 04:17:
Loop een stapje harder en ontzorg hem. Ik zit nu ook beneden met baby...
Ons kind, niet alleen mijn kind.
Ja ontzorg hem. Not.
Hij is volwassen en kan best voor zichzelf zorgen.
Als mijn man zoiets zegt en dan ook nog op de bank gaat liggen terwijl kind ziek is. Mag hij daar heel lang blijven.
Loop een stapje harder en ontzorg hem. Ik zit nu ook beneden met baby...
Ons kind, niet alleen mijn kind.
Ja ontzorg hem. Not.
Hij is volwassen en kan best voor zichzelf zorgen.
Als mijn man zoiets zegt en dan ook nog op de bank gaat liggen terwijl kind ziek is. Mag hij daar heel lang blijven.
zondag 8 januari 2017 om 06:38
Is het misschien gewoon afreageren omdat hij ruw uit zijn slaap is gehaalt?
Hoe doet hij tegen jullie kind als jij het niet zou troosten?
Mijn man zit met depressie/burn out en kan soms ook erg boos reageren maar tegen ons zoontje doet hij dat nooit.
Natuurlijk wel eens mopperen en stemverheffing als hij niet in zijn bed wil gaan liggen of gaan slapen.(zoon is 3)
Hoe doet hij tegen jullie kind als jij het niet zou troosten?
Mijn man zit met depressie/burn out en kan soms ook erg boos reageren maar tegen ons zoontje doet hij dat nooit.
Natuurlijk wel eens mopperen en stemverheffing als hij niet in zijn bed wil gaan liggen of gaan slapen.(zoon is 3)