Kutkind

08-01-2017 02:46 198 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ons kindje is wakker voor de tweede keer deze week. Ziek. Dat is rot voor kindje en voor ons natuurlijk ook een beetje. Waar ik mijn kindje troost en met soms een beetje morren uit bed stapt laat mijn man zich compleet uit het veld slaan. Staat net op en slaat het dekbed agressief van zichaf, gooit met kastdeuren waarop ik vraag of het wat minder kan. Waarop hij iets mompelt van dat kutkind! Hierop word ik boos en is meneer helemaal kwaad. Ik weet zeker dat hij mijn kindje niets zal aan doen, maar hij is de laatste tijd wel vaker erg opvliegend. Zit er qua werk helemaal doorheen. Met iemand praten wil hij niet. Onze relatie is slecht daardoor. Wat moet ik hier nou mee?
Alle reacties Link kopieren
Heel eerlijk gezegd heb ik vanuit onmacht ook wel eens zoiets over mijn kind gezegd tegen mijn partner. Door slaapgebrek, en wat andere factoren. Soms had ik dat nodig om de frustratie er ff uit te gooien, om daarna gewoon weer lief en invoelend te reageren naar mijn kind.
Alle reacties Link kopieren
Heel fijn al jullie reacties. Hij wilde zeker wel kinderen alleen is het voor ons een zeer zwaar traject geweest in de medische molen. Hij ziet niet in dat een psych hem ook echt kan helpen, geloofd er niet in. Moet eerlijk bekennen dat ik het ook 1x heb gedaan met alles wat ik heb meegemaakt en heb er zelf ook niet zoveel mee.



Ik probeer met recht een leuke moeder en partner te zijn echter besef ik me wel dat ik ook niet perfect ben en heus ook wel in patronen val. Leg dan ook de schuld niet allemaal bij hem neer maarrrr voor mijn gevoel probeer ik er wel alles aan te doen om het gezin bij elkaar te houden.

Want een gebroken gezin is niet de oplossing, er zit een leuke man onder de depressie en een scheiding lost niet alles op.
Wat rot voor je.

Wij vloekten en scholden hier beiden als bootwerkers (fluisterend). En dat was dan even om te lachen als je dat zoete snoetje weer zag, en dan weer door maar zo klinkt dit niet.

Dus dat woord op zich ach. Kind hoorde het niet.

Jij wel en vind het erg dus goed dat je dat hebt laten merken.

Jij bent tenslotte ook wakker s nachts dus voor jou ook zwaar.

Verder eens met Dana.
Alle reacties Link kopieren
quote:winterqueen schreef op 08 januari 2017 @ 08:37:

Wilde hij wel kinderen, of heb jij jouw kinderwens er doorheen gedrukt?Ze wilden ze beiden. Heeft TO al beantwoord.
Man en ik hadden een verdeling die voor ons heel goed heeft gewerkt. Man bleef op om de laatste fles te geven... en ik ging er in de nacht uit. Zo kon ik op tijd naar bed en kon man doorslapen als we in de nacht werden gewekt.



Soms moet je er zelf even doorheen. Als je kleine kinderen hebt en werk hebt dat niet helemaal loopt. Je bent de hele tijd moe.... dan heb je tijd nodig om op te laden. Die tijd is er nu niet. Dat hoeft niet altijd met een psycholoog opgelost te worden. Je man kan ook kijken of hij op andere manier kan bijtanken. Ander werk zoeken bijvoorbeeld.
Alle reacties Link kopieren
Ik vloekte ook wel eens eigenlijk, en man ook, tijdens het jaar de jongste standaard 2 a 3x per nacht wakker werd. Vind het knap als mensen zich altijd in kunnen houden, wij waren kapot. Wel altijd buiten gehoorafstand van kind. Idd frustratie van vermoeidheid, hebben het nu nooit meer. Het is enorm pittig, zeker in combinatie met werkstress (herkenbaar). Zodra wij weer enigszins normale nachten hadden was er niks meer aan de hand. Hou elkaar vast in deze pittige tijd,ook al reageer je misschien anders. Deze tijd is (hopelijk) niet representatief voor hem een jullie relatie.
quote:Damselindistress schreef op 08 januari 2017 @ 09:28:

Man en ik hadden een verdeling die voor ons heel goed heeft gewerkt. Man bleef op om de laatste fles te geven... en ik ging er in de nacht uit. Zo kon ik op tijd naar bed en kon man doorslapen als we in de nacht werden gewekt.



Soms moet je er zelf even doorheen. Als je kleine kinderen hebt en werk hebt dat niet helemaal loopt. Je bent de hele tijd moe.... dan heb je tijd nodig om op te laden. Die tijd is er nu niet. Dat hoeft niet altijd met een psycholoog opgelost te worden. Je man kan ook kijken of hij op andere manier kan bijtanken. Ander werk zoeken bijvoorbeeld.Wij hebben inderdaad ook ploegendiensten gedraaid. Tijden niet samen geslapen s nachts.
quote:cookie84 schreef op 08 januari 2017 @ 09:04:

Ik zit meer globaal te lezen maar Lula en blifje, heel herkenbaar wat jullie zeggen.



Veel reacties zijn wel erg makkelijk gezegd, maar als je in deze situatie zit dan is het niet zo makkelijk om te zeggen 'ik zou het wel weten' 'hij kan de huisarts bellen voor dubbele afspraak' ik begrijp die reacties wel maar iemand moet er zelf ook aan toe zijn. Er zijn grenzen natuurlijk maar ik lees (globaal) zo geen ernstig grensoverschrijdend gedrag.

To, blifje en ik lopen een stapje harder en praten met onze partner. Als je partner een lichamelijke ziekte heeft loop je ook een stapje harder en help je je partner. Zolang er geen grensoverschrijdend gedrag is lijkt me dat goed.



Ik reageer vanmiddag even uitgebreider, ochtend is hier altijd spitsuur
Alle reacties Link kopieren
quote:Geronimo2 schreef op 08 januari 2017 @ 09:00:

Is het misschien een idee dat hij een paar weken bij zijn ouders gaat logeren of , als er geld voor is, een chaletje huurt. Hij moet zo te lezen bijtanken en dat lukt hem nu niet en zijn gedrag maakt jou ook alleen maar meer gestrest. Gewoon, hij even uit de situatie en jij ook even rust om niet iedereen te ontzien.



Alleen in combinatie met een huisartsenbezoek en het stappen zetten om zichzelf weer op de rit te krijgen.

Anders staat TO er alleen voor voor niks, want als hij, als hij te hard gaat sputteren een paar weken "vakantie" krijgt, gaat ie alleen maar vaker en harder sputteren.
At the end of each day, life should ask: "Do you want to save changes?"
Alle reacties Link kopieren
TO, je schrijft dat je man de laatste tijd opvliegend is, en er doorheen zit. Hoe lang is dat nu eigenlijk zo? En kon hij daarvoor wel dingen hebben van de kinderen?
Alle reacties Link kopieren
quote:cookie84 schreef op 08 januari 2017 @ 09:04:

Ik zit meer globaal te lezen maar Lula en blifje, heel herkenbaar wat jullie zeggen.



Veel reacties zijn wel erg makkelijk gezegd, maar als je in deze situatie zit dan is het niet zo makkelijk om te zeggen 'ik zou het wel weten' 'hij kan de huisarts bellen voor dubbele afspraak' ik begrijp die reacties wel maar iemand moet er zelf ook aan toe zijn. Er zijn grenzen natuurlijk maar ik lees (globaal) zo geen ernstig grensoverschrijdend gedrag.

To, blifje en ik lopen een stapje harder en praten met onze partner. Als je partner een lichamelijke ziekte heeft loop je ook een stapje harder en help je je partner. Zolang er geen grensoverschrijdend gedrag is lijkt me dat goed.



Ik reageer vanmiddag even uitgebreider, ochtend is hier altijd spitsuur



Iemand moet er zelf aan toe zijn is leuk, maar mijn ex is daar nu nóg niet aan toe. Op het moment dat het relatieproblemen oplevert, is het tijd om er aan toe te zijn.

Gooien met kastdeuren, kutkind zeggen, dat zijn uitingen van behoorlijk wat frustratie, en dat moet je niet laten voortwoekeren.
At the end of each day, life should ask: "Do you want to save changes?"
quote:cookie84 schreef op 08 januari 2017 @ 09:04:

Ik zit meer globaal te lezen maar Lula en blifje, heel herkenbaar wat jullie zeggen.



Veel reacties zijn wel erg makkelijk gezegd, maar als je in deze situatie zit dan is het niet zo makkelijk om te zeggen 'ik zou het wel weten' 'hij kan de huisarts bellen voor dubbele afspraak' ik begrijp die reacties wel maar iemand moet er zelf ook aan toe zijn. Er zijn grenzen natuurlijk maar ik lees (globaal) zo geen ernstig grensoverschrijdend gedrag.

To, blifje en ik lopen een stapje harder en praten met onze partner. Als je partner een lichamelijke ziekte heeft loop je ook een stapje harder en help je je partner. Zolang er geen grensoverschrijdend gedrag is lijkt me dat

Sorry maar wat een onzin. Omdat meneer geen zin heeft hoeft hij geen hulp te halen en mag hij zijn gezin terroriseren? Aparte opvatting zeg.

To je hoeft dit niet lijdzaam te ondergaan hoor. Je man heeft je nodig, help hem en zoek hulp. Sterkte meis
Alle reacties Link kopieren
quote:Honingdropje79 schreef op 08 januari 2017 @ 09:35:

TO, je schrijft dat je man de laatste tijd opvliegend is, en er doorheen zit. Hoe lang is dat nu eigenlijk zo? En kon hij daarvoor wel dingen hebben van de kinderen?Eigenlijk al vanaf de geboorte van kindjes. Nu anderhalf jaar.
Alle reacties Link kopieren
quote:Damselindistress schreef op 08 januari 2017 @ 09:28:

Man en ik hadden een verdeling die voor ons heel goed heeft gewerkt. Man bleef op om de laatste fles te geven... en ik ging er in de nacht uit. Zo kon ik op tijd naar bed en kon man doorslapen als we in de nacht werden gewekt.



Soms moet je er zelf even doorheen. Als je kleine kinderen hebt en werk hebt dat niet helemaal loopt. Je bent de hele tijd moe.... dan heb je tijd nodig om op te laden. Die tijd is er nu niet. Dat hoeft niet altijd met een psycholoog opgelost te worden. Je man kan ook kijken of hij op andere manier kan bijtanken. Ander werk zoeken bijvoorbeeld.



Ander werk is hij mee bezig, alleen gaat dat niet over 1 nacht ijs helaas.

Heb hem ook aangeboden lekker een tijdje op vakantie te gaan met vrienden of alleen, maar dat wil hij (nog) niet.
Vaak wordt het krijgen van kinderen zo onderschat. Het is keihard werken. Als het tegenvalt kun je niet weglopen...
Ook wij kennen zware periodes met veel te korte, onderbroken nachten.. ook wij mopperen echt wel eens als jongste weer wakker wordt (en dan zeggen we niet woorden als verdorie), maar idd buiten gehoorafstand kind. Onze relatie voelt die druk ook wel. Maar adviezen als "ga bij hem weg" en "bel direct de huisarts", vind ik echt overdreven.

Ik vind stellen die altijd maar in vreedzaam overleg de rollen precies zo verdelen dat alles mooi in balans is, beiden ervaren dat ze evenveel bijdragen en het altijd eens zijn over de manier waarop ze dingen in het gezin aanpakken hoogst ongeloofwaardig. Soms is het leven nou eenmaal ploeteren en moet je er maar het beste van maken.

Ik zou als ik to was vanavond als kids slapen lekker met een wijntje op de bank bespreken wat er nou eigenlijk gebeurde en afspreken hoe je het komende nacht gaat aanpakken, zodat het voor jullie allebei te doen is. Soms beetje nemen, soms beetje geven en hopen dat het voorlopig weer even werkt.
Alle reacties Link kopieren
quote:LulaJacobs schreef op 08 januari 2017 @ 09:50:

[...]





Eigenlijk al vanaf de geboorte van kindjes. Nu anderhalf jaar.EN jij accepteert dit al zo lang......leuk voor de kinderen.....Ga je zaken regelen. Weg bij zo vent.
quote:LulaJacobs schreef op 08 januari 2017 @ 09:50:

[...]





Eigenlijk al vanaf de geboorte van kindjes. Nu anderhalf jaar.

Wat moeilijk TO! Het klinkt alsof jouw man weinig doet om zijn situatie te veranderen??

Die afspraak van laatste fles en jij de nachten is ook een goed idee. Kleine kinderen hebben is ook zwaar maar dat is het ook voor jou! Wij zijn ook weleens chagrijnig vanwege de drukte en vermoeidheid maar dan is het even mokken en samen schouders eronder. Duidelijke afspraken maken wie doet wat, helpt goed hier. Maar alsnhij een burn-out heeft misschien even helemaal niet werken? Zal hij toch langs de huisarts moeten. Erkent hij zelf dat het niet gaat? Dat hij burn-out of wellicht depressief is?
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp dat je soms sakkert, maar "kutnacht" zou alvast beter klinken dan "kutkind".
quote:peecee schreef op 08 januari 2017 @ 09:57:

[...]



EN jij accepteert dit al zo lang......leuk voor de kinderen.....Ga je zaken regelen. Weg bij zo vent.

Dat is wel erg kort door de bocht. Depressie en burn-out hebben gewoon grote invloed.

Dat hij het aan moet gaan pakken is wél duidelijj
En anders zelf naar de huisarts om de situatie aan te geven? Dit ga jij ook geen jaren trekken. Misschien kan er iemand tijdelijk meekijken in het gezin
Alle reacties Link kopieren
Iedere ouder die s nachts wakker wordt door een huilend kind heeft weleens gedacht oh nee niet nu of nee niet alweer.



Sommige mensen zijn wat grover in de mond of wat temperamentvoller en dat er dan een keer dat kutkind uitkomt waar kind niet bij is vind ik niet schokkend.



Wat wel zorgelijk is, is de combinatie van schelden en met kastdeuren gooien (had manop dat moment wat nodig uit die kast) en dat to omschrijft dat hij op e er n agressieve manier het dekbed van zich af gooit en overdag de kinderen soms ook te stevig vastpakt.



Klinkt als een man die nauwelijks zijn agressie kan bedwingen. Tot nu toe is hij nog niet over de grens gegaan maar klinkt alsof het makkelijk wel kan gebeuren.



Hoe doet hij tegen jou to?

Gedraagt hij zich dan wel beheerst?
Alle reacties Link kopieren
Toch fijn te lezen dat de meeste vrouwen dé ideale partner hebben, die zich altijd keurig gedragen en nooit uit de slof schieten.

Wat een mooie wereld hebben die.



TO het is voor het hele gezin hectische tijden, en slapeloze nachten breken óók een man op, niet alleen de vrouw.

Dat maakt schelden natuurlijk niet goed.

Blijf met elkaar praten en écht die hele drukke periodes gaan op den duur over.
quote:miems schreef op 08 januari 2017 @ 09:55:

Ook wij kennen zware periodes met veel te korte, onderbroken nachten.. ook wij mopperen echt wel eens als jongste weer wakker wordt (en dan zeggen we niet woorden als verdorie), maar idd buiten gehoorafstand kind. Onze relatie voelt die druk ook wel. Maar adviezen als "ga bij hem weg" en "bel direct de huisarts", vind ik echt overdreven.

Ik vind stellen die altijd maar in vreedzaam overleg de rollen precies zo verdelen dat alles mooi in balans is, beiden ervaren dat ze evenveel bijdragen en het altijd eens zijn over de manier waarop ze dingen in het gezin aanpakken hoogst ongeloofwaardig. Soms is het leven nou eenmaal ploeteren en moet je er maar het beste van maken.

Ik zou als ik to was vanavond als kids slapen lekker met een wijntje op de bank bespreken wat er nou eigenlijk gebeurde en afspreken hoe je het komende nacht gaat aanpakken, zodat het voor jullie allebei te doen is. Soms beetje nemen, soms beetje geven en hopen dat het voorlopig weer even werkt.Wat is er zo overdreven aan een afspraak makenbij de huisarts? Ik denk dat de man van TO wellicht overspannen is en is de huisarts de eerste stap voor hulp. Het is niet alleen dat hij weinig kan hebben thuis, ook op zijn werk gaat het al een tijdje niet lekker. Als je langer wacht komt je relatie nog verder onder druk te staan, krijgen de kinderen hier meer last van en wordt herstellen nog moeilijker.
Alle reacties Link kopieren
En ik heb even gekeken, met een tweeling is het helemaal hard werken, nemen jullie ook tijd voor jullie zelf? Beetje tot rust komen, weekendje weg?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven