Psyche
alle pijlers
Waar vind ik hulp?
maandag 9 januari 2017 om 21:32
Ik zit er doorheen. Daar is de klap. Een heftige bevalling, een vreselijke nasleep, een verplichte bedrust van een week en ondanks dat ik vervanging voor mijn werk had geregeld (kantoor aan huis), lag ik vanuit bedrust toch weer mails te dicteren en ben ik achter de schermen weer aan het werk.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
maandag 9 januari 2017 om 22:28
quote:hoelahoepla schreef op 09 januari 2017 @ 22:16:
[...]
Ik denk dat iedereen die dit ooit heeft meegemaakt het enorm herkent. Het is in elk geval niet raar, stom en al helemaal géén gebrek van onvermogen. In tegendeel. Je wil graag zoveel en zo goed, dat je het iets overdreven hebt. Ik denk echt dat een psycholoog, waar jij je fijn bij voelt, je goed kan helpen alles weer in rustig vaarwater te krijgen. Dan kan je én je werk weer doen én goed voor je kinderen zorgen én een fijne partner zijn én ook even een nare bevalling een plek geven.
Wat mij in acute stress situaties helpt: op een stoel gaan zitten. Beide voeten op de grond. Rug tegen de leuning. Goed je zitvlak en rug voelen, alsof de stoel je steunt. Dan rustig in een uit ademen (in door neus, uit door mond) en 'uitzoomen'. Van stoel, naar huis, naar straat, naar stad, naar provincie, naar land, naar continent, naar aarde, naar stelsel, naar... etc etc
Ik ben erg van het visualiseren, dus ik ging ook wel eens onder een warme douche staan om dan alle stress met het water mee in het putje te laten stromen. Maar dat was eigenlijk pas wat later, toen ik al wat meer gewend was aan het 'oke, ik heb een Klap gehad'.Dat gaat mij ook helpen. Ik ben soms zo aan het micro-en dat ik even vergeet hoe klein en nietig ik maar ben in vergelijking met die enorme wereld. Bedankt voor deze tip. Soms is mijn wereld te klein om het grote geheel te zien.
[...]
Ik denk dat iedereen die dit ooit heeft meegemaakt het enorm herkent. Het is in elk geval niet raar, stom en al helemaal géén gebrek van onvermogen. In tegendeel. Je wil graag zoveel en zo goed, dat je het iets overdreven hebt. Ik denk echt dat een psycholoog, waar jij je fijn bij voelt, je goed kan helpen alles weer in rustig vaarwater te krijgen. Dan kan je én je werk weer doen én goed voor je kinderen zorgen én een fijne partner zijn én ook even een nare bevalling een plek geven.
Wat mij in acute stress situaties helpt: op een stoel gaan zitten. Beide voeten op de grond. Rug tegen de leuning. Goed je zitvlak en rug voelen, alsof de stoel je steunt. Dan rustig in een uit ademen (in door neus, uit door mond) en 'uitzoomen'. Van stoel, naar huis, naar straat, naar stad, naar provincie, naar land, naar continent, naar aarde, naar stelsel, naar... etc etc
Ik ben erg van het visualiseren, dus ik ging ook wel eens onder een warme douche staan om dan alle stress met het water mee in het putje te laten stromen. Maar dat was eigenlijk pas wat later, toen ik al wat meer gewend was aan het 'oke, ik heb een Klap gehad'.Dat gaat mij ook helpen. Ik ben soms zo aan het micro-en dat ik even vergeet hoe klein en nietig ik maar ben in vergelijking met die enorme wereld. Bedankt voor deze tip. Soms is mijn wereld te klein om het grote geheel te zien.
maandag 9 januari 2017 om 22:32
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:10:
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Wanneer het om een bedrijf runnen gaat, is dit een erg riskante benadering. Voor je het weet ben je een sloof.
En de zakelijke benadering werkt ook nog eens twee kanten op; bij klanten/cliënten kan de liefde soms snel over zijn als ze het ergens goedkoper kunnen krijgen.
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Wanneer het om een bedrijf runnen gaat, is dit een erg riskante benadering. Voor je het weet ben je een sloof.
En de zakelijke benadering werkt ook nog eens twee kanten op; bij klanten/cliënten kan de liefde soms snel over zijn als ze het ergens goedkoper kunnen krijgen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:34
quote:hanke321 schreef op 09 januari 2017 @ 22:30:
Fijn dat je goed in handen hebt.
Maar wat zegt hij over hoe het nu met je gaat? Heb je dat gedeeld met hem? Om advies gevraagd? Daar geef je geen antwoord op.Ik weet niet zo goed hoe hij me nog meer zou kunnen helpen. Hij kan me niet binnen mijn kantoor helpen. Hij helpt me op praktische manier. En ik kan te allen tijde bij hem komen en dan vraag ik een knuffel en dan krijg ik die zolang ik die nodig heb. Hij heeft zich direct na de bevalling fantastisch gehouden, maar heeft gehuild bij de kraamverzorgster toen ik bedlegerig was. Ik denk dat we samen ook nog wel het een en ander hebben te verwerken.
Fijn dat je goed in handen hebt.
Maar wat zegt hij over hoe het nu met je gaat? Heb je dat gedeeld met hem? Om advies gevraagd? Daar geef je geen antwoord op.Ik weet niet zo goed hoe hij me nog meer zou kunnen helpen. Hij kan me niet binnen mijn kantoor helpen. Hij helpt me op praktische manier. En ik kan te allen tijde bij hem komen en dan vraag ik een knuffel en dan krijg ik die zolang ik die nodig heb. Hij heeft zich direct na de bevalling fantastisch gehouden, maar heeft gehuild bij de kraamverzorgster toen ik bedlegerig was. Ik denk dat we samen ook nog wel het een en ander hebben te verwerken.
maandag 9 januari 2017 om 22:35
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:30:
Ik kan vragen of de vervanging nog langer komt. Moet daarvoor wel mijn kantoor anders inrichten, want geen 2 werkplekken. Oh, ik hoor jullie al roepen. Dan doe jij die dag wat anders. Man, loslaten van controle is niet gemakkelijk. Hoe doe je dat?
Ik heb heel veel gehad aan visualiseren, maar dat moet je wel kunnen (en willen en bij je passen).
Ik heb voor mezelf een soort enorm beveiligde schatkist gevisualiseerd, die in mijn rechterooghoek stond. Ik kon 'm dus wel zien, maar hij was niet prontificiaal in beeld. Daar stopte ik alle gedachten (en soms mensen, of situaties) in die mij stress gaven terwijl dat niet de bedoeling was. Zo had ik een hele nare baas (die hielp me over het randje ) en die ging al driftig en (zoals hij was) die kist in (die ik ook geluiddicht had bedacht). Deksel er op, en die deksel mocht pas open als ik weer aan het werk ging.
Ik liep ook wel eens op straat, en bij elke stap probeerde ik wat zorgen 'achter' te laten. Alsof je vol losse blaadjes zit (als een herfstboom) en door het lopen verlies je steeds een blaadje.
Of onder de douche, de zorgen letterlijk van me afspoelen en die door het putje zien stromen.
Ik kan vragen of de vervanging nog langer komt. Moet daarvoor wel mijn kantoor anders inrichten, want geen 2 werkplekken. Oh, ik hoor jullie al roepen. Dan doe jij die dag wat anders. Man, loslaten van controle is niet gemakkelijk. Hoe doe je dat?
Ik heb heel veel gehad aan visualiseren, maar dat moet je wel kunnen (en willen en bij je passen).
Ik heb voor mezelf een soort enorm beveiligde schatkist gevisualiseerd, die in mijn rechterooghoek stond. Ik kon 'm dus wel zien, maar hij was niet prontificiaal in beeld. Daar stopte ik alle gedachten (en soms mensen, of situaties) in die mij stress gaven terwijl dat niet de bedoeling was. Zo had ik een hele nare baas (die hielp me over het randje ) en die ging al driftig en (zoals hij was) die kist in (die ik ook geluiddicht had bedacht). Deksel er op, en die deksel mocht pas open als ik weer aan het werk ging.
Ik liep ook wel eens op straat, en bij elke stap probeerde ik wat zorgen 'achter' te laten. Alsof je vol losse blaadjes zit (als een herfstboom) en door het lopen verlies je steeds een blaadje.
Of onder de douche, de zorgen letterlijk van me afspoelen en die door het putje zien stromen.
maandag 9 januari 2017 om 22:35
quote:kopjekoffie70 schreef op 09 januari 2017 @ 22:32:
[...]
Wanneer het om een bedrijf runnen gaat, is dit een erg riskante benadering. Voor je het weet ben je een sloof.
En de zakelijke benadering werkt ook nog eens twee kanten op; bij klanten/cliënten kan de liefde soms snel over zijn als ze het ergens goedkoper kunnen krijgen.En daar kom ik inmiddels ook achter. Het gemor is er nu ook omdat mijn vervangster de hand op de knip hield, waar ik eigenlijk altijd wel toegeeflijk was. Dat is echt een leermoment voor mij geweest het afgelopen kwartaal.
[...]
Wanneer het om een bedrijf runnen gaat, is dit een erg riskante benadering. Voor je het weet ben je een sloof.
En de zakelijke benadering werkt ook nog eens twee kanten op; bij klanten/cliënten kan de liefde soms snel over zijn als ze het ergens goedkoper kunnen krijgen.En daar kom ik inmiddels ook achter. Het gemor is er nu ook omdat mijn vervangster de hand op de knip hield, waar ik eigenlijk altijd wel toegeeflijk was. Dat is echt een leermoment voor mij geweest het afgelopen kwartaal.
maandag 9 januari 2017 om 22:36
[quote]Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:30:
Ik kan vragen of de vervanging nog langer komt. Moet daarvoor wel mijn kantoor anders inrichten, want geen 2 werkplekken. Oh, ik hoor jullie al roepen. Dan doe jij die dag wat anders. Man, loslaten van controle is niet gemakkelijk. Hoe doe je dat?[/quote]
Door de controle bij jouw prioriteiten te leggen en niet die van een ander. Jouw prioriteit is om je geestelijk en lichamelijk goed te voelen. Dat kan ook met een gezond verantwoordelijkheidsgevoel.
Ik kan vragen of de vervanging nog langer komt. Moet daarvoor wel mijn kantoor anders inrichten, want geen 2 werkplekken. Oh, ik hoor jullie al roepen. Dan doe jij die dag wat anders. Man, loslaten van controle is niet gemakkelijk. Hoe doe je dat?[/quote]
Door de controle bij jouw prioriteiten te leggen en niet die van een ander. Jouw prioriteit is om je geestelijk en lichamelijk goed te voelen. Dat kan ook met een gezond verantwoordelijkheidsgevoel.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:40
Doreia . Echt, het komt goed, maar even wat ondersteuning zoeken kan geen kwaad. Heeft je huisarts een praktijkondersteuner GGZ? Daar kun je meestal vlot terecht en zo iemand is geen psycholoog, maar kan juist even heel praktisch meedenken over wat jij nu nodig hebt.
Ik woon wel in de buurt maar heb totaal geen verstand van jouw vak, maar als ik iets anders voor je kan doen... Jij helpt andere forummers altijd zo goed, jij verdient nu ook de hulp die je nodig hebt!!!
Ik woon wel in de buurt maar heb totaal geen verstand van jouw vak, maar als ik iets anders voor je kan doen... Jij helpt andere forummers altijd zo goed, jij verdient nu ook de hulp die je nodig hebt!!!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
maandag 9 januari 2017 om 22:41
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:20:
Joost, ik heb een eigen kantoor aan huis. Eenmanszaak. Had vervanging geregeld, ingewerkt, van tevoren alles goed gecommuniceerd. Nu is mijn mooie lachebek baby 11 weken en ga ik weer echt beginnen. Ik werk met een doelgroep dat nú, nú, nú de belangrijkste mensen zijn (vinden zij zelf en ook de hulpverleners er omheen) die er rondlopen en als ik het niet nú regel, dan zijn de poppen aan het dansen. En alles is relatief, maar voor die tijd kon ik meestal ook wel die zaken nú regelen (maar meldde ik hen dat ik dat ergens die week ging doen) maar nu krijg ik dat echt niet rond.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.
Dan is het helemaal belangrijk dat je duidelijke grenzen aangeeft, aan jezelf maar ook aan anderen. Zeker als je ook nog eens vanuit huis werkt.
Is het financieel voor jou mogelijk om cliënten door te verwijzen naar collega's? Op die manier heb je voorlopig een lagere workload.
Joost, ik heb een eigen kantoor aan huis. Eenmanszaak. Had vervanging geregeld, ingewerkt, van tevoren alles goed gecommuniceerd. Nu is mijn mooie lachebek baby 11 weken en ga ik weer echt beginnen. Ik werk met een doelgroep dat nú, nú, nú de belangrijkste mensen zijn (vinden zij zelf en ook de hulpverleners er omheen) die er rondlopen en als ik het niet nú regel, dan zijn de poppen aan het dansen. En alles is relatief, maar voor die tijd kon ik meestal ook wel die zaken nú regelen (maar meldde ik hen dat ik dat ergens die week ging doen) maar nu krijg ik dat echt niet rond.
En inderdaad, het komt wel weer goed. Ik heb er geen controle over. Ik moet me gewoon voorhouden dat er niets omvalt als ik niet aan mijn eigen verwachtingen voldoe. Vervanging heeft het meer dan prima gedaan, ik kom weer binnen zonder calamiteiten, lastige dingen of spoedzaken. Ik moet op zoek naar een nieuw ritme, maar iedereen is nog het oude ritme gewend, mijzelf incluis.
Dan is het helemaal belangrijk dat je duidelijke grenzen aangeeft, aan jezelf maar ook aan anderen. Zeker als je ook nog eens vanuit huis werkt.
Is het financieel voor jou mogelijk om cliënten door te verwijzen naar collega's? Op die manier heb je voorlopig een lagere workload.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:43
Niet perse helpen maar hoe kijkt hij er tegenaan hoe je je nu voelt? Heeft hij vertrouwen dat je dit gaat redden, of heb je meer nodig? Niet van hem perse. Kan ook invaller of peut zijn of allemaal...
Ik bedoel dus de metavisie van hem op jou en je werksituatie icm je gezondheid. Of klink ik nu te wollig?
Heb je vaker gelezen en weet dat je het graag goed doet allemaal. En kennelijk gaat hoofd met je aan de haal. Roept ho. Vergaat de wereld niet van hoor. Maar dat typte je zelf eerder ook al in dit topic.
Naar voor je Doreia. Al zit in elke crisis een kans om verder te komen.... wat ik je van harte gun.
Nog gefeliciteerd met wolk van baby!
Ik bedoel dus de metavisie van hem op jou en je werksituatie icm je gezondheid. Of klink ik nu te wollig?
Heb je vaker gelezen en weet dat je het graag goed doet allemaal. En kennelijk gaat hoofd met je aan de haal. Roept ho. Vergaat de wereld niet van hoor. Maar dat typte je zelf eerder ook al in dit topic.
Naar voor je Doreia. Al zit in elke crisis een kans om verder te komen.... wat ik je van harte gun.
Nog gefeliciteerd met wolk van baby!
maandag 9 januari 2017 om 22:44
Kopjekoffie, mijn klanten zijn allemaal op persoonlijke titel benoemd. Doorverwijzen betekent geen inkomen meer vanuit die klant. En ach, als ik het allemaal zo even doorlees wat mensen schrijven, gaat het eigenlijk nergens over. Ja voor hun wel, maar voor mij niet dusdanig da er meteen actie dient te worden ondernomen. Dat heeft mijn vervanger al getackeld voor mij.
maandag 9 januari 2017 om 22:44
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:37:
Hoelahoepla, dank voor het delen. Het staat me enorm aan, dat idee. Ik kan soms niet slapen, dan pieker ik hele mails in elkaar en aan elkaar. Dat ergens instoppen (en er dus de controle over hebben) staat mij erg aan.
Dan ga ik nog even door
Bij het slapen, als het niet lukte, ging op mijn rug liggen, armen naast me, benen ook recht. De rust houding van yoga zeg maar. Dan inademen door je neus, uit door je mond, en die uitademing steeds iets langer maken. Inademen naar je navel. Terwijl ik dat deed ademde ik lentebloemetjes in (geen idee waarom, maar dat associeer ik met positief) en zwart teer uit (geen idee waarom, dat was voor mij negatief). Dus ik kreeg steeds meer positiviteit binnen, en steeds meer stress er uit.
Een goede massage heeft me ook wel eens geholpen, maar dat was vooral omdat ik mijn schouders heel hoog ging optrekken en daardoor compleet vast kwam te zitten.
Bij situaties die ik heel eng vond heb ik ook wel eens (maar niet bij het slapen gaan!!) naar 'mezelf' gekeken in die situatie. Wat vind ik nu eng? Waarom ben ik zo gestresst? Wat is het ergste wat mij kan gebeuren. En dan bedacht ik aan het einde eigenlijk zelf al wel dat het wel meeviel.
Of gewoon heel letterlijk: de stress uit mijn hoofd trekken. Denk Harry Potter waarbij ze met een toverstok de gedachten uit je hoofd trekken. Die maakte ik tot een bal en die gooide ik heel ver weg. ALLES om maar uit mijn hoofd te komen. Dat bleek voor mij heel belangrijk.
Hoelahoepla, dank voor het delen. Het staat me enorm aan, dat idee. Ik kan soms niet slapen, dan pieker ik hele mails in elkaar en aan elkaar. Dat ergens instoppen (en er dus de controle over hebben) staat mij erg aan.
Dan ga ik nog even door
Bij het slapen, als het niet lukte, ging op mijn rug liggen, armen naast me, benen ook recht. De rust houding van yoga zeg maar. Dan inademen door je neus, uit door je mond, en die uitademing steeds iets langer maken. Inademen naar je navel. Terwijl ik dat deed ademde ik lentebloemetjes in (geen idee waarom, maar dat associeer ik met positief) en zwart teer uit (geen idee waarom, dat was voor mij negatief). Dus ik kreeg steeds meer positiviteit binnen, en steeds meer stress er uit.
Een goede massage heeft me ook wel eens geholpen, maar dat was vooral omdat ik mijn schouders heel hoog ging optrekken en daardoor compleet vast kwam te zitten.
Bij situaties die ik heel eng vond heb ik ook wel eens (maar niet bij het slapen gaan!!) naar 'mezelf' gekeken in die situatie. Wat vind ik nu eng? Waarom ben ik zo gestresst? Wat is het ergste wat mij kan gebeuren. En dan bedacht ik aan het einde eigenlijk zelf al wel dat het wel meeviel.
Of gewoon heel letterlijk: de stress uit mijn hoofd trekken. Denk Harry Potter waarbij ze met een toverstok de gedachten uit je hoofd trekken. Die maakte ik tot een bal en die gooide ik heel ver weg. ALLES om maar uit mijn hoofd te komen. Dat bleek voor mij heel belangrijk.
maandag 9 januari 2017 om 22:45
quote:CaroMamaVanMaik schreef op 09 januari 2017 @ 22:40:
Doreia .
Ik woon wel in de buurt maar heb totaal geen verstand van jouw vak, maar als ik iets anders voor je kan doen... Jij helpt andere forummers altijd zo goed, jij verdient nu ook de hulp die je nodig hebt!!!Helemaal mee eens. Doreia je bènt al aardig, dus je hoeft niet extra je best te doen.
Doreia .
Ik woon wel in de buurt maar heb totaal geen verstand van jouw vak, maar als ik iets anders voor je kan doen... Jij helpt andere forummers altijd zo goed, jij verdient nu ook de hulp die je nodig hebt!!!Helemaal mee eens. Doreia je bènt al aardig, dus je hoeft niet extra je best te doen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:47
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:42:
Mijn huisarts heeft een praktijkondersteuner. Ik had op het consultatiebureau ook al laten vallen met 8 weken dat ik de klap nog wel ging verwachten. Zeer binnenkort daar weer naar terug, misschien heeft die ook nog iemand om aan te bevelen.
Ik wil je inderdaad wel aanraden om dit met iemand op te pakken. Daar heb je op de lange termijn ook meer aan.
Fijn dat je je al wat rustiger begint te voelen!
Mijn huisarts heeft een praktijkondersteuner. Ik had op het consultatiebureau ook al laten vallen met 8 weken dat ik de klap nog wel ging verwachten. Zeer binnenkort daar weer naar terug, misschien heeft die ook nog iemand om aan te bevelen.
Ik wil je inderdaad wel aanraden om dit met iemand op te pakken. Daar heb je op de lange termijn ook meer aan.
Fijn dat je je al wat rustiger begint te voelen!
maandag 9 januari 2017 om 22:48
Hanke, dank je wel voor je reacties.
We weten beide wel dat ik het ga redden. Doe ik altijd. Het voelt op dit moment alleen alsof ik meegesleurd wordt door een rijdende auto en ik die niet kan stoppen en dus meteen mee moet rennen. En niet alsof ik rustig kan instappen, de stoel in kan stellen, de spiegels op mijn hoogte kan instellen en rustig weg kan rijden.
Maar daar komt kopjekoffie weer om de hoek met: leg je prio's waar jij ze vind horen. En mijn man weet dat ik het wel kan, alleen gaat het bij mij soms even met een hoop armgebaar, gehuil, gesnotter en een dikke onder-het-bureau-zit sessie. En als die storm is geluwd, ben ik weer bereikbaar en aanspreekbaar en kan hij me knuffelen. Maar ik zit mezelf voornamelijk in de weg. Het grootste probleem in dit geheel ben ik met mijn eigen instelling en verwachtingenpatroon ten aanzien van mezelf.
We weten beide wel dat ik het ga redden. Doe ik altijd. Het voelt op dit moment alleen alsof ik meegesleurd wordt door een rijdende auto en ik die niet kan stoppen en dus meteen mee moet rennen. En niet alsof ik rustig kan instappen, de stoel in kan stellen, de spiegels op mijn hoogte kan instellen en rustig weg kan rijden.
Maar daar komt kopjekoffie weer om de hoek met: leg je prio's waar jij ze vind horen. En mijn man weet dat ik het wel kan, alleen gaat het bij mij soms even met een hoop armgebaar, gehuil, gesnotter en een dikke onder-het-bureau-zit sessie. En als die storm is geluwd, ben ik weer bereikbaar en aanspreekbaar en kan hij me knuffelen. Maar ik zit mezelf voornamelijk in de weg. Het grootste probleem in dit geheel ben ik met mijn eigen instelling en verwachtingenpatroon ten aanzien van mezelf.
maandag 9 januari 2017 om 22:52
Ja, dat van dat gederfde inkomen vermoedde ik al. Wat je wel nog zou kunnen overwegen is om de grootste energiezuigers door te verwijzen. En in het ideale geval -maar dat is moeilijk bij vanuit huis werken- kantoortijden hanteren, of in ieder geval die tijden die voor jou handig zijn. Dus bijv. niet meer na 21:00 uur zakelijke mails lezen. Bovendien moet je je ook niet verplicht voelen om mails steeds meteen te beantwoorden.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 22:53
quote:hoelahoepla schreef op 09 januari 2017 @ 22:47:
[...]
Ik wil je inderdaad wel aanraden om dit met iemand op te pakken. Daar heb je op de lange termijn ook meer aan.
Fijn dat je je al wat rustiger begint te voelen!Blijkbaar heb ik alle shit uit mijn verleden (gepest, agressieve relatie) niet verwerkt en komt het er nu met de komst van de tweede helemaal uit. Ik heb nu zoveel te verliezen, er kan nu zoveel fout en mis gaan. Hormonen zijn krengen, maar misschien nu wel ergens goed voor.
[...]
Ik wil je inderdaad wel aanraden om dit met iemand op te pakken. Daar heb je op de lange termijn ook meer aan.
Fijn dat je je al wat rustiger begint te voelen!Blijkbaar heb ik alle shit uit mijn verleden (gepest, agressieve relatie) niet verwerkt en komt het er nu met de komst van de tweede helemaal uit. Ik heb nu zoveel te verliezen, er kan nu zoveel fout en mis gaan. Hormonen zijn krengen, maar misschien nu wel ergens goed voor.
