Psyche
alle pijlers
Waar vind ik hulp?
maandag 9 januari 2017 om 21:32
Ik zit er doorheen. Daar is de klap. Een heftige bevalling, een vreselijke nasleep, een verplichte bedrust van een week en ondanks dat ik vervanging voor mijn werk had geregeld (kantoor aan huis), lag ik vanuit bedrust toch weer mails te dicteren en ben ik achter de schermen weer aan het werk.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
maandag 9 januari 2017 om 22:55
Toen ik terug ging werken na kind 2 had ik allemaal ambities enzo. De meer ervaren teamleden hadden al eerder gehakt net het bijltje en hebben me de eerste weken echt ontlast. Ik wilde echt te veel. En zij hebben telkens gezegd dat ik niet zo raar moest doen.
Waarom kun je niet wat van je cases, zeg 50%, de eerste weken aan je invaller geven. Dat laat je teruglopen in een VERSTANDIG tempo. Reintegreren zeg maar.
Ik had collega's die dit gewoon zo voor me opdrongen. Ik vond dat super stom. Van te voren. Maar ik was na werkdag 1 super dankbaar
Waarom kun je niet wat van je cases, zeg 50%, de eerste weken aan je invaller geven. Dat laat je teruglopen in een VERSTANDIG tempo. Reintegreren zeg maar.
Ik had collega's die dit gewoon zo voor me opdrongen. Ik vond dat super stom. Van te voren. Maar ik was na werkdag 1 super dankbaar
maandag 9 januari 2017 om 22:55
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:53:
[...]
Blijkbaar heb ik alle shit uit mijn verleden (gepest, agressieve relatie) niet verwerkt en komt het er nu met de komst van de tweede helemaal uit. Ik heb nu zoveel te verliezen, er kan nu zoveel fout en mis gaan. Hormonen zijn krengen, maar misschien nu wel ergens goed voor.Het heeft bij mij lang geduurd voordat het écht klaar was, maar ik heb nog elke dag profijt van het traject dat ik toen doorlopen heb. Ik hoop dat dit bij jou ook het geval zal zijn.
[...]
Blijkbaar heb ik alle shit uit mijn verleden (gepest, agressieve relatie) niet verwerkt en komt het er nu met de komst van de tweede helemaal uit. Ik heb nu zoveel te verliezen, er kan nu zoveel fout en mis gaan. Hormonen zijn krengen, maar misschien nu wel ergens goed voor.Het heeft bij mij lang geduurd voordat het écht klaar was, maar ik heb nog elke dag profijt van het traject dat ik toen doorlopen heb. Ik hoop dat dit bij jou ook het geval zal zijn.
maandag 9 januari 2017 om 22:57
maandag 9 januari 2017 om 22:57
quote:kopjekoffie70 schreef op 09 januari 2017 @ 22:52:
Ja, dat van dat gederfde inkomen vermoedde ik al. Wat je wel nog zou kunnen overwegen is om de grootste energiezuigers door te verwijzen. En in het ideale geval -maar dat is moeilijk bij vanuit huis werken- kantoortijden hanteren, of in ieder geval die tijden die voor jou handig zijn. Dus bijv. niet meer na 21:00 uur zakelijke mails lezen. Bovendien moet je je ook niet verplicht voelen om mails steeds meteen te beantwoorden.Bedankt. Dat is ook wat ik wilde doen. De energiezuigers willen sowieso inmiddels bij me weg (en dat trek ik me dus persoonlijk aan) maar dat geeft wel rust. Heb ook een klantenstop en die blijft er zeker nog wel op. Ik kan vrij goed de deur van mijn kantoor dichttrekken en dan niet meer aan werk denken. Zet wel veel mails in concept neer en verstuur ze dan op een 'fatsoenlijk' tijdstip. En het moet niet zo zijn dat ik getrouwd ben met mijn werk, daar waak ik al vanaf het begin voor. Ik werk omdat ik het een machtig vak vind, maar het welzijn van mijn gezin is prioriteit 1,2 en 3.
Ja, dat van dat gederfde inkomen vermoedde ik al. Wat je wel nog zou kunnen overwegen is om de grootste energiezuigers door te verwijzen. En in het ideale geval -maar dat is moeilijk bij vanuit huis werken- kantoortijden hanteren, of in ieder geval die tijden die voor jou handig zijn. Dus bijv. niet meer na 21:00 uur zakelijke mails lezen. Bovendien moet je je ook niet verplicht voelen om mails steeds meteen te beantwoorden.Bedankt. Dat is ook wat ik wilde doen. De energiezuigers willen sowieso inmiddels bij me weg (en dat trek ik me dus persoonlijk aan) maar dat geeft wel rust. Heb ook een klantenstop en die blijft er zeker nog wel op. Ik kan vrij goed de deur van mijn kantoor dichttrekken en dan niet meer aan werk denken. Zet wel veel mails in concept neer en verstuur ze dan op een 'fatsoenlijk' tijdstip. En het moet niet zo zijn dat ik getrouwd ben met mijn werk, daar waak ik al vanaf het begin voor. Ik werk omdat ik het een machtig vak vind, maar het welzijn van mijn gezin is prioriteit 1,2 en 3.
maandag 9 januari 2017 om 23:00
quote:linjmh schreef op 09 januari 2017 @ 22:55:
Toen ik terug ging werken na kind 2 had ik allemaal ambities enzo. De meer ervaren teamleden hadden al eerder gehakt net het bijltje en hebben me de eerste weken echt ontlast. Ik wilde echt te veel. En zij hebben telkens gezegd dat ik niet zo raar moest doen.
Waarom kun je niet wat van je cases, zeg 50%, de eerste weken aan je invaller geven. Dat laat je teruglopen in een VERSTANDIG tempo. Reintegreren zeg maar.
Ik had collega's die dit gewoon zo voor me opdrongen. Ik vond dat super stom. Van te voren. Maar ik was na werkdag 1 super dankbaar
Tja, ik zou niet in de valkuil trappen dat ik verwachtingen zou hebben zoals ik had voor ik kind 1 had. Wat heb ik om mezelf gelachen. Dat zou me niet nog eens gebeuren! En zie hier.... Wat een ongelooflijk herkenbaar stuk schrijf jij!
En inderdaad, het zou wat zijn als niemand naar mij / mijn bedrijf had omgekeken. Dat is ook weer zo'n waarheid als ene koe. Heh.
Toen ik terug ging werken na kind 2 had ik allemaal ambities enzo. De meer ervaren teamleden hadden al eerder gehakt net het bijltje en hebben me de eerste weken echt ontlast. Ik wilde echt te veel. En zij hebben telkens gezegd dat ik niet zo raar moest doen.
Waarom kun je niet wat van je cases, zeg 50%, de eerste weken aan je invaller geven. Dat laat je teruglopen in een VERSTANDIG tempo. Reintegreren zeg maar.
Ik had collega's die dit gewoon zo voor me opdrongen. Ik vond dat super stom. Van te voren. Maar ik was na werkdag 1 super dankbaar
Tja, ik zou niet in de valkuil trappen dat ik verwachtingen zou hebben zoals ik had voor ik kind 1 had. Wat heb ik om mezelf gelachen. Dat zou me niet nog eens gebeuren! En zie hier.... Wat een ongelooflijk herkenbaar stuk schrijf jij!
En inderdaad, het zou wat zijn als niemand naar mij / mijn bedrijf had omgekeken. Dat is ook weer zo'n waarheid als ene koe. Heh.
maandag 9 januari 2017 om 23:00
Als ik me niet vergis is je verwachtingspatroon; het werk op een vloeiende manier goed doen, aardig gevonden worden, anderen helpen en misschien zelfs waardering en erkenning krijgen.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 23:01
maandag 9 januari 2017 om 23:04
maandag 9 januari 2017 om 23:04
quote:kopjekoffie70 schreef op 09 januari 2017 @ 23:00:
Als ik me niet vergis is je verwachtingspatroon; het werk op een vloeiende manier goed doen, aardig gevonden worden, anderen helpen en misschien zelfs waardering en erkenning krijgen.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.dat zeg je mooi. en helemaal waar.
Als ik me niet vergis is je verwachtingspatroon; het werk op een vloeiende manier goed doen, aardig gevonden worden, anderen helpen en misschien zelfs waardering en erkenning krijgen.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.dat zeg je mooi. en helemaal waar.
maandag 9 januari 2017 om 23:06
quote:kopjekoffie70 schreef op 09 januari 2017 @ 23:00:
Als ik me niet vergis is je verwachtingspatroon; het werk op een vloeiende manier goed doen, aardig gevonden worden, anderen helpen en misschien zelfs waardering en erkenning krijgen.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.
Deze mensen zijn daarvoor inderdaad een slechte investering. Ze maken er een potje van, verwachten dat ik het oplos, maar wel zodanig dat ZIJ er geen enkele last van hebben en gewoon hun eigen levensstijl kunnen blijven hanteren. Anders zal ik wel malafide zijn, als ik 'nee' verkoop.
Ik moet als de sodemieter leren om zakelijker te zijn en vooral om 'nee' te zeggen. Dat vooral. NEE.
Als ik me niet vergis is je verwachtingspatroon; het werk op een vloeiende manier goed doen, aardig gevonden worden, anderen helpen en misschien zelfs waardering en erkenning krijgen.
Op zich niets mis mee maar ik vrees, en dat klinkt best zuur, dat mensen de slechtste investering zijn die er is. Behoudens je dierbaren.
Het is een zakelijk contact hè. Geef ze een vinger en...
Ga voor respect.
Deze mensen zijn daarvoor inderdaad een slechte investering. Ze maken er een potje van, verwachten dat ik het oplos, maar wel zodanig dat ZIJ er geen enkele last van hebben en gewoon hun eigen levensstijl kunnen blijven hanteren. Anders zal ik wel malafide zijn, als ik 'nee' verkoop.
Ik moet als de sodemieter leren om zakelijker te zijn en vooral om 'nee' te zeggen. Dat vooral. NEE.
maandag 9 januari 2017 om 23:08
Doreia, dus de energiezuigers zoeken het al ergens anders. Mooi zo, en dat mag je jezelf persoonlijk aanrekenen in de zin dat je iets goed hebt gedaan en de juiste vibes hebt uitgezonden.
En je avatar past prima bij dit topic
En je avatar past prima bij dit topic
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 januari 2017 om 23:10
quote:kopjekoffie70 schreef op 09 januari 2017 @ 23:08:
Doreia, dus de energiezuigers zoeken het al ergens anders. Mooi zo, en dat mag je jezelf persoonlijk aanrekenen in de zin dat je iets goed hebt gedaan en de juiste vibes hebt uitgezonden.
En je avatar past prima bij dit topic Ja ik kan niet anders dan je gelijk geven. En mijn avatar heb ik inderdaad gekozen omdat de feestdagen voorbij waren en ik mijn oude avatar niet meer kon vinden (en ik daar een uur over heb zitten briesen). Toen zocht ik iets meer passend bij mij qua werk en dit werd hem. Een teken aan de wand.
Doreia, dus de energiezuigers zoeken het al ergens anders. Mooi zo, en dat mag je jezelf persoonlijk aanrekenen in de zin dat je iets goed hebt gedaan en de juiste vibes hebt uitgezonden.
En je avatar past prima bij dit topic Ja ik kan niet anders dan je gelijk geven. En mijn avatar heb ik inderdaad gekozen omdat de feestdagen voorbij waren en ik mijn oude avatar niet meer kon vinden (en ik daar een uur over heb zitten briesen). Toen zocht ik iets meer passend bij mij qua werk en dit werd hem. Een teken aan de wand.
maandag 9 januari 2017 om 23:32
quote:Doreia schreef op 09 januari 2017 @ 22:10:
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Maar mensen zitten meestal helemaal niet op 'meteen een oplossing' te wachten. Vaak is een "mail gelezen, ik kom er - insert duidelijkheid over dag/tijd - op terug". Een planning maken dus voor het werk dat op je afkomt, prioriteiten bepalen en iedereen op de hoogte brengen van wanneer zij aan de beurt zijn. Duidelijkheid scheppen.
Niet meteen alles op willen lossen.
heh, Emperor, eigenlijk is dat ook wat ik denk. Flikker op, eerste dag 'terug'. Je wacht maar even! Ik zit gewoon mezelf enorm in de weg. Ik wil eigenlijk mijn werk vanavond al af hebben nog vóór ik morgen ga beginnen. En ik wil dat iedereen me daarom aardig vind. En ik wil overal bovenop zitten en het eigenlijk vóór zijn. En de gemaakte planning wil ik eigenlijk inlopen. En dat alles zonder dat ik er mijn hand voor om lijk te draaien. En daarom zit ik nu onder mijn bureau en weet ik niet meer waar ik het zoeken moet.
Maar mensen zitten meestal helemaal niet op 'meteen een oplossing' te wachten. Vaak is een "mail gelezen, ik kom er - insert duidelijkheid over dag/tijd - op terug". Een planning maken dus voor het werk dat op je afkomt, prioriteiten bepalen en iedereen op de hoogte brengen van wanneer zij aan de beurt zijn. Duidelijkheid scheppen.
Niet meteen alles op willen lossen.
dinsdag 10 januari 2017 om 00:18
dinsdag 10 januari 2017 om 08:14
Sorry hoor maar elke vrouw moet na een bevalling weer aan het werk. En elke vrouw zal daar tegen op zien. Je maakt er een drama van.......over ja en ineens zijn je klanten energiezuigers. Nu ga je jou probleem bij hun neerleggen. Je verlof zit erop.....mensen betalen jou. Dus mogen ze ook iets verwachten. Daar betalen ze voor.
dinsdag 10 januari 2017 om 12:43
Ik heb nog eens nagedacht. Wat als je jezelf nou in de schuldsanering zet? Niet qua financiën, maar qua evergie. Eerst moet je gezin "betaald" worden, dan X,Y,Z en dan je cliënten. Als je onder je bureau wil gaan zitten heb je "te veel uitgegeven". Jouw cliënten vinden het af en toe best oneerlijk dat ze geen nike air max mogen (kunnen) kopen of op een cruise naar de bahama's kunnen. Maar als ze dit traject volhouden en gaan sparen, behoort het over een paar jaar wellicht tot de mogelijkheden. Ik wil niet zeggen dat je jaren bezig bent, maar om even een vergelijking te maken. Je geeft teveel van jezelf uit, en om gezond te worden zal je nu (tijdelijk) je uitgavepatroon wat moeten aanpassen.
