Waar vind ik hulp?
maandag 9 januari 2017 om 21:32
Ik zit er doorheen. Daar is de klap. Een heftige bevalling, een vreselijke nasleep, een verplichte bedrust van een week en ondanks dat ik vervanging voor mijn werk had geregeld (kantoor aan huis), lag ik vanuit bedrust toch weer mails te dicteren en ben ik achter de schermen weer aan het werk.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
En ik wist dat ie kwam, maar daar is ie, de Klap. Morgen begin ik officieel weer te werken. Mensen wisten het. En ik open mijn mailbox en ik word overspoeld met vragen/klachten/opmerkingen/verzoeken tot overleg en het vliegt me allemaal aan.
dinsdag 10 januari 2017 om 14:58
Bedankt lieve Hoela (en anderen, zelfs Peecee) om mij even een frisse kijk op zaken te geven.
Vannacht niet goed geslapen, toch aan het malen geweest. Het hielp nog niet echt, maar ik stond het voor deze nacht toe aan mezelf. Vanmorgen begonnen met de post weg te werken, dan was dat maar mooi klaar. En daarna heerlijk met de baby in de wagen een uur stevig gewandeld, post wegbrengen en nieuwe ophalen. Een goede lunch gedaan, bewust opgegeten en niet al achter mijn bureau en ondertussen mails lezen. Daarna de mails aangepakt, weggewerkt die direct konden en beantwoord dat ik er nog op terugkom waar een uitgebreider antwoord voor nodig is. En uiteindelijk zijn we inmiddels 15 uur en word ik niet zo overspoeld als waar ik bang voor was.
Morgen nog zo'n dag als vandaag en donderdag en vrijdag kan ik mijn vervanger nog weer binnenlaten, die komt me nog weer even ondersteunen.
Mijn planning van vandaag heb ik bewust heel leeg gehouden, dus ik kan 'vieren' dat ik die af heb, hoewel ik er zelf niet echt intrap, want als je maar een paar taakjes geeft op een dag, dan weet je zeker dat je het haalt Maar goed, alle deadlines zijn (meer dan) gehaald. Daar ben ik al blij om.
Vannacht niet goed geslapen, toch aan het malen geweest. Het hielp nog niet echt, maar ik stond het voor deze nacht toe aan mezelf. Vanmorgen begonnen met de post weg te werken, dan was dat maar mooi klaar. En daarna heerlijk met de baby in de wagen een uur stevig gewandeld, post wegbrengen en nieuwe ophalen. Een goede lunch gedaan, bewust opgegeten en niet al achter mijn bureau en ondertussen mails lezen. Daarna de mails aangepakt, weggewerkt die direct konden en beantwoord dat ik er nog op terugkom waar een uitgebreider antwoord voor nodig is. En uiteindelijk zijn we inmiddels 15 uur en word ik niet zo overspoeld als waar ik bang voor was.
Morgen nog zo'n dag als vandaag en donderdag en vrijdag kan ik mijn vervanger nog weer binnenlaten, die komt me nog weer even ondersteunen.
Mijn planning van vandaag heb ik bewust heel leeg gehouden, dus ik kan 'vieren' dat ik die af heb, hoewel ik er zelf niet echt intrap, want als je maar een paar taakjes geeft op een dag, dan weet je zeker dat je het haalt Maar goed, alle deadlines zijn (meer dan) gehaald. Daar ben ik al blij om.
dinsdag 10 januari 2017 om 17:26
*Zet streng gezicht op*
Doreia, fijn dat het meeviel vandaag, maar: jij belt morgen de huisarts. Je hoeft daar niet pas heen als je echt omvalt, je kunt dat ook proberen te voorkomen. Heel normaal dat het even tegenvalt, neem van mij aan dat dat héél veel vrouwen overkomt na zo'n tweede zwangerschap / bevalling. Ik spreek uit ervaring!
Morgen bellen, hoeft niet een paniekmelding te zijn, maar gewoon even praten met je huisarts of met de praktijkondersteuner. Die zijn daarvoor!!!
*Zet streng gezicht weer af*
Doreia, fijn dat het meeviel vandaag, maar: jij belt morgen de huisarts. Je hoeft daar niet pas heen als je echt omvalt, je kunt dat ook proberen te voorkomen. Heel normaal dat het even tegenvalt, neem van mij aan dat dat héél veel vrouwen overkomt na zo'n tweede zwangerschap / bevalling. Ik spreek uit ervaring!
Morgen bellen, hoeft niet een paniekmelding te zijn, maar gewoon even praten met je huisarts of met de praktijkondersteuner. Die zijn daarvoor!!!
*Zet streng gezicht weer af*
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
woensdag 11 januari 2017 om 20:12
Hee, ja wonderbaarlijk genoeg wel. Kleine man sliep ook voor het eerst van 23 tot 6 uur, dus konden wij ook flink slapen. En vandaag was een toffe dag. Veel mensen die verzuchtten dat ze blij waren dat ik er weer was en vroegen belangstellend naar mijn persoonlijke situatie. En alles wordt heel dik aangezet en als je dan navraagt, blijkt het allemaal weer een storm in een glas water. Heel fijn om te merken. Ik voel me meteen een stuk geruster weer. Het was allemaal niet zo zwartgallig als ik dacht
donderdag 19 januari 2017 om 10:45
Voor wie een korte update op prijs stelt:
De schellen vallen me hier van de ogen. 'De controle loslaten' als zoekterm invullen op internet heeft geleid tot avonden lezen, denken en overdenken. En jonge, wat een mechanisme zit er achter 'controlefreak'!
Waarom het me aanvloog? Omdat ik geen controle had, ik er niet bovenop zat. En dus heb ik kei- en keihard gewerkt en nu, 10 dagen later, zit ik er weer meer dan bovenop. Heb de controle weer teruggepakt. Denk ik... want werken met mensen is per definitie niet onder controle te hebben en te houden. Alleen waar ik invloed op heb.
Dat mijn vervangster het nog met me uithoudt, micromanager is mijn tweede naam... helaas.
En zo kom ik tot heel veel meer inzichten. In de kraamweek mijn benen scheren, terwijl ik totaal in de kreukels lag? Een manier om de controle te hebben over in elk geval 1 klein deeltje van mijn situatie. Twee haarloze benen, dat had ik dan tenminste onder controle.
Deel 2: hoe kom ik ervan af is nog een stuk lastiger. Want de controlefreak in mij wil helemaal niet weggaan. Want wat komt ervoor terug? De wereld gaat instorten als ik de controle loslaat. Ik kom helemaal nergens meer en er komt niets meer van mij terecht! Dus het ene deel is dit gedrag spuug- en spuugzat, maar het deel waarover het gaat bagatelliseert alles om maar te mogen blijven. Ik vind het een fantastisch proces waarin ik zit, verstandelijk dan. Gevoelsmatig heb ik 0 rust en een kort lontje momenteel. Tijd om stappen te zetten naar een oplossing. Bedankt allen!
De schellen vallen me hier van de ogen. 'De controle loslaten' als zoekterm invullen op internet heeft geleid tot avonden lezen, denken en overdenken. En jonge, wat een mechanisme zit er achter 'controlefreak'!
Waarom het me aanvloog? Omdat ik geen controle had, ik er niet bovenop zat. En dus heb ik kei- en keihard gewerkt en nu, 10 dagen later, zit ik er weer meer dan bovenop. Heb de controle weer teruggepakt. Denk ik... want werken met mensen is per definitie niet onder controle te hebben en te houden. Alleen waar ik invloed op heb.
Dat mijn vervangster het nog met me uithoudt, micromanager is mijn tweede naam... helaas.
En zo kom ik tot heel veel meer inzichten. In de kraamweek mijn benen scheren, terwijl ik totaal in de kreukels lag? Een manier om de controle te hebben over in elk geval 1 klein deeltje van mijn situatie. Twee haarloze benen, dat had ik dan tenminste onder controle.
Deel 2: hoe kom ik ervan af is nog een stuk lastiger. Want de controlefreak in mij wil helemaal niet weggaan. Want wat komt ervoor terug? De wereld gaat instorten als ik de controle loslaat. Ik kom helemaal nergens meer en er komt niets meer van mij terecht! Dus het ene deel is dit gedrag spuug- en spuugzat, maar het deel waarover het gaat bagatelliseert alles om maar te mogen blijven. Ik vind het een fantastisch proces waarin ik zit, verstandelijk dan. Gevoelsmatig heb ik 0 rust en een kort lontje momenteel. Tijd om stappen te zetten naar een oplossing. Bedankt allen!
donderdag 19 januari 2017 om 13:13
Fijn dat je je strijdbaarheid terug hebt Doreia . Nu nog beseffen dat je nog een paar stappen voor je hebt in het proces:
H erkennen
E rkennen
A ccepteren
L oslaten
Het herkennen is gelukt, nu erkennen dat een beetje hulp geen kwaad kan om te voorkomen dat je door je hoeven zakt!
Ik had er zelf na mijn tweede bevalling veel meer moeite mee dan na de eerste, om mijn leven en werk weer 'onder controle' te krijgen.
Vergeet niet om naast het terugpakken van de controle ook je rust te pakken hè!
Je kunt het!!
H erkennen
E rkennen
A ccepteren
L oslaten
Het herkennen is gelukt, nu erkennen dat een beetje hulp geen kwaad kan om te voorkomen dat je door je hoeven zakt!
Ik had er zelf na mijn tweede bevalling veel meer moeite mee dan na de eerste, om mijn leven en werk weer 'onder controle' te krijgen.
Vergeet niet om naast het terugpakken van de controle ook je rust te pakken hè!
Je kunt het!!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
donderdag 19 januari 2017 om 16:38
Hier is in feite hetzelfde mechanisme aan het werk als in je agressieve relatie.
Minder extreem en minder schadelijk maar het is nog steeds een variant op "als ik maar hard genoeg werk wordt de situatie vast voorspelbaar en krijg ik goedkeuring". Dus door heel hard te werken probeer je dingen onder controle te krijgen die niet onder controle te krijgen zijn. Je hebt namelijk niet onder controle wat andere mensen van je vinden en je kan niet iedereen blij maken. Tijd om je eigen grenzen goed neer te zetten, je af te vragen wanneer JIJ vind dat je je werk goed gedaan hebt en wat haalbaar is in je huidige situatie.
Herken het wel hoor, is ook deels een valkuil van mezelf. Het jammere is alleen dat je er qua energie helemaal op leegloopt. En die energie moet je nu juist goed bewaken, je hebt een man, een jong gezin, ook zaken die je veel energie kosten en het allerhoogst staan op je prioriteitenlijstje. Dat bijt alleen met wat je daarnaast wil, dat iedereen je aardig vind en in (fictieve) controle zijn.
Ik denk dat je jezelf een groot plezier doet met wat hulp hierbij want wat je in je topic beschrijft is het succesrecept voor een burn-out. Dat zou jammer zijn want je klinkt als een prima mens dat competent is in haar werk. Neem gas terug en zorg goed voor jezelf. Die cliënten van jou doen dat tenslotte ook (en ook wel een beetje teveel als ik het zo lees)
Overigens is het leven een stuk prettiger als je niet overal bovenop zit. Kan je je nu vast niet voorstellen maar brengt ook een hoop rust met zich.
Minder extreem en minder schadelijk maar het is nog steeds een variant op "als ik maar hard genoeg werk wordt de situatie vast voorspelbaar en krijg ik goedkeuring". Dus door heel hard te werken probeer je dingen onder controle te krijgen die niet onder controle te krijgen zijn. Je hebt namelijk niet onder controle wat andere mensen van je vinden en je kan niet iedereen blij maken. Tijd om je eigen grenzen goed neer te zetten, je af te vragen wanneer JIJ vind dat je je werk goed gedaan hebt en wat haalbaar is in je huidige situatie.
Herken het wel hoor, is ook deels een valkuil van mezelf. Het jammere is alleen dat je er qua energie helemaal op leegloopt. En die energie moet je nu juist goed bewaken, je hebt een man, een jong gezin, ook zaken die je veel energie kosten en het allerhoogst staan op je prioriteitenlijstje. Dat bijt alleen met wat je daarnaast wil, dat iedereen je aardig vind en in (fictieve) controle zijn.
Ik denk dat je jezelf een groot plezier doet met wat hulp hierbij want wat je in je topic beschrijft is het succesrecept voor een burn-out. Dat zou jammer zijn want je klinkt als een prima mens dat competent is in haar werk. Neem gas terug en zorg goed voor jezelf. Die cliënten van jou doen dat tenslotte ook (en ook wel een beetje teveel als ik het zo lees)
Overigens is het leven een stuk prettiger als je niet overal bovenop zit. Kan je je nu vast niet voorstellen maar brengt ook een hoop rust met zich.
donderdag 19 januari 2017 om 18:24
Doreia, heb je al gesproken met je huisarts?
Ik vond het traject ook heel fascinerend toen ik erin zat, dus dat herken ik heel erg. Neemt niet weg dat je er echt hulp bij moet zoeken. Internet is leuk, maar mijn ervaring is dat een therapeut op de lange termijn meer oplevert. (Bijv niet "hoe kom ik van mijn controledrift af, maar hoe ben ik er aan gekomen?)
Ik vond het traject ook heel fascinerend toen ik erin zat, dus dat herken ik heel erg. Neemt niet weg dat je er echt hulp bij moet zoeken. Internet is leuk, maar mijn ervaring is dat een therapeut op de lange termijn meer oplevert. (Bijv niet "hoe kom ik van mijn controledrift af, maar hoe ben ik er aan gekomen?)
donderdag 19 januari 2017 om 19:15
Bedankt Moringa voor je verheldering. De parallel naar die agressieve relatie had ik nog niet eens gelegd. Eye opener weer.
En inderdaad, wanneer vind IK het genoeg, dat moet de focus zijn. Ik werk om te leven, ik leef pas om te werken als ik er energie van krijg. En voor nu probeer ik tegen de stroom in te zwemmen. En dat kost inderdaad bergen energie.
Hoelahoepla, nee, natuurlijk ben ik nog niet naar de huisarts geweest Want ik kan dit toch zelf wel onder controle krijgen, die controledrang ? Ik merk dat ik het heel moeilijk vind om dit traject in te gaan. Maar nu ik dit heb ontdekt, nu kan ik het niet meer wegstoppen. Het is niet kenmerkend voor mijn persoon, het is een manier van omgaan met het Leven. En ik wil een andere manier vinden. Maar dat ik reuze spannend merk ik. Maar ik moet er gewoon aan geloven, want wat voor moois kan mij nog te wachten staan als ik dit achter me zou kunnen laten?
En inderdaad, wanneer vind IK het genoeg, dat moet de focus zijn. Ik werk om te leven, ik leef pas om te werken als ik er energie van krijg. En voor nu probeer ik tegen de stroom in te zwemmen. En dat kost inderdaad bergen energie.
Hoelahoepla, nee, natuurlijk ben ik nog niet naar de huisarts geweest Want ik kan dit toch zelf wel onder controle krijgen, die controledrang ? Ik merk dat ik het heel moeilijk vind om dit traject in te gaan. Maar nu ik dit heb ontdekt, nu kan ik het niet meer wegstoppen. Het is niet kenmerkend voor mijn persoon, het is een manier van omgaan met het Leven. En ik wil een andere manier vinden. Maar dat ik reuze spannend merk ik. Maar ik moet er gewoon aan geloven, want wat voor moois kan mij nog te wachten staan als ik dit achter me zou kunnen laten?
donderdag 19 januari 2017 om 19:32
Klopt hoor, bij mij gaat het nooit verschrikkelijk mis. Alles is prima gedocumenteerd, deadlines worden prima gehaald, aan alle voorwaarden voldaan. Mis ook prive nooit een afspraak of gaat er iets heel erg mis. Maar ik ben een controlefreak uit angst dat ik anders afgeserveerd wordt en te min bevonden wordt als ik minder dan mijn stinkende best doe. Een controlefreak om anderen te plezieren en te zorgen dat het niet aan mij ligt als men ontevreden is. En dát stuk wil ik kwijt.
vrijdag 20 januari 2017 om 13:37
Oh die controle helpt je ook op een heleboel gebieden anders was je echt niet zo ver gekomen met bv werk als je nu bent. De kunst is om er de ongezonde kantjes af te halen en tevreden te zijn met jezelf. En dat is best een lastige opgave.
Neem er de tijd voor om dat te doen en verwacht geen wonderen van jezelf bijvoorbeeld dat je het 2x zo snel kan als een ander door heel hard te werken. Hard werken kun je al heel goed, zelf iets minder hard werken en anderen iets harder
Het tegenovergestelde van controle is loslaten en improviseren. Mijn man ziet bijvoorbeeld heel veel dingen niet die ik al van mijlenver zie aankomen en waar ik dan alvast naar ga handelen. Hij wordt dus voortdurend verrast door vanalles en nogwat. Zijn voordeel: hij kan heel goed improviseren en lost het daarmee ook op. En soms ook beter dan ik met al mijn voorbereidingen, in ieder geval met minder energieverlies want tot de tijd dat hij het ziet is het er dus niet. Wat ik hiermee wil zeggen: probeer ook te leren vertrouwen op je eigen improvisatietalent want dat zit ook in je. Niet ter vervanging van wat je al goed kan maar als aanvulling.
Veel succes, ik hoop dat je eruit komt!
Neem er de tijd voor om dat te doen en verwacht geen wonderen van jezelf bijvoorbeeld dat je het 2x zo snel kan als een ander door heel hard te werken. Hard werken kun je al heel goed, zelf iets minder hard werken en anderen iets harder
Het tegenovergestelde van controle is loslaten en improviseren. Mijn man ziet bijvoorbeeld heel veel dingen niet die ik al van mijlenver zie aankomen en waar ik dan alvast naar ga handelen. Hij wordt dus voortdurend verrast door vanalles en nogwat. Zijn voordeel: hij kan heel goed improviseren en lost het daarmee ook op. En soms ook beter dan ik met al mijn voorbereidingen, in ieder geval met minder energieverlies want tot de tijd dat hij het ziet is het er dus niet. Wat ik hiermee wil zeggen: probeer ook te leren vertrouwen op je eigen improvisatietalent want dat zit ook in je. Niet ter vervanging van wat je al goed kan maar als aanvulling.
Veel succes, ik hoop dat je eruit komt!
woensdag 25 januari 2017 om 18:58
Hoi Caro,
Ja ik ben blij dat baby een soortig van ritme heeft ontwikkeld nu. Dat echt hele kleine is er nu af dat maakt het ook makkelijker. Ik heb mijn werk weer soort van onder controle. In elk geval de dingen waarop ik invloed heb, heb ik gedaan. En het stelt me gerust dat er direct weer nieuwe aanmeldingen binnen komen. Men is me niet vergeten en men wil gewoon op me wachten. Als dat geen compliment is, weet ik het ook niet meer. Qua werk ben ik weer bij en ook weer enthousiast.
En ik heb contact gezocht met een psycholoog. Ze kan me helpen de ongezonde kantjes, zo heb ik het ook genoemd bedankt Moringa!, weg te schaven. Dus ook dat zet ik in gang, want inmiddels hou ik alles wat ik doe tegen het controlefreak licht en kom er gewoon achter dat heel veel vanzelfsprekendheden berusten op het alvast voor zijn van De Klap. En ik vind dat volkomen logisch, maar dat zal het tot op zekere hoogte maar zijn en niet tot op het niveau waar ik het op til.
Ja ik ben blij dat baby een soortig van ritme heeft ontwikkeld nu. Dat echt hele kleine is er nu af dat maakt het ook makkelijker. Ik heb mijn werk weer soort van onder controle. In elk geval de dingen waarop ik invloed heb, heb ik gedaan. En het stelt me gerust dat er direct weer nieuwe aanmeldingen binnen komen. Men is me niet vergeten en men wil gewoon op me wachten. Als dat geen compliment is, weet ik het ook niet meer. Qua werk ben ik weer bij en ook weer enthousiast.
En ik heb contact gezocht met een psycholoog. Ze kan me helpen de ongezonde kantjes, zo heb ik het ook genoemd bedankt Moringa!, weg te schaven. Dus ook dat zet ik in gang, want inmiddels hou ik alles wat ik doe tegen het controlefreak licht en kom er gewoon achter dat heel veel vanzelfsprekendheden berusten op het alvast voor zijn van De Klap. En ik vind dat volkomen logisch, maar dat zal het tot op zekere hoogte maar zijn en niet tot op het niveau waar ik het op til.