Kinderen
alle pijlers
Hoe dóen andere mensen dat?
donderdag 23 februari 2017 om 09:09
Ik ben de enige moeder in mijn omgeving, dus ik gooi er hier maar eens een topic tegenaan.
Twee snoesjes van kinderen, 9/11 jaar. Leuk, sociaal, slim, goed gelukt zeg maar. Zelf een enorme chaoot, huishouden is niet mijn sterkste kant, structuur ook niet. Om dat wat te omzeilen een schoonmaakster die eens in de twee weken de boel grondig schoonmaakt. De was is een chronisch probleem, de kasten zijn altijd rommelig, de meeste was ligt een hele tijd in een wasmand voordat hij opgevouwen in de kast ligt. (doorgaans de dag voordat de schoonmaakster komt )
Ik probeer mijn kinderen op te voeden tot zelfstandig functionerende mensen en ik verwacht volgens mij niet heel veel van ze. Zelf hun broodtrommel uitpakken, zelf hun brood smeren voor school (soms doe ik het), zelf hun kleren in de was gooien en hun bed afhalen als ik erom vraag. Plus wat bijkomende incidentele klussen.
Maar ik loop er enorm tegenaan dat ik het áltijd moet vragen. Elke dag moet ik uit school zeggen 'heb je je tas uitgepakt' of 'liggen je spullen in de vaatwasser?'. De afspraak is dat ze binnenkomen, spullen uitpakken en pas daarna iets gaan drinken/iets leuks gaan doen. Ik ben twee middagen niet thuis en dan is het 's ochtends standaard dat alles nog in de tassen zit, of als ik het vergeten ben te vragen, dan ook. Elke avond kan ik ze in principe uit bed sturen omdat hun kleding nog in de badkamer op de grond ligt of op de overloop en ze dat in de was moeten gooien.
Dat ontaard dan 's ochtends in gehaast, ik ben dan weer bozig omdat ik al geen schone kleding van de koters kon vinden, dan blijkt weer dat er bergen was in hun slaapkamer ligt, en dat iemand nog iets mee moet naar school en dat dan niet kan vinden.
En dan wordt ik echt een vréselijk mens. Dan strompel ik in badjas mopperend door het huis, geef iedereen op z'n flikker, roep dat ik het gvd ook allemaal zelf moet doen, dan valt het man op dat zoon een gat in zijn broek heeft en dan ontplof ik helemaal want dat had ik zelf ook al gezien maar hé, ER IS GEEN BROEK MEER DIE HEEL IS DIE NIET IN DE WAS LIGT! EN DAT IK OOK WEL EERST EENS EVEN KOFFIE WIL VOORDAT IK IEDEREEN OVERAL MEE MOET HELPEN! MOET IK HIER DAN ECHT ALLES ZELF DOEN??
Niet fraai. Echt niet. In een panterprintbadjas en mijn haar door de war. Echt Niet Fraai.
Dan kijken mijn bloedjes en mijn man me wat meewarig aan, soms en beetje bibberend. Een kop koffie later bied ik mijn excuses aan, krijg ik een 'geeft niks mam' of 'popje toch, gaat het wel' en dan is het weer klaar. Maar het blijft zich herhalen. Inclusief schuldgevoel als ik er per ongeluk eens één aan het huilen heb gemaakt.
Wat kan ik in godsnaam opvoedingstechnisch, gedragstechnisch of huishoudtechnisch anders doen om te voorkomen dat ik eens in de zoveel tijd verander in ma tokkie met een ochtendhumeur? Herkenning is ook fijn, dus verhalen mogen ook.
Twee snoesjes van kinderen, 9/11 jaar. Leuk, sociaal, slim, goed gelukt zeg maar. Zelf een enorme chaoot, huishouden is niet mijn sterkste kant, structuur ook niet. Om dat wat te omzeilen een schoonmaakster die eens in de twee weken de boel grondig schoonmaakt. De was is een chronisch probleem, de kasten zijn altijd rommelig, de meeste was ligt een hele tijd in een wasmand voordat hij opgevouwen in de kast ligt. (doorgaans de dag voordat de schoonmaakster komt )
Ik probeer mijn kinderen op te voeden tot zelfstandig functionerende mensen en ik verwacht volgens mij niet heel veel van ze. Zelf hun broodtrommel uitpakken, zelf hun brood smeren voor school (soms doe ik het), zelf hun kleren in de was gooien en hun bed afhalen als ik erom vraag. Plus wat bijkomende incidentele klussen.
Maar ik loop er enorm tegenaan dat ik het áltijd moet vragen. Elke dag moet ik uit school zeggen 'heb je je tas uitgepakt' of 'liggen je spullen in de vaatwasser?'. De afspraak is dat ze binnenkomen, spullen uitpakken en pas daarna iets gaan drinken/iets leuks gaan doen. Ik ben twee middagen niet thuis en dan is het 's ochtends standaard dat alles nog in de tassen zit, of als ik het vergeten ben te vragen, dan ook. Elke avond kan ik ze in principe uit bed sturen omdat hun kleding nog in de badkamer op de grond ligt of op de overloop en ze dat in de was moeten gooien.
Dat ontaard dan 's ochtends in gehaast, ik ben dan weer bozig omdat ik al geen schone kleding van de koters kon vinden, dan blijkt weer dat er bergen was in hun slaapkamer ligt, en dat iemand nog iets mee moet naar school en dat dan niet kan vinden.
En dan wordt ik echt een vréselijk mens. Dan strompel ik in badjas mopperend door het huis, geef iedereen op z'n flikker, roep dat ik het gvd ook allemaal zelf moet doen, dan valt het man op dat zoon een gat in zijn broek heeft en dan ontplof ik helemaal want dat had ik zelf ook al gezien maar hé, ER IS GEEN BROEK MEER DIE HEEL IS DIE NIET IN DE WAS LIGT! EN DAT IK OOK WEL EERST EENS EVEN KOFFIE WIL VOORDAT IK IEDEREEN OVERAL MEE MOET HELPEN! MOET IK HIER DAN ECHT ALLES ZELF DOEN??
Niet fraai. Echt niet. In een panterprintbadjas en mijn haar door de war. Echt Niet Fraai.
Dan kijken mijn bloedjes en mijn man me wat meewarig aan, soms en beetje bibberend. Een kop koffie later bied ik mijn excuses aan, krijg ik een 'geeft niks mam' of 'popje toch, gaat het wel' en dan is het weer klaar. Maar het blijft zich herhalen. Inclusief schuldgevoel als ik er per ongeluk eens één aan het huilen heb gemaakt.
Wat kan ik in godsnaam opvoedingstechnisch, gedragstechnisch of huishoudtechnisch anders doen om te voorkomen dat ik eens in de zoveel tijd verander in ma tokkie met een ochtendhumeur? Herkenning is ook fijn, dus verhalen mogen ook.
donderdag 23 februari 2017 om 11:44
quote:Phaedra__ schreef op 23 februari 2017 @ 11:31:
Hij is 13 en ik zeg dagelijks dat hij zijn tas, jas en broodtrommel moet opruimen, tas moet inpakken, enz.
Als ik ga wassen roep ik dat en dat het dus de wasmand in moet. Deed hij toen hij kleiner was netjes voor het douchen zelf.
Gordijnen open, bed opmaken moet ik ook bijna dagelijks zeggen.
Ik maak me er niet zo druk om.Waarom? maakt toch niks uit als de gordijnen niet open gaan of het bed niet opgemaakt is? Kamer deur dicht en je ziet er niks van
Hij is 13 en ik zeg dagelijks dat hij zijn tas, jas en broodtrommel moet opruimen, tas moet inpakken, enz.
Als ik ga wassen roep ik dat en dat het dus de wasmand in moet. Deed hij toen hij kleiner was netjes voor het douchen zelf.
Gordijnen open, bed opmaken moet ik ook bijna dagelijks zeggen.
Ik maak me er niet zo druk om.Waarom? maakt toch niks uit als de gordijnen niet open gaan of het bed niet opgemaakt is? Kamer deur dicht en je ziet er niks van
donderdag 23 februari 2017 om 11:45
quote:rosings schreef op 23 februari 2017 @ 11:44:
[...]
Waarom? maakt toch niks uit als de gordijnen niet open gaan of het bed niet opgemaakt is? Kamer deur dicht en je ziet er niks van
Omdat het stikdonker is als zijn gordijnen dicht zijn en mijn halletje boven dan ook.
Bed, omdat ok dat fijner vind om te zien
Bergen kleding boeit me dan weer niet.
[...]
Waarom? maakt toch niks uit als de gordijnen niet open gaan of het bed niet opgemaakt is? Kamer deur dicht en je ziet er niks van
Omdat het stikdonker is als zijn gordijnen dicht zijn en mijn halletje boven dan ook.
Bed, omdat ok dat fijner vind om te zien
Bergen kleding boeit me dan weer niet.
donderdag 23 februari 2017 om 11:47
Om de ochtend te ontlasten zou ik echt het hele gezin leren om 's avonds alvast kleding (inclusief ondergoed) klaar te leggen. Wil je iets uit de stapel schone was, dan pak je het daar zelf maar uit, 's avonds heb je meer tijd om te zoeken dan 's ochtends.
En inderdaad roepen dat de wasmachine aangaat, dan kan iedereen nog spullen brengen die gewassen moeten worden. Ik hou ook meer van de wasmachine meerdere keren op 1 dag draaien, alle was verzamelen en sorteren en dan achter elkaar aan draaien.
En inderdaad roepen dat de wasmachine aangaat, dan kan iedereen nog spullen brengen die gewassen moeten worden. Ik hou ook meer van de wasmachine meerdere keren op 1 dag draaien, alle was verzamelen en sorteren en dan achter elkaar aan draaien.
donderdag 23 februari 2017 om 11:48
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 11:40:
[...]
ik las anticonceptie
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen? Je kunt toch ook als je geen uur hebt maar slechts een kwartier, gewoon beginnen met een kwartier vouwen? Alles wat weg is scheelt dan weer, en dan is de berg weer kleiner als je een paar uur later weer een kwartiertje over hebt. Vouw alvast wat op als de kinderen onder de douche staan of terwijl je man aan het koken is of als je tien minuten over hebt voor de school uit is.Dat is nou net haar probleem, alles of niets.
[...]
ik las anticonceptie
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen? Je kunt toch ook als je geen uur hebt maar slechts een kwartier, gewoon beginnen met een kwartier vouwen? Alles wat weg is scheelt dan weer, en dan is de berg weer kleiner als je een paar uur later weer een kwartiertje over hebt. Vouw alvast wat op als de kinderen onder de douche staan of terwijl je man aan het koken is of als je tien minuten over hebt voor de school uit is.Dat is nou net haar probleem, alles of niets.
donderdag 23 februari 2017 om 11:49
donderdag 23 februari 2017 om 11:50
quote:nicole123 schreef op 23 februari 2017 @ 11:11:
- Zelf een vaste routine van 1 of 2 minuutjes creeeren als je thuis komt (schoenen uit, jas uit, brooddoos naar de keuken) en je kinderen daarin meenemen (blijven benoemen, blijven herhalen). Pas iets drinken / op de bank neerploffen als de routineklusjes gedaan zijn. Na een keer of 20 wordt het (hopelijk) een automatisme.
quote:sssssst schreef op 23 februari 2017 @ 11:28:
Gaat tot een bepaalde leeftijd prima, daarna treedt de puberteit in en werkt het gewoon even allemaal anders, merk je vanzelf als die van jou ook gaan puberen.
Ik bedoelde eigenlijk dat het een automatisme wordt voor TO. Inclusief het de kinderen erop attenderen. Van de kinderen geloof ik heel goed dat die dat niet uit zichzelf gaan doen. Die van mij kan het met 4 jaar al niet.
- Zelf een vaste routine van 1 of 2 minuutjes creeeren als je thuis komt (schoenen uit, jas uit, brooddoos naar de keuken) en je kinderen daarin meenemen (blijven benoemen, blijven herhalen). Pas iets drinken / op de bank neerploffen als de routineklusjes gedaan zijn. Na een keer of 20 wordt het (hopelijk) een automatisme.
quote:sssssst schreef op 23 februari 2017 @ 11:28:
Gaat tot een bepaalde leeftijd prima, daarna treedt de puberteit in en werkt het gewoon even allemaal anders, merk je vanzelf als die van jou ook gaan puberen.
Ik bedoelde eigenlijk dat het een automatisme wordt voor TO. Inclusief het de kinderen erop attenderen. Van de kinderen geloof ik heel goed dat die dat niet uit zichzelf gaan doen. Die van mij kan het met 4 jaar al niet.
donderdag 23 februari 2017 om 11:56
donderdag 23 februari 2017 om 11:58
Was, never ending story of my life.....
Ik werd er ook gek van om elke dag maar met die was bezig te zijn. Sinds kort doe ik het nog maar 2x per week.
Elke dag verzamel ik wel de vieze was en die gooi ik in de wasmand die bij ons gewoon in de badkamer staat.
Op woensdag en zaterdag breng ik alles naar zolder, naar de wasmachine. Sorteren, en dan achter elkaar doordraaien. Ik sorteer op gekleurd/wit en op wel/niet in droger.
Het wasrek en de droger staan ook op zolder. Op woensdag vouw ik de was op die sinds zaterdag al aan de drooglijn hangt. Als iemand eerder iets nodig heeft, haalt ie het er zelf maar af. Ik ruim het ook gelijk op in de juiste kasten. Op zaterdag idem voor de was van woensdag.
De was uit de droger vouw ik eens per week op woensdagavond. Lekker voor de tv op m'n gemakje. Soms doe ik het 's middags al, dan heb ik een vierjarig helpertje dat alle vaatdoekjes netjes op kan vouwen en de sokken bij elkaar kan zoeken.
Strijken doe ik zo min mogelijk, hooguit eens per maand. Ik spaar alles op tot het zoveel wordt dat ik er wel iets mee móet doen of tot ik geen schone bloesjes meer over heb.
Sinds ik het zo doe, ben ik er voor mijn gevoel veel minder mee bezig en kost het volgens mij ook gewoon echt veel minder tijd.
En qua opruimen. Elke avond ruim ik het huis enigszins op. Om de dag ongeveer een stofzuiger erdoor. Op zaterdagochtend doe ik in mijn eentje de benedenverdieping, terwijl de kinderen aan het sporten zijn. Lekker rustig.
Mijn kinderen spelen niet veel in hun slaapkamers, zodat het daar niet zoveel rommel is. Vooral kleding eigenlijk. Dat ruim ik eens per week op of ik vraag hen dat zelf te doen, voordat ik boven ga stoffen en zuigen.
Op zolder hebben wij een speelkamer, die ik eens per 2 maanden samen met de kinderen opruim en schoonmaak.
Ze mogen hier na het ontbijt computeren of tv kijken, maar wel pas nadat de tassen zijn ingepakt en de tanden zijn gepoetst etc. Dus dat moeten ze zelf eerst doen, voordat het tijd is voor leuke dingen. Gaat prima. Ik moet wel opletten dat ze het ook echt doen, maar meestal gaat het goed.
En ondanks dat het nu zo georganiseerd klinkt, ontplof ik ook minstens 1x per week, omdat het sneller een rommel wordt, dan dat ik het kan opruimen, omdat er weer iemand met schoenen aan over mijn net gedweilde vloer loopt of omdat mijn middelste een hele passessie heeft gehad en alle kleren die hij toch maar niet aan wilde, gemakshalve maar in de was heeft gegooid, zodat hij ze niet op hoeft te ruimen etc. etc.
Dus dat is echt heel herkenbaar. Je bent ook maar een mens hoor, geen goede fee die maar met haar stokje hoeft te zwaaien en alles gaat vanzelf.
Ik werd er ook gek van om elke dag maar met die was bezig te zijn. Sinds kort doe ik het nog maar 2x per week.
Elke dag verzamel ik wel de vieze was en die gooi ik in de wasmand die bij ons gewoon in de badkamer staat.
Op woensdag en zaterdag breng ik alles naar zolder, naar de wasmachine. Sorteren, en dan achter elkaar doordraaien. Ik sorteer op gekleurd/wit en op wel/niet in droger.
Het wasrek en de droger staan ook op zolder. Op woensdag vouw ik de was op die sinds zaterdag al aan de drooglijn hangt. Als iemand eerder iets nodig heeft, haalt ie het er zelf maar af. Ik ruim het ook gelijk op in de juiste kasten. Op zaterdag idem voor de was van woensdag.
De was uit de droger vouw ik eens per week op woensdagavond. Lekker voor de tv op m'n gemakje. Soms doe ik het 's middags al, dan heb ik een vierjarig helpertje dat alle vaatdoekjes netjes op kan vouwen en de sokken bij elkaar kan zoeken.
Strijken doe ik zo min mogelijk, hooguit eens per maand. Ik spaar alles op tot het zoveel wordt dat ik er wel iets mee móet doen of tot ik geen schone bloesjes meer over heb.
Sinds ik het zo doe, ben ik er voor mijn gevoel veel minder mee bezig en kost het volgens mij ook gewoon echt veel minder tijd.
En qua opruimen. Elke avond ruim ik het huis enigszins op. Om de dag ongeveer een stofzuiger erdoor. Op zaterdagochtend doe ik in mijn eentje de benedenverdieping, terwijl de kinderen aan het sporten zijn. Lekker rustig.
Mijn kinderen spelen niet veel in hun slaapkamers, zodat het daar niet zoveel rommel is. Vooral kleding eigenlijk. Dat ruim ik eens per week op of ik vraag hen dat zelf te doen, voordat ik boven ga stoffen en zuigen.
Op zolder hebben wij een speelkamer, die ik eens per 2 maanden samen met de kinderen opruim en schoonmaak.
Ze mogen hier na het ontbijt computeren of tv kijken, maar wel pas nadat de tassen zijn ingepakt en de tanden zijn gepoetst etc. Dus dat moeten ze zelf eerst doen, voordat het tijd is voor leuke dingen. Gaat prima. Ik moet wel opletten dat ze het ook echt doen, maar meestal gaat het goed.
En ondanks dat het nu zo georganiseerd klinkt, ontplof ik ook minstens 1x per week, omdat het sneller een rommel wordt, dan dat ik het kan opruimen, omdat er weer iemand met schoenen aan over mijn net gedweilde vloer loopt of omdat mijn middelste een hele passessie heeft gehad en alle kleren die hij toch maar niet aan wilde, gemakshalve maar in de was heeft gegooid, zodat hij ze niet op hoeft te ruimen etc. etc.
Dus dat is echt heel herkenbaar. Je bent ook maar een mens hoor, geen goede fee die maar met haar stokje hoeft te zwaaien en alles gaat vanzelf.
..
donderdag 23 februari 2017 om 11:59
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 11:40:
[...]
ik las anticonceptie
Dit lijkt me by far de beste oplossing. Helaas een beetje te laat.
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 11:40:
[...]
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen?
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.
[...]
ik las anticonceptie
Dit lijkt me by far de beste oplossing. Helaas een beetje te laat.
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 11:40:
[...]
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen?
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.
donderdag 23 februari 2017 om 12:07
quote:nicole123 schreef op 23 februari 2017 @ 11:59:
[...]
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.
Ik herken dat uit mijn studietijd, heerlijk SOGgen, mijn kamer was in een tentamenweek schoner dan ooit, ik kon dan ineens niet leren als ik troep zag.
Nu ben ik meer van de vijf minuten werkjes. In een paar minuten tijd heb je het aanrecht weer schoon en leeg (alles in vaatwasser en doekje erover). Of in een paar minuten even de wc opfrissen. Of een paar dingen uit de wasmand vissen en opruimen. Juist in die korte momenten die anders verloren gaan kun je heel veel doen. Momenten dus dat je ergens op moet wachten (tot het eten gaar is, tot de douche vrij is, tot de koffie is doorgelopen, etc.). Tijd die je anders doodt door op je telefoon te kijken.
[...]
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.
Ik herken dat uit mijn studietijd, heerlijk SOGgen, mijn kamer was in een tentamenweek schoner dan ooit, ik kon dan ineens niet leren als ik troep zag.
Nu ben ik meer van de vijf minuten werkjes. In een paar minuten tijd heb je het aanrecht weer schoon en leeg (alles in vaatwasser en doekje erover). Of in een paar minuten even de wc opfrissen. Of een paar dingen uit de wasmand vissen en opruimen. Juist in die korte momenten die anders verloren gaan kun je heel veel doen. Momenten dus dat je ergens op moet wachten (tot het eten gaar is, tot de douche vrij is, tot de koffie is doorgelopen, etc.). Tijd die je anders doodt door op je telefoon te kijken.
donderdag 23 februari 2017 om 12:09
quote:nicole123 schreef op 23 februari 2017 @ 11:59:
[...]
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.Grote klussen zorgen voor een dramatisch effect. Daar krijg je echt een kick van. Alsof je zo'n programma kijkt waarin ze het huis van een hamsteraar helemaal leeg en schoon maken. Maar dat betekent wel af en toe heel veel werk en een grote, maar wel korte kick. Door bij te houden, af en toe wat te doen, krijg je geen dramatische effecten meer (en dus ook die kick niet), maar het is wel beter behapbaar. Je kunt niet elke week een hele dag besteden aan een verwaarloosde klus (zo'n hele kledingkast opruimen bijvoorbeeld), qua tijd of qua energie. Tenminste, echt haalbaar lijkt dat mij niet. Je kunt wel elke dag een half uurtje iets doen.
[...]
In theorie wel, maar in de praktijk herken ik het wel. Het niet fijn vinden om halve klusjes te doen, het idee hebben dat het veeeel efficienter is als je het morgen doet, want dan kun je achter elkaar door. Dus je hebt helemaal gelijk, maar ik kan me heel goed voorstellen dat TO zich er niet toe kan zetten.
Ook wat TO schrijft over de was opvouwen, dan zien dat de kast niet netjes is en die eigenlijk uit willen ruimen, dan zien dat de kast eigenlijk aan vervanging toe is, etc etc en vervolgens helemaal nergens toe komen is heel herkenbaar. Ik heb ook een waslijst van klussen en klusjes die nog moeten gebeuren en elke keer komt er weer wat bij. Als een monster waarbij voor elke kop die je afhakt er weer zeven nieuwe bijgroeien. En dan zinkt de moed je soms zo in de schoenen dat je maar helemaal niks meer doet. Ik weet dan in theorie best dat ik gewoon ergens moet beginnen, maar in de praktijk is dat soms lastig.Grote klussen zorgen voor een dramatisch effect. Daar krijg je echt een kick van. Alsof je zo'n programma kijkt waarin ze het huis van een hamsteraar helemaal leeg en schoon maken. Maar dat betekent wel af en toe heel veel werk en een grote, maar wel korte kick. Door bij te houden, af en toe wat te doen, krijg je geen dramatische effecten meer (en dus ook die kick niet), maar het is wel beter behapbaar. Je kunt niet elke week een hele dag besteden aan een verwaarloosde klus (zo'n hele kledingkast opruimen bijvoorbeeld), qua tijd of qua energie. Tenminste, echt haalbaar lijkt dat mij niet. Je kunt wel elke dag een half uurtje iets doen.
donderdag 23 februari 2017 om 12:11
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 11:40:
[...]
ik las anticonceptie
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen? Je kunt toch ook als je geen uur hebt maar slechts een kwartier, gewoon beginnen met een kwartier vouwen? Alles wat weg is scheelt dan weer, en dan is de berg weer kleiner als je een paar uur later weer een kwartiertje over hebt. Vouw alvast wat op als de kinderen onder de douche staan of terwijl je man aan het koken is of als je tien minuten over hebt voor de school uit is.
Ik dreig wel regelmatig met marktplaats, maar mijn kinderen zeggen dat dat strafbaar is, waarop ik dan weer zeg dat ik ze ergens in Roemenië ga verkopen en dat dat dan niet te traceren is, waarop zij zeggen dat ze er ook niets aan kunnen doen, want ze hebben mijn genen...
Gelukkig hebben ze gevoel voor humor, want voor anticonceptie is het wat laat. En doorgaans zijn ze ook best te pruimen, ik zit vooral mezelf in de weg.
En je andere post is het punt: dat soort klussen wordt in mijn hoofd héél groot, gaat úren duren en dus de drempel om eraan te beginnen enorm.
[...]
ik las anticonceptie
Rhae, je hoeft toch niet de héle was op te vouwen? Je kunt toch ook als je geen uur hebt maar slechts een kwartier, gewoon beginnen met een kwartier vouwen? Alles wat weg is scheelt dan weer, en dan is de berg weer kleiner als je een paar uur later weer een kwartiertje over hebt. Vouw alvast wat op als de kinderen onder de douche staan of terwijl je man aan het koken is of als je tien minuten over hebt voor de school uit is.
Ik dreig wel regelmatig met marktplaats, maar mijn kinderen zeggen dat dat strafbaar is, waarop ik dan weer zeg dat ik ze ergens in Roemenië ga verkopen en dat dat dan niet te traceren is, waarop zij zeggen dat ze er ook niets aan kunnen doen, want ze hebben mijn genen...
Gelukkig hebben ze gevoel voor humor, want voor anticonceptie is het wat laat. En doorgaans zijn ze ook best te pruimen, ik zit vooral mezelf in de weg.
En je andere post is het punt: dat soort klussen wordt in mijn hoofd héél groot, gaat úren duren en dus de drempel om eraan te beginnen enorm.
donderdag 23 februari 2017 om 12:15
quote:Rhae schreef op 23 februari 2017 @ 12:11:
[...]
Ik dreig wel regelmatig met marktplaats, maar mijn kinderen zeggen dat dat strafbaar is, waarop ik dan weer zeg dat ik ze ergens in Roemenië ga verkopen en dat dat dan niet te traceren is, waarop zij zeggen dat ze er ook niets aan kunnen doen, want ze hebben mijn genen...
Gelukkig hebben ze gevoel voor humor, want voor anticonceptie is het wat laat. En doorgaans zijn ze ook best te pruimen, ik zit vooral mezelf in de weg.
En je andere post is het punt: dat soort klussen wordt in mijn hoofd héél groot, gaat úren duren en dus de drempel om eraan te beginnen enorm.
Heerlijke kinderen dus ook gewoon
Er moet dus vooral iets verzonnen worden om die drempel te verlagen...
[...]
Ik dreig wel regelmatig met marktplaats, maar mijn kinderen zeggen dat dat strafbaar is, waarop ik dan weer zeg dat ik ze ergens in Roemenië ga verkopen en dat dat dan niet te traceren is, waarop zij zeggen dat ze er ook niets aan kunnen doen, want ze hebben mijn genen...
Gelukkig hebben ze gevoel voor humor, want voor anticonceptie is het wat laat. En doorgaans zijn ze ook best te pruimen, ik zit vooral mezelf in de weg.
En je andere post is het punt: dat soort klussen wordt in mijn hoofd héél groot, gaat úren duren en dus de drempel om eraan te beginnen enorm.
Heerlijke kinderen dus ook gewoon
Er moet dus vooral iets verzonnen worden om die drempel te verlagen...
donderdag 23 februari 2017 om 12:25
quote:SF_ schreef op 23 februari 2017 @ 12:09:
[...]
Grote klussen zorgen voor een dramatisch effect. Daar krijg je echt een kick van. Alsof je zo'n programma kijkt waarin ze het huis van een hamsteraar helemaal leeg en schoon maken. Maar dat betekent wel af en toe heel veel werk en een grote, maar wel korte kick. Door bij te houden, af en toe wat te doen, krijg je geen dramatische effecten meer (en dus ook die kick niet), maar het is wel beter behapbaar. Je kunt niet elke week een hele dag besteden aan een verwaarloosde klus (zo'n hele kledingkast opruimen bijvoorbeeld), qua tijd of qua energie. Tenminste, echt haalbaar lijkt dat mij niet. Je kunt wel elke dag een half uurtje iets doen.Ik weet het en ik probeer het (soms) ook wel, maar de praktijk is weerbarstig. Dus daarin snap ik TO heel goed.
[...]
Grote klussen zorgen voor een dramatisch effect. Daar krijg je echt een kick van. Alsof je zo'n programma kijkt waarin ze het huis van een hamsteraar helemaal leeg en schoon maken. Maar dat betekent wel af en toe heel veel werk en een grote, maar wel korte kick. Door bij te houden, af en toe wat te doen, krijg je geen dramatische effecten meer (en dus ook die kick niet), maar het is wel beter behapbaar. Je kunt niet elke week een hele dag besteden aan een verwaarloosde klus (zo'n hele kledingkast opruimen bijvoorbeeld), qua tijd of qua energie. Tenminste, echt haalbaar lijkt dat mij niet. Je kunt wel elke dag een half uurtje iets doen.Ik weet het en ik probeer het (soms) ook wel, maar de praktijk is weerbarstig. Dus daarin snap ik TO heel goed.
donderdag 23 februari 2017 om 12:25
quote:Marana_ schreef op 23 februari 2017 @ 12:07:
[...]
Ik herken dat uit mijn studietijd, heerlijk SOGgen, mijn kamer was in een tentamenweek schoner dan ooit, ik kon dan ineens niet leren als ik troep zag.
Nu ben ik meer van de vijf minuten werkjes. In een paar minuten tijd heb je het aanrecht weer schoon en leeg (alles in vaatwasser en doekje erover). Of in een paar minuten even de wc opfrissen. Of een paar dingen uit de wasmand vissen en opruimen. Juist in die korte momenten die anders verloren gaan kun je heel veel doen. Momenten dus dat je ergens op moet wachten (tot het eten gaar is, tot de douche vrij is, tot de koffie is doorgelopen, etc.). Tijd die je anders doodt door op je telefoon te kijken.Ja dat probeer ik ook altijd... maar in de praktijk gaat het dan altijd net langer duren dan 5 minuten en brandt het eten aan, is de douche alweer bezet en de koffie alweer koud
[...]
Ik herken dat uit mijn studietijd, heerlijk SOGgen, mijn kamer was in een tentamenweek schoner dan ooit, ik kon dan ineens niet leren als ik troep zag.
Nu ben ik meer van de vijf minuten werkjes. In een paar minuten tijd heb je het aanrecht weer schoon en leeg (alles in vaatwasser en doekje erover). Of in een paar minuten even de wc opfrissen. Of een paar dingen uit de wasmand vissen en opruimen. Juist in die korte momenten die anders verloren gaan kun je heel veel doen. Momenten dus dat je ergens op moet wachten (tot het eten gaar is, tot de douche vrij is, tot de koffie is doorgelopen, etc.). Tijd die je anders doodt door op je telefoon te kijken.Ja dat probeer ik ook altijd... maar in de praktijk gaat het dan altijd net langer duren dan 5 minuten en brandt het eten aan, is de douche alweer bezet en de koffie alweer koud
Don't cry, buy a bag and move on.
donderdag 23 februari 2017 om 12:28
quote:nicole123 schreef op 23 februari 2017 @ 12:25:
[...]
Ik weet het en ik probeer het (soms) ook wel, maar de praktijk is weerbarstig. Dus daarin snap ik TO heel goed.
Ik ook, hoor. Ben er ook mee bezig!
Vanwege terugkerende depressies vind ik het heel moeilijk een routine vast te houden. Ik ben nog aan het leren om met kleine, kortdurende klusjes tevreden te zijn, maar het gaat al een paar maanden goed! En het mooiste is dat ik nauwelijks meer een schuldgevoel heb dat ik te weinig in het huishouden zou doen. Want de meeste dingen zijn aardig bij.
[...]
Ik weet het en ik probeer het (soms) ook wel, maar de praktijk is weerbarstig. Dus daarin snap ik TO heel goed.
Ik ook, hoor. Ben er ook mee bezig!
Vanwege terugkerende depressies vind ik het heel moeilijk een routine vast te houden. Ik ben nog aan het leren om met kleine, kortdurende klusjes tevreden te zijn, maar het gaat al een paar maanden goed! En het mooiste is dat ik nauwelijks meer een schuldgevoel heb dat ik te weinig in het huishouden zou doen. Want de meeste dingen zijn aardig bij.
donderdag 23 februari 2017 om 12:29
Voor de problemen van TO heb ik in ieder geval meerdere broodtrommels, snackdoosjes en bekers ingeslagen, dus 's ochtends oude uit de tas en nieuwe erin. Iedereen heeft een eigen wasmand in de kamer en een keer per week was ik alles weg. kleding leg ik avond ervoor klaar en dan strijk ik ook wat gestreken moet worden. ik strijk namelijk nooit in een keer een was weg, want de kreukels van het liggen vind ik verschrikkelijk en het ziet er dan nog niet uit.
Overigens stel ik me nav jouw openingsbericht een kruising tussen Soof en ma flodder voor, in badjas...
Overigens stel ik me nav jouw openingsbericht een kruising tussen Soof en ma flodder voor, in badjas...
Don't cry, buy a bag and move on.
donderdag 23 februari 2017 om 12:30
quote:SF_ schreef op 23 februari 2017 @ 12:28:
[...]
Ik ook, hoor. Ben er ook mee bezig!
Vanwege terugkerende depressies vind ik het heel moeilijk een routine vast te houden. Ik ben nog aan het leren om met kleine, kortdurende klusjes tevreden te zijn, maar het gaat al een paar maanden goed! En het mooiste is dat ik nauwelijks meer een schuldgevoel heb dat ik te weinig in het huishouden zou doen. Want de meeste dingen zijn aardig bij.Wat fijn! Goed bezig
[...]
Ik ook, hoor. Ben er ook mee bezig!
Vanwege terugkerende depressies vind ik het heel moeilijk een routine vast te houden. Ik ben nog aan het leren om met kleine, kortdurende klusjes tevreden te zijn, maar het gaat al een paar maanden goed! En het mooiste is dat ik nauwelijks meer een schuldgevoel heb dat ik te weinig in het huishouden zou doen. Want de meeste dingen zijn aardig bij.Wat fijn! Goed bezig
donderdag 23 februari 2017 om 12:30
quote:daenerys79 schreef op 23 februari 2017 @ 12:25:
[...]
Ja dat probeer ik ook altijd... maar in de praktijk gaat het dan altijd net langer duren dan 5 minuten en brandt het eten aan, is de douche alweer bezet en de koffie alweer koud
Inderdaad.
Of je bent net halverwege en je moet ermee stoppen omdat je maar 5/10 minuten had. Wat betekent dat je een halve was hebt opgehangen en de andere helft nog nat in de trommel ligt, dat je alle kleren uit de kledingkast hebt gehaald, maar geen tijd meer hebt om ze er weer in te leggen en het nog een grotere zooi wordt, dat je wel een sopje hebt gemaakt, maar er geen tijd meer is voor poetsen, dat je administratie over de hele tafel op kleine substapeltjes ligt en je alles maar weer op elkaar gooit omdat de tafel weer vrij moet zijn, etc etc.
[...]
Ja dat probeer ik ook altijd... maar in de praktijk gaat het dan altijd net langer duren dan 5 minuten en brandt het eten aan, is de douche alweer bezet en de koffie alweer koud
Inderdaad.
Of je bent net halverwege en je moet ermee stoppen omdat je maar 5/10 minuten had. Wat betekent dat je een halve was hebt opgehangen en de andere helft nog nat in de trommel ligt, dat je alle kleren uit de kledingkast hebt gehaald, maar geen tijd meer hebt om ze er weer in te leggen en het nog een grotere zooi wordt, dat je wel een sopje hebt gemaakt, maar er geen tijd meer is voor poetsen, dat je administratie over de hele tafel op kleine substapeltjes ligt en je alles maar weer op elkaar gooit omdat de tafel weer vrij moet zijn, etc etc.
'
donderdag 23 februari 2017 om 12:33
quote:nicole123 schreef op 23 februari 2017 @ 12:30:
[...]
Inderdaad.
Of je bent net halverwege en je moet ermee stoppen omdat je maar 5/10 minuten had. Wat betekent dat je een halve was hebt opgehangen en de andere helft nog nat in de trammel ligt, dat je alle kleren uit de kledingkast hebt gehaald, maar geen tijd meer hebt om ze er weer in te leggen en het nog een grotere zooi wordt, dat je wel een sopje hebt gemaakt, maar er geen tijd meer is voor poetsen, dat je administratie over de hele tafel op kleine substapeltjes ligt en je alles maar weer op elkaar gooit omdat de tafel weer vrij moet zijn, etc etc.ja maar dat zijn te grote klusjes, ik kies een klusje in de buurt uit wat niet te lang duurt (dus de wc als ik op de douche wacht, het aanrecht als de koffie doorloopt, en ik gooi de was in de droger want dat gaat lekker snel), en ik haal nooit alle kleren uit de kledingkast (waarom?)
[...]
Inderdaad.
Of je bent net halverwege en je moet ermee stoppen omdat je maar 5/10 minuten had. Wat betekent dat je een halve was hebt opgehangen en de andere helft nog nat in de trammel ligt, dat je alle kleren uit de kledingkast hebt gehaald, maar geen tijd meer hebt om ze er weer in te leggen en het nog een grotere zooi wordt, dat je wel een sopje hebt gemaakt, maar er geen tijd meer is voor poetsen, dat je administratie over de hele tafel op kleine substapeltjes ligt en je alles maar weer op elkaar gooit omdat de tafel weer vrij moet zijn, etc etc.ja maar dat zijn te grote klusjes, ik kies een klusje in de buurt uit wat niet te lang duurt (dus de wc als ik op de douche wacht, het aanrecht als de koffie doorloopt, en ik gooi de was in de droger want dat gaat lekker snel), en ik haal nooit alle kleren uit de kledingkast (waarom?)