Thuis
alle pijlers
Ik bewaar niks!
dinsdag 6 juni 2017 om 08:00
Ik kan vrij goed weggooien, ik hecht ook niet aan spullen, of tig tekeningen van mijn kinderen ( soms tot verdriet, dat wel).
Dan bewaar ik het een blauwe maandag om het daarna alsnog weg te moffelen. Ze hebben zelf nogal de neiging elke scheet te bewaren. Ik ben het tegenovergestelde.
Zo 'erg' dat ik ook geen eerste schoentjes, kledingstukken, speeltjes, rapporten en meer van die dingen heb bewaard.
En al mijn jaargangen foto's staan ergens digitaal te verpieteren.
Nu zijn wij onlangs verhuisd en heb ik helemaal veel weggetieft. Wat een zooi kan een mens verzamelen. Jaargangen Russen ( oude boeken) weggegooid. Meters cd, weg. Oude dvd's: weg.
Beddengoed met kinderopdruk ( ze zijn puber) allemaal weg.
Ik heb rigoreus schoon schip gemaakt en heb helemaal niks meer.
Geen herinneringen.
Ze zitten in mijn hoofd. Maar toch.
Soms knaagt het ook wel een beetje.
Then again: mijn moeder bewaarde ALLES. Ik kreeg een paar jaar geleden een kuub oude kindertekeningen, veterstrik diploma's en meer van dees. Allemaal alsnog weggegooid. Want wat moet ik er mee?
Heeft mijn moeder wel jaren en jaren lopen bewaren.
Wie is er net als ik en kan heel gemakkelijk weggooien?
Of ben jij juist het tegenovergestelde?
Dan bewaar ik het een blauwe maandag om het daarna alsnog weg te moffelen. Ze hebben zelf nogal de neiging elke scheet te bewaren. Ik ben het tegenovergestelde.
Zo 'erg' dat ik ook geen eerste schoentjes, kledingstukken, speeltjes, rapporten en meer van die dingen heb bewaard.
En al mijn jaargangen foto's staan ergens digitaal te verpieteren.
Nu zijn wij onlangs verhuisd en heb ik helemaal veel weggetieft. Wat een zooi kan een mens verzamelen. Jaargangen Russen ( oude boeken) weggegooid. Meters cd, weg. Oude dvd's: weg.
Beddengoed met kinderopdruk ( ze zijn puber) allemaal weg.
Ik heb rigoreus schoon schip gemaakt en heb helemaal niks meer.
Geen herinneringen.
Ze zitten in mijn hoofd. Maar toch.
Soms knaagt het ook wel een beetje.
Then again: mijn moeder bewaarde ALLES. Ik kreeg een paar jaar geleden een kuub oude kindertekeningen, veterstrik diploma's en meer van dees. Allemaal alsnog weggegooid. Want wat moet ik er mee?
Heeft mijn moeder wel jaren en jaren lopen bewaren.
Wie is er net als ik en kan heel gemakkelijk weggooien?
Of ben jij juist het tegenovergestelde?
dinsdag 6 juni 2017 om 09:19
Ik ben zo iemandMevrouw75 schreef: ↑06-06-2017 08:17Waar ik heel erg slecht tegen kan is spullen van anderen weggooien. dus zoals je zegt: tot verdriet van je kinderen hun tekeningen wegmoffelen. Of zoals veel vrouwen doen: de 'troep' van hun man stiekem weggooien, 'want hij merkt het toch niet'. Echt, daar gaan mijn haren van overeind staan, zo erg vind ik dat.
Ik zie het nut niet in van tekeningen van vroeger, of opnames van een of andere duistere band keer 15.
Eentje is genoeg. De rest gooi ik weg.
Tekeningen idem.
Ik heb nog wel wat, maar ik heb hartstikke veel kinderen. Als ik alles wat leuk was ging lopen bewaren dan had ik er een huis bij moeten nemen voor alle zooi.
Ik ben misschien wel het tegenovergestelde van sommigen van jullie: ik gooi heel, heel gemakkelijk weg. Soms wel te gemakkelijk.
Soms heb ik ook wel spijt.
Maar ja.
dinsdag 6 juni 2017 om 09:36
Ik bewaar voor mijn kinderen niet alles. Maar wel dingen die ik leuk vind voor later.
Zoals nu heb ik een map waarin de mooiste peuterspeelzaal dingen gaan. En straks volgt zoiets voor de kleuterschool.
Van de basisschool wil ik alle rapporten bewaren en ook een selectie knutsels of werkjes. Maar dat zie ik met de tijd wel.
Zelf heb ik ook zo van mijn ouders meegekregen en ik vind het mooi om de rapporten door te kijken.
Dus meteen goed wegzetten, dan heb je er geen omkijken naar.
Zoals nu heb ik een map waarin de mooiste peuterspeelzaal dingen gaan. En straks volgt zoiets voor de kleuterschool.
Van de basisschool wil ik alle rapporten bewaren en ook een selectie knutsels of werkjes. Maar dat zie ik met de tijd wel.
Zelf heb ik ook zo van mijn ouders meegekregen en ik vind het mooi om de rapporten door te kijken.
Dus meteen goed wegzetten, dan heb je er geen omkijken naar.
dinsdag 6 juni 2017 om 09:42
Hoeveel kids heb je dan?Yggdrasil- schreef: ↑06-06-2017 09:19Ik ben zo iemand
Ik zie het nut niet in van tekeningen van vroeger, of opnames van een of andere duistere band keer 15.
Eentje is genoeg. De rest gooi ik weg.
Tekeningen idem.
Ik heb nog wel wat, maar ik heb hartstikke veel kinderen. Als ik alles wat leuk was ging lopen bewaren dan had ik er een huis bij moeten nemen voor alle zooi.
Ik ben misschien wel het tegenovergestelde van sommigen van jullie: ik gooi heel, heel gemakkelijk weg. Soms wel te gemakkelijk.
Soms heb ik ook wel spijt.
Maar ja.
dinsdag 6 juni 2017 om 09:52
Hartstikke veel kinderen 
Een middenweg betekent dat je voor ieder kind één doos zou hebben met wat rapporten, tekeningen en andere speciale dingen.
Daar heb je echt geen tweede huis voor nodig.
Zo doe ik het dus. Ik heb soms best moeite met weggooien maar ik doe het wel. Heerlijk om niet enorm veel zooi te hebben.
Maar de speciale dingen van de kinderen bewaar ik wel. Omdat ik het niet aan mij vindt om dingen weg te gooien, die misschien (later) emotionele waarde voor mijn kinderen hebben.
Een middenweg betekent dat je voor ieder kind één doos zou hebben met wat rapporten, tekeningen en andere speciale dingen.
Daar heb je echt geen tweede huis voor nodig.
Zo doe ik het dus. Ik heb soms best moeite met weggooien maar ik doe het wel. Heerlijk om niet enorm veel zooi te hebben.
Maar de speciale dingen van de kinderen bewaar ik wel. Omdat ik het niet aan mij vindt om dingen weg te gooien, die misschien (later) emotionele waarde voor mijn kinderen hebben.
dinsdag 6 juni 2017 om 09:59
Ik probeer een tussenweg te vinden: een zo'n leeg mogelijk huis, maar de sierdingetjes die er staan komen niet gewoon bij de action of xenos vandaan maar zijn dingen die ik op vakantie heb gekocht. De stapels met foto's zijn allemaal gescand. Alleen dingen kopen die ik echt graag wil hebben en waar ik nog geen alternatief voor heb. Dus niet twee tassen maat L, maar een maat S en maat L is prima.
ik heb geen kinderen, maar mn ouders hadden nog wel allerlei werkjes en tekeningen etc van vroeger van mij. Die heb ik allemaal gescand en gefotografeerd en een fotoboek van gemaakt. Scheelt veel ruimte.
ik heb geen kinderen, maar mn ouders hadden nog wel allerlei werkjes en tekeningen etc van vroeger van mij. Die heb ik allemaal gescand en gefotografeerd en een fotoboek van gemaakt. Scheelt veel ruimte.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:02
Ik 'hoard' alleen knutselspullen en dat mag. Ik weet er altijd wel iets mee te maken. Kleding gooi ik vrij rigoreus in de kledingbak. Maar spulletjes met herinneringen eraan klevend niet hoor. Die spullen hebben voor mij een soort ziel gekregen en dan zijn het geen spullen meer maar stoffelijke herinneringen.
Ik heb nog een afzichtelijk ringetje, steentje eruit, die ik ooit van mijn oma heb gekregen. Ze is dood en ik heb bijna niks meer van haar, alleen dat ringetje. Ik zou die nooit wegdoen. Maar heb dan weer geen kinderen, dat scheelt een paar kuub troep, denk ik.
Ik heb nog een afzichtelijk ringetje, steentje eruit, die ik ooit van mijn oma heb gekregen. Ze is dood en ik heb bijna niks meer van haar, alleen dat ringetje. Ik zou die nooit wegdoen. Maar heb dan weer geen kinderen, dat scheelt een paar kuub troep, denk ik.
Member?
dinsdag 6 juni 2017 om 10:09
Ik gooi moeilijk weg... Nu heeft mijn vriend geluk, ik heb last van mijn hormonen en nesteldrang en ben voor het eerst in jaren in staat om gewoon van alles weg te gooien. Oké het is nog steeds geen weggooien, kleding die ik niet meer draag, maar nog goed is moet in de kleding bak van mij. Ooit gekregen/gekochten spullen die nog helemaal mooi zijn maar echt niet gebruikt worden gaan naar de kringloop en laatst een paar flessen drank die bij ons niet op komen (en uiteraard nog dicht zitten) aan anderen uitgedeeld. Babykleding die verwassen was of kleine vlekjes of gaatjes hadden en die de tweede dus niet zal dragen gingen naar het kdv voor reserve kleding. Waren ze erg blij mee overigens.
Maar ik vind het ook zo leuk om onze zoon voor te lezen uit boeken van mij van vroeger, een paar van zijn lievelingsboeken zijn van mij geweest. 100 keer kunnen we die lezen zonder dat het hem verveeld. Dus ook de kinderboeken/prentenboeken die ik nu koop zal ik niet snel weggooien.
En als ik andere kinderen zie spelen met de lego van papa of de barbie van mama lijkt het me alleen maar leuk dat de jongens straks met mijn playmobile en lego kunnen spelen. Ook de spelcomputer van vriend van vroeger blijft nog bewaard, kan gewoon nog op de tv worden aangesloten en is echt leuk om later nog met je kind te spelen. Ik zie bij oppaskinderen dat ze het vaak juist heel leuk en soms ook speciaal vinden dat ze met het oude speelgoed van hun ouders kunnen spelen en hun boeken kunnen lezen. Uit dat oogpunt zal er zeker veel bewaard blijven dat over 20 jaar nog net zo goed te gebruiken is als nu.
Knutsels alleen de echt bijzondere en een mapje met wat tekeningen, eventueel van de knutsels een foto maken en de knutsel zelf weg gooien (of een foto van tijdens het knutselen). Nu is hij pas 20 maanden dus zo veel hebben we er nog niet van, maar ik ga ook biet ieder blaadje waat op gekleurd is door hem bewaren. Een oaar is leuk maar 80 is echt overdreven. Raport zou ik ook graag willen bewaren denk ik, vriendenboekje ed ook. Die krijgt hij binnenkort al ivm een verhuizing, hier zijn er kinderen waar hij al sinds zijn geboorte mee 'speelt', hij zal zig er helaas weinig van herinneren... Maar hij heeft echt de grootste lol met hun en naast dat er foto's van zijn lijkt het me leuk om hun dat in te laten vullen en er een foto van hun bij te plakken.
Ik ben dus heel erg van het bewaren, maar probeer nu wel echt alleen dingen te bewaren die een rede hebben om bewaard te blijven. Emotionele waarde, of een specifiek doel in gebruik. Dingen die niet gebruikt worden en geen echte emotionele waarde hebben of doel moeten weg voor de baby er is. Daarna gaan we verhuizen en ik wil die spullen niet mee nemen en niet nog moeten uitzoeken met een baby van een paar weken en een dreumes die me bezig houden.
Maar ik vind het ook zo leuk om onze zoon voor te lezen uit boeken van mij van vroeger, een paar van zijn lievelingsboeken zijn van mij geweest. 100 keer kunnen we die lezen zonder dat het hem verveeld. Dus ook de kinderboeken/prentenboeken die ik nu koop zal ik niet snel weggooien.
En als ik andere kinderen zie spelen met de lego van papa of de barbie van mama lijkt het me alleen maar leuk dat de jongens straks met mijn playmobile en lego kunnen spelen. Ook de spelcomputer van vriend van vroeger blijft nog bewaard, kan gewoon nog op de tv worden aangesloten en is echt leuk om later nog met je kind te spelen. Ik zie bij oppaskinderen dat ze het vaak juist heel leuk en soms ook speciaal vinden dat ze met het oude speelgoed van hun ouders kunnen spelen en hun boeken kunnen lezen. Uit dat oogpunt zal er zeker veel bewaard blijven dat over 20 jaar nog net zo goed te gebruiken is als nu.
Knutsels alleen de echt bijzondere en een mapje met wat tekeningen, eventueel van de knutsels een foto maken en de knutsel zelf weg gooien (of een foto van tijdens het knutselen). Nu is hij pas 20 maanden dus zo veel hebben we er nog niet van, maar ik ga ook biet ieder blaadje waat op gekleurd is door hem bewaren. Een oaar is leuk maar 80 is echt overdreven. Raport zou ik ook graag willen bewaren denk ik, vriendenboekje ed ook. Die krijgt hij binnenkort al ivm een verhuizing, hier zijn er kinderen waar hij al sinds zijn geboorte mee 'speelt', hij zal zig er helaas weinig van herinneren... Maar hij heeft echt de grootste lol met hun en naast dat er foto's van zijn lijkt het me leuk om hun dat in te laten vullen en er een foto van hun bij te plakken.
Ik ben dus heel erg van het bewaren, maar probeer nu wel echt alleen dingen te bewaren die een rede hebben om bewaard te blijven. Emotionele waarde, of een specifiek doel in gebruik. Dingen die niet gebruikt worden en geen echte emotionele waarde hebben of doel moeten weg voor de baby er is. Daarna gaan we verhuizen en ik wil die spullen niet mee nemen en niet nog moeten uitzoeken met een baby van een paar weken en een dreumes die me bezig houden.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:13
Lang leve de kofferbakverkoop!
Ik ga één keer per jaar op een hele grote kofferbakverkoop staan. Daar verkoop ik alle zooi die ik het afgelopen jaar heb verzameld. En dat verzamelen doe ik dan dus ook wel met die kofferbakverkoop in mijn achterhoofd.
Verder bewaar ik wel dingen als het eerste setje kleding of een rapport, zwemdiploma en dat soort dingen van de kinderen. Daar heb ik een speciale kist voor, waar ik per kind dingen in bewaar.
Ik ga één keer per jaar op een hele grote kofferbakverkoop staan. Daar verkoop ik alle zooi die ik het afgelopen jaar heb verzameld. En dat verzamelen doe ik dan dus ook wel met die kofferbakverkoop in mijn achterhoofd.
Verder bewaar ik wel dingen als het eerste setje kleding of een rapport, zwemdiploma en dat soort dingen van de kinderen. Daar heb ik een speciale kist voor, waar ik per kind dingen in bewaar.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:15
Lange tijd heb ik best veel om mij heen verzameld maar sinds de zwangerschap van de jongste is de " nesteldrang/opruimwoede" blijven hangen 
Dus de spullen vliegen mijn huis uit! Ik stel bij alles de vraag " zou ik het nu kopen?" en " heb ik het het komende jaar nodig?" Nee? Dan gaat het weg. Van tekeningen en knutselwerkjes maak ik foto's, daar wil ik ( ooit, als ik tijd heb) fotoboeken van maken. Van mijn jongste bewaar ik nu bewust van elke kledingmaat het mooiste pakje/jurkje, de rest gaat naar de plaatselijke kledingbank.
Schoonvader verzamelt ( tot spijt van schoonmoeder) echt vanalles. Mijn vriend heeft dat met T-shirts, kassabonnetjes en 1001-dingen die na een verhuizing in de doos " nog uit te zoeken" blijven zitten. Hij heeft inmiddels 4 van die dozen...
En aan mijn 6-jarige zoon begin ik het nu ook te merken maar die kan ik gelukkig nog opvoeden en bijsturen hahaha! Dus regelmatig ga ik met hem de speelgoedlades door om puin te ruimen!
Dus de spullen vliegen mijn huis uit! Ik stel bij alles de vraag " zou ik het nu kopen?" en " heb ik het het komende jaar nodig?" Nee? Dan gaat het weg. Van tekeningen en knutselwerkjes maak ik foto's, daar wil ik ( ooit, als ik tijd heb) fotoboeken van maken. Van mijn jongste bewaar ik nu bewust van elke kledingmaat het mooiste pakje/jurkje, de rest gaat naar de plaatselijke kledingbank.
Schoonvader verzamelt ( tot spijt van schoonmoeder) echt vanalles. Mijn vriend heeft dat met T-shirts, kassabonnetjes en 1001-dingen die na een verhuizing in de doos " nog uit te zoeken" blijven zitten. Hij heeft inmiddels 4 van die dozen...
En aan mijn 6-jarige zoon begin ik het nu ook te merken maar die kan ik gelukkig nog opvoeden en bijsturen hahaha! Dus regelmatig ga ik met hem de speelgoedlades door om puin te ruimen!
dinsdag 6 juni 2017 om 10:20
Ik maak overigens ook heel veel foto's... die staan op 2 externe harde schijven en die liggen op een andere plek, als er dan ooit een stuk gaat/gestolen wordt heb ik altijd de foto's nog. Tik van de molen denk ik dat ik daar zo bang voor ben, ik heb wel spullen van vroeger maar geen foto's. Wel wat van toen ik een jaar of 11 was, maar daar voor niks en daarna van tot mijn studententijd ook niks. Dat vind ik erg jammer. Ik had een vriendin toen ik 3 was die overleed en hoewel ik er herinneringgen aan heb weet ik niet meer hoe ze er uit zag, ik heb geen idee hoe ik er zelf uit zag als baby en zie ook niet of mijn zoon op mij lijkt, heb geen beeld van grootouders, geen foto's van de basisschool en mijn beste vrienden en vriendinnen van toen. Dat vind ik erg jammer.
anoniem_228585 wijzigde dit bericht op 06-06-2017 10:37
0.26% gewijzigd
dinsdag 6 juni 2017 om 10:22
Ik ben extreem weggooierig en heb weinig spullen
Echter andermans spullen gooi ik niet zomaar weg.
Als mijn kinderen bepaalde dingen willen bewaren denk ik mee of dat handig is en zoja hoe we dat netjes kunnen opruimen.
Dat ik geen waarde hecht aan foto's en fysieke herinneringen betekent niet dat zij het onbelangrijk vinden. Ik heb geen gebrek aan inlevingsvermogen
Echter andermans spullen gooi ik niet zomaar weg.
Als mijn kinderen bepaalde dingen willen bewaren denk ik mee of dat handig is en zoja hoe we dat netjes kunnen opruimen.
Dat ik geen waarde hecht aan foto's en fysieke herinneringen betekent niet dat zij het onbelangrijk vinden. Ik heb geen gebrek aan inlevingsvermogen
dinsdag 6 juni 2017 om 10:32
Ik probeer niet alles te bewaren, maar heb tot nu toe van de kleine wel bijna alles bewaard. Al is het op dit moment nog niet zoveel. Vooral kleertjes, maar we willen heel graag een tweede en tot dan bewaar ik het. Tekening ook, al moet ik zeggen niet ieder krabbeltje. Maar de echte tekeningen, die wel (zijn nog op 1 hand te tellen 
)
Verder ben ik wel aan het opruimen, en weg gooien. Probeer iedere dag iets aan te pakken. Het grootste struikelblok wat ik nog moet tackelen is de administratie. Daar liggen nog papieren van 10-15 jaar geleden. Die kunnen echt wel weg.
En dan liggen er nog dvd's zelfs videobanden, oude spelcomputers van vriend, die niet zo snel is met het weg gooien. Al zou hij het waarschijnlijk niet eens merken als ik het weg gooi.
) Verder ben ik wel aan het opruimen, en weg gooien. Probeer iedere dag iets aan te pakken. Het grootste struikelblok wat ik nog moet tackelen is de administratie. Daar liggen nog papieren van 10-15 jaar geleden. Die kunnen echt wel weg.
En dan liggen er nog dvd's zelfs videobanden, oude spelcomputers van vriend, die niet zo snel is met het weg gooien. Al zou hij het waarschijnlijk niet eens merken als ik het weg gooi.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:39
ik bewaar ook te veel. Ik besef heel goed dat als we ooit kleiner gaan wonen ik met een serieus probleem zit. Kinderspullen, dat valt mee. Eén grote doos en dan nog een paar bakken lego en playmobil. Eigen kinderspullen of foto's heb ik bijna niet, mijn moeder heeft de dingen die ik wilde houden verkocht op rommelmarkten. En toen ze verhuisden naar een flat heeft ze zelfs mijn foto-album weggegooid. Waar ik bij stond en nee, ik heb het niet uit de doos gehaald.
Boeken wegdoen kan ik NIET. Tijdschriften als het moet,omdat het echt te erg wordt.
Boeken wegdoen kan ik NIET. Tijdschriften als het moet,omdat het echt te erg wordt.
not all who wander are lost
dinsdag 6 juni 2017 om 10:43
Mijn man is echte bewaarder ( mijn dochter overigens ook maar dat is hier en daar nog wel te sturen). Ik hou van opgeruimd en dat betekend dat ik dus extra snel mijn eigen spullen weg doe. Geen spullen waar herinneringen aan kleven maar wel gewoon kleding die ik niet meer draag of rommel. Ik hou niet zo van allerlei prullaria in de woonkamer maar op de een of andere manier staan er wel altijd spullen van mijn dochter. Ik gooi overigens niks stiekem weg. Nou ja wel eens een stapeltje onafgemaakte tekeningen. Tekening die af zijn gooi ik niet weg. Dan laat ik dochter de mooiste kiezen en die bewaren we. De rest gaat dan wel weg. Bedenk mij nu dat wel echt eens fotoboeken moet gaan maken. Nu staan ze gewoon te niksen op de harde schijf.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:45
I 
opruimen. Ik bewaar ook niet veel. Alleen wel wat de kinderen aan gaat. Dus wat tekeningen, babykleertjes en ik maak ieder jaar een uitnodiging voor hun verjaardag, die bewaar ik ook. Maar daar maak ik straks eens twee mooie koffertjes van met een begeleidende brief en mogen ze dat meenemen als ze uit huis gaan. De rest gaat dan gewoon weg. Ik denk namelijk dat ik het zelf ook niet leuk had gevonden hele dozen mee te moeten nemen. Ik moest wel al mijn oude schoolboeken meenemen van mijn moeder, bracht nog wat op of zou je nog nodig hebben. Ik heb ze weggegooid.
opruimen. Ik bewaar ook niet veel. Alleen wel wat de kinderen aan gaat. Dus wat tekeningen, babykleertjes en ik maak ieder jaar een uitnodiging voor hun verjaardag, die bewaar ik ook. Maar daar maak ik straks eens twee mooie koffertjes van met een begeleidende brief en mogen ze dat meenemen als ze uit huis gaan. De rest gaat dan gewoon weg. Ik denk namelijk dat ik het zelf ook niet leuk had gevonden hele dozen mee te moeten nemen. Ik moest wel al mijn oude schoolboeken meenemen van mijn moeder, bracht nog wat op of zou je nog nodig hebben. Ik heb ze weggegooid.
dinsdag 6 juni 2017 om 11:07
Ik kan heel moeilijk dingen weggooien. Soms heb ik ineens zo'n opruimbui en vind ik dat ik rust moet creëren door dingen weg te doen, maar ik krijg er ALTIJD weer spijt van. Heel stom! Ik baal er echt van dat ik bepaalde dingen uit eerdere periodes van mijn leven niet meer heb omdat ik mezelf zo goed bezig vond. Ik hecht gewoon echt aan spullen. Mijn zus is hetzelfde, mijn broer pleurt alles heel makkelijk weg.
Verder hebben mijn ouders altijd voor de goede middenweg gekozen: broer/zus en ik hebben alle drie een grote plastic doos met daarin wat tekeningen, eerste schoentjes, zwemdiploma's, rapporten, vriendenboekjes, wat schoolwerkjes, enz. Verder hebben we alle drie een paar fotoboeken met onze jeugd er in. Zo'n doos staat op wieltjes en is goed af te sluiten. Als ie in de weg staat rol je 'm onder het bed, of zet je 'm in de schuur of op zolder. Ik vind het iig heel leuk om er af en toe eens door te kijken.
Verder hebben mijn ouders altijd voor de goede middenweg gekozen: broer/zus en ik hebben alle drie een grote plastic doos met daarin wat tekeningen, eerste schoentjes, zwemdiploma's, rapporten, vriendenboekjes, wat schoolwerkjes, enz. Verder hebben we alle drie een paar fotoboeken met onze jeugd er in. Zo'n doos staat op wieltjes en is goed af te sluiten. Als ie in de weg staat rol je 'm onder het bed, of zet je 'm in de schuur of op zolder. Ik vind het iig heel leuk om er af en toe eens door te kijken.
dinsdag 6 juni 2017 om 11:24
Ik ben zelf erg opruimerig, maar mijn man en kinderen zijn grote verzamelaars en kunnen heel moeilijk weggooien. En aangezien ik het ook niet stiekem achter hun rug wil doen, hebben we toch een vol huis.
Ik verstop wel eens spullen. Mijn kinderen doen mee aan elke verzamelrage van de AH etc. Ik word echt gestoord van al die rondslingerende kaartjes, vooral omdat ze op dit moment bijv. zowel voetbalkaartjes, pokemonkaartjes en ruimtevaartkaartjes verzamelen. En dat keer 3 kinderen...... Als ik merk dat de belangstelling voor een thema over gaat, dan stop ik al die kaartjes/flippo's/poppetjes in een doos op zolder en wacht ik af of er ooit nog naar gevraagd wordt. Zo niet, dan kan het na een jaar of zo wel echt weg.
Ik verstop wel eens spullen. Mijn kinderen doen mee aan elke verzamelrage van de AH etc. Ik word echt gestoord van al die rondslingerende kaartjes, vooral omdat ze op dit moment bijv. zowel voetbalkaartjes, pokemonkaartjes en ruimtevaartkaartjes verzamelen. En dat keer 3 kinderen...... Als ik merk dat de belangstelling voor een thema over gaat, dan stop ik al die kaartjes/flippo's/poppetjes in een doos op zolder en wacht ik af of er ooit nog naar gevraagd wordt. Zo niet, dan kan het na een jaar of zo wel echt weg.
..
dinsdag 6 juni 2017 om 12:09
Dingen die toch nooit meer gebruikt gaan worden doe ik weg en ik probeer mijn man zover te krijgen dat hij dat ook bij zijn spullen doet. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn oude cassettebandjes gewoon weggegooid. Hij heeft veel CDs die hij nooit luistert en voor in de auto heeft hij heel veel muziek digitaal bijvoorbeeld, maar hij kan die CDs niet wegdoen. CDs kunnen niet eens meer in mijn laptop en ik denk in de auto ook niet, dus wat heb je eraan? Dat soort dingen dus.
De eerste kleertjes en zo heb ik niet bewaard. Helemaal geen babykleertjes trouwens, in tegenstelling tot de oma's, die wel kleertjes hadden bewaard die de kleinkinderen uiteindelijk nooit aan hebben gehad wegens totale gedateerdheid.
Ik heb geen idee of ze later nog tekeningen zouden willen zien. Zelf heb ik daar in ieder geval nooit last van gehad. Een oud rapport vond ik dan wel grappig, maar ik had ook zonder gekund.
De eerste kleertjes en zo heb ik niet bewaard. Helemaal geen babykleertjes trouwens, in tegenstelling tot de oma's, die wel kleertjes hadden bewaard die de kleinkinderen uiteindelijk nooit aan hebben gehad wegens totale gedateerdheid.
Ik heb geen idee of ze later nog tekeningen zouden willen zien. Zelf heb ik daar in ieder geval nooit last van gehad. Een oud rapport vond ik dan wel grappig, maar ik had ook zonder gekund.
dinsdag 6 juni 2017 om 12:31
Ik geef ook steeds minder om spullen van vroeger. Onlangs zag ik op marktplaats net zo'n koekschaal als die mijn ouders hadden toen ik nog klein was. Ik heb hem gekocht en ik was behoorlijk zenuwachtig toen ik het pakket ontving. En hij voelde nog precies hetzelfde aan en het klonk hetzelfde. Ik wist nog precies hoe ik hem onhoorbaar kon openen. Die slag had ik niet verloren.
Maar vrij snel daarna werd ik onverschilliger. Hij staat er nog wel maar dat is omdat hij goed combineert met de tafel waar hij op staat.
Maar vrij snel daarna werd ik onverschilliger. Hij staat er nog wel maar dat is omdat hij goed combineert met de tafel waar hij op staat.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
dinsdag 6 juni 2017 om 12:47
Toevallig linkte iemand op Facebook vannacht een artikel over hoe men tegenwoordig steeds minder vaak de oude spullen van voorgaande generaties wil overnemen, terwijl dat door die voorgaande generaties kritiekloos en als vanzelfsprekend wel werd gedaan. En dat ouderen in de stress konden schieten als ze moesten verhuizen en de (klein)kinderen gooiden alles weg.
Het was een Amerikaans artikel, maar zeer herkenbaar
Het was een Amerikaans artikel, maar zeer herkenbaar
dinsdag 6 juni 2017 om 12:51
Rapporten van vroeger heb ik wel, en een fotoboek. En nog een paar leesboekjes die de tijd overleefd hebben. Geen babykleertjes (werden daarna nog door de kleinere zusjes gedragen dus denk dat er niet veel van over was, en dat mijn moeder blij was dat het klaar was (na 7 kinderen). Geen tekeningen geen werkstukjes, op 1 borduurwerkje van de lagere school na. En ik mis ze niet
Herinner me nu ineens dat ik jaren geleden bij een nicht op de verjaardag was. Daar zaten nog meer nichten en daar gingen dus de kinderkleertjes van de een op de ander door(dus de zussen gaven onderling de kleertjes van hun kinderen door) Nicht zegt dat ze nog wat heeft voor zus en haalt de doos. Raakt helemaal vertederd bij een peutershirtje "och dat stond hem zo lief" De gaten zaten in dat shirtje, dus dan denk ik: waarom heb je dat bewaard, terwijl nicht heel langzaam tot het besef kwam dat ze dat echt niet meer door kon geven
Herinner me nu ineens dat ik jaren geleden bij een nicht op de verjaardag was. Daar zaten nog meer nichten en daar gingen dus de kinderkleertjes van de een op de ander door(dus de zussen gaven onderling de kleertjes van hun kinderen door) Nicht zegt dat ze nog wat heeft voor zus en haalt de doos. Raakt helemaal vertederd bij een peutershirtje "och dat stond hem zo lief" De gaten zaten in dat shirtje, dus dan denk ik: waarom heb je dat bewaard, terwijl nicht heel langzaam tot het besef kwam dat ze dat echt niet meer door kon geven
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert