Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
zondag 13 augustus 2017 om 11:00
Volledig mee eens, goede post.Andersom schreef: ↑13-08-2017 10:39.
Als we ooit willen dat mensen niet meer gemakshalve kiezen voor die vastgeroeste rolpatronen dan zullen we eerst eens een hele generatie kinderen moeten opvoeden die het kostwinnersmodel niet meer als voorbeeld hebben.
Voor veel jonge ouders is het beeld dat zij van hun jeugd hebben vaak nogal leidend in de keuzes die gemaakt worden. Al dan niet gesteund door hun ouders.
Voor de ontwikkeling van een kind vind ik het ook heel belangrijk dat een kind ten minste één dag per week exclief verzorgd wordt door beide ouders zonder de aanwezigheid van de andere ouder. (Vaak gekend als papadag)
Dus ook als het financieel niet nodig is, of als een van de twee niet gelukkig is in zijn werk, of welke reden ook vind ik dat kinderen voor hun geluk, hun aangeleerde denkbeelden, en hun ontwikkeling recht hebben op ouders die werken en zorgen evenredig over beide ouders verdelen.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 11:00
Oh en gebaseerd op je edit: mannen die zeggen dat ze niet minder kunnen werken vind ik ook een beetje sukkelig, maar zelf doe ik precies hetzelfde.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 10:44Nee, ik voel mezelf niet schuldig, ik vind het gewoon zelf te weinig tijd. Ik ben tegenwoordig ook echt verbaasd als mensen nog 5 dagen werken want ik ben al zo lang eraan gewend dat mensen maar 4 dagen werken, ik werk al ruim meer dan een decennium geen 5 dagen meer. Vind het inmiddels ook echt ouderwets als iemand nog 5 dagen werkt.
Edit: en mannen die zeggen "ik kan echt niet minder werken" vind ik altijd wat sukkelig. Da's eigenlijk wel erg van mezelf, maar ik knap daar echt op af. Ik gaf gister in een ander topic al als voorbeeld dat zelfs Mark Zuckerberg doordeweeks gewoon thuis is voor zijn kinderen, als hij het kan, dan moet Jan Modaal of John, Manager het toch helemaal kunnen.
zondag 13 augustus 2017 om 11:01
fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 10:58Ik heb dat ook een half jaar gedaan, mijn 4 dagen over 5 dagen uitgesmeerd. Kind had continurooster dus het leek me ideaal. Ben er na een half jaar mee opgehouden omdat je weliswaar kortere dagen maakt, maar echt veel meer stress hebt. Vond ik. Het voelde gewoon als 5 volle dagen werken terwijl je maar voor 4 dagen betaald krijgt, ik voelde me echt een dief van mijn eigen portemonnee.
Zo doe ik het dus. 32 uur over vijf dagen. Voorheen 32 uur in vier dagen. Ik vind dit dan juist weer prettiger.
zondag 13 augustus 2017 om 11:03
Als je dicht bij je werk woont is het misschien wel te doen, maar ik had toen een dusdanig lange reistijd dat het er voor mij op neer kwam dat ik er effectief niet meer rust voor terug kreeg. En ik denk ook dat ik inmiddels ook gewoon veel te veel gewend ben aan die 3 dagen weekend.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 11:04
Ongeveer 70% bij ons is man, ja!fashionvictim schreef: ↑12-08-2017 14:02Volgens mij heb jij toch ook nog eens een zogenaamd "mannenberoep", Powercube? Dat meen ik me te herinneren.
Fijn dat je daar niet tegenaan loopt.
zondag 13 augustus 2017 om 11:05
36 uur. Neemt wel veel vrij in de vakanties.
zondag 13 augustus 2017 om 11:06
zondag 13 augustus 2017 om 11:06
fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 11:03Als je dicht bij je werk woont is het misschien wel te doen, maar ik had toen een dusdanig lange reistijd dat het er voor mij op neer kwam dat ik er effectief niet meer rust voor terug kreeg. En ik denk ook dat ik inmiddels ook gewoon veel te veel gewend ben aan die 3 dagen weekend.
Dat is waar. Ik ben verwend qua reistijd.
zondag 13 augustus 2017 om 11:08
En dat in een baan waar het sinds jaar en dag vrij normaal is om parttime max 70% te werken.
zondag 13 augustus 2017 om 11:08
zondag 13 augustus 2017 om 11:08
Maar elk kind is weer anders. Zoveel mensen, zoveel wensen.-Bladora- schreef: ↑13-08-2017 10:38Het is dus echt niet sneu FV. Misschien voel je jezelf schuldig als je maar twee dagen zou hebben, een kind (ik spreek dus uit ervaring) heeft hier echt geen last van. Ik heb oprecht een heerlijke jeugd gehad. Wel hadden m'n ouders door het vele werken vaak vakantie en spendeerden we heel veel tijd op vakantie samen als gezin.
zondag 13 augustus 2017 om 11:18
Nou, ik ben echt niet alleen maar blij hoor, ik hoop dat het loonbaantraject dan ook echt tot werk gaat leiden. En dan wel om deze reden: het is voor mij niet altijd leuk dat mijn vrouw niet snapt dat ik op haar werkdag niet eraan toe kom om de badkamer te hebben gepoetst en de was te hebben weggewerkt. Dat twee kleine kinderen gewoon op zichzelf al veel energie kosten dat ik al blij ben dat ik een vaatwasser heb uitgeruimd en kruimels van tafel geveegd.Lovely7 schreef: ↑13-08-2017 11:08Ik lees hier alleen maar mensen die gelukkig zijn in hun manier en invulling van hun leven. De werkende moeder is blij de huisvrouw is blij. Ik snap dan ook de hele discussie niet van ik zou dit of dat want in principe doet ieder zijn ding. Lekker ieder in zijn waarde laten.
Andersom is het voor mijn vrouw niet altijd leuk om 's morgens soms om 6:45 in de stromende giet naar haar werk te rijden en ik hier dan gezellig met peuter en dreumes op mijn gemak croissantjes eet.
Soms is deze verdeling voor ons relaxt, soms ook niet. Maar ik denk dat als ik bijv zelfs maar twee dagen zou kunnen gaan werken en mijn vrouw al een halve dag minder, dat we allebei meer begrip hebben voor de situatie waar we nu momenteel in zitten.
zondag 13 augustus 2017 om 11:20
.Lovely7 schreef: ↑13-08-2017 11:08Ik lees hier alleen maar mensen die gelukkig zijn in hun manier en invulling van hun leven. De werkende moeder is blij de huisvrouw is blij. Ik snap dan ook de hele discussie niet van ik zou dit of dat want in principe doet ieder zijn ding. Lekker ieder in zijn waarde laten.
Ik hoop dat iedereen ook over twintig jaar nog zo blij is met zijn/haar keuze van nu. Na nog een crisis, misschien een echtscheiding of akelige ziekte, wetswijzigingen noem het maar op.
Ik koos min of meer gedwongen door de omstandigheden 12 jaar geleden ook voor een huisvrouwen bestaan en het daarbij behorende kostwinnersmodel. Achteraf was dat voor ons geen goede keuze. Niet voor mij persoonlijk en inmiddels zie ik het ook niet meer als mogelijkheid binnen de Nederlandse maatschappij.
zondag 13 augustus 2017 om 11:21
Dat vind ik heel vervelend voor je en hoop echt dat jullie daar uit gaan komen.NYC schreef: ↑13-08-2017 11:18Nou, ik ben echt niet alleen maar blij hoor, ik hoop dat het loonbaantraject dan ook echt tot werk gaat leiden. En dan wel om deze reden: het is voor mij niet altijd leuk dat mijn vrouw niet snapt dat ik op haar werkdag niet eraan toe kom om de badkamer te hebben gepoetst en de was te hebben weggewerkt. Dat twee kleine kinderen gewoon op zichzelf al veel energie kosten dat ik al blij ben dat ik een vaatwasser heb uitgeruimd en kruimels van tafel geveegd.
Andersom is het voor mijn vrouw niet altijd leuk om 's morgens soms om 6:45 in de stromende giet naar haar werk te rijden en ik hier dan gezellig met peuter en dreumes op mijn gemak croissantjes eet.
Soms is deze verdeling voor ons relaxt, soms ook niet. Maar ik denk dat als ik bijv zelfs maar twee dagen zou kunnen gaan werken en mijn vrouw al een halve dag minder, dat we allebei meer begrip hebben voor de situatie waar we nu momenteel in zitten.
zondag 13 augustus 2017 om 11:22
Bij ons is het kostwinnersmodel gewoon het voordeligst. Daarbij geef je ook een voorbeeld door zelf alle mogelijkheden te respecteren en te bespreken. Net hoe je je kinderen leert dat er ook homo koppels zijn terwijl wij dat niet zijn.Andersom schreef: ↑13-08-2017 10:39.
Als we ooit willen dat mensen niet meer gemakshalve kiezen voor die vastgeroeste rolpatronen dan zullen we eerst eens een hele generatie kinderen moeten opvoeden die het kostwinnersmodel niet meer als voorbeeld hebben.
Voor veel jonge ouders is het beeld dat zij van hun jeugd hebben vaak nogal leidend in de keuzes die gemaakt worden. Al dan niet gesteund door hun ouders.
Voor de ontwikkeling van een kind vind ik het ook heel belangrijk dat een kind ten minste één dag per week exclusief verzorgd wordt door beide ouders zonder de aanwezigheid van de andere ouder. (Vaak gekend als papadag)
Dus ook als het financieel niet nodig is, of als een van de twee niet gelukkig is in zijn werk, of welke reden ook vind ik dat kinderen voor hun geluk, hun aangeleerde denkbeelden, en hun ontwikkeling recht hebben op ouders die werken en zorgen evenredig over beide ouders verdelen.
zondag 13 augustus 2017 om 11:22
.NYC schreef: ↑13-08-2017 11:18Nou, ik ben echt niet alleen maar blij hoor, ik hoop dat het loonbaantraject dan ook echt tot werk gaat leiden. En dan wel om deze reden: het is voor mij niet altijd leuk dat mijn vrouw niet snapt dat ik op haar werkdag niet eraan toe kom om de badkamer te hebben gepoetst en de was te hebben weggewerkt. Dat twee kleine kinderen gewoon op zichzelf al veel energie kosten dat ik al blij ben dat ik een vaatwasser heb uitgeruimd en kruimels van tafel geveegd.
Andersom is het voor mijn vrouw niet altijd leuk om 's morgens soms om 6:45 in de stromende giet naar haar werk te rijden en ik hier dan gezellig met peuter en dreumes op mijn gemak croissantjes eet.
Soms is deze verdeling voor ons relaxt, soms ook niet. Maar ik denk dat als ik bijv zelfs maar twee dagen zou kunnen gaan werken en mijn vrouw al een halve dag minder, dat we allebei meer begrip hebben voor de situatie waar we nu momenteel in zitten.
Ook dat zie ik als groot voordeel voor het gelijk verdelen van zorg en werk.
zondag 13 augustus 2017 om 11:23
Als je gelukkig wordt van het huishouden doen en voor kinderen zorgen, kun je dat, om een beetje waardering te krijgen, het beste doen in het gezin van een ander (@Bladora).Lovely7 schreef: ↑13-08-2017 11:08Ik lees hier alleen maar mensen die gelukkig zijn in hun manier en invulling van hun leven. De werkende moeder is blij de huisvrouw is blij. Ik snap dan ook de hele discussie niet van ik zou dit of dat want in principe doet ieder zijn ding. Lekker ieder in zijn waarde laten.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
zondag 13 augustus 2017 om 11:25
Niemand weet natuurlijk wat er gebeuren gaat in de toekomst en je weet natuurlijk ook nooit zeker of je de juiste beslissingen neemt dat is allemaal menselijk. Ik denk nu ook wel eens als ik vroeger dit of dat had gedaan dan was er nu dit of dat. Of als ik dat nou eens over mocht doen. Maar ik denk dat iedereen dat wel heeft.Andersom schreef: ↑13-08-2017 11:20.
Ik hoop dat iedereen ook over twintig jaar nog zo blij is met zijn/haar keuze van nu. Na nog een crisis, misschien een echtscheiding of akelige ziekte, wetswijzigingen noem het maar op.
Ik koos min of meer gedwongen door de omstandigheden 12 jaar geleden ook voor een huisvrouwen bestaan en het daarbij behorende kostwinnersmodel. Achteraf was dat voor ons geen goede keuze. Niet voor mij persoonlijk en inmiddels zie ik het ook niet meer als mogelijkheid binnen de Nederlandse maatschappij.
zondag 13 augustus 2017 om 11:28
Ik zou het precies hetzelfde doen als ik het over mocht doen. Heb nergens spijt van.Lovely7 schreef: ↑13-08-2017 11:25Niemand weet natuurlijk wat er gebeuren gaat in de toekomst en je weet natuurlijk ook nooit zeker of je de juiste beslissingen neemt dat is allemaal menselijk. Ik denk nu ook wel eens als ik vroeger dit of dat had gedaan dan was er nu dit of dat. Of als ik dat nou eens over mocht doen. Maar ik denk dat iedereen dat wel heeft.
zondag 13 augustus 2017 om 11:28
.
Het is maar net hoe je rekent. Reken je alleen in het hier en nu dan zal het echt wel zo zijn. Reken je alle lange termijn opties mee, dan is het bijna nooit voordelig om te kiezen voor een kostwinnersmodel. Vooropgesteld dat ieder de baan houdt die hij heeft, en de gene die werkt niet ineens dubbel gaat verdienen.
Verder lijkt het mij juist voor de minstverdienende partner heel belangrijk om juist te blijven werken, dat maakt dat als diegene ooit alleen komt te staan dat hij/zij dan geen gigantische achterstand hoeft in te lopen. Om gelijkwaardig te zijn in je inkomen zou in mijn ogen juist de meest verdiende minder moeten gaan werken, om zo de minst verdienende te laten groeien in salaris. Dan krijgen de kinderen ook niet te maken met een enorme armoedeval als een van de inkomens wegvalt door werkloosheid, scheiding of overlijden.
zondag 13 augustus 2017 om 11:31
.Blondie456 schreef: ↑13-08-2017 11:28Ik zou het precies hetzelfde doen als ik het over mocht doen. Heb nergens spijt van.
Jou kennende hier van het forum denk ik ook dat jij zo ongeveer de enige bent die inderdaad nooit spijt zal krijgen van je keuze omdat jij hier altijd met de meeste overtuiging mee post.
zondag 13 augustus 2017 om 11:32
En dat is ook goed, want het is jouw leven. Ik denk echter wel dat het meespeelt dat jij nu weet dat voor jou alles goed heeft uitgepakt (daarmee bedoel ik natuurlijk niet het overlijden van jouw partner!). Iemand die dezelfde keuze heeft gemaakt maar waarvan het huwelijk wellicht wel op een scheiding is uitgelopen met alle narigheid van dien, die zou misschien terugkijkend een andere keuze hebben gemaakt.Blondie456 schreef: ↑13-08-2017 11:28Ik zou het precies hetzelfde doen als ik het over mocht doen. Heb nergens spijt van.
zondag 13 augustus 2017 om 11:58
Wij hielden er toentertijd tweehonderd gulden meer aan over en ik had geen baan met doorgroeimogelijkheden. Wij hebben toen echt bewust gekozen om mijn man zijn carrière voor te laten gaan omdat wij ook naar later keken. Dar is best wel een risico want inderdaad als je gaat scheiden heeft hij misschien alles en ik niks maar op dat moment ga je daar niet van uit. En daar hebben wij beide geen spijt van gehad omdat daar iets heel goeds uitgekomen is. In principe zou ik nu niet hoeven te werken maar als ik dat niet zo doen zou ik geen extra dingen kunnen doen. En dat vind ik ook belangrijk. Alhoewel het geen enkel probleem zou zijn voor mijn man om mij bv daar geld voor te geven. Alles wordt hier trouwens in een pot gestopt en alles van betaald maar ik zou er minder snel geld uit halen om leuke dingen voor mijzelf te doen als ik zelf niet zou werken.Andersom schreef: ↑13-08-2017 11:28.
Het is maar net hoe je rekent. Reken je alleen in het hier en nu dan zal het echt wel zo zijn. Reken je alle lange termijn opties mee, dan is het bijna nooit voordelig om te kiezen voor een kostwinnersmodel. Vooropgesteld dat ieder de baan houdt die hij heeft, en de gene die werkt niet ineens dubbel gaat verdienen.
Verder lijkt het mij juist voor de minstverdienende partner heel belangrijk om juist te blijven werken, dat maakt dat als diegene ooit alleen komt te staan dat hij/zij dan geen gigantische achterstand hoeft in te lopen. Om gelijkwaardig te zijn in je inkomen zou in mijn ogen juist de meest verdiende minder moeten gaan werken, om zo de minst verdienende te laten groeien in salaris. Dan krijgen de kinderen ook niet te maken met een enorme armoedeval als een van de inkomens wegvalt door werkloosheid, scheiding of overlijden.
zondag 13 augustus 2017 om 12:11
Hele goede post. Ik ben zelf opgegroeid met een fulltime werkende moeder en een afgekeurde (huis)vader. Vanaf dat ik 12 jaar was met alleen een fulltime werkende moeder i.v.m. scheiding. Mijn moeder bleef in ons ouderlijke huis samen met de vier kinderen. Hierdoor sta ik anders in het leven. Ik heb van mijn moeder geleerd dat je als vrouw alles kan, als je je maar inzet.Andersom schreef: ↑13-08-2017 10:39.
Als we ooit willen dat mensen niet meer gemakshalve kiezen voor die vastgeroeste rolpatronen dan zullen we eerst eens een hele generatie kinderen moeten opvoeden die het kostwinnersmodel niet meer als voorbeeld hebben.
Voor veel jonge ouders is het beeld dat zij van hun jeugd hebben vaak nogal leidend in de keuzes die gemaakt worden. Al dan niet gesteund door hun ouders.
Voor de ontwikkeling van een kind vind ik het ook heel belangrijk dat een kind ten minste één dag per week exclusief verzorgd wordt door beide ouders zonder de aanwezigheid van de andere ouder. (Vaak gekend als papadag)
Dus ook als het financieel niet nodig is, of als een van de twee niet gelukkig is in zijn werk, of welke reden ook vind ik dat kinderen voor hun geluk, hun aangeleerde denkbeelden, en hun ontwikkeling recht hebben op ouders die werken en zorgen evenredig over beide ouders verdelen.
Ook toen mijn vader nog thuis woonde deed mijn moeder alles alleen zoals het inkomen verdienen, het huishouden en de opvoeding.
Zelfs klussen deed ze. Mijn moeder zegt zelf over haar scheiding "ik heb het vijfde kind het nest uitgegooid".
Dit is dus (onbewust) mijn rolmodel geweest. Ik heb nooit overwogen om parttime ( of helemaal niet...) te werken. Mijn man werkt ook fulltime ( 4x9 uur). Mijn man kookt altijd, terwijl ik juist van het klussen ben. En samen doen we de rest van de huishouding. Mijn kinderen worden dus ook onbewust met dit rolmodel grootgebracht en dat is een prettige gedachte. Werken doe je namelijk niet alleen voor het geld.
Ik ben wel van mening dat iedereen zelf zijn keuzes moet maken in het leven. Al ben ik anderzijds blij dat de overheid ingrijpt als een thuisblijfmoeder ( helaas toch vaak de vrouw..) na een scheiding aan het werkt wordt gezet dankzij de Participatiewet. Ook ben ik blij dat de PA nog bestaat in deze gevallen omdat ik van mening ben dat als je samen de keuze maakt tijdens het huwelijk dat er geleefd wordt volgens kostwinnersmodel dat de ex-partner na het huwelijk daar nog financieel aan mag bijdragen. En niet de belastingbetaler in de vorm van een bijstandsuitkering. Ik vraag me wel af of die mannen zich wel realiseren dat ze PA moeten betalen na de scheiding voor een aantal jaar Of tot de ex-vrouw een baan vind op minimaal bijstandsniveau.
39% van de huwelijken eindigen in een scheiding volgens de CBS ( cijfers 2015). Toen zaten we nog in de crisis, dus de cijfers zullen ongetwijfeld omhoog gaan. Die 39% uit 2015 zijn alleen cijfers van gehuwde en geregistreerd partnerschap. Hier zitten geen samenwoners die uit elkaar gaan. Werkelijke cijfers zijn daardoor dus hoger.
zondag 13 augustus 2017 om 12:12
Ik werk vier (lange) dagen en mijn man gemiddeld twee. Financieel zou het gunstiger zijn als ik vijf dagen zou werken, maar dit voelt wel gelijkwaardiger in/voor het gezin. Ik denk dus dat je wel een punt zou kunnen hebben.NYC schreef: ↑13-08-2017 11:18Nou, ik ben echt niet alleen maar blij hoor, ik hoop dat het loonbaantraject dan ook echt tot werk gaat leiden. En dan wel om deze reden: het is voor mij niet altijd leuk dat mijn vrouw niet snapt dat ik op haar werkdag niet eraan toe kom om de badkamer te hebben gepoetst en de was te hebben weggewerkt. Dat twee kleine kinderen gewoon op zichzelf al veel energie kosten dat ik al blij ben dat ik een vaatwasser heb uitgeruimd en kruimels van tafel geveegd.
Andersom is het voor mijn vrouw niet altijd leuk om 's morgens soms om 6:45 in de stromende giet naar haar werk te rijden en ik hier dan gezellig met peuter en dreumes op mijn gemak croissantjes eet.
Soms is deze verdeling voor ons relaxt, soms ook niet. Maar ik denk dat als ik bijv zelfs maar twee dagen zou kunnen gaan werken en mijn vrouw al een halve dag minder, dat we allebei meer begrip hebben voor de situatie waar we nu momenteel in zitten.