Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
zondag 13 augustus 2017 om 12:26
.
Dat maakt het voor mij nog onbegrijpelijker. Zo'n ingrijpende beslissing nemen over slechts 200 Gulden.
.en ik had geen baan met doorgroeimogelijkheden. Wij hebben toen echt bewust gekozen om mijn man zijn carrière voor te laten gaan omdat wij ook naar later keken. Dar is best wel een risico want inderdaad als je gaat scheiden heeft hij misschien alles en ik niks maar op dat moment ga je daar niet van uit. En daar hebben wij beide geen spijt van gehad omdat daar iets heel goeds uitgekomen is. In principe zou ik nu niet hoeven te werken maar als ik dat niet zo doen zou ik geen extra dingen kunnen doen. En dat vind ik ook belangrijk. Alhoewel het geen enkel probleem zou zijn voor mijn man om mij bv daar geld voor te geven. Alles wordt hier trouwens in een pot gestopt en alles van betaald maar ik zou er minder snel geld uit halen om leuke dingen voor mijzelf te doen als ik zelf niet zou werken.
In deze zin geef je zelf al aan dat je niet heel goed naar later hebt gekeken. Scheiden is niet het enige risico dat je loopt.
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 12:35
5.77% gewijzigd
zondag 13 augustus 2017 om 12:28
Thuisblijven voor de kinderen zie ik juist als kortetermijndenken, waarbij juist niét naar later gekeken wordt. Op de lange termijn is het namelijk altijd gunstiger als beide partners actief blijven in het arbeidsproces: je blijft aan het werk, voorkomt zo een gat op je cv, blijft op je werk automatisch op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen in je vakgebied, bouwt een eigen pensioen op, krijgt regelmatig opslag waardoor je salaris na een x-aantal jaar hoger is dan wanneer je dan (weer) zou beginnen, je plaatst jezelf niet in een enorme achterstandspositie, je bent als gezin beter bestand tegen tegenslagen (zoals ziekte en ontslag) en mocht de relatie onverhoopt ooit stranden dan ben je in ieder geval niet meer afhankelijk van je ex (of een bijstandsuitkering) maar kun je gewoon zelf in je levensonderhoud voorzien. Daar wegen die paar honderd euro die je man misschien meer binnenharkt dan jij echt niet tegenop hoor.
zondag 13 augustus 2017 om 12:31
ik vraag me af of de huisvrouwen op het moment dat ze bespraken dat ze thuis wilden blijven ook met hun partners de partneralimentatie als gevolg van die keuze hebben besproken?
Dat vraag ik omdat als je scheidingstopics leest mannen vaak heel verontwaardigd zijn over het bedrag dat ze aan alimentatie moeten betalen en ik ben benieuwd of je dat soort dingen als stel dan ook doorrekent.
Dat vraag ik omdat als je scheidingstopics leest mannen vaak heel verontwaardigd zijn over het bedrag dat ze aan alimentatie moeten betalen en ik ben benieuwd of je dat soort dingen als stel dan ook doorrekent.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 12:34
.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 12:31ik vraag me af of de huisvrouwen op het moment dat ze bespraken dat ze thuis wilden blijven ook met hun partners de partneralimentatie als gevolg van die keuze hebben besproken?
Dat vraag ik omdat als je scheidingstopics leest mannen vaak heel verontwaardigd zijn over het bedrag dat ze aan alimentatie moeten betalen en ik ben benieuwd of je dat soort dingen als stel dan ook doorrekent.
Toen ik tijdelijk in die situatie zat hebben we dat wel besproken, ook de verdeling van het spaargeld. Ik vond dat ik dan ruimschoots gecompenseerd zou moeten worden voor het verlies van inkomen en carrière. Helaas hebben we dat nooit zwart op wit gezet, gelukkig hebben we die afspraak ook nooit hoeven uitvoeren.
zondag 13 augustus 2017 om 12:40
Ach zo maakt ieder zijn eigen keuzes en ieder denkt dat ze ee juiste keuzes maken. Ik ben overigens gewoon weer aan t werk gegaan en wij komen niks tekortTr0tter schreef: ↑13-08-2017 12:28Thuisblijven voor de kinderen zie ik juist als kortetermijndenken, waarbij juist niét naar later gekeken wordt. Op de lange termijn is het namelijk altijd gunstiger als beide partners actief blijven in het arbeidsproces: je blijft aan het werk, voorkomt zo een gat op je cv, blijft op je werk automatisch op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen in je vakgebied, bouwt een eigen pensioen op, krijgt regelmatig opslag waardoor je salaris na een x-aantal jaar hoger is dan wanneer je dan (weer) zou beginnen, je plaatst jezelf niet in een enorme achterstandspositie, je bent als gezin beter bestand tegen tegenslagen (zoals ziekte en ontslag) en mocht de relatie onverhoopt ooit stranden dan ben je in ieder geval niet meer afhankelijk van je ex (of een bijstandsuitkering) maar kun je gewoon zelf in je levensonderhoud voorzien. Daar wegen die paar honderd euro die je man misschien meer binnenharkt dan jij echt niet tegenop hoor.
zondag 13 augustus 2017 om 12:52
.
Ik ben ook weer aan het werk gegaan, en we komen op dit moment ook niks te kort. Helaas verdien ik nu slechts twee derde van wat ik toen verdiende en daar werk ik dan ook nog meer uren voor. Pensioengat van mij is daardoor nog wel een probleem, zeker als ik alleen kom te staan. We zijn nu ook bewust bezig om in eigen beheer daarvoor geld te reserveren, plan staat nog een beetje in de kinderschoenen omdat we pas een paar weken weten dat mijn contract een vast contract wordt waardoor mijn salaris veel zekerder zal worden. Ook met het oog op onze twee jaar leeftijdsverschil en hopelijk min of meer tegelijk met pensioen kunnen gaan.
zondag 13 augustus 2017 om 12:54
Bij ons is het het voordeligst, ook op de lange termijn.Andersom schreef: ↑13-08-2017 11:28.
Het is maar net hoe je rekent. Reken je alleen in het hier en nu dan zal het echt wel zo zijn. Reken je alle lange termijn opties mee, dan is het bijna nooit voordelig om te kiezen voor een kostwinnersmodel. Vooropgesteld dat ieder de baan houdt die hij heeft, en de gene die werkt niet ineens dubbel gaat verdienen.
Verder lijkt het mij juist voor de minstverdienende partner heel belangrijk om juist te blijven werken, dat maakt dat als diegene ooit alleen komt te staan dat hij/zij dan geen gigantische achterstand hoeft in te lopen. Om gelijkwaardig te zijn in je inkomen zou in mijn ogen juist de meest verdiende minder moeten gaan werken, om zo de minst verdienende te laten groeien in salaris. Dan krijgen de kinderen ook niet te maken met een enorme armoedeval als een van de inkomens wegvalt door werkloosheid, scheiding of overlijden.
Werkloosheid, scheiding en overlijden hebben wij ingedekt.
Maar ook al was dat niet zo. Het is vaak maar een fase, dat niet werken. Sannesanne (weet niet meer precies de nickname) zegt dat het tijdelijk is, NYC ook, Lovely werkt weer. Een keuze is van zoveel dingen afhankelijk.
zondag 13 augustus 2017 om 12:56
Misschien had ik nu meer geld kunnen hebben als ik gewoon had doorgewerkt maar dat geld kan niet tegenop mijn tijd met mijn kinderen. Ik zou het dan zo ook weer overdoen. Geen twijfel mogelijkAndersom schreef: ↑13-08-2017 12:52.
Ik ben ook weer aan het werk gegaan, en we komen op dit moment ook niks te kort. Helaas verdien ik nu slechts twee derde van wat ik toen verdiende en daar werk ik dan ook nog meer uren voor. Pensioengat van mij is daardoor nog wel een probleem, zeker als ik alleen kom te staan. We zijn nu ook bewust bezig om in eigen beheer daarvoor geld te reserveren, plan staat nog een beetje in de kinderschoenen omdat we pas een paar weken weten dat mijn contract een vast contract wordt waardoor mijn salaris veel zekerder zal worden. Ook met het oog op onze twee jaar leeftijdsverschil en hopelijk min of meer tegelijk met pensioen kunnen gaan.
zondag 13 augustus 2017 om 12:58
Het is inderdaad vaak maar een fase maar wel een fase die je tot en met je pensioen op achterstand zet. Want als vrouw begin je al met een lagere beloning, dan ga je er ook nog eens uit, en over het algemeen is de beloning bij herintreden nog lager geworden en die achterstand haal je nooit meer in.
Zijn jullie bijvoorbeeld verzekerd (als dat bestaat) voor jouw levenslange gederfde inkomsten? Of spaart je man nu extra om jouw pensioen straks aan te vullen tot het niveau wat je gehad zou hebben als je niet die achterstand had?
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 13:02
.Athen1 schreef: ↑13-08-2017 12:54Bij ons is het het voordeligst, ook op de lange termijn.
Werkloosheid, scheiding en overlijden hebben wij ingedekt.
Maar ook al was dat niet zo. Het is vaak maar een fase, dat niet werken. Sannesanne (weet niet meer precies de nickname) zegt dat het tijdelijk is, NYC ook, Lovely werkt weer. Een keuze is van zoveel dingen afhankelijk.
Juist door die tijdelijkheid is het zeer onvoordelig, door het gat in je cv, je pensioen etc.
zondag 13 augustus 2017 om 13:02
Ja. Wij hebben advies gehad van de bank en ons op verschillende manieren ingedekt.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 12:31ik vraag me af of de huisvrouwen op het moment dat ze bespraken dat ze thuis wilden blijven ook met hun partners de partneralimentatie als gevolg van die keuze hebben besproken?
Dat vraag ik omdat als je scheidingstopics leest mannen vaak heel verontwaardigd zijn over het bedrag dat ze aan alimentatie moeten betalen en ik ben benieuwd of je dat soort dingen als stel dan ook doorrekent.
zondag 13 augustus 2017 om 13:03
Mijn ouders hebben dat wel gedaan. Geen idee hoe mijn vader had gereageerd als ze waren gescheiden, want dat hebben ze niet gedaan. Ik weet dat mijn moeder fervent voorstander is van partneralimentatie, ook toen haar man huisman was en zij het evt had moeten betalen.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 12:31ik vraag me af of de huisvrouwen op het moment dat ze bespraken dat ze thuis wilden blijven ook met hun partners de partneralimentatie als gevolg van die keuze hebben besproken?
Dat vraag ik omdat als je scheidingstopics leest mannen vaak heel verontwaardigd zijn over het bedrag dat ze aan alimentatie moeten betalen en ik ben benieuwd of je dat soort dingen als stel dan ook doorrekent.
zondag 13 augustus 2017 om 13:03
Wij zijn in gvg getrouwd en mocht het tot een scheiding komen, dan zal ik partneralimentatie gaan betalen. Wij hebben dit bewust zo gedaan. De reden dat mijn man minder werkt is het gezin. Doordat hij minder werkt, kan ik meer werken. Logisch dus dat hij ook bij een scheiding daarvan kan profiteren.
zondag 13 augustus 2017 om 13:04
Ik vind ook dat je dan ruimschoots gecompenseerd zou moeten worden maar volgens mij zijn er maar weinig stellen die dat soort dingen ook zwart op wit zetten. Volgens mij gaat het vaak een beetje zoals bij jou, wordt wel een beetje besproken, maar tot concrete afspraken komt het nooit.Andersom schreef: ↑13-08-2017 12:34.
Toen ik tijdelijk in die situatie zat hebben we dat wel besproken, ook de verdeling van het spaargeld. Ik vond dat ik dan ruimschoots gecompenseerd zou moeten worden voor het verlies van inkomen en carrière. Helaas hebben we dat nooit zwart op wit gezet, gelukkig hebben we die afspraak ook nooit hoeven uitvoeren.
En helaas heb ik inmiddels ook al heel vaak gezien dat op het moment dat de scheiding wel daar is, de man spontaan vergeten is dat er afspraken waren. En vaak ook nog eens zich in allerlei bochten wringt om onder het enige dat dankzij de wet wel gewoon vastligt, namelijk de partneralimentatie, uit te komen. Ik ben eigenlijk nog nooit een vrouw tegengekomen, ook niet als ze wel werkten, die niet enorm het schip in is gegaan na de scheiding. Cijfers wijzen dat ook uit dat mannen na een scheiding er in inkomen op vooruit gaan terwijl vrouw en kinderen heel veel achteruit gaan.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 13:05
.
Advies van de bank wantrouw ik altijd een beetje, hun advies is er meestal op gebaseerd daar een product mee te verkopen en daar zelf ook nog iets aan te verdienen. Zelfs als je alles heel goed voor elkaar hebt, wil een bank je in een adviesgesprek altijd iets verkopen. De medewerker moet immers zijn targets halen.
(Ik werkte bij een bank en ik kon het niet. Ik kon mensen niet nog iets aansmeren dat ze eigenlijk helemaal niet nodig hadden, maar wat ik nodig moest verkopen om mijn targets en inkomen zeker te stellen.)
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 13:09
35.43% gewijzigd
zondag 13 augustus 2017 om 13:06
fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 13:04Ik vind ook dat je dan ruimschoots gecompenseerd zou moeten worden maar volgens mij zijn er maar weinig stellen die dat soort dingen ook zwart op wit zetten. Volgens mij gaat het vaak een beetje zoals bij jou, wordt wel een beetje besproken, maar tot concrete afspraken komt het nooit.
En helaas heb ik inmiddels ook al heel vaak gezien dat op het moment dat de scheiding wel daar is, de man spontaan vergeten is dat er afspraken waren. En vaak ook nog eens zich in allerlei bochten wringt om onder het enige dat dankzij de wet wel gewoon vastligt, namelijk de partneralimentatie, uit te komen. Ik ben eigenlijk nog nooit een vrouw tegengekomen, ook niet als ze wel werkten, die niet enorm het schip in is gegaan na de scheiding. Cijfers wijzen dat ook uit dat mannen na een scheiding er in inkomen op vooruit gaan terwijl vrouw en kinderen heel veel achteruit gaan.
Ik. Geen enkel schip gezien
zondag 13 augustus 2017 om 13:08
Ik ben ook fervent voorstander van partneralimentatie. Niet voor mezelf, want ik richt mijn leven bewust zo in dat ik noch partneralimentatie hoef te ontvangen, noch te betalen, maar ik vind dat partneralimentatie echt een zeer noodzakelijk middel is om vrouwen en bijgevolg hun kinderen te beschermen. Ik vind het ook heel erg dat men het wil afschaffen.Mevrouw75 schreef: ↑13-08-2017 13:03Mijn ouders hebben dat wel gedaan. Geen idee hoe mijn vader had gereageerd als ze waren gescheiden, want dat hebben ze niet gedaan. Ik weet dat mijn moeder fervent voorstander is van partneralimentatie, ook toen haar man huisman was en zij het evt had moeten betalen.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 13:11
Ik vraag me door mijn persoonlijke geschiedenis echt af of dat zo gaat. Mijn moeder is door een gescheiden moeder, die te trots voor 'de steun' was, grootgebracht (jaren 50) en is zelf uiteindelijk door vanalles en nog wat gestopt met werken en ik, die vanaf haar 5e door een theeschenkende moeder is grootgebracht vind het mentaal weer erg moeilijk om minder dan 4 dagen te gaan werken.summerheat schreef: ↑13-08-2017 12:11Hele goede post. Ik ben zelf opgegroeid met een fulltime werkende moeder en een afgekeurde (huis)vader. Vanaf dat ik 12 jaar was met alleen een fulltime werkende moeder i.v.m. scheiding. Mijn moeder bleef in ons ouderlijke huis samen met de vier kinderen. Hierdoor sta ik anders in het leven. Ik heb van mijn moeder geleerd dat je als vrouw alles kan, als je je maar inzet.
Ook toen mijn vader nog thuis woonde deed mijn moeder alles alleen zoals het inkomen verdienen, het huishouden en de opvoeding.
Zelfs klussen deed ze. Mijn moeder zegt zelf over haar scheiding "ik heb het vijfde kind het nest uitgegooid".
Dit is dus (onbewust) mijn rolmodel geweest. Ik heb nooit overwogen om parttime ( of helemaal niet...) te werken. Mijn man werkt ook fulltime ( 4x9 uur). Mijn man kookt altijd, terwijl ik juist van het klussen ben. En samen doen we de rest van de huishouding. Mijn kinderen worden dus ook onbewust met dit rolmodel grootgebracht en dat is een prettige gedachte. Werken doe je namelijk niet alleen voor het geld.
Ik ben wel van mening dat iedereen zelf zijn keuzes moet maken in het leven. Al ben ik anderzijds blij dat de overheid ingrijpt als een thuisblijfmoeder ( helaas toch vaak de vrouw..) na een scheiding aan het werkt wordt gezet dankzij de Participatiewet. Ook ben ik blij dat de PA nog bestaat in deze gevallen omdat ik van mening ben dat als je samen de keuze maakt tijdens het huwelijk dat er geleefd wordt volgens kostwinnersmodel dat de ex-partner na het huwelijk daar nog financieel aan mag bijdragen. En niet de belastingbetaler in de vorm van een bijstandsuitkering. Ik vraag me wel af of die mannen zich wel realiseren dat ze PA moeten betalen na de scheiding voor een aantal jaar Of tot de ex-vrouw een baan vind op minimaal bijstandsniveau.
39% van de huwelijken eindigen in een scheiding volgens de CBS ( cijfers 2015). Toen zaten we nog in de crisis, dus de cijfers zullen ongetwijfeld omhoog gaan. Die 39% uit 2015 zijn alleen cijfers van gehuwde en geregistreerd partnerschap. Hier zitten geen samenwoners die uit elkaar gaan. Werkelijke cijfers zijn daardoor dus hoger.
zondag 13 augustus 2017 om 13:13
.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 13:08Ik ben ook fervent voorstander van partneralimentatie. Niet voor mezelf, want ik richt mijn leven bewust zo in dat ik noch partneralimentatie hoef te ontvangen, noch te betalen, maar ik vind dat partneralimentatie echt een zeer noodzakelijk middel is om vrouwen en bijgevolg hun kinderen te beschermen. Ik vind het ook heel erg dat men het wil afschaffen.
In veel gevallen wel, maar in andere gevallen niet. Misschien dat er meer overheidsbemoeienis zou moeten komen voor stellen die kiezen voor het kostwinnersmodel. Dat die stellen verplicht worden een en ander vast te stellen en vast te leggen voor als de relatie mis zou lopen.
zondag 13 augustus 2017 om 13:13
Nee, voor mijn gederfde inkomsten zijn we niet verzekerd. Ik heb trouwens een aanvullend pensioenplan gehad, had ik al voor ik mijn man kende. Maar die heb ik vrijgemaakt omdat we andere constructies hebben bedacht. Niets is helemaal gedekt natuurlijk, ik zal er sowieso veel op achteruitgaan bij een scheiding. Maar ik neem dat risico erbij. En mijn man het risico dat hij mij PA moet betalen. Ik zou van een laag inkomen kunnen rondkomen, dus ga er vanuit dat die PA niet lang zal zijn.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 12:58Het is inderdaad vaak maar een fase maar wel een fase die je tot en met je pensioen op achterstand zet. Want als vrouw begin je al met een lagere beloning, dan ga je er ook nog eens uit, en over het algemeen is de beloning bij herintreden nog lager geworden en die achterstand haal je nooit meer in.
Zijn jullie bijvoorbeeld verzekerd (als dat bestaat) voor jouw levenslange gederfde inkomsten? Of spaart je man nu extra om jouw pensioen straks aan te vullen tot het niveau wat je gehad zou hebben als je niet die achterstand had?
zondag 13 augustus 2017 om 13:14
zondag 13 augustus 2017 om 13:17
Oh dat zou heel goed kunnen. Nooit zo over nagedacht eigenlijk.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 13:14Maar ook jij zal alleen al door de verhalen van oma die te trots was voor "de steun" onbewust wel degelijk bepaalde normen hebben meegekregen, mevrouw75. Ik lees bijvoorbeeld in jouw posts ook regelmatig een vergelijkbare koppige trots, al uit zich dat op een andere manier.