Kinderen
alle pijlers
Gastouderopvang
woensdag 20 september 2017 om 15:36
Hallo Allemaal,
Over 5 weekjes moet ik weer gaan werken na mijn zwangerschapsverlof.
Mijn kindje is dan 16 weken en gaat voornamelijk naar een gastoudergezin.
Ouders (Opa's en Oma's) kunnen af en toe wel oppassen, maar niet standaard omdat zij ook nog werken.
Ik werk 28 uur in de zorg, dus onregelmatige diensten, mijn vriend werkt 40 uur in de week wel regelmatige diensten.
ik betekend dus dat ik ook wel eens de weekenden werk en avonddiensten. Dit betekend dus ook dat mijn kindje zelden ook daadwerkelijk 28 uur naar de opvang moet..
Nu is het zo dat ik er super erg tegen op zie, ben er erg emotioneel onder. Ik ben bang dat ik veel dingen van mijn kindje ga missen en sowieso mijn kindje ga missen als ik aan het werk ben. Verder voel ik mij ook erg schuldig dat mijn kindje straks regelmatig naar de opvang moet. Voor mijn gevoel blijf ik het liefst 24 uur per dag bij mijn kindje..
Het liefst zou ik stoppen met werken, maar dit zal financieel niet haalbaar zijn, of we zitten financieel heel erg krap en kunnen eigenlijk niks extra's meer. Ik weet dat ik ook niet moet stoppen met werken, Ik wil mijn kindje alles geven.
Hebben jullie misschien nog tips of ideeën voor mij zodat ik over die vervelende gevoelens heen kom..
Ik weet op het moment echt niet meer wat ik moet, zit met mijn handen in het haar.
Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik mijn kindje in de steek laat..
Alvast heel erg bedankt!
Groetjes Linda
Over 5 weekjes moet ik weer gaan werken na mijn zwangerschapsverlof.
Mijn kindje is dan 16 weken en gaat voornamelijk naar een gastoudergezin.
Ouders (Opa's en Oma's) kunnen af en toe wel oppassen, maar niet standaard omdat zij ook nog werken.
Ik werk 28 uur in de zorg, dus onregelmatige diensten, mijn vriend werkt 40 uur in de week wel regelmatige diensten.
ik betekend dus dat ik ook wel eens de weekenden werk en avonddiensten. Dit betekend dus ook dat mijn kindje zelden ook daadwerkelijk 28 uur naar de opvang moet..
Nu is het zo dat ik er super erg tegen op zie, ben er erg emotioneel onder. Ik ben bang dat ik veel dingen van mijn kindje ga missen en sowieso mijn kindje ga missen als ik aan het werk ben. Verder voel ik mij ook erg schuldig dat mijn kindje straks regelmatig naar de opvang moet. Voor mijn gevoel blijf ik het liefst 24 uur per dag bij mijn kindje..
Het liefst zou ik stoppen met werken, maar dit zal financieel niet haalbaar zijn, of we zitten financieel heel erg krap en kunnen eigenlijk niks extra's meer. Ik weet dat ik ook niet moet stoppen met werken, Ik wil mijn kindje alles geven.
Hebben jullie misschien nog tips of ideeën voor mij zodat ik over die vervelende gevoelens heen kom..
Ik weet op het moment echt niet meer wat ik moet, zit met mijn handen in het haar.
Ik heb gewoon heel erg het gevoel dat ik mijn kindje in de steek laat..
Alvast heel erg bedankt!
Groetjes Linda
anoniem_355025 wijzigde dit bericht op 20-09-2017 16:38
11.10% gewijzigd
woensdag 20 september 2017 om 15:43
woensdag 20 september 2017 om 15:45
woensdag 20 september 2017 om 15:48
TO, adem in, adem uit. Het is pas over 5 weken, dat duurt nog even. Dit zijn je hormonen die spreken.
Het is gewoon zoals het is, je gaat weer aan het werk en jullie kind gaat naar de opvang. Zo doen honderdduizenden gezinnen het en je kind wordt er echt niet slechter van. Het is alleen jouw gevoel en dat mag er zijn hoor, maar hou dat voor ogen.
Kop op, even in het ritme komen.
Het is gewoon zoals het is, je gaat weer aan het werk en jullie kind gaat naar de opvang. Zo doen honderdduizenden gezinnen het en je kind wordt er echt niet slechter van. Het is alleen jouw gevoel en dat mag er zijn hoor, maar hou dat voor ogen.
Kop op, even in het ritme komen.
woensdag 20 september 2017 om 15:49
Nee hoor, ik vond het heerlijk om weer te gaan werken.Next2UinMalibu schreef: ↑20-09-2017 15:41Alle moeders kost dit zobizo moeite. Komt goed. Na een week of 3
woensdag 20 september 2017 om 15:51
Ze wilde even grappig zijn met haar zobizo.
woensdag 20 september 2017 om 15:55
Dat zobizo
TheSky=moreBlue@Malibu
woensdag 20 september 2017 om 15:56
woensdag 20 september 2017 om 15:59
Alles went, echt. Ik dacht dat het me heel zwaar zou vallen toen we ons zoontje voor de eerste wendagen brachten. Maar de tijd vloog voorbij en we zagen dat hij op de opvang erg op zijn gemak was. Inmiddels is hij 1,5 en heeft hij het zo leuk op de opvang dat ik voor hem echt niet anders zou willen! Hij speelt met andere kindjes, ze doen ontzettend veel leuke dingen en hij leert er veel. En de dagen dat hij thuis is zijn ook heerlijk, zo krijgt hij wat mij betreft het beste van twee werelden! En jij ook, want het is echt nog wel fijn om te werken, collega's en uitdagingen te hebben buiten het moederschap. Soms zou ik ook wel iets minder willen werken maar financieel zit dat er ook niet in hier. Daarbij, wat is 28 uur op 1 week? En ik kan je vertellen, het is éxtra leuk om je kindje na je werkdag weer op te halen! 
Succes en nu nog even genieten van je laatste weken verlof!
Succes en nu nog even genieten van je laatste weken verlof!
Live life to the fullest
woensdag 20 september 2017 om 16:05
Hormonen... Ik vond het ook moeilijk hoor, vooral in de fase waar jij nu in zit, dat je er nog tegenaan hikt en allemaal leeuwen en beren op je pad ziet. Toen ik de horde eenmaal over was en ons kind naar de opvang ging werd het makkelijker en inmiddels is het doodnormaal. Het went echt! Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik veel van de kinderen mis (ik werk 28 uur, mijn man 32). Ja, ik heb het eerste lachje van mijn dochter gemist, dat deed die kleine smiecht naar oma terwijl ik gewoon even aan de andere kant van de kamer was (tijdens mijn verlof). En daar heb ik niks aan overgehouden, ik kan er wel om lachen eigenlijk.
Praat er eens goed over door met je vriend. Mist hij teveel van jullie kind op het moment? Voelt hij zich schuldig? Hij werkt nog een stuk meer dan jij, dus als hij zich niet schuldig voelt (en jij ook vindt dat hij zich niet schuldig zou hoeven voelen) dan is ook jouw schuldgevoel niet terecht. Waarmee ik niet zeg dat je het niet zo voelt, want dat doe je wel, maar wel dat het verstandig is om het ook rationeel te zien en keuzes te baseren op de lange termijn ipv op hormonaal gestuurde emoties.
Praat er eens goed over door met je vriend. Mist hij teveel van jullie kind op het moment? Voelt hij zich schuldig? Hij werkt nog een stuk meer dan jij, dus als hij zich niet schuldig voelt (en jij ook vindt dat hij zich niet schuldig zou hoeven voelen) dan is ook jouw schuldgevoel niet terecht. Waarmee ik niet zeg dat je het niet zo voelt, want dat doe je wel, maar wel dat het verstandig is om het ook rationeel te zien en keuzes te baseren op de lange termijn ipv op hormonaal gestuurde emoties.
woensdag 20 september 2017 om 16:05
De eerste dag vind ik het lastigst. Drie kinderen hier en onze kinderen waren alle drie mijn eerste werkdag gewoon thuis. Mijn man was of nam dan vrij zodat ik de eerste dag even alleen maar op mijn werk hoefde te focussen. Ik ben ook altijd niet gelijk een hele week begonnen. Twee dagen werken en dan eerst even weekend, de volgende week pas de hele week gewerkt.
Langzaam opstarten hielp hier prima.
Langzaam opstarten hielp hier prima.
woensdag 20 september 2017 om 16:11
Dit is ook een heel goede tip! Na zo'n periode en vol hormonen en slaaptekort weer gaan werken is al best een uitdaging. Ik was heel blij dat mijn man bij beide baby's 2-3 weken vrij heeft genomen na afloop van mijn verlof, zodat ik heel rustig op kon starten en de kinderen pas naar de opvang gingen toen ik weer een beetje gesetteld was in het werkritme. Heel groot voordeel was ook dat de verzorging van de baby een beetje gelijkgetrokken werd, doordat man ook opeens dagenlang verantwoordelijk was en niet alleen ik. Bij veel stellen die ik ken wordt de voorsprong die de vrouw opbouwt tijdens haar verlof nooit meer 'ingehaald' door de man en blijft zij tot in eeuwigheid de primaire verzorger, waarbij de man dan 'meehelpt'. Die ongelijkheid wilde ik absoluut niet. Ik kan me voorstellen dat op deze termijn 2-3 weken vrij voor je vriend niet meer gaat lukken, maar misschien wel een week of een paar dagen, zodat jij lekker rustig kan opstarten?
woensdag 20 september 2017 om 16:14
Het went echt.
Ik wilde best graag weer gaan werken (vooral na de tweede) maar vond het toch erg moeilijk om mijn kind achter te laten bij oma of het kdv. Voelde niet goed. Maar het went en wie weet vind je het leuk om je collega's weer te zien, aan het werk te zijn etc.
Uiteindelijk vond ik thuis zitten toch wel benauwend en doet werken me heel goed.
Probeer gewoon nog lekker te genieten van die weken thuis en je te focussen op de leuke kanten van werken.
En met 28 uur ben je nog steeds heel veel thuis trouwens.
Ik wilde best graag weer gaan werken (vooral na de tweede) maar vond het toch erg moeilijk om mijn kind achter te laten bij oma of het kdv. Voelde niet goed. Maar het went en wie weet vind je het leuk om je collega's weer te zien, aan het werk te zijn etc.
Uiteindelijk vond ik thuis zitten toch wel benauwend en doet werken me heel goed.
Probeer gewoon nog lekker te genieten van die weken thuis en je te focussen op de leuke kanten van werken.
En met 28 uur ben je nog steeds heel veel thuis trouwens.
woensdag 20 september 2017 om 16:14
woensdag 20 september 2017 om 16:20
.nicole123 schreef: ↑20-09-2017 16:11Dit is ook een heel goede tip! Na zo'n periode en vol hormonen en slaaptekort weer gaan werken is al best een uitdaging. Ik was heel blij dat mijn man bij beide baby's 2-3 weken vrij heeft genomen na afloop van mijn verlof, zodat ik heel rustig op kon starten en de kinderen pas naar de opvang gingen toen ik weer een beetje gesetteld was in het werkritme. Heel groot voordeel was ook dat de verzorging van de baby een beetje gelijkgetrokken werd, doordat man ook opeens dagenlang verantwoordelijk was en niet alleen ik. Bij veel stellen die ik ken wordt de voorsprong die de vrouw opbouwt tijdens haar verlof nooit meer 'ingehaald' door de man en blijft zij tot in eeuwigheid de primaire verzorger, waarbij de man dan 'meehelpt'. Die ongelijkheid wilde ik absoluut niet. Ik kan me voorstellen dat op deze termijn 2-3 weken vrij voor je vriend niet meer gaat lukken, maar misschien wel een week of een paar dagen, zodat jij lekker rustig kan opstarten?
Wij ook niet, man had eerst zijn dag zorg op zaterdag omdat ik op zaterdag kon werken en later is hij 4x9 gaan werken. Hoewel toch nog best iets ongelijk was dat 19 jaar geleden al best heel vooruitstrevend.
woensdag 20 september 2017 om 17:20
Misschien dat ik met borstvoeding nog wat hormonaal is maar zoon is 7 maanden en zou dit ook nog steeds liefste willen. Ik heb voor mezelf al besloten dat ik na dit jaar met mijn sport stop want 32 uur werken in combinatie met sporten in het weekend mis ik zoon te veel.
Ik hou maar in mijn hoofd dat ik die uren nu maak voor het goede doel; sparen voor een huis.
Het helpt niet mee dat mijn baan niet super is, mijn eerste gastouder zwaar tegenviel waardoor kind niet blij was en zoon 's nachts vaak voeding wil. Nu tijdelijk andere gastouder tot zoon naar kdv kan. Hopelijk wordt het dan makkelijker.
Ik hou maar in mijn hoofd dat ik die uren nu maak voor het goede doel; sparen voor een huis.
Het helpt niet mee dat mijn baan niet super is, mijn eerste gastouder zwaar tegenviel waardoor kind niet blij was en zoon 's nachts vaak voeding wil. Nu tijdelijk andere gastouder tot zoon naar kdv kan. Hopelijk wordt het dan makkelijker.
woensdag 20 september 2017 om 18:19
.MN-- schreef: ↑20-09-2017 17:20Misschien dat ik met borstvoeding nog wat hormonaal is maar zoon is 7 maanden en zou dit ook nog steeds liefste willen. Ik heb voor mezelf al besloten dat ik na dit jaar met mijn sport stop want 32 uur werken in combinatie met sporten in het weekend mis ik zoon te veel.
Ik hou maar in mijn hoofd dat ik die uren nu maak voor het goede doel; sparen voor een huis.
Het helpt niet mee dat mijn baan niet super is, mijn eerste gastouder zwaar tegenviel waardoor kind niet blij was en zoon 's nachts vaak voeding wil. Nu tijdelijk andere gastouder tot zoon naar kdv kan. Hopelijk wordt het dan makkelijker.
En voor jezelf, je financiële onafhankelijkheid, je eigenwaarde etcetc.
woensdag 20 september 2017 om 19:48
Ik snap heel goed dat je er tegenop ziet, het is ook zo onnatuurlijk.
Wij hebben het eerste jaar van onze oudste beide gewerkt, maar mijn man was overdag thuis en zo moesten we geen opvang inschakelen. Maar dat vond ik al extreem moeilijk. Toen na een jaar verhuisden we en ben ik gestopt met werken. Beste beslissing ooit! Het geeft ook rust binnen ons gezin. Ooit ga ik weer buitenshuis werken, spreekt voor zich. Nu werk ik af en toe vanuit huis. Ik ben nu zwanger van de 4de en ik denk ook de laatste, daarna ga ik alles weer oppakken.
Onze gedachten was dat we het leven maar 1 keer konden doen zoals we het zouden willen en geld is daarbij niet het belangrijkste voor ons.
Ik snap heel goed dat moeder wel blijven werken, begrijp me niet verkeerd.
Als je het moeilijk blijft vinden, kun je opnieuw de balans opmaken. Ik lees al superfijne tips! Succes
Wij hebben het eerste jaar van onze oudste beide gewerkt, maar mijn man was overdag thuis en zo moesten we geen opvang inschakelen. Maar dat vond ik al extreem moeilijk. Toen na een jaar verhuisden we en ben ik gestopt met werken. Beste beslissing ooit! Het geeft ook rust binnen ons gezin. Ooit ga ik weer buitenshuis werken, spreekt voor zich. Nu werk ik af en toe vanuit huis. Ik ben nu zwanger van de 4de en ik denk ook de laatste, daarna ga ik alles weer oppakken.
Onze gedachten was dat we het leven maar 1 keer konden doen zoals we het zouden willen en geld is daarbij niet het belangrijkste voor ons.
Ik snap heel goed dat moeder wel blijven werken, begrijp me niet verkeerd.
Als je het moeilijk blijft vinden, kun je opnieuw de balans opmaken. Ik lees al superfijne tips! Succes
, voor een betere balans.
woensdag 20 september 2017 om 20:22
woensdag 20 september 2017 om 20:37
Dit deed mijn eerste gastouder ook, echter ook zodra het even niet lekker ging. Gastouder die ik nu heb doet dat niet maar heb er wel meer vertrouwen in.
woensdag 20 september 2017 om 20:47
Ja, dat is belangrijk, het moet wel een fijn (positief) berichtje zijn. Anders werkt het averechts.
Hips, hopsakee en pierlala.
