Eiceldonatie

25-01-2018 17:18 136 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik wil graag in contact komen met vrouwen die een eicel hebben gedoneerd aan familie.

De broer van mijn man is getrouwd met een man en zij hebben al jaren een kinderwens. Nu is het voor hun niet mogelijk om op een natuurlijke manier een kind te krijgen en zijn ze opzoek naar een eiceldonor. Zij willen een bekend iemand omdat ze vinden dat het kindje recht heeft om te weten wie de biologisch moeder is en ook de kans krijgt om die te leren kennen. Nu voel je hem waarschijnlijk al aankomen ze willen ook met mij en mijn man gaan praten of wij hiervoor open staan.

Iemand hier ervaring mee? Ik vind het lastig omdat ik niet weet wat ik ervan moet verwachten en omdat ik misschien zelfs wel bang ben dat ik het kindje meer als mijn kindje ga zien als de ‘bedoeling’ is. Ik denk er al heel lang over na maar vind het lastig om met iemand over te praten omdat niemand is mijn omgeving het heeft meegemaakt en dus niet weet wat je te wachten staat.

Bedankt alvast!
N00R85 schreef:
25-01-2018 20:14
Dat hoeft toch niemand te doen? Het is niet voor niets dat het in Nederland verboden is. Het zorgt altijd voor corruptie en vrouwen die worden uitgebuit, of om de verkeerde redenen hiervoor kiezen.
De verkeerde reden vind ik juist dat iemand het gratis zou doen voor 'n bekende puur wegens gunning. De kans dat je relatie onderling goed blijft is niet gegarandeerd dus dan blijft de donor/draagmoeder met 'n fikse kater over, i.t.t. wanneer ze er gewoon 'n marktconform bedrag voor had ontvangen.
Alle reacties Link kopieren
absor schreef:
25-01-2018 19:29
Nee dan krijg je mensen die kwetsbate zwakke vrouwen uitbuiten. Zoals in diverse detde wereld landen gebeuren. De vrouwen krijgen een grijpstuiver in vergelijking met wat de industrie eraan verdient.

Was nog een situatie dat kind down bleek te hebben en toen lieten de wenspapa's kind toch achter want dat hadden ze niet besteld. (Met alle gevolgen van dien voor de vrouw)
Ik heb zo'n geval gelezen met een man en vrouw, maar die hadden gezegd de zwangerschap te willen laten afbreken en dat had de draagmoeder niet gedaan. Lijkt me een lastige situatie. Je kan een vrouw niet dwingen de zwangerschap af te breken, maar het is het kind van de biologische ouders en die willen het wel afbreken bij die aandoening. Wiens keuze is het dan? En als je alsdraagmoeder het niet afbreekt, wie heeft dan een zorgplicht voor het kind?
Ik zou dat echt niet doen, dat is dan biologisch jouw kind en daar komt niks dan ellende en moeilijkheden van. En ik zou het ook niet eens kunnen!

Ik gun ieder zijn/haar geluk, maar dit is toch kinderen gaan knutselen en bestellen en daar ben ik totaal geen voorstander van! Kies dan voor adoptie.

Bij enige twijfel, niet doen!!!
Je hebt dan dus een kind samen met je schoonbroer?! :facepalm:

Er is een reden waarom dit verboden is in Nederland he. Begin er toch niet aan! Arm kind...
my-little-appletree schreef:
25-01-2018 20:24
Ik heb zo'n geval gelezen met een man en vrouw, maar die hadden gezegd de zwangerschap te willen laten afbreken en dat had de draagmoeder niet gedaan. Lijkt me een lastige situatie. Je kan een vrouw niet dwingen de zwangerschap af te breken, maar het is het kind van de biologische ouders en die willen het wel afbreken bij die aandoening. Wiens keuze is het dan? En als je alsdraagmoeder het niet afbreekt, wie heeft dan een zorgplicht voor het kind?
Als het een zakelijke deal is heeft de klant het laatste woord natuurlijk, dus afbreken als de tests niet goed zijn, maar indien toch met handicap geboren is de klant verantwoordelijk voor de zorg voor t kind (als ze het niet zelf willen houden, dan regelen ze zelf maar een alternatief) Een draagmoeder mag er niet mee opgezadeld blijven zitten en moet gewoon uitbetaald worden voor haar lichamelijke inspanning/tijd etc.
LAgirl82 schreef:
25-01-2018 20:31
Je hebt dan dus een kind samen met je schoonbroer?! :facepalm:

Er is een reden waarom dit verboden is in Nederland he. Begin er toch niet aan! Arm kind...
Echt weer een reactie van iemand die vanachter een computer even wil schoppen.
Kortzichtig, en misschien zou ik ook zo reageren als ik alleen de letters las, zonder een menselijk gevoel erin. Mijn collega stond echter voor hetzelfde, de keuze om een eicel te doneren aan een geliefd homo koppel. De draagmoeder zou dan ook vanuit het buitenland komen. IK had echt veel respect voor haar, dat ze het die mensen gunde, en die mensen kennende was het echt geen gevalletje ärm kind" met een facepalm smilie er achter. Ik zou het zelf niet kunnen omdat ik bang zou zijn dat ik teveel moeder zou voelen over het kind, maar ik vind het echt heel mooi dat er mensen zijn die het wel kunnen doen. Dus alle lof voor jou to, dat je het overweegt. Ik denk wel dat je er zelf van overtuigd moet zijn dat je het kunt en wilt, en dat kun alleen jij bepalen.
Maud27 schreef:
25-01-2018 18:12
Ik ken juist de verhalen andersom. Beste vriendje van m'n zoon heeft twee moeders en het kind is er nooit mee gepest. Sterker nog, ze maken er samen grapjes over. Heel ontspannen.

Ik vind dat je makkelijk praat, je zou zelf in die positie zitten en dan moet je maar je kinderwens opzij zetten. Wat ongelooflijk dat er mensen zo nog denken.

Is dat vanuit christelijk oogpunt of zo?
Nee, helemaal niet vanuit Christelijk oogpunt. Fijn dat jij de verhalen ziet andersom en dat het ook wel goed kan gaan. Ik zie dat zelf in mijn omgeving dus niet en dat kinderen verschrikkelijk gepest worden en kinderen kunnen echt hard zijn tegen elkaar. Ik vind dat echt zielig voor die kinderen. Die kinderen kunnen er zelf niks aan doen en hebben er ook niet voor gekozen om bij ouders te wonen met hetzelfde geslacht die ze met de beste bedoelingen met alle liefde opvoeden. Maar toch worden er vele gepest daarom. Je kunt wel een kinderwens hebben maar denk ook eens aan de toekomst van het kind zelf ipv egoisme van ik wil een kind.
Alle reacties Link kopieren
Wat ontzettend moeilijk!! Draagmoeder zou ik zo wel zijn voor mijn zus, maar een eicel doneren. Pff moeilijk hoor!!
Ik zou bang zijn voor hoe ik dat zou ervaren, dat kan je van te voren niet (echt) weten. Denk toch dat ik het kindje echt als mijn kind zou zien en juist omdat het zo dichtbij is misschien het zo moeilijk is.
Heb je zelf ook al kinderen?
Blondie456 schreef:
25-01-2018 20:38
Nee, helemaal niet vanuit Christelijk oogpunt. Fijn dat jij de verhalen ziet andersom en dat het ook wel goed kan gaan. Ik zie dat zelf in mijn omgeving dus niet en dat kinderen verschrikkelijk gepest worden en kinderen kunnen echt hard zijn tegen elkaar. Ik vind dat echt zielig voor die kinderen. Die kinderen kunnen er zelf niks aan doen en hebben er ook niet voor gekozen om bij ouders te wonen met hetzelfde geslacht die ze met de beste bedoelingen met alle liefde opvoeden. Maar toch worden er vele gepest daarom. Je kunt wel een kinderwens hebben maar denk ook eens aan de toekomst van het kind zelf ipv egoisme van ik wil een kind.
Elk kind wordt geboren uit egoisme toch? En je kunt nooit voorzien wanneer een kind gepest wordt. Kan ook om een bril, beugel, verkeerde broek, verkeerde haarkleur, verkeerde naam waarop gerijmd kan worden enz. enz. Garantie heb je niet.
Joni_de_tweede schreef:
25-01-2018 20:35
Echt weer een reactie van iemand die vanachter een computer even wil schoppen.
Kortzichtig, en misschien zou ik ook zo reageren als ik alleen de letters las, zonder een menselijk gevoel erin. Mijn collega stond echter voor hetzelfde, de keuze om een eicel te doneren aan een geliefd homo koppel. De draagmoeder zou dan ook vanuit het buitenland komen. IK had echt veel respect voor haar, dat ze het die mensen gunde, en die mensen kennende was het echt geen gevalletje ärm kind" met een facepalm smilie er achter. Ik zou het zelf niet kunnen omdat ik bang zou zijn dat ik teveel moeder zou voelen over het kind, maar ik vind het echt heel mooi dat er mensen zijn die het wel kunnen doen. Dus alle lof voor jou to, dat je het overweegt. Ik denk wel dat je er zelf van overtuigd moet zijn dat je het kunt en wilt, en dat kun alleen jij bepalen.

Schoppen? Nee, ik denk aan het kind! Dit is een kindje in elkaar knutselen om maar aan jouw wensen te voldoen zonder te denken aan het kind en zijn toekomst en zijn basis noden.
Hier kan zoveel ellende van komen, ook die draagmoeders vanuit het buitenland zouden ze veel meer aan banden moeten leggen, dit kan toch niet?
Joni_de_tweede schreef:
25-01-2018 20:42
Elk kind wordt geboren uit egoisme toch? En je kunt nooit voorzien wanneer een kind gepest wordt. Kan ook om een bril, beugel, verkeerde broek, verkeerde haarkleur, verkeerde naam waarop gerijmd kan worden enz. enz. Garantie heb je niet.
Daar ben ik mee eens want garantie heb je nooit. Je kunt wel bepaalde dingen uitsluiten zoals 2 ouders met hetzelfde geslacht.
Gaat ook lekker ingewikkeld worden voor het kindje, tante is eigenlijk ook mama, neefjes of nichtjes eigenlijk halfbroertjes of halfzusjes, 2 papa's en gedragen door een wildvreemde vrouw uit Amerika. Je zou voor minder verward raken!
my-little-appletree schreef:
25-01-2018 20:18
Het kind heeft 2 vaders dan en 1 van die vaders is biologisch gezien zijn/haar oom. Ik schrijf niet dat de oom biologisch gezien de vader is, juist andersom. En de tante is biologisch gezien de moeder. En de neefjes/nichtjes zijn biologisch gezien halfbroertjes/zusjes. Dat gaat over de bloedband en die is er met de draagmoeder niet.
Sorry maar dit klopt niet. Vader 2 zou inderdaad oom van het kind genoemd worden maar is aangetrouwd dus is biiologisch niet aanverwant.
Dat TO de biologische moeder is maar tante speelt en haar kinderen halfbroertjes/zusjes zijn dat is waar. En ik neem aan dat TO dat zich ook realiseert.
LAgirl82 schreef:
25-01-2018 20:46
Gaat ook lekker ingewikkeld worden voor het kindje, tante is eigenlijk ook mama, neefjes of nichtjes eigenlijk halfbroertjes of halfzusjes, 2 papa's en gedragen door een wildvreemde vrouw uit Amerika. Je zou voor minder verward raken!
Nee hoor, als je daarin opgeroeid is het heel normaal. En wat fijn dat je zo geliefd bent en een goede begeleiding en thuisbasis hebt.
Alle reacties Link kopieren
MamaIsabel schreef:
25-01-2018 18:00
Omdat ze willen dat het kind de biologische moeder dichtbij heeft mocht het kindje daar hoeft aan hebben.
Alleen al hierom zou ik het niet doen. Dan heeft het kind straks behoefte aan zijn/haar biologische moeder, en dan? Dan moet je dus jouw kind, die er om wat voor reden dan ook behoefte aan jouw nabijheid heeft weer naar huis sturen na een middagje spelen met TanteIsabel.. Ik zou dat zelf niet trekken.

Ze kunnen ook een niet-zó-dichtbije eiceldonor vinden en net als bij zaaddonatie iets afspreken over wanneer het kind contact op mag nemen (geen idee of dit ook wettelijk geregeld is). Dat lijkt me voor het kind ook veel minder verwarrend dan dat ze van jongs af aan weten dat die mevrouw die ze op elke verjaardag zien eigenlijk die mama die ze niet hebben is. En als je dart later pas vertelt is het ook zo shocking.
Als ik het niet zou hoeven dragen zou ik mijn broer of zus wel een eicel willen geven. Waarschijnlijk zou ik altijd wel beseffen dat het mijn biologische kind is, maar als er goed voor gezorgd wordt heb ik daar geen problemen mee. Wel met die betaalde draagmoeder, dat zou ik dan op een andere manier willen. Maar ik ga het echt niet zelf dragen, want dan wordt het van mij.
Alle reacties Link kopieren
Een bevriend homostel heeft ook aan mij gevraagd om draagmoeder te zijn voor hun kindje. Ik heb er heel lang over nagedacht maar ik ga het niet doen. Ik ben te bang dat ik me aan het kindje ga hechten en er uiteindelijk geen afstand van zou kunnen doen. Mijn eicel doneren wil ik niet omdat ik bang zou zijn dat een draagmoeder heel ver weg niet zo gezond zou leven als hoort gedurende de zwangerschap.
Ik snap je enorme twijfel heel erg, er zijn nog steeds momenten dat ik me erg schuldig voel dat ik hen een kind “onthoud”, maar ik kan ze het helaas echt niet geven. Succes met je keuze!
Joni_de_tweede schreef:
25-01-2018 20:51
Nee hoor, als je daarin opgeroeid is het heel normaal. En wat fijn dat je zo geliefd bent en een goede begeleiding en thuisbasis hebt.

Maar in deze maatschappij is het niet normaal, en dat voelen die kinderen ook wel aan hoor.
En wat als het kind jou toch als mama gaat zien? Wat je in feite ook bént.
Kortom, ik zie het zo van MIJN eicel is MIJN kind en no way dat ik dat door en ander op laat voeden. Keuzes maken in het leven bv zoals met hetzelfde geslacht je leven delen is ook keuzes maken voor dingen die dan niet makkelijk kunnen. Tegenwoordig moet alles kunnen en daar ben ik tegen. Je kunt niet altijd alles hebben.
MinkeDeWit schreef:
25-01-2018 20:52
Als ik het niet zou hoeven dragen zou ik mijn broer of zus wel een eicel willen geven. Waarschijnlijk zou ik altijd wel beseffen dat het mijn biologische kind is, maar als er goed voor gezorgd wordt heb ik daar geen problemen mee. Wel met die betaalde draagmoeder, dat zou ik dan op een andere manier willen. Maar ik ga het echt niet zelf dragen, want dan wordt het van mij.
Het IS van jou !!!!
Alle reacties Link kopieren
Isabel, wat mooi dat je dit overweegt! Zoals je de vraag schetst, lijkt het ook dat de wensvaders er goed over nagedacht hebben. Wanneer je met twee vaders opgroeit kan ik mij voorstellen dat je als kind soms vragen hebt die je liever met een moederfiguur bespreekt. Hoe mooi is het dan dat deze in de directe, vertrouwde omgeving er is?
Zeker nu je aangeeft zelf moeder te zijn en jouw/jullie kinderwens al vervuld is, kan ik mij voorstellen dat je dit voorstel nader wilt onderzoeken.

Je kan van tevoren nooit inschatten hoe jij je er later bij zult voelen. Het maakt denk ik een groot verschil dat je het kindje niet zelf draagt en baart, het lijkt mij dat je dan al echt een connectie krijgt en het moeilijk afstand nemen is.

Ik heb zelf 5 IVF behandelingen gehad en was altijd van plan om wanneer onze kinderwens vervuld was een eiceldonatie te doen. Helaas is er een medische reden waarom dat niet meer mag.
Wat ik het meest belastend vond aan de behandelingen was het wachten en de onzekerheid of het zou gaan lukken. Omdat er voor jou in die zin niks van af hangt (jouw kinderwens is vervuld), kan ik me voorstellen dat de belasting in die zin meevalt. Hoe je op de hormonen reageert is niet te voorspellen en de punctie is geen pretje maar ook zo gebeurd.

Ik denk dat je het de tijd moet geven om dingen te onderzoeken en vooral ook goed met jouw man te bespreken. Succes met het maken van de beslissing!
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
25-01-2018 18:24
Als de vrouw ook officieel geregistreerd komt te staan als bio-moeder moet je er rekening mee houden dat je je eigen kind niet te kort doet ivm erfrechten bijv.
Dit is allemaal wettelijk geregeld bij donorschap. Je kunt als donorkinderen geen aanspraak maken op de donor
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
25-01-2018 20:35
Als het een zakelijke deal is heeft de klant het laatste woord natuurlijk, dus afbreken als de tests niet goed zijn, maar indien toch met handicap geboren is de klant verantwoordelijk voor de zorg voor t kind (als ze het niet zelf willen houden, dan regelen ze zelf maar een alternatief) Een draagmoeder mag er niet mee opgezadeld blijven zitten en moet gewoon uitbetaald worden voor haar lichamelijke inspanning/tijd etc.
Maar wat doe je dan als de klant zegt afbreken en de draagmoeder doet het niet? Dwingen? Draagmoeder de zorgplicht geven? Zorgplicht naar biologische ouders maar een aanklacht van onrechtmatige daad tegen de draagmoeder? Of draagmoeder gewoon betalen en zorgplicht naar de biologische ouders omdat het hun risico is?

Ik vind het lastige materie, het is namelijk niet zomaar een zakelijke deal. Er is namelijk iemands lichamelijke integriteit en het leven van een ongeboren kind mee gemoeid. En vaak ook nog 2 landen met andere wetten en regelgeving.

Maar hier heeft toch natuurlijk helemaal niks aan.

@ to, mijn bewegredenen heb ik al gegeven dus alleen nog het advies om hier heel goed over na te denken en niks overhaast te doen. Sterkte met het nemen van deze beslissing.
Alle reacties Link kopieren
Joni_de_tweede schreef:
25-01-2018 20:35
Echt weer een reactie van iemand die vanachter een computer even wil schoppen.
Kortzichtig, en misschien zou ik ook zo reageren als ik alleen de letters las, zonder een menselijk gevoel erin. Mijn collega stond echter voor hetzelfde, de keuze om een eicel te doneren aan een geliefd homo koppel. De draagmoeder zou dan ook vanuit het buitenland komen. IK had echt veel respect voor haar, dat ze het die mensen gunde, en die mensen kennende was het echt geen gevalletje ärm kind" met een facepalm smilie er achter. Ik zou het zelf niet kunnen omdat ik bang zou zijn dat ik teveel moeder zou voelen over het kind, maar ik vind het echt heel mooi dat er mensen zijn die het wel kunnen doen. Dus alle lof voor jou to, dat je het overweegt. Ik denk wel dat je er zelf van overtuigd moet zijn dat je het kunt en wilt, en dat kun alleen jij bepalen.
Sorry, maar jouw reactie is juist ondoordacht. Jij redeneert alleen vanuit de wensouders. Degene op wie je reageert is juist degene die vanuit het kind denkt. Dat is geen schoppen, dat is gewoon de realiteit. Ik ben zelf een kind van een (anonieme) donor, en ik zie maar al te vaak dat alleen aan de belangen van de wensouders wordt gedacht
poeszie wijzigde dit bericht op 25-01-2018 21:08
0.52% gewijzigd

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven