Zwanger
alle pijlers
BOM moeders?
zondag 25 februari 2018 om 17:59
Inmiddels ben ik 35 en 6 jaar vrijgezel. Veel gedate, maar kom de juiste persoon waar ik langer een relatie mee wil niet tegen.
Wel heb ik een kinderwens en zit ik er steeds meer over te denken dit alleen te gaan doen. Heb een fijn leven, goede baan, leuk sociaal netwerk, veel liefde te geven voor een kindje en zal het kindje ook alles kunnen bieden wat het nodig heeft.
Vind het echt een hele moeilijke beslissing en hoor hier graag ervaringsverhalen.
Hoe is het om alleenstaand moeder te zijn?
Waar heb jij de donor vandaan? Is het een bekende, of anoniem?
Ook een stukje verdriet komt er bij merk ik, wil zo graag een gezinnetje met een leuke man. Dat was mijn ideaal, dat moet ik dan ook loslaten.
Hoelang heb jij over de beslissing gedaan en hoe heb je je voorbereid?
Ben benieuwd, hoor graag van jullie.
Dit topic biedt geen ruimte voor discussie. Graag een topic met gelijkgestemden. Bedankt!
Wel heb ik een kinderwens en zit ik er steeds meer over te denken dit alleen te gaan doen. Heb een fijn leven, goede baan, leuk sociaal netwerk, veel liefde te geven voor een kindje en zal het kindje ook alles kunnen bieden wat het nodig heeft.
Vind het echt een hele moeilijke beslissing en hoor hier graag ervaringsverhalen.
Hoe is het om alleenstaand moeder te zijn?
Waar heb jij de donor vandaan? Is het een bekende, of anoniem?
Ook een stukje verdriet komt er bij merk ik, wil zo graag een gezinnetje met een leuke man. Dat was mijn ideaal, dat moet ik dan ook loslaten.
Hoelang heb jij over de beslissing gedaan en hoe heb je je voorbereid?
Ben benieuwd, hoor graag van jullie.
Dit topic biedt geen ruimte voor discussie. Graag een topic met gelijkgestemden. Bedankt!
anoniem_186668 wijzigde dit bericht op 25-02-2018 18:14
5.29% gewijzigd
zondag 25 februari 2018 om 18:29
Dank je!KeaAlpine schreef: ↑25-02-2018 18:24Deze wel, maar er is een langlopend BAM topic, namelijk 'Kind in je uppie - deel 8'
zwanger/kind-in-je-uppie-deel-8/list_messages/396213
In deel 1 t/m 7 staan natuurlijk ook heel veel ervaringen en verhalen.
En inderdaad dat badgateway is super storend! Hopelijk morgen minder, erger mij rot dus maar even van de site.
Vanavond of morgen weer terug voor reactie.
zondag 25 februari 2018 om 18:33
Nee, die rottige vrijheid van meningsuiting ook altijd. En tegenspraak is echt zó waardeloos. Kon het maar verboden worden, wanneer het jou uitkomt. In alle andere gevallen is het wel een groot goed, uiteraard.
Tegenspraak. Bah.
zondag 25 februari 2018 om 18:41
Heel veel reacties die je krijgt/ hoort is dat het heel zwaar zal zijn om in je eentje een kind op toe voeden (in tegenstelling tot een stel). Maar omdat de wens bij mij zo sterk was heb ik het absoluut niet zo ervaren. Met eentje=geentje bedoel ik dat ik het zonder en met een kind als even zwaar/ licht heb ervaren. Je leven verandert natuurlijk zodra er een kind komt. Maar of dat meteen als “zwaar” te bestempelen valt? Niet in mijn geval.
Zo te lezen in je OP heb je ook je leven voldoende op orden en een voldoende groot sociaal netwerk om je heen.
De keuze hier is ook heel snel gemaakt. Althans de wens is er altijd geweest en ik heb altijd gezegd dat ik sowieso ooit kinderen wilde, desnoods alleen. Toen het besluit eenmaal gevallen is dat de situatie stabiel genoeg was daarvoor, was het ook een vrij snel proces. Ik vind het lastig hier te veel uit te wijden in verband met herkenbaarheid.
zondag 25 februari 2018 om 19:01
Ik heb ooit bewust gekozen om een kind te krijgen. Had een soort van vriend die geen vader wilde zijn in de zin van verantwoording maar wel een vriend (leuke dingen enzo) Ik vond dat toen prima.
Het liep alleen iets anders waardoor die vriend zich niet meer in onze 'afspraak" kon vinden. (lang verhaal)
Ik was richting 30, leuke goed betalende baan, avond werk en er was een ruimte waar ik de baby kon laten slapen en alle collega's waren het er mee eens
Het liep allemaal heel anders. Het zwanger worden zelf, ik werd minder valide, kraamzorg liet baby vallen waardoor hij NAH kreeg en hij had al wat genetische mankementen.
Maar spijt van alleen? NEE.
Echt het gaf me juist enorm veel rust dat ik kon doen wat ik wilde op welk tijdstip ik wilde zonder dat ik iemand stoorde of die om me heen hing om te kunnen helpen terwijl dat niet kan
Voorbeeld. Ik heb later een vriend leren kennen waar ik nu 13 mee samen ben. Daar heb ik dus ook kinderziektes ed mee doorgemaakt En echt, hij bedoelt het goed is super lief maar als je kindje pseudo kroep heeft zit ik toch echt liever alleen in de badkamer te stomen dan dat er zo'n vent om je heen draait met iedere 5 minuten "kan ik wat doen"
Maar ja als ie blijft slapen is het ook niet goed natuurlijk
Wij latten en heb dus door de week alle tijd aan mijzelf Zou het best zwaar vinden een partner die iedere dag thuis komt.
Je bent wat makkelijker met eten, opruimen etc. Geen ja maar ik heb wel trek zullen we vast eten als jij met kind vanuit school al wat gesnackt hebt bv.
Als zoon een bui /aanval heeft kan ik al mijn aandacht op hem richten Met een partner moet je de aandacht toch verdelen Dat merk ik vooral in lange vakanties.
Ik ben dus vóór
Het liep alleen iets anders waardoor die vriend zich niet meer in onze 'afspraak" kon vinden. (lang verhaal)
Ik was richting 30, leuke goed betalende baan, avond werk en er was een ruimte waar ik de baby kon laten slapen en alle collega's waren het er mee eens
Het liep allemaal heel anders. Het zwanger worden zelf, ik werd minder valide, kraamzorg liet baby vallen waardoor hij NAH kreeg en hij had al wat genetische mankementen.
Maar spijt van alleen? NEE.
Echt het gaf me juist enorm veel rust dat ik kon doen wat ik wilde op welk tijdstip ik wilde zonder dat ik iemand stoorde of die om me heen hing om te kunnen helpen terwijl dat niet kan
Voorbeeld. Ik heb later een vriend leren kennen waar ik nu 13 mee samen ben. Daar heb ik dus ook kinderziektes ed mee doorgemaakt En echt, hij bedoelt het goed is super lief maar als je kindje pseudo kroep heeft zit ik toch echt liever alleen in de badkamer te stomen dan dat er zo'n vent om je heen draait met iedere 5 minuten "kan ik wat doen"
Maar ja als ie blijft slapen is het ook niet goed natuurlijk
Wij latten en heb dus door de week alle tijd aan mijzelf Zou het best zwaar vinden een partner die iedere dag thuis komt.
Je bent wat makkelijker met eten, opruimen etc. Geen ja maar ik heb wel trek zullen we vast eten als jij met kind vanuit school al wat gesnackt hebt bv.
Als zoon een bui /aanval heeft kan ik al mijn aandacht op hem richten Met een partner moet je de aandacht toch verdelen Dat merk ik vooral in lange vakanties.
Ik ben dus vóór
zondag 25 februari 2018 om 19:12
Jeetje Nina, heftig verhaal. Hoe oud is jouw kind nu?
En kan hij nog redelijk normaal functioneren of is de NAH dusdanig op voorgrond dat dit niet meer mogelijk is? Heb zelf jarenlang gewerkt met mensen met NAH..
En die vriend, daar is je kind ook van? Maar uiteindelijk wilde hij geen verantwoordelijkheid e.d. meer, begrijp ik dat zo goed?
Fijn dat het ondanks alles, voor jou zoveel rust heeft gegeven en dat je het zelfstandig zo goed red. Bewonderenswaardig ook.
Pisca klinkt fijn hoe het voor jou is. Zelf is mijn wens ook groot, ben er al jaren aan toe. Lijkt me zo fijn. Heb een kind alles te bieden.
Het liefst zou ik het van een bekende willen, een vriend van mij heeft al kinderen en wil denken over donor worden.
Lijkt me prettig dat mijn kind zijn vader kent en er naar toe kan wanneer hij het wel.
Hoe is dit bij jou? Als je niet teveel wilt uitweiden en ik vragen stel waar je geen antwoord op wilt geven, dan is dat prima hoor.
En kan hij nog redelijk normaal functioneren of is de NAH dusdanig op voorgrond dat dit niet meer mogelijk is? Heb zelf jarenlang gewerkt met mensen met NAH..
En die vriend, daar is je kind ook van? Maar uiteindelijk wilde hij geen verantwoordelijkheid e.d. meer, begrijp ik dat zo goed?
Fijn dat het ondanks alles, voor jou zoveel rust heeft gegeven en dat je het zelfstandig zo goed red. Bewonderenswaardig ook.
Pisca klinkt fijn hoe het voor jou is. Zelf is mijn wens ook groot, ben er al jaren aan toe. Lijkt me zo fijn. Heb een kind alles te bieden.
Het liefst zou ik het van een bekende willen, een vriend van mij heeft al kinderen en wil denken over donor worden.
Lijkt me prettig dat mijn kind zijn vader kent en er naar toe kan wanneer hij het wel.
Hoe is dit bij jou? Als je niet teveel wilt uitweiden en ik vragen stel waar je geen antwoord op wilt geven, dan is dat prima hoor.
zondag 25 februari 2018 om 19:34
zondag 25 februari 2018 om 19:40
Ik lees mee 
Ik zit zelf ook in een soortgelijk schuitje, inmiddels 32 (binnenkort 33) en steeds meer zit ik me af te vragen of de kinderwens die er is, ook een wens is die ik wil realiseren. Met alle afwegingen die er bij komen kijken. Bij mij speelt ook mee, dat ik me sterk afvraag hoe een deel van mijn omgeving zou reageren. Met name mijn vader, en die kant van de familie. Niet dat ze extreem conservatief zijn, helemaal niet juist, maar toch denk ik dat dit wel eens negatieve reacties zou kunnen teweeg brengen. En wat vind ik daar van, en wat als dat zo is. Hoe ga ik daar dan mee om. Zeker omdat we als gezin en familie enorm close zijn. Maar goed, dat is maar een van de vele afwegingen.
Een ander aspect vind ik wel de afwezigheid van een vaderfiguur. Niet dat ik denk dat kinderen niet prima zonder vader (of moeder) kunnen opgroeien (er zijn genoeg gezinnen waar dit (al dan niet gewild) gebeurt). Maar ik zou het wel belangrijk vinden dat mijn kind niet alleen maar omringd wordt door vrouwen en een opa. Hoe zorg je ervoor dat je kind daar meer van mee krijgt? Genoeg om over na te denken, lees daarom dus graag mee.
Ik zit zelf ook in een soortgelijk schuitje, inmiddels 32 (binnenkort 33) en steeds meer zit ik me af te vragen of de kinderwens die er is, ook een wens is die ik wil realiseren. Met alle afwegingen die er bij komen kijken. Bij mij speelt ook mee, dat ik me sterk afvraag hoe een deel van mijn omgeving zou reageren. Met name mijn vader, en die kant van de familie. Niet dat ze extreem conservatief zijn, helemaal niet juist, maar toch denk ik dat dit wel eens negatieve reacties zou kunnen teweeg brengen. En wat vind ik daar van, en wat als dat zo is. Hoe ga ik daar dan mee om. Zeker omdat we als gezin en familie enorm close zijn. Maar goed, dat is maar een van de vele afwegingen.Een ander aspect vind ik wel de afwezigheid van een vaderfiguur. Niet dat ik denk dat kinderen niet prima zonder vader (of moeder) kunnen opgroeien (er zijn genoeg gezinnen waar dit (al dan niet gewild) gebeurt). Maar ik zou het wel belangrijk vinden dat mijn kind niet alleen maar omringd wordt door vrouwen en een opa. Hoe zorg je ervoor dat je kind daar meer van mee krijgt? Genoeg om over na te denken, lees daarom dus graag mee.
..and that's the way the cookie crumbles.
zondag 25 februari 2018 om 20:09
Mijn omgeving is heel openminded, heb nog van niemand negatieve reacties gehoord alleen steunende. Dat is heel prettig.
En een vaderfiguur, ben zelf ook opgegroeid zonder vaderfiguur en ben er echt niet anders van geworden.
Wat dat betreft heb je het niet in de hand. Mijn moeder heeft in een huwelijk kinderen gekregen en ik groei op zonder vader.
Een kind van een BAM moeder kan een vaderfiguur krijgen doordat er toch een leuke partner komt. Je hebt het niet voor het zeggen.
Wat ik wel belangrijk vind is dat mijn kind geen vragen heeft, dat alles open en eerlijk vanaf het begin besproken kan worden. Het liefst van een bekende donor en dan zien wat zijn rol wordt.
Mocht dat niet lukken dan een donor zoeken die niet moeilijk doet als het kind eerder dan zijn 16e zijn vader wil ontmoeten. En ook enigszins een rol wil spelen mocht het kind daar behoefte aan hebben.
En een vaderfiguur, ben zelf ook opgegroeid zonder vaderfiguur en ben er echt niet anders van geworden.
Wat dat betreft heb je het niet in de hand. Mijn moeder heeft in een huwelijk kinderen gekregen en ik groei op zonder vader.
Een kind van een BAM moeder kan een vaderfiguur krijgen doordat er toch een leuke partner komt. Je hebt het niet voor het zeggen.
Wat ik wel belangrijk vind is dat mijn kind geen vragen heeft, dat alles open en eerlijk vanaf het begin besproken kan worden. Het liefst van een bekende donor en dan zien wat zijn rol wordt.
Mocht dat niet lukken dan een donor zoeken die niet moeilijk doet als het kind eerder dan zijn 16e zijn vader wil ontmoeten. En ook enigszins een rol wil spelen mocht het kind daar behoefte aan hebben.
zondag 25 februari 2018 om 20:13
Voor veel vrouwen is het BAM-schap een tweede keus.
Jammer maar helaas.
Ik ben wel zo fanatiek dat ik dat 'geen echte BAM' vind, maar in de praktijk zie je dat verschil natuurlijk niet.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 februari 2018 om 20:14
Ik vind het een groot goed, daarom leg ik TO even uit hoe het hier werkt.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 februari 2018 om 20:16
zondag 25 februari 2018 om 20:20
In mijn omgeving is dat de normaalste zaak van de wereld.ElizabethThatcher schreef: ↑25-02-2018 20:16Er zijn maar heel weinig mensen echt bewust alleenstaand natuurlijk.
En met het toenemende aantal singles heb ik de indruk dat er steeds meer mensen voor kiezen.
Maar ik heb daar verder geen cijfers over.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 februari 2018 om 20:35
zondag 25 februari 2018 om 21:06
Echt?ElizabethThatcher schreef: ↑25-02-2018 20:45Ik ken er dus niet een. Wel een aantal singles, maar die zijn toch naarstig op zoek.
Ik heb getrouwde vriendinnen en single vriendinnen. En geen van de singles is op zoek.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 februari 2018 om 21:29
karin12345 schreef: ↑25-02-2018 21:23Hij komt er langzaamaan achter, dat jij echt geen verkering met hem wil.
En blijkbaar vindt ie dat erg?
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 februari 2018 om 22:03
Zoon is 16 en nee functioneert niet normaal (nou ja, anders dan anders iigywtje schreef: ↑25-02-2018 19:12Jeetje Nina, heftig verhaal. Hoe oud is jouw kind nu?
En kan hij nog redelijk normaal functioneren of is de NAH dusdanig op voorgrond dat dit niet meer mogelijk is? Heb zelf jarenlang gewerkt met mensen met NAH..
En die vriend, daar is je kind ook van? Maar uiteindelijk wilde hij geen verantwoordelijkheid e.d. meer, begrijp ik dat zo goed?
Fijn dat het ondanks alles, voor jou zoveel rust heeft gegeven en dat je het zelfstandig zo goed red. Bewonderenswaardig ook.
) En nee zoon is niet van mijn huidige vriend. Die heb ik leren kennen toen zoon 3.5 jaar was. Ik had geen zin in een relatie, blijkbaar de juiste niet tegengekomen, en had een vriendmetseks relatie, wel een van jaren trouwens. Waarom hij niet in beeld is is nogal een verhaal en heb ik wel hier en daar geschreven. Heel in het kort. Had dus een "relatie" met voorwaarden waarvan er één was dat ik een kind wilde. Hij wilde geen vader rol eventueel wel een vriend des huizens/oom rol. Ik vond dat meer dan prima
Ik ben echter verkracht en bleek daarna zwanger Hij wilde graag een test, ik niet Dan zou de dader daar ook van op de hoogte zijn Ik was namelijk na 2 miskramen al in geen 7 jaar weer zwanger geworden (niet door gebrek aan oefening
) En het risico dat ik wéér niet zwanger zou worden en dan te oud zou zijn woog voor mij zwaarder dan wie het verwekt zou hebben. Hij kon daar niets mee (logisch) Hij heeft me nog bijgestaan tijdens de zwangerschap en heeft de baby nog gezien Daarna heb ik het langzaam afgekapt.
zondag 25 februari 2018 om 22:08
Nou ja, ik denk wel veel eigenlijk.ElizabethThatcher schreef: ↑25-02-2018 20:16Er zijn maar heel weinig mensen echt bewust alleenstaand natuurlijk.
Niet dat je bewust een hele leuke partner de deur wijst maar dat je geen genoegen neemt met een halfommetje.
Veel te veel mensen willen het sprookje van een man, kindjes en een huisdier en nemen dan genoegen met iemand waar ze blijkbaar toch niet oud mee kunnen worden.
Ik heb relaties genoeg gehad maar nooit dé partner waarvan ik dacht dáár word ik oud mee. Met huidige vriend heb ik dat wel. Daar heb ik echt mee van "straks zie ik het gebeuren dat de thuiszorg weg loopt als je zo doet"
Of ik zie ons al zitten straks alletwee achter een scherm op ons 90e (we houden allebei van bepaalde games) Als ik hem niet tegen was gekomen had ik écht liever zonder partner geweest. Kwestie van geen genoegen willen nemen met B keus.
zondag 25 februari 2018 om 22:13
