BOM moeders?

25-02-2018 17:59 55 berichten
Inmiddels ben ik 35 en 6 jaar vrijgezel. Veel gedate, maar kom de juiste persoon waar ik langer een relatie mee wil niet tegen.
Wel heb ik een kinderwens en zit ik er steeds meer over te denken dit alleen te gaan doen. Heb een fijn leven, goede baan, leuk sociaal netwerk, veel liefde te geven voor een kindje en zal het kindje ook alles kunnen bieden wat het nodig heeft.

Vind het echt een hele moeilijke beslissing en hoor hier graag ervaringsverhalen.
Hoe is het om alleenstaand moeder te zijn?
Waar heb jij de donor vandaan? Is het een bekende, of anoniem?
Ook een stukje verdriet komt er bij merk ik, wil zo graag een gezinnetje met een leuke man. Dat was mijn ideaal, dat moet ik dan ook loslaten.

Hoelang heb jij over de beslissing gedaan en hoe heb je je voorbereid?

Ben benieuwd, hoor graag van jullie.

Dit topic biedt geen ruimte voor discussie. Graag een topic met gelijkgestemden. Bedankt!
anoniem_186668 wijzigde dit bericht op 25-02-2018 18:14
5.29% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
ElizabethThatcher schreef:
25-02-2018 22:13
Nee, als in: ik ben liever alleen dan samen met iemand, ook al zou het wel A keuze (nare typering trouwens) zijn.
Tja, wist ff niks anders :D

Verder beetje vreemde redenering Er is altijd een reden waarom je niet met iemand een relatie aan gaat. Maar ook dat is bewust alleen omdat je bewust die keuze maakt.
Alle reacties Link kopieren
nina1966 schreef:
25-02-2018 22:52
Tja, wist ff niks anders :D

Verder beetje vreemde redenering Er is altijd een reden waarom je niet met iemand een relatie aan gaat. Maar ook dat is bewust alleen omdat je bewust die keuze maakt.
Zoals er ook altijd een reden is om wel een relatie aan te gaan.

Ik heb die vraag regelmatig aan mensen teruggegeven. Als ze mij vroegen waarom ik liever single was (dat moet namelijk wel minstens voortkomen uit een jeugdtrauma) dan vroeg ik waarom zij een relatie hadden. Vonden ze zonder uitzondering een rare vraag. Kwamen ze niet verder dan: ik vind het prettig.
Verder dan dat kwam ik ook niet met verklaren waarom ik liever single was.

Nu heb ik niet de indruk dat jij het zo bedoelt, maar ik noem het even ter illustratie hoe diep doordrongen onze maatschappij is van de norm dat iedereen een relatie moet willen.

En daar beginnen mensen ook al over tegen peuters: mijn zoon speelde op die leeftijd vaak met de dochter van een vriendin van mij. Toen zeiden mensen al dingen als 'heb je al een vriendinnetje?' of zelfs 'ga je later met haar trouwen?'.
If something didn't work the first time, start getting used to that feeling.
Week 10 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren
ywtje schreef:
25-02-2018 20:09
Mijn omgeving is heel openminded, heb nog van niemand negatieve reacties gehoord alleen steunende. Dat is heel prettig.

En een vaderfiguur, ben zelf ook opgegroeid zonder vaderfiguur en ben er echt niet anders van geworden.
Wat dat betreft heb je het niet in de hand. Mijn moeder heeft in een huwelijk kinderen gekregen en ik groei op zonder vader.
Een kind van een BAM moeder kan een vaderfiguur krijgen doordat er toch een leuke partner komt. Je hebt het niet voor het zeggen.
Wat ik wel belangrijk vind is dat mijn kind geen vragen heeft, dat alles open en eerlijk vanaf het begin besproken kan worden. Het liefst van een bekende donor en dan zien wat zijn rol wordt.
Mocht dat niet lukken dan een donor zoeken die niet moeilijk doet als het kind eerder dan zijn 16e zijn vader wil ontmoeten. En ook enigszins een rol wil spelen mocht het kind daar behoefte aan hebben.
Dus jij bent hier al heel open over? Dat is bij mij niet het geval. Ik ben nog te veel in twijfel om dit met iedereen te delen. Wil niet zeggen dat ik het er met niemand over heb, wel met een goede vriendin, zus en moeder. Zij reageren ook alleen maar positief.
M.b.t. vaderfiguur, fijn om te lezen, want dat is precies wat ik bedoelde, dat er genoeg kinderen zonder vader opgroeien en hartstikke prima terecht komen. Toch kan ik me wel voorstellen dat wanneer je bijvoorbeeld een zoontje krijgt, deze meer behoefte heeft aan een mannelijk rolfiguur. Maar goed, misschien is dat wel allemaal vooroordeel in mijn hoofd.
Eens met je dat openheid over donor, eerlijkheid over waar kom je vandaan enz. enorm belangrijk is. Als ik één ding zeker weet is dat ik daar inderdaad heel bewust eerlijk over zal zijn. Ik denk dat het alleen maar schadelijk is voor kind en zelf relatie met het kind als je daar geheimzinnig over doet of niet eerlijk over bent.

Of het BOM, BAM of wat anders heet.. we weten allemaal wat er bedoelt wordt ;-)
..and that's the way the cookie crumbles.
Alle reacties Link kopieren
ywtje schreef:
25-02-2018 19:12
Pisca klinkt fijn hoe het voor jou is. Zelf is mijn wens ook groot, ben er al jaren aan toe. Lijkt me zo fijn. Heb een kind alles te bieden.
Het liefst zou ik het van een bekende willen, een vriend van mij heeft al kinderen en wil denken over donor worden.
Lijkt me prettig dat mijn kind zijn vader kent en er naar toe kan wanneer hij het wel.
Hoe is dit bij jou? Als je niet teveel wilt uitweiden en ik vragen stel waar je geen antwoord op wilt geven, dan is dat prima hoor.
Bij mij is donor wel bekend. Er is helemaal geen contact mee, maar kan zodra kind behoefte heeft, opgezocht worden. We zijn wel vanaf het begin er heel open over geweest, ook tegenover de kinderen. Er wordt geen geheim van gemaakt en het wordt door de kinderen (ook donorkind) voor waar aangenomen. Af en toe worden er wat vragen gesteld (die naar waarheid beantwoord worden), maar nieuwsgierigheid oid is nog niet aan de orde geweest. Kind is inmiddels 10.

Voor ons geeft het nu ook gewoon rust zo. Kind heeft een stabiel en goed thuis. Hoeft niet tussen ouders te pendelen. Ontvangt ontzettend veel liefde van directe naasten, maar ook overige familie. En verder komt het (ook in materiële zin) niets tekort.

Toen ik zwanger raakte was het geen grote verrassing voor de omgeving. Ik heb de concrete plannen niet uitvoerig met hele familie besproken, maar ze vonden het wel bij mij passen.

Wat ik wel kan adviseren, mocht een van jullie hier zo een proces in gang zetten met een bekende, zorg er dan voor dat je een duidelijk donorschapcontract opstelt en overeenkomt. En als je bewust kiest voor alleenstaand ouderschap, maak niet bij voorbaat concrete afspraken over omgangsregelingen oid. Je kunt op voorhand lastig inschatten wat tzt de behoeftes van het kind zullen zijn (of je eigen behoeftes uiteraard), hoe de situatie zich ontwikkelt en hoe jullie leven samen eruit komt te zien.
Alle reacties Link kopieren
MissDandelion schreef:
26-02-2018 09:13
Eens met je dat openheid over donor, eerlijkheid over waar kom je vandaan enz. enorm belangrijk is. Als ik één ding zeker weet is dat ik daar inderdaad heel bewust eerlijk over zal zijn. Ik denk dat het alleen maar schadelijk is voor kind en zelf relatie met het kind als je daar geheimzinnig over doet of niet eerlijk over bent.

Of het BOM, BAM of wat anders heet.. we weten allemaal wat er bedoelt wordt ;-)
En het mooie is dat kinderen helemaal niets raar vinden! Allereerst is dit goed en eerlijk tegenover het kind zelf. In het begin zijn de vragen heel simpel en vereisen een dito antwoord en is het gewoon goed. Maar ook is dit goed voor de opvoeding, om je kind in alle gevallen openheid en eerlijkheid mee te geven. En daarnaast maak je het jezelf natuurlijk ook een stuk makkelijker. De lastige vragen die je op een later tijdstip anders zou krijgen, worden zo waarschijnlijk minder lastig (al heb ik daar nog geen ervaring mee, zo ver zijn we nog niet).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven