Vaderschapsverlof

merano schreef: ↑

27-02-2018 18:27

Ik denk dat je met fiscale maatregelen, dus het zwaarder belasten van twee full time banen in één gezin, meer bereikt. Dan hoef je niet af te wachten of de regeling zich terugbetaalt, maar kost het sowieso niks.

Als je wilt dat zorg en werk gelijker verdeeld wordt en daardoor beide ouders de kar kunnen trekken ingeval van scheiding of werkloosheid/arbeidsongeschiktheid//overlijden van de partner dan kun je beter fiscaal stimuleren dat beide ouders ongeveer een gelijke hoeveelheid werken. Ik ben het met je eens dat dat ook een goede maatregel is.

Wel gebeurt dat al, o.a. door de belastingschijven (waardoor je met 2x40.000 euro minder belasting betaalt dan met 1x80.000) en door de inkomensafhankelijke combinatiekorting, die de minstverdienende stimuleert om een baan van een redelijk formaat te hebben. Ik ben wel benieuwd wat je nog toe zou willen voegen, hoogste belastingschijf nog een stuk hoger, combinatiekorting omhoog of met andere grenzen, nog iets heel anders?

Ik denk dat het vaderschapsverlof juist complementair is aan dit soort al bestaande maatregelen, het stimuleert ook meer gelijke arbeidsparticipatie van mannen en vrouwen, maar op een heel andere manier. Niet puur financieel maar door een mindshift te stimuleren dat voor vaders zorgen voor hun kind er net zo goed toe doet als voor moeders. Ik zie dat niet als of-of maar als en-en.

merano schreef: ↑

27-02-2018 18:27

Ik denk dat je met fiscale maatregelen, dus het zwaarder belasten van twee full time banen in één gezin, meer bereikt. Dan hoef je niet af te wachten of de regeling zich terugbetaalt, maar kost het sowieso niks.

Huh? Hoe stimuleert dat een vrouw meer te werken dan? of wil je stimuleren dat man en vrouw allebei parttime werken?

Nog meer belasting maakt het alleen maar minder betaalbaar uberhaupt kinderen te nemen, om geschikte huisvesting te kopen/huren en dergelijke.

Fiscale maatregelen? Het electoraat laten betalen voor zaken die de regering niet wil afdwingen bij de bedrijven.

Een zwaktebod. Meer ambtenaren. Meer juristen. Minder productieve mensen. Nee, je zou eens met je vuist op tafel slaan en uitkomen voor je mening. Stel je voor.

Amant schreef: ↑

27-02-2018 20:22

Fiscale maatregelen? Het electoraat laten betalen voor zaken die de regering niet wil afdwingen bij de bedrijven.

Een zwaktebod. Meer ambtenaren. Meer juristen. Minder productieve mensen. Nee, je zou eens met je vuist op tafel slaan en uitkomen voor je mening. Stel je voor.

Waarom meer ambtenaren en juristen? Een maatregel als het verhogen of verlagen van een al bestaande maatregel daar zijn geen extra mensen voor nodig hoor. Alleen als je iets heel nieuws optuigt.

Ik ben wel benieuwd wat jij voorstelt dan. Meer afdwingen bij bedrijven dat ook mannen echt parttime kunnen werken? Zoals bijv in Duitsland in de staal- en elektro sector waar mannen het recht hebben om 2 jaar lang 28 uur per week te werken? Op zich ben ik helemaal voor! Maar wat ik wel zie is dat dat soort rechten op papier vaak mooier zijn dan in de praktijk. In bijv de artsenwereld is het 'voor jou 10 anderen' als je te hard voor je rechten opkomt. Dus velen pakken die rechten die ze gewoon hebben (op bijv. ouderschapsverlof) niet uit angst hun baan kwijt te raken of niet in opleiding te komen. Zeker mannen, want die worden er meer op aangekeken dan vrouwen, is mijn ervaring. Wat moet je aan zoiets doen?

nicole123 schreef: ↑

27-02-2018 20:41

Wat moet je aan zoiets doen?

Een systeem neerzetten dat geen ruimte laat om meer ambtenaren en meer juristen ruimte te geven om een inkomen te verdienen aan niet-productief werk.

Ik weet wel dat dat een utopische gedachte is, want het is namelijk veel makkelijker om zonder persoonlijk risico geld te verdienen aan het bezig zijn met de regels dan om feitelijk iets te produceren.

Nee, ik heb geen praktische oplossing, anders dan een door mij geleide dictatuur. Sorry.

Misschien eens niets doen ipv al dat kunstmatig in grijpen in de markt. Het daverend succes van 2 jaar loondoorbetaling bij ziekte staat me nog wel bij. Mensen zelf een verantwoordelijkheid laten dragen (dagen opsparen, sabbatical, een werkgever zelf aanschrijven op goedwillendheid, et cetera) ipv politici die nooit hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor hun mislukkelingen dingen laten implementeren.

strikjemetstippels schreef: ↑

27-02-2018 20:52

Misschien eens niets doen ipv al dat kunstmatig in grijpen in de markt. Het daverend succes van 2 jaar loondoorbetaling bij ziekte staat me nog wel bij. Mensen zelf een verantwoordelijkheid laten dragen (dagen opsparen, sabbatical, een werkgever zelf aanschrijven op goedwillendheid, et cetera) ipv politici die nooit hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor hun mislukkelingen dingen laten implementeren.

Zoals in de VS? En als je het niet redt dan beland je in de goot? Vrouwen na 2 weken bevallingsverlof weer aan het werk? Mwah, dan ben ik toch blij dat ik in Nederland woon.

Yggdrasil- schreef: ↑

27-02-2018 11:47

Mensen zonder kinderen moet ophouden met janken want wij met kinderen betalen ook genoeg shit voor dingen waar wij dan weer geen gebruik van gaan maken. Dat heet het zorgstelsel. En nu klaar met dat gezeik steeds.

Verder helemaal eens met uitbreiding van de verlofdagen voor de vader. De vader loopt ook op zijn tandvlees en in de kraamtijd moet hij alles regelen en ligt moeder bij te komen en gaat alle aandacht naar haar en als de kraamhulp weg is moet vader ook weer aan het werk. Die heeft ook gebroken nachten, en moet ook wennen. Maar daar is gewoon geen tijd voor.

Is het trouwens zo dat na het verlof mannen en vrouwen in Scandinavie allebei fulltime werken?

Ik denk dat het wel goed is voor de gelijkheid. Nu lopen vrouwen op de arbeidsmarkt hier enorm achter omdat werkgevers bang zijn om vruchtbare vrouwen op belangrijke posities te zetten. Want ja die worden zwanger enzo, en dan zijn ze ziek en moeten ze op verlof: moeilijk moeilijk.
Als mannen net zo lang weg zijn dan trekt dat de boel weer lekker recht en is er geen enkel excuus meer om vrouwen anders te behandelen dan mannen.

Ik ben voor. Ik ben sowieso voor langer verlof. Ook voor vrouwen. Maar vooral voor vrije keuze en flexibiliteit.

Ooo...Aha dus jij maakt geen gebruik van dokteren en fysiotherapie voor je kinderen, en ook niet van de kinderbijslagen en alle andere toeslagen/voordelen die het ‘zorgstelsel’ van de overheid jou biedt omdat jij voor kinderen kiest, en waar iedereen dan 18 jaar lang aan mag meebetalen? Wie loopt er nou te zeiken?

nicole123 schreef: ↑

27-02-2018 19:21

Als je wilt dat zorg en werk gelijker verdeeld wordt en daardoor beide ouders de kar kunnen trekken ingeval van scheiding of werkloosheid/arbeidsongeschiktheid//overlijden van de partner dan kun je beter fiscaal stimuleren dat beide ouders ongeveer een gelijke hoeveelheid werken. Ik ben het met je eens dat dat ook een goede maatregel is.

Wel gebeurt dat al, o.a. door de belastingschijven (waardoor je met 2x40.000 euro minder belasting betaalt dan met 1x80.000) en door de inkomensafhankelijke combinatiekorting, die de minstverdienende stimuleert om een baan van een redelijk formaat te hebben. Ik ben wel benieuwd wat je nog toe zou willen voegen, hoogste belastingschijf nog een stuk hoger, combinatiekorting omhoog of met andere grenzen, nog iets heel anders?

Ik denk dat het vaderschapsverlof juist complementair is aan dit soort al bestaande maatregelen, het stimuleert ook meer gelijke arbeidsparticipatie van mannen en vrouwen, maar op een heel andere manier. Niet puur financieel maar door een mindshift te stimuleren dat voor vaders zorgen voor hun kind er net zo goed toe doet als voor moeders. Ik zie dat niet als of-of maar als en-en.

Mij persoonlijk maakt het weinig uit hoe ouders het verdelen. Als ze zelf de consequenties maar dragen van een ongelijke verdeling in geval van echtscheiding e.d. (Bv. d.m.v. partneralimentatie. Maar je zou je er ook voor kunnen verzekeren, of zo. Beetje à la de NHG of een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen.)

Van de manier waarop de belasting nu is opgebouwd met de dingen die je noemt, hebben veel mensen die noodgedwongen maar één inkomen hebben, nadeel. Laatst nog weer in het nieuws dat alleenverdieners zoveel meer belasting betalen dan tweeverdieners. Nog weer een regeling toevoegen die de tweeverdieners bevoordeelt lijkt me niet verstandig.

Ik zou juist willen ontmoedigen dat er twee full time banen in een gezin zijn. Beneden een bepaald inkomen (zeg 1,5 x modaal, dat lijkt me genoeg om een gezin te onderhouden zonder armoede ) kun je doen wat je wilt. Daarboven mag je best allebei full time werken (je kunt mensen ten slotte niet dwingen om naar part time te gaan, en in sommige banen kan het ook echt niet) maar dan staat daar een economische sanctie in de vorm van hogere tarieven op. De homo economicus in de gemiddelde mens zal dan streven naar de hoogste opbrengst tegen de geringste kosten en als dat enigszins kan naar 2x part time gaan, omdat dat belastingtechnisch voordeliger is.

En dat levert langer iets op qua verdeling van de zorgtaken dan alleen vaderschapsverlof. Dat is tenslotte na zoveel weken weer voorbij en je hebt geen enkele garantie dat pa daarna ook meer thuis is.

nicole123 schreef: ↑

27-02-2018 20:58

Zoals in de VS? En als je het niet redt dan beland je in de goot? Vrouwen na 2 weken bevallingsverlof weer aan het werk? Mwah, dan ben ik toch blij dat ik in Nederland woon.

In de VS betaal je ook veel en veel minder belasting. Dat wordt altijd vergeten. Overigens kennen ze daar ook food stamps en uitkeringen.

Maar daar had ik het niet eens over, maar meer over fiscale straffen uit delen om een soort van ideaal door te drukken (idee van Merano). Zo haal je vrije keuze weg van mensen (want reken maar dat vrouwen gewoon kiezen voor minder werken, daar worden ze helemaal niet toe gedwongen) en zo veel ingrijpen op de markt is zelden tot nooit een goed idee.

strikjemetstippels schreef: ↑

28-02-2018 10:55

In de VS betaal je ook veel en veel minder belasting. Dat wordt altijd vergeten. Overigens kennen ze daar ook food stamps en uitkeringen.

Maar daar had ik het niet eens over, maar meer over fiscale straffen uit delen om een soort van ideaal door te drukken (idee van Merano). Zo haal je vrije keuze weg van mensen (want reken maar dat vrouwen gewoon kiezen voor minder werken, daar worden ze helemaal niet toe gedwongen) en zo veel ingrijpen op de markt is zelden tot nooit een goed idee.

Dan ben ik wel benieuwd wat jij dan zou willen.

Want ons hele belastingstelsel is er toch op ingericht om bepaald gedrag te belonen en ander gedrag te ontmoedigen? Denk aan die combinatiekorting, ouderschapsverlof, zwangerschapsverlof, kindertoeslagen, HRA, milieubelastingen, etc.
Zou dat er allemaal beter niet kunnen zijn in jouw beleving?

merano schreef: ↑

28-02-2018 10:30

Mij persoonlijk maakt het weinig uit hoe ouders het verdelen. Als ze zelf de consequenties maar dragen van een ongelijke verdeling in geval van echtscheiding e.d. (Bv. d.m.v. partneralimentatie. Maar je zou je er ook voor kunnen verzekeren, of zo. Beetje à la de NHG of een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen.)

Van de manier waarop de belasting nu is opgebouwd met de dingen die je noemt, hebben veel mensen die noodgedwongen maar één inkomen hebben, nadeel. Laatst nog weer in het nieuws dat alleenverdieners zoveel meer belasting betalen dan tweeverdieners. Nog weer een regeling toevoegen die de tweeverdieners bevoordeelt lijkt me niet verstandig.

Ik zou juist willen ontmoedigen dat er twee full time banen in een gezin zijn. Beneden een bepaald inkomen (zeg 1,5 x modaal, dat lijkt me genoeg om een gezin te onderhouden zonder armoede ) kun je doen wat je wilt. Daarboven mag je best allebei full time werken (je kunt mensen ten slotte niet dwingen om naar part time te gaan, en in sommige banen kan het ook echt niet) maar dan staat daar een economische sanctie in de vorm van hogere tarieven op. De homo economicus in de gemiddelde mens zal dan streven naar de hoogste opbrengst tegen de geringste kosten en als dat enigszins kan naar 2x part time gaan, omdat dat belastingtechnisch voordeliger is.

En dat levert langer iets op qua verdeling van de zorgtaken dan alleen vaderschapsverlof. Dat is tenslotte na zoveel weken weer voorbij en je hebt geen enkele garantie dat pa daarna ook meer thuis is.

Met jouw idee stimuleer je dat vrouwen weer massaal thuis gaan blijven zodra hun man genoeg verdient. Dat is terug naar de jaren '50, ik denk niet dat je dat moet willen. En zelf de consequenties dragen dat gebeurt nu dus heel vaak niet, al bestaat er alimentatie en bestaan er verzekeringen voor overlijden en arbeidsongeschiktheid. Dan zou je verplicht moeten stellen dat bij stellen waarbij niet beiden financieel onafhankelijk zijn er verzekerd wordt voor alle onheil die de (hoofd)kostwinner kan overkomen. Zitten nogal wat haken en ogen aan (hoe ga je dat allemaal controleren, waar moet je in welk geval dan precies voor verzekerd zijn), dus lijkt me niet het meest haalbaar. En over die laatste opmerking: er zijn diverse onderzoeken geweest dat langer vaderschapsverlof leidt tot een gelijkere zorg/werkverhouding tussen de moeder en vader. Garantie op individueel niveau heb je uiteraard nooit, maar het is wel degelijk bewezen dat dit een boost zal geven aan het gelijker verdelen van werk en zorg.

strikjemetstippels schreef: ↑

28-02-2018 10:55

In de VS betaal je ook veel en veel minder belasting. Dat wordt altijd vergeten. Overigens kennen ze daar ook food stamps en uitkeringen.

Maar daar had ik het niet eens over, maar meer over fiscale straffen uit delen om een soort van ideaal door te drukken (idee van Merano). Zo haal je vrije keuze weg van mensen (want reken maar dat vrouwen gewoon kiezen voor minder werken, daar worden ze helemaal niet toe gedwongen) en zo veel ingrijpen op de markt is zelden tot nooit een goed idee.

Klopt, in de VS kun je daarom met hard werken en een dosis geluk ook veel rijker worden dan in NL. In mijn situatie was ik rijker geweest als ik daar had gewoond. Staat tegenover dat als je pech hebt dat je ook veel dieper kunt zinken. Die food stamps en uitkeringen stellen heel wat minder voor dan het vangnet dat we in NL hebben. En wat Merano zegt, fiscale beloning en belasting om idealen te verwezenlijken zitten in zo ongeveer alles al, dat is niet iets nieuws. De markt helemaal vrij laten klinkt leuk en aardig, maar de markt is korte termijn (houdt bijv geen rekening met het milieu en het er niet te hard doorheenjagen van fossiele brandstoffen) en keihard (het zal 'de markt' worst wezen of er discriminatie of emancipatie is, het is ieder voor zich). Niet mijn ideale maatschappij.

En nee: vrouwen worden niet direct gedwongen tot minder werken inderdaad, in de zin van regels of een pistool op hun hoofd. Maar indirect is het zeker nog wel het geval en is er een flinke maatschappelijke druk. Het wordt in onze maatschappij nog altijd zo gezien dat moeders de hoofdverantwoordelijke zijn voor de zorg en vaders voor het inkomen. Die rollen zien mensen al van jongsafaan om zich heen en krijgen ze ook - direct of indirect - te horen. Moeders die fulltime werken worden hevig bekritiseerd, van vaders wordt het normaal gevonden. Hetzelfde geldt voor niet of maar heel weinig werken, dat wordt gewoon gevonden voor vrouwen en als mannen niet of nauwelijks werken dan zal er wel iets mis met ze zijn. Aan zwangere vrouwen (en als ze eenmaal kinderen hebben ook nog) wordt nog steeds vaak gevraagd: "En blijf je nog werken? Ja, oh, hoeveel dan? Hoe regel je dat dan met de opvang? Vind je het niet erg dat je je kind zo weinig ziet?". Als je als vrouw niet heel sterk in je schoenen staat dan levert je dat op z'n minst een knagend schuldgevoel op en heel vaak beïnvloedt het - bewust of onbewust - zeker de keuzes van vrouwen. Kijk maar eens hoe het in België gaat, daar is het maatschappelijk gezien veel geaccepteerder om als vrouw fulltime te werken en daar doen ze dat dan ook. Het is niet iets biologisch om als vrouw parttime te werken, dan zouden ze dat in andere landen ook wel doen namelijk, maar iets maatschappelijks.

Bij mannen is het juist de andere kant op: die roepen vaak dat ze 'gewoon' fulltime blijven werken als er een kind komt (of meer dan fulltime), beweren vaak dat het met hun werk echt niet kan om minder te werken, worden nooit aangesproken op hoe ze het gaan regelen met de zorg of opvang en als het wel gebeurt reageren ze vaak lacherig. Ook gaan werkgevers vaak anders om met mannen die minder willen werken dan met vrouwen. Ik ken een situatie uit mijn omgeving waarin een man als arts in opleiding 1 vaste werkdag in de week voor zijn kinderen wilde zorgen. De reactie van zijn baas was "Daar heb je toch een vrouw voor" en vervolgens is deze man weggetreiterd. Even daarna begon een vrouwelijke kennis van me in dezelfde functie en zij kreeg hetzelfde wel prima voor elkaar.

Op papier lijkt het allemaal prachtig voor elkaar, die emancipatie, en de meeste vrouwen zullen ook zeggen dat ze zelf hebben gekozen voor de hoeveelheid uren die ze werken. Maar dat betekent niet dat we echt vrij kunnen kiezen, want we zijn geen eenlingen die los van alles onze individuele keuzes maken, los van onze werkgevers en van wat anderen er ook maar van zullen denken. We zijn sociale wezens die enorm beïnvloed worden door onze omgeving, door onze opvoeding, door wat 'de buren' doen. Juist zo'n regeling als vaderschapsverlof geeft (naast het effect dat het op zichzelf al heeft) een duidelijk signaal af dat mannen er voor de zorg net zoveel toe doen als vrouwen en niet vanaf 2 dagen na de geboorte er al niet meer zo toe doen. Dat hebben we heel hard nodig in een maatschappij vol van nog altijd vastgeroeste rollenpatronen en verschillende oordelen over man en vrouw als het gaan om werken en zorgen.

Gaan we niet een beetje voorbij aan de biologische verschillen die er nu eenmaal zijn tussen mannen en vrouwen? In een ideale wereld is het natuurlijk zo dat mannen en vrouwen beide evengoed voor hun kinderen kunnen zorgen.

Toch (en nu krijg ik vast heel veel forummers over mij heen) lijkt er vaak een sterkere band tussen moeder en kind te zijn dan tussen vader en kind.

Hoe vaak lees (ook hier op het VIVA-forum) en hoor ik niet van vaders die na een scheiding aan hun tweede leg beginnen en vervolgens nauwelijks nog omkijken naar de kinderen uit hun eerste huwelijk of relatie. Bij vrouwen komt zoiets maar hoogst zelden voor.

Waarom kunnen alleen vrouwen borstvoeding geven? Niet alles in het leven is maakbaar en ik vind een lang, betaald vaderschapsverlof onzin. Geef die extra weken aan de vrouw die bevallen is en borstvoeding geeft. Dan heeft ze een langere periode tot herstel, lichamelijk en geestelijk. Die man kan zijn dagen opsparen als hij zo graag extra verlof wil of desnoods neemt hij nog wat onbetaald verlof op.

Pientjexxxx schreef: ↑

28-02-2018 14:00

Gaan we niet een beetje voorbij aan de biologische verschillen die er nu eenmaal zijn tussen mannen en vrouwen? In een ideale wereld is het natuurlijk zo dat mannen en vrouwen beide evengoed voor hun kinderen kunnen zorgen.

Toch (en nu krijg ik vast heel veel forummers over mij heen) lijkt er vaak een sterkere band tussen moeder en kind te zijn dan tussen vader en kind.

Waarom werken in Belgie vrouwen wel ongeveer net zoveel als mannen, zitten die biologisch dan anders in elkaar?

Misschien omdat parttime werken daar niet of weinig mogelijk is en ze het met een salaris niet kunnen redden?

Overigens stond er in het NRC wel een interessant artikel:

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/02/28/tw ... n-a1593837

nicole123 schreef: ↑

28-02-2018 14:14

Waarom werken in Belgie vrouwen wel ongeveer net zoveel als mannen, zitten die biologisch dan anders in elkaar?

Nee, maar ik ben niet op de hoogte van de financiele situatie van Belgische gezinnen.

Mejuffrouwmuis schreef: ↑

28-02-2018 16:30

Overigens stond er in het NRC wel een interessant artikel:

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/02/28/tw ... n-a1593837

Interessant artikel, belicht de verschillende kanten goed vind ik. Prettig hoe de auteur bij de kritische kanttekeningen die hij zet en de problemen die hij voorziet (bijv. of iedereen er wel gebruik van kan maken en hoe het voor de werkgevers is) niet direct roept dat het dus niet kan en niet moet, maar met constructieve ideeën komt hoe die problemen getackeld zouden kunnen worden.

Ik ben voor en denk dat het een goede stap is voor de emancipatie van vrouwen. Voor de paar mensen die vinden dat zij als kinderlozen ook recht zouden moeten hebben op die weken betaald verlof: troost je met het feit dat er ook ontstellend veel gezinnen zijn die compleet zijn en die net zo goed niet dat verlof krijgen, omdat hun kinderen de maximumleeftijd voorbij zijn. Dit is voor de volgende generatie ouders - de generatie waarvan 2 personen moeten werken om rond te kunnen komen, die moeten doorwerken tot ze 75 zijn t.z.t, ondertussen niet alleen voor eigen gezin moeten zorgen maar ook voor hun ouders - gezien de steeds hardere regels omtrent mantelzorg, die ineens geconfronteerd gaan worden met een hypotheekrenteaftrek die stopt, die geen huis meer kunnen vinden onder de 3 ton, die nooit meer rente op hun bankrekening krijgen en die torenhoge studieschulden hebben.

Pientjexxxx schreef: ↑

27-02-2018 12:00

Ik ben wel voor langer bevallingsverlof voor moeders, maar niet voor vaders want die hoeven niet te herstellen van een zwangerschap en bevalling. Er is ook geen vader die borstvoeding geeft. Geef die 6 weken extra dus maar aan moeders die zo eenvoudiger borstvoeding kunnen blijven geven, wat overigens een behoorlijke aanslag op je energielevel is.

Zelf moest ik 6 weken na de bevalling al weer beginnen en mocht niet eens mijn vakantiedagen opnemenen dat was best wel zwaar. Wat dat betreft is er gelukkig al heel wat verbeterd.

Ik heb geen lollige bevalling gehad en heb 12 weken verlof gehad en voordat ik weer startte tussendoor wat dingetjes gedaan.

Borstvoeding was niet eenvoudig, niet na een week, niet 6 weken , niet na 12 weken, niet na 6 maanden.Gewoon niet.
Ik was tijdens een deel van mijn verlof blij dat mijn man hielp,ik was er fysiek niet goed aan toe door complicaties, mentaal uitgeput door een combinatie van te weinig borstvoeding waardoor er wel erg veel voedingsmomenten waren ,melkeiwit allergie bij junior en weet ik veel wat nog meer.

Ik en vele vrouwen en mannen met mij zitten hier wel op te wachten.

Nee ik verwacht niet dat een werkgever het een probleem vind , wij zijn altijd flexibel,we reizen, werken s'avonds zijn bereid hier en daar een vakantie aan te passen c.q. te cancellen en dan zou een werkgever moeilijk gaan doen over die 6 weken?

Gevalletje, ontslag nemen en dan mogen ze op zoek naar vervanging.

In andere landen kan dit gewoon, prima als we dan meer premies moeten betalen,ik doe het met liefde.

-jolijn- schreef: ↑

28-02-2018 21:40

Ik ben voor en denk dat het een goede stap is voor de emancipatie van vrouwen. Voor de paar mensen die vinden dat zij als kinderlozen ook recht zouden moeten hebben op die weken betaald verlof: troost je met het feit dat er ook ontstellend veel gezinnen zijn die compleet zijn en die net zo goed niet dat verlof krijgen, omdat hun kinderen de maximumleeftijd voorbij zijn. Dit is voor de volgende generatie ouders - de generatie waarvan 2 personen moeten werken om rond te kunnen komen, die moeten doorwerken tot ze 75 zijn t.z.t, ondertussen niet alleen voor eigen gezin moeten zorgen maar ook voor hun ouders - gezien de steeds hardere regels omtrent mantelzorg, die ineens geconfronteerd gaan worden met een hypotheekrenteaftrek die stopt, die geen huis meer kunnen vinden onder de 3 ton, die nooit meer rente op hun bankrekening krijgen en die torenhoge studieschulden hebben.

Dat zijn allemaal zaken die ook opgaan voor de volgende generatie alleenverdieners. Sterker nog die kunnen straks waarschijnlijk helemaal geen huis meer kopen op dat ene salaris.

Mijn vraag is dan ook eigenlijk niet of je vaderschapsverlof een goed idee vindt, maar waarom je het een goed idee vindt dat de kosten daarvan, zowel van het opvangen van de werkzaamheden bij afwezigheid van de vader in arbeid, als de kosten van de doorbetaling van het loon uit de regeling in geld, zouden moeten worden gedragen door werkgevers en werknemers. En daarmee dus ook door de mensen die maar één inkomen hebben (niet alleen singles, ook alleenstaande ouders en noodgedwongen alleenverdieners met een gezin), en niet door de jonge ouders zelf die tenslotte twee inkomens in hun gezin hebben. Zeker als dat ook nog hoge inkomens zijn.

ardni schreef: ↑

28-02-2018 23:33

Ik heb geen lollige bevalling gehad en heb 12 weken verlof gehad en voordat ik weer startte tussendoor wat dingetjes gedaan.

Borstvoeding was niet eenvoudig, niet na een week, niet 6 weken , niet na 12 weken, niet na 6 maanden.Gewoon niet.
Ik was tijdens een deel van mijn verlof blij dat mijn man hielp,ik was er fysiek niet goed aan toe door complicaties, mentaal uitgeput door een combinatie van te weinig borstvoeding waardoor er wel erg veel voedingsmomenten waren ,melkeiwit allergie bij junior en weet ik veel wat nog meer.

Ik en vele vrouwen en mannen met mij zitten hier wel op te wachten.

Nee ik verwacht niet dat een werkgever het een probleem vind , wij zijn altijd flexibel,we reizen, werken s'avonds zijn bereid hier en daar een vakantie aan te passen c.q. te cancellen en dan zou een werkgever moeilijk gaan doen over die 6 weken?

Gevalletje, ontslag nemen en dan mogen ze op zoek naar vervanging.

In andere landen kan dit gewoon, prima als we dan meer premies moeten betalen,ik doe het met liefde.

Dat jij met een dubbel inkomen bereidt bent om meer premies te betalen voor iets waarvan jezelf kunt profiteren begrijp ik. Wat ik dan weer niet begrijp is dat jouw partner niet een periode onbetaald verlof zou kunnen opnemen waarvoor jullie zelf gespaard hebben.

De vergelijking met andere landen gaat niet op, omdat Nederland het land is waar de belastingdruk zo’n beetje de hoogste van de ons omringende landen is en nergens ter wereld zijn werkgevers zo lang verantwoordelijk voor zieke werknemers.

Dat flexibel zijn van werknemers valt hier in de Randstad reuze tegen. Ik hoor van steeds meer ondernemers dat zij geen werknemers kunnen vinden die in het weekend of ‘s avonds willen werken. Dan heb ik het niet over invalkrachten of scholieren, maar over vaste medewerkers.

merano schreef: ↑

01-03-2018 09:02

Dat zijn allemaal zaken die ook opgaan voor de volgende generatie alleenverdieners. Sterker nog die kunnen straks waarschijnlijk helemaal geen huis meer kopen op dat ene salaris.

Mijn vraag is dan ook eigenlijk niet of je vaderschapsverlof een goed idee vindt, maar waarom je het een goed idee vindt als de kosten daarvan, zowel van het opvangen van de werkzaamheden bij afwezigheid van de vader in arbeid, als de kosten van de doorbetaling van het loon uit de regeling in geld, zouden moeten worden gedragen door werkgevers en werknemers. En daarmee dus ook door de mensen die maar één inkomen hebben, (niet alleen singles, ook alleenstaande ouders en noodgedwongen alleenverdieners met een gezin), en niet door de jonge ouders zelf die tenslotte twee inkomens in hun gezin hebben. Zeker als dat ook nog hoge inkomens zijn.

Dit is helemaal niet gezegd, immers ook eenverdieners die vader/(niet biologische) moeder worden krijgen dit verlof.

Verder is het antwoord vrij simpel; omdat het zich op de lange termijn terugbetaald. Nog los van het feministische aspect & het beter voor de hechting met de kinderen aspect: We moeten importeren of zelf kweken als we met 80+ nog mensen willen hebben die onze billen poetsen. Nieuwbakken ouders staan vaak aan de start van hun woon- en werkcarrière, hebben meestal nog geen fantastisch inkomen noch vermogen en gaan een hele drukke tijd tegemoet. Iedere ondersteuning is welkom.

Nog steeds krijgt 80% ooit in zijn leven kinderen. Dus het overgrote merendeel wordt uiteindelijk betaald ouders zelf.

Nogmaals: het zal zich naar mijn mening terugbetalen in de vorm van economische groei en minder druk op WW en bijstand als zorg en werk door deze regeling gelijker verdeeld gaat worden. Dus die premies dat is een korte termijn issue, op langere termijn denk ik dat het onder de streep geld oplevert. Probleem opgelost.

Maar als kinderlozen er enorm mee zitten dan wil,ik best een stukje kinderbijslag inleveren hiervoor hoor. Doen ze daar een beetje vanaf (het bedrag wordt dan verspreid over 18 jaar dus dat voel je niet zo) en betalen ze het daarvan. Mocht dat dan weer problematisch zijn voor de gezinnen met een laag inkomen dan stel ik voor dat het vaderschapsverlof inkomstenafhankelijk gemaakt wordt. Lage inkomens krijgen dan 100% doorbetaald, middeninkomens 75% en hoge inkomens 50%. Daarmee tackle je direct het probleem dat juist voor de lage inkomens 5 weken 70% betaald krijgen financieel niet goed haalbaar is, terwijl hoge inkomens best zelf wat kunnen dragen en ook dat een gelijkere rolverdeling onder laagopgeleiden nog een stuk minder normaal is dan onder hoogopgeleiden, dus dat zij dat zetje het hardste nodig hebben. Ook is het eerlijker omdat je door die 5 weken verlof (als je het (deels) na het bevallingsverlof opneemt) pas later kinderopvang nodig hebt en hoge inkomens omdat ze voor die opvang veel meer netto betalen ook meer besparen door het langere verlof.

Overigens ben ik zelf ook 10 jaar single geweest, met benedenmodaal inkomen, en ik herken het gejammer van het zo arm hebben eigenlijk helemaal niet (behalve het eigen huis kunnen kopen: dat is wel een ding als alleenstaande ja). Ik heb toen juist flink gespaard. Toen ik trouwde en kinderen kreeg vloog het met bakken weer de deur uit: eengezinswoning nodig ipv appartement, minder gaan werken om voor de kinderen te kunnen zorgen en voor 2 kinderen 3 dagen per week opvang 1000 euro netto per maand aftikken. Het is bij stellen met kinderen niet zo dat ze die twee inkomens elke maand lekker kunnen sparen, verre van.