Kinderen
alle pijlers
HELP contact opa
vrijdag 24 maart 2017 om 09:16
Geen ervaring met forums, maar ik zit echt met de handen in het haar..
ik zal proberen alles zo kort mogelijk samen te vatten.
Mijn man is bij zijn toenmalige vriendin weggegaan voor mij. Zijn moeder is gestorven, zijn vader is hertrouwd. Mijn man en zijn vader waren altijd 2 handen op 1 buik, zijn ex was als een dochter voor hem. De breuk tussen hun was voor hem dan ook niet te verhappen en hij heeft mij nooit als nieuwe partner van zijn zoon geaccepteerd. Hij heeft het gewoon nooit een kans gegeven. Honderden gesprekken, honderden ruzies, en ontelbare lijmpogingen van mijn kant, het mocht allemaal niet baten. Ik ben niet goed genoeg voor zijn zoon. Er zijn in deze tijden echt vreselijke dingen gedaan en gezegd door zijn vader. Om maar een voorbeeldje te noemen; mijn man was niet welkom in het ziekenhuis toen zijn vader heel slecht lag, er werd gedacht dat hij het niet zou overleven. Om maar even aan te tonen dat deze 'ruzie' iets dieper gaat dan gewoon 'ik vind je niet zo aardig'...
Nu hebben mijn man en ik inmiddels 2 kinderen, een kleuter en een baby. Het contact is 2 jaar geleden definitief verbroken door ons, om onze oudste te beschermen tegen ruzies, wel contact, geen contact enz. Ze begon dingen te begrijpen en vragen te stellen en ze begreep gewoon niet dat er dan wel en dan weer geen contact was. Ook werden onze wensen mbt de opvoeding niet gerespecteerd. Denk hier bijv aan een kind van anderhalf een lolly geven of in de zomer in een dikke winterslaapzak leggen. Voor ons was de situatie 'goed'. We zagen het natuurlijk liever anders maar het bracht rust, voor iedereen. Toen raakte ik zwanger van de 2e. Out of the blue verbrak mijn man zijn zus het contact. Heftig, want onze oudste en haar tante waren beste vriendinnetjes. Een paar keer contact op proberen te nemen om iets te regelen zodat het contact tussen die 2 niet verloren hoefde te gaan, maar ze weigerde met ons te praten.
In de kraamtijd (onze jongste was 4 dagen oud, de brief kwam gelijk met het felicitatiekaartje!!) ontvingen we een brief van mijn man zijn peetoom en tante. Zij hadden moeite met de situatie en wilden het contact tussen kinderen, opa en stiefoma en tante herstellen. Dus we zijn (in onze kraamtijd!) Het gesprek aangegaan. Het blijkt nu dat ze er allemaal zo'n verdriet hebben van het gemis van de kinderen en ze willen contact met de kinderen maar niet met ons... met tante hebben we dat dus zelf ook geprobeerd maar ze wilde niet met ons praten. Met opa en stiefoma ligt de situatie anders. Daar zijn zo'n heftige dingen gedaan en gezegd dat wij onze kinderen daar werkelijk niet in goed vertrouwen heen durven te brengen. Peetoom en tante willen absoluut niet naar onze kant van het verhaal luisteren, zeggen dat onze verdediging voor hun geen toegevoegde waarde heeft, dat ze toch geen kant gaan kiezen, ze willen enkel het contact tussen opa, stiefoma en tante herstellen. Toen wij ze vertelden dat we dat dus met tante wilde, maar zij niet en dat het met opa en en stiefoma in onze ogen echt geen optie is hebben ook zij het contact met ons verbroken.
Jeetje. Wat nu ? Wat is hier het juiste om te doen IN HET BELANG VAN DE KINDEREN? ik ben 100 procent bereid mijn eigen gevoelens aan de kant te zetten voor de kinderen, mijn man ook, maar het moet wel in hun belang zijn. De oudste mist tante maar herinnert zich opa en stiefoma niet meer. De jongste is nog maar een baby. Wat adviseren jullie ons ??
ik zal proberen alles zo kort mogelijk samen te vatten.
Mijn man is bij zijn toenmalige vriendin weggegaan voor mij. Zijn moeder is gestorven, zijn vader is hertrouwd. Mijn man en zijn vader waren altijd 2 handen op 1 buik, zijn ex was als een dochter voor hem. De breuk tussen hun was voor hem dan ook niet te verhappen en hij heeft mij nooit als nieuwe partner van zijn zoon geaccepteerd. Hij heeft het gewoon nooit een kans gegeven. Honderden gesprekken, honderden ruzies, en ontelbare lijmpogingen van mijn kant, het mocht allemaal niet baten. Ik ben niet goed genoeg voor zijn zoon. Er zijn in deze tijden echt vreselijke dingen gedaan en gezegd door zijn vader. Om maar een voorbeeldje te noemen; mijn man was niet welkom in het ziekenhuis toen zijn vader heel slecht lag, er werd gedacht dat hij het niet zou overleven. Om maar even aan te tonen dat deze 'ruzie' iets dieper gaat dan gewoon 'ik vind je niet zo aardig'...
Nu hebben mijn man en ik inmiddels 2 kinderen, een kleuter en een baby. Het contact is 2 jaar geleden definitief verbroken door ons, om onze oudste te beschermen tegen ruzies, wel contact, geen contact enz. Ze begon dingen te begrijpen en vragen te stellen en ze begreep gewoon niet dat er dan wel en dan weer geen contact was. Ook werden onze wensen mbt de opvoeding niet gerespecteerd. Denk hier bijv aan een kind van anderhalf een lolly geven of in de zomer in een dikke winterslaapzak leggen. Voor ons was de situatie 'goed'. We zagen het natuurlijk liever anders maar het bracht rust, voor iedereen. Toen raakte ik zwanger van de 2e. Out of the blue verbrak mijn man zijn zus het contact. Heftig, want onze oudste en haar tante waren beste vriendinnetjes. Een paar keer contact op proberen te nemen om iets te regelen zodat het contact tussen die 2 niet verloren hoefde te gaan, maar ze weigerde met ons te praten.
In de kraamtijd (onze jongste was 4 dagen oud, de brief kwam gelijk met het felicitatiekaartje!!) ontvingen we een brief van mijn man zijn peetoom en tante. Zij hadden moeite met de situatie en wilden het contact tussen kinderen, opa en stiefoma en tante herstellen. Dus we zijn (in onze kraamtijd!) Het gesprek aangegaan. Het blijkt nu dat ze er allemaal zo'n verdriet hebben van het gemis van de kinderen en ze willen contact met de kinderen maar niet met ons... met tante hebben we dat dus zelf ook geprobeerd maar ze wilde niet met ons praten. Met opa en stiefoma ligt de situatie anders. Daar zijn zo'n heftige dingen gedaan en gezegd dat wij onze kinderen daar werkelijk niet in goed vertrouwen heen durven te brengen. Peetoom en tante willen absoluut niet naar onze kant van het verhaal luisteren, zeggen dat onze verdediging voor hun geen toegevoegde waarde heeft, dat ze toch geen kant gaan kiezen, ze willen enkel het contact tussen opa, stiefoma en tante herstellen. Toen wij ze vertelden dat we dat dus met tante wilde, maar zij niet en dat het met opa en en stiefoma in onze ogen echt geen optie is hebben ook zij het contact met ons verbroken.
Jeetje. Wat nu ? Wat is hier het juiste om te doen IN HET BELANG VAN DE KINDEREN? ik ben 100 procent bereid mijn eigen gevoelens aan de kant te zetten voor de kinderen, mijn man ook, maar het moet wel in hun belang zijn. De oudste mist tante maar herinnert zich opa en stiefoma niet meer. De jongste is nog maar een baby. Wat adviseren jullie ons ??
dinsdag 6 maart 2018 om 18:15
Maleficent schreef: ↑06-03-2018 18:05Wat apart dat jullie 6 jarige er zelf om vraagt. Wij hebben met 1 oma geen contact maar dat boeit onze 6 jarige niet echt. Wat je niet kent kun je niet missen, dat idee.
Trouwens zou ik alsnog niet er in mee gaan, 6 jaar is veel te jong als de spanning onderling zo hoog is.
Misschien op school geleerd over familiebanden of zo?
6 jaar was hier ook zo'n beetje de leeftijd waarop het besef kwam dat oma en opa de mama en papa van mama/papa zijn.
dinsdag 6 maart 2018 om 19:03
Exact dit TO!Chrissiefur schreef: ↑06-03-2018 18:03Dit!
Een kind van 6 kun je best uitleggen dat het niet gaat. Er is te veel gebeurd vroeger, we gaan niet op bezoek punt. Ook niet zoiets zeggen als je zelf later groot bent ofzo. Dan kan ze daarin blijven hangen en blijven vragen wanneer dan. Dus gewoon niet, wel zo duidelijk. Dat je er later wel voor open staat hoef je haar nu nog niet mee lastig te vallen.
Een jaar geleden zei je dit: "Ik acht de kans dat ze ons bij onze eigen kinderen zwart gaan maken oprecht heel groot. Met name mij. Op social media worden ook rotte uitspraken gedaan (denk aan; ze lijkt als 2 druppels water op haar vader, gelukkig maar !!) Dat soort dingen. ".
Dat is hoogstwaarschijnlijk niet veranderd in een jaar. Dus ik zou hem niet laten gaan. 6 is veel te jong.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 6 maart 2018 om 19:07
Dat hebben ze hier ook wel gedaan, maar alsnog heeft hij geen gevoel van gemis ofzo.
Terwijl het doorgaans wel een gevoelig jongetje is, maar dit lijkt hem weinig te doen.
Elk kind is anders natuurlijk.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 6 maart 2018 om 19:14
Maleficent schreef: ↑06-03-2018 19:07Dat hebben ze hier ook wel gedaan, maar alsnog heeft hij geen gevoel van gemis ofzo.
Terwijl het doorgaans wel een gevoelig jongetje is, maar dit lijkt hem weinig te doen.
Elk kind is anders natuurlijk.
Hier waren ze op die leeftijd vooral nieuwsgierig.
En ze maakten van de verdwenen grootouders in hun hoofd een soort sinterklaas dus die wilden ze wel heel graag ontmoeten
dinsdag 6 maart 2018 om 19:30
Hier geen contact met de vader van mijn man, wij noemen hij geen opa want dat is hij niet. Die titel verdien je en krijg je niet zomaar.
Gewoon aangeven dat jullie geen contact hebben omdat er ruzie is. Helaas voor haar zal er ook geen contact komen en heeft ze gelukkig een opa en oma aan de andere kant.
Gewoon aangeven dat jullie geen contact hebben omdat er ruzie is. Helaas voor haar zal er ook geen contact komen en heeft ze gelukkig een opa en oma aan de andere kant.
dinsdag 6 maart 2018 om 20:11
Nee, ja goed, qua titel... Hij was natuurlijk een paar jaar terug al opa. Dat herinnert zij zich niet meer, maar ze begon vragen te stellen, ik denk nav het bespreken op school, waar zijn dan jouw papa en mama, papa? Mijn mama is in de hemel. En jouw papa dan ? Die woont in xxx. Zo kwam ze zelf uiteindelijk weer op oma in de hemel, en opa. Ja goed. Theoretisch gezien klopt dat natuurlijk, dus ik voelde niet echt de behoefte dat te verbeteren.
dinsdag 6 maart 2018 om 20:11
Hou op met denken dat jullie de kinderen "weghouden". Je schoonouders houden de kinderen buiten de deur. En precies zo zou ik ook met de rest van de familie communiceren. Niet accepteren dat iemand het op welke manier dan ook heeft over "weghouden". Kap dat direct af en zeg dat jullie niet welkom zijn bij schoonouders en niet andersom.
Beetje voor jezelf opkomen, je doet het hardstikke goed
Tegen je dochter zou ik ook duidelijk en kort zijn. Niet misschien/later/ooit.
Beetje voor jezelf opkomen, je doet het hardstikke goed
Tegen je dochter zou ik ook duidelijk en kort zijn. Niet misschien/later/ooit.
dinsdag 6 maart 2018 om 20:20
Nee, dat snap ik. Als alle goede bedoelingen steeds zo negatief mogelijk uitgelegd worden door je schoonfamilie dan moet je het gewoon laten zitten. Die gasten zijn gek joh. Laat je niet aanpraten dat jullie de kinderen weghouden en stop met je schuldig voelen. Je hebt er zo te lezen al een hoop energie in gestoken en je blijft boze achterbakse reacties en idiote voorstellen krijgen. Zij willen dit zo, leg je er gewoon bij neer en kijk naar wat je wel hebt.MRES schreef: ↑06-03-2018 17:39Wbt die tekening... die fout hebben we al eens eerder gemaakt. Toen was het contact net een paar maanden verbroken en toen had dochter ook een tekening gemaakt voor opa. Dus die opgestuurd. Nou! Toen hadden we het gedaan hoor ! Hoe harteloos we wel niet waren om ze er zo in te wrijven wat ze moesten missen... goede bedoelingen, niet goed gevallen dus. Dus dat doen we maar niet meer
dinsdag 6 maart 2018 om 20:29
Dank voor jullie lieve reacties, doet me echt goed. Mijn gevoelens slingeren nogal van links naar rechts af en toe. De ene keer denk ik inderdaad; ja hallo, ik doe super mijn best maar het is nooit goed, sop het maar op! En op andere momenten denk ik, tja, heel zwart wit gezien hebben ze wel gelijk en dat wil ik niet voor de kinderen. En dan komt er weer iemand met een zielig verhaal over hoe opa zijn kleinkinderen mist, en dan zie ik hem daar in gedachten zitten, in zijn stoel, korrelige, uitgeprinte foto in de hand, traan over zijn wang... En dan ben ik een sissy. En dan denk ik weer: ja hallo!.... Haha om gek van te worden af en toe 
dinsdag 6 maart 2018 om 20:31
Als hij zijn kleinkinderen echt zo zou missen zou hij wel wat beter zijn best doen. Het is nu een mooi machtsmiddel om jullie te pakken en mensen op te stoken tegen jullie. Dat is geen liefde voor zijn kleinkinderen, dat is liefde voor zijn eigen ego.
Je doet het prima, richt je op je gezinnetje en laat kwaadsprekers en meehuilers in hun sop gaarkoken.
Je doet het prima, richt je op je gezinnetje en laat kwaadsprekers en meehuilers in hun sop gaarkoken.
dinsdag 6 maart 2018 om 20:43
Vergis je niet dat dat soort verhalen het heel goed doen bij de buitenwacht he. Ocherm die arme opa die zijn kleinkinderen zo mist waar hij altijd alles voor deed. En hoe slecht je wel niet moet zijn als kind om de kleinkinderen daarvan weg te houden. Trek het je alsjeblieft niet aan. Je brengt je kinderen namelijk in een onmogelijke positie en jezelf ook als je toegeeft. Het is óf jullie allemaal óf anders niemand.
Als hier ooit weer een verzoenpoging zou komen, dan zou ik mijn kinderen er helemaal niet bij betrekken tot het weer helemaal oké is tussen de volwassenen.
Als hier ooit weer een verzoenpoging zou komen, dan zou ik mijn kinderen er helemaal niet bij betrekken tot het weer helemaal oké is tussen de volwassenen.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 6 maart 2018 om 21:37
woensdag 7 maart 2018 om 20:55
Niet akkoord gaan. Hier soort gelijke omstandigheden en wij lenen onze kinderen niet hiervoor. Dit legt namelijk ook psychisch nogal een belasting bij ze neer. Mijn kinderen zijn wel al een stuk ouder. Beter geen contact dan half half contact. Daarbij kunnen opa en stiefoma niet om jullie heen, jullie zijn verdorie de ouders.
Of het hele pakketje of niks.
Of het hele pakketje of niks.
woensdag 7 maart 2018 om 20:59
Dit. Als hij ook maar iets om zijn kleinkinderen zou geven zou hij ook veel om hun ouders geven. Daar hoor je hem verder niet over hé?nessemeisje schreef: ↑06-03-2018 20:31Als hij zijn kleinkinderen echt zo zou missen zou hij wel wat beter zijn best doen. Het is nu een mooi machtsmiddel om jullie te pakken en mensen op te stoken tegen jullie. Dat is geen liefde voor zijn kleinkinderen, dat is liefde voor zijn eigen ego.
Je doet het prima, richt je op je gezinnetje en laat kwaadsprekers en meehuilers in hun sop gaarkoken.
donderdag 8 maart 2018 om 07:36
En ze zijn toch 50% jou.
Het lijkt me onmogelijk dat zulke mensen dan neutraal tegen jouw kinderen zullen doen over jou, of dat ze jouw wensen (over snoep/cadeaus/slapen/veiligheid/enz) gaan respecteren.
donderdag 8 maart 2018 om 18:20
Contact op proberen te nemen hebben we in het verleden ontelbare keren gedaan. Ook stuurt hij op de verjaardag van de oudste altijd een kaart. Dan maak ik altijd een foto van haar met de kaart in de hand die ik via de app stuur, zodat ons niet verweten kan worden dat we die niet zouden geven of zoiets, en laat ik haar altijd een spraakberichtjes sturen; dankjewel voor de mooie kaart, zoiets.
anoniem_63a8a7d3a1580 wijzigde dit bericht op 04-05-2020 16:12
13.69% gewijzigd
zaterdag 10 maart 2018 om 18:57
Ik ben opgegroeid zonder opa en oma. Ze waren dan wel overleden, maar heb niks gemist. Ik denk dat je 6 jarige ineens opa wilt zien, omdat er op school bijv. kan worden gevraagd 'wat hebben jullie afgelopen weekend gedaan? en dat kinderen dan vertellen hoe ze verwend werden door opa en oma. Dat herinner ik me wel, dat ik kinderen dat hoorde vertellen en dat al mijn associaties positief waren met wat een opa en oma zouden zijn. Al geef je aan dat je kinderen al een fijne opa en oma hebben.. de andere opa staat in principe open voor eigen interpretatie en zal dan wel 'even leuk' zijn.
Mijn advies.. Geen foto's sturen wanneer je dochter zijn verjaardagskaart heeft ontvangen of spraakberichtjes. Geen foto's op facebook en hen niet de mogelijkheid geven te zien hoe jullie dochters ontwikkelen. Ik zou alles of niets doen. Je kan een laatste keer aangeven dat het alles of niet is. Je kan bijv. de familie allen een brief sturen en aangeven dat zij er met jullie over kunnen praten en zo niet dat het dan klaar is. Je legt dan de bal in hun hoek en dat is het hun verantwoordelijkheid hoe ze ermee omgaan. Ik zou ze niet de kans geven om jullie voortdurend zo emotioneel te mishandelen. Helemaal niet als het om iets gaat dat de vader niks aan gaat. Zijn zoon heeft 2 mooie dochters, is nog steeds met jou samen en er is denk ik stabiliteit in zijn leven? Een goede ouder zou niets meer hoeven te wensen voor zijn/haar kind.
Als ik lees dat alles op HUN termen moet met JOUW kinderen en dat je daar dan nog twijfels over hebt..? Sorry, maar wat is dat voor een debiele situatie. Het zijn niet hun kinderen en zij hebben zelf niet echt laten zien graag contact te willen. Ik vraag me af of ze ook daadwerkelijk contact willen of dat opa zijn ego te groot is en niet goed is in het goedmaken met zijn zoon. Daardoor gebruikt hij de kinderen om jullie pijn te doen en op een manipulerende manier zelf de slachtofferrol inneemt. Ik zou hem dus uit die rol trekken door de bal in zijn hoek te leggen met een hele duidelijke alles of niets. Daarom dus ook geen foto's sturen na die verjaardagskaarten, want ik zou mezelf afvragen of die kaart was voor dochter of een manier om zich in jullie leven te wurmen om te laten zien dat hij er nog is en hoe erg jullie HEM hebben gekwetst. Gewoon een manier om jullie terug te kwetsen. Idem met zeiken in de kraamperiode. Als zijn kleindochters echt zooo belangrijk voor hem zouden zijn, dan had hij naar jullie termen gevraagd en had hij ze al een jaar geleden gezien.
Al moet ik heel eerlijk zijn.. Kinderen zijn beter af zonder. De familie van vader is super negatief over hun ouders. Ze hebben laten zien dat ze manipulatief zijn en de kans dat ze jou als moeder allemaal verwijten maken is groot. Kinderen kennen die hele familie niet eens en hebben al een fijne opa en oma van jouw kant.
Mijn advies.. Geen foto's sturen wanneer je dochter zijn verjaardagskaart heeft ontvangen of spraakberichtjes. Geen foto's op facebook en hen niet de mogelijkheid geven te zien hoe jullie dochters ontwikkelen. Ik zou alles of niets doen. Je kan een laatste keer aangeven dat het alles of niet is. Je kan bijv. de familie allen een brief sturen en aangeven dat zij er met jullie over kunnen praten en zo niet dat het dan klaar is. Je legt dan de bal in hun hoek en dat is het hun verantwoordelijkheid hoe ze ermee omgaan. Ik zou ze niet de kans geven om jullie voortdurend zo emotioneel te mishandelen. Helemaal niet als het om iets gaat dat de vader niks aan gaat. Zijn zoon heeft 2 mooie dochters, is nog steeds met jou samen en er is denk ik stabiliteit in zijn leven? Een goede ouder zou niets meer hoeven te wensen voor zijn/haar kind.
Als ik lees dat alles op HUN termen moet met JOUW kinderen en dat je daar dan nog twijfels over hebt..? Sorry, maar wat is dat voor een debiele situatie. Het zijn niet hun kinderen en zij hebben zelf niet echt laten zien graag contact te willen. Ik vraag me af of ze ook daadwerkelijk contact willen of dat opa zijn ego te groot is en niet goed is in het goedmaken met zijn zoon. Daardoor gebruikt hij de kinderen om jullie pijn te doen en op een manipulerende manier zelf de slachtofferrol inneemt. Ik zou hem dus uit die rol trekken door de bal in zijn hoek te leggen met een hele duidelijke alles of niets. Daarom dus ook geen foto's sturen na die verjaardagskaarten, want ik zou mezelf afvragen of die kaart was voor dochter of een manier om zich in jullie leven te wurmen om te laten zien dat hij er nog is en hoe erg jullie HEM hebben gekwetst. Gewoon een manier om jullie terug te kwetsen. Idem met zeiken in de kraamperiode. Als zijn kleindochters echt zooo belangrijk voor hem zouden zijn, dan had hij naar jullie termen gevraagd en had hij ze al een jaar geleden gezien.
Al moet ik heel eerlijk zijn.. Kinderen zijn beter af zonder. De familie van vader is super negatief over hun ouders. Ze hebben laten zien dat ze manipulatief zijn en de kans dat ze jou als moeder allemaal verwijten maken is groot. Kinderen kennen die hele familie niet eens en hebben al een fijne opa en oma van jouw kant.
zaterdag 10 maart 2018 om 19:09
Dat zou ik ook niet doen. Ik denk dat de verjaardagskaarten ook een soort manipulatie van je kind zijn. De bedoeling is dat je kind om contact gaat vragen. Dat hij het kind om het kind zelf wil zien lijkt me niet. Het is gewoon een soort machtsspel.
Ik zou dus de kaarten niet meer aan je kinderen laten zien.
zaterdag 10 maart 2018 om 20:28
Helemaal eens met dit. Jouw schoonfamilie heeft hiervoor gekozen. Jíj houdt de kinderen niet bij ze weg! En inderdaad ook eens met de rest; je zesjarige dochter kun je hier niet zelf over laten beslissen. Echt niet. Jullie als ouders maken die keuze. Wees duidelijk en kort. "Nee, we gaan niet naar opa" . Vraagt ze dan waarom, dan zeg je hooguit dat jullie het jammer genoeg niet goed met elkaar kunnen vinden. That's it.MaryCrawley schreef: ↑06-03-2018 20:11Hou op met denken dat jullie de kinderen "weghouden". Je schoonouders houden de kinderen buiten de deur. En precies zo zou ik ook met de rest van de familie communiceren. Niet accepteren dat iemand het op welke manier dan ook heeft over "weghouden". Kap dat direct af en zeg dat jullie niet welkom zijn bij schoonouders en niet andersom.
Beetje voor jezelf opkomen, je doet het hardstikke goed
Tegen je dochter zou ik ook duidelijk en kort zijn. Niet misschien/later/ooit.
Een zesjarige kan echt niet overzien wat gevolgen zijn , daar zijn ouders voor.
