Kinderen
alle pijlers
Oppassen
zaterdag 17 maart 2018 om 23:48
Een vriendin van ons past regelmatig op. Ze vindt dit leuk en doet ook veel voor ons kindje. Naast het oppassen zie ik haar dus ook regelmatig. Ze is zelf ongewenst kinderloos. Het is zelfs zo dat ze in therapie is om hiermee om te gaan. Om te kijken hoe ze met haar moedergevoel om kan gaan/het kan uiten.
Ik vind het heel verdrietig voor haar en weer eigenlijk niet goed hoe hiermee om te gaan. Is het juist fijn voor haar om bv op te passen of is ze dan eenmaal thuis juist heel verdrietig? Heeft iemand dit ook meegemaakt?
Ik vind het heel verdrietig voor haar en weer eigenlijk niet goed hoe hiermee om te gaan. Is het juist fijn voor haar om bv op te passen of is ze dan eenmaal thuis juist heel verdrietig? Heeft iemand dit ook meegemaakt?
zondag 18 maart 2018 om 00:01
Vragen is de enige manier om dit te weten lijkt mij.
Je kan nog aangeven dat je het echt niet erg vind als ze niet meer zou oppassen en dat ze dat eerlijk moet zeggen. Het zou kunnen dat ze je niet tot last wil zijn namelijk. Maar uiteindeljk is het aan haar om daarin aan te geven wat ze wel en niet nodig heeft.
Je kan nog aangeven dat je het echt niet erg vind als ze niet meer zou oppassen en dat ze dat eerlijk moet zeggen. Het zou kunnen dat ze je niet tot last wil zijn namelijk. Maar uiteindeljk is het aan haar om daarin aan te geven wat ze wel en niet nodig heeft.
zondag 18 maart 2018 om 00:07
Ik denk niet dat ze het niet vrijwillig doet. Ik heb het wel eens gevraagd. Ze geeft dan aan dat ze juist graag oppast. Dat ze bij andere mensen wel moeite heeft met kinderen maar bij ons niet.
Aan de andere kant geeft ze extreem veel cadeautjes aan ons kindje. En wil graag als ze met mij afspreekt ook met ons kindje iets doen.
Ze vraagt ook heel vaak om op te passen.
Nu ik weet dat ze in therapie is vraag ik me af hoe ik het moet zien. Is ze gewoon erg betrokken en lief en is dit alles. Of niet.
Aan de andere kant geeft ze extreem veel cadeautjes aan ons kindje. En wil graag als ze met mij afspreekt ook met ons kindje iets doen.
Ze vraagt ook heel vaak om op te passen.
Nu ik weet dat ze in therapie is vraag ik me af hoe ik het moet zien. Is ze gewoon erg betrokken en lief en is dit alles. Of niet.
zondag 18 maart 2018 om 00:12
Dat kunnen wij natuurlijk niet voor haar invullen. Waarom vraag je het haar niet gewoon? Als het een vriendin is, moet zoiets toch bespreekbaar zijn? Zeker als je weet dat ze in therapie is vanwege ongewenste kinderloosheid, lijkt me toch dat ze je voldoende vertrouwt om dit bespreekbaar te kunnen maken.
zondag 18 maart 2018 om 00:14
Tja nou het klinkt alsnof ze het dus wel leuk vind? Misschien juist fijn voor haar als ze zelf geen kinderen heeft. Of ze doet het voor jullie maar zo klinkt het niet.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 00:07Ik denk niet dat ze het niet vrijwillig doet. Ik heb het wel eens gevraagd. Ze geeft dan aan dat ze juist graag oppast. Dat ze bij andere mensen wel moeite heeft met kinderen maar bij ons niet.
Aan de andere kant geeft ze extreem veel cadeautjes aan ons kindje. En wil graag als ze met mij afspreekt ook met ons kindje iets doen.
Ze vraagt ook heel vaak om op te passen.
Nu ik weet dat ze in therapie is vraag ik me af hoe ik het moet zien. Is ze gewoon erg betrokken en lief en is dit alles. Of niet.
Waar ben je precies bang voor TO? Ik zou erover in geprek gaan.
zondag 18 maart 2018 om 00:18
Ik denk dat je sommige dingen niet altijd zegt.
1 keer na het oppassen vertelde ons zoontje dat ze had gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Als dat zo is is dat natuurlijk niet oké. Maar ons zoontje is een peuter. Dus in hoeverre klopt het wat hij zegt? Ze heeft daar toen zelf niets van gezegd.
1 keer na het oppassen vertelde ons zoontje dat ze had gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Als dat zo is is dat natuurlijk niet oké. Maar ons zoontje is een peuter. Dus in hoeverre klopt het wat hij zegt? Ze heeft daar toen zelf niets van gezegd.
zondag 18 maart 2018 om 00:22
Nee precies. Ze zal het denk ik vooral doen voor het contact met ons kindje. Moet ik het nu zien dat ze gewoon lief en betrokken is of is er meer aan de hand. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Misschien zie ik het allemaal verkeerd en moet ik het gewoon loslaten. Maar soms geeft het mij zo'n onderbuik gevoel. Zeker Door de extreem veel cadeautjes en steeds veel met ons kindje willen doen. Ik vind het lastig.Zonnebloem1996 schreef: ↑18-03-2018 00:14Tja nou het klinkt alsnof ze het dus wel leuk vind? Misschien juist fijn voor haar als ze zelf geen kinderen heeft. Of ze doet het voor jullie maar zo klinkt het niet.
Waar ben je precies bang voor TO? Ik zou erover in geprek gaan.
anoniem_155509 wijzigde dit bericht op 18-03-2018 00:25
17.37% gewijzigd
zondag 18 maart 2018 om 00:22
Ah oké. Maar zeg dat dan gelijk in je OP... Het gaat je nu niet perse om het verdriet van je vriendin maar je wil dus weten of alles wel goed verloopt tussen haar en je zoontje en of ze geen dingen doet die jij niet leuk vind. Waarom confronteer je haar niet met wat je gehoord hebt en kijk je hoe ze reageert? Daar kan je vaak wel wat uit opmaken. En dan verder beslissen hoe je daar mee omgaat. Haar steunen waar je kan maar ook grenzen stellen lijkt mij.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 00:18Ik denk dat je sommige dingen niet altijd zegt.
1 keer na het oppassen vertelde ons zoontje dat ze had gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Als dat zo is is dat natuurlijk niet oké. Maar ons zoontje is een peuter. Dus in hoeverre klopt het wat hij zegt? Ze heeft daar toen zelf niets van gezegd.
zondag 18 maart 2018 om 00:25
zondag 18 maart 2018 om 00:48
Dat vind ik wel echt iets compleet anders dan in de OP staat. Als het waar is, zou ik (bewust kinderloos, maar veel met kinderen gewerkt) mijn kind in elk geval nooit met een gerust hart achterlaten omdat het inderdaad vreemd en niet oké is. Juist daarom zou ik dan ook direct gesprek aangegaan zijn over wat je zoontje vertelde. Uit de reacties kun je waarschijnlijk wel opmaken of ze eerlijk is of liegt.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 00:18Ik denk dat je sommige dingen niet altijd zegt.
1 keer na het oppassen vertelde ons zoontje dat ze had gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Als dat zo is is dat natuurlijk niet oké. Maar ons zoontje is een peuter. Dus in hoeverre klopt het wat hij zegt? Ze heeft daar toen zelf niets van gezegd.
Naarmate het topic vordert, bekruipt mij ook steeds meer het gevoel dat jij het zelf eigenlijk niet zo prettig vindt als ze oppast. Zie ik dat goed?
anoniem_272211 wijzigde dit bericht op 18-03-2018 09:01
13.58% gewijzigd
zondag 18 maart 2018 om 00:52
Geen idee want ik ben gewenst kinderloos. Maar ookal zou ik ongewenst kinderloos zijn zou ik alsnog niet weten hoe je vriendin zich voelt... Ik zou gewoon echt heel eerlijk tegen haar zijn en zeggen wat waar je zoontje mee kwam.
zondag 18 maart 2018 om 08:37
zondag 18 maart 2018 om 08:39
Wat een raar gevoel voor drama heb jij zeg.JollyRider schreef: ↑18-03-2018 08:30Rare OP-vraag als je eigenlijk bedoelt dat je vriendin een psycho is die ieder moment je kind kan ontvoeren
zondag 18 maart 2018 om 08:39
Lees anders het topic gewoon goed
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 18 maart 2018 om 08:56
Tja, een peuter van 3,5 jaar of een van 2 jaar praten natuurlijk wel volkomen anders. die van mij zou me dit haarfijn uit kunnen leggen bijvoorbeeld. maar misschien was het iets heel onschuldigs. Bijvoorbeeld dat het kind om mama vroeg en dat ze zei dat zij die avond een beetje zijn mama was, als troost bijvoorbeeld.
maar de enige manier om er achter te komen hoe zij het ervaart is een goed gesprek.
Don't cry, buy a bag and move on.
zondag 18 maart 2018 om 08:58
Ik denk niet dat ze ons kindje gaat ontvoeren.
Ik vraag me wel af of ze een soort obsessie heeft. Omdat ze zelf heel graag kinderen had gehad. En hier veel verdriet van heeft. Dat ze daarom zo vaak ons zoontje wil zien, heel veel cadeautjes geeft enz.
Ons zoontje kan heel goed praten voor zijn leeftijd en heeft een goed geheugen. Weet nu nog dingen van een half jaar geleden. Hij zegt nu nog dat ze dat heeft gezegd dat zij zijn mama is. Dat zit met dan niet lekker. Maar inderdaad weet je niet in welke context dit gezegd is.
Verder is mijn zoontje echt dol op haar. Zo erg dat hij mij niet meer ziet staan als ze er is.
Ik vraag me nu af of ik gewoon dingen zie die er niet zijn en zelf onzeker ben. Of dat ik toch goed zit wbt mijn onderbuik gevoel.
Ik vraag me wel af of ze een soort obsessie heeft. Omdat ze zelf heel graag kinderen had gehad. En hier veel verdriet van heeft. Dat ze daarom zo vaak ons zoontje wil zien, heel veel cadeautjes geeft enz.
Ons zoontje kan heel goed praten voor zijn leeftijd en heeft een goed geheugen. Weet nu nog dingen van een half jaar geleden. Hij zegt nu nog dat ze dat heeft gezegd dat zij zijn mama is. Dat zit met dan niet lekker. Maar inderdaad weet je niet in welke context dit gezegd is.
Verder is mijn zoontje echt dol op haar. Zo erg dat hij mij niet meer ziet staan als ze er is.
Ik vraag me nu af of ik gewoon dingen zie die er niet zijn en zelf onzeker ben. Of dat ik toch goed zit wbt mijn onderbuik gevoel.
zondag 18 maart 2018 om 09:05
Dat weet je alleen als je met haar gaat praten.yogonaise schreef: ↑18-03-2018 08:58Ik denk niet dat ze ons kindje gaat ontvoeren.
Ik vraag me wel af of ze een soort obsessie heeft. Omdat ze zelf heel graag kinderen had gehad. En hier veel verdriet van heeft. Dat ze daarom zo vaak ons zoontje wil zien, heel veel cadeautjes geeft enz.
Ons zoontje kan heel goed praten voor zijn leeftijd en heeft een goed geheugen. Weet nu nog dingen van een half jaar geleden. Hij zegt nu nog dat ze dat heeft gezegd dat zij zijn mama is. Dat zit met dan niet lekker. Maar inderdaad weet je niet in welke context dit gezegd is.
Verder is mijn zoontje echt dol op haar. Zo erg dat hij mij niet meer ziet staan als ze er is.
Ik vraag me nu af of ik gewoon dingen zie die er niet zijn en zelf onzeker ben. Of dat ik toch goed zit wbt mijn onderbuik gevoel.
Harry stared at the word "Pig," and looked up at the tiny owl now fluttering around the light fixture on the ceiling. He had never seen anything that looked less like a pig.
zondag 18 maart 2018 om 09:06
Weer hebben een koos naampje voor ons zoontje. Laat zeggen dat we hem mayo noemen.
Nu noemt zijn hem ook zo. Dat is niet wereldschokkend. Maar ik zou dit zelf niet doen. Dat is dan meer iets voor de ouders zou ik dan denken.
Maar misschien ben ik anders dan anderen daarin.
Daardoor twijfel ik weer of ik niet gewoon onzeker ben en dingen zie die er niet zijn. Dat maakt het lastig.
Nu noemt zijn hem ook zo. Dat is niet wereldschokkend. Maar ik zou dit zelf niet doen. Dat is dan meer iets voor de ouders zou ik dan denken.
Maar misschien ben ik anders dan anderen daarin.
Daardoor twijfel ik weer of ik niet gewoon onzeker ben en dingen zie die er niet zijn. Dat maakt het lastig.
zondag 18 maart 2018 om 09:11
