Oppassen

17-03-2018 23:48 95 berichten
Alle reacties Link kopieren
Een vriendin van ons past regelmatig op. Ze vindt dit leuk en doet ook veel voor ons kindje. Naast het oppassen zie ik haar dus ook regelmatig. Ze is zelf ongewenst kinderloos. Het is zelfs zo dat ze in therapie is om hiermee om te gaan. Om te kijken hoe ze met haar moedergevoel om kan gaan/het kan uiten.
Ik vind het heel verdrietig voor haar en weer eigenlijk niet goed hoe hiermee om te gaan. Is het juist fijn voor haar om bv op te passen of is ze dan eenmaal thuis juist heel verdrietig? Heeft iemand dit ook meegemaakt?
Alle reacties Link kopieren
Als ze dat heeft gezegd dat is zeker niet goed. Dat klopt inderdaad niet. Maar ik weet niet of ze dat echt gezegd heeft en ik welke context. Het is alweer een tijdje geleden dat ze heeft opgepast toen zoontje dat zei. Daarna heeft ze ook niet meer opgepast.
Ik zou een onprettig gevoel hebben bij iemand die zich voordoet als de moeder van mijn kind.

Maar ik denk eigenlijk dat jij wel prima weet hoe je erover denkt en wat je vindt. Maar dat je een beetje bang bent dat je intuïtie niet klopt en je onterecht je vriendin zal kwetsen?

Ik heb 1 ding geleerd van het moederschap: mijn intuïtie klopt tot nu toe altijd. Intuïtie negeren was altijd achteraf de verkeerde keuze.

Wat zegt jouw intuïtie?
Alle reacties Link kopieren
Labalade schreef:
18-03-2018 16:10
Ik zou een onprettig gevoel hebben bij iemand die zich voordoet als de moeder van mijn kind.

Maar ik denk eigenlijk dat jij wel prima weet hoe je erover denkt en wat je vindt. Maar dat je een beetje bang bent dat je intuïtie niet klopt en je onterecht je vriendin zal kwetsen?

Ik heb 1 ding geleerd van het moederschap: mijn intuïtie klopt tot nu toe altijd. Intuïtie negeren was altijd achteraf de verkeerde keuze.

Wat zegt jouw intuïtie?
Ja wat je zegt klopt als een bus. Ik ben bang dat ik het allemaal verkeerd zie, juist omdat ik erg onzeker ben en haar dan onnodig kwets.

Ik weet niet of ze na andere mensen doet alsof ze de moeder is. Als dat zo zou zijn is de keus makkelijk.
Maar mijn zoontje zegt dat zij met oppassen heeft gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Ik weet dus niet in hoeverre dit klopt en in welke context.
yogonaise schreef:
18-03-2018 00:18
Ik denk dat je sommige dingen niet altijd zegt.

1 keer na het oppassen vertelde ons zoontje dat ze had gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Als dat zo is is dat natuurlijk niet oké. Maar ons zoontje is een peuter. Dus in hoeverre klopt het wat hij zegt? Ze heeft daar toen zelf niets van gezegd.
Misschien denk ik totaal de verkeerde kant op hoor en maak ik je onnodig ongerust. En dat is zeker niet mijn bedoeling!! Maar, vindt zij jouw man soms ook erg leuk?

Want ik lees net even terug en zie nu dat ze zich niet alleen uitgeeft voor de moeder van jouw kind. Maar ook voor de vrouw van jouw man..

Hoe oud is jouw zoontje? En tegen wie zou ze dat gezegd hebben? Miss kan je bij diegene dan eens polsen. Over het algemeen neem ik kleuter uitspraken met een korreltje zout. Ze vliegen naar de maan en eten elke dag taart en gaan met hun feestje met de hele klas naar de Efteling. Enzo.
Maar dit klinkt toch niet als iets wat een kleuter verzint, om eerlijk te zijn.. en de context zou me aan Mn *^#$ roesten om eerlijk te zijn. Ze is zijn moeder niet. Punt uit.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er nooit bij stil gestaan of ze mijn man leuk vindt. Ik ga daar niet van uit eerlijk gezegd.

Volgens mij heeft ze alleen gezegd dat zij en haar man de papa en mama van ons zoontje zijn. Niet dat zij de vrouw van is.

Wat je als laatste zegt, ons zoontje is heel eerlijk. Zegt niet zomaar iets. Hij blijft dit ook steeds zeggen. Daarom denk ik wel dat ze het gezegd heeft. Maar in welke context weet ik niet.

Ik ben het niet vergeten. Heb er ook met mijn man over gehad toen. We zijn wel wat terughoudender nu.

Ons zoontje is 3. Kan al heel goed praten.
yogonaise schreef:
18-03-2018 16:26
Ik heb er nooit bij stil gestaan of ze mijn man leuk vindt. Ik ga daar niet van uit eerlijk gezegd.

Volgens mij heeft ze alleen gezegd dat zij en haar man de papa en mama van ons zoontje zijn. Niet dat zij de vrouw van is.

Wat je als laatste zegt, ons zoontje is heel eerlijk. Zegt niet zomaar iets. Hij blijft dit ook steeds zeggen. Daarom denk ik wel dat ze het gezegd heeft. Maar in welke context weet ik niet.

Ik ben het niet vergeten. Heb er ook met mijn man over gehad toen. We zijn wel wat terughoudender nu.

Ons zoontje is 3. Kan al heel goed praten.
Je man heeft hetzelfde gevoel toch? Het is dus niet alleen jouw intuïtie..

Ik zou eigenlijk niet weten waarom een jong kind dit zou verzinnen. Zeker als je kind goed kan praten en deze uitspraken blijft herhalen. Dan heeft ze het mogelijk ook al vaker tegen hem gezegd. Als dat zo is, dan vind ik dat echt een hele nare en enge beïnvloeding van mijn jonge kind door iemand die op dit gebied het spoor wel een beetje kwijt is.

(En uiteraard zal zij dit dan niet tegen jullie zeggen. Overigens, als zij zegt ‘dat is jouw papa en ik ben jouw mama’, dan zegt ze vrij expliciet dat ze bij jouw man hoort. En wie jij dan bent, uhm geen idee?).

Nogmaals, de context zou me echt niks uitmaken. Zeker als ze ook therapie heeft om dit verdriet te verwerken. Dan zou ik echt heel voorzichtig zijn met mijn kind bij haar in de buurt.
anoniem_364573 wijzigde dit bericht op 18-03-2018 16:40
5.89% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ik heb als gastouder zo,n soort gelijk iets meegemaakt.
Een van de ouders kwam met de opmerkingen dat ik te streng zou zijn, ze moeten voor straf op de trap, en ik zou slaan.
Op dat moment zakte de grond onder mijn voeten vandaan.
Ik moet op dat moment gekeken hebben alsof ik het in Keulen hoorde donderen..

Ik had met de kinderen een erg goede band en ze waren hier erg graag..
Niks was te gek, en het was altijd leuk en gezellig ook als ze ziek waren verzorgde ik ze.
Gingen we de hond uitlaten, vast ritueel,
Willen jullie lopen of fietsen.?
Ik ging dan naar toilet, terwijl zij dan de schoenen/laarzen pakten.
Zij gingen dan zelf op de trap zitten, die is hier tegenover de wc-deur. En probeerde dan zelf de schoenen aan te doen...

Dus ja ze zaten op de trap.. maar van straf en slaan was absoluut geen sprake.
Her werd een behoorlijk emotioneel gesprek..
Ik heb er uiteindelijk 1 nacht over geslapen en de volgende morgen toen de kinderen weer gebracht werden meteen aangeven dat ik zou stoppen met gastouder zijn... ik kan me onmogelijk verdedigen tegenover een 3 jarige tweeling. (Volgens de ouders klaagde maar 1 kind)
Het vertrouwen was in 1 klap weg...

Mijn intuïtie zei, er wordt vanaf nu extra scherp opgelet, en daar had ik geen zin in achteraf bleek die moeder niet lekker in d,r vel te zitten
Alle reacties Link kopieren
yogonaise schreef:
18-03-2018 15:23

Vinden meer mensen hier dat ze ons zoontje meer ziet als haar eigen kind?
Eigen kind? Ze zal er heel " eigen " mee zijn, maar dat is toch iets anders dan zien als haar zelfgebakken, zelfuitgepoepte kind?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb als gastouder zo,n soort gelijk iets meegemaakt.
Een van de ouders kwam met de opmerkingen dat ik te streng zou zijn, ze moeten voor straf op de trap, en ik zou slaan.
Op dat moment zakte de grond onder mijn voeten vandaan.
Ik moet op dat moment gekeken hebben alsof ik het in Keulen hoorde donderen..

Ik had met de kinderen een erg goede band en ze waren hier erg graag..
Niks was te gek, en het was altijd leuk en gezellig ook als ze ziek waren verzorgde ik ze.
Gingen we de hond uitlaten, vast ritueel,
Willen jullie lopen of fietsen.?
Ik ging dan naar toilet, terwijl zij dan de schoenen/laarzen pakten.
Zij gingen dan zelf op de trap zitten, die is hier tegenover de wc-deur. En probeerde dan zelf de schoenen aan te doen...

Dus ja ze zaten op de trap.. maar van straf en slaan was absoluut geen sprake.
Her werd een behoorlijk emotioneel gesprek..
Ik heb er uiteindelijk 1 nacht over geslapen en de volgende morgen toen de kinderen weer gebracht werden meteen aangeven dat ik zou stoppen met gastouder zijn... ik kan me onmogelijk verdedigen tegenover een 3 jarige tweeling. (Volgens de ouders klaagde maar 1 kind)
Het vertrouwen was in 1 klap weg...

Mijn intuïtie zei, er wordt vanaf nu extra scherp opgelet, en daar had ik geen zin in achteraf bleek die moeder niet lekker in d,r vel te zitten

Volg je intuïtie die klopt bijna altijd...
Alle reacties Link kopieren
Labalade en 1960 ik vind dat jullie beiden een punt hebben.

Ze zit in therapie en wie weet zegt ze deze dingen wel degelijk.

Van de andere kant ben ik zelf erg onzeker en vraag me dus af of ik het verkeerd zie.
Alle reacties Link kopieren
yogonaise schreef:
18-03-2018 16:16
Ja wat je zegt klopt als een bus. Ik ben bang dat ik het allemaal verkeerd zie, juist omdat ik erg onzeker ben en haar dan onnodig kwets.

Ik weet niet of ze na andere mensen doet alsof ze de moeder is. Als dat zo zou zijn is de keus makkelijk.
Maar mijn zoontje zegt dat zij met oppassen heeft gezegd dat zij zijn mama is en haar man zijn papa. Ik weet dus niet in hoeverre dit klopt en in welke context.
" als je mama er niet is ben ik een beetje je mama en moet je naar me luisteren en een handje geven met oversteken " ; als het zoiets geweest is, is het toch prima?
Ze zal toch niet zo koekoek zijn dat ze aan je kind vraagt om haar mama te noemen; heus wel wetende dat je zoontje dit " verraadt " ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Nogmaals TO, vraag het haar!! Hier een beetje speculeren en er van alles bijhalen heeft totaal geen zin.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
1960to4 schreef:
18-03-2018 16:40
Ik heb als gastouder zo,n soort gelijk iets meegemaakt.
Een van de ouders kwam met de opmerkingen dat ik te streng zou zijn, ze moeten voor straf op de trap, en ik zou slaan.
Mijn jongste kon ook zo stellig de meest debiele dingen zeggen over de peuterjuffen.
En,.....tegen die juffen over mij.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
blijfgewoonbianca schreef:
18-03-2018 16:44
" als je mama er niet is ben ik een beetje je mama en moet je naar me luisteren en een handje geven met oversteken " ; als het zoiets geweest is, is het toch prima?
Ze zal toch niet zo koekoek zijn dat ze aan je kind vraagt om haar mama te noemen; heus wel wetende dat je zoontje dit " verraadt " ?
Ja dit dus ook. Ik weet niet in welke context het is gezegd. Deze context zou prima zijn.
1960to4 schreef:
18-03-2018 16:37
Ik heb als gastouder zo,n soort gelijk iets meegemaakt.
Een van de ouders kwam met de opmerkingen dat ik te streng zou zijn, ze moeten voor straf op de trap, en ik zou slaan.
Op dat moment zakte de grond onder mijn voeten vandaan.
Ik moet op dat moment gekeken hebben alsof ik het in Keulen hoorde donderen..

Ik had met de kinderen een erg goede band en ze waren hier erg graag..
Niks was te gek, en het was altijd leuk en gezellig ook als ze ziek waren verzorgde ik ze.
Gingen we de hond uitlaten, vast ritueel,
Willen jullie lopen of fietsen.?
Ik ging dan naar toilet, terwijl zij dan de schoenen/laarzen pakten.
Zij gingen dan zelf op de trap zitten, die is hier tegenover de wc-deur. En probeerde dan zelf de schoenen aan te doen...

Dus ja ze zaten op de trap.. maar van straf en slaan was absoluut geen sprake.
Her werd een behoorlijk emotioneel gesprek..
Ik heb er uiteindelijk 1 nacht over geslapen en de volgende morgen toen de kinderen weer gebracht werden meteen aangeven dat ik zou stoppen met gastouder zijn... ik kan me onmogelijk verdedigen tegenover een 3 jarige tweeling. (Volgens de ouders klaagde maar 1 kind)
Het vertrouwen was in 1 klap weg...

Mijn intuïtie zei, er wordt vanaf nu extra scherp opgelet, en daar had ik geen zin in achteraf bleek die moeder niet lekker in d,r vel te zitten
Prima keuze van jou! Zo kan je je werk niet doen.

Verschil is wel dat het bij TO om een vriendin gaat. En die therapie heeft vanwege haar verdriet om kinderloosheid. En zichzelf mogelijk uitgeeft als de moeder van TO’s kind. Dat is imo toch wel anders dan een professionele gastouder die van mishandeling wordt beschuldigd?

Ik zou als vriendin het gesprek aangaan. En intussen opmerkzaam en voorzichtig blijven zolang mijn intuïtie me waarschuwt.
Alle reacties Link kopieren
Hoi TO, ik ben zelf ook ongewenst kinderloos. Zelf ben ik met de kinderen van mijn twee beste vriendinnen ook erg close. Sinds geboorte. Zijn nu allemaal wat ouder basisschool leeftijd. Ik zeg ook altijd tegen ze dat ik hun tweede moeder ben en dat ze vooral voor me moeten zorgen als ik oud ben. Vanaf geboorte heb ik veel opgepast en hebben mijn vriendinnen me altijd onwijs betrokken en heb ik er onwijs van kunnen genieten toen ze klein waren. Nu ik zelf dus geen kinderen heb ben ik voor die tijd met die kleintjes erg dankbaar. Voelt in iedergeval als of ik het zelf ook beetje heb meegemaakt. Misschien is dit voor je vriendin ook wel het geval
Alle reacties Link kopieren
blijfgewoonbianca schreef:
18-03-2018 16:44
" als je mama er niet is ben ik een beetje je mama en moet je naar me luisteren en een handje geven met oversteken " ; als het zoiets geweest is, is het toch prima?
Ze zal toch niet zo koekoek zijn dat ze aan je kind vraagt om haar mama te noemen; heus wel wetende dat je zoontje dit " verraadt " ?
Vind ik niet, het zou niet in me opkomen omdat te zeggen.
Luisteren moeten ze dan wel naarr 1960to4 en een handje geven bij oversteken ook.

Maar ik laat me ook geen tante noemen door iedereen, misschien maakt dat wel verschil?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk ook weer: ze vertelt wel dat ze in therapie zit hiervoor. Als je echt iets slechts van plan zou zijn zou je dat toch juist achterhouden.
Alle reacties Link kopieren
cilly2 schreef:
18-03-2018 16:49
Ik zeg ook altijd tegen ze dat ik hun tweede moeder ben
Mooi, als dat zo kan en mag.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
yogonaise schreef:
18-03-2018 16:50
Ik denk ook weer: ze vertelt wel dat ze in therapie zit hiervoor. Als je echt iets slechts van plan zou zijn zou je dat toch juist achterhouden.
Kijk jij niet een beetje te enge films? jeetjemina.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
cilly2 schreef:
18-03-2018 16:49
Hoi TO, ik ben zelf ook ongewenst kinderloos. Zelf ben ik met de kinderen van mijn twee beste vriendinnen ook erg close. Sinds geboorte. Zijn nu allemaal wat ouder basisschool leeftijd. Ik zeg ook altijd tegen ze dat ik hun tweede moeder ben en dat ze vooral voor me moeten zorgen als ik oud ben. Vanaf geboorte heb ik veel opgepast en hebben mijn vriendinnen me altijd onwijs betrokken en heb ik er onwijs van kunnen genieten toen ze klein waren. Nu ik zelf dus geen kinderen heb ben ik voor die tijd met die kleintjes erg dankbaar. Voelt in iedergeval als of ik het zelf ook beetje heb meegemaakt. Misschien is dit voor je vriendin ook wel het geval
Ja dit dus ook.

Ik heb wel gevraagd of ze het oppassen niet moeilijk vindt. Maar ze zegt juist dat ze het fijn vindt om op te passen. Om bovenstaande reden.
Alle reacties Link kopieren
Waar verdenk je haar nou van; dat ze jou en je man eerst wil laten tekenen dat zij je kind krijgt en dat ze jullie dan vergiftigt en alle foto's van jou en je man verbrandt en je kind laat denken dat zij hem gebaard heeft ofzo?
Het is goddorie je beste vriendin.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
blijfgewoonbianca schreef:
18-03-2018 16:56
Waar verdenk je haar nou van; dat ze jou en je man eerst wil laten tekenen dat zij je kind krijgt en dat ze jullie dan vergiftigt en alle foto's van jou en je man verbrandt en je kind laat denken dat zij hem gebaard heeft ofzo?
Het is goddorie je beste vriendin.

Nee dat denk ik niet.
Alle reacties Link kopieren
yogonaise schreef:
18-03-2018 17:06
Nee dat denk ik niet.
Nou, maak het eens concreet dan? Tot wat voor slechte dingen zie je haar wél in staat?
Als je echt iets slechts van plan zou zijn zou je dat toch juist achterhouden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik al eerder zei. Ze is in therapie ivm ongewenst kinderloos. Ze heeft er wellicht meer problemen mee dan ze laat merken. Het zou kunnen zijn dat ze bv ons kindje als haar eigen kindje ziet. Ik vraag me dit af nav de uitspraak van ons zoontje. Eerder was het niet in me opgekomen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven